Tematem niniejszej pracy jest Profilaktyka zagrożeń wynikających z problemu depresji w wieku adolescencji. Celem było rozpoznanie tematu depresji wśród młodzieży w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który służyłby zapobieganiu chorobie, poprzez zapoznanie młodzieży z jej przyczynami, skutkami oraz sposobami leczenia. Scharakteryzowany został wiek dorastania pod względem fizycznym, emocjonalnym, społecznym, poznawczym i intelektualnym. Przedstawieniu ogólnej charakterystyki choroby towarzyszy analiza jej objawów, rodzajów i przyczyn w okresie adolescencji. W pracy zostały uwzględnione sposoby leczenia, skutki nieleczonej depresji, profilaktyka oraz wpływ mediów społecznościowych na tę chorobę. Charakterystyka Szkoły Podstawowej im Stefana Żeromskiego w Cedzynie, była podstawą do przeprowadzenia zajęć dotyczących profilaktyki depresji adekwatnych dla tego specyficznego środowiska wychowawczego. Aby osiągnąć cel projektu użyto metod dydaktycznych, inaczej nazywanych kształcącymi. Skupiono się głównie na metodach słownych, w których wyróżniono: pogadankę, rozmowę, dyskusję oraz objaśnienie. Wykorzystano również metody poglądowe- udostępnienie sztuki oraz metody czynne, w których pojawiła się metoda samodzielnych doświadczeń, ćwiczeniowa i zadaniowa. W dalszej części pracy zostały przedstawione konspekty. Założono, iż po przeprowadzonych zajęciach uczniowie będą między innymi znali i potrafili wymienić podstawowe objawy tej choroby, umieli scharakteryzować osobę, która choruje, potrafili odróżnić krótkotrwały smutek od depresji, wiedzieli jak radzić sobie w przypadku wystąpienia objawów u siebie lub bliskiej osoby. Do konspektów dołączono materiały, które były potrzebne do sfinalizowania projektu. Po zakończonych zajęciach przedstawiono krótką refleksję, w której zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy i analizę projektu, który miał pozytywny finał. Założenia projektu zostały spełnione, młodzież chętnie brała udział w większości zadań, rozumieli wyjaśniane i omawiane problemy.

Tematem pracy jest: „Nieśmiałość, jako problem w funkcjonowaniu dzieci we wczesnym wieku szkolnym”. Założeniem projektu jest przybliżenie istoty nieśmiałości, jej przyczyn oraz wpływu na rozwój i aktywność dziecka. Praca składa się z dwóch głównych części: teoretycznej i praktycznej. W pierwszej części został scharakteryzowany wczesny wiek szkolny pod względem rozwoju fizycznego, motorycznego, emocjonalno- moralnego, kształtowania poczucia kompetencji i rozwoju procesów poznawczych (w tym uwaga, pamięć, myślenie). Rozdział drugi w całości poświęcony jest nieśmiałości. Na wstępie przedstawione są różne ujęcia pojęcia nieśmiałości oraz trudności w jej definiowaniu. W dalszej części pracy znajdziemy przyczyny zaburzenia z uwzględnieniem czynników biologicznych i środowiskowych oraz znaczenie nieśmiałości dla rozwoju i aktywności dziecka. Aby przeprowadzić zajęcia użyto metod dydaktycznych (pogadanka, wykład, opis, pokaz, objaśnienie, opowiadanie, metoda ćwiczeń przedmiotowych, inscenizacja, metoda sytuacyjna), jak i wychowawczych (perswazyjna, zadaniowa, nagradzania, oddziaływań grupowych). W drugiej części pracy pojawił się cykl 5 zajęć skupiający się w dużej mierze, na podnoszeniu poczucia własnej wartości. Założeniem jest uświadomienie uczniów o ich mocnych stronach, przynależności do grupy i ich integracja. Zadania w głównej mierze opierają się na pracy grupowej, gdzie każdy ma swój wkład. Przedstawiona jest również monografia placówki oraz ewaluacja zajęć, która zawiera własne refleksje i wnioski.

Streszczenie Pisana przeze mnie niniejsza praca licencjacka poświęcona została istocie i zjawisku dysleksji w szkole podstawowej. Moja praca miała na celu zgłębienie tego pojęcia oraz ukazanie sposobów radzenia sobie z tą trudnością. Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy z nich ma charakter wprowadzenia ogólnego w wiek szkolny jakim się zajmowałam. Następne dwa rozdziały zostały poświęcone przybliżeniu definicji tego pojęcia oraz terapii. Uwzględniam w nim sposoby oraz metody raczenia sobie z problemami dyslektycznymi. Kolejny rozdział porusza pozytywny pogląd na zjawisko dysleksji. Opisuję w nim przede wszystkim ikony znanych osób borykających się z tym problemem, ale także poruszam wątek o dysleksji jako swego rodzaju darze a nie tylko problemie i trudności. Skupiam się na fakcie, że dysleksja może przynieść wiele korzyści. Dziecko borykające się z dysleksją ma trudności, ale również może dzięki temu wiele zyskać. Ostatni rozdział natomiast zawiera w sobie monografie placówki szkoły podstawowej. Wspominam w nim przede wszystkim o organizacji pracy placówki, formach i metodach pracy. Poruszam temat codziennego funkcjonowania placówki, ale również organów w niej pracujących. Skupiłam się również nad celami i zadaniami poszczególnych pracowników szkoły. Przede wszystkim opisuję pracę dyrektora, pedagoga czy psychologa.

