wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
181. Indywidualizm twórczości Franciszka Starowieyskiego, na tle polskiej szkoły plakatu prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca "Indywidualizm twórczości Franciszka Starowieyskiego, na tle polskiej szkoły plakatu" jest syntetycznym studium historii polskiego plakatu, akcentującym przede wszystkim okoliczności jego rozwoju i niezwykłej popularności w czasach PRL, jego specyfikę na tle ogółu sztuki, główne ośrodki i przedstawicieli tego nurtu grafiki, a także jej znaczenie za granicą. Przede wszystkim jednak, praca uwypukla specyfikę plakatowej twórczości Franciszka Starowieyskiego pod względem plastyki, podejmowanej tematyki, symboliki oraz treści, porównując charakter jego artystycznej działalności z, nieoficjalnie przyjętym przez członków polskiej szkoły plakatu, formalnym wzorcem, obowiązującym dla tego rodzaju grafiki. Aby udowodnić, jak bardzo prace Starowieyskiego różniły się pod względem graficznym od ogólnego dorobku ówczesnych plakacistów, opracowanie zawiera analizę piętnastu wybranych, najpopularniejszych dzieł artysty z zakresu sztuki użytkowej, zestawionych w chronologicznym porządku, co z kolei pozwala na dokładną analizę ewolucji warsztatu artystycznego, a także osobowości twórczej Starowieyskiego. Każdy spośród opisanych plakatów zbadany został pod względem tematyki, plastyki, przekazu, użytych motywów i symboli.
182. Lech Twardowski. Zarys działalności artystycznej prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Podzielona na cztery rozdziały praca pt. "Lech Twardowski. Zarys działalności artystycznej" poświęcona jest działalności artystycznej wrocławskiego artysty Lecha Twardowskiego. Ujmuje jego twórczość w zarysie – od momentu kształtowania się jego osobistej ścieżki artystycznej (koniec lat 70. i początek lat 80.) do czasów obecnych. Zawarty w pierwszym rozdziale życiorys ma na celu przedstawić czytelnikowi sylwetkę artysty i wprowadzić go w poruszane w kolejnych rozdziałach aspekty odnoszące się do jego sztuki. Charakterystyczna - dążąca do syntezy środków, kształtów i treści, pozornie abstrakcyjna sztuka Twardowskiego przedstawiona jest jako rezultat eksperymentów stylistyczno - formalnych. Artysta na przestrzeni lat, zaprezentował się zarówno jako akcjonista, performer, koordynator i współuczestnik zbiorowych akcji miejskich odbywających się na terenie Wrocławia ( akcje: Malowanie ulicy Świdnickiej, Spadochrony, Wieża malowana) jak i twórca, który za pomocą malarstwa potrafi w skrajnych jego formach zamknąć swe idee. Przywołane w pracy różnorodne przykłady działań scharakteryzowane są poprzez opisy i analizy wybranych dzieł – w sposób bardziej szczegółowy - w rozdziałach drugim i trzecim. Opisano tam wyżej wymienione, zbiorowe akcje plastyczne oraz solowe inicjatywy twórcze artysty. Zasadniczą część rozdziału trzeciego obejmuje cykl Generatory – który Twardowski realizował przez kilka lat. Spośród oryginalnych projektów instalacji - docelowo mających opanowywać wielkie przestrzenie wystawiennicze - przywołane zostały zarówno Generatory, których założenia wcielone zostały w życie, jak i te pozostające na etapie konceptualnym, czekające na późniejszą realizację. Ważny fragment dorobku artystycznego - opisany w dalszej części - stanowią nietuzinkowe pod względem organizacji przestrzeni, formy, a przede wszystkim rozmachu - realizacje powstałe po 2000 roku tj. obiekt Katedra (2001/2002 r.), instalacja Anaconda. Ślady miasta czyli jak nawzajem się zżeramy (2008 r.), monumentalne płótno Fukushima – Generator – Guernica (2011 r.) oraz rozbudowana instalacja Wewnątrz – Zewnątrz (2012 r.) . Pojawiające się w całej pracy aspekty intermedialności, różnorodności technik malarskich oraz stosowanych środków wyrazu jako głównych czynników twórczych – przeanalizowane są w ostatnim rozdziale, podkreślając ich znaczenie w kontekście dojrzałej, monumentalnej i totalnej sztuki Twardowskiego. Druga część rozdziału zawiera informacje o inspiracjach, źródłach twórczości artysty i warunkach powstawania jego sztuki w związku z pojęciem malarstwa. Pracę wzbogaca wykaz wystaw indywidualnych i zbiorowych ukazujący obszerny dorobek twórczy Twardowskiego.
