Tematem niniejszej pracy dyplomowej jest minimalizowanie skutków przemocy emocjonalnej wobec dzieci w okresie późnego dzieciństwa w szkole podstawowej. Skupiając się na problemie wyodrębniłam cele takie jak: osłabienie zachowań agresywnych, zmiana postawy akceptacji przemocy, wykreowanie zachowań asertywnych oraz ukształtowanie poczucia własnej wartości. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza część jest częścią teoretyczną i zawiera pięć rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy rozwoju dzieci w okresie późnego dzieciństwa. Drugi rozdział skoncentrowany jest na problemie, dlatego wyjaśnia, czym jest przemoc emocjonalna, co jest jej przyczyną, jakie są jej formy, skutki oraz przedstawia badania nad jej zjawiskiem. Trzeci rozdział skupia się na prawnych uwarunkowaniach funkcjonowania świetlicy. Czwarty rozdział dotyczy konkretnej placówki, w której podjęłam działania. Natomiast piąty rozdział przedstawia cele, metody i techniki, które wykorzystałam realizując projekt. Druga część pracy jest częścią projektową, która zawiera konspekty zajęć oraz podsumowanie projektu.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest promocja aktywnych form spędzania czasu wolnego u uczniów klas 1-3. Została ona podzielona na dwie części. Pierwsza część jest teoretyczna. Zawiera się w niej opis rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział drugi dotyczy problematyki czasu wolnego. Zostanie tu przywołana historia definicja, funkcje czasu wolnego, ale także formy w jakie można go spędzać. Trzeci rozdział pracy opisuje szkołę w ujęciu teoretycznym, a więc zawierają się w nim rodzaje, zadania szkoły jak i wymagania formalne stawiane wobec niej. Następnie zostaje przedstawiona Publiczna Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Kolnicy, w której to zrealizowana zostanie część projektowa pracy. Część teoretyczna zakończona jest metodyką projektu licencjackiego, w którym zostały opisane metody i techniki służące do realizacji założonych celów. Część druga dotyczy projektu dyplomowego i zawiera konspekty zrealizowanych zajęć. Praca kończy się refleksją pedagogiczną, gdzie zostaje podsumowany przebieg przeprowadzonych zajęć i ocena realizacji założonych celów.

Głównym celem niniejszej pracy było zwrócenie uwagi na ważny aspekt jakim jest kształtowanie postaw prospołecznych u dzieci w młodszym wieku szkolnym w szkole podstawowej. Praca składa się z dwóch części : pierwsza- teoretyczna ukazuje istotę kształtowania postaw prospołecznych wśród dzieci, określa konteksty definicyjne związane z wyżej przedstawionym problemem tj. postawy prospołeczne, empatia, altruizm. Praca odnosi się do najważniejszych etapów rozwoju dziecka w okresie 7-10 lat. Ponadto przedstawia specyfikę placówki w której został zrealizowany projekt, a także opisuje metody, techniki, które są istotne podczas pracy z wychowankami, eksponuje również techniki, które wykorzystane zostały w trakcie realizacji projektu. Druga część pracy składa się głównie z proponowanych konspektów zajęć, które pomogą w kształtowaniu postaw prospołecznych u dzieci wobec: rówieśników, osób starszych, zwierząt, osób niepełnosprawnych oraz osób o odmiennym pochodzeniu. W tej części pracy znajduje się także podsumowanie z przeprowadzonych zajęć o wyżej wymienionej tematyce.

Celem pracy "Kształtowanie postawy świadomego odbioru przekazu medialnego u dzieci w wieku 7-12 lat" jest spotęgowanie świadomej edukacji medialnej wśród dzieci w wieku szkolnym, ukazanie pozytywnych aspektów i korzyści w formie krytycznego odbioru wiedzy i informacji, a także przeciwdziałanie destrukcyjnym skutkom, takim jak cyberprzemoc w wirtualnym świecie czy utrata własnej wartości. Odpowiedzialny odbiór jest niezbędny aby zapobiec alienacji i zagubieniu w sieci technologii informacyjnej. Praca składa się z dwóch części - teoretycznej i projektowej. W pierwszych rozdziałach w oparciu o literaturę przedstawiono rozwój dziecka w wieku szkolnym, zdefiniowane zostały pojęcia dotyczące mediów, a także ukazano przejawy i potencjalne skutki niewłaściwego użytkowania środków przekazu. Następnie zawarto ogólny opis placówki, w której zrealizowane zostały konspekty zajęć, przedstawione wraz z ewaluacją i wnioskami w drugiej części projektu.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Rozwijanie kultury osobistej jako wartości u dzieci w klasach 1-3 Szkoły Podstawowej”. Jest to okres wczesnoszkolny czyli odpowiedni moment na kształtowanie oraz rozwijanie u dzieci kultury osobistej oraz dobrych obyczajów. W swojej pracy opisałam szeroko rozumiane pojęcie wartości, norm raz savoi-vivre. Zdefiniowałam wyżej wymienione pojęcia na podstawie literatury oraz wskazałam kategorie na jakie dzieli się wartości. Ponadto w pracy znajduje się odwołanie także do internalizacji i socjalizacji, czyli procesów które bezpośrednio i nierozłącznie związane są z wartościami, normami oraz kulturą osobistą. Pracy zamieszczony jest podział socjalizacji na pierwotną oraz wtórną ,a także został opisany proces wartościowania. W dalszej części umieszczony został ogólny opis placówki, a następnie szczegółowy opis szkoły, a dokładnie świetlicy szkolnej, w której zostały przeprowadzone zaplanowane przeze mnie konspekty zajęć. Ostatni- 5 rozdział stanowią metody, techniki i formy pracy z dziećmi. Zawarte zostały tam zarówno metody wychowawcze jak i dydaktyczne, które następnie wykorzystałam podczas prowadzenia zajęć. Ponadto w rozdziale tym na początku są wymienione, a następnie opisane cele wychowawcze, które zostały zrealizowane dzięki części projektowej pracy licencjackiej. W II części pracy tak zwanej projektowej zostały przedstawione konspekty zajęć przeprowadzonych w świetlicy szkolnej. W ramach cyklu 5 spotkań zorganizowane zostały zajęcia dla dzieci z klas 1-3 dotyczące kultury osobistej w mowie codziennej, w ubiorze, w miejscach publicznych, środkach komunikacji miejskiej oraz podczas spożywania posiłków czyli dotyczące kulturalnego zachowania się przy stole zarówno w domu jak i podczas spotkań rodzinnych. Kultura osobista, która jest bardzo ważnym elementem życia każdego człowieka zarówno małego jak i dorosłego. Niezwykle istotne jest postępowanie zgodnie z kodeksem kulturalnego zachowania się , aby nikt z nas nie popełnił błędu będąc w np. kinie lub szkole.

