Zastanawiając się nad tematem mojej pracy magisterskiej postawiłam sobie pytanie, na które zdobycie odpowiedzi przysporzy mi dużej satysfakcji oraz będzie odzwierciedleniem mojej potrzeby poznania, czym tak naprawdę na co dzień się zajmuję. Wiedziałam, że chcę napisać pracę magisterską, która będzie spójna z moją pracą zawodową. Zaczynając pisać pracę magisterską pracowałam jako kierownik żłobka "Minilandia" we Wrocławiu. Uważam, że praca w żłobku jest bardzo ciekawym tematem do badań. Dzieci w wieku żłobkowym często są pomijane w tego typu pracach. Częściej studenci piszący prace dyplomowe koncentrują się na dzieciach w wieku przedszkolnym. Aktualnie, moje życie zawodowe związane jest z przedszkolem, ponieważ od ponad pół roku pracuję w przedszkolu jako nauczyciel. Niniejsza praca magisterska napisana jest zatem z perspektywy osoby, która ma ponad dwuletnie doświadczenie w pracy o charakterze kierownika żłobka- opiekunki żłobkowej oraz nauczyciela który dopiero stawia pierwsze kroki w pracy w przedszkolu. W mojej pracy magisterskiej staram się odpowiedzieć na pytania jak tak naprawdę wygląda opieka nad dziećmi w żłobku oraz czy placówka w której przeprowadzę badania spełnia oczekiwania rodziców względem opieki, wychowania oraz edukacji w żłobku. W pierwszym rozdziale przybliżę zarys historyczny dotyczący powstawania żłobków w Polsce; Będą to wybrane zagadnienia, ponieważ temat jest bardzo obszerny i nie sposób w tego typu pracy magisterskiej przedstawić go w sposób wyczerpujący. Pierwszy rozdział, to również definicje, cele oraz zadania placówki żłobkowej. Różne możliwe formy zbiorowej opieki, jakie możemy zaobserwować w naszym kraju. W rozdziale drugim skupiam się na wychowaniu oraz opiece. Przedstawiam metody, formy, środki wychowania. Na podstawie własnego doświadczenia, charakteryzuję również specyfikę zawodu opiekuna żłobkowego. Rozdział trzeci to metodologia badań własnych. Opisuję metody badawcze które postanowiłam wykorzystać we własnych badaniach. Opisuję cel oraz przedmiot badań wlasnych przedstawiając pytanie główne oraz problemy badawcze. Rozdział czwarty w znacznej mierze napisany jest na podstawie własnych doświadczeń, ponieważ charakteryzuję placówkę w której pracowałam. Czwarty rozdział to również informacja na temat procesu adaptacji w placówce żłobkowej oraz organizacja dnia w "Minilandii". Charakteryzuję również rodzaje zajęć edukacyjnych, dodatkowych jakie oferuje żłobek. W rozdziale piątym analizuję i interpertuję własne badania. Staram się odpowiedzieć na pytanie główne oraz na problemy badawcze. Przedstawiam oczekiwania rodziców okiem Dyrektora porównując je do oceny oraz stopnia zadowolenia rodziców z funkcjonowania opieki żłobkowej w placówce "Minilandia". Praca uzupełniona została o zdjęcia placówki, zdjęcia zajęć edukacyjnych, zajęć dodatkowych, zabaw okolicznościowych w żłobku oraz dokumentów- załączyłam Ustawę żłobkową z dnia 4 lutego 2011 o opiece nad dziećmi do lat 3. Załączyłam równie

Tematem mojej pracy magisterskiej jest „ Adaptacja dziecka niepełnosprawnego w przedszkolu”. W mojej ocenie jest to bardzo interesujący temat kiedy dziecko niepełnosprawne, chłopiec z obustronną niepełnosprawnością słuchową wkracza w środowisko rówieśników, idzie do przedszkola, do dzieci całkowicie zdrowych.. Badania jakich się podjęłam miały na celu pokazać mi jak wygląda proces adaptacji dziecka. Podczas tworzenia mojej pracy nasuwały mi się setki pytań na które szukałam odpowiedzi m.in. Jak chłopiec się zachowuje? Jaki jest? Jak radzi sobie ze swoją niepełnosprawnością? Jak się uczy? Jak się zachowuje? I wiele wiele wiele innych. W pierwszym rozdziale mojej pracy wyjaśniłam pojęcie niepełnosprawności i omówiłam jej rodzaje. W części drugiej i trzeciej w mojej pracy magisterskiej wyjaśniłam pojęcie głuchoty i opisałam najważniejsze w moim mniemaniu zagadnienia. W części czwartej zawarłam metodologiczne podstawy badań. Wyjaśniłam czym jest cel i przedmiot badań, oraz określiłam problemy badawcze. Omówiłam także wybrane prze ze mnie metody, techniki i narzędzia badawcze oraz scharakteryzowałam organizację i przebieg badań. Część piątą poświęciłam wnikliwej analizie badawczej, skupiłam się na opisaniu krok po kroku całego materiału badawczego. Scharakteryzowałam środowisko rodzinne dziecka, historię jego choroby i opisałam rozwój dziecka. Skupiłam się na opisaniu placówek do jakich uczęszcza chłopiec, opisałam pracę nauczyciela głównego i nauczyciela wspomagającego. Podjęłam się przeprowadzenia analizy wszystkich dokumentów prywatnych dziecka w tym opinii, obserwacji i orzeczeń. Opisałam rozmowy z mamą chłopca i nauczycielem, oraz obserwację jaką zastosowałam podczas badania i omówiłam jej wyniki. Moja praca powstała, aby pokazać jak przebiega adaptacja dziecka niepełnosprawnego do przedszkola. Z jakimi trudnościami boryka się dziecko z niepełnosprawnością słuchową i jak sobie z nimi radzi.