183. Wpływ rosyjskiego konstruktywizmu na plakat polski w dwudziestoleciu międzywojennym. prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca ta jest próbą określenia wpływu rosyjskiego konstruktywizmu na plakat polski w okresie dwudziestolecia międzywojennego (kiedy owe wpływy były najintensywniejsze) w warstwie ideologicznej, formalnej oraz związku między tymi elementami. Opracowanie ma charakter porównawczy. Opiera się na zestawieniu poruszanych kwestii w sztuce rosyjskiej i polskiej oraz prezentację wybranych dzieł. Plakat w konstruktywizmie rosyjskim (szczególnie w fazie utylitaryzmu i produktywizmu) traktowany był przez artystów jako usprawiedliwienie dla istnienia form wypracowanych przez nich w analitycznej fazie. Jej osiągnięcia były bezużyteczne dla bolszewików, z którymi awangardziści jako jedyni współpracowali. Plakat był zatem nośnikiem zarówno treści komunistycznych, jak i rozwiązań formalnych: struktury elementów dzieła oraz ich układu (opracowane w fazie analitycznej), typografii i fotomontażu (faza utylitaryzmu i produktywizmu). Stał się narzędziem oddziaływania oraz realizacją hasła „artyści do fabryk”, gdyż tradycyjnie rozumiana twórczość nie była akceptowana w nowym systemie. Artystę zastąpił „konstruktor społeczeństwa” służący mu sztuką utylitarną. Był nią plakat nie tylko polityczny, ale i filmowy, komercyjny, teatralny. Tworzyli go kluczowi dla kierunku artyści: Rodczenko, Lissitzky, Kłucis i in. Do Polski międzywojennej dotarły jednocześnie trzy fazy konstruktywizmu. Kształtował się on tutaj dwutorowo. Pierwszą „odmianą” była prezentowana przez Strzemińskiego i jego zwolenników koncepcja zbliżona ideom fazy analitycznej. Artyści wzorem Rodczenki i Lissitzkiego (kiedy czynili to jeszcze bez politycznych konotacji) skupiali się na rozpracowywaniu struktury dzieła. Polacy nie tworzyli w całkowitej izolacji od społeczeństwa- utylitarność sztuki była dla nich ważna, ale nie najważniejsza. Badania te doprowadziły do analizy rozmieszczenia elementów w obrazie oraz refleksji, szczególnie Strzemińskiego i Berlewiego, na temat typografii. Zaczęli skupiać się na funkcjonalności tekstu, z którego dopiero wynikała jego forma, co postulowali wcześniej Rodczenko i Lissitzky. Oba rozwiązania zobaczyć można w plakatach Berlewiego (wykorzystał w nich swą koncepcję mechanofaktury) czy Hillera. Druga gałąź kierunku prezentowana była przez Szczukę i Żarnowerównę. Opierali oni twórczość plakatową głównie na ideologii komunistycznej. Najmocniej wpłynął na nich produktywizm i utylitaryzm (szczególnie postulaty Rodczenki i Kłucisa), więc najchętniej stosowali fotomontaż, który umożliwiał kreowanie nowej rzeczywistości. Dzięki temu jeszcze intensywniej potrafili oddziaływać na psychikę mas. Stosowali go w plakatach również Berman i Kryński, chociaż nie ze względów politycznych, ale formalnych. Plakat konstruktywistyczny w Polsce międzywojennej stanowił ułamek ogromnej ilości dzieł tworzonych przez profesjonalnych plakacistów czy architektów Politechniki Warszawskiej. Niektórzy z nich (Mucharski, Trepkowski) stosowali awangardowe środki formalne bez głębszej refleksji nad ich pochod
184. Działalność artystyczna Katedry Projektowania Sprzętu PWSSP we Wrocławiu prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Praca dyplomowa podejmuje temat opisania twórczości plastycznej pierwszych absolwentów przybyłego z Warszawy do Wrocławia po II wojnie światowej prof. Władysława Wincze. Prof. Wincze - kierownik powstałej w 1950 roku Katedry Projektowania Sprzętu Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu starał się przeszczepić tradycje warszawskiej Spółdzielni Artystów "Ład" na ziemie dolnośląskie, dlatego też w pracy zwrócono szczególną uwagę na jej tradycje. We wstępie pracy nakreślono rys historyczny tejże Spółdzielni, by w ten sposób zachować ciągłość historyczną. Ponadto Katedra Projektowania Sprzętu została założona po II wojnie światowej ze względu na zapotrzebowania w odradzającej się Polsce. Tym samym prof. Wincze dostrzegł szansę