Praca pod tytułem ,,Przeciwdziałanie postaw nietolerancji wobec odmienności z wykorzystaniem bajek jako metody wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej” ma zawrócić uwagę na problem jakim jest nietolerancja i potrzeby walki z nią już we wczesnych latach życia dzieci. Jej głównym celem jest przezwyciężanie uprzedzeń oraz ukształtowanie postawy tolerancji wobec mniejszości narodowych, osób o odmiennej rasie, kulturze, wyznaniu religijnym, a także osób niepełnosprawnych. Szczególnie zwraca ona uwagę na to, że przejawem nietolerancji nie jest tylko agresja. Więcej bólu mogą zadać słowa i wyśmiewacie się z innych. Inny kolor skóry, pochodzenie, wyznanie, status materialny czy niepełnosprawność osoby nie może być podstawą do gorszego traktowania, a ludzi nie powinno się oceniać zbyt pochopnie. W związku z powyższym w pracy zaproponowany został cykl pięciu zajęć mających na celu przeciwdziałanie postawą nietolerancji. Każdy konspekt odpowiada innemu aspektowi nietolerancji, a do pomocy przy przekazywaniu wiedzy i uwrażliwianiu dzieci zostały wykorzystane bajki. Uczniowie po tych zajęciach zrozumieli, że kierowanie się stereotypami i uprzedzeniami może być mylne, że każdy człowiek jest inny, a tym samym wyjątkowy. Nauczyli się również wyrażać swoje spostrzeżenia i emocje związane z odmiennością a także, jak powinna zachowywać się osoba tolerancyjna.

Tematem pracy jest adaptacja społeczno-kulturowa Polaków, którzy reemigrowali z Jugosławii i osiedlili się w powiecie bolesławieckim po drugiej wojnie światowej. Praca zawiera teoretyczne rozdziały o emigracyjnej historii Polski, roli rodziny w kształtowaniu tradycji, historii Polaków w Jugosławii, jak również trudności, jakie napotykają emigranci. Cześć badawcza opiera się na analizie wywiadów trzech kobiet, które przyjechały w 1946r. do Bolesławca z Jugosławii.

Celem mojej pracy było poznanie opinii rodziców i nauczycieli, dzieci dyslektycznych na temat trudności jakie występują w procesie przyswajania umiejętności czytania i pisania. Postanowiłam skupić się na zjawisku dysleksji, ponieważ zauważyłam tendencję do wzajemnego obarczania się odpowiedzialnością oraz brak właściwej współpracy między szkołą, a rodzicami uczniów. Przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, uwzględniając uwarunkowania psychospołeczne. Dokonałam analizy podstawowych pojęć, z zakresu specyficznych trudności w nauce, wykazując zarówno deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze aspekty związane z etiologią dysleksji. Przedstawiłam znaczenie środowiska dziecka uwzględniając potrzebę wszechstronnego wpływu, w procesie oddziaływania korekcyjnego. Dwa ostatnie rozdziały obejmują zakres przygotowanych przeze mnie badań oraz analizę danych pozyskanych w procesie badawczym. Pracę kończą wnioski, a także zestawienie bibliograficzne.

Celem pracy „Rozwijanie postaw twórczych poprzez wybrane techniki arteterapii u dzieci w wieku 6-12 lat w świetlicy szkolnej” jest pokazanie, że twórczość to ważny element w rozwoju dzieci oraz pokazanie w jaki sposób można ją rozwijać. Praca składa się z dwóch części, pierwszej teoretycznej i drugiej projektowej. W pierwszych rozdziałach zostały przedstawione definicje, teorie i rodzaje twórczości. Również przedstawiono charakterystykę uczniów twórczych oraz w jaki sposób nauczać i zachęcać do tworzenia. Następnie została opisana placówka opiekuńczo – wychowawcza: świetlica szkolna, jej funkcje, zadania, dokumentacja i zadania oraz cechy wychowawcy. Poza tym jest zawarty ogólny opis świetlicy szkolnej, w której zostały zrealizowane konspekty zajęć. Dodatkowo została opisana arteterapia i wybrane jej techniki. Autor przedstawił cykl 5 zajęć mających na celu zachęcenie do twórczości, zwiększenie sprawności manualnej oraz minimalizowanie stresu. Każdy konspekt jest poświęcony jednej z technik arteterapii. Druga część zawiera konspekty, ewaluację i wnioski z projektu.

