Praca opisuje dzieje Polaków na zesłaniu, na Syberii w XIX wieku. Przedstawia ideały kształtujące postawy młodych ludzi na przestrzeni epok, oraz cechy współczesnego autorytetu, które mają największy wpływ na nasz charakter. Przedstawia biografię Józefa Kalinowskiego (św. Rafała), obecnego patrona Syberii. Głównym celem pracy było omówienie problematyki związanej z działalnością opiekuńczo-wychowawczą i nauczycielską Józefa Kalinowskiego na zesłaniu. Analizie poddano jego korespondencję z lat 1856–1907 oraz wspomnienia z lat 1835-1877. Opisano w pracy aktywność nauczycielską i opiekuńczą Józefa Kalinowskiego oraz jego towarzyszy zesłania na Syberii. Zwracając uwagę na współdziałanie z ks. Szwernickim. Przedstawiono jego wkład w edukację dzieci i młodzieży Polskiej i Rosyjskiej. Opisano role rodziny w kształtowaniu wartości moralnych. Ukazano postawę wychowawczą która na piedestale stawiała miłość do dziecka i ukształtowanie w nim dojrzałości chrześcijańskiej, a wychowanie opiera na kształtowaniu szlachetnego charakteru. Zwrócono uwagę, iż poglądy pedagogiczne Kalinowskiego są nadal aktualne i uniwersalne.

Tematem mojej pracy jest Monografia Przedszkola Anglojęzycznego „Dziecięcy Ogród” w Legnicy. Zainteresowałam się tą placówką ponieważ, w niej pracuje. Jest to jedyne tego rodzaju przedszkole anglojęzyczne w Legnicy. Z pozoru zwykły budynek kryje w sobie wiele niespodzianek i innowacyjności. To właśnie te cechy zdecydowały o wyborze takiego, a nie innego tematu mojej pracy. Celem moich badań jest poznanie i przedstawienie sposobu funkcjonowania przedszkola „ Dziecięcy Ogród” w Legnicy. Praca składa się z czterech rozdziałów głównych (I- IV). Część teoretyczna zawierają rozdziały I oraz II, w część badawcza wchodzą rozdziały III i IV. Rozdział I zawiera historyczny zarys przedszkola jako instytucji edukacyjnej, Opisuje on historię powołania przedszkoli na przestrzeni lat. Opisane tu zostały takie instytucję jak: ochronki, ogrody dziecięce, przedszkola. Rozdział II jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Ukazana została tutaj charakterystyka dziecka w wieku przedszkolnym oraz charakterystyka przedszkola „ Dziecięcy Ogród”. Opisana została także działalność wychowawczo- dydaktyczna na terenie wyżej wymienionej placówki. Rozdział III przedstawia założenia metodologiczne oraz organizację badań własnych. Sformułowany w nim został przedmiot i cel badań, strategie badawcze, problemy szczegółowe i problem główny oraz metoda i techniki badań. Rozdział IV jest analizą wyników badań własnych. Zamieszczone zostały w nim przytoczone wypowiedzi respondentów dotyczące działalności placówki, sposobu przygotowania do niej dzieci. Opisana została działalność placówki z perspektywy rodziców dzieci, nauczycieli, dyrektora oraz mojej własnej obserwacji.

Tematem pracy jest dzieciństwo i młodość podczas II wojny światowej w relacjach ludzi żyjących w ówczesnym czasie. Praca składa się z czterech rozdziałów (I-IV). Część teoretyczna (rozdział I-II) omawia podstawowe pojęcia oraz krytyczną analizę literatury podmiotowej, która pozwoliła na ocenę wybranych przeze mnie źródeł. Wprowadzenie w problematykę zawiera treści związane z rozwojem osobowości dzieci i młodzieży, sytuacją polskiego społeczeństwa oraz obrazem szkolnictwa podczas okupacji niemieckiej i sowieckiej, a także postawami dzieci wobec tragedii II wojny światowej. Rozdział III dotyczy metodologii oraz organizacji badań własnych. Przedstawia cel i przedmiot badań, strategię badawczą, metodę i techniki badawcze. W analizie wyników badań własnych (IV) zawarta została charakterystyka badanych osób, ich pamięć o dzieciństwie, funkcjonowanie w wojennej rzeczywistości oraz wpływ doświadczeń wojennych na ich dorosłe życie. Na końcu pracy zamieszczone zostały wnioski z przeprowadzonych badań własnych oraz moje odniesienie się do podjętej problematyki badawczej.

Praca opisuje współpracę rodziców z Przedszkolem Nr 74 we Wrocłąwiu. Zawiera 4 rozdziały, wstęp oraz wnioski i zakończenie. Opisuje rys historyczny wychowania przedszkolnego, kształcenie nauczycieli przedszkoli, rolę rodziny w wychowaniu dziecka oraz metody i formy pracy z dzieckiem w przedszkolu. Praca przedstawia charakterystykę Przedszkola Nr 74 oraz formy współpracy z rodzicami.