Praca licencjacka „Przezwyciężanie nieśmiałości poprzez zabawę u dzieci w wieku wczesnoszkolnym” omawia problem nieśmiałości, jej źródeł oraz wpływu na życie człowieka z zachowaniami nieśmiałymi. Ze względu na ogromną skalę oddziaływania na człowieka oraz zakres występowania, konieczne jest zapoznanie się z tematem i poszukiwanie metod pomocy dla osób borykających się z nieśmiałością. Świadomość destruktywnego wpływu na wiele aspektów życia człowieka, pozwala podejść do problemu odpowiednio poważnie i uznać nieśmiałość za problem, który wymaga pracy pedagogicznej w celu niwelowania jej skutków. Praca składa się z części teoretycznej oraz projektowej. Pierwsza część pracy oparta jest na literaturze przedmiotu. Rozpoczyna się od przybliżenia tematyki zabawy jako takiej oraz jej funkcjach i wpływie na dziecko. Wyjaśnia terapeutyczne możliwości zabawy, które można wykorzystać w pracy z dziećmi nieśmiałymi. Następna część pracy skupia się na dokładnym omówieniu pojęcia nieśmiałości, jej wpływie na życie człowieka oraz sposobach jej rozpoznawania. W tym rozdziale pojawia się również wyjaśnienie, skąd bierze się nieśmiałość oraz omówione są sposoby pomocy dzieciom nieśmiałym. Część teoretyczna kończy się ogólnym zarysem specyfiki wieloaspektowego rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugą część pracy stanowią 4 scenariusze opracowane na podstawie zgromadzonych w rozdziale pierwszym informacji na temat nieśmiałości. Znajduje się w nich również opis metod oraz technik zastosowanych podczas realizacji scenariuszy. Cykl zajęć skupia się na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych dzieci oraz podnoszeniu samooceny. Podstawą obowiązującą podczas wszystkich zajęć jest zasada dobrowolności oraz atmosfera absolutnej akceptacji i bezpieczeństwa. Zajęcia realizowane są metodą zabawy, jako najbardziej efektowną formą edukacji dzieci. Zabawa jest cechą udanej edukacji, ponieważ pozytywne emocje, które się z nią łączą są niezbędne do efektywnej nauki. Pozwalają na usunięcie elementu lęku, który skutecznie hamuje procesy twórcze. W tej części pracy znajduje się również ewaluacja, w której opisany jest rzeczywisty przebieg zaplanowanych scenariuszy, ich subiektywna ocena oraz wnioski.

Praca zatytułowana jest „Poczucie odrzucenia dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w młodszym wieku szkolnym”. Podzielona została na dwie części – teoretyczną i praktyczną. Celem głównym części teoretycznej jest przedstawienie problematyki odrzucenia wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym, pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych. Część praktyczna opiera się na projekcie, stworzonym w formie konspektów zajęć, mających na celu zniwelowanie problemu odrzucenia wśród dzieci. Pierwszy rozdział traktuje o dzieciach we wczesnym wieku szkolnym, czyli od siódmego do dwunastego roku życia. Ukazuje etapy oraz przebieg rozwoju: psychicznego, fizycznego, umysłowego, motorycznego, płciowego oraz moralnego. Ogólna charakterystyka wieku daje podstawy do rozpoznawania różnic w zachowaniu dziecka odrzuconego i akceptowanego. W kolejnym rozdziale opisana jest problematyka odrzucenia w ujęciu teoretycznym. Zostały wyodrębnione aspekty, wiążące się z tym zjawiskiem - doświadczenia, skutki, reakcje emocjonalne, schematy zachowań oraz profilaktykę. Przedmiot pracy obejmuje również charakterystykę rodziny dysfunkcyjnej, a mianowicie jej definicję, rodzaje oraz wpływ, jaki wywiera na dzieci. W wyniku realizacji części projektowej założony został cel zapobiegania oraz niwelowania odrzucenia u dzieci wczesnoszkolnych. Scenariusze zostały stworzone pod kątem pedagogicznym, ukierunkowane na budowanie poczucia własnej wartości, współpracę w grupie, postawy wrażliwości i empatii uczestników. W ramach zajęć przeprowadzony został cykl pięciu spotkań. Grupą docelową były dzieci uczęszczające do Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży w wieku 8 – 10 lat. Do realizacji zajęć niezbędna była znajomość metod i technik wychowania oraz nauczania, którym poświęcono oddzielny rozdział. Opisane zostały założenia, użyteczność oraz uzasadnienie wyboru wykorzystanych metod. Część projektowa została podsumowana poprzez ewaluację. Zawiera ona obawy, które pojawiały się w trakcie tworzenia scenariuszy oraz obserwacje i spostrzeżenia po realizacji zajęć.