Przedmiotem pracy są czynniki kształtujące zainteresowania czytelnicze dzieci klasy szóstej szkoły podstawowej. Kwestionariusze ankiety wypełniło 38 uczniów klas szóstych Publicznej Szkoły Podstawowej im. Powstańców Styczniowych w Osjakowie. Rozdział pierwszy poświęcony jest wyjaśnieniu podstawowych pojęć oraz krytycznej analizie literatury przedmiotu. Rozdział drugi zawiera wprowadzenie w problematykę badawczą. Uwzględnia także historię bibliotek i czytelnictwa, obejmuje zainteresowania czytelnicze dzieci i młodzieży. Wskazuje także na rolę rodziny, nauczycieli i biblioteki szkolnej w rozwoju zainteresowań czytelniczych. Trzeci rozdział zawiera metodologię i organizację badań własnych. Wyjaśnione zostały tam pojęcia: strategia, problem badawczy, metody i techniki wykorzystane w pracy. Rozdział czwarty skupia się na analizie wyników badań własnych. Zawiera charakterystykę badanego środowiska, opisuje rolę rodziny i szkoły w kształtowaniu zainteresowań czytelniczych szóstoklasistów. Ostatnia część rozdziału porusza temat czytelnictwa szóstoklasistów.

Przedmiotem pracy jest funkcjonowanie społeczne dzieci z niepełnosprawnością w młodszym wieku szkolnym w klasie integracyjnej. Obserwacją objęto dwudziestosześcioosobową klasę, do której uczęszcza czterech uczniów z różnym rodzajem niepełnosprawności. Wśród badanych osób były dzieci z następującymi rodzajami niepełnosprawności: autyzm atypowy z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym, zespół Aspergera, umiarkowany rozszczep kręgosłupa oraz całościowe zaburzenie rozwoju, Zespół Downa z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym. Pierwszy rozdział zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć, a także krytyczną analizę literatury przedmiotu. Rozdział drugi poświęcony jest wprowadzeniu w problematykę badawczą. Mówi o działalności państwa i organizacji na rzecz osób z niepełnosprawnością, a także postrzeganiu ich na przestrzeni wieków. W rozdziale tym przedstawiam też informacje o stereotypach funkcjonujących w społeczeństwie na temat niepełnosprawności, a także poruszam temat klas integracyjnych i ich roli w procesach kształcenia. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii i organizacji badań własnych. Wyjaśniam w nim cel pracy, strategię, problemy badawcze, metody oraz techniki. Rozdział czwarty to analiza wyników badań własnych. Zawiera on charakterystykę osób badanych, opisuje problemy dzieci z niepełnosprawnością w klasie integracyjnej, a także relacje występujące między uczniami w badanym środowisku społecznym. W ostatniej części rozdziału przedstawiona jest ocena procesu integracyjnego i oczekiwania w tym zakresie rodziców dzieci z niepełnosprawnością.

Celem pracy „Rozwijanie empatii jako wartości poprzez wykorzystanie bajek u dzieci w wieku wczesnoszkolnym” jest przedstawienie problematyki empatii w sposób zarówno teoretyczny oraz praktyczny. Pierwsza część niniejszej pracy w oparciu o literaturę obejmuje opis poziomu rozwoju dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz przedstawia podejście teoretyczne do problematyki empatii – jej definicje, stadia rozwoju, uwarunkowania oraz skutki. Dodatkowo scharakteryzowano wykorzystanie bajek w działalności wychowawczej - jedną z metod, którą zastosowano w części projektowej celem rozwijania empatii jako wartości. Następnie zawarto opis placówki opiekuńczo – wychowawczej pod względem uwarunkowań prawnych oraz jej praktycznych działań. Druga część niniejszej pracy składa się z cyklu zajęć przygotowanych i zrealizowanych w danej placówce przez autora. Istotnym elementem w działaniach praktycznych jest wykorzystanie bajki jako elementu, który pozwala w przyjemny sposób zobrazować dzieciom rzeczywistość. Dodatkowo w tej części przedstawiono refleksję pedagogiczną, w której zawarto podsumowanie i wnioski płynące z całej pracy projektowej.

Nieśmiałość to powszechne zjawisko, z którym styczność ma niemalże każdy człowiek. Problem ten jest od wielu lat badany i opisywany zarówno w polskim jak i zagranicznym piśmiennictwie. Poniższa praca zawiera przegląd literatury oraz projekt, którego głównym celem było wzmocnienie umiejętności interpersonalnych dzieci nieśmiałych w wieku wczesnoszkolnym wykorzystując metody i techniki muzykoterapii. W pierwszym rozdziale opisany jest poziom rozwoju dziecka oraz zmiany jakie zachodzą w tym okresie w sferze fizycznej, poznawczej, moralnej oraz emocjonalno-społecznej. Drugi rozdział zawiera podstawowe informacje na temat umiejętności interpersonalnych oraz zestawienie wiadomości dotyczących nieśmiałości – jej objawów, przyczyn, rodzajów i konsekwencji. W trzecim i czwartym rozdziale opisana została instytucja szkoły i jej ogólny zakres działalności oraz konkretna placówka, w której realizowany był projekt. Piąty rozdział ma charakter metodologiczny. Wyszczególnione zostały cele projektu oraz metody i techniki z zakresu muzykoterapii, które zostały wykorzystane podczas przeprowadzonych przez mnie zajęć. W drugiej części pracy, projektowej przedstawione zostały konspekty zajęć przeprowadzonych w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Podczas pięciu spotkań realizowane były cztery cele: wzmacnianie umiejętności interpersonalnych, wzmocnienie poczucia własnej wartości, osłabienie poczucia lęku oraz kształtowanie wrażliwości muzycznej. Na końcu pracy załączony został formularz zgody rodziców na nagrywanie i robienie zdjęć podczas zajęć oraz owe zdjęcia przedstawiające konkretne zabawy.