Pracę rozpoczynam od przywołania słynnych pedagogów i filozofów w rozdz. Dziecko którzy obnażyli narastający przez długi czas dramat dzieci, brak opieki nad małym dzieckiem oraz zainteresowanie się ich codziennością. Analizując działalność pedagogów odnalazłam nowe systemy wychowania dziecka i opieki nad nim. Przedstawiciele pedagogiki głosili tezy o potrzebie ochrony dzieci, podkreślali zwrócenie uwagi na ich problemy, zainteresowanie się dzieckiem i jego losem jak również wskazywali kierunki do pracy wychowawczej z dziećmi. W rozdz. Początki opieki … odnajdujemy działalność charytatywną Kościoła min. na rzecz bezdomnych dzieci. Pomoc była podyktowana doktryną miłosierdzia, co było powinnością każdego chrześcijanina. Działalnością opieki nad dzieckiem zajmowały się głównie Zgromadzenia sióstr zakonnych i ludzie dobrej woli. W rozdz. Kształtowanie się opieki … Reformy Komisji Edukacji Narodowej zostały zahamowane przez rozbiory, pozostały tylko myśli i koncepcje twórców Komisji. Prześledziłam rozwój opieki na dzieckiem w poszczególnych trzech zaborach: Królestwie Polskim, zaborze pruskim i austriackim przez dzieła i czasopisma. W każdym z nich panowała odmienna sytuacja opiekuńczo-wychowawcza. W zaborze pruskim i rosyjskim nasilona była akcja wynaradawiania. W zaborze pruskim podlegały germanizacji, zaś w zaborze ruskim rusyfikacji. Opiekę i wychowanie małego dziecka wspomagało wiele towarzystw, instytucji i osób prywatnych. Na łamach czasopism poruszano problem opieki i wychowania małego dziecka. Zakładano wiele placówek opiekuńczo-wychowawczych głównie w Królestwie Polskim i Galicji. Starano się wprowadzać nowatorskie programy wychowawcze oraz formy kształcenia wychowawczyń małych dzieci. W rozdz. Rozwój instytucji opieki … po odzyskaniu niepodległości z wielkim trudem budowano na nowo system opieki nad dziećmi. Okres ten zaktywizował działalność opiekuńczą wielu towarzystw zakładając żłobki, ochronki, sierocińce, kuchnie mleczne. Rozwój opieki nad małym dzieckiem następował szybciej na terenach dużych miast. Opieką obejmowano przede wszystkim dzieci osierocone, opuszczone, bezdomne umieszczając ich w różnych zakładach opiekuńczych lub kierowano do rodzin wieśniaczych. Prowadzono akcje pomocy dzieciom głodnym z rodzin wielodzietnych, ludzi bezrobotnych i biednych. Duży udział w działalności opiekuńczo-wychowawczej miały zakony oraz organizacje kobiece. W rozdz. Sytuacja dziecka polskiego … prześledziłam tragiczny los dziecka polskiego skazanego na systematyczny rabunek i eksterminację. Sprawnie działający system opieki został w wyniku wojny zniszczony. Z ogromną troską i zaangażowaniem organizacje charytatywne całego kraju: Kościół, PCK, RGO, organizacje wyznaniowe i całe społeczeństwo przystąpiło do ratowania dzieci. W wyniku wojny tysiące dzieci polskich znalazło się na obczyźnie. W wyniku ewakuacji niewielki procent udało się wyprowadzić ze Związku Radzieckiego na Bliski Wschód. W rozdz. Opieka nad dzieckiem … obejmuje trudne

Praca dyplomowa o tytule „Komunikacja interpersonalna w relacji rodzic-dziecko”. Komunikacja interpersonalna stanowi fundament w relacji rodzic – dziecko, jest kluczowa we wszystkich okresach rozwoju dziecka. W związku z tym, celem mojej pracy jest zbadanie poziomu komunikacji interpersonalnej w relacji rodzic – dziecko, na przykładzie indywidualnych przypadków, dzieci w wieku 3,4 i 6 lat. W swojej pracy dyplomowej pragnę zbadać w jaki sposób dzieci porozumiewają się z rodzicami. Ponadto jakie postawy rodziców sprzyjają rozwojowi komunikacji z dzieckiem. Praca składa się ze wstępu, czterech rozdziałów i zakończenia. Część metodologiczna procesu badawczego oparta jest na badaniach jakościowych – metodzie indywidualnych przypadków. Technikami jakimi się posłużyłam były: obserwacja uczestnicząca i wywiad jawny. Na potrzeby powyższych technik sformułowałam narzędzia badawcze, jakimi są: kwestionariusz wywiadu i arkusz obserwacji. Finalnie omówione zostały: teren, organizacja oraz przebieg przeprowadzonych badań. Wszystkie trzy rozdziały teoretyczne podparte zostały literaturą naukową. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie, które zawiera podsumowanie procesu badawczego oraz treści uzyskanych podczas jego trwania. Składa się z wniosków, opisów oraz refleksji badacza.

Praca została podzielona na trzy części. Pierwsza z nich zawiera pojęcia teoretyczne dotyczące rozwoju dziecka przedszkolnego, epistemologii bajek i baśni, oraz ich znaczenia w pedagogice przedszkolnej. Druga część to metodologiczne podstawy badań, a zatem: problemy badawcze, orientacja, paradygmat, istota badań jakościowych, metody i techniki badawcze oraz szczegółowa organizacja badań. Natomiast trzecia część przedstawia analizę przeprowadzonych badań i składa się z pięciu podrozdziałów podzielonych ze względu na pytania szczegółowe. Opisują one kolejno recypowane przez dzieci elementy wyglądu postaci, ich osobowości, elementy otoczenia, aż po interpretację morału oraz wartości.

Podjęcie tej problematyki wydało mi się ciekawym wyzwaniem ze względu na stosunkowo niewielką liczbę rzetelnych i ogólnodostępnych publikacji na ten temat. Niniejsza praca została podzielona na trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale przytaczam kilka definicji hipoterapii oraz jej najważniejsze cele. Następnie przechodzę do omówienia form hipoterapii. W rozdziale drugim opisuję rolę konia oraz instruktora w procesie rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową. W tym rozdziale będą także przybliżone przeciwwskazania do stosowania hipoterapii oraz środki ostrożności. Zasadniczym celem podjętych badań było dokonanie analizy skuteczności formy rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową. Zatem przedmiotem badań w mojej pracy są formy rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową ujmowane z punktu widzenia hipoterapeutów z całej Polski. Główny problem badawczy brzmi następująco: Czy hipoterapia jest skuteczną formą rehabilitacji dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i ruchową? Opierałam się na paradygmacie pozytywistycznym. Chcąc przedstawić określony stan problematyki badawczej, zastosowałam metodę sondażu diagnostycznego za pomocą ankiety internetowej.