przeszczepienia swym wychowankom tego co jemu samemu zostało przekazane. Drugim poruszonym problemem w pracy jest ustrój polityczny i gospodarczy w okresie PRL-u oraz jego wpływ na sztukę użytkową. Dlatego też aspekt ten nie został pominięty w części gdzie została opisana historia Katedry w latach 50. XX wieku. Szczególnie zwrócono uwagę na panujący ówcześnie ustrój w kraju oraz rozwijający się przemysł meblarski ponieważ miało to niebagatelny wpływ na działalność projektową Józefa Chierowskiego oraz pozostałych projektantów. Sylwetki pierwszych absolwentów prof Wincze: Józefa Chierowskiego, Tadeusza Forowicza, Jana Kowalczyka, Zbigniewa Kaweckiego oraz Tadeusza Ciałowicza posłużyły do opisania tendencji projektowych z zakresu sztuki użytkowej. Józef Chierowski to projektant związany z przemysłem meblarskim. Dla niego bardzo ważny był aspekt ergonomii mebla oraz jego funkcjonalności, nie zapominając przy tym o ograniczeniach wynikających z panującego ustroju komunistycznego. Tadeusz Forowicz to projektant mebli,który poświęcił się w późniejszym czasie działalności dydaktycznej, dlatego nie był związany z żadną fabryką i w pracy zostały opisane jego projekty wystawiennicze. Dwaj kolejni projektanci byli metaloplastykami. Jan Kowalczyk bardzo wiele projektował - jego modele żyrandoli, lamp, krat oraz świeczników można było spotkać na niemalże całym Dolnym Śląsku. Przy czym znane są jego projekty tradycyjne jaki i nowatorskie gdzie widoczne są inspiracje pochodzące z Zachodu. Drugi metaloplastyk Zbigniew Kawecki znany jest z projektów wykonanych w srebrze i miedzi. Ale mimo to jego projekty żyrandoli i wywieszek sklepowych powstałych w żelazie również zostały opisane by tym samym nakreślić całą twórczość projektową tego artysty. Ostatni opisywany projektant - Tadeusz Ciałowicz to z kolei przykład twórczości wszechstronnej. W pracy zostało zasygnalizowane, że poza znanymi projektami plakatów i znaków graficznych tworzył także w dziedzinie meblarstwa, metaloplastyki oraz w tkaninie. Opisanie twórczości tych projektantów pozwoliło na zbadanie tendencji projektowych na Dolnym Śląsku w okresie powojennym w wielu dziedzinach sztuki użytkowej - meblarstwa, metaloplastyki oraz jubilerstwa. Poza tym pozwoliło na zbadanie
185. Kaplica zamkowa w Siedlisku prof. dr hab. Jan Harasimowicz Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Opracowanie prezentuje liczne aspekty budowanej w latach 1615-1618 kaplicy zamkowej w Siedlisku. Jej unikatowa architektura jest odzwierciedleniem czasu w jakim powstała, wypadającym na epokę stylistyczną zwaną manieryzmem oraz kręgów wyznaniowych, jakie prezentowała rodzina von Schoenach, będąca nieliczną grupą kalwinistów na Śląsku. Studium omawia w szczególności podłoże ideowe jej powstania jak również analizę architektury i bogatego detalu kamieniarskiego zdobiącego wnętrze.
186. "Mój program to nie być jednokierunkową" Heterogeniczność twórczości malarskiej Erny Rosestein prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Twórczośc malarska Erny Rosenstein ukazana w konktekście wielu nurtów sztuki. Przegląd obrazów ukazujący różnorodność jej twórczości, wiele źródeł inspiracji oraz korzeni artystki, ale także rys realiów jej działań będących obok wewnętrznych motywacji podłożem jej artystycznych poczynań.
187. "Gra historii i współczesności w europejskim pejzażu urbanistycznym" dr hab. Rafał Eysymontt prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest próba przedstawienia relacji architektury współczesnej z architekturą zabytkową w możliwie jak najpełniejszym kontekście. Temat ten do tej pory nie doczekał się samodzielnego opracowania. Będąc zagadnieniem konserwatorskim, pojawia się w publikacjach związanych z ochroną zabytków lub jest przedmiotem konferencji dotyczących rewitalizacji. Jako samodzielny temat stanowi treść artykułów, dyskusji i debat. Takie rozproszenie powoduje dezintegrację wątku i wprowadza chaos. Zgromadzone podczas badania tematu informacje, mają za zadanie uporządkować wiedzę dotyczącą zagadnienia.