Tematem niniejszej pracy jest: „Problem uzależnień od Internetu i współczesnej technologii
 u dzieci w młodszym wieku szkolnym”. Jej celem jest przybliżenie zjawiska, jakim jest uzależnienie od wszelkiej technologii informacyjnej - zwłaszcza u dzieci. W pracy zostały przedstawione najważniejsze zagadnienia dotyczące tematu, które wpływają na rozwój dziecka. Praca składa się z dwóch części - kontekstu teoretycznego oraz przygotowanego projektu. W części teoretycznej scharakteryzowany został okres późnego dzieciństwa pod względem rozwoju emocjonalnego, społecznego, fizycznego i poznawczego. Drugi rozdział dotyczy problemu pracy. Zawiera analizę pojęcia uzależnienia od Internetu i współczesnej technologii, rolę mediów wśród dzieci, profilaktykę oraz skutki fizyczne, społeczne i psychologiczne. Kolejny rozdział przedstawia charakterystykę niepublicznej Szkoły Katolickiej im św. Rodziny w Legnicy, w której zostały przeprowadzone zajęcia. Dalsza część pracy składa się z pięciu konspektów, opisu zastosowanych metod w scenariuszach oraz ewaluacji zajęć. Celem projektu było przede wszystkim zapobieganie uzależnieniu poprzez zapoznanie dzieci z zagrożeniami, skutkami oraz przedstawieniu prawidłowych zasad użytkowania Internetu. Po przeprowadzeniu zajęć zostały one poddane analizie, zawiera krótkie podsumowanie, 
w którym zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy oraz analizę mojego projektu.

Celem mojej pracy jest wsparcie uczniów z Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Strugach z klasy trzeciej. W prezentowanej pracy podjęłam problem kłamstwa u dzieci. Po przeprowadzonych obserwacjach uczestniczących oraz rozmowach z uczniami i nauczycielami w szkole stwierdziłam, że temat jest mało poruszany w nauczaniu. Był to jeden z powodów, przez które zainteresowałam się tą sprawą. Wiek wczesnoszkolny to okres, w którym intencjonalne kłamstwo zaczyna być obecne. Należy przeciwdziałać temu zjawisku już na tak wczesnym etapie rozwoju. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu kłamstwa, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Skoncentrowałam się głównie na przedstawieniu motywów kłamstwa u dzieci. Jest to konieczne, aby zidentyfikować problem i podjąć próby naprawy sytuacji. Ważna jest wiedza, przez jakie sytuacje dzieci podejmują się przekazywania nieprawdziwych danych lub ich zatajania. Przedstawiłam sposoby kłamania oraz poruszyłam tematykę komunikacji. Skupiłam się na wychowaniu do prawdomówności i zaprezentowałam tę wartość jako nadrzędną. Zaznaczyłam dużą rolę pedagogów oraz rodziców w tej sprawie. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem szkoły. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Strugach. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w sprawie prawdomówności zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na rozwój w tym zakresie. Opierając się głównie na metodach i niektórych technikach, zajęcia zrealizowałam w terminie od 1 kwietnia do 5 czerwca 2019r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła umiejętność posługiwania się prawdą.

Praca pod tytułem „Przeciwdziałanie zachowaniom agresywnym u dzieci w młodszym wieku szkolnym” stawia sobie za cel zgłębienie problematyki dotyczącej zachowań agresywnych oraz sposobów jej przeciwdziałania w szkole. Pierwszy rozdział podejmuje próbę scharakteryzowania młodszego wieku szkolnego pod względem rozwoju fizycznego, poznawczego, emocjonalnego, społecznego i moralnego. Drugi rozdział, oparty o literaturę przedmiotu, dotyczy podstawowych pojęć związanych z agresją. Przybliżono teorie jej powstawania oraz rodzaje. Przedstawiono źródła zachowań agresywnych, takich jak rodzina, szkoła i media. Wskazano propozycje możliwych działań pedagogicznych, mogących przeciwdziałać agresji na terenie szkoły. Następnie zaproponowano zajęcia własne, które przeprowadzone były w Szkole Podstawowej nr 2 w Legnicy. W kolejnym rozdziale znajduje się pięć scenariuszy. Zajęcia te miały na celu uświadomienie, co to jest agresja, jakie są jej konsekwencje. Uczniowie też zapoznali się ze sposobami rozładowania złości i pokojowego rozwiązywania konfliktów. Chcąc osiągnąć założone cele posłużono się metodami dydaktycznymi oraz wychowawczymi. Metodami dydaktycznymi, z których skorzystano były: pogadanka, pokaz, metoda inscenizacji. Jeśli chodzi o metody wychowawcze, użyto: metody zadaniowej, perswazji, nagradzania oraz metody organizowania działalności zespołowej. Ostatnia część pracy to ewaluacja, w której zawarte zostały refleksje dotyczące spostrzeżeń, obaw z przeprowadzonych zajęć.