Tematem niniejszej pracy był wizerunek osób starszych w oczach młodzieży licealnej. Praca została podzielona na cztery części. Pierwszy rozdział zawiera wiadomości na temat wielu aspektów starości, opisanych w literaturze. Część druga to informacje na temat metodologii badań, charakterystyka grupy badawczej oraz krótki opis badania pilotażowego. W trzecim rozdziale zamieszczona została analiza wyników uzyskanych na podstawie przeprowadzonych badaniach. Czwarta część zawiera weryfikację hipotez postawionych w rozdziale metodologicznym. Wnioski z badań umieszczone zostały w ostatniej części. Celem postawionym w niniejszej pracy było zbadanie, w jaki sposób młodzież postrzega osoby starsze oraz jakie czynniki wpływają na charakter tego podejścia. Badania w tym przypadku zostały wykonane metodą ilościową ze względu na dużą liczbę respondentów. Zastosowanie procedury ilościowej pozwoliło uzyskać odpowiedzi większej liczby młodych osób, dzięki czemu badania stały się bardziej wiarygodne.

Tytułem pracy magisterskiej jest „Znaczenie Uniwersytetu Trzeciego Wieku w życiu ludzi starszych”. Praca składa się z czterech rozdziałów. Każdy z rozdziałów składa się z podrozdziałów. Pierwszy z nich zawiera opis starości, problematykę starości, potrzeby seniorów oraz skutki psychiczne i fizyczne ostatniego etapu życia ludzi. W drugiej części przeczytać można o historii Uniwersytetu Trzeciego Wieku oraz o formalno-prawnych uwarunkowaniach działalności. Trzeci rozdział ukazuje wybraną metodologię oraz przedstawia problem główny, problemy szczegółowe oraz postawione hipotezy w niniejszej pracy. Ostatni rozdział zawiera analizę zebranego materiału w formie wykresów, tabel oraz rysunków. W końcowej części można przeczytać wnioski z całości pracy i podsumowanie.

Celem mojej pracy dyplomowej było opisanie form terapii uzależnień w Głogowie. Badania zaplanowałam jako wywiad z czterema terapeutami prowadzącymi terapię uzależnień w Miejskim Centrum Wspierania Rodziny w Głogowie. Zamierzałam zbadać jakie formy terapii uzależnień realizowane są na terenie miasta, oraz określić od jakich substancji najczęściej uzależniają się mieszkańcy Głogowa. W mojej pracy zawarłam również wyjaśnienie czym różni się terapia indywidualna od grupowej oraz częstotliwość korzystania z terapii uzależnień kobiet i mężczyzn. Przeprowadzone przeze mnie badania wykazały, że najczęściej uzależniającą substancją jest alkohol a najbardziej efektywną terapią uzależnień jest terapia grupowa.

Niniejsza praca magisterska podejmuje problematykę edukacji muzycznej 6-latków w szkole i w przedszkolu. Praca magisterska składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera przegląd literatury przedmiotu o edukacji muzycznej dzieci przedszkolnych. Rozdział drugi poświęciłam metodologicznym podstawom badań. Przedmiotem moich badań jest edukacja muzyczna 6-latków w przedszkolu i w szkole, a celem głębsze poznanie interesującego mnie zagadnienia. Po rozdziale metodologicznym przeanalizowałam i zinterpretowałam wypowiedzi badanych o edukacji muzycznej 6-latków w przedszkolu i w szkole.

Praca zawiera szereg definicji niezbędnych do zgłębienia tematu terapii dzieci z agenezją działa modzelowatego. Jest w niej omówiony szereg rodzajów terapii stosowanych w pracy z dzieckiem z agenezją ciała modzelowatego w wieku przedszkolnym oraz własne obserwacje i wnioski płynące z pracy z tą wadą ośrodkowego układu nerwowego.

Praca magisterska pt. „Praca z dzieckiem niepełnosprawnym. Studium indywidualnego przypadku”. Celem pracy jest próba dokonania wnikliwego opisu pracy z dzieckiem z zespołem Downa. Pierwszy rozdział opisuje rozwój dziecka w okresie późnego dzieciństwa, jak również pojęcie, a także rodzaje niepełnosprawności. Opisane jest w nim także funkcjonowanie osoby niepełnosprawnej w rodzinie i społeczeństwie. W kolejnym rozdziale przytoczono definicję zespołu Downa, jego typy i przyczyny powstawania. Opisane zostały problemy zdrowotne osób z zespołem Downa, wpływ rodziny na rozwój dziecka niepełnosprawnego, jak również wychowanie oraz edukacja dzieci z zespołem Downa. Trzeci rozdział opisuje metodologię badań własnych. Zawarty jest w nim cel, problemy badawcze, metody, a także techniki badawcze. Scharakteryzowane został także teren badań oraz przebieg badań własnych. Ostatni rozdział prezentuje analizę badań własnych. Scharakteryzowane zostało środowisko rodzinne badanego dziecka, opisana fundacja i placówka, do których uczęszcza dziecko. Przeanalizowane zostały dokumenty oraz opisana obserwacja własna. W pracy została zastosowana metoda indywidualnych przypadków oraz techniki, takie jak: obserwacja, wywiad i analiza dokumentów.

