W mojej pracy zajęłam się omówieniem zagadnienia psychopatii oraz jej związkiem z więzią społeczną. Termin psychopatii jest zjawiskiem bardzo złożonym, a w literaturze naukowej często przedstawiany jest pod inną nazwą, tj. antysocjalność, dyssocjalne zaburzenie osobowości. W mojej pracy omówiłam również, rys historyczny psychopatii, cechy psychopaty, obraz osobowości jednostki z dyssocjalnym zaburzeniem osobowości oraz genezę psychopatii. W drugiej części mojej pracy, omówiłam badania, które przeprowadziłam za pomocą ankiety w formie elektronicznej, w której cechy psychopatyczne zostały zdiagnozowane za pomocą kwestionariusza TRiPM na populacji młodzieży i osób dorosłych (N= 100). Badania ujawniły, że cechy psychopatii są najsilniej skorelowane u respondentów z więzią z nauczycielami oraz poziomem motywacji do nauki, wyniki te były ujemne, co oznacza w tym przypadku, że wysoki poziom więzi z nauczycielem i motywacji do nauki, łączył się z niskim nasileniem cech psychopatycznych. Pozostałe zaś składniki odnoszące się do więzi społecznej, były korelowane słabiej, bądź w ogóle. W związku z tym możemy uznać psychopatię za uwarunkowaną biologicznie.

Streszczenie W pierwszym rozdziale zostały zawarte definicje owego zjawiska, a także geneza problemu. Przedstawione zostały również objawy wypalenia, jak mu zapobiegać oraz unikać całkowicie. Na sam koniec rozdziału ujęty został problem wypalenia rodzicielskiego w rodzinach z dzieckiem niepełnosprawnym. Drugi rozdział zawiera metodologiczne podstawy badań. Określone zostały zmienne i pomiar, opisane wymiary wypalenia rodzicielskiego, następnie zostały zadane problemy i stworzone na ich podstawie hipotezy. Rozdział kończy się opisem metody i określeniem osób badanych. Rozdział trzeci zawiera wyniki badań przeprowadzonych za pomocą ankiety internetowej, weryfikację hipotez wraz z podsumowaniem oraz zakończenie. Badania pozwoliły ustalić, że z wypaleniem rodzicielskim silnie skorelowana jest resiliencja indywidualna oraz funkcjonalność rodziny generacyjnej. Rozpatrując korelację miedzy wypaleniem a stylami przywiązania, badania wykazały, że najbardziej skorelowane z wypaleniem jest przywiązanie w stylu bezpiecznym. Wynik dla przywiązania w stylu ambiwalentnym jest na granicy istotności, natomiast przywiązanie unikowe oraz lękowe nie jest istotne w wynikach badań.

Tematem mojej pracy jest funkcjonowanie rodzin zastępczych, które mają za zadanie stworzyć dzieciom osieroconym lub odtrąconym przez ich biologicznych rodziców, rodzinę i dom. Praca składa się z trzech części. W pierwszej dokonałam teoretycznego opisu form opieki na podstawie dostępnej literatury opisującej ten temat. Jest to charakterystyka kluczowych terminów oraz pojęć, definiowanie ich. Rozdział zawiera całą genezę powstania i klasyfikacje dotyczące przedmiotu badań, omawianych zjawisk i problemów. Druga część prezentuje kwestie z jakimi muszą zmierzyć się instytucje pieczy zastępczej, dzieci, rodziny zastępcze oraz rodziny biologiczne, ich prawa i obowiązki. Przedstawię główne zasady panujące w prawie oraz przebieg umieszczania dziecka w rodzinie zastępczej. Ważną kwestią są również nieodłączne problemy, przeciwności i trudności jakie można spotkać w środowisku osieroconych dzieci i pieczy zastępczej. W trzeciej części zawarłam wiedzę teoretyczną dotyczącą szkoleń i roli trenera. Postarałam się wyjaśnić jak powinno przebiegać dobre szkolenie, co powinno się w nim zawierać. Opierając się na teorii, w część praktycznej stworzyłam warsztat, który jest zgodny z zasadami tworzenia pełnowartościowego szkolenia. W zakończeniu zaprezentowane są najważniejsze uwagi oraz wnioski, które nasunęły mi się w czasie pisania pracy. Podjęty przeze mnie temat rodziny zastępczej ma pokazać jakie znaczenie ma możliwość dorastania w rodzinie oraz jak istotne jest zastąpienie wadliwego środowiska rodzinnego. Zadaniem pracy było zaprezentowanie procesu tworzenia rodziny zastępczej oraz jej funkcjonowanie zwracając uwagę na specyfikę tej formy opieki. Praca ma na celu ukazanie funkcjonowania, organizacji oraz problematyki rodzin zastępczych. Pisząc prace chciałam ukazać, że bycie kochanym i akceptowanym przez rodziców stanowi podstawę bezpieczeństwa dziecka. Dzięki temu dzieci są w stanie pokonywać różnego rodzaju problemy w szkole takie, jak na przykład trudności w szkole. Brak zapewnionej rodzicielskiej miłości może spowodować odsunięcie dziecka na margines życia społecznego i koleżeńskiego, odebrać wiarę we własne siły i zaufanie do ludzi. Niezaspokojenie potrzeb emocjonalnych może dziecku bardzo utrudnić prawidłowe relacje z ludźmi co często prowadzi do zaburzeń osobowości, które ciężko zlikwidować. Zdarza się, że pewne zaburzenia mogą być wręcz nieodwracalne.