188. Sztuka Andrzeja Dudka-Dürera wobec tradycji konceptualnej prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Andrzej Dudek-Dürer to wrocławski artysta znany przede wszystkim ze swojego life performancu "żywa rzeźba". Jest twórcą, który od niemal półwiecza rozwija oryginalną koncepcję zakładającą całkowity i permanentny stop życia ze sztuką. W wyrażaniu idei swej sztuki posługuje się szerokim spektrum wypowiedzi artystycznej, od grafiki warsztatowej po grafikę komputerową, od sztuki performance po jej dokumentację filmową. Choć dorobek fotomedialny Andrzeja Dudka-Dürera jest dobrze znany w kraju i na świecie, wiele aspektów jego twórczości zbyt często pozostaje przemilczanych. Tymczasem są to działania niezwykle cenne, ujawniające obecność artysty w historycznym dla Wrocławia czasie największej zbiorowej manifestacji sztuki konceptualnej w Polsce. Mimo iż Andrzej Dudek-Dürer jawi się jako twórca osobny, pozostający na uboczu przełomowych wydarzeń roku 1970, jego sztuka okazuje się być głęboko zanurzona w obszarze konceptualnej refleksji. „Sztuka Andrzeja Dudka-Dürera wobec tradycji konceptualnej” to praca ukazująca związki artysty – zarówno historyczne, jak i ideowe – ze sztuką konceptualną w Polsce i we Wrocławiu. W tym kontekście analiza performancu "żywa rzeźba" wraz z towarzyszącą mu twórczością fotomedialną służy wyodrębnieniu aspektów rodzimego konceptualizmu. Założeniem pracy jest również zaprezentowanie mniej znanych obszarów artystycznej działalności, które stanowią cenne źródło służące pogłębieniu refleksji nad związkami twórczości Andrzeja Dudka-Dürera ze sztuką konceptualną. Należą do nich udział artysty w międzynarodowym ruchu sztuki poczty, prowadzenie projektów "metafizyczno-telepatycznych", literacka twórczość zwana "antypoezją" oraz realizowane na terenie całego niemal świata różnorodne działania funkcjonujące pod wspólną nazwą "sztuka podróży". To właśnie te na poły zapomniane, na poły niedoceniane aspekty twórczości artysty składają się na czytelną lekturę integralnego świata Andrzeja Dudka-Dürera, którego źródła biją w obszarze sztuki konceptualnej.
189. Wybrane aspekty rewitalizacji małych i średnich zabytkowych stacji kolejowych dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
190. Makiety i modele architektoniczne od średniowiecza do czasów współczesnych - funkcja i forma dr hab. Rafał Eysymontt prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Niniejsza praca poświęcona została makietom i modelom architektonicznym tworzonym od wieków średnich do czasów współczesnych. Pokrótce pokazuję istotę ich wykonywania, a także formę zmieniającą się na przestrzeni wieków. By dokonać ich klasyfikacji formalnej na wstępie zaczynam od sprecyzowania pojęć jakimi są: model, makieta i miniatura. Kolejny rozdział omawiam historię tworzenia modeli, a także opisuję ich funkcję w oparciu o dzieło Giorgio Vasariego "Żywoty najsławniejszych malarzy, rzeźbiarzy i architektów", które stanowi dla mnie wspaniałe studium ww. tematu. Rozdział trzeci traktuje o nieco krótszej historii tworzenia makiet, będących swego rodzaju pełnoplastycznymi planami założeń urbanistycznych i architektonicznych. By dokonać analizy owych przedstawień kieruje się przede wszystkim nie tyle ich formą co funkcją, zmieniającą się z biegiem lat. Ostatni rozdział poświęcony został wybranym przeze mnie modelom i makietom znajdującym się na terenie Dolnego Śląska, na które udało się do tej pory natrafić. Niestety ich historia nie jest nam bliżej znana dlatego by poznać ich funkcję opieram się na przykładach z Niemiec, Francji oraz Włoch. W podsumowaniu tejże pracy zestawiam wszystkie przytoczone przeze mnie przykłady, określając ich istotę i funkcję. Omawiam również, w sposób zwięzły, wykonywanie modeli i makiet za pomocą nowych technologii.
191. Ikonografia zarazy. Zespół przedstawień związanych z epidemią dżumy w kościele św. Michała Archanioła w Polkowicach dr Agnieszka Seidel-Grzesińska Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
192. Historia fragmentu pewnej kolekcji - Plagi egipskie Jana Luykena w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu dr hab. Piotr Oszczanowski prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Niniejsza praca magisterska ma na celu przybliżenie historii cyklu plag egipskich autorstwa holenderskiego artysty Jana Luykena.