Niniejsza praca magisterska poświęcona jest zbadaniu roli ojca w rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie. Część teoretyczna pracy nawiązuje do zagadnień rodziny oraz ojcostwa dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Pierwszy rozdział odnosi się do rodziny w badaniach pedagogicznych, systemowego ujęcia rodziny, rodziny jako środowiska wychowawczego oraz przemian współczesnej rodziny. Rozdział drugi z kolei zawiera zagadnienia, tj. istota współczesnego rodzicielstwa, rodzicielstwo wobec niepełnosprawności intelektualnej dziecka, ojcostwo w rodzinie współczesnej oraz wypełnianie obowiązków ojcowskich w rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie. Prezentowana praca zawiera również rozdział metodologiczny, w którym ujęto aspekt przygotowania badań własnych. Badania zostały przeprowadzone na 78 rodzicach dzieci z niepełnosprawnością intelektualną za pomocą ankiety.

Niniejsza praca magisterska na temat emocji w literaturze dziecięcej to próba odpowiedzi na pytania o rodzaj emocji, które wywołują książki poruszające tematy grozy, tanatopedagogiczne oraz antropologicznie wrażliwe. To też zagadnienia dotyczące oddziaływania tego rodzaju utworów literackich na dzieci w wieku od 6 do 12 lat. Problemem badawczym pracy są też wartości i znaczenia, które niosą ze sobą kontrowersyjne książki. Pierwsza część pracy to dwa rozdziały teoretyczne, w których przedstawione zostają dzieje literatury dziecięcej, teoria rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym wg J.Trempały oraz wartości i funkcje literatury dziecięcej w ogóle. Część teoretyczna to też definicje i przykłady rodzajów literatury, do której odnosi się cała praca. Etap drugi stanowi opis metod oraz technik, wykorzystanych w pracy. Krótki opis grup badawczych i analiza badań własnych to ostatnie składowe części praktycznej. Elementem podsumowującym pracę jest zakończenie, bibliografia oraz aneks.

Niniejsza praca została stworzona na potrzeby pracy dyplomowej. Celem przyświecającym zgłębianiu tej tematyki, było uzyskanie, jak najpełniej zarysowanego, obrazu programu redukcji szkód, rozpatrywanego z punktu widzenia funkcjonowania terapii substytucyjnej. Zgłębienie tego obszaru tematycznego, podyktowane było stycznością z osobami objętymi tym paradygmatem działań i dostrzeżenie wielu mankamentów oraz nieprawidłowości w zakresie prowadzonych w ramach tego zagadnienia działań. W toku przygotowania do przeprowadzenia powyższych badań, postawiono szereg problemów badawczych, dotyczących obrazu terapii substytucyjnej od substancji psychoaktywnych. Szczególną uwagę zwrócono na zadowolenie pacjentów, ich profil życiowy, istotne zmiany, jakie zaszły w toku zaangażowania w terapię, motywacje przyświecające dołączeniu do tejże formy pomocy, jak i te warunkujące, kształtowanie modelu życia, a także ich ocenę skuteczności programu metadonowego w odniesieniu do jednostkowych przeżyć i odczuć. Na drodze analizy poznawczej, wypowiedzi respondentów, można jednoznacznie stwierdzić, iż poziom oceny skuteczności programu terapii substytucyjnej od substancji psychoaktywnych, zależy od wielu wzajemnie przenikających się kwestii oraz czynników, takich jak ich doświadczenia, cele, wsparcie otoczenia. Generując tym samym prawidłowość, iż nie jest to forma pomocowa, która jest w stanie wpłynąć na zmianę paradygmatu życia, każdej jednostki, a długoletniość przebywania w terapii, warunkuje zahamowanie procesu zmiany i wpędza jednostki w proces stagnacji, co w większości przypadków prowadzi do niezadowolenia, poczucia niespełnienia. Równie ważnym czynnikiem, okazuje się atmosfera poszanowania godności, zaufania, panująca na programie metadonowym. Traktowanie w sposób przedmiotowy i ubezwłasnowolniający pacjentów, prowadzi do poczucia zahamowania zmiany i zaniechania prób naprawy obecnej sytuacji. Analiza ta, pozwoliła również na wyznaczenie szeregu zadań i powinności, jakie powinny pełnić osoby bezpośrednio zaangażowane w proces terapii, jak i realizujące inne działania związane z paradygmatem redukcji szkód. Tym samym, tworzy to szerokie pole do pracy pedagogicznej i terapeutycznej, w ramach streetworkingu oraz prowadzenia procesu terapii.

Tematem mojej pracy są „Formy socjalizacji dzieci i młodzieży w wieku wczesnej adolescencji spełniających obowiązek szkolny poprzez edukację domową”. Edukacja domowa jest dozwoloną prawnie, a jednak wciąż niszową, możliwością spełniania obowiązku szkolnego poza szkołą. Dlatego też celem niniejszej pracy było zagłębienie się w problematykę edukacji domowej, ze szczególnym uwzględnieniem procesu socjalizacji dzieci i młodzieży w niej uczestniczącej. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale zawarłam teoretyczne zagadnienia dotyczące edukacji domowej, przepisy prawne jej dotyczące oraz dosyć szczegółową analizę dostępnej na rynku literatury, która ukazuje temat edukacji domowej zarówno od strony teoretycznej jak i praktycznej. Drugi rozdział zawiera opis metodologiczny badania, którego się podjęłam; uzasadnienie wyboru przyjętego do badań paradygmatu krytycznego; opis procedury przeprowadzanych wywiadów. Trzeci rozdział zawiera wyniki moich badań oraz ich analizę. W rozdziale ostatnim umieściłam również moje propozycje dotyczące badań, które mogą być ciekawymi tematami w zakresie zagadnienia edukacji domowej oraz towarzyszącym jej procesom socjalizacyjnym oraz edukacyjno-wychowawczym, szczególnie w najbliższej przyszłości w naszym kraju.