Tematem mojej pracy jest Monografia Przedszkola Anglojęzycznego „Dziecięcy Ogród” w Legnicy. Zainteresowałam się tą placówką ponieważ, w niej pracuje. Jest to jedyne tego rodzaju przedszkole anglojęzyczne w Legnicy. Z pozoru zwykły budynek kryje w sobie wiele niespodzianek i innowacyjności. To właśnie te cechy zdecydowały o wyborze takiego, a nie innego tematu mojej pracy. Celem moich badań jest poznanie i przedstawienie sposobu funkcjonowania przedszkola „ Dziecięcy Ogród” w Legnicy. Praca składa się z czterech rozdziałów głównych (I- IV). Część teoretyczna zawierają rozdziały I oraz II, w część badawcza wchodzą rozdziały III i IV. Rozdział I zawiera historyczny zarys przedszkola jako instytucji edukacyjnej, Opisuje on historię powołania przedszkoli na przestrzeni lat. Opisane tu zostały takie instytucję jak: ochronki, ogrody dziecięce, przedszkola. Rozdział II jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Ukazana została tutaj charakterystyka dziecka w wieku przedszkolnym oraz charakterystyka przedszkola „ Dziecięcy Ogród”. Opisana została także działalność wychowawczo- dydaktyczna na terenie wyżej wymienionej placówki. Rozdział III przedstawia założenia metodologiczne oraz organizację badań własnych. Sformułowany w nim został przedmiot i cel badań, strategie badawcze, problemy szczegółowe i problem główny oraz metoda i techniki badań. Rozdział IV jest analizą wyników badań własnych. Zamieszczone zostały w nim przytoczone wypowiedzi respondentów dotyczące działalności placówki, sposobu przygotowania do niej dzieci. Opisana została działalność placówki z perspektywy rodziców dzieci, nauczycieli, dyrektora oraz mojej własnej obserwacji.

Pracę rozpoczynam od przywołania słynnych pedagogów i filozofów w rozdz. Dziecko którzy obnażyli narastający przez długi czas dramat dzieci, brak opieki nad małym dzieckiem oraz zainteresowanie się ich codziennością. Analizując działalność pedagogów odnalazłam nowe systemy wychowania dziecka i opieki nad nim. Przedstawiciele pedagogiki głosili tezy o potrzebie ochrony dzieci, podkreślali zwrócenie uwagi na ich problemy, zainteresowanie się dzieckiem i jego losem jak również wskazywali kierunki do pracy wychowawczej z dziećmi. W rozdz. Początki opieki … odnajdujemy działalność charytatywną Kościoła min. na rzecz bezdomnych dzieci. Pomoc była podyktowana doktryną miłosierdzia, co było powinnością każdego chrześcijanina. Działalnością opieki nad dzieckiem zajmowały się głównie Zgromadzenia sióstr zakonnych i ludzie dobrej woli. W rozdz. Kształtowanie się opieki … Reformy Komisji Edukacji Narodowej zostały zahamowane przez rozbiory, pozostały tylko myśli i koncepcje twórców Komisji. Prześledziłam rozwój opieki na dzieckiem w poszczególnych trzech zaborach: Królestwie Polskim, zaborze pruskim i austriackim przez dzieła i czasopisma. W każdym z nich panowała odmienna sytuacja opiekuńczo-wychowawcza. W zaborze pruskim i rosyjskim nasilona była akcja wynaradawiania. W zaborze pruskim podlegały germanizacji, zaś w zaborze ruskim rusyfikacji. Opiekę i wychowanie małego dziecka wspomagało wiele towarzystw, instytucji i osób prywatnych. Na łamach czasopism poruszano problem opieki i wychowania małego dziecka. Zakładano wiele placówek opiekuńczo-wychowawczych głównie w Królestwie Polskim i Galicji. Starano się wprowadzać nowatorskie programy wychowawcze oraz formy kształcenia wychowawczyń małych dzieci. W rozdz. Rozwój instytucji opieki … po odzyskaniu niepodległości z wielkim trudem budowano na nowo system opieki nad dziećmi. Okres ten zaktywizował działalność opiekuńczą wielu towarzystw zakładając żłobki, ochronki, sierocińce, kuchnie mleczne. Rozwój opieki nad małym dzieckiem następował szybciej na terenach dużych miast. Opieką obejmowano przede wszystkim dzieci osierocone, opuszczone, bezdomne umieszczając ich w różnych zakładach opiekuńczych lub kierowano do rodzin wieśniaczych. Prowadzono akcje pomocy dzieciom głodnym z rodzin wielodzietnych, ludzi bezrobotnych i biednych. Duży udział w działalności opiekuńczo-wychowawczej miały zakony oraz organizacje kobiece. W rozdz. Sytuacja dziecka polskiego … prześledziłam tragiczny los dziecka polskiego skazanego na systematyczny rabunek i eksterminację. Sprawnie działający system opieki został w wyniku wojny zniszczony. Z ogromną troską i zaangażowaniem organizacje charytatywne całego kraju: Kościół, PCK, RGO, organizacje wyznaniowe i całe społeczeństwo przystąpiło do ratowania dzieci. W wyniku wojny tysiące dzieci polskich znalazło się na obczyźnie. W wyniku ewakuacji niewielki procent udało się wyprowadzić ze Związku Radzieckiego na Bliski Wschód. W rozdz. Opieka nad dzieckiem … obejmuje trudne