Niniejsza praca licencjacka ma za zadanie przedstawienie oraz skonfrontowanie ze sobą takich tematów, jak historia Internetu oraz macierzyństwo. Zostaną one połączone przez ukazanie obrazu matek w mediach społecznościowych. Starałam się zaprezentować temat obrazów macierzyństwa na różnych portalach społecznościowych. Przez przedstawienie opisu historii Internetu i rozwoju portali społecznościowych na przestrzeni lat. Z kolei oba powyższe zagadnienia łączyło ukazanie zadań rozwojowych kobiet wchodzących w dorosłość i mikroświatów macierzyństwa, którymi kobiety dzielą się na łamach Internetu.

Zjawisko wypalenia może dotyczyć każdej roli społecznej. Obciążenia związane z nauką szkolną mogą prowadzić do wypalania sił u uczniów. W moich badań poszukiwałem uwarunkowań wypalenia uczniowskiego. Badania wykonałem na populacji uczniów liczącej 190 osób. Czynnikami, które ujawniły istotną korelację dodatnią z wypaleniem były w przypadku obu płci: stres szkolny, wiktymizacja w szkole i ADHD. Oznacza to, że im wyższe wskaźniki zmiennych tym wyższy poziom wypalenia uczniowskiego. Zmiennymi istotnie skorelowanymi ujemnie z wypaleniem były: więź z ojcem, więź z matką, ekstrawersja, funkcjonalność wychowawcza rodzinny, ugodowość, sumienność, stabilność emocjonalna, poczucie koherencji, resiliencja. Oznacza to, że im niższe wskaźniki zmiennych tym wyższy poziom wypalenia uczniowskiego.

Praca miała charakter empiryczny. Badania sondażowe zostały wykonane na próbie liczącej 99 osób. Do weryfikacji hipotez zastosowano współczynniki korelacji. Sprawdzano korelację między kilkoma cechami psychopatii a kilkoma składnikami więzi społecznej. Badania wykazały, że bezduszność (deficyty empatii), rozhamowanie (deficyty samokontroli) i gorący makiawelizm (nasilona impulsywność) są cechami psychopatii najsilniej skorelowanymi ze składnikami więzi społecznej a składniki więzi najsilniej skorelowane z psychopatią to motywacja do nauki i więź z nauczycielami oraz kontrola rodzicielska. Wszystkie korelacje są ujemne a więc nasilenie cech psychopatycznych towarzyszy osłabieniu więzi społecznej.

Praca miała charakter badawczy. Badania były ilościowe - celem ich była weryfikacja hipotez w oparciu o materiał zebrany metodą sondażu na próbie liczącej 228 osób. W badaniach ustalono, że używanie substancji psychoaktywnych jest skorelowane z potrzebą silnych wrażeń oraz z niskim poziomem ugodowości i sumienności. Nie potwierdziły się hipotezy na temat związku używania substancji psychoaktywnych z ekstrawersją, otwartością na doświadczenie, stabilnością emocjonalną, resilience - cechą oraz poczuciem koherencji. Używanie substancji wynika zatem bardziej z deficytów socjalizacji niż z problemów emocjonalnych młodzieży, co może mieć konsekwencje dla profilaktyki.

Epoka ponowoczesności wniosła swoje reguły w rzeczywistość społeczną, zmieniło się postrzeganie społeczeństwa oraz jednostki, która jest jego nieodłącznym elementem. Głównym bodźcem człowieka do podejmowania decyzji, wyznaczania celów i aspiracji jest zmiana. Jest ona warunkiem koniecznym dla rozwoju człowieka i całego społeczeństwa. To właśnie zmienność definiuje w największym stopniu epokę ponowoczesności. Człowiek, społeczeństwo i edukacja pozostają w ciągłej relacji między sobą. Przemiany, które towarzyszą jednostce w ciągu całego jej życia definiują czasy współczesne. W związku z tym, edukacja staje się jednym z najbardziej pożądanych przez ludzi dóbr, a wiedza – szczególnie cenną wartością. W poniższej pracy licencjackiej o charakterze rozprawy teoretycznej zostaną wzięte pod uwagę różne kategorie zmiany współczesnego świata, które wywierają wpływ na wymienione wyżej zagadnienia: człowieka, społeczeństwo i edukację. Celem pracy będzie analiza zachodzących w ponowoczesności zmian. Pomoże to określić wyzwania i problemy edukacji dorosłych zachodzące w tej epoce. Przedmiotem prowadzonej analizy będzie także edukacja dorosłych w warunkach zmieniającego się społeczeństwa i tożsamość jednostki. Zakres pracy zostanie poszerzony przez odpowiedź na pytanie, dlaczego edukacja dorosłych w ponowoczesności staje się coraz bardziej pożądana, jakie są tego przyczyny i skutki. Przytoczona terminologia będzie oparta na fundamentach andragogiki, która czerpie wiedzę z innych nauk, jak psychologia i socjologia oraz pedagogika dorosłych. Rozdział pierwszy i drugi będzie miał za zadanie stworzyć spójną całość, na temat człowieka, który jest źródłem różnego rodzaju przemian, tak samo jak społeczeństwo, w którym żyje i, które w identyczny sposób oddziałuje na niego, popychając go do rozwoju i podejmowania związanych z nim decyzji. Andragogika jest nauką spajająca teorię i praktykę z zakresu edukacji osób dorosłych. Wątek dorosłości jest podstawową kategorią andragogiki. Jest ona najdłuższym, ale także najbardziej dynamicznym okresem życia pod względem zadań rozwojowych. W kolejnym rozdziale zostaną przedstawione podstawowe przekształcenia w teorii i praktyce edukacyjnej pracy z ludźmi dorosłymi. Ponowoczesność zmieniła wygląd kategorii dorosłości: od obiektywnej do subiektywnej oraz wygląd edukacji: od formalnej do nieformalnej. Te zagadnienia zostaną również rozwinięte w danym rozdziale. Głównym tematem ostatniego rozdziału będzie próba konfrontacji ofert rynku edukacyjnego z edukacją w życiu codziennym. Postawione zostanie pytanie, czy edukacja dorosłych jest trendem panującym w społeczeństwie ponowoczesnym, czy realną potrzebą ludzi dorosłych, którzy mają naturalną zdolność do uczenia się poprzez doświadczenia z codzienności. Poniższa praca licencjacka będzie bazowała na pracach takich autorów, jak Mieczysław Malewski, Mieczysław Marczuk, Anna Brzezińska i Józef Kargul. Pisząc o społeczeństwie ponowoczesnym oraz jego tendencjach poruszone będą publika

