Czas wolny w życiu każdego człowieka pełni bardzo ważną rolę. Szczególnie istotny jest w życiu dzieci i młodzieży. Już od najmłodszych lat dzieci powinny mieć wpajane zasady, dotyczące organizacji i spędzania czasu wolnego. W dzisiejszych czasach dostępnych jest wiele form spędzania czasu wolnego. Każdy bez względu na wiek, czy status społeczny może zorganizować sobie czas wolny w sposób ciekawy i atrakcyjny. Przedmiotem badań niniejszej pracy jest czas wolny wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego. Celem natomiast jest poznanie form spędzania czasu wolnego w placówce. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwsze dwa rozdziały przedstawiają teorię związaną z czasem wolnym, a także z placówkami opiekuńczo-wychowawczymi. W trzecim rozdziale została opisana metodologia badań. Wybraną techniką w niniejszej pracy jest otwarty wywiad pogłębiony. Dzięki uzyskanym od respondentom informacjom, udało mi się otrzymać odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Czwarty rozdział to analiza badań własnych. Grupa badawcza składała się z wychowawców i wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej. Odpowiedzi badanych wskazywały, że w placówce występują rozmaite formy spędzania czasu wolnego. Każdy wychowanek z pewnością znajdzie tam coś dla siebie. W placówce czas wolny organizowany jest w sposób aktywny i bierny. Bardzo często organizowane są różnego rodzaju zajęcia fizyczne, kulturalne, komputerowe, muzyczne, plastyczne. Dzięki nim wychowankowie placówki mogą się rozwijać i spędzać czas wolny w sposób ciekawy. W życiu każdego wychowanka bardzo ważną rolę pełni wychowawca, to on w pewien sposób zastępuje rodziców. Wpaja wychowankom zasady organizacji czasu wolnego, pokazuje jak spędzać czas wolny efektywnie. Wychowawca organizując czas wolny wychowankom, napotyka na swojej drodze różne trudności. Organizując czas wolny musi brać pod uwagę szereg różnych czynników.

Zagadnienie czasu wolnego jest godne uwagi, zwłaszcza u dzieci i młodzieży, gdyż nie potrafią odpowiednio go wypełnić. Nabiera to szczególnie znaczenie wśród wychowanków placówki socjalizacyjnej, ponieważ rodzice nie przekazali im odpowiednich wzorów zachowań. Celem mojej pracy jest ukazanie sposobów spędzania czasu wolnego wychowanków placówki socjalizacyjnej. W mojej pracy zdecydowałam się na badania jakościowe, gdyż pozwalają one uzyskać głębsze informacje. Badania przeprowadzałam wśród wychowanków i wychowawców placówki socjalizacyjnej. Posłużyłam się otwartym wywiadem pogłębionym. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy rozdział obejmuje zagadnienie czasu wolnego w oparciu o literaturę. Została w nim podjęta próba wyjaśnienia pojęcia czasu wolnego, funkcji czasu wolnego, form spędzania czasu wolnego oraz zagrożenia i korzyści czasu wolnego. Drugi rozdział obejmuje placówka socjalizacyjna środowiskiem opieki zastępczej. W tym rozdziale zostało wyjaśnione pojęcie i zadania placówki socjalizacyjnej, działalność opiekuńczo-wychowawcza oraz pracownicy i wychowankowie placówki. Trzeci rozdział obejmuje rolę wychowawców w przygotowaniu wychowanków do racjonalnego wykorzystania czasu wolnego. Została w nim podjęta próba wyjaśnienia znaczenie wychowawców w przygotowaniu wychowanków do rozsądnego korzystania z czasu wolnego oraz rola szkoły w organizowaniu czasu wolnego. Czwarty rozdział obejmuje metodologie badań własnych. W tym rozdziale opisana została metoda, technika oraz narzędzie badawcze, a także przedstawione problemy i cel badawczy. Rozdział ten zawiera również teren i przebieg badań. Rozdział piąty to analiza badań własnych. Pierwszy podrozdział dotyczy, jak placówka organizuje czas wolny wychowankom. Drugi podrozdział ukazuje, jak spędzają czas wolny badani wychowankowie. Trzeci podrozdział poświęcony jest opinii na temat sposób spędzania czasu wolnego wśród wychowanków i wychowawców. Młodzi ludzie mają różne poglądy, co do zamiłowań względem różnych poszczególnych sposób spędzania czasu wolnego. Zainteresowania przejawiają się poprzez czynne podejmowanie aktywności, bądź bierny sposób spędzania czasu wolnego.

Tytułem mojej pracy magisterskiej jest: Zdrowe odżywianie w opinii uczniów klas III szkoły podstawowej. Zdrowe odżywianie jest jedną z najpopularniejszych definicji spotykanych w dzisiejszych czasach. Ludzie żyją w ciągłym biegu, nie mając czasu na odpoczynek oraz odpowiednio przygotowane posiłki. Zjawisko zdrowego odżywiania spotykane jest coraz częściej nie tylko w życiu dorosłych. Dzieci również spotykają się ze zjawiskiem zdrowego odżywiania. Odżywianie jest to proces, pozwalający organizmowi prawidłowo funkcjonować oraz rozwijać się. Dzieci w okresie wczesnoszkolnym rozwija się w bardzo szybkim tempie, dlatego spożywane przez nie posiłki powinny zawierać wiele potrzebnych do rozwoju składników. Problem żywienia został przeze mnie zauważony w szkole, w której pracuję, gdyż dostrzegam wiele nieprawidłowości, które są prowadzonych w szkole na temat zdrowego odżywiania. Nauczyciele czasami przeprowadzają zajęcia nawiązujące do profilaktyki zdrowego odżywiania. Niestety uczniowie nadal mają problem z właściwymi nawykami żywieniowymi. Głównym celem mojej pracy było poznanie opinii o zdrowym odżywianiu uczniów klas III szkoły podstawowej. Szkoła, w której przeprowadziłam badania, jest małą szkołą w Rawiczu. Problem zdrowego odżywiania został przeze mnie zauważony w tamtym roku, gdyż dzieci posiadają dość dużą wiedzę na temat prawidłowego odżywiania, jednak zastanawiało mnie, czy stosują zdobytą wiedzę w swoim życiu. Pierwszy rozdział pracy zawiera część teoretyczną na temat rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wyróżniłam cztery kategorie rozwoju dzieci. Drugi rozdział pracy opisuje czym jest zdrowe odżywianie, jakie są zasady zdrowego odżywiania, ile oraz jakie posiłki powinny spożywać dzieci, zwróciłam też uwagę, jakie zagrożenia płyną z nieprawidłowo odżywiania, jakie choroby mogą prowadzić do spożywania niezdrowych, wysokokalorycznych lub niskokalorycznych posiłków. Kolejny rozdział opisuje część metodologiczną pracy. Zawiera on cel główny oraz cele szczegółowe, problemy badawcze oraz metody, techniki i narzędzia badawcze. Badania zostały przeprowadzone w dwóch klasach trzecich, a narzędziem jakim się posłużyłam, był kwestionariusz ankiety. Badania przebiegły w prawidłowy sposób, uczniowie poprawnie wypełnili wszystkie przygotowane przeze mnie pytania, a zebrane przeze mnie narzędzia badawcze pozwoliły mi opracować kolejny etap pracy. Ostatni rozdziała pracy zawiera analizę wyników badań. Do przedstawienia wyników posłużyły mi tabele oraz wykresy. Przeprowadzone przeze mnie badania, pozwoliły mi wyciągnąć wiele ciekawych wniosków na temat odżywiania dzieci w klasach III szkoły podstawowej.

