wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
151. Makiety i modele architektoniczne od średniowiecza do czasów współczesnych - funkcja i forma dr hab. Rafał Eysymontt prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Niniejsza praca poświęcona została makietom i modelom architektonicznym tworzonym od wieków średnich do czasów współczesnych. Pokrótce pokazuję istotę ich wykonywania, a także formę zmieniającą się na przestrzeni wieków. By dokonać ich klasyfikacji formalnej na wstępie zaczynam od sprecyzowania pojęć jakimi są: model, makieta i miniatura. Kolejny rozdział omawiam historię tworzenia modeli, a także opisuję ich funkcję w oparciu o dzieło Giorgio Vasariego "Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów", które stanowi dla mnie wspaniałe studium ww. tematu. Rozdział trzeci traktuje o nieco krótszej historii tworzenia makiet, będących swego rodzaju pełnoplastycznymi planami założeń urbanistycznych i architektonicznych. By dokonać analizy owych przedstawień kieruje się przede wszystkim nie tyle ich formą co funkcją, zmieniającą się z biegiem lat. Ostatni rozdział poświęcony został wybranym przeze mnie modelom i makietom znajdującym się na terenie Dolnego Śląska, na które udało się do tej pory natrafić. Niestety ich historia nie jest nam bliżej znana dlatego by poznać ich funkcję opieram się na przykładach z Niemiec, Francji oraz Włoch. W podsumowaniu tejże pracy zestawiam wszystkie przytoczone przeze mnie przykłady, określając ich istotę i funkcję. Omawiam również, w sposób zwięzły, wykonywanie modeli i makiet za pomocą nowych technologii.
152. Ikonografia zarazy. Zespół przedstawień związanych z epidemią dżumy w kościele św. Michała Archanioła w Polkowicach dr Agnieszka Seidel-Grzesińska Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
153. Historia fragmentu pewnej kolekcji - Plagi egipskie Jana Luykena w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu dr hab. Piotr Oszczanowski prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Niniejsza praca magisterska ma na celu przybliżenie historii cyklu plag egipskich autorstwa holenderskiego artysty Jana Luykena.
154. Przemiany kina Rialto w Katowicach dr Łukasz Krzywka Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
Kino Rialto w Katowicach, jest jednym z niewielu przedwojennych kin na Śląsku, które przetrwało i funkcjonuje po dzień dzisiejszy, pomimo burzliwej historii regionu, dwóch wojen światowych, zmiany przynależności państwowej, polityki komunistycznego rządu, przemiany ustrojowej (transformacji) czy wreszcie konkurencji multipleksów. Przez 102 lata działalności, kino nie tylko wielokrotnie zmieniało dzierżawców, właścicieli, nazwy - zmieniała się także fasada i wnętrze kina. Zbudowany w 1912 roku obiekt, z klasyczną fasadą z lekkim prześwitem w dolnej kondygnacji oraz zaokrąglonymi bokami, uchodził za jeden z ciekawszych przykładów wczesnego modernizmu w regionie. Gruntowna przebudowa w 1959 roku całkowicie zmieniła wygląd kina - front budynku obłożono marblitem, zakrywając dotychczasową dekorację fasady, nad wejściem zainstalowano dużych rozmiarów neon świetlny. W 2005 roku, zaniedbany i podupadający budynek kina doczekał się ostatniej, miejmy nadzieje, przebudowy - powrócono do pierwotnej, klasycystycznej formy obiektu. Niniejsza praca licencjacka dąży do stworzenia wyczerpującego i kompleksowego opracowania dziejów budowy i licznych modernizacji katowickiego kina, także z uwzględnieniem niektórych zjawisk o charakterze społecznym, historycznym i kulturowym.
155. Architektura brzmiąca. Próba studium semiologicznego wybranych przykładów współczesnej architektury sal koncertowych dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Architektura "brzmiąca", będąca głównym przedmiotem pracy, jest przykładem pojawiającego się współcześnie zjawiska koincydencji różnych dziedzin sztuki. Autor podejmuje próbę analizy współczesnej architektury wybranych sal koncertowych pod względem zawartych w ich strukturze swoistych elementów symbolicznych odwołujących się do dźwięku lub muzyki. Opisy konkretnych przykładów obiektów architektonicznych należy traktować jako rodzaje interpretacji, dążących do uchwycenia reguły funkcjonowania i określonych zabiegów formalnych powiązanych z symbolem dźwięku. Ostateczny cel niniejszej pracy stanowi próba wyjaśnienia na podstawie przeprowadzonych analiz ogólnego pojęcia „muzyczności” w sztuce, odnoszącego się nie tylko do architektury, lecz posiadającego cechy pozwalające na stosowanie go w opisie każdego dzieła plastycznego.