193. Przemiany kina Rialto w Katowicach dr Łukasz Krzywka Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
Kino Rialto w Katowicach, jest jednym z niewielu przedwojennych kin na Śląsku, które przetrwało i funkcjonuje po dzień dzisiejszy, pomimo burzliwej historii regionu, dwóch wojen światowych, zmiany przynależności państwowej, polityki komunistycznego rządu, przemiany ustrojowej (transformacji) czy wreszcie konkurencji multipleksów. Przez 102 lata działalności, kino nie tylko wielokrotnie zmieniało dzierżawców, właścicieli, nazwy - zmieniała się także fasada i wnętrze kina. Zbudowany w 1912 roku obiekt, z klasyczną fasadą z lekkim prześwitem w dolnej kondygnacji oraz zaokrąglonymi bokami, uchodził za jeden z ciekawszych przykładów wczesnego modernizmu w regionie. Gruntowna przebudowa w 1959 roku całkowicie zmieniła wygląd kina - front budynku obłożono marblitem, zakrywając dotychczasową dekorację fasady, nad wejściem zainstalowano dużych rozmiarów neon świetlny. W 2005 roku, zaniedbany i podupadający budynek kina doczekał się ostatniej, miejmy nadzieje, przebudowy - powrócono do pierwotnej, klasycystycznej formy obiektu. Niniejsza praca licencjacka dąży do stworzenia wyczerpującego i kompleksowego opracowania dziejów budowy i licznych modernizacji katowickiego kina, także z uwzględnieniem niektórych zjawisk o charakterze społecznym, historycznym i kulturowym.
194. Architektura brzmiąca. Próba studium semiologicznego wybranych przykładów współczesnej architektury sal koncertowych dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Architektura "brzmiąca", będąca głównym przedmiotem pracy, jest przykładem pojawiającego się współcześnie zjawiska koincydencji różnych dziedzin sztuki. Autor podejmuje próbę analizy współczesnej architektury wybranych sal koncertowych pod względem zawartych w ich strukturze swoistych elementów symbolicznych odwołujących się do dźwięku lub muzyki. Opisy konkretnych przykładów obiektów architektonicznych należy traktować jako rodzaje interpretacji, dążących do uchwycenia reguły funkcjonowania i określonych zabiegów formalnych powiązanych z symbolem dźwięku. Ostateczny cel niniejszej pracy stanowi próba wyjaśnienia na podstawie przeprowadzonych analiz ogólnego pojęcia „muzyczności” w sztuce, odnoszącego się nie tylko do architektury, lecz posiadającego cechy pozwalające na stosowanie go w opisie każdego dzieła plastycznego.
195. Wpływ motoryzacji na koncepcje architektoniczne i urbanistyczne (1920-1939) dr hab. Rafał Eysymontt prof. nadzw. UWr Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Samochód skonstruowany został w Niemczech w latach 80. XIX wieku, szybko wzbudzając swoimi możliwościami olbrzymie zainteresowanie. I jakkolwiek u zarania swojego istnienia automobile nie osiągały imponujących wyników szybkościowych, to jednak perspektywa swobodnego podróżowania nie na własnych nogach, nie przy pomocy koni, tylko za pomocą siły urządzeń technicznych musiała oddziaływać na wyobraźnię ówczesnych ludzi. Również architektów i urbanistów nie ominęła fascynacja samochodami, Widzieli oni w oferowanej przez motoryzację nowej jakości komunikacji, najlepszy środek do stworzenia nowoczesnych miast wolnych od wszelkich problemów dotychczas nękających ich mieszkańców. Nie tylko dlatego samochody nie mogły pozostać bez wpływu na estetykę tamtych czasów, szczególnie zaś na estetykę swojego naturalnego środowiska, czyli ulicy. Były pierwszymi dużymi obiektami do których wykorzystywano na tak dużą skalę błyszczącą lakierowaną blachę o formach z czasem coraz bardziej opływowych – wcześniej nic w przestrzeni miejskiej nie wyróżniało się taką estetyką. Nic też nie demonstrowało tam wcześniej takich prędkości. Nic nie reprezentowało tam takiego poziomu technologii. Wreszcie – żaden inny tak istotny element krajobrazu miejskiego nie był owocem seryjnej produkcji. Postacią kluczową dla kwestii przenikania się motoryzacji i architektury jest Erich Mendelsohn. To w jego teorii i praktyce architektonicznej tak wyraźne nawiązania do ruchu samochodowego i motoryzacyjnej estetyki pojawiły się najwcześniej wykazując jednocześnie spójność z całą jego architektoniczną