Uniwersytet WrocławskiInstytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego
konferencje  I archiwum konferencji 






studia historia sztuki stacjonarne, niestacjonarne, podyplomowe






Konferencje 2013

Sustainable art – sztuka wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju

Międzynarodowa konferencja

Sustainable art – sztuka wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju

Instytut Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego,
ul Szewska 36, Wrocław 50-139, sala 309
20-21 listopada 2013


Niedawno powstałe angielskie określenie sustainable art wyraża złożone treści, a przejawia się w zaskakująco różnej formie wizualnej. Zasady zrównoważonego rozwoju zostały zdefiniowane podczas konferencji „Szczyt Ziemi” w Rio de Janeiro w 1992 roku. Od tego momentu zrównoważony rozwój stał się częścią debaty o zasięgu globalnym. Istnieją trzy zasadnicze płaszczyzny do dyskusji na ten temat ? społeczny, ekonomiczny i ekologiczny. W tym kontekście chcemy zapytać o sztukę wobec potrzeby zrównoważonego rozwoju (sustainable art), jej uwarunkowania i praktyki.

Czy tak różne koncepcje jak bezproduktywność, ekologiczna troska, recycling, wymiana energii, afektywne podejście do historii, polityczne sanacje po okresach kolonizatorskiej opresji, tworzyć mogą nowe praktyki artystyczne pod hasłem sustainability? Czy sustainable art robi zarówno Tino Seghal (odmawiający nadawania dziełu formy fizycznej), jak i Allora& Calzadilla (zwracający uwagę na zmienność geograficzną Puerto Rico), Roman Ondak (wyrównujący napięcie pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem narodowego pawilonu na weneckim Biennale), Paweł Althamer (bo założył ogród i organizuje wycieczki dla swoich sąsiadów), a także Marina Abramović (bo po prostu jest obecna) oraz projektanci mebli ze śmieci? Czy sustainable art tworzy relational forms, a wszystko razem jest nową utopią-marzeniem: o regeneracji wzajemnych więzi, braku przemocy i konkurencji, wzięciu odpowiedzialności za los „innych” i stworzeniu nowego wspaniałego świata? Czy sustainable art to idealistyczny projekt, afektowana inicjatywa czy może raczej twarda konieczność? A nuż zamiar unikania destrukcji prowadzi jedynie do twierdzeń pozbawionych, energii, inspiracji i gniewu, które są niezwykle ważne dzisiaj, jak i w przeszłości (również dla awangardy)! Czy jednak przeciwnie, ponieważ tak chętnie czytamy Bruno Latoura i podzielamy jego pasję “komponowania” nowego, zrównoważonego świata możemy dzięki temu dzisiaj lepiej zrozumieć przeszłość i takie eseje, jak na przykład Inteligencja kwiatów Maurice’a Maeterlincka?

W języku polskim nie istnieje słowo sustainable i by wyrazić jego znaczenia musimy opisać sytuację, gdy coś istnieje dzięki wsparciu lub pielęgnacji. Dzięki temu, że musimy sobie tłumaczyć, co właściwie jest sustainable, grupujemy razem artystów i dzieła, którzy nigdy inaczej nie znaleźliby się blisko siebie. Czy powstałe dzięki temu nowe klasyfikacje poszerzają nasze horyzonty czy raczej zasób banałów, wymazujących lokalną tradycję? Co się gubi w tłumaczeniu? Sustainable art doczekała się niedawno hasła w angielskiej i hiszpańskiej wikipedii. Czy będziemy w stanie dopisać coś do tych haseł, wyjść poza sam zachwyt i krytycznie przyjrzeć się nowym praktykom? Zapraszamy do dyskusji!


Konferencje dotyczące sztuki współczesnej, z udziałem historyków sztuki i artystów organizujemy w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego od roku 2010, nieodmiennie we współpracy z wrocławską galerią BWA Awangarda, dzięki czemu ważnym wydarzeniem obrad jest zawsze wystawa i rozmowy z uczestniczącymi artystami.

Od 2012 naszym współorganizatorem został Polski Instytut Studiów nad Sztuką Świata w Warszawie i dzięki jego wsparciu podjęliśmy inicjatywę wydawania książek. W bieżącym roku wydajemy Strategie trickstera w praktyce artysty i kuratora.

Wszystkie konferencje znajdują ponadto odzwierciedlenie w internetowym piśmie „Opposite”, na stronie opposite.uni.wroc.pl, która jest w trakcie permanentnej budowy.


Propozycje wystąpień wraz z krótkim streszczeniem prosimy wysyłać na adres
sustainable.wroclaw@gmail.com   do 5 września 2013.


Dyskusja będzie się odbywać w ramach czterech sekcji tematycznych:

  1. Partycypacja społeczna
  2. Odpowiedzialność i umiar
  3. Regeneracja i wzajemne relacje
  4. Integralność środowiska (lokalne a globalne)

Organizatorki:
prof. UWr. dr hab. Anna Markowska (anna.markowska@gmail.com)
mgr Magdalena Worłowska (mworlowska@gmail.com)