Celem mojego projektu było wzmocnienie postawy empatycznej wobec drugiego człowieka. Wedle postawionego sobie tematu opisałam swoje spostrzeżenia w oparciu o pracę z dziećmi ze świetlicy szkolonej na etapie nauczania początkowego w Szkole Podstawowej we Wrocławiu. Na początku pracy zwróciłam uwagę na to skąd się wziął pomysł na owy temat oraz na cel projektu. W pierwszym rozdziale opisałam poszczególne fazy rozwoju dziecka: rozwój poznawczy, moralny, społeczny i fizyczny. Następnie w kolejnym rozdziale zajęłam się wytłumaczeniem, tzw. „słów kluczy” zawartych w temacie mojej pracy a mianowicie zdefiniowałam termin "empatia" oraz "postawy empatyczne". W dalszej części opracowania zwróciłam uwagę na poszczególne metody i formy pracy z dziećmi, będącymi podmiotami projektu, a następnie rozpisałam cykl zajęć, na które składają się 4 scenariusze, dzięki którym chciałam osiągnąć zamierzony przeze mnie cel. Niniejsza pracę zakończyłam opisem charakterystyki placówki, na terenie której przeprowadzałam zajęcia oraz dokonałam jej subiektywnej oceny.

Praca na temat: ,,Uczenie współdziałania w grupie rówieśniczej, zajęcia przeznaczone dla VI klasy szkoły podstawowej'' dotyczy nauki dzieci współpracy. Aspekty, które zawiera moja praca to charakterystyka rozwoju dzieci w wieku dojrzewania. Praca zawiera rozwój moralny, społeczny, tożsamościowy oraz wpływ emocji na działanie dzieci. Konspekty, które zawarłam w pracy dotyczą rozwoju wielu umiejętności społecznych takich jak: rozwiązywanie konfliktów, nauka współpracy, integracja, wzmacnianie zaufania w grupie. Konspekty uwzględniają cykl czterech zajęć, trwających 45 minut lekcyjnych. Ćwiczenia, które zastosowałam mają na celu zachęcić dzieci do aktywnej pracy na lekcji. Istotnym aspektem w pracy jest rozwój umiejętności rozpoznawania i opisywania swoich stanów emocjonalnych. Dzieci, które w najbliższym czasie będą zmieniały otaczające je środowisko, potrzebują tego typu zajęć. Ćwiczenia mają na celu, wzmocnienie motywacji w grupie.

Moja praca jak tytuł na to wskazuje porusza kwestię grzecznego zachowania wobec osób starszych. W pracy poruszam kwestię rozwoju dzieci w wieku 8-11 lat. Praca zawiera w sobie ważne kwestie, które powinny być przekazane dzieciom takie jak: kto to jest osoba starsza, co oznacza słowo postawa, jak należy się zachowywać w różnych sytuacjach. Cała praca ma na celu uświadomienie dzieciom jak cenne jest właściwe postępowanie wobec osób starszych od siebie. W pracy znajduje się nie tylko opis zagadnienia zawartego w tytule, ale także jest zwrócenie uwagi na bliskie temu tematy takie jak szacunek, socjalizacja. Zawarty jest również opis świetlicy szkolnej, metod i form jakie zostały w pracy z dziećmi wykorzystane. Całość w sposób adekwatny porusza kwestię zawartą w tytule.

Streszczenie pracy dyplomowej Głównym celem pracy pt.: „Rozwijanie twórczego myślenia u dzieci poprzez stosowanie metod aktywizujących” jest pokazanie jak można rozwijać twórcze myślenie poprzez wykorzystanie metod aktywizujących. Praca składa się z 4 rozdziałów . We wstępie znajduje się opis jakie cechy posiada człowiek kreatywny oraz czynniki hamujące rozwój twórczego myślenia. Zamieszczone są w nim również informacje w jakim okresie życia człowieka twórczość jest najbardziej rozwinięta. Pierwszy rozdział teoretyczny wprowadza i rozwija temat twórczego myślenia. Wyjaśnia czym ono jest oraz jego cel. Autor prezentuje w nim również metody i techniki aktywizujące, ich rodzaje i zadania oraz zalety. W drugim rozdziale pracy opisany jest rozwój wychowanków w procesie twórczym oraz charakterystyka młodszego wieku szkolnego: rozwój społeczny, procesy poznawcze oraz osobowość. W trzecim rozdziale metodologicznym opisana jest metodyka wykorzystywana podczas tworzenia projektu pedagogicznego. Autor zamieścił w nim również stworzone przez siebie scenariusze zajęć. Czwarty ostatni rozdział zawiera opis i specyfikę placówki w której zostały przeprowadzone zajęcia. W podsumowaniu znajduje się analiza przeprowadzonych zajęć, sukcesy, trudności napotkane podczas prowadzenia zajęć, prognozy na przyszłość oraz co można zmienić w scenariuszach. W zakończeniu autor opisał co pokazały zajęcia oraz w jaki sposób można zachęcić dzieci do rozwijania twórczego myślenia. Zawarte są w nim też wskazówki, które może wykorzystać kreatywny nauczyciel podczas zajęć.