Praca dyplomowa o tytule „Komunikacja interpersonalna w relacji rodzic-dziecko”. Komunikacja interpersonalna stanowi fundament w relacji rodzic – dziecko, jest kluczowa we wszystkich okresach rozwoju dziecka. W związku z tym, celem mojej pracy jest zbadanie poziomu komunikacji interpersonalnej w relacji rodzic – dziecko, na przykładzie indywidualnych przypadków, dzieci w wieku 3,4 i 6 lat. W swojej pracy dyplomowej pragnę zbadać w jaki sposób dzieci porozumiewają się z rodzicami. Ponadto jakie postawy rodziców sprzyjają rozwojowi komunikacji z dzieckiem. Praca składa się ze wstępu, czterech rozdziałów i zakończenia. Część metodologiczna procesu badawczego oparta jest na badaniach jakościowych – metodzie indywidualnych przypadków. Technikami jakimi się posłużyłam były: obserwacja uczestnicząca i wywiad jawny. Na potrzeby powyższych technik sformułowałam narzędzia badawcze, jakimi są: kwestionariusz wywiadu i arkusz obserwacji. Finalnie omówione zostały: teren, organizacja oraz przebieg przeprowadzonych badań. Wszystkie trzy rozdziały teoretyczne podparte zostały literaturą naukową. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie, które zawiera podsumowanie procesu badawczego oraz treści uzyskanych podczas jego trwania. Składa się z wniosków, opisów oraz refleksji badacza.

Praca magisterska pt. „Praca z dzieckiem niepełnosprawnym. Studium indywidualnego przypadku”. Celem pracy jest próba dokonania wnikliwego opisu pracy z dzieckiem z zespołem Downa. Pierwszy rozdział opisuje rozwój dziecka w okresie późnego dzieciństwa, jak również pojęcie, a także rodzaje niepełnosprawności. Opisane jest w nim także funkcjonowanie osoby niepełnosprawnej w rodzinie i społeczeństwie. W kolejnym rozdziale przytoczono definicję zespołu Downa, jego typy i przyczyny powstawania. Opisane zostały problemy zdrowotne osób z zespołem Downa, wpływ rodziny na rozwój dziecka niepełnosprawnego, jak również wychowanie oraz edukacja dzieci z zespołem Downa. Trzeci rozdział opisuje metodologię badań własnych. Zawarty jest w nim cel, problemy badawcze, metody, a także techniki badawcze. Scharakteryzowane został także teren badań oraz przebieg badań własnych. Ostatni rozdział prezentuje analizę badań własnych. Scharakteryzowane zostało środowisko rodzinne badanego dziecka, opisana fundacja i placówka, do których uczęszcza dziecko. Przeanalizowane zostały dokumenty oraz opisana obserwacja własna. W pracy została zastosowana metoda indywidualnych przypadków oraz techniki, takie jak: obserwacja, wywiad i analiza dokumentów.

Celem pracy jest dostarczenie wiedzy na temat tego, w jakim stopniu oceny opisowe w edukacji wczesnoszkolnej dostarczają informacji o kompetencjach społecznych uczniów. Aby osiągnąć dane zamierzenia przeprowadzono badania własne, które polegały na zgromadzeniu materiału badawczego w postaci ocen opisowych od nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Całość pracy zawiera siedem rozdziałów, w których przedstawiona została literatura, metodologia badań oraz analiza wyników badań własnych.

Problematyka aspiracji oraz niedostosowania społecznego od dawna budzi zainteresowanie pedagogów i psychologów. Sporo uwagi skupiono na każde zagadnienie z osobna, jednak w istniejącej literaturze mało jest badań opisujących aspiracje młodzieży niedostosowanej społecznie. Aspiracje są czynnikiem silnie warunkującym zachowanie człowieka, powiązane ściśle z systemem wartości przekładają się na plany życiowe, pragnienia, marzenia, cały światopogląd danej jednostki. To one decydują także o tym, jak dana osoba będzie postrzegać otaczający ją świat, reagować na bodźce zewnętrzne, w tym zachowania innych. Potrzeby rozwoju społecznego wymagają kształtowania osobowości młodego pokolenia, odpowiednich wartości, potrzeb i aspiracji, by zbiegały się one z potrzebami społeczno-gospodarczymi kraju. Młoda osoba powinna być obdarzona w odpowiednią wiedzę i umiejętności, tak by rozwijała pasje i zainteresowania, dzięki którym będzie mieć pozytywny obraz samego siebie. Jako, że tematem niniejszej pracy są aspiracje niedostosowanej społecznie młodzieży, niezbędne wydaje się krótkie scharakteryzowanie tej grupy. Młodzież na gruncie psychologii i pedagogiki najczęściej określana jest jako grupa wiekowa osób będących w stadium przejściowym między dzieciństwem a dorosłością, która w procesie socjalizacji i rozwoju zmierza do osiągnięcia pełnej dojrzałości . Na potrzeby tej pracy w oparciu o zasady Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego, młodzież rozumiana jest jako grupa osób będąca w przedziale wiekowym pomiędzy 13 a 19 rokiem życia. Niedostosowanie społeczne charakteryzuje się chęcią natychmiastowej gratyfikacji. Przejawy agresji, drobne przewinienia świadczą o tym, iż osoby niedostosowane społecznie wolą wejść w konflikt z prawem, niż zapracować na coś wysiłkiem i staraniami. Istotne jest zatem, aby niedostosowanie to zwalczać i wpajać poprawne. Aspiracje jako motyw działań mają zatem szczególnie ważne znaczenie przy pracy z młodzieżą społecznie niedostosowaną, w której, pomimo tych niepożądanych cech drzemią również ogromne pokłady możliwości i nieposkromionej energii. Aspiracje którymi się kierują są w większości przypadków zmienne i zależne od środowiska, w którym obecnie przebywają. Może to powodować problemy, ale także daje możliwość stosunkowo łatwego ukierunkowania ich, stwarzając okazję do włączenia do społeczeństwa w pełni funkcjonujących jednostek przygotowanych do życia w grupie, świadomie realizujących swe marzenia, tworząc w pełni prosperujące społeczeństwo. Praca ta ma zadanie przedstawienie aspiracji młodzieży niedostosowanej społecznie, w opinii pedagogów na przykładzie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Brzegu Dolnym. Niniejsza praca składa się więc z dwóch rozdziałów teoretycznych, będących analizą terminologii naukowej. W rozdziale pierwszym wyjaśnione zostało pojęcie oraz poziom aspiracji ukazane w literaturze. Opisuje również zależności pomiędzy wartościami, a aspiracjami. Przedstawione zostały także podziały, stosowane w opisie aspiracji, or