Celem pracy “Przeciwdziałanie nieśmiałości poprzez wybrane techniki arteterapii wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym” jest przedstawienie problemu nieśmiałości zarówno pod względem aspektów teoretycznych jak i praktycznych. Praca składa się z dwóch części, pierwszej teoretycznej oraz drugiej projektowej. W pierwszych rozdziałach, w oparciu o literaturę zostały przedstawione definicje nieśmiałości, tezy dotyczące jej genezy, objawy oraz skutki tego problemu. W rozdziałach tych klarowanie zaprezentowano, że główne zagadnienie pracy jest niejednoznaczne pod względem definicji naukowych jak i uwarunkowań powstawania tego zjawiska. Dodatkowo została opisana technika arteterapii, która została wykorzystana w części projektowej. Następnie zawarty jest ogólny opis placówki szkolnej, zarówno pod względem prawnym jak i życia codziennego szkoły. W zaprezentowanej placówce zostały zrealizowane konspekty zajęć, które autor zawarł w drugiej części pracy. Przyjął on bowiem za zadanie stworzenie cyklu zajęć mających na celu zapobieganie nieśmiałości, które zrealizował w niniejszej placówce. Istotnym elementem stworzonych zajęć jest wykorzystanie elementów arteterapii. Druga część pracy oprócz zaprezentowania konspektów przedstawia ewaluację projektu i wnioski z niej płynące.

Na temat swojej pracy magisterskiej wybrałam postawy 4-latków wobec porażek doświadczanych w środowisku przedszkolnym, ponieważ interesuje mnie, jak dzieci w wieku przedszkolnym przeżywają niepowodzenia oraz w jaki sposób są do nich przygotowywane. Umiejętność mierzenia się z porażką jest sztuką, której od najmłodszych lat powinni się uczyć zarówno dorośli, jak i dzieci. Zdolność ta jest niezbędna nie tylko w życiu dorosłego, ale także dziecka, które doświadcza porażek w gronie rówieśników w środowisku przedszkolnym, szkolnym, a także w domu lub na podwórku. Wydaje się być prosta i szybka do opanowania, jednak w praktyce trudności z jej wykorzystywaniem ma wielu dorosłych, którzy nie potrafią znieść porażki. Praca składa się czterech rozdziałów. Pierwszy z nich pt. ,,Teoretyczne aspekty pracy” zawiera w sobie dwa podrozdziały, w których wyjaśniam podstawowe pojęcia oraz podejmuję próbę krytycznej analizy literatury, wykorzystanej przeze mnie w pracy. W drugim rozdziale pt. ,,Wprowadzenie w problematykę badawczą” omawiam rozwój psychospołeczny i emocjonalny dziecka w wieku przedszkolnym. Zwracam uwagę na znaczenie rodziny w procesie wychowania dziecka oraz role grupy rówieśniczej w jego rozwoju społecznym i emocjonalnym. Na koniec koncentruję się na przedstawieniu funkcji i znaczenia zabawy w rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Dwa ostatnie rozdziały – III i IV poświęcone są zagadnieniom związanym z przygotowaniem badań, a następnie analizą danych uzyskanych podczas ich prowadzenia. Pracę kończą wnioski z badań oraz zestawienie bibliograficzne.

Praca przedstawia opinie trenerów i rodziców na temat czynników, które kształtują rozwój młodych zawodników sportów drużynowych. Rozdział pierwszy (I) pracy wyjaśnia podstawowe pojęcia związane z pedagogiką i sportem, które pojawiły się w publikacji oraz zawiera krytyczną analizę literatury wykorzystanej w części teoretycznej pracy. Rozdział drugi (II) jest wprowadzeniem w problematykę badawczą i składa się z czterech podrozdziałów omawiających: rozwój fizyczny i psychospołeczny dzieci i młodzieży, rolę motywacji w ich rozwoju, znaczenie autorytetu w procesie wychowawczym młodego człowieka oraz miejsce i rolę sportu w ich życiu. W trzecim rozdziale (III) przedstawione zostały założenia metodologiczne pracy oraz ich organizacja. Czwarty rozdział (IV) przedstawia wyniki badań własnych, które prezentują: charakterystykę badanej zbiorowości, przygotowanie trenerów do pracy wychowawczo-trenerskiej, ich problemy w pracy z młodymi zawodnikami oraz proponowane rozwiązania, rozwój sportowy dzieci w opiniach trenerów i rodziców, a także postrzeganie przyszłości zawodowej i sukcesu sportowego przez trenerów. Pracę kończą wnioski, wynikające z ustosunkowania się do problemów szczegółowych zawartych w rozdziale metodologicznym.

Celem pracy jest zachęcenie nauczycieli do przeciwstawienia się agresji oraz zobrazowanie tego zjawiska u dzieci w wieku młodszym szkolnym. Badania mają za zadanie pobudzić wszelkie osoby zaangażowane w rozwój i wychowanie dzieci do przeciwdziałania agresji w tak młodym wieku. W części teoretycznej przedstawiono zjawisko agresji oraz scharakteryzowano wiek wczesnoszkolny. W części empirycznej natomiast opisano badania własne od strony metodologicznej oraz zaprezentowano wyniki tychże badań w ostatnim rozdziale pracy. Rozdział pierwszy obrazuje wszelakie aspekty zjawiska agresji u dzieci: od definicji po profilaktykę. W rozdziale tym ukazano źródła agresji oraz stadia jej rozwoju u dziecka. Przedstawiono także klasyfikację zachowań agresywnych z podziałem na agresję fizyczną i słowną. Kolejny rozdział ukazuje prawidłowy rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, czyli w trzech pierwszych latach szkoły podstawowej. W rozdziale tym opisano każdy aspekt rozwoju dziecka: fizyczny, poznawczy, psychoemocjonalny i społeczny. Część teoretyczną kończy przedstawienie dziecka w roli ucznia. Rozdział trzeci stanowią badania własne, opisane pod względem metodologicznym: przygotowania oraz ich przebieg. Wyniki opisane w rozdziale czwartym, przedstawiono na wykresach, aby można było wyciągnąć jednoznaczne wnioski.