Tematem niniejszej pracy są oblicza kibica i kibicowania w wybranych filmach. Pierwszy rozdział dotyczy ogólnej charakterystyki kibica oraz zjawiska kibicowania – historii, definicji oraz charakterystyki fanów poszczególnych dyscyplin sportowych. W drugim rozdziale szczegółowo przybliżono społeczny fenomen kibicowania w kontekście dorosłości. Opisano pojęcie dorosłości oraz jej etapy, strukturę kibicowską, organizacje i stowarzyszenia. Przytoczono również aspekty kibicowania oraz przestępstw stadionowych w odniesieniu do przepisów prawnych. Trzeci rozdział pracy jest praktycznym ujęciem tematu – analizą dzieł kina fabularnego o tematyce kibicowskiej. Opisano pojęcie kultury oraz roli filmu w kulturze popularnej. Zanalizowano produkcje filmowe, ukazujące różne historie oraz aspekty związane z opisywanym tematem pracy. Analiza przyczyniła się do ukazania edukacyjnego potencjału filmów w odniesieniu do postrzegania kibiców oraz ich środowiska.

Praca podejmuje problematykę choroby depresyjnej przeanalizowanej pod kątem czterech filmów fabularnych. Opiera się na teorii związanej z dorosłością oraz jej poszczególnymi etapami, a także przedstawia najważniejsze treści dotyczące kultury popularnej i masowej.

W mojej pracy, głównym problemem było zagrożenie narkomanią w środowisku uczniowskim. Odwołując się do literatury przedmiotu, omówiłam przyczyny sięgania po substancje psychoaktywne oraz ich występowanie w populacji młodych osób. Wyjaśniłam takie zagadnienia jak: eksperymentowanie, używanie, używanie szkodliwe oraz uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Odwołałam się do teorii zachowań problemowych Jessora a także do teorii kontroli społecznej Hirschiego. Następnie opisałam czynniki ryzyka i czynniki chroniące. Odniosłam się odporności osoby na działania niesprzyjających czynników środowiskowych, czyli do procesu resiliencji. Całość rozważań teoretycznych zakończyłam profilaktyką dotyczącą używania substancji psychoaktywnych. W badaniach poszukiwałam związku między funkcjonalnością rodziny, więzią z matką, więzią z ojcem, kontrolą rodzicielską, reakcją rodziców, bezpiecznym przywiązaniem, więzią z nauczycielami, motywacją do nauki a nadużywaniem substancji psychoaktywnych. Spośród wyżej wymienionych zmienny, sześć z nich miało związek z używaniem substancji psychoaktywnych zarówno w populacji kobiet jak i w populacji mężczyzn, bądź dotyczyła tylko jednej z populacji. W świetle zaprezentowanych badań, używanie substancji psychoaktywnych zależy przede wszystkim od : funkcjonalności rodziny, więzi z matką, kontroli rodzicielskiej, reakcji rodziców, więzi z nauczycielami oraz motywacji do nauki. Nie stwierdziłam związku używania substancji z poziomem więzi z ojcem i bezpiecznego przywiązania.

W niniejszej pracy analizuję uwarunkowania konsumpcji środków psychoaktywnych z perspektywy rodzinnych czynników kontroli społecznej. Teorie kontroli społecznej zakładają, że kluczowe znaczenie ochronne maja relacje dzieci z rodzicami oraz celowe oddziaływania rodziny ukierunkowane na utrudnienie młodym ludziom swobody angażowania się w niestosowne formy zachowania. W badaniach, które podjęłam skupiłam się na tych podstawowych mechanizmach, przyjmując ogólne założenie, że im silniejsza więź/kontrola w rodzinie, tym mniej nasilone używanie substancji. Badania pozwoliły pozytywnie zweryfikować te założenia ale tylko w odniesieniu do populacji kobiet. Wzorce zależności między zmiennymi w populacji męskiej okazały się niezgodne z oczekiwaniami i trudne do interpretacji.