Praca pod tytułem „Profilaktyka zdrowego stylu życia u dzieci w świetlicy szkolnej – klasa 1” opiera się na zajęciach, które mają na celu zachęcić dzieci, które swój poza lekcyjny czas spędzają na świetlicy szkolnej, do korzystanie z różnych form, aktywności, diety bogatej w niezbędne składniki odżywcze. W trakcie początkowych lat dziecko gromadzi doświadczenia, które dają możliwość realnego określenia swoich potrzeb i priorytetów, dlatego my, jako pedagodzy musimy organizować uczniom takie zajęcia, które będą miały odzwierciedlenie w życiu codziennym, a umiejętności nabytych podczas nich pozwolą na eliminowanie ewentualnych zagrożeń w ich życiu. Aktualnie w szkołach podstawowych nie poświęca się dużo czasu na promowanie zdrowego stylu życia. Dzieci coraz rzadziej nawiązują nowe znajomości, spędzając czas na podwórku. Codzienne niegdyś aktywności zostają wypierane przez atrakcyjniejszą dla młodego pokolenia elektronikę. Projekt został stworzony z myślą o uczniach, którzy czas pozalekcyjny spędzają w szkole, natomiast realizacja jego założeń kierowana jest do wychowawców świetlic szkolnych, gdyż to właśnie oni odpowiadają za prawidłowy rozwój dzieci pod nieobecność rodziców. To właśnie świetlica szkolna daje możliwość poznania ogólnie przyjętych norm i zasad, skłania do zawiązywania nowych kontaktów, stara się zapewnić atrakcyjne formy aktywności ruchowej oraz dba o wyposażenie dziecka w najważniejsze informacje, dotyczące odpowiedniej diety i prawidłowego odżywiania się. Całe wyposażenie sali będące do dyspozycji opiekunów, jak zabawki, gry oraz miejsce do siedzenia na podłodze – dywan, omija standardy obowiązujące w trakcie lekcji. Perspektywą efektywniejszych zajęć jest większa swoboda i nieograniczone pole do rozwijania samoświadomości uczniów. Wiedza oraz zdolności nabyte poprzez udział w warsztatach mają na celu zaproponować i zachęcić do korzystania z różnych form spędzania wolnego czasu, oczywiście w sposób aktywny i korzystny dla rozwoju jednostki. Projekt ma również na celu wyposażyć uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej w informacje ułatwiające funkcjonowanie w ich codzienności. Omówienie takich zagadnień, które mają znaczący wpływ na ludzkie życie jak: higiena osobista, prawidłowe nawyki żywieniowe, bezpieczeństwo jednostki i jej otoczenia, a także aktywny styl życia przybliża całą ideę warsztatów. Szczególną rolę w całej edukacji pełnią nauczyciele, ponieważ są odpowiedzialni za kreatywne organizowanie doświadczeń swoim podopiecznym, głównie poprzez działania o charakterze profilaktycznym. Właśnie te tematy, które w swoim założeniu nakłaniają do wybierania zdrowych, aktywnych form i stylów życia, powinny być poruszane od najmłodszych lat dziecka i kontynuowane w toku całej nauki. Realizacja projektu ma za zadanie wzbudzić zainteresowanie pierwszoklasistów, rozpoczynających dopiero swoją przygodę z edukacją, prozdrowotnymi zachowaniami. Jest to nowy etap w ich życiu, w którym poznają, co to znaczy być odpowiedzialnym za