filozofią, to do niego także nawiązywali często późniejsi architekci chcący nadać swoim projektom dynamiczny wygląd czy nawiązać do motoryzacji. Nim też inspirował się później Norman Bel Geddes, jeden z pionierów streamline’u we wzornictwie. Z tego też względu Mendelsohnowi poświęcono tutaj relatywnie więcej miejsca niż innym architektom. Także pozostali architekci przedstawieni w tej pracy (Frank Lloyd Wright, Le Corbusier, Albert Kahn i inni) antycypowali w jakiś istotny sposób przemiany jakie miały nastąpić w architekturze pod wpływem samochodów, i to w czasach, gdy automobile dopiero zaczynały podbój świata. Wpływ ten miał wielorakie podłoże, nie tylko wizualne – inspirowane ich oryginalnym wyglądem, lecz także funkcjonalne – wywodzące się z ich bogatej palety zastosowań, a nawet ideowe – wynikające z wyobrażeń na ich temat oraz ich symboliki. Wszystkie te rozległe powiązania uczyniły z praktycznie całego modernizmu architekturę uzależnioną od samochodu. Praca skupia się ona na przedziale czasowym od początku XX wieku do jego lat 30., gdyż ma na celu ukazanie początków powiązań między motoryzacją a architekturą oraz genezy form używanych przez architektów do przedstawiania tych relacji. Autor postawił sobie za cel udowodnienie, że były one na tyle silne, że należy wręcz mówić o nurcie modernizmu, który można by określić jako „architekturę samochodową”. Stosowanie tu tego określenia celowo n
196. Motyw muzyczny w twórczości Dantego Gabriela Rossiettiego dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca jest analizą motywów muzycznych, występujących w twórczości Dantego Gabriela Rossettiego. Pierwszy rozdział skupia się na życiu artysty i postulatach Bractwa Prerafaelitów. Drugi rozdział traktuje o XIX- wiecznych koncepcjach muzyki oraz "podwójnym dziele sztuki". Trzeci rozdział zawiera opis i charakterystykę instrumentów muzycznych w obrazach Rossettiego oraz interpretacje poszczególnych jego dzieł. We wnioskach opisane zostały funkcje, jakie pełnią poszczególne instrumenty muzyczne w obrazach Rossettiego.
197. Przedstawienia "lekcji muzyki" w malarstwie polskim przełomu XIX i XX wieku na wybranych przykładach dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca licencjacka skupia się na scenach odnoszących się do gry na instrumencie w kontekście jej nauki, samodoskonalenia się, prób muzycznych lub wykonywania dzieł. Omawia ona dzieła malarskie przedstawiające "lekcje muzyki" - zarysowuje ich historię, analizuje pod kątem formalnym i ikonograficznym z porównaniem poszczególnych obrazów. Praca zawiera również wskazanie występujących między nimi podobieństw, czy też różnić. Dodatkowo przedstawia istniejące analogie między muzyką a malarstwem, wskazuje na związek obu tych dziedzin w teorii sztuki, ze szczególnym uwzględnieniem przełomu XIX i XX wieku. Opisuję również zagadnienie korespondencji sztuk. Zarysowuje historię obrazowania tematów muzycznych w malarstwie, ze szczególnym zwróceniem uwagi na ich rozwój w sztuce polskiej oraz różnorodność motywów muzycznych występujących w malarstwie. Praca prezentuje i omawia dzieła przedstawiające muzykujące pary, kilkuosobowe grupy muzykujące oraz zawiera analizę obrazów prezentujących jedynie jedną postać muzykującą.
198. Partytura jako sztuka znaku plastycznego w drugiej połowie XX wieku dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy podjęty został temat partytur graficznych i ich fenomenu w kontekście historii muzyki i historii sztuki. Zanalizowane zostało zjawisko korespondencji muzyki i sztuk plastycznych, które odnajdujemy w partyturach muzycznych. Stanowią one specyficzną formę notacji muzycznej, która posługuje się znakiem graficznym. Partytury graficzne pojawiają się w latach 50. XX wieku jako reakcja na nowatorskie zmiany w muzyce poważnej, które spowodowały, że tradycyjna notacja muzyczna okazała się zbyt konwencjonalna, niewystarczająca, żeby móc ukazać zamyśloną przez kompozytora istotę dzieła muzycznego. W pracy podjęta została próba zdefiniowania partytury graficznej i odnalezienia poszczególnych przykładów prezentowanych notacji w kontekście inspiracji i ich wizualnych analogii w sztukach plastycznych.