Praca magisterska "Bajkoterapia jako jedna z metod pracy z dziećmi 5-letnimi" składa się z sześciu części. Wstęp, w którym zwraciłam uwagę na problematykę całej pracy. Rozdział pierwszy poświęcony został sylwetce psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym. Jest on istotny ze względu na specyfikę pracy, w celu poznania możliwości dziecka w tym wieku. Drugi rozdział to teoretyczne przedstawienie definicji bajki, bajkoterapii oraz ich roli. W tej części poruszyłam także temat lęku, którego wyjaśnienie staje się kluczowe dla stosowania bajek terapeutycznych Rozdział trzeci to metodologia badań własnych, ze szczególnym uwzględnieniem pytań badawczych. W rozdziale czwartym wnikliwie przedstawiłam analizę badań własnych. Badania przeprowadzone zostały w grupie dzieci 5- letnich w Przedszkolu Publicznym Wysepka we Wrocławiu. Pracę kończy podsumowanie oraz wnioski wysunięte po zakończonych badaniach. W tym punkcie twierdząco odpowiedziałam na postawione pytania badawcze, tym samym ukazując ogromną rolę bajek terapeutycznych.

Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy zagadnień związanych z zespołem Downa. Przestawiona została jego historia, która może sięgać nawet trzech tysięcy lat wstecz. Pierwsze zanotowane wzmianki na ten temat pojawiły się jednak dopiero w 1838 roku. Od tego czasu wiedza na temat zespołu Downa bardzo się rozwinęła. W tym rozdziale omówione zostały również etiologia i objawy, a także rozwój osób z zespołem Downa. W drugim rozdziale przedstawione zostały zagadnienia dotyczące wczesnej interwencji. Porównane zostały pojęcia „wczesna interwencja” oraz „wczesne wspomaganie rozwoju”. Omówiona została pielęgnacja niemowlęcia z zespołem Downa oraz to, czym różni się od pielęgnacji dziecka zdrowego. Scharakteryzowane zostały również działania podejmowane w ramach wczesnej interwencji. Rozdział trzeci dotyczy metodologii moich badań. Przedstawiony w nim został przedmiot i cel badań, postawione problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz charakterystyka badanej populacji. W rozdziale czwartym przedstawiłam zebrane przeze mnie dane oraz ich analizę. W ostatniej części zamieściłam aneks, który zawiera kwestionariusz ankiety.

Praca zawiera 5 części. Trzy pierwsze części są rozdziałami teoretycznymi. Rozdział przedstawia metodologię badań własnych. Natomiast ostatni piąty rozdział jest analizą badań własnych z zaproponowanym programem terapeutycznym dotyczącym sfery najbliższego rozwoju. Pierwszy rozdział przedstawia obraz dziecka z zespołem Downa. Omówiona została w nim szczegółowo historia odkrycia trisomii 21 przez Johna Langdona Downa w 1866 roku w Stanach Zjednoczonych, medyczne aspekty zaburzeń rozwoju, odmiany zespołu Downa (trisomia prosta, mozaikowa, translokacyjna), częstość występowania zaburzenia (1/600-700 żywych urodzeń). Kolejny podrozdział opisuje wady kliniczne które mogą występować, jak np. cechy dysmorficzne, niepełnosprawność intelektualna, wady układowe czy somatyczne. Następny podrozdział opisuje sfery funkcjonowania dziecka z zespołem Downa. Podzielone zostały na funkcjonowanie w sferze poznawczej, w której omówiono specyfikę zabawy, rozwój fizyczny oraz mowę i komunikację, a także rozwój emocjonalno-społeczny z uwzględnieniem wpływu wychowania, osobowości i temperamentu oraz edukacji dzieci z trisomią 21. W następnym podrozdziale omówiona zostaje charakterystyka rehabilitacji małego dziecka z zespołem Downa, diagnostyka prenatalna, miejsca gdzie można szukać pomocy oraz przedstawione zostały 3 wybrane metody rehabilitacji. Drugi rozdział teoretyczny nakreśla czym jest Metoda Krakowska oraz omawia jej 13 elementów: stymulację słuchową, stymulację naśladowania mowy z wykorzystaniem Gestów Artykulacyjnych, terapię funkcji wzrokowych, symultaniczno-sekwencyjną naukę czytania, dziennik wydarzeń, wybór dominującej ręki, stymulację lewej półkuli, stymulację funkcji motorycznych, poznanie wielozmusłowe- bodźce zapachowe i smakowe, stymulacja pamięci, ćwiczenia kategoryzacji, kształtowanie myślenia przyczynowo-skutkowego oraz kształtowanie zachowań społecznych. Ostatni rozdział teoretyczny omawia system wychowania Marii Montessori. Przedstawia on myśl pedagogiczną Montessori, specyfikę otoczenia, materiał rozwojowy stworzony przez pedagożkę, wykorzystanie metody do pracy z dziećmi ze specjalnymi potrzebami rozwojowymi, idee integracji oraz rolę kształcenia wielozmysłowego dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Rozdziałem czwartym jest metodologia badań własnych. Przedstawia ona podmiot badań (dziecko z zespołem Downa oraz proces jego rehabilitacji) cel pracy problemy badawcze dotyczące form rehabilitacji stosowanych w przedszkolu oraz poza nim, zalety oraz wady uczęszczania dziecka z zespołem Downa do przedszkola ogólnodostępnego, a także wykorzystania elementów Metody Krakowskiej do pracy z dzieckiem z trisomią 21. Omówiona zostaje także metoda indywidualnych przypadków oraz narzędzia i techniki badawcze stosowane podczas badań. Metodologię badań własnych kończy teren oraz organizacja badań. Ostatnią częścią pracy jest analiza wyników badań przedstawiona za pomocą studium indywidualnego przypadku. Ta część została podzielona na 4 części. Pi

Praca na temat "Opinia młodzieży na temat konsekwencji spożywania alkoholu" ma charakter badawczy. Głównym celem pracy było poznanie opinii młodzieży na temat konsekwencji spożywania alkoholu. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy i drugi zawiera założenia teoretyczne. Rozdział pierwszy poświęcony jest na charakterystykę okresu dojrzewania. Zawiera opis rozwoju fizycznego, społecznego oraz, jak kształtuje się tożsamość w okresie adolescencji. Rozdział drugi skupia się na opisie alkoholu oraz jego klasyfikacji. Opisuje czynniki powodujące spożywanie napojów alkoholowych, jakie konsekwencje zdrowotne oraz społeczne związane są z jego spożywaniem oraz, jakie są objawy spożywania alkoholu. Dodatkowo zawiera opis profilaktyki. W trzecim rozdziale zostały opisane założenia metodologiczne, które obejmują cele badań, problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze. Obejmuje również opis terenu badań oraz charakterystykę badanej grupy. Rozdział czwarty poświęcony jest na prezentację i analizę badań własnych, w których wzięła udział młodzież gimnazjalna.