Tematem niniejszej pracy jest wzmacnianie zachowań asertywnych w okresie wczesnej adolescencji. Obejmuje ona teoretyczne omówienie zagadnień dotyczących asertywności oraz projekt zajęć wychowawczych, mający na celu wzmacnianie zachowań asertywnych w okresie wczesnej adolescencji. Niniejsza praca składa się z dwóch części teoretycznej oraz projektowej. W części teoretycznej znajduje się charakterystyka rozwoju człowieka w okresie dorastania, która obejmuje opis zmian zachodzących w sferze fizycznej, emocjonalnej, poznawczej oraz społecznej. W dalszej części następuje analiza definicji oraz charakterystyka zachowań asertywnych w odniesieniu do zachowań agresywnych i uległych. Istotnym elementem jest również omówienie przyczyn braku asertywności do których zalicza się lęk spowodowany niskim poczuciem własnej wartości, który skutecznie uniemożliwia ekspresję uczuć i emocji oraz brak odpowiednich kompetencji społecznych, wynikający z nieprawidłowych oddziaływań wychowawczych. W pracy zostały także scharakteryzowane elementy zachowań asertywnych opierające się na komunikacji niewerbalnej oraz uniwersalne techniki asertywne. Teoria stanowi podstawę do opracowania projektu cyklu zajęć wychowawczych, którego celem jest wzmacnianie zachowań asertywnych poprzez budowanie poczucia własnej wartości wychowanków oraz modyfikację prezentowanych przez nich zachowań społecznie nieakceptowanych. Zostały w nim zastosowane metody i techniki oddziaływań wychowawczych. Dominującą rolę odgrywają metody: zadaniowa, perswazyjna oraz organizowania działalności zespołowej. Wśród zastosowanych technik można natomiast wyróżnić burzę mózgów, technikę sondażu opinii i technikę kontaktów międzyludzkich opartą na rozmowie i dyskusji oraz technikę rekreacji twórczej obejmującą m.in. tworzenie masek z gipsu. Projektowi towarzyszyła ewaluacja ex ante i ex post. Określenie obaw i oczekiwań wobec doświadczenia praktyki pozwoliło na uruchomienie procesów uczenia dorosłych w myśl teorii Kolba. Dokonana refleksja pozwoliła również na weryfikację założonych hipotez oraz na pozytywną ocenę skuteczności opracowanego projektu.

Tematem pracy jest samoakceptacja i samoocena jako problem w okresie adolescencji. W pracy podjęta została problematyka niskiej i wysokiej samooceny, które mają negatywny wpływ na prawidłowy rozwój dziecka w okresie dorastania. Trudność ta jest powszechna, przejawia się bardzo intensywnie podczas tego okresu, gdyż zmiany, które zachodzą są burzliwe. Specyfika rozwojowa wybranej grupy, która została zaprezentowana, jest wprowadzeniem do specyfiki osób projektu. W zajęciach brały udział dzieci w wieku od 12 do 14 lat. Grupa, z którą zostały przeprowadzone zajęcia była zróżnicowana pod wieloma względami. Część uczestniczących osób w zajęciach charakteryzowała się aktywnością, natomiast druga część była bardziej wycofana i cicha. Drugi rozdział poświęcony jest samoocenie i samoakceptacji. Przedstawiono w nim m.in. analizę problemu, źródła samooceny, rodzaje samooceny oraz przyczyny niskiej samooceny. Kolejne rozdziały stanowią pięć scenariuszy zajęć, metody i techniki oraz środki dydaktyczne, które zostały wykorzystane w pracy z grupą. Zajęcia ukierunkowane zostały na podnoszenie samooceny i poczucia własnej wartości u osób w okresie dorastania. Zadania, które były uwzględnione w scenariuszach były dowolne, dzięki czemu jednostki miały możliwość decydowania o swojej aktywności. Następnie została scharakteryzowana placówka szkoły podstawowej w oparciu o placówkę Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Smolcu. Uwzględniono jej specyfikę, cele oraz zadania. Doświadczenia po odbyciu zajęć zostały poddane refleksji. Wyniki zawiera ewaluacja. Problem samoakceptacji i samooceny młodzieży jest istotnym wyzwaniem pedagogicznym, dlatego zachodzi potrzeba zagłębienia tematu.