Niniejsza praca skupia się na przekrojowej analizie losów polskich reemigrantów w czasie od XIX do XXI wieku, przesiedlonych z terenów galicyjskich na Półwysep Bałkański, a następnie na Dolny Śląsk. Na tle wydarzeń historycznych oraz charakterystyki aspektów polityczno-społecznych i gospodarczych zostały opowiedziane dzieje tytułowej rodziny Skrzypaczów. Zbadano jaki wpływ na współczesnych potomków miało życie ich przodków. W pracy można zauważyć, iż przeplatają się między sobą fakty historyczne i odnoszące się do nich relacje osobiste członków rodziny. Na początku pracy omówiono aspekty polityczne i społeczne Galicji oraz Bośni i Hercegowiny. Kolejny rozdział opisuje trudne początki życia polskiej ludności przesiedlonej na tereny bałkańskie. Następnie został zobrazowany wpływ wydarzeń historycznych I i II Wojny Światowej na życie Polaków zamieszkujących Półwysep Bałkański. W kolejnym etapie zostały przedstawione warunki powrotu reemigrantów do Ojczyzny oraz charakterystyka osiedlenia się na ziemiach Dolnego Śląska. W ostatnim rozdziale scharakteryzowano współczesne życie rodzin przeniesionych z terenów Jugosławii i ich potomków.

Rodzina jest najważniejszym środowiskiem dziecka, oprócz rodziny bardzo ważną rolę w procesie wychowania pełni placówka. Dobra współpraca rodzica z przedszkolem ma wiele zalet i wpływa pozytywnie na rozwój dziecka oraz jego samoocenę. Rodzic powinien być partnerem, współtwórcą oraz współrealizatorem procesu wychowawczego dziecka. Aby osiągnąć sukces współpraca musi polegać na wzajemnym zaufaniu oraz partnerstwie.

Praca magisterska „Wpływ niepełnosprawności intelektualnej dziecka na funkcjonowanie rodziny w perspektywie rodziców” porusza ważny problem trudności i zmian jakie niesie za sobą informacja o pojawieniu się w rodzinie dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. W wyżej wymienionej pracy zostało przedstawione w jakich dziedzinach życia ten wpływ jest najbardziej widoczny i jak rodzice dziecka postrzegają te zmiany. W rozdziale pierwszym ukazany został teoretyczny zarys związany z pojęciem rodziny, jej podział i podstawowe funkcje jakie spełnia. Drugi rozdział przybliża pojęcie niepełnosprawności intelektualnej i krótko charakteryzuje specyfikę funkcjonowania osób z różnymi stopniami niepełnosprawności intelektualnej. Cześć teoretyczna zakończona jest rozdziałem który ukazuje specyfikę funkcjonowania rodzin z dzieckiem z niepełnosprawnością według literatury. Cześć badawcza poświęcona jest metodyce badań własnych w której został zaprezentowany przedmiot i cel badań oraz sformułowane hipotezy i problemy badawcze. Została także opisana metoda i technika badawcza użyta do przeprowadzenia badań. W badaniach została wykorzystana ankieta, przeprowadzona na grupie 50 rodziców posiadających co najmniej jedno dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Ostatnia cześć to przeprowadzona analiza badań własnych oraz weryfikacja hipotezy dotyczącej tego jak według rodziców niepełnosprawność intelektualna ich dziecka wpływa na funkcjonowanie całej rodziny.