Na podstawie literatury opisałam przyczyny i konsekwencje uzależnień behawioralnych. Badania własne zaplanowałam jako ilościowe. Ich celem było sprawdzenie zależności między problemowym używaniem nowych mediów a więzią i zaangażowaniem społecznym. Badanie wykonałam w populacji 286 uczniów. Za pomocą sondażu zawierającego niezbędne narzędzia badawcze. Analiza korelacyjna pozwoliła ustalić, że istotnymi statystycznie były relacje pomiędzy problemowym używaniem nowych mediów a więzią z matką, jakością kontroli rodzicielskiej, antycypowaną reakcją rodziców na zachowania problemowe dziecka, więzią z nauczycielami, motywacją do nauki i bezpiecznym przywiązaniem. Więzi z ojcem okazały się nieistotne.

W pierwszym rozdziale pracy została zawarta definicja bezradności intelektualnej oraz jej geneza, a także wpływ czynników psychospołecznych na kreowanie się bezradności intelektualnej oraz porównanie wypalenia do bezradności intelektualnej. W drugim rozdziale została przedstawiona metodologiczna podstawa badań, określone zostały zmienne oraz postawione problemy badawcze i hipotezy, uwzględnione zostały również informacje o osobach badanych. Trzecia część została poświęcona weryfikacji hipotez i analizie badań z uwzględnieniem istotności statystycznej oraz stosując wykresy korelacji zachodzących między zmiennymi. Badanie było przeprowadzone formularzem elektronicznym oraz w wersji papierowej. Pozwoliło ono ustalić, że z bezradnością intelektualną silnie jest skorelowany stres w szkole, nasilenie cech ADHD, a także poczucie koherencji. Korelacja dotycząca więzi z innymi osobami wykazała, że najistotniejsza dla poziomu bezradności intelektualnej jest więź z nauczycielem oraz wieź z matką. Wynik dla poziomu otwartości oraz wiktymizacji w szkole względem bezradności intelektualnej nie był istotny statystycznie dla całości grupy badanej, acz otwartość w grupie badanych kobiet rosła wraz z poziomem bezradności intelektualnej wykazując korelację dodatnią.

Praca licencjacka miała za zadanie wyjaśnić i przybliżyć terminologię związaną z dorosłością – podstawową kategorią andragogiki, a ponadto ukazać praktyczne odbicie obserwowanego ponowoczesnego społeczeństwa, a w nim młodych dorosłych. W wyniku przeprowadzonych obserwacji, można stwierdzić, że próby budowania tożsamości i jej krystalizacja są bardzo trudne w tak długim okresie rozwojowym, jakim jest dorosłość. W pierwszym rozdziale zostały ukazane takie jej aspekty jak: dorosłość jako cecha i proces, fazy rozwojowe człowieka, okres wczesnej dorosłości wraz z zadaniami, koncepcja wyłaniającej się dorosłości i odraczanie zadań społecznych, a także konteksty wchodzenia w dorosłość i perspektywy życiowe ludzi dorosłych. Drugi rozdział pracy był skupiony na opisie relacji młodego pokolenia ze społeczeństwem ponowoczesnym. Proces dorastania oraz dochodzenia do dorosłości uwypukla w ludziach chęć bycia odpowiedzialnym za samego siebie i życie w ukryciu i spokoju. Mimo takich pragnień, młodzi wystawiają się „na widok” poprzez media społecznościowe i modny sposób uczestnictwa w kulturze i edukacji. Trzeci rozdział pracy ukazał sposoby działań i aktywizacji społeczeństwa (w tym jednostek indywidualnie oraz grup) popularne i atrakcyjne w obecnych czasach. Nie są one jednak płytkie i trywialne, jak mogłoby się wydawać w potocznym rozumieniu takich praktyk edukacyjnych jak nauka przez kulturę popularną. Obszary o dużych możliwościach pracy z ludźmi dorosłymi to wymienione w pracy m.in. kultura, film, fotografia i blogowanie. Ich potencjał edukacyjny doskonale wpasowuje się w potrzeby, które wyrażają (młodzi) dorośli. Taka edukacja to w większości praktyka odbierana jako możliwość realizacji pasji lub wcześniej niespełnionych celów, a nie obowiązek i kara. Wydaje się być oczywistym, że edukacja dorosłych powinna być dostosowana do ich poszczególnego etapu rozwojowego, jednak zagadnieniem do namysłu i dalszych poszukiwań może być wykorzystanie nowych technologii i odkryć ponowoczesności do pracy międzypokoleniowej. Ponadto czerpanie z doświadczeń biograficznych innych pokoleń w połączeniu ze wspólną edukacją w cieszących się popularnością obszarach mogłoby stanowić podłoże do ujednolicenia wchodzenia w dorosłość i wskazaniem konieczności świadomości o swojej tożsamości i potrzebach. Ten rodzaj nauki można nazwać edukacją o dorosłości, która wyjaśniłaby często potoczne interpretacje tego bardzo ciekawego życiowo i badawczo okresu rozwoju człowieka.