Praca dyplomowa „rozpoznawanie emocji wśród dzieci, kreowanych przez muzykę i dramę” jest projektem pedagogicznym, dotyczącym dziecięcych emocji. Głównym celem jest przyswajanie przez dziecko wiadomości o własnych i cudzych emocjach, uczuciach i nastrojach, a także uczenie się prawidłowych reakcji emocjonalnych i nabycie wiedzy o ich nazewnictwie. Grupą docelową projektu pedagogicznego są uczniowie w młodszym wieku szkolnym, uczęszczający do klasy III Szkoły Podstawowej w Chocianowie. W pracy dyplomowej uwzględnia się różne definicje emocji i rozwoju, gotowość szkolną dziecka i nowe zadania jakim musi sprostać w związku z nową sytuacją. Zawarte są różne aspekty rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym, mające znaczenie w prawidłowym rozwoju emocjonalnym. Zmiany rozwojowe jakie zachodzą w tym czasie. Jakie znaczenie ma rozwój emocjonalny i społeczny. Jak kształtuje się rozwój poznawczy oraz rozwój moralny dziecka, a także jak rozwija się jego osobowość. W pracy projektowej zaznaczyłam rodzaje reakcji emocjonalnych. Są to reakcje wegetatywne, ruchowe oraz procesy umysłowe. Formy te mogą przejawiać się na różnych poziomach, indywidualnie u każdego dziecka, pokrywając się ze sobą. Rozdział I to także wpływ emocji na funkcjonowanie człowieka, różnice jakie zachodzą pomiędzy emocją a nastrojem, przede wszystkim różnice w odczuwaniu i trwaniu. Emocja jest krótkotrwała, zaś nastrój utrzymuje się dłużej. Kształtowanie się inteligencji emocjonalnej, która jest niezwykle ważna w procesie wyrażania i rozumienia swoich emocji, ale również poprzez obserwację cudzych. Uchwycone są tutaj także zaburzenia rozwojowe. Najczęściej dojść może do agresji, lęków bądź tłumienia emocji. Może to być przyczyną nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego i powodować wiele problemów. Są to również różne zaburzenia psychoruchowe, tiki nerwowe, nierozumienie swoich emocji, nieumiejętność wyrażania ich, czy też nieprawidłowe i nieadekwatne reakcje emocjonalne. W pracy dyplomowej podkreślone są zadania pedagoga, wychowawcy na drodze prawidłowego kształtowania się rozwoju emocjonalnego. Na co powinien zwracać uwagę i jak postępować w swoim działaniu. Druga część pracy dyplomowej to rozdział metodyczny. Przytoczona tu jest definicja metody nauczania oraz uwzględniony podział metod. Są to metody oparte na słowie, obserwacji i czynności praktycznej. Największy obszar zajmuje tutaj opis metody dramy i muzyki, poprzez którą kreowane są emocje w projekcie pedagogicznym rozpoznawania emocji. Czym jest drama, na czym polega, w jaki sposób można ją wykorzystać. Drama jest metodą opartą na rolach fikcyjnych, jednak rożni się ona od teatru. W metodzie tej uczeń nie ma określonego tekstu, lecz liczy się jego własna kreatywność. Nie ma narzuconych schematów. Sam decyduje w jaki sposób daną rolę chciałby odegrać. Uwzględnione są również zasady pracy dramą, czyli brak oceny dziecka, podmiotowe traktowanie, szacunek, poważanie. Ważne jest tutaj oddziaływanie na dziecko grupy rówieśników. Meto

Celem mojego projektu jest przedstawienie sposobów rozwijania umiejętności twórczego myślenia u dzieci w wieku ośmiu-dziewięciu lat oraz zaprezentowanie teoretycznej podstawy zasadności owego założenia. W rozdziale pierwszym zajmuję się opisem rozwoju dziecka w okresie młodszego wieku szkolnego. Szczególną uwagę zwracam na scharakteryzowanie portretu ośmio i dziewięciolatków. Przedstawiam rozwój, jakiemu w tym wieku podlega aktywność twórcza dziecka oraz charakteryzuję procesy zachodzące w jego wyglądzie, myśleniu, zachowaniu oraz relacjach. Kolejny rozdział stanowi próbą zdefiniowania pojęcia umiejętności twórczego myślenia. Ukazuję twórczość, jako plastyczną cechę podlegającą zmianie. Próbuję przedłożyć zjawisko kreatywności poprzez podejście naukowe weryfikując jego potoczne rozumienie. Rozdział trzeci zawiera opis metod i technik zaproponowanych przeze mnie w scenariuszach pracy z dziećmi. Blok pięciu zajęć opiera się na ćwiczeniach artystycznych i umysłowych mające na celu trenowanie potencjału twórczego. Ostatni rozdział zawiera refleksję pedagogiczną będącą syntezą doświadczeń zdobytych podczas praktycznej realizacji projektu.