156. Wpływ motoryzacji na koncepcje architektoniczne i urbanistyczne (1920-1939) dr hab. Rafał Eysymontt prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Samochód skonstruowany został w Niemczech w latach 80. XIX wieku, szybko wzbudzając swoimi możliwościami olbrzymie zainteresowanie. I jakkolwiek u zarania swojego istnienia automobile nie osiągały imponujących wyników szybkościowych, to jednak perspektywa swobodnego podróżowania nie na własnych nogach, nie przy pomocy koni, tylko za pomocą siły urządzeń technicznych musiała oddziaływać na wyobraźnię ówczesnych ludzi. Również architektów i urbanistów nie ominęła fascynacja samochodami, Widzieli oni w oferowanej przez motoryzację nowej jakości komunikacji, najlepszy środek do stworzenia nowoczesnych miast wolnych od wszelkich problemów dotychczas nękających ich mieszkańców. Nie tylko dlatego samochody nie mogły pozostać bez wpływu na estetykę tamtych czasów, szczególnie zaś na estetykę swojego naturalnego środowiska, czyli ulicy. Były pierwszymi dużymi obiektami do których wykorzystywano na tak dużą skalę błyszczącą lakierowaną blachę o formach z czasem coraz bardziej opływowych – wcześniej nic w przestrzeni miejskiej nie wyróżniało się taką estetyką. Nic też nie demonstrowało tam wcześniej takich prędkości. Nic nie reprezentowało tam takiego poziomu technologii. Wreszcie – żaden inny tak istotny element krajobrazu miejskiego nie był owocem seryjnej produkcji. Postacią kluczową dla kwestii przenikania się motoryzacji i architektury jest Erich Mendelsohn. To w jego teorii i praktyce architektonicznej tak wyraźne nawiązania do ruchu samochodowego i motoryzacyjnej estetyki pojawiły się najwcześniej wykazując jednocześnie spójność z całą jego architektoniczną filozofią, to do niego także nawiązywali często późniejsi architekci chcący nadać swoim projektom dynamiczny wygląd czy nawiązać do motoryzacji. Nim też inspirował się później Norman Bel Geddes, jeden z pionierów streamline’u we wzornictwie. Z tego też względu Mendelsohnowi poświęcono tutaj relatywnie więcej miejsca niż innym architektom. Także pozostali architekci przedstawieni w tej pracy (Frank Lloyd Wright, Le Corbusier, Albert Kahn i inni) antycypowali w jakiś istotny sposób przemiany jakie miały nastąpić w architekturze pod wpływem samochodów, i to w czasach, gdy automobile dopiero zaczynały podbój świata. Wpływ ten miał wielorakie podłoże, nie tylko wizualne – inspirowane ich oryginalnym wyglądem, lecz także funkcjonalne – wywodzące się z ich bogatej palety zastosowań, a nawet ideowe – wynikające z wyobrażeń na ich temat oraz ich symboliki. Wszystkie te rozległe powiązania uczyniły z praktycznie całego modernizmu architekturę uzależnioną od samochodu. Praca skupia się ona na przedziale czasowym od początku XX wieku do jego lat 30., gdyż ma na celu ukazanie początków powiązań między motoryzacją a architekturą oraz genezy form używanych przez architektów do przedstawiania tych relacji. Autor postawił sobie za cel udowodnienie, że były one na tyle silne, że należy wręcz mówić o nurcie modernizmu, który można by określić jako „architekturę samochodową”. Stosowanie tu tego określenia celowo n
157. Motyw muzyczny w twórczości Dantego Gabriela Rossiettiego dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca jest analizą motywów muzycznych, występujących w twórczości Dantego Gabriela Rossettiego. Pierwszy rozdział skupia się na życiu artysty i postulatach Bractwa Prerafaelitów. Drugi rozdział traktuje o XIX- wiecznych koncepcjach muzyki oraz "podwójnym dziele sztuki". Trzeci rozdział zawiera opis i charakterystykę instrumentów muzycznych w obrazach Rossettiego oraz interpretacje poszczególnych jego dzieł. We wnioskach opisane zostały funkcje, jakie pełnią poszczególne instrumenty muzyczne w obrazach Rossettiego.