Praca na temat wybranych metod rehabilitacji społeczno - zawodowej osób z niepełnosprawnością intelektualną w warsztatach terapii zajęciowej ma charakter badawczy i przedstawia m.in. funkcjonowanie placówki, metody, które są stosowane w poszczególnych pracowniach, opisuje przebieg rehabilitacji społeczno - zawodowej oraz współpracę ze środowiskiem lokalnym i rodzinnym. Pierwszy rozdział pracy dotyczy pojęcia niepełnosprawności intelektualnej, przyczyn, klasyfikacji oraz stopni niepełnosprawności intelektualnej. Drugi rozdział odnosi się do rehabilitacji społeczno - zawodowej, różnych rodzajów rehabilitacji, określa cele, zadania oraz czynniki obu rehabilitacji, jak również przedstawia ramową propozycje prowadzenia rehabilitacji społecznej i zawodowej. Trzeci rozdział dotyczy warsztatów terapii zajęciowej ich organizacji i funkcjonowania. Rozdział zawiera definicję, cele, zasady tworzenia i cechy terapeuty, jakimi powinna charakteryzować się każda osoba chcąca pracować w warsztacie. Kolejny rozdział odnosi się do metodologii badań, gdzie został opisany przedmiot i cel badań, problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz teren i organizacja badań. Ostatni rozdział zawiera analizę badań własnych i dotyczy opisu działalności placówki, uczestników i pracowników warsztatu, dokumentacji, jaka jest wykorzystywana w placówce, opis czterech pracowni oraz współpracę z innymi instytucjami oraz środowiskiem rodzinnym. Koniec pracy składa się z podsumowania i wniosków.

W mojej pracy zajęłam się zagadnieniem komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC) oraz jej wykorzystania w pracy z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. Biorąc pod uwagę jak wiele jest nieporozumień i trudności w prowadzeniu terapii dzieci z wykorzystaniem AAC, uznałam, że jest to temat warty zgłębienia. Swoje badania zawęziłam do obszaru szkoły. W pierwszym rozdziale skupiam się nad charakterystyką dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. W świetle literatury przedmiotu przedstawiłam ujęcie definicyjne niepełnosprawności intelektualnej, etiologię i najnowsze klasyfikacje, omówiłam rozwój dziecka niepełnosprawnego, ze szczególnym uwzględnieniem kompetencji komunikacyjnych oraz przedstawiłam podstawowe informacje na temat szkolnictwa uczniów z niepełnosprawnością intelektualną. Drugi rozdział skupia się na omówieniu roli mowy, języka i komunikacji w życiu człowieka oraz omówienia komunikacji alternatywnej i wspomagającej AAC. Przedstawiłam najważniejsze pojęcia, najczęściej wykorzystywane symbole, pomoce komunikacyjne, zestawy i systemy AAC. Omówiłam także kwestie dotyczące diagnozy i prowadzenia terapii dzieci z problemami mowy. Badania przedstawione w czwartym rozdziale pracy zostały przeprowadzone w placówce, w której większość dzieci stanowią uczniowie niemówiący, a która w założeniach swojej pracy wymienia koncentrowanie się na rozwijaniu kompetencji komunikacyjnych wśród dzieci z niepełnosprawnością intelektualną, z wykorzystaniem wspierających i alternatywnych form komunikacji. Badania zostały przeprowadzone za pomocą obserwacji grup dzieci podczas pobytu w placówce oraz wywiadów z pracownikami szkoły. Wnioski z przeprowadzonych badań zostały przedstawione w podsumowaniu.

Problematyka niniejszej pracy odnosi się do budowania poczucia własnej wartości u dzieci sześcioletnich. Temat pracy mieści się w obszarze umiejętności społecznych. Postanowiłam poruszyć tę problematykę, ponieważ jest to istota każdego człowieka. Akceptacja siebie i posiadanie wysokiej samooceny jest ważnym elementem codziennego życia, a bardzo często dzieci mają zbyt niskie poczucie własnej wartości. Instytucje takie jak szkoła i przedszkole mają za zadanie przygotować dzieci do życia w społeczeństwie. Dlatego też, zaraz po środowisku rodzinnym, ważne jest, aby placówki te kształtowały u dzieci umiejętności społeczne, w tym podnosiły poziom poczucia własnej wartości. Niniejsza praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów głównych, ośmiu podrozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury z zakresu psychologii i pedagogiki, przybliżam problematykę pracy. Skupiam się na sylwetce rozwojowej oraz rozwoju społeczno-emocjonalnym dziecka sześcioletniego. Informacje w nim zawarte pozwolą określić poziom rozwoju psychicznego dziecka oraz jego predyspozycje do budowania poczucia własnej wartości. Dokonuję także analizy wpływu środowiska szkolnego oraz relacji międzyludzkich na samoocenę jednostki. Analizuję jak duży wpływ na rozwój społeczno-emocjonalny ma nauczyciel, jego stosunek do dziecka i do samego siebie. Zaznaczam także, jaki wpływ na ocenę siebie mają towarzyszące uczucia i emocje oraz poruszam temat nieśmiałości, który może mieć wpływ na zaniżone lub zawyżone poczucie wartości. Jako, że proces kształtowania poczucia własnej wartości trwa całe życie, a najważniejszym etapem jest dzieciństwo oraz okres dorastania, to przybliżam także jakie są potrzeby i możliwości dziecka oraz jak należy pracować nad jego samooceną. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „JA- człowiek wartościowy i niepowtarzalny”, którego celem jest podniesienie poczucia wartości u dzieci sześcioletnich. W założeniach projektu opieram się na humanistycznej teorii uczenia się, która stawia ucznia w centrum, dzięki czemu sam doświadcza i dąży do rozwiązania problemu. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 3 scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności. Czas poświęcony na realizację projektu zawiera się w trzech dniach, a scenariusze mogą być realizowane pojedynczo. W pierwszym podrozdziale nakreśliłam jaki jest cel projektu, oraz to w jaki sposób chcę go osiągnąć, opierając się na literaturze przedmiotu. Trzeci podrozdział przedstawia grupę uczniów, w której realizowany był projekt edukacyjny. Prezentuję tam predyspozycje grupy oraz problemy z jakimi się borykają. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Skupiłam się na przedstawieniu teoretycznej strony ewaluacji, do czego służy, jakie są jej rodzaje i funkcje. Ukazałam jak ważna w procesie edukacji jest ewaluacja, która służy ciągłemu doskonaleniu się nauczyciela. Jest ona nieodzownym elementem każdeg