Tematem niniejszej pracy jest „Stygmat młodzieży z rodzin rozwiedzionych w okresie adolescencji”. W związku z tym, celem projektu była zmiana postawy młodzieży wobec osób z rozbitych rodzin oraz zwiększenie poczucia własnej wartości u osób, których rodzice są rozwiedzeni. W pracy zostały scharakteryzowane pojęcia dotyczące rozwoju osób w okresie adolescencji, jak i podstawowe terminy związane z problemem zawartym w temacie pracy. Zostało nakreślone pojęcie stygmatu, rozwodu oraz rodziny. Ponadto, praca zawiera opis placówki, w której przeprowadzany był cykl zajęć w ramach projektu, jak również dołączone scenariusze tychże zajęć. W celu osiągnięcia zamierzonych efektów do przeprowadzenia warsztatów użyto odpowiednich metod kształcenia, które również zostały objaśnione. Założono, że po zrealizowanych zajęciach młodzież będzie wiedziała, na czym polega stygmatyzacja, będzie przejawiała większą tolerancję i wrażliwość wobec rówieśników z rozwiedzionych rodzin, a także, iż osoby z takich rodzin nie będą czuły się napiętnowane oraz będą znały wartość własnej rodziny. Założenia zostały spełnione, młodzież chętnie się angażowała oraz potraktowała omawiany temat poważnie. Szczegółowe rozważania dotyczące realizacji zajęć oraz uzyskanych efektów zawarte zostały w podsumowującej części pracy.

Tematem pracy jest wzmacnianie samooceny dzieci w wieku wczesnoszkolnym poprzez zabawy twórcze. Na przykładzie podopiecznych Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży im. bł. Teresy we Wrocławiu określone zostały w pracy gry i zabawy mające na celu podnoszenie samooceny dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Uczestnicy zajęć wykazywali się deficytami w tym zakresie. Analizując czynniki biologiczne oraz zewnętrzne, mogące wpływać na samoakceptację podopiecznych danej placówki przygotowane zostały odpowiednie zajęcia podnoszące ich samoocenę. Poczucie własnej wartości jest ważnym aspektem życia każdego człowieka. Wpływa ona na niemal każdą jego aktywność w pozytywny lub negatywny sposób, w zależności od jej poziomu. W pracy został zamieszczony opis danego problemu oraz możliwe sposoby jego zapobiegania. Dla lepszego efektu końcowego, przeanalizowane zostały również metody i techniki, które później zostały użyte przy realizacji projektu. Niniejsza praca zawiera również konspekty, skonstruowane w taki sposób by w ciekawy i skuteczny sposób podnosiły samoocenę uczestników zajęć.

Temat niniejszej pracy to: ,,Problem agresji rówieśniczej i jej przeciwdziałanie w wieku wczesnoszkolnym’’. Celem było przedstawienie problemu, jakim jest zjawisko agresji oraz przygotowanie projektu działań pedagogicznych. Praca składa się z dwóch części- teoretycznej i projektowej. Pierwszy rozdział, który oparty na literaturze przedmiotu, to opis przemian, jakie zachodzą w wieku wczesnoszkolnym tj. od 7. do 10-12 roku życia. Szczegółowe objaśnienie tego etapu rozwojowego, pozwala zauważyć, jak ważny jest on w życiu dziecka, ponieważ zamyka dzieciństwo i jest krokiem ku adolescencji. Drugi rozdział poświęcony jest zjawisku agresji. Przedstawione zostały w nim definicje, koncepcje, na których opiera się to zjawisko, kryteria według których można mówić o zachowaniach agresywnych, a także podrozdział na temat profilaktyki przeciwdziałania agresji. Kolejny rozdział charakteryzował placówkę, w której przeprowadzono cykl zajęć tj. Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży im. Bł. Matki Teresy. Druga część pracy to projekt działań pedagogicznych. Zawiera on pięć scenariuszy wraz z opisem metod nauczania i wychowania. Jest to cykl zajęć ukierunkowanych na poszerzenie wiedzy na temat radzenia sobie z agresją i przemocą. Używanie metod nauczania takich jak praca w grupach czy gry i zabawy dydaktyczne miało na celu zaktywizowanie uczniów oraz zachęcenie ich do brania udziału w zajęciach. Wypowiadanie się czy branie udziału w różnych aktywnościach były oparte na dobrowolności. Ostatnią część pracy stanowi ewaluacja, w której zostały opisane refleksje z przeprowadzonych zajęć, efekty pracy oraz wnioski.

