Historia Instytutu

 

Siedziba Instytutu, Szewska 48

Siedzibą Instytutu  jest barokowy pałac, który w roku 1721 Dionizy hrabia von Hornes zakupił od rodziny von Sternbach. Przebudowę obiektu w formie zbliżonej do współczesnej ukończono w latach 30-tych XVIII wieku według planów Jana B. Peintnera. Najwybitniejszym właścicielem pałacu był Henryk Bogumił hrabia von Matuschka (1734-1779), znany śląski przyrodnik, autor dzieła „Flora Silesiaca”, a także współzałożyciel Śląskiego Towarzystwa Patriotycznego. Pałac wzniesiony został w stylu baroku austriacko-włoskiego, jest on budowlą trójskrzydłową, trójkondygnacyjną, z wewnętrznym dziedzińcem zamkniętym obecnie ścianą sąsiedniej kamienicy i powtarza kształt wcześniejszej zabudowy sięgającej średniowiecza (średniowieczne relikty widoczne są w przyziemu i piwnicach budynku). Siedmioosiowa fasada zlokalizowana jest od strony ulicy Szewskiej, zdobi ją balkonowy portal osi środkowej. Reprezentacyjna kondygnacja (piano nobile) podkreślona jest bogatszą formą kamieniarki okiennej. Obiekt zwieńczony jest mansardowym dachem z jednym rzędem okien. Pierwotne wnętrze amfiladowe wyposażone było w sztukaterie, ozdobne gzymsy i plafony (częściowo zachowane) oraz dekoracyjne kominki.

(oprac na podstawie E. Grochowska)