Pierwszy rozdział zbudowany jest z trzech podrozdziałów. Są one zawiązane z rozpoznaniem problemu odnosząc się do literatury. Pierwszy podrozdział zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w okresie wczesnoszkolnym. Jest on ważnym elementem mojej pracy, ponieważ zawiera w sobie charakterystykę dziecka i jego gotowość do stosowania odpowiednich metod i form pracy, a także integralne podejście w nauczaniu. Kolejny podrozdział dotyczy specyfiki edukacji środowiskowej, pozwala on na ujrzenie edukacji wczesnoszkolnej przez jej pryzmat. Następnym podrozdział nawiązuje do budowania wiedzy uczniów w oparciu o założenia teorii konstruktywistycznej. Jest to główny przedmiot zainteresowań w mojej pracy. Drugi rozdział odnosi się do założeń i prezentacji własnego projektu. Celem projektu było budowanie wśród uczniów klasy III postawy badacza, wzmaganie ich aktywności i samodzielności. W podrozdziale drugim mieści się prezentacja projektu, który zrealizowałam podczas praktyk dyplomowych. Natomiast kontekst sytuacyjny realizacji zajęć, zawarłam w podrozdziale trzecim, gdzie dokonałam charakterystykę grupy i placówki. Ostatni rozdział poświęcony został ewaluacji. Składa się on z dwóch podrozdziałów, które zawierają teoretyczne podstawy ewaluacji oraz autoewaluację własnych działań. Odnoszę się tam do kryteriów zawartych w scenariuszach zajęć z perspektywy nauczyciela konstruktywisty i refleksyjnego praktyka. Wnioski zawieram w zakończeniu pracy, dotyczą one kompetencji nauczyciela.

Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy rozdział jest teoretycznym rozpoznaniem problematyki w literaturze przedmiotu. Składa się z trzech podrozdziałów, w których poruszyłam kluczowe kwestie tematu mojej pracy. W pierwszym podrozdziale zajęłam się charakterystyką rozwoju społeczno – emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym. Na początku dotknęłam tematu rozwoju społecznego. Zwróciłam uwagę na różne sposoby jego ujmowania. Dokonałam charakterystyki rozwoju przedszkolaka, wskazując potrzeby społeczne dzieci w tym wieku. Następnie zajęłam się rozwojem emocjonalnym. Zwróciłam tu uwagę na cztery obszary rozwoju oraz jego rolę. W kolejnym podrozdziale zwróciłam uwagę na umiejętności życiowe. Dokonałam przeglądu definicji umiejętności społecznych oraz wymieniłam umiejętności składające się na kompetencje społeczne. Ostatni podrozdział dotyczy metody projektów oraz możliwości wykorzystywania jej podczas rozwijania umiejętności kluczowych. Dokonałam w nim charakterystyki metody oraz wskazałam skutki, jakie płyną z jej korzystania. Drugi rozdział zatytułowany Prezentacja projektu działań edukacyjnych „Razem raźniej” również składa się z trzech części. W pierwszym podrozdziale przedstawiłam założenia projektu. Wskazałam jego główny cel, jakim jest tworzenie okazji do rozwijania u dzieci kompetencji interpersonalnych. Przedstawiłam również procedury osiągania celów oraz przyjętą postawę nauczyciela konstruktywisty. Drugi podrozdział stanowi prezentację projektu. Dołączyłam w nim przygotowane scenariusze zajęć: „Nasz kontrakt współpracy”, „Znaczenie wody w przyrodzie”, „Misja dzieci życie bez śmieci” oraz „Zielona moda”. W ostatnim podrozdziale zaprezentowałam kontekst sytuacyjny realizowanych zajęć. Dokonałam krótkiej charakterystyki placówki oraz grupy, w której przeprowadzałam zajęcia. Projekt realizowałam podczas praktyk dyplomowych. Rozdział trzeci zatytułowany Ewaluacja projektu „Razem raźniej” składa się z dwóch części. W pierwszym podrozdziale przedstawiłam teoretyczne podstawy ewaluacji pracy nauczyciela. Dokonałam przeglądu definicji ewaluacji oraz zwróciłam uwagę na koncepcję refleksyjnego praktyka. W kolejnym podrozdziale opisałam przebieg przeprowadzonych zajęć. Odnosząc się do kryteriów ewaluacji dokonałam analizy własnej pracy. Z perspektywy nauczyciela konstruktywisty i refleksyjnego praktyka poddałam moją pracę refleksji. Dzięki temu miałam możliwość dokonania oceny siebie w roli nauczyciela. Poznałam zarówno swoje mocne, jak również słabe strony. Wnioski z przeprowadzonego projektu zawarłam w zakończeniu.

Tematem pracy jest doskonalenie rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym. Mieści się on w obszarze edukacji polonistycznej i odnosi się do edukacji logopedycznej. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów rozbudowanych o podrozdziały, zakończenia, bibliografii oraz załącznika. Zgodnie z fragmentem Podstawy programowej dotyczącej rozwoju mowy dziecka w wieku przedszkolnym przygotowałam projekt działań edukacyjnych. W rozdziale I. zatytułowanym problematyka pracy w literaturze przedmiotu, w I. podrozdziale scharakteryzowałam etapy rozwoju mowy dziecka oraz przedstawiłam czynniki wpływające na jej rozwój. w podrozdziale II. Opisałam sylwetkę rozwojową dziecka przedszkolnego. Szczególną uwagę zwróciłam na rozwój biologiczno- społeczny i jego wpływ na kształtowanie się mowy. w ostatnim podrozdziale odniosłam się do roli nauczyciela wychowania przedszkolnego. Zwróciłam uwagę na to, że każdy powinien mieć minimum wiedzy na temat logopedii. II. rozdział mojej pracy to prezentacja projektu działań edukacyjnych ,,Sprawny języczek’’. Celem mojego projektu jest doskonalenie mowy dzieci w wieku przedszkolnym szczególnie w zakresie logopedii. w pierwszym podrozdziale przedstawiam założenia i cele przedstawionych działań edukacyjnych. Drugi podrozdział przedstawia strukturę dnia aktywności na podstawie, której zbudowałam scenariusze zadań. Procedury osiągania celów oraz procedury metodyczne przedstawiam w formie 4. scenariuszy. Projekt zrealizowałam w trakcie praktyk w grupie przedszkolnej -5., -6.- latków. w III. podrozdziale opisuję tę grupę oraz scharakteryzowałam placówkę. W rozdziale III. podjęłam autoewaluację przeprowadzonych działań edukacyjnych według mojego projektu. Przedstawiłam tu podstawy teoretyczne na temat ewaluacji i znaczenia jej w pracy nauczyciela.. w drugim podrozdziale dokonuję opisu przebiegu przeprowadzonych zajęć, jakościowo do oceny procesu jak i wyniku realizacji projektu. Odnoszę się do kryteriów zawartych w scenariuszach zajęć z perspektywy refleksyjnego praktyka. Wnioski pedagogiczne zawieram w zakończeniu pracy . Odnoszą się one do koncepcji współczesnego nauczyciela dziecka młodszego.