Praca dotyczy wzmacniania poczucia własnej wartości i dążenia do wyznaczonych celów wśród młodzieży gimnazjalnej. Jest to temat bardzo istotny w okresie adolescencji, ponieważ młodzież podejmuje decyzje, które mają wpływ na całe dalsze ich życie. Na początku pracy skupiłam się na opisie rozwoju człowieka w okresie adolescencji. Odniosłam się do tematu rozwoju fizycznego, poznawczego, społecznego, moralności i tożsamości. W rozdziale drugim poruszyłam kwestie takie jak: oddziaływania rodziców i szkoły w dzieciństwie na funkcjonowanie dziecka w przyszłości, samoocena i jej wpływ na życie młodego człowieka, aspiracje życiowe, wyznaczanie celów i planowanie. Rozdział trzeci dotyczy wykorzystanych w projekcie metod, technik oraz form. Kolejny rozdział dotyczy uczestników biorących udział w projekcie. Jest to grupa uczęszczająca do Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży ,,Iskierka’’. Młodzież jest w wieku gimnazjalnym i pochodzi z różnych środowisk, które mogą zaburzać ich samoocenę i wiarę we własne możliwości, oraz hamować wysokie aspiracje. Kolejnym elementem pracy są konspekty zajęć jakie zostały przeprowadzone w placówce. W ostatniej części pracy dokonuje refleksji pedagogicznej nad projektem.

W swojej pracy dyplomowej pt. „Kreowanie wartości wśród młodzieży gimnazjalnej” podejmuje tematykę wartości oraz zagrożeń wartości z jakimi do czynienia ma współczesna młodzież gimnazjalna. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój i wpływ dojrzewania młodzieży na proces wychowania. Przedstawiam ogólną charakterystykę rozwoju oraz podział okresów rozwojowych. W charakterystyce rozwoju fizycznego skupiam się na skoku pokwitaniowy, rozwoju pierwszorzędnych cech płciowych, koncentracji na „ja seksualnym” jaka następuje w okresie dorastania. Rozwój poznawczy jaki zachodzi w okresie dojrzewania opieram na koncepcji Jeana Piageta. Dochodzi do przejścia ze stadium operacji konkretnych do stadium operacji formalnych. Możemy wyróżnić dwie fazy myślenia na poziomie operacji formalnych: wczesną oraz późną. Młodzież w tym wieku posługuje się także rozumowaniem hipotetyczno-dedukcyjnym i indukcyjnym. Zwracam również uwagę na rozwój społeczny młodzieży gimnazjalnej. W tym okresie dochodzi do indywiduacji przekonań, bardzo dużego znaczenia nabiera proces włączania się w społeczność. Młodzież często dostosowuje się do norm ustalonych przez grupy rówieśnicze w celu uzyskania aprobaty. W efekcie zwiększających się relacji międzyludzkich jednostka poddaje ocenie zachowania i postawy innych ludzi. W ten sposób kształtuje swój światopogląd. Światopogląd młodych ludzi cechuje się idealizmem młodzieńczym, który składa się z fazy antypacyjnej, kompensacyjnej i normatywnej. W okresie dorastania następuje kryzys tożsamości. W kolejnym rozdziale zajmuje się problematyką wartości i wychowania do wartości we współczesnym świecie. Decyzje jakie podejmujemy są adekwatne do wartości jakimi kierujemy się w życiu. Wyróżniamy wartości pozytywne i negatywne. Z pedagogicznego punktu wiedzenia istotne są wartości pozytywne, gdyż są podstawą dokonywania trafnych wyborów. Wychowanie do wartości powinno być celem zarówno rodziców jak i pedagogów, szczególnie w XXI wieku, gdzie zagrożeniem są mass media oraz kreowany konsumpcyjny styl życia. W dużym stopniu przemiany społeczne wpływają na zmianę wartości. Coraz częściej wartości materialne i hedonistyczne przeważają nad uniwersalnymi. Wartości podstawowe w wychowaniu mają pierwszeństwo, ponieważ ułatwiają przeciwstawianie się wartościom materialnym. Dopiero po uzewnętrznieniu wartości moralnych właściwego wymiaru nabierają wartości materialne. Rodzina pełni szczególną rolę w życiu dziecka, gdyż kieruje procesem wychowania. Nieodłącznym elementem tego zjawiska jest proces socjalizacji i inkulturacji. Socjalizacja może wpływać na dziecko pozytywnie bądź negatywnie- jest to zależne od wzorców postępowania w danej grupie, norm zachowań. Proces socjalizacji możemy rozumieć w perspektywie rozwojowej. Wyróżniamy socjalizację pierwotną, która zachodzi we wczesnych latach życia dziecka, szczególnie w rodzinie oraz wtórną, kiedy jednostka wchodzi do kolejnych grup społecznych. Podczas warsztatów wykorzystałam różne metod