158. Przedstawienia "lekcji muzyki" w malarstwie polskim przełomu XIX i XX wieku na wybranych przykładach dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca licencjacka skupia się na scenach odnoszących się do gry na instrumencie w kontekście jej nauki, samodoskonalenia się, prób muzycznych lub wykonywania dzieł. Omawia ona dzieła malarskie przedstawiające "lekcje muzyki" - zarysowuje ich historię, analizuje pod kątem formalnym i ikonograficznym z porównaniem poszczególnych obrazów. Praca zawiera również wskazanie występujących między nimi podobieństw, czy też różnić. Dodatkowo przedstawia istniejące analogie między muzyką a malarstwem, wskazuje na związek obu tych dziedzin w teorii sztuki, ze szczególnym uwzględnieniem przełomu XIX i XX wieku. Opisuję również zagadnienie korespondencji sztuk. Zarysowuje historię obrazowania tematów muzycznych w malarstwie, ze szczególnym zwróceniem uwagi na ich rozwój w sztuce polskiej oraz różnorodność motywów muzycznych występujących w malarstwie. Praca prezentuje i omawia dzieła przedstawiające muzykujące pary, kilkuosobowe grupy muzykujące oraz zawiera analizę obrazów prezentujących jedynie jedną postać muzykującą.
159. Partytura jako sztuka znaku plastycznego w drugiej połowie XX wieku dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy podjęty został temat partytur graficznych i ich fenomenu w kontekście historii muzyki i historii sztuki. Zanalizowane zostało zjawisko korespondencji muzyki i sztuk plastycznych, które odnajdujemy w partyturach muzycznych. Stanowią one specyficzną formę notacji muzycznej, która posługuje się znakiem graficznym. Partytury graficzne pojawiają się w latach 50. XX wieku jako reakcja na nowatorskie zmiany w muzyce poważnej, które spowodowały, że tradycyjna notacja muzyczna okazała się zbyt konwencjonalna, niewystarczająca, żeby móc ukazać zamyśloną przez kompozytora istotę dzieła muzycznego. W pracy podjęta została próba zdefiniowania partytury graficznej i odnalezienia poszczególnych przykładów prezentowanych notacji w kontekście inspiracji i ich wizualnych analogii w sztukach plastycznych.
160. Wartości plastyczne w sztuce teatralnej "Faust" z 1989r. Analiza scenografii Jadwigi Mydlarskiej-Kowal dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy wartości plastycznych sztuki teatralnej "Faust", wyreżyserowanej przez Wiesława Hejnę we Wrocławskim Teatrze Lalek. Tekst pracy podzielony został na trzy zasadnicze części. W pierwszej z nich poruszono kwestię definicji scenografii oraz roli scenografa w teatrze lalek. Druga stanowi prezentację sylwetki Jadwigi Mydlarskiej-Kowal, ze zwróceniem uwagi na możliwe inspiracje, mające wpływ na twórczość artystki. Ostatnia część zawiera analizę szkiców i opis spektaklu, a także opinie krytyków.
161. Ideologia socrealizmu w operze "Bunt Żaków" Tadeusza Szeligowskiego . Korelacja sztuk plastycznych i muzycznych dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy opery Bunt Żaków Tadeusza Szeligowskiego, z roku 1951. Jej celem jest zbadanie zawartych w dziele treści ideologii socrealizmu oraz omówienie korelacji sztuk plastycznych i muzycznych. W pracy zawarte zostały analizy libretta, scenografii i muzyki. Ponadto omówiono historię opery, socrealizmu w sztuce, oraz sylwetki twórców Buntu Żaków.
162. Sztuka plakatu "Jazz nad Odrą" w latach 1964-1969 dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Do tej pory, polski plakat towarzyszący festiwalom jazzowym nie doczekał się syntetycznego i całościowego opracowania oraz analizy. Liczne publikacje dotyczące polskiego plakatu prawie zupełnie pomijają kategorię tzw. "plakatów jazzowych". Temat podjęty został wyłącznie przez Michała Wardę w pracy magisterskiej realizowanej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, która wyłącza jednak z szerszej analizy środowisko wrocławskie. Praca prezentuje omówienie i analizę pierwszych siedmiu plakatów towarzyszących jednemu z najstarszych polskich festiwali jazzowych Jazz nad Odrą. W celu wprowadzenia podjęty został temat rozwoju plakatu w latach 60. XX wieku oraz pojawiających się wtedy nowych tendencjach, które wskazują na swoiste współbrzmienie plakatu z malarstwem. Wyraźnie podkreślony jest wpływ malarstwa metafory, który widoczny jest w omawianych plakatach. Przeprowadzone badania dowiodły, w jaki sposób artyści sięgali do tradycyjnych form malarskich, po to by oddać charakter wydarzenia, które anonsowały. Autorzy zaprezentowanych projektów sięgali po wrażeniowe skojarzenia oddające charakter muzyki jazzowej, w związku z czym najczęściej nawiązują w stylistyce do malarstwa abstrakcyjnego.