Rola ojca w usprawnianiu dziecka z niepełnosprawnością objętego wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka, to temat niniejszej pracy. W pierwsza, druga i trzecia część pracy zostały skonstruowane w oparciu o literaturę przedmiotu. RW rozdziale pierwszym zawarta została definicja ojcostwa, teoretyczne założenia, współczesny wizerunek ojca i obraz ojca dziecka z niepełnosprawnością. Drugi rozdział traktuje o oddziaływaniach podjętych na rzecz usprawniania małego dziecka z niepełnosprawnością, objętego wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka. Trzeci rozdział jest wstępem teoretycznym do podejmowanych w ramach pracy działań badawczych. W ostatniej czwartej części dokonana została analiza badań własnych, w oparciu o przeprowadzone wywiady jakościowe z ojcami dzieci z niepełnosprawnością. Podsumowanie pracy i wnioski są zwieńczeniem podjętych rozważań teoretycznych i przeprowadzonych badań własnych.

Praca ma charakter projektowy. Składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale mojej pracy nakreśliłam teoretyczne podstawy problematyki kształtowania pozytywnego obrazu siebie u dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwróciłam szczególną uwagę na rozwój społeczno-emocjonalny. Dokonałam analizy zmian zachodzących na tym etapie rozwoju. W podrozdziale 1.2 zgłębiłam zagadnienie podmiotowości. Opisałam etapy rozwoju podmiotowości, ponieważ zagadnienie to jest ściśle związane z procesem kształtowania pozytywnego obrazu własnej osoby. W podrozdziale 1.3 zwróciłam uwagę na uwarunkowania poczucia własnej wartości. Wyszczególniłam etapy tego procesu i opisałam czynniki determinujące. W ostatnim podrozdziale pierwszego rozdziału mojej pracy, dokonałam analizy tego, jakie znaczenie dla dziecka ma osoba dorosła w tytułowym procesie. W tym podrozdziale zwróciłam także uwagę na wpływ środowiska. Drugi rozdział mojej pracy stanowi prezentacja projektu moich działań edukacyjnych Jestem jaki jestem. Jego głównym celem jest budowanie pozytywnego obrazu siebie u dziecka. Procedurami osiągania celów jakie wykorzystałam w projekcie są model dnia aktywności, techniki plastyczne i metody aktywizujące. Kontekst działań edukacyjnych przedstawiłam w podrozdziale 2.3. W podrozdziale tym dokonałam charakteryzacji placówki i opisu grupy, w jakiej przeprowadziłam swój projekt. Swój projekt realizowałam podczas praktyk dyplomowych. W trzecim rozdziale mojej pracy, przedstawiłam teoretyczne podstawy ewaluacji i opisałam wykorzystaną w swoim projekcie technikę ewaluacji. W drugim podrozdziale dokonuję opisu przebiegu zajęć, oraz jakościowej oceny przebiegu tych zajęć. W opisie tym, odnoszę się do kryteriów zawartych w zaplanowanych scenariuszach. Z perspektywy nauczyciela konstruktywisty i refleksyjnego praktyka, dokonuję analizy i oceny swojego projektu. Wnioski zawarte w zakończeniu, odnoszą się do kompetencji współczesnego nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej.

Tematem niniejszej pracy są motywy wyboru oraz oczekiwania wobec zawodu nauczyciela z perspektywy studentów pedagogiki. Problematyka mojej pracy dotyczy charakterystyki zawodu nauczyciela oraz motywacji i oczekiwań studentów kierunków pedagogicznych. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym przedstawiam rozpoznanie tematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Dzieli się on na dwa podrozdziały, z których w pierwszym znajduje się szeroka charakterystyka osoby oraz zawodu nauczyciela z uwzględnieniem jego kompetencji, kwalifikacji, osobowości, zadań, funkcji, ról, możliwości awansu oraz problemu wypalenia zawodowego. W drugim podrozdziale przedstawiam zagadnienie motywów, oczekiwań, motywacji oraz zależności, jakie między nimi zachodzą. Ponadto wyróżnione zostały prezentowane w literaturze możliwe motywy wyboru zawodu nauczyciela. W drugim rozdziale przedstawiam metodologię badań własnych. Prezentuję w nim przedmiot, cel badań oraz formułuję problemy badawcze. Ponadto uzasadniam w nim mój wybór strategii badań, która w przypadku mojej pracy opierają się na podejściu pluralistycznym, oraz wynikające z obranej strategii: metodę sondażu diagnostycznego, technikę ankiety oraz narzędzia badawcze: kwestionariusz ankiety. Znajduje się w nim także charakterystyka badanej grupy, którą stanowią studenci kierunków pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego oraz opis terenu i organizacji badań. W trzecim rozdziale została przedstawiona analiza zebranych danych. Składa się on z czterech podrozdziałów wyróżnionych na podstawie postawionych w badaniu problemów badawczych. W każdym z nich znajduje się szczegółowa analiza wyników oraz końcowe podsumowanie i wnioski. W zakończeniu przedstawione zostały wyniki badań niniejszej pracy.

Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiam się na części teoretycznej, opisując zmiany, jakie zachodzą, bądź zaszły w społeczeństwie (deformalizacja i formalizacja kultury), skupiając się również na zagadnieniu „konsumpcji” i jej spectrum jak również na jednym z ważniejszych zagadnień związanych z tematem mojej pracy, czyli seksualnością w kulturze oraz zmianą w zachowaniach seksualnych młodzieży. Kończę rozdział analizując zagadnienie prostytucji, jej odłam, czyli sponsoring oraz wyjaśniam czytelnikowi zagadnienia związane z blogami. Drugi rozdział został przeze mnie całkowicie poświęcony metodologii, w którym opisuję rodzaje i strategie zbierania badań jakościowych oraz ilościowych, następnie charakteryzuje metody zbierania danych w badaniach jakościowych, kończąc rozdział fragmentem, w którym skupiam się na opisaniu wybranej przeze mnie techniki/ metody badawczej. Ostatni trzeci rozdział zawiera badania własne, w których przedstawiam fragmenty wypowiedzi blogerek, a następnie analizuję je pod kątem odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania badawcze.

Praca ta zgłębia tematykę aktywności turystycznej młodzieży akademickiej. Tekst przedstawiony jest w formie opisu przestrzeni edukacji nieformalnej i pozaformalnej w oparciu o wypowiedzi członków klubu podróżniczo - rowerowego Niniwa Team z Kokotka. Opracowanie to w znaczącym stopniu wyjaśnia edukacyjne aspekty aktywności turystyczno - rowerowej. Praca ma na celu zbadanie poziomu edukacyjnych aspektów młodych ludzi, oraz wpływu jaki wywiera proces wychowania turystycznego. Tekst ma odpowiedzieć na pytania dotyczące potrzeb i motywów turystyki młodzieżowej oraz czynników kształtujących rozwój człowieka w edukacji formalnej i nieformalnej. Aby tego dokonać omówione zostały między innymi zagadnienia podjęcia aktywności turystycznej, zakres kompetencji społecznych, duchowych korzyści oraz sposoby przygotowań do wypraw rowerowych członków klubu Niniwa Team. Wiedza zawarta w pracy w dużej części opracowana została na licznych spotkaniach w oparciu o rozmowy i konsultacje przeprowadzone na przestrzeni kilku tygodni z uczestnikami wypraw podróżniczych klubu ze śląska. W celu szerszego spojrzenia na temat do grupy badawczej zaliczone zostały zarówno osoby z wieloletnim stażem jak i bez doświadczenia w wyprawach. Spotkania i konsultacje odbywały się w centrum formacji klubu Niniwa Team w Kokotku, która jest prowadzona przez duszpasterzy. Główna przyjęta metoda badawcza, czyli wywiad przeprowadzony został z członkami klubu i jego założycielem Ojcem Tomaszem Maniurą w celu zapewnienia możliwie jak największej wiarygodności i swobody wypowiedzi prowadzony był w sposób indywidualny na spotkaniach integracyjnych i informacyjnych w Kokotku. Za szablon badawczy przyjęto wywiad w formie otwartych wypowiedzi.