Tematem niniejszej pracy jest wzmacnianie samooceny dzieci w szkole wiejskiej w Miączynie. Praca składa się z dwóch części – teoretycznej i projektowej. Pierwsza część pracy opiera się na analizie literatury, związanej z tematem pracy. W pierwszej części rozdziału skupiono się na wieloaspektowym rozwoju dzieci w wieku szkolnym. W drugiej część rozdziału poruszono wiele treści związanych ze wzmacnianiem samooceny, między innymi czynniki determinujące i wpływające na jej rozwój. Zwrócono uwagę na zależności między wychowaniem rodziców, wpływem grupy rówieśniczej, rozwojem emocjonalnym i społecznym, które stanowią integralną część rozwoju samooceny u dzieci. W pracy znajduję się również autorski warsztat, składający się z 4 scenariuszy zajęć, których głównym celem jest wzmacnianie samooceny u dzieci, odbywa się to po przez redukowanie nieśmiałości, budowanie własnej wartości, pracy w grupie, poznaniu siebie i samoświadomości. Użyte techniki i metody, prowadzą do tego, że dzieci otrzymują pozytywne wzmocnienia od swoich rówieśników, integrują się z grupą, ośmielają się. Warsztat skierowany jest do dzieci w wieku 9 – 10 lat, ponieważ jest to wiek, w którym możemy zaobserwować istotne zmiany związane z samooceną u dzieci. Ostatnią część pracy stanowi refleksja po przeprowadzonych zajęciach, w której zawarte są wnioski z prowadzonych zajęć, jak również uwagi, co można ulepszyć i poprawić, aby praca nad wzmacnianiem samooceny u dzieci była bardziej efektywniejsza, zostały również opisane wszelkie trudności, jakie pojawiły się podczas warsztatów.

„ Uczenie rozpoznawania emocji i ich wyrażania wśród uczniów klas I-II” to praca licencjacka, która ma charakter projektowy. Składa się z czterech rozdziałów: dwóch teoretycznych, metodycznego oraz refleksyjnego a jej celem jest nauka rozpoznawania emocji towarzyszących dzieciom w ich codziennym życiu, a także ich wyrażania. Uczniowie podczas cyklu warsztatów poznają emocje, dowiadują się jak je rozpoznawać u siebie a także u innych, oraz uczą się wyrażać je tak, aby nie krzywdzić przy tym rówieśników. W części teoretycznej pracy opisane zostały teorie potrzebne do zrozumienia tematu. Zawiera ona m.in. teorię napięć Roberta Agnewa, definicje asertywności oraz jej rodzaje, a także definicję inteligencji emocjonalnej. Przytoczone zostały również badania dotyczące wpływu kar cielesnych na impulsywność dzieci. Rozdział drugi to część teoretyczna, która opisuje fazy rozwojowe człowieka oraz zmiany, które zachodzą u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Człowiek w tej fazie rozwija się na wielu płaszczyznach, dlatego opisany został rozwój emocjonalny, fizyczny, poznawczy jak i również umiejętności komunikacyjne. Część metodyczna to opis metod i technik stosowanych podczas cyklu warsztatów dotyczących emocji. Na końcu tego rozdziału można zapoznać się z pięcioma scenariuszami zajęć, które zostały przeprowadzone podczas praktyk studenckich. Ostatni rozdział umieszczony w pracy to refleksja pedagogiczna po przeprowadzeniu warsztatów , która zawiera opis placówki w której zostały one zrealizowane i refleksję pedagogiczną dotyczącą całości warsztatów.

Celem niniejszej pracy licencjackiej jest wskazanie zależności pomiędzy motywacją pracowników, a efektywnością ich pracy. W pracy oprócz ekonomicznych form motywowania pracowników przedstawione są również pozaekonomiczne formy wpływania na motywację. Praca podzielona została na trzy rozdziały. Pierwszy rozdział mówi o tym, czy jest motywacja, przedstawia najważniejsze teorie motywacji oraz strategie czy systemy motywacji. Oprócz ekonomicznych form motywacji opisane są również inne sposoby na zmotywowanie pracowników. W kolejnym rozdziale skupiam się na pojęciu efektywności, głównie na tym jak można zmierzyć efektywność pracowników. Przedstawione zostały liczne mierniki, które służą do pomiaru efektywności pracowników. W ostatnim rozdziale natomiast opisane są szkolenia, które nie dosyć, że podnoszą kwalifikację pracowników, to również motywują ich do lepszego wykonywania swojej pracy. Szkolenia organizowane dla pracowników stanowią bardzo ważny element rozwoju firmy. Dzięki szkoleniom firma zyskuje dobrze wykwalifikowanego pracownika, z dużą motywacją do pracy, co skutkuje większą efektywnością wykonywanej pracy. Podsumowując uważam, że motywacja pracowników ma bardzo duży wpływ na efektywność ich pracy. Mam nadziej, że moją praca udowadnia to stwierdzenie.