Rodzina jest jedną z najważniejszych wartości w życiu każdego człowieka. W środowisku rodzinnym uczymy się wzorców zachowań, ról społecznych, a także komunikowania się ze światem zewnętrznym. Więzi ukształtowane w rodzinie pochodzenia mają istotny wpływ na relacje z innymi ludźmi, jakie tworzymy w dorosłości. Nasze relacje rodzinne najczęściej uzewnętrzniają się niezależnie od naszej woli, w spontanicznych wypowiedziach, a także w rysunkach. Celem niniejszej pracy było zapoznanie się ze sposobem przedstawiania obrazu rodziny przez dzieci pochodzące z rodzin o różnorodnych strukturach, a także odnalezienie różnic i podobieństw w sposobie postrzegania obrazu rodziny przez dzieci wychowujące się w rodzinach: pełnych, niepełnych i zastępczych. Przebadano piętnastoosobową grupę dzieci w wieku 5-6 lat uczęszczających do Gminnego Przedszkola w Rejowcu. Z badań wynika, że na postrzeganie przez dzieci obrazu rodziny znaczny wpływ wywiera struktura rodziny, w jakiej się wychowują. Dzieci z rodzin pełnych w swych rysunkach ukazują zdrowe relacje i ciepłe więzi z członkami rodziny, podczas gdy w rysunkach dzieci z rodzin niepełnych i zastępczych wyraźnie dostrzegalne są konflikty, wewnętrzne napięcie i nieprawidłowa identyfikacja z rolą właściwą ich płci.

Celem mojej pracy, jest poznanie opinii społeczeństwa Dolnego Śląska na temat edukacji seksualnej w szkołach podstawowych. Problemem, który zainspirował mnie do napisania pracy na powyższy temat, były moje doświadczenie, których doznałam w pracy z dziećmi oraz ich rodzicami w szkole podstawowej. Pewne czynniki sprawiły, że chciałam poznać opinie osób dorosłych na temat edukacji seksualnej w szkołach podstawowych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy zdefiniowania kluczowych pojęć przydatnych w moich rozważaniach. Pomaga on na wprowadzenie w zakres tematyki poruszanej przeze mnie oraz wyjaśnia zagadnienia potrzebne do dalszej analizy badań. W rozdziale drugim przedstawiłam metodologiczne podstawy pracy. Określiłam problem główny oraz szczegółowe w formie pytań, które na późniejszych etapach analizy wyników badań pozwoliły mi na stworzenie opinii społeczeństwa Dolnego Śląska na temat edukacji seksualnej w szkole podstawowej. Założyłam również hipotezę, którą podczas analizy badań będzie można skonfrontować z wynikami, wynikającymi odpowiedzi moich respondentów. Trzeci rozdział mojej pracy dotyczy analizy badań własnych. Jest to kluczowy moment, ponieważ to w tym rozdziale jestem w stanie odpowiedzieć na postawione przez siebie pytanie w mojej pracy badawczej. Praca ta pozwala dowiedzieć się jakie są opinie społeczeństwa Dolnego Śląska na temat edukacji seksualnej w szkołach podstawowych. Wyniki jasno ją określają i ukazują.

Praca dotyczy zagadnienia popularności dzieci w grupie przedszkolnej. Popularność została zobrazowana w różnych kontekstach. W pracy zostały uwzględnione warunki, jakie muszą być spełnione, aby dzieci mogły się nawzajem do siebie ustosunkować. Pierwszym z nich jest etap rozwoju dziecka, który przypada na czas uczęszczania dziecka do przedszkola, oraz charakterystyczne dla niego cechy i zadania. Kolejnym warunkiem jest istnienie samego przedszkola rozumianego zarówno jako instytucja jak i przestrzeń materialna, która stanowi środowisko funkcjonowania przedszkolaka. Pozostałe warunki to istnienie w placówce grupy społecznej i zachodzących w jej obrębie interakcji, opartych na wzajemnej komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Badania odnosiły się w przeważającej części do paradygmatu pozytywistycznego i miały charakter ilościowy. Badania opierały się na metodach socjometrycznej, sondażowej oraz obserwacji dzieci przedszkolnych. Zastosowanie tych metod umożliwiło dotarcie do informacji na temat struktury grupy przedszkolnej dzieci w wieku sześciu lat, wzajemnych relacji między jej członkami oraz osobistymi preferencjami dzieci. Badania zostały przeprowadzone w celach poznawczych.