Tematem niniejszej pracy dyplomowej są relacje koleżeńskie w przedszkolu integracyjnym. Celem pracy było przeanalizowanie, jakie relacje występują pomiędzy dziećmi pełno- i niepełnosprawnymi. Aby to sprawdzić, przeprowadzone zostały badania w dwunastoosobowej grupie dzieci, w wieku 5-6 lat, w tym czworo dzieci z orzeczeniami o niepełnosprawności. W części teoretycznej przedstawione zostały ogólne założenia, funkcje, cele i zadania wychowania przedszkolnego, formy organizacyjne pracy wychowawczej z dzieckiem przedszkolnym, uwarunkowania procesu adaptacji dziecka przedszkolnego oraz rola nauczyciela w edukacji przedszkolnej. Krótko opisane zostało również definicyjne ujęcie integracji, cele i założenia ideologiczne integracji, znaczenie relacji z rówieśnikami oraz relacje uczniów pełno- i niepełnosprawnych, powodzenie procesu integracji. Do rozwiązania określonych problemów badawczych posłużyła mi metoda monografii pedagogicznej. Aby uzyskać dokładniejsze dane zastosowałam technikę obserwacji uczestniczącej ukrytej, posługując się przygotowanym wcześniej narzędziem badawczym, jakim jest arkusz obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na przeanalizowanie, jakie relacje panują w grupie przedszkolnej, czy i jakie trudności mają dzieci niepełnosprawne w nawiązywaniu relacji z pełnosprawnymi rówieśnikami, jaki jest stosunek pełnosprawnych dzieci do ich niepełnosprawnych rówieśników oraz jaka atmosfera panuje w grupie rówieśniczej. Analiza i interpretacja zgromadzonych wyników pozwoliła na wyciągnięcie wniosków i odpowiedź na główny problem niniejszej pracy. Relacje pomiędzy dziećmi w przedszkolu integracyjnym są bardzo dobre, oparte na wzajemnej życzliwości, szacunku, pomocy i chęci do wspólnej zabawy, aczkolwiek zdarzają się pojedyncze sytuacje konfliktowe. Atmosfera w grupie jest swobodna, nie ma podziału na grupy dzieci pełno- i niepełnosprawnych. Kolejnym problem brzmiał: „Jakie trudności napotykają dzieci niepełnosprawne w nawiązywaniu relacji koleżeńskich?” Przeprowadzona obserwacja również pozwoliła na wyciągnięcie wniosków w tym obszarze. Dzieci niepełnosprawne zmagają się z nieśmiałością, która utrudnia im nawiązywanie relacji, inicjowanie rozmowy, czy zabawy. Dzieci niepełnosprawne nie unikają kontaktów z niepełnosprawnymi rówieśnikami- wręcz przeciwnie- jednak nie zawsze potrafią ten kontakt zainicjować, potrzebują pomocy nauczyciela lub zainicjowania interakcji przez pełnosprawnego rówieśnika. Kolejny problem dotyczył stosunku dzieci pełnosprawnych do ich pełnosprawnych rówieśników. Przeprowadzone badania wykazały, że dzieci niepełnosprawne akceptują i szanują swoich niepełnosprawnych rówieśników, nie unikają wspólnych zabaw czy pracy podczas zajęć dydaktycznych. Zachowują się życzliwie względem dzieci niepełnosprawnych, pomagają im, wykazują troskę, ostrzegają przed niebezpieczeństwem. Zdarzają się pewne sytuacje konfliktowe, nieporozumienia, niechęć do wykonywania wspólnie zadania, czy słowne zaczepki, jednak były to sytuacj

W mojej pracy poruszę tematykę wartości w życiu dorastającej młodzieży. Aby młody człowiek mógł w pełni osiągnąć poczucie własnej tożsamości, wypróbowuje różne role, a w ten sposób powoli i stopniowo zaczynają kształtować się u niego wartości, stałe postawy a także umiejętność dokonywania wyborów życiowych i zawodowych. Uważam, że jest to niezwykle ważny okres w życiu każdego człowieka. Wpływ na prawidłowy rozwój młodzieży ma wiele czynników. Dorastający człowiek na swojej drodze spotyka wiele różnych wzorców, zarówno dobrych, jak i złych. Na jego kształtujący się kręgosłup moralny ma wpływ środowisko nie tylko rodzinne, ale także szkolne i lokalne. To, czego nauczy się i doświadczy dorastając będzie jego drogowskazem w dorosłym życiu, dlatego chcę się skupić na ukazaniu, jak ważne w życiu są wartości i ich prawidłowe przekazanie. Swoją pracę postanowiłam oprzeć na systemie wychowawczym św. Jana Bosko, który oparty jest na prewencji. Wychowanie skupia się wokół trzech komponentów: rozumie (jako otwartym dialogu i konfrontacji pozostając we wzajemnym szacunku, ale także jako zdrowy rozsądek), religii (jako propozycji wartości przekazywanych przez wychowawców) oraz miłości (jako najlepszej drogi do wzajemnego zrozumienia oraz pragnienia dobra dla wychowanków - „nie tylko młodzież kochać, ale żeby ona sama poznała, że jest kochana” ). W opracowanych przeze mnie scenariuszach, chcę pokazać młodym ludziom, jak ważne jest kierowanie się w życiu odpowiednimi wartościami, a szczególnie wspomnianymi już trzema filarami systemu prewencyjnego oraz istotę i sens połączenia tych trzech wymiarów. Chcę zaproponować alternatywne spojrzenie na ówczesny świat, w którym bardzo łatwo „zgubić się”, poprzez powrót do tak często zapomnianych już wartości takich jak nierozerwalność małżeństwa, rodzina, prawdziwa i szczera przyjaźń, a także zdobywanie wiedzy oraz trzeźwe i racjonalne myślenie w podejściu do życia. W połączeniu proponowanych przeze mnie komponentów chodzi o to, aby młodzież po przeprowadzonych przeze mnie zajęciach chciała zmieniać swoje życie na lepsze poprzez nieustanne wymaganie od siebie i korygowanie swoich wad, a także aby nie bała się z odwagą iść przez życie, nawet gdy trzeba będzie iść „pod prąd”. Celem pracy jest ukazanie jak ważne są wartości w życiu młodego człowieka szczególnie na tak ważnym etapie jak dorastanie. Jest to czas wyborów i niezbędny jest do tego prawidłowo ukształtowany system wartości. Zaproponowane warsztaty miały na celu pomóc młodym w ukształtowaniu swoich systemów wartości. System prewencyjny stawia w centrum wychowanka i troskę o jego rozwój. Jednak nie daje zapomnieć o kluczowej w tym procesie roli wychowawcy – dobrego wychowawcy, który każdego dnia dba o swój osobisty rozwój, nieustannie od siebie wymagając aby być wiarygodnym w przekazywanych treściach i godnym zaufania. Scenariusze zamieszczone w pracy mogą być realizowane w placówkach opiekuńczo – wychowawczych a także w szkołach.