Praca licencjacka dotyczy zagadnienia poczucia własnej wartości; tego jak się kształtuje oraz jakie czynniki wpływają na jego poziom.Kształtując ten obszar nastolatek buduje obraz samego siebie, który będzie odzwierciedlany w przyszłości. Poznając swoją wartość i mogąc poczuć się docenionym dziecko wierzy w swoje możliwości i podnosi swoje wyniki w innych obszarach.Elementy edukacji komunikacyjnej natomiast mają na celu wspomagać jakość zawieranych kontaktów oraz podnieść poziom samoświadomości komunikacyjnej. Jest to obszar, który w toku edukacji jest zazwyczaj pomijany, a który towarzyszy nam w ciągu całego życia.

Projekt pedagogiczny dotyczy kształtowania postaw tolerancji i akceptacji w stosunku do osób niepełnosprawnych dla dzieci w młodszym wieku szkolnym. Celem pracy jest uwrażliwienie młodych ludzi na sytuację tych osób, wzbudzenie chęci do pomocy i współpracy z nimi, a także empatii. Konspekty pedagogiczne obejmują tematykę osób niepełnosprawnych ruchowo, intelektualnie oraz niewidomych i niesłyszących. Skupiają się one na doświadczaniu przez uczniów sytuacji, z którymi mogą spotkać się osoby niepełnosprawne, a także na ich wyjątkowości, umiejętnościach, marzeniach. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, ponieważ jest to wieku, w którym zaczyna kształtować się światopogląd człowieka, doświadcza on nowych sytuacji, dlatego warto jest w tym czasie zwracać uwagę dzieci na osoby niepełnosprawne, a także dostarczyć im podstawowych informacji na ten temat, dzięki czemu będzie ono potrafiło w przyszłości prawidłowo zachować się w stosunku do osoby niepełnosprawnej, pomóc jej i umiejętnie wczuć się w sytuację, w której się ona znajduje. Celem tego projektu jest także wyeliminowanie postaw negatywnych poprzez modelowanie, czyli przedstawienie uczniom przykładów różnych osób, które pomimo swojej niepełnosprawności spełniają marzenia, pokazanie, że są one wrażliwe tak jak my i potrzebują naszej akceptacji. Projekt ten może być wykorzystany do pracy nie tylko w szkołach podstawowych ale także w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo - wychowawczych, gdzie dzieci nie spotkały się jeszcze z tą tematyką lub nie są one wystarczająco z nią zapoznane. W projekcie podkreślona jest rola wychowawcy, prowadzącego zajęcia, jego postawa, to w jaki sposób opowiada on o osobach niepełnosprawnych. Dzieci podczas zajęć mają czas na wyrażenie swoich refleksji, uczuć i przemyśleń na temat przedstawionych filmów, przeprowadzonych ćwiczeń i doświadczeń, co jest bardzo ważnym elementem każdego spotkania. Zajęcia obejmują także przedstawienie dzieciom podstawowych informacji na temat niepełnosprawności. Są one poparte zdjęciami, filmami, czy ćwiczeniami, które pomogą im je utrwalić. Dzieci między innymi dowiadują się jak czytają osoby niewidome, jak porozumiewają się niesłyszący, o czym marzą osoby niepełnosprawne intelektualnie, jak funkcjonują osoby niepełnosprawne ruchowo. W dzisiejszym świecie bardzo ważne jest aby pedagodzy, wychowawcy i nauczyciele pokazywali swoim podopiecznym wartość drugiego człowieka i tym samym przygotowywali go do życia w społeczeństwie i prawidłowego w nim funkcjonowaniu, dlatego ćwiczenia zawarte w projekcie mają pokazywać dzieciom, że osoby niepełnosprawne nie są gorsze, lecz wyjątkowe.