199. Wartości plastyczne w sztuce teatralnej "Faust" z 1989r. Analiza scenografii Jadwigi Mydlarskiej-Kowal dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy wartości plastycznych sztuki teatralnej "Faust", wyreżyserowanej przez Wiesława Hejnę we Wrocławskim Teatrze Lalek. Tekst pracy podzielony został na trzy zasadnicze części. W pierwszej z nich poruszono kwestię definicji scenografii oraz roli scenografa w teatrze lalek. Druga stanowi prezentację sylwetki Jadwigi Mydlarskiej-Kowal, ze zwróceniem uwagi na możliwe inspiracje, mające wpływ na twórczość artystki. Ostatnia część zawiera analizę szkiców i opis spektaklu, a także opinie krytyków.
200. Ideologia socrealizmu w operze "Bunt Żaków" Tadeusza Szeligowskiego . Korelacja sztuk plastycznych i muzycznych dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy opery Bunt Żaków Tadeusza Szeligowskiego, z roku 1951. Jej celem jest zbadanie zawartych w dziele treści ideologii socrealizmu oraz omówienie korelacji sztuk plastycznych i muzycznych. W pracy zawarte zostały analizy libretta, scenografii i muzyki. Ponadto omówiono historię opery, socrealizmu w sztuce, oraz sylwetki twórców Buntu Żaków.
201. Sztuka plakatu "Jazz nad Odrą" w latach 1964-1969 dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Do tej pory, polski plakat towarzyszący festiwalom jazzowym nie doczekał się syntetycznego i całościowego opracowania oraz analizy. Liczne publikacje dotyczące polskiego plakatu prawie zupełnie pomijają kategorię tzw. "plakatów jazzowych". Temat podjęty został wyłącznie przez Michała Wardę w pracy magisterskiej realizowanej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, która wyłącza jednak z szerszej analizy środowisko wrocławskie. Praca prezentuje omówienie i analizę pierwszych siedmiu plakatów towarzyszących jednemu z najstarszych polskich festiwali jazzowych Jazz nad Odrą. W celu wprowadzenia podjęty został temat rozwoju plakatu w latach 60. XX wieku oraz pojawiających się wtedy nowych tendencjach, które wskazują na swoiste współbrzmienie plakatu z malarstwem. Wyraźnie podkreślony jest wpływ malarstwa metafory, który widoczny jest w omawianych plakatach. Przeprowadzone badania dowiodły, w jaki sposób artyści sięgali do tradycyjnych form malarskich, po to by oddać charakter wydarzenia, które anonsowały. Autorzy zaprezentowanych projektów sięgali po wrażeniowe skojarzenia oddające charakter muzyki jazzowej, w związku z czym najczęściej nawiązują w stylistyce do malarstwa abstrakcyjnego.
202. Wizjonerzy polskiej sceny operowej z połowy XX i XXI wieku. Analiza scenografii na wybranych przykładach dr Sylwia Świsłocka-Karwot Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
203. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-parkowego w Czachowie (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest analiza architektoniczna założenia pałacowo-parkowego w Czachowie (woj. dolnośląskie, gmina Zawonia) i sporządzenie na jej podstawie wytycznych do rewitalizacji. Dokonano pierwszej analizy architektonicznej założenia w Czachowie, m.in. W oparciu o samodzielnie sporządzony rzut pałacu oraz własną retrospekcję budynku. Starano się znaleźć w okolicy budowle wykazujące pokrewieństwo formalne, znajdujące się w Zaprężynie, Boleścinie i Wiśniowej. Przedstawiono w niej historię wsi i powstania całego założenia. Ponadto praca zawiera także wytyczne do rewitalizacji obiektu.
204. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Krzyżowicach (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca skupia się na wskazaniu najcenniejszych części założenia pałacowo-ogrodowego w Krzyżowicach, aby stworzyć najlepszy plan jego rewitalizacji. Starano się odpowiedzieć na pytanie o historię miejsca, w jakim znajduje się pałac, jego rangę artystyczną i architektoniczną, wskazać ramy czasowe, w jakich dokonywano przebudów. Opisuje całość założenia pałacowo-ogrodowego, wskazując największe problemy związane z jego dotychczasowym użytkowaniem. Podejmuje też problem atrybucji pałacu, wskazując budowle analogiczne budowane w podobnym czasie. Program rewitalizacyjny został opracowany w sposób pozwalający na etapową realizację zadań. Nowy podział funkcji w założeniu ma zapobiec jego niszczeniu i podkreślić walory artystyczne pałacu.
205. Wytyczne do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Kamionnej (woj. dolnośląskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy przedstawienia wytycznych do rewitalizacji założenia pałacowo-ogrodowego w Kamionnej (woj. dolnośląskie). Celem pracy jest opisanie istniejących planów zagospodarowania pałacu w Kamionnej oraz opisanie własnych koncepcji rewitalizacyjnych. Ponadto zostaje omówiona historia miejscowości wraz z budową założenia pałacowego. W pracy zawarta została także analiza architektoniczna z wyszczególnieniem fazy barokowej. Wysnute też zostały propozycje atrybucyjne, co do architekta - Christopha Hacknera.