Przedmiotem badań w niniejszej pracy było zjawisko agresji ucznia względem nauczyciela wśród uczniów szkół podstawowych. Jako główny cel przyjęto zbadanie zjawiska agresji uczniów z perspektywy nauczyciela. Przeprowadzone badania dostarczyły informacji na temat skali tego problemu w polskich szkołach. Szczególna uwaga skupiona została tutaj na czynnikach determinujących to zjawisko. Opisane zostały także najczęściej występujące przejawy tego typu agresji, a także sposoby radzenia sobie z nią przez nauczycieli. Dodatkowo studia literatury oraz analiza wyników badań pozwoliły na sformułowanie zaleceń dla nauczycieli, wychowawców i dyrektorów w postępowaniu prewencyjnym, profilaktycznym oraz interwencyjnym wobec zachowań agresywnych uczniów szkół podstawowych.

Celem mojej pracy było zbadanie opinii studentów na temat wpływu form rodzinnego wypoczynku na kształtowanie postaw proekologicznej rekreacji. Zainteresowałam się tym problemem ze względu na stale zwiększającą się degradację środowiska naturalnego. Człowiek stanowiąc nieodłączny element natury powinien żyć z nią w zgodzie oraz działać na jej korzyść. Dotyczy to także aktywności wolnoczasowych w przyrodzie oraz ściśle z nimi związanej rekreacji. Zadaniem rodziny oraz całego społeczeństwa jest kształtowanie świadomości ekologicznej dziecka, które dzięki właściwym wzorom, poznanym wartościom oraz przekazanej wiedzy wie w dorosłym życiu jak funkcjonować i wypoczywać w zgodzie z naturą. Moją pracę podzieliłam na cztery rozdziały. Pierwszy odnosi się do terminu wypoczynku, rekreacji, ich form oraz znaczenia rodziny w procesie przygotowywania dzieci do racjonalnego wyboru aktywności wolnoczasowych. Drugi rozdział dotyczy kształtowania postaw proekologicznego wypoczynku i obejmuje takie kwestie jak zdefiniowanie pojęcia ekologii, , jej znaczenia w życiu człowieka oraz wychowania ku ekologii i roli rodziny w tym zakresie. W kolejnym rozdziale przechodzę do metodologii badań własnych. W jej ramach opisuję przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze oraz wyznaczone przeze mnie zmienne teoretyczne i ich wskaźniki. Dodatkowo odnoszę się do strategii badawczej a także metod, technik i narzędzi badawczych. W ostatnim rozdziale odnoszę się bezpośrednio do wyników uzyskanych w ramach moich badań. Tutaj analizuję i interpretuję pozyskane w toku badań dane oraz formułuje na ich podstawie określone wnioski.

Tematem niniejszej pracy jest “sensoplastyka® jako forma arteterapii wspomagająca wszechstronny rozwój dziecka w wieku przedszkolnym”. Założeniem mojego projektu było pokazanie metody, która wspomaga wszechstronny rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Cele jakie sobie postawiłam to rozwijanie motoryki małej, rozwijanie wrażliwości sensoryczno - motorycznej jak i poznanie nowych form plastyki. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza część jest teoretyczna, która została podzielona na pięć rozdziałów. W pierwszym rozdziale została przedstawiona definicja rozwoju i opisany został szczegółowo rozwój fizyczny, emocjonalny, społeczny, moralny i procesów poznawczych. Drugi rozdział dotyczy sztuki jako terapii. Opisane zostały definicje takie jak arteterapia i sensoplastyka® oraz jej znaczenie w rozwoju dziecka. Trzeci i czwarty rozdział poświęcony był organizacji placówki przedszkolnej. Opisane zostały cele, funkcje, metody oraz formy pracy jakie panują w przedszkolach. Piąty rozdział przedstawia założenia metodologiczne projektu. Druga część jest praktyczna składająca się z trzech rozdziałów. Wstęp w którym opisane zostały zajęcia i umieszczone fotografie z realizacji zajęć. Drugi rozdział to konspekty przeprowadzone w projekcie. Trzeci odpowiada refleksji pedagogicznej. Opisane zostały przemyślenia dotyczące realizacji projektu w placówce przedszkolnej.

Celem pracy „Przeciwdziałanie niedostosowaniu społecznemu u wychowanków w wieku 12-16 lat w placówce socjalizacyjnej” jest przedstawienie wybranej przeze mnie problematyki w sposób teoretyczny oraz praktyczny. Pierwsza część pracy w oparciu o literaturę została poświęcona: charakterystyce rozwoju wychowanków w wieku 12-16 lat; treściom dotyczącym samego problemu niedostosowania społecznego: definicje, stadia i typologie, przyczyny i przejawy niedostosowania. Ponadto został wyodrębniony podrozdział dotyczący planów życiowych młodzieży niedostoswanej społecznie oraz planowania oddziaływań wychowawczych. Scharakteryzowana została także placówka socjalizacyjna, jako instytucja oraz placówka, z którą miałam okazję współpracować: Dom dla Dzieci Towarzystwa Nasz Dom. Przedstawione zostały również metody i techniki, które mają na celu zapobieganiu występowania problemu niedostosowania społecznego. W drugiej części zaprezentowałam projekty działań profilaktycznych, które maja na celu przede wszystkim kreowanie pozytywnych wzorców zachowań. Na zakończenie przedstawiłam własną refleksję pedagogiczną, w której zawarłam wnioski z pracy projektowej.