163. Wizjonerzy polskiej sceny operowej z połowy XX i XXI wieku. Analiza scenografii na wybranych przykładach dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
164. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-parkowego w Czachowie (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest analiza architektoniczna założenia pałacowo-parkowego w Czachowie (woj. dolnośląskie, gmina Zawonia) i sporządzenie na jej podstawie wytycznych do rewitalizacji. Dokonano pierwszej analizy architektonicznej założenia w Czachowie, m.in. W oparciu o samodzielnie sporządzony rzut pałacu oraz własną retrospekcję budynku. Starano się znaleźć w okolicy budowle wykazujące pokrewieństwo formalne, znajdujące się w Zaprężynie, Boleścinie i Wiśniowej. Przedstawiono w niej historię wsi i powstania całego założenia. Ponadto praca zawiera także wytyczne do rewitalizacji obiektu.
165. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Krzyżowicach (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca skupia się na wskazaniu najcenniejszych części założenia pałacowo-ogrodowego w Krzyżowicach, aby stworzyć najlepszy plan jego rewitalizacji. Starano się odpowiedzieć na pytanie o historię miejsca, w jakim znajduje się pałac, jego rangę artystyczną i architektoniczną, wskazać ramy czasowe, w jakich dokonywano przebudów. Opisuje całość założenia pałacowo-ogrodowego, wskazując największe problemy związane z jego dotychczasowym użytkowaniem. Podejmuje też problem atrybucji pałacu, wskazując budowle analogiczne budowane w podobnym czasie. Program rewitalizacyjny został opracowany w sposób pozwalający na etapową realizację zadań. Nowy podział funkcji w założeniu ma zapobiec jego niszczeniu i podkreślić walory artystyczne pałacu.
166. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Kamionnej (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy przedstawienia wytycznych do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Kamionnej (woj. dolnośląskie). Celem pracy jest opisanie istniejących planów zagospodarowania pałacu w Kamionnej oraz opisanie własnych koncepcji rewitalizacyjnych. Ponadto zostaje omówiona historia miejscowości wraz z budową założenia pałacowego. W pracy zawarta została także analiza architektoniczna z wyszczególnieniem fazy barokowej. Wysnute też zostały propozycje atrybucyjne, co do architekta - Christopha Hacknera.
167. Wytyczne do rewitalizacji kościoła p.w. św. Małgorzaty w Šonovie na Broumovsku w Czechach dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy rewitalizacji kościoła św. Małgorzaty w Šonovie (pod Broumovem w Czechach) oraz jego najbliższego otoczenia. Celem pracy jest przedstawienie wytycznych dotyczących ponownego zagospodarowania obiektu wraz z wytycznymi konserwatorskimi, podpierając się przykładami innych zrewitalizowanych obiektów. Ponadto nakreślając historię całego regionu broumovskiego umieszczono kościół w Šonovie w określonym kontekście kulturowym i historycznym. Dokonano również analizy architektury kościoła oraz umiejscowienia go w twórczości architekta Kiliana Ignaza Dientzenhofera.
168. Wytyczne do rewitalizacji zamku w Miliczu dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca przedstawia stan badań, historię obiektu oraz wytyczne do rewitalizcjii ruin zamku w Miliczu. Autor skupił się na przedstawieniu, współczesnych metod konserwowania zabytków odnosząc się tym samym do obiektów które mogą stać się dobrym przykładem dla Milicza. Ponadto, poruszone zostały tematy stałej ruiny i ochrony zabytków w Polsce.
169. "Propozycje przekładu polskich i angielskich terminów z zakresu rewitalizacji zabytków na wybranych przykładach" dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Pierwszy rozdział poświęcony jest celom pracy, metodom badawczym, materiałowi badawczemu i stanowi badań. W rozdziale drugim opisane są wybrane definicje semantyki i pól semantycznych ujętych w kontekście badań z zakresu historii sztuki. Trzeci rozdział odnosi się do przekładu, kategoryzacji i hierarchii terminów. Są w nim opisane takie aspekty przekładoznawstwa jak teoria przekładu, kategoryzacja terminów polsko i anglojęzycznych oraz wybrane techniki przekładu. Czwarty rozdział poświęcony jest szczegółowej analizie takich terminów jak zabytek, konserwacja, rewitalizacja, restauracja, rewaloryzacja, integracja oraz ich anglojęzycznych ekwiwalentów.