206. Wytyczne do rewitalizacji kościoła p.w. św. Małgorzaty w Šonovie na Broumovsku w Czechach dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy rewitalizacji kościoła św. Małgorzaty w Šonovie (pod Broumovem w Czechach) oraz jego najbliższego otoczenia. Celem pracy jest przedstawienie wytycznych dotyczących ponownego zagospodarowania obiektu wraz z wytycznymi konserwatorskimi, podpierając się przykładami innych zrewitalizowanych obiektów. Ponadto nakreślając historię całego regionu broumovskiego umieszczono kościół w Šonovie w określonym kontekście kulturowym i historycznym. Dokonano również analizy architektury kościoła oraz umiejscowienia go w twórczości architekta Kiliana Ignaza Dientzenhofera.
207. Wytyczne do rewitalizacji zamku w Miliczu dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca przedstawia stan badań, historię obiektu oraz wytyczne do rewitalizcjii ruin zamku w Miliczu. Autor skupił się na przedstawieniu, współczesnych metod konserwowania zabytków odnosząc się tym samym do obiektów które mogą stać się dobrym przykładem dla Milicza. Ponadto, poruszone zostały tematy stałej ruiny i ochrony zabytków w Polsce.
208. "Propozycje przekładu polskich i angielskich terminów z zakresu rewitalizacji zabytków na wybranych przykładach" dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Pierwszy rozdział poświęcony jest celom pracy, metodom badawczym, materiałowi badawczemu i stanowi badań. W rozdziale drugim opisane są wybrane definicje semantyki i pól semantycznych ujętych w kontekście badań z zakresu historii sztuki. Trzeci rozdział odnosi się do przekładu, kategoryzacji i hierarchii terminów. Są w nim opisane takie aspekty przekładoznawstwa jak teoria przekładu, kategoryzacja terminów polsko i anglojęzycznych oraz wybrane techniki przekładu. Czwarty rozdział poświęcony jest szczegółowej analizie takich terminów jak zabytek, konserwacja, rewitalizacja, restauracja, rewaloryzacja, integracja oraz ich anglojęzycznych ekwiwalentów.
209. Wytyczne do rewitalizacji zamku w Siedlisku (woj. lubuskie) dr Małgorzata Wyrzykowska Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu przedstawienie wytycznych do rewitalizacji zamku w Siedlisku. W pracy przybliżone zostały dzieje obiektu na tle historii całego regionu. Ponadto przeprowadzono analizę architektoniczną założenia wraz z jego rozwarstwieniem. Na podstawie zachowanych źródeł ikonograficznych dokonana została również rekonstrukcja zamku z roku 1944, w celu przedstawienia stanu całego kompleksu w jego ostatecznej formie. Następnie zobrazowano obecny stan obiektu, który w zestawieniu z poprzednim pokazał ogrom strat jak i posuwającą się dewastację. Głównym celem niniejszej pracy, jest zaprezentowanie autorskiego planu rewitalizacji założenia zamkowego w Siedlisku, który zakłada częściową obudowę obiektu z nadaniem nowych funkcji jego poszczególnym częściom. Omówiono przy tym trzy możliwe warianty rewitalizacji zamku oraz istniejące już plany obiektu. Nowa koncepcja rewitalizacji uwzględnia wytyczne Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków odnoszące się do założenia, oraz obecną sytuację powoli rozwijającej się turystyki regionu.
210. Wizerunek kobiety w sztuce od starożytności po czasy współczesne. Analiza w oparciu o wybrane przykłady dr Agata Kubala Historia Sztuki - wieczorowe I stopnia
Kobieta od zawsze jest muzą dla niezliczonych rzesz artystów. Bohaterkami prac są boginie, święte, ale również frywolne kobiety i kochanki. Raz są symbolem ponadczasowych prawd, uosobieniem dobra, wiecznej niewinności, innym razem występują jako mroczne kochanki, zmysłowe boginie miłości i niebezpieczne upiory stanowiące zagrożenie dla męskiego świata. Motywem przewodnim w prezentowanej pracy jest ukazanie przedstawienia kobiety w danej epoce, ze względu na jej status społeczny, jak i panujące ówcześnie trendy w sztuce. Ukazywane były jako delikatne, powściągliwe istoty, jak i kobiety nieskrępowane, pewne siebie i piękna własnego ciała, często okrutne, niekiedy tragiczne, a jednak zawsze fascynujące.