W pierwszej części pracy omówiono definicję macierzyństwa i rodzicielstwa oraz typy, funkcje i problemy dotyczące rodzin. Kolejny podrozdział przybliża czytelnikom współczesny obraz macierzyństwa i rodzicielstwa. Druga część pracy poświęcona jest związkom partnerskim, małżeńskim, specyfice tworzenia relacji. Również przedstawione zostały modele małżeństwa występujące w Polsce, a także alternatywna forma, jaką jest kohabitacja. Ostatnim zagadnieniem w części teoretycznej, są problemy związków i zachodzące w nich zmiany spowodowane narodzinami dziecka. Trzeci rozdział jest próbą zanalizowania blogów internetowych, poświęconych tematyce macierzyństwa, pod kątem relacji partnerów, ich codziennego życia, doświadczeń związanych z pierwszym rodzicielstwem oraz problemów wynikających z przekonstruowania się pary w rodzinę z dzieckiem.

Rozdział pierwszy poświęcony jest ujęciu marketingu społecznego. Przedstawione zostały zagadnienia zwracające uwagę na to, czym jest marketing społeczny, jakie są jego rodzaje i cele. Podałam również różnicę między reklamą społeczną a komercyjną oraz unaoczniłam najważniejsze polskie kampanie społeczne. Rozdział drugi zawiera informację dotyczące przemocy. W rozdziale drugim przedstawione zostały również ogólne informacje dotyczące przemocy oraz jakie są jej rodzaje. W dalszej częściej rozdziału ukazane są zagadnienia, które dotyczą typów przestępstw i przemocy seksualnej oraz o przeciwdziałaniu przemocy seksualnej. Podjęłam się również próby omówienia edukacji seksualnej w Polsce, która obecnie budzi wiele kontrowersji. W rozdziale trzecim przedstawiłam siedem kampanii społecznych dotyczących przemocy seksualnej, a właściwie jej przeciwdziałania. Przytaczając kampanie starałam się zwrócić uwagę na to, aby przedstawiały inne przestępstwo seksualne. Unaoczniłam także, do kogo skierowana jest dana kampania oraz jaki jest jej dokładny cel.

W pierwszym rozdziale niniejszej pracy została opisana szeroko pojęta tematyka macierzyństwa. Zwrócono w nim bowiem uwagę na rolę matki w rozwoju młodego człowieka. Przybliżone zostały również wszelkie dylematy powiązane z rodzicielstwem. Bogata literatura pozwoliła na analizę tego zagadnienia. W drugim rozdziale opisana został istota międzygeneracyjnego ucznia się. Podkreślone w nim zostały również przemiany mające wpływ na dowartościowanie potencjału wielopokoleniowego uczenia się, które pomimo tego, iż zaliczane jest do edukacji nieformalnej, ma istotny wpływ na funkcjonowanie jednostek. W części tej doceniono również proces edukacyjny, który powstaje pod wpływem konstruowania własnej biografii/historii życia. Człowiek relacjonując swoją przeszłość jest w stanie lepiej zrozumieć obecnie otaczająca go rzeczywistość. Ostatni rozdział miał charakter nie tylko teoretyczny, ale zaproponowano w nim bowiem scenariusz warsztatu biograficznego dla kobiet, pełniących rolę matek, będących w różnych przedziałach wiekowych. Chciano w nim bowiem połączyć wiadomości z dwóch rozdziałów teoretycznych, oraz zaplanować wspólną, wielopokoleniową działalność edukacyjną, głównie o tematyce macierzyństwa.

Określenie dorosłość posiada różne definicje w zależności od dziedziny nauki. Spoglądając na nią z perspektywy andragogiki zwrócić należy uwagę przede wszystkim na gotowość do podejmowania ról społecznych takich jak np.; rodzic, pracownik. Kluczowe jest, także myślenie refleksyjne, które pozwala na zestawianie ze sobą zdobytego doświadczenia, z nową nieznaną sytuacją, w wyniku czego dochodzi do zmiany zachowania lub reorganizacji wartości, zasad. Sytuacje kryzysowe pojawiające się w okresie dorosłości posiadają ogromny wpływ na dalszy jej przebieg, ponieważ kształtują osobowość i umożliwiają ciągły rozwój.

Celem mojej pracy jest pomoc, wsparcie dzieci z przedszkola w kwestii edukacji umiejętności językowych oraz komunikacyjnych za pomocą gier i zabaw. W związku z powyższym dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu nauczania dzieci za pomocą udziału fantazji, wyobraźni, czyli pedagogiki zabawy. Podczas tworzenia warsztatów przeanalizowałam fazy rozwoju podopiecznych oraz skupiłam się na najważniejszych aspektach placówki. Zauważyłam, że uczniowie posiadają braki w kwestii językowej, w związku z tym zaplanowałam zajęcia w taki sposób, aby zniwelować te konkretne braki. Opierałam się na metodach pracy we współpracy oraz twórczego myślenia, które idealnie sprawdzały się podczas zajęć. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu oraz maju. Po przeprowadzonych zajęciach mogę zauważyć, że podopieczni poznali nowe słownictwo i stosowali je w codziennym życiu. Problemy sprawiły zajęcia podczas, których uczniowie mieli samodzielnie przeczytać bajkę, jednakże nawet ta sytuacja nie wykluczyła realizacji warsztatów. Zajęcia, które stworzyłam mogę zaproponować pedagogom, którzy pragną uczyć za pomocą gier i zabaw z pomocą aktywności uczniów.