Tematem niniejszej pracy uczyniłam zainteresowania czytelnicze dzieci i młodzieży w okresie wczesnej adolescencji. Czytanie książek to bardzo ważna aktywność w życiu każdego człowieka, niezależnie od wieku. Okres wczesnej adolescencji to czas pełen przemian, jakie zachodzą w dorastającym, a książka może stać się dla niego życiową podporą, drogowskazem. Celem pracy było poznanie czytelniczych zainteresowań dzieci i młodzieży w okresie wczesnej adolescencji. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera teoretyczne zagadnienia dotyczące czytelnictwa, zainteresowań oraz charakterystykę okresu wczesnej adolescencji. Drugi rozdział przedstawia teoretyczne założenia metodologiczne. Natomiast trzeci rozdział pracy poświęcony jest przedstawieniu i analizie danych zgromadzonych podczas badań. Praca zakończona jest bibliografią, spisem wykresów oraz aneksem.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej jest realizacja procesu wychowawczego w rodzinach z dziećmi w okresie adolescencji. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich znalazły się zagadnienia związane z rodziną takie jak definicje rodziny, które można odnaleźć w literaturze, jej typy, modele oraz funkcje. Kolejny rozdział dotyczy procesu wychowania, w którym zawarto ujęcia definicyjne wychowania oraz metod wychowania. Ponadto, w tym rozdziale znajdują się informacje na temat stylów wychowania, wybranych metod wychowania, postaw rodzicielskich, a także błędów wychowawczych - ich rodzajów oraz możliwych przyczyn i skutków jakie mogą wywołać. Przedostatni rozdział niniejszej pracy traktuje o założeniach metodologicznych badań w pedagogice. Przedstawiono w nim informacje dotyczące problemów badawczych i hipotez, istniejących metod, technik i narzędzi, a także paradygmatów. Ponadto, zawarto w nim informacje, które dotyczą badań przeprowadzonych na potrzeby tej pracy dyplomowej. W związku z powyższym można dowiedzieć się gdzie i w jaki sposób przebiegały badania oraz kto wziął w nich udział. W ostatnim rozdziale przedstawiono rezultaty badań oraz analizę uzyskanych danych. Celem niniejszej pracy dyplomowej jest określenie jakie panują obecnie tendencje wychowawcze w rodzinach z dziećmi w okresie adolescencji. W celu uzyskania pełniejszego obrazu dotyczącego tego jak rodzice realizują proces wychowawczy, poszukiwano odpowiedzi na pytania o to: Jakie metody wychowawcze stosują rodzice dzieci w okresie adolescencji? Jaki styl wychowania jest im najbliższy? Jaki mają stosunek do zainteresowań i aspiracji swoich dzieci oraz jakie relacje temu towarzyszą? Jakie są najczęstsze błędy popełniane przez rodziców dzieci w okresie adolescencji? W badaniach, które pomogły w uzyskaniu odpowiedzi na powyższe pytania wzięli udział przedstawiciele dziesięciu rodzin. Zostały one zrealizowane metodą sondażu diagnostycznego. Wywiady przeprowadzono w miejscach neutralnych, dogodnych dla rozmówców. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują, że metodą najczęściej stosowaną przez rodziców jest metoda modelowania. W wypowiedziach badanych znalazły się również metoda perswazji, metoda zadaniowa oraz metoda nagród i kar. Jeżeli chodzi o style wychowania, wypowiedzi badanych wskazują, że najbliższy rodzicom jest styl autokratyczny - życzliwy. W kwestii zainteresowań nastolatków czy też podejmowania przez nich decyzji dotyczących ich przyszłości, okazuje się, że zdecydowana większość rodziców umożliwia swoim dzieciom samodzielne dokonywanie wyborów. Badania pokazały jednak, że osoby badane wykazują skłonności do ingerencji w powzięte przez ich potomstwo decyzje, gdyby te okazały się, ich zdaniem, niewłaściwe lub zagrażające zdrowiu bądź życiu ich dzieci. Analiza danych uzyskanych dzięki przeprowadzony badaniom ujawniła również błędy wychowawcze, które popełniają rodzice. Była to przede wszystkim niekonsekwencja w wychowaniu, którą można było zaobs

W niniejszej pracy przedmiotem badan są relacje rówieśnicze uczniów z zespołem Aspergera w szkołach podstawowych ogólnodostępnych oraz z oddziałami integracyjnymi. Głównym celem było ukazanie jakie są te relacje, porównanie ich charakteru w obu typach placówek, a także ukazanie pozycji uczniów z ZA w kontekście klasy, której są uczniami. Praca składa się z czterech rozdziałów. Dwa pierwsze stanowią część teoretyczną, w której przedstawiłam, między innymi, znaczenie relacji z rówieśnikami dla rozwoju jednostki, uwarunkowania akceptacji ucznia w klasie oraz krótką charakterystykę zespołu Aspergera wraz z rysem historycznym zaburzenia, a także opis form wsparcia udzielanych osobom ze spektrum zaburzeń autystycznych w szkole podstawowej. W rozdziale trzecim zawarłam metodologiczne podstawy badań własnych oparte na triangulacji. Metodę socjometryczną dopełniłam jawną obserwacją uczestniczącą w środowisku klasowym, dzięki temu możliwe było ograniczenie błędu pomiaru. Ostatnia część pracy to analiza przeprowadzonych przeze mnie badań, w tym graficzna interpretacja badania socjometrycznego wraz ze zbiorczymi tabelami wyników oraz opis obserwacji uczestniczącej uczniów podczas zajęć lekcyjnych i innych aktywności. W obserwacjach tych zawarłam opis funkcjonowania każdego z uczniów z ZA, uczęszczających do klas, w których przeprowadzałam badania oraz ich trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami. Wyniki badań potwierdziły przyjęte przeze mnie hipotezy i wykazały, że uczniowie z zespołem Aspergera trudniej nawiązują relacje rówieśnicze z kolegami w szkołach ogólnodostępnych, są tam również mniej lubiani niż uczniowie z tym samym zaburzeniem uczęszczający do szkół z oddziałami integracyjnymi. Obserwacja uczestnicząca i rozmowy podczas niej przeprowadzone z kolegami uczniów z zespołem Aspergera, nie pozostawiły wątpliwości co do tego, z jak dużą niechęcią odnoszą się do nich rówieśnicy. Główną przyczyną takiego stanu rzeczy są ich agresywne, głośne zachowania oraz specyficzny sposób bycia, odbierany przez nich za niegrzeczny i arogancki. W mojej opinii najlepszym sposobem pomocy uczniom z zespołem Aspergera w nawiązywaniu pozytywnych relacji z rówieśnikami jest zrozumienie przez otoczenie, pozwolenie na poznanie im samych siebie i zaaranżowanie przestrzeni wokół tak, aby nie wstydzili się swojej inności, a rówieśnicy tę inność akceptowali.