170. Wytyczne do rewitalizacji zamku w Siedlisku (woj. lubuskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu przedstawienie wytycznych do rewitalizacji zamku w Siedlisku. W pracy przybliżone zostały dzieje obiektu na tle historii całego regionu. Ponadto przeprowadzono analizę architektoniczną założenia wraz z jego rozwarstwieniem. Na podstawie zachowanych źródeł ikonograficznych dokonana została również rekonstrukcja zamku z roku 1944, w celu przedstawienia stanu całego kompleksu w jego ostatecznej formie. Następnie zobrazowano obecny stan obiektu, który w zestawieniu z poprzednim pokazał ogrom strat jak i posuwającą się dewastację. Głównym celem niniejszej pracy, jest zaprezentowanie autorskiego planu rewitalizacji założenia zamkowego w Siedlisku, który zakłada częściową obudowę obiektu z nadaniem nowych funkcji jego poszczególnym częściom. Omówiono przy tym trzy możliwe warianty rewitalizacji zamku oraz istniejące już plany obiektu. Nowa koncepcja rewitalizacji uwzględnia wytyczne Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnoszące się do założenia, oraz obecną sytuację powoli rozwijającej się turystyki regionu.
171. Wizerunek kobiety w sztuce od starożytności po czasy współczesne. Analiza w oparciu o wybrane przykłady dr Agata Kubala Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
Kobieta od zawsze jest muzą dla niezliczonych rzesz artystów. Bohaterkami prac są boginie, święte, ale również frywolne kobiety i kochanki. Raz są symbolem ponadczasowych prawd, uosobieniem dobra, wiecznej niewinności, innym razem występują jako mroczne kochanki, zmysłowe boginie miłości i niebezpieczne upiory stanowiące zagrożenie dla męskiego świata. Motywem przewodnim w prezentowanej pracy jest ukazanie przedstawienia kobiety w danej epoce, ze względu na jej status społeczny, jak i panujące ówcześnie trendy w sztuce. Ukazywane były jako delikatne, powściągliwe istoty, jak i kobiety nieskrępowane, pewne siebie i piękna własnego ciała, często okrutne, niekiedy tragiczne, a jednak zawsze fascynujące.
172. Program ikonograficzny dekoracji sztukatorsko-malarskiej pawilonu ogrodowego w Gorzanowie. dr hab. Andrzej Kozieł prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest identyfikacja programu ikonograficznego pawilonu ogrodowego w Gorzanowie dokonana na podstawie zdjęć i opisów z czasów świetności budowli oraz analizy dekoracji analogicznych budowli. Praca zawiera opis stanu badań, a także budowli - jej architektury i wystroju. Przeanalizowane zostały w niej formy i funkcje, które pełniła grota oraz historia całej miejscowości. W kolejnych rozdziałach omówione zostały kwestie, które w dotychczasowej literaturze nie są jednoznacznie wyjaśnione, takie jak: fundacja, autorstwo dekoracji i czas jej powstania. W ostatnim rozdziale, na podstawie wcześniejszych, podjęta została próba rekonstrukcji wątków treściowych pawilonu.