Tematem pracy licencjackiej są: Kompetencje kluczowe wpraktyce profesjonalnego coacha. Praca składa się z 3 rozdziałów, które mają charakter teoretyczny Rozdział 1 porusza tematykę coachingu, w ogólnym ujęciu, co pozwala na wprowdzenie w tematykę pracy. Porusza kwestię genezy, a także funkcjonowania coachingu oraz elementy, które są istotne w trakcie trwania sesji coachingowych. Rozdział 2 skupia się na problemetyce kompetencji, które są ukazane w szerokim rozumieniu. Ukazuje sposób rozowju kompetencji, ich rodzaje, a także wpływ na efektywność pracy. Dzięki temu rozdział ten tworzy obraz tego, jak istotne są kompetencje dla rozowju człowieka. Rozdział 3 obejmuje kompetencje, które coach wykorzystuje w swojej pracy. Pokazuje, w jaki sposób kompetencje, a także osobowość coacha oddziałuje na efekty sesji coachingowej oraz jakie kroki wykonać, by zostać coachem, co sprawia, że powstaje idealny obraz coacha. Pomimo tego, iż nie ma zbyt wielu badań, dotyczących skuteczności coachingu, jest to ciekawa dziedzina, która z pewnością będzie ulegała, nieustannemu, rozwojowi. Pozwoli to ludziom na własne samodoskonalenie i zdobywanie upragnionych celów.

Tematem pracy jest motywowanie w procesie doskonalenia kompetencji pracowników. Celem pracy jest analiza znaczenia procesu motywowania poprzez rozwój potencjału pracowniczego oraz doskonalenie kompetencji. W pracy zostaje podkreślona podmiotowość i możliwość rozwoju pracownika jako wyznacznik zadowolenia, satysfakcji i efektywniejszej pracy. Praca omawia temat w różnych aspektach. W pierwszym rozdziale zostały opisane różne znaczenia i podejścia do motywowania pracowników. Dokonano również szczegółowej analizy systemu motywacyjnego oraz czynników motywacyjnych jako niezbędnych elementów procesu motywowania. Drugi rozdział porusza tematykę doskonalenia kompetencji jako aspektu edukacyjnego. Możliwość rozwoju zawodowego w organizacji została przedstawiona poprzez opisanie różnorodnych form doskonalenia kompetencji. Ostatni rozdział pracy jest opisem uwarunkowań skutecznego motywowania. Rozdział zostaje podsumowany ze względu na aspekty edukacyjne, których doświadcza pracownik jak i motywator w procesie motywowania. Praca w całości podkreśla znaczenie motywowania pracowników jako ważny element funkcjonowania organizacji. Miejsce pracy zostaje przedstawione nie tylko jako miejsce pełniące funkcję zarobkową, ale również jako miejsce odpowiednie do rozwijania kompetencji i potencjału pracownika.

Celem niniejszej pracy było szerokie spojrzenie przez pryzmat wielu czynników, które tworzą i interpretują najdłuższy z okresów życia człowieka, czyli dorosłość. Poruszane definicje i stanowiska prezentowane m.in w naukach psychologicznych, socjologicznych czy filozoficznych, pokazywały stan definiowania tego pojęcia przez powiązanych z nimi badaczami. Przyjrzenie się kulturowo - społecznym procesom rządzącym dorosłym życiem, stało się głównym aspektem poruszanego tu spojrzenia. Przejście przez ten punkt widzenia znalazło swoje odniesienie w poruszanych przez autorów dzienników internetowych, popartego własnym doświadczeniem, spojrzenia na swoje dorosłe życie.

Tematem pracy jest rozwijanie twórczego myślenia poprzez zajęcia arteterapeutyczne u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W pierwszym rozdziale został objaśniony proces twórczego myślenia oraz pojęcia bliskoznaczne twórczości, takie jak kreatywność i innowacyjność. Ostatni z wymienionych terminów został szerzej omówiony w kontekście innowacji pedagogicznych, czego dobrym przykładem są uniwersytety dziecięce. Głównym celem tego rodzaju placówek jest rozwijanie twórczego potencjału dzieci. Uczniowie pragnący działać na rzecz rozwoju swej twórczości i kreatywności mają również możliwość udziału w programie edukacyjnym Odyseja Umysłu, który realizowany jest w formie konkursu i ma na celu uczenie myślenia kreatywnego oraz krytycznego, jak również rozwijanie zdolności twórczych poprzez angażowanie uczniów do procesu twórczego rozwiązywania problemów. Ważne zadanie stawiane jest także przed pedagogami twórczości, którzy wspierając twórcze uzdolnienia swych uczniów powinni mieć na uwadze przede wszystkim potrzeby i możliwości dzieci oraz ich motywacje. Istotne są także warunki zewnętrzne sprzyjające rozwijaniu twórczości uczniów oraz odpowiedni dobór metod, form i środków dydaktycznych. Istotną kwestią w kształceniu ku twórczości jest wyposażenie uczniów w tworzywo twórcze. Popularna, w owym kształceniu, jest grupowa forma uczenia się określana mianem treningu twórczości, mającego na celu nauczanie twórczych postaw oraz technik myślenia twórczego, jak również wzmacnianie zdolności twórczych poprzez ćwiczenia. W opisywanym rozdziale wskazane są także różnice między myśleniem kreatywnym, krytycznym a komputacyjnym. Na zakończenie tej części przedstawione są metody pracy arteterapeutycznej, takie jak Metoda Malowania Dziesięcioma Palcami czy Life/Art Process, które również sprzyjają rozwijaniu twórczego myślenia. Drugi rozdział to rozważania nad rozwojem dzieci w młodszym wieku szkolnym, gdyż tej grupy wiekowej dotyczy owa praca. W kolejnym rozdziale przedstawione zostały metody oraz techniki pracy projektowej. Szerzej opisano metody asymilacji wiedzy oraz metody waloryzacyjne. Wśród technik wyróżniono natomiast techniki oddziaływań niewerbalnych oraz elementy takich technik arteterapii jak: muzykoterapia, choreoterapia i filmoterapia. Powyższa metodologia została zastosowana podczas zajęć arteterapeutycznych przy realizacji scenariuszy zaproponowanych w czwartym rozdziale. Praca zakończona jest refleksjami pedagogicznymi, które narodziły się podczas prowadzenia zajęć z wykorzystaniem elementów arteterapii z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym w Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Miś" we Wrocławiu.