Zajęcia pozalekcyjne to obecnie jedna z najpowszechniejszych form spędzania czasu wolnego uczniów w szkołach. Z badań, przeprowadzonych w Polsce w roku szkolnym 2017/2018, wynika, że na przestrzeni kilku lat liczba rodziców posyłających swoje dzieci na zajęcia pozalekcyjne znacznie wzrosła. Zajęcia dodatkowe mają za zadania przede wszystkim rozwijać zainteresowania, poprzez wykorzystywanie różnorodnych, aktywnych, ciekawych form pracy z uczniami. W przypadku młodych ludzi wysoce efektywne jest nauczanie poprzez różnego rodzaju gry i zabawy. Zabawa, praca nad sobą i aktywny wypoczynek pokrywają bez reszty cały zakres czynności rekreacyjnych. Ważne jest jednak to, aby dzieci dobrowolnie korzystały z oferowanych przez szkołę zajęć dodatkowych, w przeciwnym razie nie sprawi im to radości i będą one uważały je za dodatkowy obowiązek, narzucony przez rodziców czy inne osoby. Na uwagę zasługuje również praca nauczyciela, gdyż ma ona decydujący wpływ na przebieg zajęć i ich powodzenie. Rozwijanie w uczniach podmiotowości, partnerskie relacje wychowawcy z młodzieżą, czy odpowiednio dobrane metody pracy i zaangażowanie nauczyciela, mogą zapewnić sukces w nauczaniu, zagwarantować prawidłowy rozwój młodzieży. Podejście dziecka do uczestnictwa w takiej formie aktywności jak zajęcia pozalekcyjne, w dużej mierze zależy jednak od przyzwyczajeń rodzinnych, od tego jaki stosunek do spędzania czasu wolnego mają członkowie rodziny- rodzice, rodzeństwo. Rodzina jest bowiem naturalnym środowiskiem wychowawczym i to ona kształtuje określone wartości w osobowości młodego człowieka. W przypadku biernego spędzania czasu wolnego, dziecko nie będzie wykazywać chęci aktywnego uczestnictwa w zajęciach dodatkowych. Swój wolny czas poświęci na granie w gry komputerowe, czy oglądanie telewizji. Inaczej będzie w sytuacji, gdy rodziny aktywnie wykorzystają swój wolny czas, wychodząc do teatru, czy muzeum i w ten sposób kształtując zainteresowania młodych ludzi. Dziecko potrzebuje wolności, przestrzeni do działania. Dorośli powinni zapewnić im warunki odpowiednie dla ich rozwoju, gdyż dzieciństwo jest najważniejszym okresem w życiu każdego człowieka. To, jak młody człowiek je przeżyje, wpłynie na jego funkcjonowanie w dorosłym życiu. Rodzice powinni brać pod uwagę potrzeby dziecka, rozumieć je i nie obciążać nadmiarem obowiązków. Powinni oni zaufać swoim pociechom i sprawić, by to dziecko decydowało o swoim życiu, by nauczyło się samodzielności i odpowiedzialności. Jako rodzice, wychowawcy, bądźmy aktywnymi ,,wspieraczami z boku", czujnymi obserwatorami swoich dzieci, nie narzucajmy swoich poglądów, nie bądźmy nadopiekuńczy, gdyż w ten sposób nie przygotujemy ich do dorosłego życia. Przeprowadzone przeze mnie badania w Zespole Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Kobylinie pokazują, że zajęcia pozalekcyjne są oceniane przez uczniów pozytywnie. Młodzi ludzie uważają, że rozwijają one ich zainteresowania. Uczniowie czerpią z udziału w nich różne pozytywne korzyści, a co najważniejsze,

Praca pt.: „Ukryty program przedszkolnych placów zabaw” ma na celu wskazać czym jest ukryty program. Wskazać, w jaki sposób objawia się w funkcjonowaniu przedszkolnych placów zabaw. Jaki wpływ ma na jawny program placówki. Z czego dokładnie składa się, co powoduje. W części teoretycznej przedstawiono treści dotyczące organizacji placówki przedszkolnej, wskazano różne ujęcia teoretyczne pojęcia ukrytego programu, zarysowano problematykę przedszkolnego placu zabaw. Badania przeprowadzono za pomocą metody studium przypadków, w której użyto techniki, jaką jest obserwacja uczestnicząca. Obserwację przeprowadzono trzykrotnie na przełomie miesięcy: luty, marzec, kwiecień za pomocą dziennika obserwacji. W części dotyczącej analizy badań podjęto się próby odpowiedzi na problem badawczy. Scharakteryzowano środowisko, miejsce przeprowadzanych badań oraz odpowiedziano na pytania szczegółowe. Na podstawie analizy badań wskazano zespół praktyk łagodzących występowanie ukrytego programu.