System wartości nieustannie ulega zmianie. Różne sytuacje, wydarzenia, napotkane osoby sprawiają, że hierarchia tego, czym się kierujemy w życiu zostaje wystawiona na próbę. Celem mojej pracy jest pokazanie szóstoklasistom, czym warto się kierować podejmując różne decyzje. Chciałam uświadomić uczniom, że warto brać pod uwagę społecznie pożądane wartości. Na podstawie obszernej literatury dotyczącej aksjologii, stwierdzam, że uczniowie mogą czuć się zagubieni, gdy nie wiedzą, co jest dla nich ważne. Najbardziej uwidacznia się to, gdy napotykają trudności. Każde dziecko powinno budować swoje doświadczenie, ucząc się na własnych błędach, ale potrzebują także osób dorosłych, którzy będą ich autorytetem. I to właśnie będę chciała pokazać w pracy.

Temat projektu to „Redukowanie nieśmiałości wśród uczniów klas 1 – 3 Szkoły Podstawowej”. Skierowany jest on do uczniów Szkoły Podstawowej nr 19 im. Bolesława Chrobrego we Wrocławiu. Projekt składa się z czterech rozdziałów, które zawierają informacje dotyczące rozwoju dziecka w okresie późnego dzieciństwa, specyfiki funkcjonowania dzieci nieśmiałych, analizę metod i technik zawartych w projekcie pedagogicznym oraz refleksję i analizę projektu. Celem pracy jest pomoc w nawiązywaniu i podtrzymywaniu kontaktów międzyludzkich przez osoby nieśmiałe, uświadomienie o ich wartości i wyjątkowości oraz praca z grupą nad zrozumieniem różnic i podobieństw wśród rówieśników. Scenariusze zajęć zawarte w projekcie mają na celu pomóc dzieciom w rozumieniu uczuć i emocji, których doświadczają oraz tych, które wyrażają ich koledzy i koleżanki. Wskazują na to, że każdy jest wyjątkowy, zasługuje na szacunek, wspólną zabawę i pracę. Projekt może być wykorzystywany zarówno przez pedagogów jak i wychowawców w szkołach podstawowych i placówkach opiekuńczo – wychowawczych, takich jak: placówki socjalizacyjne, interwencyjne oraz specjalistyczno – terapeutyczne.

Praca licencjacka porusza temat edukacji ekologicznej w szkole podstawowej. Projekt został przeze mnie przygotowany dla uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej- są to dzieci w wieku 10-13 lat. Podczas zajęć dostarczane są im zarówno nowe informacje, jak również zajęcia te pomagają utrwalić zdobytą wcześniej wiedzę. Projekt zakłada, że po jego zakończeniu uczniowie będą znali podstawowe zasady ekologicznego stylu życia oraz będą potrafili się do nich zastosować. W rozdziale pierwszym omówiony został rozwój człowieka w interesującym mnie okresie rozwojowym- wieku dorastania (10-15 rok życia). Ponieważ wszystkie zmiany zachodzące w początkowych okresach rozwoju człowieka mają konsekwencje w późniejszych latach i są bardzo znaczące w funkcjonowaniu danej osoby w dorosłym życiu, w pracy opisane zostały zmiany rozwojowe różnych funkcji: poznawczych, emocjonalnych, społecznych oraz rozwój światopoglądu i moralny. W rozdziale drugim omówione zostało pochodzenie terminów związanych z edukacją ekologiczną, jej cele i sposoby ich realizacji. Opisana została także edukacja ekologiczna w szkołach podstawowych w Polsce, ponieważ to właśnie szkoła podstawowa jest instytucją, która jako pierwsza podaje dzieciom uporządkowaną wiedzę na temat środowiska przyrodniczego i jego ochrony. Opisana też została Narodowa Strategia Edukacji Ekologicznej, ponieważ jest to jeden z głównych dokumentów dotyczących edukacji ekologicznej w Polsce. Rozdział trzeci traktuje o metodach i technikach zastosowanych w trakcie realizacji warsztatów z uczniami. Wybrane metody miały na celu zachęcenie dzieci do aktywnego udziału w zajęciach. W pracy zostały opisane takie metody: metody asymilacji wiedzy- w skład których wchodzą: pogadanka, metoda objaśnienia, metoda samodzielnego dochodzenia do wiedzy, "burza mózgów", pokaz i metoda zadaniowa. Następnie opisane zostały metody oddziaływań grupowych oraz techniki zastosowane w pracy z dziećmi. W pracy zostały także zawarte konspekty zajęć wychowawczych, na których podstawie przeprowadzone zostały warsztaty z dziećmi. Kolejnym rozdziałem- czwartym- jest podsumowanie przebiegu zajęć. Grupa, w której zostały one przeprowadzone , to klasa V. Liczy 23 osoby, chodzą one do jednej klasy od pierwszej klasy szkoły podstawowej. W analizie przebiegu zajęć zostały opisane poszczególne zajęcia z zaznaczeniem, które z ćwiczeń szczególnie przypadły dzieciom do gustu, a w które nie chciały się zaangażować. Zawarte zostały w nim także wnioski wyciągnięte po przeprowadzonych zajęciach. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie podsumowujące treści zawarte w pracy.