Tematem niniejszej pracy jest „Rozwijanie wyobraźni u dzieci 6-letnich poprzez literaturę dziecięcą”. Celem było zagłębienie się w tematykę wpływu literatury na dziecięcą kreatywność i rozwijanie myślenia twórczego dzieci, a także wykorzystanie w atrakcyjny sposób dzieł literackich w scenariuszach zajęć. Ze względu na coraz to prędzej rozwijającą się technologię, która zastępuje dziecięcą rozrywkę od najmłodszych lat, bardzo istotne jest rozbudzanie w naszych pociechach zainteresowania literaturą, która zbawiennie oddziałuje na rozkwit i wzmacnianie inwencji twórczej czy abstrakcyjnego rozumowania. Są to cechy, których posiadanie rzutuje zdecydowanie pozytywnie na życie każdego człowieka. Praca dzieli się na trzy części. Pierwsza z nich to część teoretyczna, w której zawarte są tematy ściśle związane z przedmiotem pracy jak: rola dziecięcej zabawy oraz jej wpływ na późniejsze prosperowanie człowieka, czy bajkoterapia jako zamierzone działanie oparte na stosowaniu bajek lub baśni w rozwijaniu kreatywności. Inny temat dotyczy pedagogiki twórczości posiłkującej się możliwościami twórczymi człowieka. W części tej można znaleźć opis sylwetki kreatywnego pedagoga i informacje jakie cechy powinien owy pedagog posiadać, a także informacje dotyczące metod i technik aktywizujących, które są mocno zespolone i pomocne w rozbudzaniu pokładów twórczości podopiecznych. Rozdział drugi części pierwszej uwzględnia aspekt rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym na wszelkich możliwych płaszczyznach, m.in. na tle rozwoju fizycznego, poznawczego, społecznego czy emocjonalnego. W kolejnej części – metodycznej, opisane zostały wszelkie metody i techniki użyte w dołączonych do pracy scenariuszach zajęć. Cykl zajęć nakierunkowany jest na rozwijanie wyobraźni oraz pobudzanie zamiłowania dzieci do literatury. W części końcowej uwzględniony został krótki opis placówki, w której zostały przeprowadzone scenariusze zajęć, a także osobista refleksja pedagogiczna z przebiegu mojej pracy.

W pracy opisałam aspekty tutoringu w szkołach ponadgimnazjalnych. Praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale opisuję genezę terminu tutoring, wyjaśniam czym jest metoda tutoringu oraz jakie są jego rodzaje. Opisuję również jego historyczne początki i poruszam kwestię humanizmu, który jest paradygmatem tutoringu. Omawiam również specyfikę zawodu tutora. W drugim rozdziale koncentruję się na tutoringu szkolnym, wyjaśniając czym on jest, na czym polega edukacja spersonalizowana oraz opisuję działanie tutoringu na przykładzie dwóch konkretnych szkół jakimi są: Społeczne Liceum Ogólnokształcące nr 2 w Warszawie oraz ALA Autorskie Liceum Artystyczne i Akademickie we Wrocławiu. Pod koniec rozdziału krótko omawiam metody kształcenia praktykowane obecnie w polskim szkolnictwie, które nie polegają na spersonalizowanej edukacji. W trzecim rozdziale przedstawiam jakie potrzeby młodego człowieka w okresie adolescencji może zapewnić tutoring. Zaczynam od wyjaśnienia psychologii rozwoju podczas tego okresu oraz wymienieniam potrzeby, jakie w tym czasie mają młodzi ludzie. Pod koniec zwracam uwagę na rolę tutoringu w działalności pozaszkolnej, czyli wpływaniu na rozwój człowieka. Następnie przedstawiam możliwości w tutoringu, które mogą pomóc przy pracy z osobami w okresie adolescencji. Wymieniam potrzeby, które może on zapewnić oraz wyjaśniam dlaczego tutoring może pozytywnie wpłynąć na nastolatka.