Wychowanie ekologiczne powinno być istotnym aspektem w ludzkim życiu. W związku z tym tytuł owej pracy dyplomowej to ,,Kształtowanie postaw proekologicznych u dzieci w wieku późnego dzieciństwa’’. Nadrzędnymi jej celami było wymodelowanie wszelkich postaw proekologicznych, szacunku dla natury i ukształtowanie potrzeby ratowania środowiska wśród dzieci w wieku preadolescencyjnym. W głównej mierze praca ta ukazuje wszelkie walory ekologii i elementy z nią powiązane, tj. cele, sposoby, formy ochrony natury, przyczyny oraz skutki aktualnej sytuacji środowiska, ludzka świadomość ekologiczna, a także edukacja przyrodnicza wśród najmłodszych. Wszelkie informacje teoretyczne oraz praktyczne przekazane zostały w ciągu cyklu 7 zajęć, który odbył się w świetlicy szkolnej. Wybór padł właśnie na nią z tego względu, iż większość wychowanków spędza w niej dość dużą ilość czasu oraz jest to dla nich miejsce odpoczynku i zdobywania ciekawych doświadczeń. Owe spotkania miały na celu: zwiększenie wiedzy ekologicznej wśród podopiecznych świetlicy, ukształtowanie szacunku oraz odpowiedzialności za środowisko, uświadomienie uczniom sensu troszczenia się o naturę, poszerzenie wiadomości dzieci o alternatywnych sposobach zadbania o najbliższe otoczenie, ukazanie elementów zagrażających środowisku, zwiększenie wiedzy na temat różnic między obszarem naturalnym a przekształconym, ukształtowanie rozeznania wychowanków w kwestii istoty wody w ich życiu, a także jej roli dla Ziemi oraz poszerzenie wiadomości uczniów na temat segregacji odpadów i recyklingu. Podsumowując, wszelkie postawione cele zostały zrealizowane. Ukazaną teorię przekazano w praktycznej części mojej pracy dyplomowej.

Temat mojej pracy magisterskiej brzmi: Zastosowanie bajkoterapii w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Bajkoterapia z biegiem lat staje się coraz bardziej popularna, dużo mówi się o jej dobroczynnym wpływie na dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi. Jest to metoda terapeutyczna stosowana w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Terapia bajką jest jedną z wielu metod dydaktycznych, która pomaga dziecku zrozumieć rzeczywistość, wspomaga rozwój, a także pomaga w codziennych trudnościach. Postanowiłam dowiedzieć się, co na jej temat sądzą nauczyciele wychowania przedszkolnego. Badania empiryczne postanowiłam przeprowadzić z nauczycielami przedszkoli, aby dowiedzieć się, jaka jest ich wiedza na temat terapii bajką, czy prowadzą zajęcia z bajkoterapii, jaki jest ich stosunek do tej metody terapeutycznej, jakie problemy psychoemocjonalne dostrzegają wśród swoich uczniów, a także, na jakiego typu problemy wieku przedszkolnego pomaga bajka terapeutyczna. Pierwszy rozdział mojej pracy został poświęcony zagadnieniu bajkoterapii, biblioterapii, z której to terapia bajką się wywodzi, roli bajki w życiu dziecka, pisałam również o trzech rodzajach bajek terapeutycznych, a także o wykorzystaniu jej w pracy z dziećmi. W drugim rozdziale szczegółowo omówiłam rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Pisałam o rozwoju fizycznym, poznawczym, psycho-emocjonalnym, społecznym, o zmianach, jakie zachodzą na poszczególnych etapach rozwoju, a także o zaburzeniach rozwoju typowych w tym wieku. Bajkoterapia wspomaga dzieci w zwalczaniu zaburzeń emocjonalnych, problemów, które przysparzają im wielu trosk, dlatego musiałam opisać zaburzenia w rozwoju zarówno fizycznym, poznawczym, psycho-emocjonalnym, a także społecznym. Trzeci rozdział został poświęcony założeniom metodologicznym badań własnych. Określiłam przedmiot i cel moich badań, problemy badawcze, strategie badawcze, metodę i technikę badań, uwzględniłam również zasady etyczne. Czwarty, a zarazem ostatni rozdział to analiza i interpretacja zebranego przeze mnie materiału. Analizowałam każdy wywiad, pisałam o podobieństwach i różnicach w wypowiedziach moich respondentek. Na przestrzeni ostatnich lat pojawiło się kilka prac dyplomowych poświęconych bajkoterapii, natomiast nie badano opinii nauczycieli przedszkoli na temat tej metody terapeutycznej. Postanowiłam przeprowadzić wywiady z nauczycielami, ponieważ to oni codziennie pomagają dzieciom poradzić sobie z trudnościami, szukają sposobów pomocy, wspierają rozwój swoich uczniów, znają metody pracy z dziećmi z problemami emocjonalnymi. Ze względu na ich wiedzę i doświadczenie mogłam się wiele dowiedzieć, uzyskać rzetelnych odpowiedzi na nurtujące mnie pytania.

Niniejsza praca ma na celu zaprezentowanie procesu adaptacji dzieci obcego pochodzenia do polskiej szkoły podstawowej. Do jej napisania wykorzystałam materiały zebrane z badań, literaturę, akty prawne oraz rozporządzenia. Z wyników, które udało mi się pozyskać, wynika, że proces ten jest uzależniony od indywidualnego charakteru dziecka, kontaktów rówieśniczych, znajomości języka polskiego oraz od przygotowania placówek edukacyjnych na przyjęcie cudzoziemców. Praca została podzielona na cztery rozdziały. Pierwszy prezentuje procedurę prawną przyjmowania cudzoziemców do szkół oraz możliwości, jakimi ona dysponuje. Drugi przedstawia pojęcie ,,adaptacji’’, a także je charakteryzuje. Rozdział metodologiczny poświęcony został założeniom badawczym, celom, a także metodzie i technikom, które wybrałam do przeprowadzenia badań. Ostatni przedstawia wyniki, które pozyskałam.