Niniejsza praca porusza tematykę związaną ze zjawiskami fobii szkolnej oraz bajkoterapii. Dokonywane są w niej rozważania na temat wpływu bajek terapeutycznych na niwelowania lęku przed chodzeniem do szkoły, u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Część teoretyczna pracy charakteryzuje i definiuje wyżej wymienione pojęcia, skupiając się na ich specyfice i zastosowaniu. W części praktycznej pracy, przeprowadzony zostaje warsztat edukacyjny dla rodziców dzieci zmagających się ze stresem szkolnym, a także dla tych osób, które zainteresowane są tą tematyką. Każda część pracy dotyczy konkretnego zagadnienia, które jest wyjaśniane pod kątem głównej tezy. Cała praca ma za zadanie uświadomić rodziców o innowacyjnej metodzie terapeutycznej, jaką jest terapia poprzez odpowiednie bajki, stosowana głównie przy zaburzeniach lękowych.

Niniejsza praca licencjacka ma na celu ukazanie korzyści stosowania hipoterapii u dzieci z zaburzeniami oraz spopularyzowanie tej metody jako formy rehabilitacji. Przeprowadzony warsztat ma pokazać rodzicom dzieci z niepełnosprawnością, jak wygląda rehabilitacja poprzez hipoterapię. W pierwszym rozdziale zajęłam się pojęciem niepełnosprawności. Wyjaśniłam stopnie niepełnosprawności oraz jej rodzaje. Również w pierwszym rozdziale zawarłam również krótki wstęp o animaloterapii. W drugim rozdziale skupiłam się na hipoterapii jako formie rehabilitacji. Nakreśliłam również, jakie są wskazania oraz przeciwskazania do stosowania hipoterapii. By dobrze zrozumieć istotę całego procesu terapeutycznego i rehabilitacyjnego, postanowiłam scharakteryzować role hipoterapeuty oraz konia. W rozdziale trzecim opisałam główne elementy i rodzaje szkolenia. Zaznaczyłam również jego główne cele. W tym fragmencie pracy wyjaśniłam, na czym polega cykl uczenia się według Davida A. Kolba oraz opisałam metody, które wykorzystywane są w projektowaniu szkolenia. W czwartym rozdziale przedstawiłam mój autorski pomysł na przeprowadzenie warsztatu dla rodziców/ dzieci niepełnosprawnych które jeszcze nie uczestniczyły w zajęciach hipoterapii, zatytułowany Hipoterapia jako forma rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych. Warsztat uświadamiający korzyści stosowania hipoterapii dla rodziców i opiekunów. Poprzez ten projekt, starałam się uświadomić i rozwiać wątpliwości opiekunów dzieci przed zajęciami z koniem. W tym rozdziale między innymi opisałam główny cel oraz cele szczegółowe mojego warsztatu. W tym fragmencie pracy przedstawiłam poszczególne sesje mojego szkolenia.

W pracy został poruszony temat edukacyjnych portali internetowych. Ich odbiorcami są dzieci w wieku przedszkolnym, które dzięki nim mają możliwość rozwijania swoich zainteresowań, uczenia się i utrwalania wiadomości, poszerzania różnych kompetencji, a także takiego spędzania wolnego czasu, w którym ucząc się, jednocześnie dobrze się bawią. Przedszkolaki korzystają z tych portali przy pomocy i pod opieką kogoś dorosłego lub samodzielnie. Zwłaszcza w drugim przypadku rodzi się niepokój, czy dostępne tam treści i sposób ich przekazu nie mają na nie negatywnego wpływu. Celem pracy jest przybliżenie tematyki dotyczącej edukacyjnych portali internetowych oraz zwrócenie uwagi na ich pozytywne aspekty, dotyczące możliwości wspierania dzięki nim rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Istotne jest wskazanie ich rodzicom, jak z korzystać z portali, aby przyniosły zamierzone rezultaty. W pracy została zawarta charakterystyka rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym oraz wpływ internetu na ten rozwój. Zależności te ukazane zostały za pomocą analizy pięciu stron internetowych przeznaczonych dla chłopców i dziewczynek w okresie średniego dzieciństwa. W pracy został przedstawiony również konspekt warsztatu edukacyjnego, który przeznaczony jest dla rodziców, których dzieci uczęszczają do przedszkola, a celem tego warsztatu jest uświadomienie im o niebezpieczeństwach płynących z nieumiejętnego wykorzystywania czasu spędzanego przed komputerem przez ich córki/synów, ale również wskazanie jakie pozytywne skutki, mogą mieć edukacyjne portale internetowe, jeśli ich potencjał zostanie prawidłowo wykorzystany.