173. Rytualne naczynia brązowe z okresu panowania dynastii Xia, Shang i Zhou (2100 - 300 p.n.e.) dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
174. Przedstawienia zwiazane ze śmiercią i rytuałami pogrzebowymi w sztuce starożytnego Egiptu dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
W I rozdziale znajduje się wstęp. II rozdział stanowi omówienie stanu badań skoncentrowane na publikacjach dotyczących ikonografii śmierci. W trzeciej części pracy znalazł się tu zarys wierzeń grobowych starożytnych Egipcjan (między innymi synkretyzm bóstw, rola etyki, logiki i magii i eschatologiczne komponenty w mitologii). To wszystko zostało dopełnione prezentacją bóstw związanych ze śmiercią, ważniejszych demonów, a także świętych zwierząt. Na ostatni podrozdział składa się rytuałów i zwyczajów pogrzebowych.. Całość zamyka analiza wyposażenia grobowego, służącego zmarłemu w zaświatach. Rozdział IV zawiera rozważania na temat egipskiej literatury grobowej. Jej rozkwit przypadł na czasy Nowego Państwa. Chodzi między innymi o Teksty Piramid, Teksty Sarkofagów, Księgę Umarłych oraz Księgi Świata Podziemnego. V rozdział jest katalogiem przedstawień związanych ze śmiercią (pierwszy podrozdział) oraz z rytuałami pogrzebowymi (drugi podrozdział). Zostały one podzielone na kilkanaście rodzajów scen. Tych ze śmiercią jest szesnaście. Natomiast przedstawienia z rytuałami pogrzebowymi dzielą się na 12 typów. Następny, VI rozdział został on poświęcony analizie ikonograficznej, opartej o przedstawienia zawarte w rozdziale V. Podobnie jak katalog został dla jasności na sceny, tak analizowane będą ich poszczególne rodzaje, Aby ułatwić ich rozpatrywanie, rozdział został wzbogacony o ogólne omówienie nośników przedstawień, dekoracji grobowców oraz ikonografii religijnej wraz z jej czterema etapami rozwoju (fetyszyzm, zoomorfizm, antropomorfizm i forma mieszana) związanych z ikonografią śmierci. W VII rozdziale znajduje się podsumowanie. Częściami składowymi są także zdjęcia i ilustracje omawianych obiektów oraz ich spis
175. Charakterystyka rzymskiej zabudowy miejskiej okresu schyłku Republiki i wczesnego Cesarstwa na przykładzie Pompejów dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Przedmiotem prezentowanej pracy magisterskiej jest charakterystyka architektury pompejańskiej, w szczególności budowli powstałych w okresie od schyłku Republiki do wczesnego Cesarstwa Rzymskiego, ponieważ budowli z tego okresu zachowało się w mieście najwięcej - Wezuwiusz zniszczył miasto w początkach okresu Cesarstwa. W niniejszej pracy podjęto też próbę wyodrębnienia najważniejszych cech sztuki pompejańskiej, z naciskiem na architekturę, osadzonej w kontekście kultury starożytnych mieszkańców miasta. Szczególną uwagę zwrócono na budownictwo mieszkalne i charakterystykę typowego wyglądu pompejańskiej budowli mieszkalnej. Jako pierwsza zostanie omówiona historia wykopalisk prowadzonych na terenie Pompejów oraz Herkulanum, a także kalendarium zawierające daty najważniejszych wydarzeń. Herkulanum było pierwszym odkrytym miastem, spośród wszystkich zasypanych przez Wezuwiusza, a także pierwszym, w którym rozpoczęto prace wykopaliskowe. Jako istotny element archeologicznej historii całego terenu, Herkulanum musiało pojawić się w poniższym rozdziale. Następnie opisano historię samego miasta, w której wyszczególniono okresy zasiedlenia Pompejów przez różne ludy oraz przełomowe momenty w historii miasta. Kolejny rozdział to zasadnicza część pracy o tytule “ Architektura Pompejów jako przykład rzymskiej zabudowy miejskiej”. W jego pierwszej części zostanie omówiona struktura miasta, w tym typy zabudowań występujących w jego poszczególnych obszarach, układ ulic oraz przebieg murów obronnych. Opisana została także znamienna dla Rzymian infrastruktura wodno - kanalizacyjna oraz inne sposoby pozyskiwania i przechowywania wody. Następnie omówiono grobowce i obszary cmentarne, ich położenie względem miasta oraz wygląd. Kolejny fragment pracy został poświęconym technikom budowlanym. Pojawiają się w nim najczęściej wykorzystywane przez Rzymian wątki architektoniczne oraz obraz zmian na przestrzeni lat w stosowaniu różnego rodzaju materiałów budowlanych. Następna część jest charakterystyką budownictwa pompejańskiego, w której omówione zostaną najważniejsze części miasta, takie jak forum czy dzielnica teatralna, a także poszczególne budowle, między innymi świątynie, bazylika, hale targowe, teatry, amfiteatr i termy. Jak już wyżej wspomniano prócz budynków użyteczności publicznej szczegółowo omówione zostało budownictwo mieszkalne z wyszczególnieniem kilku wyróżniających się domów prywatnych w typie domusu, willi i insuli. Jak wcześniej wspomniano, nie można omawiać architektury pompejańskiej, bez odniesienia się do dekoracji wnętrz, dlatego tematem następnego rozdziału jest wyposażenie i dekoracja domów mieszkalnych. Opisano tam wygląd mebli używanych w Pompejach, a także omówiono kolejne style malarstwa pompejańskiego wraz z przykładami charakterystycznymi dla każdego z nich.