Tytułem napisanej przeze mnie pracy dyplomowej jest „Promocja świadomej postawy wobec substancji psychoaktywnych u dzieci w wieku 13-16 lat w świetlicy środowiskowej.” Moim celem było przekazanie istotnych informacji dotyczących narkotyków. Wiedząc, czym charakteryzuje się rozwój młodzieży w czasie adolescencji (m.in. na co są podatni) mogłam przygotować cykl zajęć dostosowany do tejże grupy wiekowej. Przedstawiłam klasyfikację narkotyków tj. kannabis, stymulanty, środki halucynogenne, opioidy, inhalanty, narkotyki wykorzystywane w celach przestępczych, nowe narkotyki syntetyczne (narkotyki klubowe), dopalacze, leki uspokajające i nasenne oraz sterydy anaboliczne. Nie mogłam pominąć tak istotnych informacji dotyczących substancji psychoaktywnych, jak np. działanie poszczególnych narkotyków na organizm ludzi czy efekty ciągłego ich przyjmowania oraz pierwsza pomoc osobom będącym pod wpływem substancji odurzających. Duży nacisk położyłam także na rozwijanie asertywności, ponieważ w tym okresie życia, kontakty interpersonalne są bardzo ważne dla adolescentów, co może wiązać się z podatnością na manipulację i działaniem sprzecznym ze swoimi wartościami. Zajęcia przeprowadziłam w świetlicy środowiskowej, gdyż jest to placówka, która oprócz pomocy dydaktycznej ma za zadanie zwrócić dzieciom uwagę na ważne aspekty życia społecznego. Podsumowując, uważam, że w sposób wyczerpujący przedstawiłam młodzieży zjawisko narkomanii i idących za tym negatywnych konsekwencji. Projekt metodyczny stworzony przeze mnie jest przekazaniem gruntownej wiedzy w sposób dla adolescentów przystępny. Korzystałam w dużej mierze z metod aktywizujących, gdyż wiek między trzynastym a szesnastym rokiem życia charakteryzuje się dużą ekspresywnością. Zaangażowanie dzieci w projekt świadczy o tym, że temat dotyczący narkotyków jest dla nich ciekawy i należy już od najmłodszych lat przekazywać go w szkole, chroniąc tym samym dzieci od niebezpiecznego zjawiska, jakim jest narkomania.

Tytułem niniejszej pracy dyplomowej jest "Przeciwdziałanie deficytom komunikacyjnym u dzieci w późnym wieku szkolnym". Jak sam owy termin wskazuje, moim głównym celem była poprawa kompetencji społecznej jaką jest komunikacja u dzieci w późnym wieku szkolnym oraz przeciwdziałanie jej deficytom. Z tego względu, głównym problemem, jaki omówiłam jest właśnie komunikacja interpersonalna oraz jej aspekty (komunikacja werbalna, niewerbalna, elementy skutecznego porozumiewania się, bariery komunikacyjne). Wszystkie założenia teoretyczne wprowadziłam w życie poprzez cykl sześciu zajęć, mających na celu poprawę kompetencji komunikowania się: poszerzenie wiedzy na temat komunikacji werbalnej i niewerbalnej, i poprawne posługiwanie się obydwiema formami, poprawa współpracy i współdecydowania w grupie, kształtowanie świadomości o barierach komunikacyjnych, umiejętności okazywania uczuć i wybaczania. Zajęcia te przeprowadziłam głównie za pomocą metod ćwiczeniowych i zadaniowych, a także metodami dramy, burzy mózgów, kuli śnieżnej, swobodnej ekspresji słownej i plastycznej. Zależało mi na tym, aby dzieci zobaczyły i zrozumiały jak istotną rolę odgrywa w naszym życiu komunikacja interpersonalna poprzez drogę praktyczną. Zajęcia zostały przeprowadzone w świetlicy szkolnej ze względu na przeświadczenie, iż w tym miejscu dzieci czują się swobodnie, a do uczestnictwa w zajęciach nikt ich nie zmusza. Podsumowując, zrealizowałam wszystkie założenia niniejszej pracy dyplomowej. Jej treść teoretyczna wyjaśnia istotę komunikacji interpersonalnej w naszym codziennym życiu, a część praktyczna pomaga ukazać ją w działaniach.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Przeciwdziałanie kształtowaniu negatywnej samooceny w kontekście wpływu mediów na obraz osoby własnej w szkole ponadgimnazjalnej". Chciałam pomóc licealistom w zaakceptowaniu siebie, a przede wszystkim zapobiec negatywnemu odbiorowi swojej osoby poprzez środki masowego przekazu, ponieważ w dzisiejszych czasach jest to powszechnie panujący i bardzo duży problem. Uważam, ze szkoły nie robią zbyt wiele w polepszeniu tej sytuacji, a przecież istotne jest tu zdrowie psychiczne ich wychowanków. Dążę do tego aby cykl moich zajęć zmienił postrzeganie swojej osoby i uwrażliwił uczniów na wpływ mediów i ich poprawny odbiór. Głęboko wierzę w to, że tak się stanie. Jako grupę docelową wybrałam uczniów liceum ogólnokształcącego, ponieważ właśnie wtedy samoocena ulega obniżeniu, a przyzwolenie społeczne na manipulacje medialne tylko pogłębia ten problem. Pokazałam tym młodym osobom, że nikt nie jest idealny i trzeba akceptować siebie pomimo wszystko, bo dopiero na porządnym fundamencie jakim jest poczucie własnej wartości możemy zbudować pozytywną samoocenę, co niewątpliwie sprawi że będziemy dużo bardziej zadowoleni z życia.