W pracy na temat Pomoc i wsparcie dla dziecka z dyskalkulią. Projekt warsztatu dla studentów Pedagogiki - Edukacja Wczesnoszkolna i Przedszkolna w UWr został poruszony temat dyskalkulii, jej przyczyn oraz objawów. W związku z tym, że temat dyskalkulii jest sporadycznie poruszany w tekstach naukowych i metodycznych, warto dokształcać przyszłych nauczycieli, rodziców, opiekunów, by uświadamiać im, jak radzić sobie z zaistniałym problemem u dziecka, gdy zaobserwują pierwsze symptomy tego zaburzenia. Niniejsza praca zawiera cztery rozdziały. W pierwszym z nich przedstawiono problem dyskalkulii, odnosząc się do całościowego procesu rozwoju dziecka. Omówione zostały specyficzne trudności mogące pojawić się w nauce, z uwzględnieniem dyskalkulii. Przytoczono definicje oraz opisano zaburzenia związane z tymże deficytem. W oparciu o literaturę przedmiotu omówiono kryteria diagnozowania dyskalkulii, a także objawy i przyczyny jej powstawania. W drugim rozdziale zaprezentowane zostały formy pomocy i terapii ucznia z diagnozą dyskalkulii w ujęciu ogólnym. Przedstawione zostały cele terapii dyskalkulii, a także metody i techniki pracy z dzieckiem ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Poruszono kwestię roli rodziców i nauczycieli w wychowaniu i edukacji dziecka z dyskalkulią, a także zalecenia i sposoby pracy z nim. W kolejnej części pracy poruszona została kwestia działania pedagoga w przypadku dziecka z dyskalkulią. Zostały omówione wybrane zagadnienia, których znajomość jest niezbędna do prawidłowego zaprojektowania warsztatów szkoleniowych z uwzględnieniem teoretycznych podstaw przygotowywanego szkolenia dla studentów. Rozdział ostatni stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych pt. Dyskalkulia – jak wspierać rozwój dziecka. Opisane zostały poszczególne sesje warsztatów (budowanie relacji z uczniem i rodzicem, przyczyny dyskalkulii, wskaźniki dojrzałości do uczenia się matematyki, metody prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z uczniem z dyskalkulią, funkcjonowanie ucznia z dyskalkulią w grupie rówieśniczej, prezentacja przykładowych ćwiczeń stymulujących procesy poznawcze, myślowe i umiejętności matematyczne).

Tematem mojej pracy jest: “Profilaktyka psychicznej przemocy domowej wobec kobiet. Warsztat podnoszący świadomość dla młodych kobiet wchodzących w związki partnerskie”. Głównym celem jest przybliżenie tematu związanego z przemocą stosowaną wobec kobiet z naciskiem na przemoc psychiczną. Praca została podzielona na trzy rozdziały. Pierwszy z nich poświęcony jest ogólnemu zarysowi zjawiska przemocy wobec kobiet w kontekście społecznym. Przytoczono definicje oraz istotę przemocy domowej, ponadto przyczyny i skutki przemocy rodzinnej (skala tego zjawiska w Polsce). Przedstawiono również rodzaje i formy przemocy wobec kobiet w rodzinie jak i ogólną charakterystykę sprawców oraz ofiar. W drugim rozdziale skupiono się na przeciwdziałaniu przemocy wobec kobiet w związkach partnerskich. Ukazano związki partnerskie jako alternatywną formę życia małżeńsko - rodzinnego. Scharakteryzowano prawne oraz instytucjonalne formy przeciwdziałania przemocy rodzinnej, a także przedstawiono edukację jako formę profilaktyki przemocy domowej wobec kobiet. Rozdział trzeci poświęcony jest warsztatowi, który przygotowany został zgodnie z filozofią WenDo. Pierwsza część rozdziału dotyczy metodyki projektowania szkoleń - ukazano definicję i ogólną typologię szkoleń; przytoczono cechy oraz główne założenia cyklu uczenia się według D. A. Kolba ponadto wskazano metody i techniki szkoleniowe, które wykorzystane zostały w części warsztatowej. Druga część rozdziału stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych - określono jej odbiorców, zaprezentowano ogólne cele i założenia warsztatu oraz poszczególne sesje warsztatowe wraz z późniejszym podsumowaniem.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest rola kuratora sądowego w procesie resocjalizacji nieletnich. Celem pracy jest ukazanie jak istotną rolę w procesie resocjalizacji nieletnich odgrywa nadzór kuratora sądowego, który orzekany jest przez sądy rodzinne jako środek wychowawczo-poprawczy. Praca składa się z trzech rozdziałów, ma charakter teoretyczno-warsztatowy. W oparciu o literaturę, przedstawiono pojęcie i zakres niedostosowania społecznego nieletnich, ich przestępczości, zaprezentowano środki jej zapobiegania oraz scharakteryzowano proces resocjalizacji. Opisano działalność kuratora sądowego dla nieletnich, jego rolę i zadania oraz prawa i obowiązki, a także metody działalności resocjalizacyjnej kuratorów z nieletnimi. W pracy przedstawiono zaprojektowany warsztat, który adresowany jest do słuchaczy I roku Pedagogiki, specjalizacja pedagogika resocjalizacyjna i penitencjarna w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Pedagogiczno-Artystycznej w Kaliszu. Warsztat ma na celu poszerzenie wiedzy jego uczestników w zakresie resocjalizacji osób nieletnich oraz orzekanego wobec nich nadzoru kuratorskiego.