176. Zagadnienie polichromii w sztuce greckiej dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca ma na celu opisanie przez lata niesłusznie marginalizowanego problemu obecności koloru w sztuce starożytnej Grecji, ze szczególnym uwzględnieniem rzeźby i dekoracji architektonicznej okresu archaicznego. Zachowane na wielu obiektach pozostałości oryginalnych substancji barwnych (pigmentów i barwników) stanowią niezbywalne świadectwo starożytnej praktyki malowania rzeźb. Rozpoznanie pierwotnych materiałów i technik zdobienia służy za punkt wyjścia dla badań nad ogólniejszym problemem poczucia estetyki oraz znaczenia i percepcji sztuki w świecie starożytnym. W pracy przedstawiony został również zarys historii problemu oraz współczesne metody prowadzenia badań.
177. Odlewy gipsowe rzeźb antycznych z kolekcji Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego - posągi Ateny i Eirene z Plutosem dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Kolekcja odlewów gipsowych, znajdująca się w zbiorach Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego powstawała od początku XIX wieku. Gromadzona przez lata, na początku XX wieku liczyła ponad 500 sztuk, jednak obecnie zachowało się ich jedynie 39. Celem pracy "Odlewy gipsowe rzeźb antycznych z kolekcji Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego - posągi Ateny i Eirene z Plutosem" było omówienie dwóch odlewów gipsowych, znajdujących się w zbiorach Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego oraz ustalenie ich pierwowzorów antycznych. Odlew Eirene z Plutosem powstał, najprawdopodobniej w Monachium, w latach siedemdziesiątych XIX wieku i jest niemal idealną kopią greckiej rzeźby Eirene z Plutosem wykonanej przez Kefizodotosa. Atena, wykonana prawdopodobnie w Berlinie, pojawiła się we wrocławskiej kolekcji między 1877 a 1891 rokiem i wzorowana była na dwóch rzeźbach - Atenie Lemni Fidiasza i Atenie Giustiniani. Pierwowzory wrocławskich odlewów można umieścić w ramach czasowych okresu klasycznego w rzeźbie greckiej (około 480 - 323 p.n.e.). Kolekcja odlewów gipsowych, chociaż nie jest już jedną z największych, nadal jest ważną częścią zbiorów Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego.
178. Rzymski kompleks architektoniczno-urbanistyczny w Leptis Magna dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu scharakteryzowanie rzymskiego architektoniczno-urbanistycznego założenia na terenie miasta Leptis Magna oraz przeprowadzenie analizy form i stylów budowli wznoszonych w owym kompleksie. Kwestie, poruszane przy badaniach nad Leptis Magna wiążą się z określeniem stopnia podobieństwa architektury w skolonizowanych prowincjach do rzymskich prototypów oraz poszukiwań dodatkowych wpływów, na przykład wschodnich, które wynikały ze związków handlowych oraz kulturowych miasta z Syrią. Drugi rozdział pracy zawiera stan badań nad rzymską architekturą na terenach miasta oraz jego historii. Dodatkowo podano zagadnienia, które wymagają nowszych albo szczególniejszych opracowań oraz określono problemy badawcze, które wyłoniły się przy opracowaniu tematu. Trzeci rozdział pracy przedstawia ogólny rys historyczny miasta od czasów fenickich do średniowiecza, przy czym główny nacisk został położony na okres rzymski. Uwypuklono również najważniejsze wydarzenia i postaci historyczne. W czwartym rozdziale zamieszczono rozszerzoną analizę rzymskiej zabudowy miasta. Po ogólnym omówieniu zagadnienia i początkowym scharakteryzowaniu sytuacji następują szczegółowe opisy i analizy zachowanych budowli rzymskich na terenie miasta. Stan zachowania niektórych obiektów nie pozwala na uzyskanie dokładnych informacji o konstrukcji architektonicznej budowli, rozważania na temat przeznaczenia lub wyglądu takich budowli są hipotetyczne i przeprowadzone na podstawie porównania z istniejącymi obiektami z tego samego okresu w innych miastach na terytorium Imperium. Zabytki zostały podzielone na trzy grupy dla systematyzacji analizy. Najliczniejsza grupa obejmuje budowle użyteczności publicznej, mieści 16 przykładów, pochodzących z okresów rządów kolejnych cesarzy Imperium. Architektura sakralna oraz przykłady form architektury triumfalnej również odpowiednio podzielono w dwie grupy dla ułatwienia pokazania zachodzących zmian w ciągu stuleci. Łuki triumfalne są grupą zabytków w gorszym stanie zachowania, jedynym wyjątkiem jest tetrapylon Septymiusza Sewera. Tematem piątego rozdziału pracy jest dekoracja rzeźbiarska budowli o genezie rzymskiej z terenu miasta oraz geneza stylu, przeniesionego z Rzymu i połączonego z wpływami wschodnimi, zauważalnymi zwłaszcza w czasach rządów Septymiusza Sewera. Większość przykładów rzeźby architektonicznej pochodzi właśnie z okresu seweriańskiego, ponieważ rzeźba z wcześniejszych okresów kompletnie sie nie zachowała. Podsumowanie zawiera ogólną rekapitulację wniosków, zawartych w poszczególnych rozdziałach pracy oraz opis stanu zachowania zabytków przy ich odsłonięciu podczas prac wykopaliskowych. Zawiera także próbę odpowiedzi na pytanie o kondycję omawianych budowli po wydarzeniach wojny domowej w Libii w 2011 roku.