Praca dotyczy pobudzania wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym poprzez zapoznawanie ich z zasadami opieki nad zwierzętami. Zasadniczą jej część stanowią konspekty do zajęć z wychowankami Zespołu Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych typu socjalizacyjnego prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek N.M.P. w Kłodzku w wieku od czwartego do szóstego roku życia. W warsztatach poruszane są tematy związane ze zwierzętami oraz prawidłowymi warunkami i opieką, jakie powinno się im zapewniać. Efektem zajęć ma być uwrażliwienie dzieci na świat przyrody, ale także kształtowanie empatycznego spojrzenia na drugiego człowieka. Praca zawiera również część teoretyczną, gdzie poruszane są zagadnienia dotyczące empatii jako istotnego składnika inteligencji emocjonalnej, a także wpływu posiadania zwierzątka na rozwój dziecka. Ponadto w pracy pojawia się dość szczegółowy opis metod i technik użytych w zajęciach oraz charakterystyka wieku rozwojowego jakim jest okres przedszkolny, ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji Jeana Piegeta.

Tematem tej pracy jest "Kształtowanie integracji poprzez zajęcia wykorzystujące elementy teatru i muzyki w pracy pedagogicznej z dziećmi od 6-12 lat". Praca dzieli się na dwie części, część merytoryczną oraz część projektową W pracy zostały wyróżnione aspekty rozwojowe takie jak: fizyczny, poznawczy,moralny, społeczny.Następnie jest opisana integracja w procesie socjalizacji, oraz znaczenie sztuki w wychowaniu. Dzięki formom sztuki jakimi jest muzyka i teatr, można osiągnąć pozytywne zmiany w zachowaniu. Te dwie formy sztuki,należą do najciekawszych w prowadzeniu warsztatów uspołeczniania. Ciekawe prowadzenie zajęć oraz dobór ćwiczeń,można zachęcić dzieci do współpracy. Integracja jest bardzo ważnym elementem życia w społeczeństwie, im szybciej uczymy dzieci pracy w zespole tym szybciej osiągniemy pożądanie wyniki. Dzięki różnym formom teatru, np dramie możemy dzieciom uzmysłowić jak ważne jest zaufanie do drugiego człowieka, jak różne sytuacje w życiu budują zaufanie wśród ludzi. Możemy pokazywać jak muzyka wpływa na nastrój panujący w grupie. Zabawy muzyczno-teatralne potrafią zmienić nastawienie do drugiej osoby, zbliżyć je do siebie.

W swojej pracy poruszam problematykę tolerancji, która jest nieodłączną częścią naszego życia. Podczas zajęć zostały poruszane problemy, które mogą wystąpić nie tylko w szkole, a także w środowisku domowym i podczas spędzania czasu wolnego. Głównym założeniem moich zajęć, jest ukazanie, że wszyscy jesteśmy równi bez względu na pochodzenie, wyznanie czy wykształcenie. Moim kolejnym celem było zmniejszenie niepożądanych zachowań wśród uczniów, aby każdy czuł się akceptowany i bezpieczny. Swój projekt skierowałam do uczniów klasy integracyjnej.