Tematem pracy licencjackiej jest odkrywanie i wzmacnianie talentów u dzieci w wieku 10-12 lat w Centrum Aktywności i Rozwoju Dzieci i Młodzieży. Praca miała na celu pokazanie pojęcia talentu, w trochę odmiennym kontekście niż jest on zazwyczaj przedstawiany – jako coś, co każde dziecko ma w sobie i co każde dziecko może rozwijać, a dzięki temu kształcić swoją mocną stronę. Gdy dziecko ma świadomość swoich mocnych stron wzmacnia się jego poczucie własnej wartości. Świadomość mocnych stron może być wykorzystana w jego późniejszej pracy zawodowej. W założeniu moja praca skupia się na tych dzieciach, które często są pomijane we współczesnym świecie – mają trudną sytuację domową, są na marginesie społecznym i często nie wiedzą, co jest ich zaletą, co umieją dobrze robić, ponieważ nikt im tego nie pokazał. Podczas przeprowadzanych zajęć, które obejmowały swoją tematyką: pojęcie talentu, preferencje stylu uczenia się, dominację półkul mózgowych, inteligencje wielorakie, introwersję i ekstrawersją starałam się pokazać dzieciom, że nawet jeśli uważają, że w niczym nie są wybitnie utalentowane, to nie znaczy, że w ogóle nie mają talentu. Widocznie jeszcze go nie odkryły. Tematyka zajęć nie skupiała się na temacie talentu, rozumianego jako artystycznego, muzycznego, lecz na odkryciu tego, jaka czynność im sprawia radość, a także na poszerzeniu swojej wiedzy na temat różnych stylów uczenia się, inteligencji wielorakich, introwersji, ekstrawersji. Każdy temat podejmowany podczas warsztatów był powiązany z talentem, ale pokazywał jego aspekty w innym świetle. Dzieci uświadamiając sobie to, w jaki sposób uczą się najlepiej, mogą tę samowiedzę wykorzystać przy rozwijaniu swoich pasji. Gdy do pasji czy też talentu dołączymy trening i ćwiczenia, wtedy powstaje silna strona. Silna strona to może być akurat to, co dziecko kiedyś wykorzysta w swojej pracy zawodowej, wtedy będzie czerpać z niej przyjemność, spełniać się. Podobnie jest z tematem dotyczącym dominacji półkul. Podopieczni rozumiejący lepiej funkcjonowanie swojego mózgu, pojmują dlaczego w dany sposób myślą, rozumieją też jak to im może pomóc w pogłębianiu pasji. Problematyka inteligencji wielorakich uświadomiła dzieciom, że każde z nich ma w sobie inteligencje i ma zdolności. Pokazała też w czym są dobre, stała się zaczątkiem odkrywania przez dziecko, czegoś co jest w nim wyjątkowe. Natomiast zajęcia na temat postrzegania zachowania introwertyka i ekstrawertyka miały na celu pokazanie, że zarówno jedna osobowość, jak i druga ma w sobie zalety, wady, ale także cechy charakterystyczne, które mogą być przydatne w pracy i przy rozwijaniu talentów. Na podstawie przeprowadzonych zajęć wyciągnęłam następujące wnioski: cykl warsztatów na temat talentów powinna przeprowadzać osoba, która już ma doświadczenie w diagnozowaniu talentów u dzieci, ich predyspozycji, mocnych stron. Dzieci nie zawsze były chętne do poznawania siebie, traktowały zajęcia jako coś co muszą zrobić, co utrudniało pracę. Należy

Projekt porusza problematykę wielokulturowości będącą niezmiernie ważną kwestią we współczesnym życiu każdego człowieka. Praca oparta jest o zagadnienie edukacji wielokulturowej, której celem jest nauczenie o występowaniu różnorodności kultur i kształtowanie odpowiednich podstaw względem tych odmienności. Zawiera elementy arteterapii, dzięki której tą wiedzę można przekazać dzieciom i młodzieży w ciekawy i przyjemny sposób.

Problematyka pracy dotyka najważniejszych kwestii, które są ściśle związane z patriotyzmem. W ciągle zmieniającym się świecie bardzo często ludzie nie mają czasu na zastanawianie się nad wieloma ważnymi kwestiami, na przykład wartościami, którymi powinien kierować się człowiek. Patriotyzm jest jedną z najważniejszych wartości i każdy powinien o nim pamiętać w czasie swojej egzystencji, w przeciwnym bowiem razie bardzo szybko można zgubić ducha narodowego, zapomnieć o swojej własnej tożsamości. W niniejszej pracy starałam się ukazać potrzebę wychowania patriotycznego młodego pokolenia. W XXI wieku formy patriotyzmu rozwijają się z ogromnym dynamizmem. Współczesność otwiera przed ludźmi coraz więcej możliwości, również na polu wychowania ściśle patriotycznego. Celem owej pracy jest przekazanie w sposób możliwie jak najbardziej przystępny i ciekawy wiedzy teoretycznej dotyczącej patriotyzmu, ale również uwrażliwienie na wartość, jaką jest patriotyzm, wpojenie zachowań patriotycznych, kształtowanie postawy patriotycznej, uwrażliwienie na potrzebę ciągłego budowania i dbania o dobro narodowe, a także uświadamianie młodzieży o potrzebie ciągłej pracy nad samym sobą, ponieważ owa praca również jest przejawem patriotyzmu. W swojej pracy przedstawiłam problem wychowania patriotycznego na etapie gimnazjum. Młodzież gimnazjalna przeżywa wiek dojrzewania. Uważam, że sprzyja on wychowaniu patriotycznemu, ponieważ młodzi ludzie mają większą niż dzieci na etapie szkoły podstawowej świadomość swoich działań na rzecz społeczeństwa. Jednocześnie mogą poddawać swoje zachowania i zasłyszane treści refleksjom, analizować je i wyciągać wnioski.