179. Odlewy gipsowych rzeźb antycznych z kolekcji Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego - przedstawienia Apolla i Menelaosa dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Tematem niniejszej pracy licencjackiej są dwa odlewy gipsowe antycznych popiersi znajdujących się w kolekcji Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego: Popiersia Menelaosa oraz Popiersia Apolla Belwederskiego. Na podstawie bazy bibliograficznej opisanej w stanie badań zostały sformułowane pozostałe rozdziały. W tej części pracy zostały poruszone także problemy badawcze związane nie tylko z uzyskiwaniem informacji, ale także dotyczące treści zawartych w poszczególnych publikacjach. Kolejny rozdział został poświęcony opisowi historii kolekcji Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego, w którym zostały zawarte informacje dotyczące zmieniającej się formie instytucji, kolejnych dyrektorów oraz katalogów zawierających informacje o rozrastających się na przestrzeni lat zbiorach. Następna część pracy została poświęcona gipsowemu odlewowi popiersia Menelaosa oraz analizie zgodności z oryginałem, którym jest kopia rzymska znajdująca się w Loggia dei Lanzi we Florencji. Następnie, zachowując spójność treściową, znajduje się rozdział poświęcony rzeźbie hellenistycznej po czym następuje wyjaśnienie zagadnień związanych z kopią rzymską Grupy Pasquino. Część ta zawiera również podrozdział poświęcony ikonologii i ikonografii owej kopii, w którym został poruszony problem identyfikacji postaci do tej pory określanej jako Menelaos. Analogicznie została skonstruowana kolejna część pracy dotycząca odlewu popiersia Apolla Belwederskiego oraz okresu późnoklasycznego rzeźby greckiej. Następnie, w zakończeniu, zostały zawarte wnioski oraz postulaty badawcze, które podsumowują treść pracy. Na końcu został umieszczony spis bibliograficzny oraz ilustracje.
180. Motywy antyczne w tworczości rzeźbiarskiej Jacopa Sansovino dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca podejmuje problem twórczości rzeźbiarskiej florenckiego artysty renesansowego- Jacopa Sansovina (1486- 1570). Jej celem jest wykazanie wpływów, jakie rzeźby antyczne wywarły na dzieła artysty stworzone we Florencji, Rzymie i Wenecji. Zostały tu zaprezentowane prace, które zdaniem badaczy zdradzają podobieństwa do rzeźb antycznych. Zebrano je i podzielono ze względu na tematykę i stopień, w jakim antyk wpłynął na formę dzieła renesansowego. Następnie zestawiono je z możliwymi pierwowzorami i poddano analizie porównawczej cech wspólnych jak i różnic, przy jednoczesnej próbie określenia jak duże znaczenie miały one na koncepcje Jacopa Sansovina. W przypadku dzieł, które nie nawiązują w formie, a jedynie w treści do antyku jest to zasygnalizowane poprzez wskazanie ewentualnych, literackich odniesień. Praca ma układ problemowy, w drugim rozdziale został przedstawiony stan badań z uwzględnieniem najważniejszych publikacji dotyczących omawianego zagadnienia. W trzecim rozdziale przytoczono krótki życiorys artysty ze zwróceniem uwagi na jego edukację i kontakty, które umożliwiły mu studia dzieł starożytnych, a także wpływ fundatorów na formę rzeźb. Czwarty rozdział podzielono na trzy podrozdziały odpowiadające przyjętej w niniejszej pracy klasyfikacji, gdzie dzieła J. Sansovina zostały zestawione z proponowanymi pierwowzorami, oraz dokonano ich porównania, w celu ustalenia stopnia podobieństwa. Autorka podejmuje próbę polemiki z niektórymi propozycjami badaczy, oraz prezentuje swoje własne spostrzeżenia dotyczące wzorów starożytnych.