Muzyka towarzyszy ludziom od niepamiętnych czasów. Oddziałuje na słuchaczy głównie poprzez dźwięk, mając tym samym ogromny wpływ na na sferę emocjonalną człowieka. Chociaż muzyka popularna bardzo często poddawana jest krytyce, nie ulega wątpliwości,że w dużym stopniu oddziałuje na różne sfery życia człowieka począwszy od relacji rodzinnych, poprzez odkrywanie i wyrażanie swojej indywidualności aż po kształtowanie się relacji międzyludzkich i uczestnictwo w życiu społecznym Niniejsza praca poświęcona jest roli muzyki popularnej w kształtowaniu się tożsamości młodych dorosłych. Pierwsza część pracy dotyczy problematyki kultury popularnej, która stanowi jeden z elementarnych czynników wchodzących w skład procesu socjalizacji. Zawiera także opis pojęcia tożsamości z punktu widzenia pedagogiki. Ponadto porusza tematykę muzyki popularnej w debacie pedagogicznej a dokładnie roli jaką odgrywa nie tylko w kulturze ale również w życiu każdego człowieka. Ostatni element pracy stanowi charakterystyka młodzieży jako kategorii społecznej. Druga część pracy dotyczy metodologicznych podstaw niniejszych rozważań. Rozdział ten obejmuje omówienie celu oraz problemów badawczych, zawiera opis paradygmatów badawczych oraz strategii ilościowych i jakościowych w badaniach pedagogicznych. Dotyczy także problematyki metod zbierania danych w badaniach jakościowych oraz zawiera krótką charakterystykę przyjętej metody badawczej. Trzecia część pracy poświęcona jest analizie zebranych w toku badań danych. Zawiera opis badanej grupy oraz krótką interpretację materiału badawczego. Głównym celem tego rozdziału jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jaką rolę odgrywa muzyka popularna w kształtowaniu tożsamości młodych dorosłych?

Przedmiotem niniejszej pracy dyplomowej jest duchowy wymiar turystyki religijnej. Zagadnienie to rozważane jest na podstawie badań wśród młodzieży należącej do grupy przykościelnej, biorącej udział w turystyce religijnej. Turystyka religijna powiązana jest z duchowością i religijnością, które to sfery wyrażane są poprzez różne aktywności. Celem pracy było określenie oddziaływania turystyki religijnej na duchowość jej uczestników. W pierwszym rozdziale pracy zatytułowanym „Duchowość współczesnego człowieka- dylematy i rozstrzygnięcia” znajduje się odpowiedź dotycząca funkcjonowania człowieka wierzącego i podróżującego na płaszczyźnie religijnej połączonej z turystyką. W rozdziale wskazana jest geneza podejmowania tej aktywności jak i rezultaty z niej wynikające. Rozdział drugi nosi nazwę „Metodologiczne podstawy badań własnych”. Przedstawione zostają w nim cel i problem badawczy. Następnie omówione zostają paradygmaty w badaniach edukacyjnych, wyróżnia się przy tym paradygmat: pozytywistyczny, interpretatywny, na którym opierać się będzie praca, krytyczny i postmodernistyczny.. Trzeci rozdział pracy nosi tytuł „Analiza wyników badań” i rozpoczyna się od krótkiej charakterystyki grupy badanej. W dalszej części znajdują się opracowane wyniki badań własnych, przeprowadzone za pomocą wywiadu narracyjnego w grupie osób od 20-31 lat. Wszyscy uczestnicy badania należą do grupy Niniwa Trep z Kędzierzyna-Koźla. Zakres czasowy badań obejmuje okres od lutego do marca 2017 roku. Całość pracy zamyka zakończenie, bibliografia oraz aneks.

Niniejsza praca została poświęcona rozważaniom na temat zjawiska późnego macierzyństwa. Tematem pracy jest: "Doświadczanie późnego macierzyństwa w świetle analizy blogów matek". Problemem głównym niniejszej pracy jest pytanie: W jaki sposób opisywane jest późno macierzyństwo przez autorki blogów? W procesie przygotowywania badań zdecydowano aby próbie poddać kobiety, jak również autorki blogów, które doświadczyły późnego macierzyństwa. Miało to na celu uzyskanie optymalnie wiarygodnych wyników badań poprzez odniesienie się do prowadzonych przez nie blogów, które w ten sposób reprezentowały subiektywnie badane środowisko. Macierzyństwo zostało opisane tam w sposób realny, w oparciu o indywidualne doświadczenia autorek. Dzięki temu powstało wiarygodne środowisko badań. Wykonane badania rzuciły zatem nowe światło na to zagadnienie, mianowicie poprzez zbieranie informacji nie u lekarzy lub w klasycznej literaturze, ale u „źródła”. Prowadzone przeze mnie badania upoważniają mnie do stwierdzenia, że problem późnego macierzyństwa w dzisiejszych czasach jest bardzo powszechny W rozdziale I zawarto teoretyczne informacje dotyczące „późnego macierzyństwa”. W rozdziale II zwarto metodologię badań. W rozdziale tym opisana zostaje również przyjęta przez autora metoda badawcza. Analizę badań zawiera rozdział III.