Celem mojej pracy jest przekazanie młodzieży wiedzy na temat uzależnień, która może sprawić, iż będą stronić od używek oraz kształtowanie w nich postawy asertywnej. Zaprojektowany warsztat kieruję do młodzieży w wieku 16 lat, która chce poznać problematykę uzależnienia alkoholowego oraz nauczyć się zachowań asertywnych w relacjach z rówieśnikami. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich, zatytułowanym „ Problem spożywania alkoholu przez młodzież szkolną w świetle literatury przedmiotu” przedstawiłam zmiany jakie zachodzą w okresie dorastania, przyczyny, skale oraz specyfikę konsumpcji alkoholu wśród nastolatków w Polsce. Następnie skupiłam się na konsekwencjach spożywania alkoholu w okresie dorastania oraz na mechanizmie powstawania uzależnienia. Na koniec rozdziału przedstawiłam możliwości i formy przeciwdziałania spożywaniu alkoholu przez młodzież szkolną. Rozdział drugi pt. „Podstawy metodyki projektowania szkoleń” zawiera zagadnienia związane z metodyką projektowania działań warsztatowych. W ostatnim rozdziale zaprezentowałam autorski projekt pt. „Zawsze masz wybór. Alkoholowi mówię nie”. Warsztat składa się z dwóch rozbudowanych sesji. W aneksie natomiast załączam szczegółowy konspekt tego warsztatu.

Celem mojej pracy jest zaprezentowanie i analiza zagadnienia związanego zaburzeniami ASD u dzieci oraz trudności, jakie w związku z nim napotykają ich rodziny w trakcie stawiania diagnozy oraz terapii. Zaprojektowany przeze mnie warsztat chciałabym skierować do rodziców/opiekunów prawnych dziecka, którzy opiekują się i wychowują syna lub córkę ze spektrum autyzmu, doświadczają nadmiernego stresu, nie są w pełni usatysfakcjonowani z relacji panujących w rodzinie. W jego trakcie moim celem będzie zaprezentowanie im bezprzemocowego sposobu komunikowania się (metoda Porozumienia bez Przemocy autorstwa M. B. Rosenberga), technik aktywnego słuchania, a także prostych technik oddechowych oraz treningu autogennego J. H. Schultza, który pomaga łagodzić napięcie oraz stres. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich, zatytułowanym Autyzm jako zaburzenie rozwoju dziecka oraz problem jego rodziców, poruszam kwestie związane z definiowaniem autyzmu, jego symptomatologią oraz etiologią. Poświęcam w nim również miejsce przedstawieniu, w jaki sposób dziecko dotknięte ASD funkcjonuje w środowisku rodzinnym jak i społecznym. Na podstawie dostępnych mi badań prezentuję krótko sylwetki jego rodziców, oraz problemy związane z komunikacją w rodzinie. W rozdziale drugim pt. Terapia dziecka autystycznego, koncentruję się na procesie diagnozy ASD oraz narzędziach, które są w jej trakcie wykorzystywane. Przedstawiam dostępne obecnie terapie, główny nacisk kładę jednak na program TEACCH. Prezentuję również techniki relaksacyjne - na przykładzie treningu autogennego. Na samym końcu przedstawiam problemy, których na co dzień doświadczają dzieci dotknięte ASD i ich rodzice. Celem tego rozdziału jest wskazanie, w jaki sposób powinno się przeprowadzić holistyczną diagnozę, i czym kierować się przy doborze odpowiedniej terapii, zarówno dla dziecka jak i członków rodziny. Ostatni rozdział pt. Warsztat dla rodziców dzieci z ASD zawiera autorski projekt szkolenia. W tej części pracy zawarłam zagadnienia związane z metodyką projektowania szkoleń (w oparciu o cykl uczenia się Davida A. Kolba) oraz prezentację projektowanych działań edukacyjnych. Opisuję jego cele i założenia oraz grupę odbiorców, do których jest kierowany. Następnie kolejno charakteryzuję jego poszczególne części. Szczegółowy scenariusz warsztatu wraz potrzebnymi do jego przeprowadzenia dokumentami załączam w Aneksie.