W niniejszej pracy dyplomowej poświęconej roli autorytetu rodzicielskiego ukazano jego doniosłe znaczenie w procesie kształtowania tożsamości dziecka z perspektywy dorosłego człowieka. W pierwszym rozdziale przedstawiono teoretyczne ujęcie autorytetu, jego definicję i typologię, rolę jaką pełni w wychowaniu, a także odmienność autorytetu matki i ojca. Rozdział drugi obejmuje interdyscyplinarne ujęcie tożsamości oraz etapy i uwarunkowania jej rozwoju ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia jakości relacji rodzinnych. Rozdział trzeci dotyczy metodologii badań własnych, w którym przedstawiono wyznaczony cel, przedmiot i problem badawczy oraz rozwinięto takie zagadnienia jak strategia i organizacja badań oraz etyka badawcza. W ostatnim rozdziale zaprezentowano analizę i interpretację przeprowadzonych badań w oparciu o zebrany podczas wywiadów narracyjnych materiał badawczy.

Praca pt. "Minimalizowanie poziomu lęku za pomocą bajek terapeutycznych u dzieci w wieku przedszkolnym" składa się z dwóch części: teoretycznej i projektowej. Pierwsza z nich- część teoretyczna zawiera pięć rozdziałów. W pierwszym z nich opisuje rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, skupiając się głównie na rozwoju emocjonalnym, ponieważ kluczowym problemem postawionym przeze mnie jest lęk. Następnie próbuję go zdefiniować, podaje jego rodzaje, przyczyny powstawania oraz role jaką może pełnić w życiu człowieka. Potem skupiam uwagę na sposobie jego minimalizowania poprzez bajki terapeutyczne, opisuję ich charakterystykę oraz funkcję. W rozdziale trzecim opisuję działalności pedagogiczną przedszkola, regulacje prawne funkcjonowania placówek przedszkolnych, ich cele, funkcje oraz zadania. Rozdział czwarty to opis wybranej przeze mnie placówki- Punktu Przedszkolnego Lutomia I. Na koniec charakteryzuję cele wychowania oraz metody i techniki, po czym podaje własną operacjonalizację celów oraz metodykę projektu własnego. Części druga- projektowa skupią się głównie na konspektach zajęć, w których realizowane są założone w rozdziale piątym cele wychowania oraz sposób ich realizacji poprzez metody i techniki wychowawcze.

Dlaczego zaszczepianie i kształtowanie postaw proekologicznych jest takie ważne? W tym wypadku nie chodzi tylko i wyłącznie o zdobycie wiedzy. Zajęcia tego typu mają na celu uświadomienie dzieciom, iż człowiek stanowi integralną część przyrody. Mają też pokazać, że każdy z nas ma swoje miejsce w świecie życia i warto o ten świat się troszczyć. Kształcenie w tym kierunku pokazuje również, że środowisko nie jest samowystarczalne, potrzebuje ludzkiej ręki, która będzie odpowiednio je kształtować. Jest ono bowiem naszym domem, miejscem, w którym żyjemy, które dostarcza nam doznań etycznych, ale też estetycznych.Ważne jest aby dziecko zrozumiało, że wszystko to co wokół – drzewa, woda, ptaki, trawy, powietrze – sprawiają, że nasze życie na Ziemi jest możliwe, że sprawiają, iż jego jakość jest lepsza. Nie można więc ich niszczyć, a podejmując decyzję iż robić tego nie będziemy, my sami stajemy się lepszymi ludźmi. Nasze wnętrza stają się bogatsze. Przyswajanie tego typu treści może być nieco kłopotliwa dla dzieci w wieku szkolnym młodszym, ze względu na stronę pojęciową, głównie z powodu jej różnorodności. Możemy spotkać się tu z pojęciami chemicznymi, fizycznymi, biologicznymi, geograficznymi, geologicznymi, jednak jak już wcześniej wspomniałam, nie sama wiedza elementarna jest tu kluczem sukcesu. Wszystkie te aktualnie trudne do zrozumienia pojęcia, zostaną wyjaśnione i uporządkowane na przestrzeni lat przy okazji innych, ścisłych przedmiotów szkolnych . Chcąc kształtować postawy proekologiczne warto będzie się więc skupić na rozwinięciu u dzieci wrażliwości na otaczający je świat, poczucia, że każdy element biosfery ma swoją wartość i należy mu się szacunek i opieka. Dzieci, dzięki swej swej ciekawości świata zwykle przejawiają ogromne chęci, cieszą się na poznawanie i odkrywanie kolejnych zagadnień, zwłaszcza tych, których mogą doświadczać w praktyce. Świetlice środowiskowe są miejscem, w których jest na to czas, a także zapotrzebowanie. Zdarza się, że spotykamy się tu z dziećmi, których rodzice nie przejawiają zainteresowania sferami tego typu, w takiej sytuacji mamy okazję wkroczyć my i sprawić, że choć kilku osobom z naszej docelowej grupy zajęcia te zapadną w pamięć, a przekazaną wiedzę i porady będą starały się one wdrażać w życie swoje i swojej rodziny. Dla uzyskania faktycznych efektów, dobrym pomysłem byłaby organizacja takich zajęć również dla opiekunów pociech uczęszczających do świetlicy. Jest to jednak temat na inną pracę. Pomysł na właśnie taki temat pracy zrodził się wraz z moimi osobistymi przemyśleniami odnośnie sytuacji i zagrożeń płynących ze zwykłych zaniedbań ludzkich. Według mojej opinii, rzecz tkwi nie tylko w wielkich zmianach, kolosalnych projektach na skalę światową. Myślę, że warto zacząć od prostych, codziennych czynności, takich, które towarzyszą nam każdego dnia i możemy wykonywać je w inny sposób by nie szkodzić sobie, innym, a przede wszystkim naturze. Jeśli zaczniemy wdrażać proekologiczne nawyki już w wieku wczesnym