Praca podejmuje tematykę funkcjonowania osób bezdomnych pod względem fizycznym, społecznym i psychologicznym. Szczególny nacisk kładzie na aspekt psychologiczny funkcjonowania człowieka bezdomnego bądź zagrożonego bezdomnością, zwłaszcza w wymiarach radzenia sobie ze stresem i ogólnie - stylu radzenia sobie. Prezentuje kluczowe zagadnienia związane z psychologicznym funkcjonowaniem, takie jak: syndrom depresji u osób bezdomnych, cechy osobowości i typy osobowości osób bezdomnych. Odwołuje się również do historii bezdomności, kluczowych pojęć związanych z tym tematem oraz na przedstawieniu procesu stawania się osobą bezdomną. Autor w przeprowadzonych przez siebie badaniach koncentruje się głównie wokół metody biograficznej i za pomocą tego nurtu obecnego w badaniach jakościowych poznaje historie życia osób bezdomnych. Wykorzystuje do tego wywiady autobiograficzno-narracyjne, które pozwalają na kompleksowe zapoznanie się z jednostkową ludzką historią. Tak zindywidualizowane podejście badacza do tematu daje w efekcie wyczerpujący i całościowy obraz historii życia każdej osoby bezdomnej biorącej udział w badaniach, skierowany głównie ku: wspomnieniom z domu rodzinnego, obecnych relacjach z najbliższymi, procesowi stawania się osobą bezdomną, poznaniu codziennego życia i marzeń osoby bezdomnej. Autor postuluje również o większą wrażliwość dla osób bezdomnych i większy szacunek do tej specyficznej grupy ludzi. Wyraża nadzieję, że za pomocą niniejszej pracy wzrośnie świadomość na temat bezdomności i funkcjonowania człowieka w tak trudnej dla niego życiowej sytuacji. Praca, choć bardzo obszerna, nie wyczerpuje tematu życia osób bezdomnych i tym samym, wedle życzeń autora, staje się zachętą do dyskusji o tak złożonym problemie, jakim staje się w dzisiejszych czasach wciąż narastające zjawisko bezdomności.

Tematyka związana z telewizją dziecięcą jest w dzisiejszych czasach bardzo istotna, ponieważ medium to niezmiennie od lat pełni niezwykle atrakcyjne dla dzieci źródło rozrywki. Jak wynika z badań, dzieci poświęcają na oglądanie telewizji coraz więcej czasu. Zdecydowana większość z nich robi to ponad „higieniczno-pedagogiczną normę” dwóch godzin dziennie . Każdy przekaz odbierany przez dziecko ma wpływ na kształtowanie się jego osobowości. Z tego powodu niezmiernie ważne jest nauczenie młodego odbiorcy krytycznego podejścia do informacji nadawanych przez telewizję. Niniejsza praca stanowi próbę zanalizowania przykładowych formatów jednej z najpopularniejszych w Polsce stacji telewizyjnych – Disney Channel. Analizę oparto o postulaty pedagogiki krytycznej. Pierwszy rozdział poświęcono zagadnieniu kultury popularnej i edukacji. Na początku zostaje zdefiniowane pojęcie kultury popularnej, wywodzącej się z kultury masowej. Następnie omówiono socjalizacyjny charakter popkultury, opartej na mediach i hipermediach, która wdraża jednostki do życia w społeczeństwie. Kolejny podrozdział dotyczy edukacyjnego kontekstu kultury popularnej, bowiem może ona zachęcać dzieci i młodzież do wkraczania w świat sztuki oraz kształtować wrażliwość artystyczną, a także pomagać odnaleźć się w dorosłym życiu, przygotowując do przyszłych ról społecznych. Druga część rozdziału teoretycznego dotyczy zjawiska telewizji w społeczeństwie, a przede wszystkim jej wpływu na kształtowanie osobowości najmłodszych widzów. Jak się okazuje, telewizja jest znaczącym (o ile nie najważniejszym) składnikiem kultury medialnej, pełniącym funkcje socjalizacyjne. Za jej pośrednictwem dzieci zdobywają wiedzę o świecie społecznym, kształtują postawy i system wartości oraz przygotowują się do dorosłego życia. Poza niewątpliwymi czynnikami korzystnymi dla rozwoju młodej widowni pojawiają się także elementy niekorzystne, które ukazują nieprawdziwy obraz rzeczywistości, często implikując pojawianie się zachowań nieakceptowanych społecznie. Oprócz tego nadmierne oglądanie telewizji powoduje problemy zdrowotne oraz zaburzenia w sferach społecznej, emocjonalnej i poznawczej. Na końcu omówiono zagadnienie edukacji medialnej. Zdaniem wielu badaczy edukacja medialna jest niezwykle ważnym zagadnieniem współczesnego świata. Kształtowanie u dzieci i młodzieży kompetencji audiowizualnych stanowi nieodzowny warunek racjonalnego korzystania z mediów. Trzecia część rozdziału pierwszego traktuje o nurcie pedagogiki krytycznej. Pedagogika krytyczna zakłada, że świat społeczny potrzebuje rewolucyjnej zmiany. Jednak wszelkie interwencje są blokowane przez działania dominujących grup społecznych. Jednym z największych obszarów tych działań jest edukacja, która służy interesom elit. Paradoksalnie to właśnie ona stanowi najważniejszy czynnik zmiany społecznej, wymagającej demaskowania „fałszywej świadomości”. Kultura medialna, w tym także telewizja, wspiera zastany ład społeczny. Na przeciw temu wychodzi pedagogik

Głównym celem pracy było określenie poziomu aspiracji życiowych wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego we Wrocławiu. W pracy zawarte są treści, które pokazują jak ważna jest rodzina oraz jak jej brak przyczynia się do niskiego poziomu własnej aktywności poznawczej i działaniowej. Przeprowadzone badania wykazały niskie aspiracje życiowe podopiecznych. Aspiracje te raczej związane są z marzeniami i życzeniami wychowanków, które to pozostają jedynie w sferze pragnień jednostki. Praca składa się z czterech części. Pierwsze dwa rozdziały to części teoretyczne pracy. Rozdział pierwszy opisuje placówki opiekuńczo-wychowawcze, w poszerzonym zakresie omówiona jest placówka socjalizacyjna oraz jej organizacja pracy. Rozdział drugi przedstawia rodzinę, jej rolę i znaczenie w życiu jednostki a także temat główny, który najbardziej nas interesuje a więc aspiracje i jej podział. Kolejna część zawiera metodologię badań. Badaniem objęto pięciu wychowanków. Posłużono się tutaj metodą indywidualnych przypadków, pomocną techniką był wywiad natomiast narzędziem jakim się posłużono to kwestionariusz wywiadu. Z racji braku doświadczenia badanego w przeprowadzaniu wywiadu, kwestionariusz ten był bardzo pomocny w celu hierarchizacji treści i pomocniczych pytań zadawanych podopiecznym. Wywiad ten zgodnie z klasyfikacją J. Sztumskiego przybrał formę wywiadu częściowo skategoryzowanego, jawnego nieformalnego. Ostatni rozdział zawiera analizę wyników badań własnych, interpretację oraz wnioski, które ujawniły niskie aspiracje życiowe podopiecznych placówki.