Moja praca licencjacka , której tematem jest „Uczenie zdrowego stylu życia wśród uczniów klasy V Szkoły Podstawowej w Szkaradowie” składa się z pięciu rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym omówiłam rozwój dzieci jedenastoletnich. Najpierw scharakteryzowałam krótko rozwój psychiczny, następnie sferę poznawczą, rozwój społeczny oraz rozwój fizyczny i moralny. Rozdział II to rozważania na temat zdrowego stylu życia. Tu w centrum moich zainteresowań znalazła się żywność jako naturalne lekarstwo. Następnie omówiłam krótko wpływ zdrowego stylu życia na sprawność fizyczną dziecka. Dokonałam też analizy stresu z uwzględnieniem plusów i minusów jego występowania. W rozdziale III opisałam krótko szkołę, w której zrealizowałam przygotowane przeze mnie zajęcia potrzebne do napisania mojej pracy. W rozdziale IV zaś znalazły się metody i techniki pracy z dziećmi, które zaczerpnęłam głównie z "Wprowadzenia do dydaktyki ogólnej " W. Okonia, "Kształcenia szkolnego" B. Niemierko oraz "Teorii wychowania w zarysie" M. Łobockiego. W rozdziale tym znalazły się również konspekty zajęć przeprowadzanych przeze mnie w Zespole Szkół w Szkaradowie. Kolejny V rozdział mojej pracy to refleksja pedagogiczna po przeprowadzonych zajęciach. Opisałam tu moje spostrzeżenia i uwagi dotyczące uczestnictwa i aktywności dzieci w czasie przeprowadzania zajęć. Pracę zamyka zakończenie, w którym umieściłam krótkie podsumowanie całej mojej pracy. Przy pisaniu swojej pracy korzystałam z wielu pozycji książkowych, których tytuły oraz autorów zamieściłam w bibliografii, a załączniki zamieściłam w aneksie.

Praca dyplomowa o tytule „Rozwijanie kreatywności i umiejętności pracy w grupie poprzez teatr, wśród dzieci z klasy VI” jest projektem pedagogicznym zakładającym rozwój dziecka w tym zakresie. Podzielona na sześć rozdziałów, sprawdza założone teorie i cele pedagogiczne wobec konkretnej grupy rówieśniczej – szóstoklasistów, w placówce szkolnej. Początek pracy analizuje aspekty rozwojowe, w których znajduje się dziecko w tym wieku – fizyczne, społeczne, moralne, tożsamościowe i twórcze. Następnie, mamy do czynienia z charakterystyką teorii pedagogicznych, które stają się podstawą do tworzenia konkretnych ćwiczeń rozwijających kreatywność dziecka. Są tą między innymi terminologie pedagogiki twórczości, opis dziecka twórczego oraz deskrypcja kreatywnego myślenia. Kolejny zakres zainteresowań dotyczy umiejętności pracy w grupie rówieśniczej, używając prostych metod teatralnych, opisanych w konspektach, szóstoklasiści mają za zadanie ze sobą współpracować, komunikować się i wchodzić w konkretne role społeczne, przez co rozwijają swoje umiejętności interpersonalne. Ponadto, używane jest również pojęcie edukacji teatralnej i opis form teatralnych, na których pracują odbiorcy tego projektu – cztery klasy szóste w Szkole Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu. Metodyczna część pracy charakteryzuje jakie metody i techniki zostały użyte do pracy nad rozwijaniem twórczości. Są to przede wszystkim metody praktyczne, ekspresyjne, dyskusja, drama, burza mózgów. Opisane zostały również techniki pracy z dziećmi, a mianowicie technika gier dramatycznych, kontaktów międzyludzkich, rekreacji twórczej, a nawet technika swobodnej ekspresji plastycznej. Scenariusze do zajęć wychowawczych są podzielone na cztery części - „ Kreatywność – co to takiego?”, w którym to szóstoklasiści poznają pojęcie kreatywności i pracują wspólnie, aby myśleć twórczo w praktycznych sytuacjach oraz rozwiązywać sytuacje problemowe. Drugi scenariusz zakłada rozwój dziecka w zakresie technik teatralnych, ogrywania scenek, również w bardziej licznej grupie klasowej. Konspekt „Zagrajmy coś razem” pozwala wykształcić w dziecku umiejętności potrzebne do kreatywnego myślenia, uczy używania skojarzeń do odgrywania inscenizacji oraz emocji do pracy dramą. Ostatni scenariusz, ma za zadanie rozwinąć umiejętności dyskutowania z rówieśnikami, używać pantomimy, aby nauczyć się nieschematycznego myślenia, zarówno indywidualnie, jak i z partnerem. Refleksja pedagogiczna odpowiada na nurtujące pytanie, czy udało się dane cele zrealizować. Czy szóstoklasiści ze Szkoły Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu rozwinęli w sobie umiejętności kreatywnego myślenia i współpracowania z grupą rówieśniczą ? Trudności z jakimi trzeba było się zmierzyć dotyczyły głównie organizacji tychże zajęć. Natomiast główny cel został w dużej mierze zrealizowany, ale bardzo wiele zależało od konkretnej, indywidualnej grupy rówieśniczej. Niełatwe zadanie, jakie mieli przed sobą uczniowie klas szóstych – przede wszystkim związane z użyciem for