Filozofia kaizen jest dobrze znana w świecie, powszechnie utożsamia się ją z jedną z kluczowych koncepcji zarządzania. Niemniej jednak w literaturze przedmiotu, jak dotąd, nie odnalazłam opracowania zawierającego ideę aplikacji czy adaptacji założeń filozofii kaizen do pedeutologii, a szczególnie do rozwoju zawodowego nauczyciela. Według mnie taka propozycja jest możliwa i w swojej pracy starałam się ukazać, że w pedeutologii jest miejsce na nowe kierunki myślenia o nauczycielu. Przedmiotem badań w pracy jest filozofia kaizen jako alternatywa dla rozwoju zawodowego współczesnego nauczyciela. W celu zgłębienia wiedzy na wybrany temat, przeprowadziłam badania literatury przedmiotu z zakresu trzech obszarów badawczych: edukacji alternatywnej, pedeutologii oraz filozofii kaizen. Celem badań jest wytworzenie wiedzy o możliwościach aplikacji filozofii kazien w obszarze zagadnień współczesnej pedeutologii, ukazanie, że przy pomocy założeń filozofii kaizen nauczyciel może znacznie wzbogacić swój rozwój zawodowy, oprócz podjęcia formalnej ścieżki awansu zawodowego. W pierwszym rozdziale mojej pracy przedstawiłam założenia badawcze, uzasadniając charakter i wybór metody badań. W mojej pracy wykorzystałam metodę interpretacji danych – hermeneutykę, którą zastosowałam w całej pracy. Za Stanisławem Palką przyjęłam schemat pracy teoretyczno-praktycznej, który służy budowaniu systemu teoretycznej wiedzy pedagogicznej, a także rozwiązywaniu problemów bieżącej praktyki wychowania, kształcenia i samokształcenia człowieka. W kolejnym rozdziale analizowałam obszar edukacji alternatywnej, gdzie zajęłam się głównie ustaleniem czym owa alternatywność jest i co o niej przeświadcza. Omówiłam również podział edukacji alternatywnej dokonanej przez Śliwerskiego i starałam się wyjaśnić powody występowania tego rodzaju edukacji. Następnie omówiłam zagadnienie pedeutologii. Badania w tym obszarze rozpoczęłam od historycznego aspektu formowania się zawodu nauczyciela na przestrzeni wieków, by następnie skupić się na współczesnym pojmowaniu nauczyciela. Dokonałam przeglądu wybranych podejść do roli i zadań współczesnego nauczyciela. Moje poszukiwania koncentrowały się na różnych typach nauczyciela, które wyłaniają się ze współczesnej literatury przedmiotu. Następnie skupiłam się na różnych aspektach pracy nauczyciela: rozwoju zawodowym, doskonaleniu i dokształcaniu, instytucjonalnym i moralnym wymiarze zawodu nauczyciela oraz wypaleniu zawodowym. Filozofia kaizen jest kolejnym z przeanalizowanych przeze mnie w pracy obszarów badawczych. Ustaliłam genezę filozofii kaizen, przybliżyłam jej istotę oraz ukazałam różne możliwości i narzędzia, jakie filozofia kaizen ze sobą niesie. Ostatni rozdział pracy jest uwieńczeniem moich dwuletnich badań. W tym miejscu odpowiadam na następujący problem badawczy: w jaki sposób i w jakim zakresie współczesny nauczyciel może wykorzystać filozofię kaizen jako alternatywę dla rozwoju zawodowego? Wyniki moich badań, ukazują, że filozofia

Praca pt. „Osoba ze spektrum autyzmu jako bohater filmowy”. Głównym celem pracy było uzyskanie wiedzy na temat sposobu przedstawienia osób ze spektrum autyzmu w literaturze filmowej, na przykładzie serialu „Atypowy”. Praca jest podzielona na cztery części. W pierwszej zostały opisane definicje oraz klasyfikacja niepełnosprawności. Występuje również opis niepełnosprawności intelektualnej oraz stereotypy, które występują w społeczeństwie. Następnie została przedstawiona krótka historia autyzmu oraz przykładowe koncepcje powstawania tego zaburzenia. W kolejnym rozdziale opisano charakterystykę osób ze spektrum autyzmu, natomiast ostatni podrozdział zawiera informacje na temat terapii osób autystycznych w Polsce. W drugiej części zostały podjęte tematy związane z mediami. W pierwszym podrozdziale opisano charakterystykę mediów, sposoby komunikacji, rodzaje mediów. Następnie został przedstawiony wizerunek osób niepełnosprawnych w literaturze filmowej na przestrzeni lat. Kolejna część zawiera zagadnienia związane z metodologią badań własnych. Występuje tam charakterystyka nauki oraz metodologii badań. W kolejnych podrozdziałach został opisany przedmiot oraz cel badań, a także problemy badawcze, strategie oraz schematy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, a także etyka badań naukowych. W ostatnim rozdziale pracy zostały opisane wyniki oraz interpretacja badań własnych. Na początku występuje przebieg badań, następnie opisano charakterystykę postaci występujących w serialu „Atypowy”. Kolejne podrozdziały poświęcono analizie obszarów, które zostały wyodrębnione w problemach badawczych, czyli relacje rodzinne, funkcjonowanie, nietypowe zachowania, empatia, sposoby komunikacji oraz możliwości terapeutyczne występujące w serialu „Atypowy”.

Problem główny niniejszej pracy brzmi Jaką wiedzą dysponują absolwenci terapii zajęciowej rocznika 2018 Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu na temat potrzeb osób starszych? Celem badań jest poznanie wiedzy terapeutów zajęciowych z rocznika 2018 na temat potrzeb osób starszych. Badania osadzone zostały w schemacie studium przypadku. Zebrany bogaty materiał empiryczny ukazuje szeroką, choć nie do końca uporządkowaną wiedzę terapeutów zajęciowych. Metodę badawczą stanowi wywiad, a technikę badawczą stanowią dyspozycje do wywiadu. W niniejszej pracy magisterskiej ukazano problematykę potrzeb osób starszych oraz oczekiwanej wiedzy specjalistów z nimi pracujących, tzn. terapeutów zajęciowych kształconych według zachodniego modelu. Rezultaty przeprowadzonych badań wskazują na rozbudowaną wiedzę dotyczącą wybranych potrzeb osób starszych posiadanej przez absolwentów terapii zajęciowej.