Prowadzenie terapii zajęciowych w placówkach wsparcia dziennego jest rodzajem wsparcia dla dzieci i ich rodzin korzystających z tej formy pomocy pozaszkolnej. Samą terapię zajęciową można zdefiniować jako pewne oddziaływania pedagogiczne, a nawet psychologiczne, skierowane do dzieci, które nie potrafią same uporać się z problemami szkolnymi i pozaszkolnymi. Najczęstszymi rodzajami terapii zajęciowych prowadzonych w ogniskach wychowawczych i świetlicach środowiskowych są: zajęcia plastyczne, zajęcia muzyczno-taneczne, zajęcia korekcyjno-kompensacyjne. Zdecydowałam się na taki temat pracy dyplomowej, ponieważ od kilku lat jestem aktywną wolontariuszką w placówce wsparcia dziennego i uczestniczę w różnego rodzaju zajęciach i terapiach zajęciowych. Mogłam przyjrzeć się pracy terapeutów i wychowawców, zobaczyć jakiego rodzaju zajęcia są prowadzone oraz jak wpływają one na poprawę zachowania dziecka, czy niwelują problemy, które w założeniu ta terapia miała zniwelować. Praca składa się z trzech części, wstępu, zakończenia, bibliografii z netografią oraz z dwóch aneksów. W części teoretycznej zawarłam definicje terapii zajęciowych, rodzaje terapii. Przedstawiłam profil osoby prowadzącej zajęcia terapeutyczne oraz scharakteryzowałam dziecko jako uczestnika tych form pomocy. Zamieściłam również charakterystykę ognisk wychowawczych i świetlic środowiskowych oraz najważniejsze akty prawne, na podstawie których placówki wsparcia dziennego funkcjonują. W drugiej części metodologicznej przedstawiłam cel badań, przedmiot badań i dobór próby, główny problem badawczy i problemy szczegółowe oraz metody, techniki i narzędzia badawcze. Głównym problemem badawczym jaki postawiałam w pracy są rodzaje terapii zajęciowych prowadzonych w placówkach wsparcia dziennego. Zdecydowałam się na badania jakościowe, z wykorzystaniem takich technik jak: analiza dokumentów placówki, obserwację swobodną oraz wywiady. Na trzecią część pracy składają się wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań oraz wnioski z badań.

Niniejsza praca traktuje o powstaniu oraz rozwoju organizacji jaką jest Towarzystwo Przyjaciół Dzieci. Wskazuje na jej długotrwale realizowaną misję oraz ciąg przemian społeczno- kulturowych, które miały wpływ na jego oblicze. Skupia się na przedstawieniu potencjału tkwiącego w jednym z miejskich oddziałów TPD funkcjonującego w dolnośląskiej Oleśnicy. Zgromadzone materiały mają za zadanie przybliżyć jego sylwetkę, ogólną atmosferę oraz strukturę organizacji. Rozdział pierwszy i drugi prezentowanej pracy został poświęcony przybliżeniu ogólnego funkcjonowania TPD w Polsce, począwszy od jego powstania, aż do chwili obecnej. Na podstawie analizy literatury przedmiotu, zostały w nim zawarte informacje o rozwoju misji organizacji w poszczególnych latach oraz jak jej działalność była uzależniona od sytuacji polityczno-gospodarczej kraju. Rozdział trzeci omawia założenia metodologiczne prowadzonego badania, nakreśla jego cel, przedmiot i zakres, a także przedstawia metody gromadzenia informacji, które zostały wykorzystane. Kolejna część jest usystematyzowanym opisem przejawów aktywności TPD w Oleśnicy na przestrzeni lat, w którym za początek działalności przyjęto pierwsze wzmianki zamieszczone w kronice organizacji. Pozyskane materiały umożliwiły również stworzenie jego aktualnej charakterystyki zawartej w rozdziale piątym. Podczas wspomnianych czynności szczególny nacisk został położony na uchwycenie sił społecznych, które występują w organizacji oraz przestrzeni, w jakiej się znajduje. Dużą wartość w prezentowaną pracę wniosły wywiady z działaczami związanymi z oleśnickim oddziałem TPD. Osoby te w rozdziale szóstym, podzieliły się swoimi doświadczeniami, wspomnieniami, refleksjami oraz ciekawostkami z życia organizacji. Zwieńczeniem wysiłków badawczych są wnioski końcowe, które stanowią wypadkową analizy dokumentów, wycinków prasowych, własnej obserwacji oraz wywiadów przeprowadzonych z działaczami. Zgromadzone materiały umożliwiły wyszczególnienie czterech kategorii wniosków: zalet oraz mocnych stron, aktualnych problemów oraz słabych stron, zagrożeń, a także koncepcji i propozycji zmian możliwych do przeprowadzenia w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci w Oleśnicy. Podjęte czynności zmierzał do wyczerpującej odpowiedzi na pytanie „Jakim potencjałem społecznym dysponuje Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w Oleśnicy?”. Przedstawiona historia działalności oraz charakterystyka współczesnego funkcjonowania organizacji ukazuje ją jako platformę, która jest zdolna do połączenia wysiłków wielu niezależnych instytucji. TPD w Oleśnicy dysponuje rozległymi możliwościami, na które dodatkowo wpływa przychylność środowiska. W przestrzeni miasta Oleśnica Oddział TPD pełni funkcję rzecznika w sprawach dotyczących dzieci, do niego zgłaszają się o pomoc rodzice, szkoły oraz sami zainteresowani.

Praca dotyczy przygotowania nauczycieli do pracy z dzieckiem z niepełnosprawnością, szczególnie pod kątem ich subiektywnych odczuć w kontekście propagowanych idei nauczania włączającego w polskim systemie oświaty. W pierwszym rozdziale opisuję wymagania kwalifikacyjne obowiązujące nauczycieli, postulowane kompetencje zawodowe oraz różne modele kształcenia przyszłych nauczycieli, a także stres zawodowy i charakterystyczne czynniki stresogenne dla tej grupy. Charakteryzuję także zwięźle system kształcenia uczniów z niepełnosprawnością w Polsce. W drugim, metodologicznym rozdziale, przedstawiam temat, przedmiot i cele badań oraz problemy badawcze moich badań, a także charakteryzuję wybraną przeze mnie metodę i technikę badań oraz uargumentuję dobór osób badanych. W ostatnim rozdziale przedstawiam wyniki i analizę badań własnych, podsumowuję zebrane w trakcie wywiadów z nauczycielami informacje oraz prezentuję płynące z nich wnioski.

Współcześnie można odnaleźć wiele problemów dotyczących roli ojca w rodzinie, jaką zajmuje w niej pozycję oraz czy jest osobą godną naśladowania. Mamy do czynienia najczęściej z wieloma różniącymi się od siebie opiniami. Ojcowie stawiani są przed całym ogromem zadań. Tradycyjne spojrzenie na ojca jako głowę rodziny, który mało angażuje się w wychowanie swojego dziecka zaciera się a podejmowane przez niego działania zmieniają się. Co raz częściej możemy zaobserwować wśród mężczyzn postawę "dobrego ojca", który angażuje się w rozwój dziecka od dnia narodzin. Jednakże bardziej "popularne" stają się rodziny niepełne, w których ojciec jest nieobecny lub niezaangażowany, na czym dziecko wiele traci.Praca zajmuje się problematyką roli autorytetu ojca w rozwoju dziecka. Skupia się na zanalizowaniu tego, jak dzieci w wieku od przedszkola do końca adolescencji obrazują swoich ojców oraz tym, kim dla nich są. W pracy zawarte jest spojrzenie badanych dzieci i młodzieży z kolejnych etapów rozwojowych. Dodatkowo przeprowadzone są badania wraz z rodzicami dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym w celu zgłębienia problematyki oraz zweryfikowania poglądów dzieci. W pracy zawarte jest spojrzenie oraz próba skonsolidowania współczesnego wizerunku ojca.