Praca na temat "Kształtowanie asertywności w okresie wczesnej adolescencji" zakłada naukę dzieci uczęszczających do klasy szóstej szkoły podstawowej zachowań asertywnych. Praca składa się z opisu okresu rozwojowego, jakim jest dojrzewanie oraz charakterystyki postawy asertywnej. Zawiera opis rozwoju emocjonalnego, społecznego oraz osobowościowego. Zawarte w pracy konspekty są realizowane podczas cyklu czterech zajęć trwających 45 minut lekcyjnych. Mają na celu uświadomienie dzieciom co to jest asertywność, jak należy zachować się w sposób asertywny oraz w jakich sytuacjach należy wykorzystać te umiejętność. Konspekty zakładają naukę dzieci wypowiadania własnego zdania, samodzielnego podejmowania decyzji oraz naukę odmawiania. Kładą również nacisk na umiejętność rozpoznawania własnych emocji oraz nazywanie ich. Metody zastosowane w pracy aktywizują dzieci do czynnego udziału w zajęciach. Użyte w konspektach ćwiczenie służą podniesieniu samooceny u dzieci, a także wiary w siebie i swoje możliwości.

Kształtowanie wartości społecznych poprzez bajkę u dzieci w klasach I-III

W swojej pracy licencjackiej zatytułowanej "Kształtowanie umiejętności kreatywnego działania z wykorzystaniem programu "Odyseja Umysłu" poruszam problem przygotowania dzieci uczęszczających do klas trzecich szkół podstawowych do myślenia w sposób niekonwencjonalny, plastyczny i abstrakcyjny. Cecha ta przydatna w dorosłym życiu i wymagana niezwykle często przez pracodawców jest w sposób niedostateczny rozwijana i zaniedbywana w formalnym systemie kształcenia. Jej rozwojowi nie sprzyjają popularne w szkolnictwie testy jednej poprawnej odpowiedzi ani uczenie od klas pierwszych myślenia według klucza. Jako wieloletnia uczestniczka programu "Odyseja Umysłu", skupiającym się na rozwijaniu twórczego potencjału jednostki ,jestem zwolenniczką myślenia poza utartymi ramami i schematami ,i bardzo chciałabym by szkoła jako miejsce rozwoju dziecka również przykładała do tego zagadnienia większą wagę. W świetlicy szkolnej klas trzecich przeprowadziłam przygotowane przeze mnie uprzednio, i zawarte w pracy scenariusze, pobudzające twórcze myślenie. Efekty były dla mnie zaskakujące. W młodych ludziach nie ograniczonych jeszcze myśleniem według pewnych stereotypów i oczekiwań drzemie ogromna siła twórcza, marnująca się jednak często w trakcie edukacji. Kreatywność, tak jak i każda inna umiejętność wymaga systematycznego ćwiczenia, dzięki czemu nasz umysł pozostaje w formie i jest w stanie sprostać nawet z pozoru niewykonalnemu zadaniu. Inwencja twórcza i oryginalność jak już wspomniałam, zostaje niejednokrotnie doceniana w ciągu dorosłego życia, jednakże zaniedbywana przez wiele lat edukacji formalnej może pozostawiać wiele do życzenia. Z raportów o stanie edukacji z ostatnich lat wynika jasno, że uczniowie nie są przygotowywani do myślenia samodzielnie. O ile nie pozostają daleko w tyle za rówieśnikami z innych krajów gdy chodzi o zadania algorytmiczne i mało złożone, to wypadają blado w zadaniach nieznanych, wymagających samodzielnej inicjatywy. Naprzeciw tym brakom wychodzi program "Odyseja Umysłu" powstały w Stanach jednak prężnie rozrastający się również w Polsce. Należy jednak pamiętać, iż nie każdemu może odpowiadać taka forma zawodów w kreatywności, chociażby indywidualistom, którzy wolą trenować swój twórczy potencjał w pojedynkę. Program był dla mnie jedynie inspiracją, natomiast prawdziwe i jak najbardziej wykonalne zadanie spoczywa na barkach polskiego szkolnictwa. Czy naprawdę zamknięte testy i szablonowe myślenie wyposaża ucznia w umiejętności przydatne w dorosłym życiu i współczesnym rynku pracy?

Celem mojej pracy było ukazanie dlaczego rozwijanie kreatywności wśród dzieci jest tak ważne. Myślę, że w dzisiejszym, wciąż zmieniającym się i niepewnym świecie, kreatywność może być kluczem do sukcesu na dalszych etapach kształcenia, a następnie już w dorosłym życiu. Kreatywność nie da się dzieciom przekazać, trzeba poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia, stopniowo ją w nich rozbudzić. Uważam, że okres przedszkolny jest ku temu najlepszym czasem, aby rozwinąć potencjał, który kryje się w każdym wychowanku. Po dokładnym przestudiowaniu literatury zarówno z zakresu psychologii jak i pedagogiki, zgłębiłam własną wiedzę na temat kreatywność, a także możliwości w jaki sposób, my jako pedagodzy powinniśmy tę umiejętność w dzieciach rozwijać. Efektem całokształtu zdobytej przeze mnie wiedzy jest autorki projekt działań pedagogicznych, zrealizowany w placówce przedszkolnej.