Praca ma charakter projektowy, a jej struktura składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. Pierwszy rozdział jest teoretyczny i został napisany w oparciu o literaturę. Obejmuje analizę dostępnych tekstów dotyczących literatury dziecięcej, świadomości kulturowej oraz edukacji kulturowej. W podrozdziale pierwszym opisałam znaczenie literatury dziecięcej dla rozwoju dziecka. Określiłam również jej definicję oraz funkcje jakie pełni wobec młodego człowieka. W drugim podrozdziale szczególną uwagę poświęciłam wyjaśnieniu pojęcia świadomości kulturowej oraz przedstawieniu jak kształtuje się ona u dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwróciłam przy tym uwagę na wpływ rodziny, środowiska lokalnego oraz szkoły na jej rozwój. W trzeciej części pierwszego rozdziału przedstawiłam specyfikę edukacji kulturowej w szkole podstawowej. Opisałam trudności, z którymi mierzy się we współczesnych realiach edukacja kulturowa. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu edukacyjnego pt. “Afryka - kontynent wielu kultur”. W pierwszym podrozdziale tej części pracy umieściłam cele i założenia projektu. Zaprezentowałam w nim również model komunikacyjny, na podstawie którego opracowałam scenariusze zajęć, których cele oraz założenia projektu związane są z tematem mojej pracy licencjackiej. W tej części pracy przedstawiłam również metody oraz strategie pracy w oparciu o literaturę metodyczną. W drugim podrozdziale umieściłam trzy scenariusze, na podstawie których zrealizowałam zajęcia w szkole podstawowej podczas praktyki ciągłej. Znajdują się w nim kolejno scenariusze pt. “Codzienność dzieci w Etiopii”, “W świecie Szilluków” oraz “Czy stereotypy krzywdzą Afrykę?”. W tej części pracy, charakteryzuję również placówkę, w której odbyłam praktykę pedagogiczną oraz grupę, z którą przeprowadziłam zajęcia w ramach mojego projektu edukacyjnego. W rozdziale trzecim realizuję ewaluację projektu edukacyjnego. W pierwszym podrozdziale piszę czym jest ewaluacja w ujęciu teoretycznym i jakie ma znaczenie w pracy nauczyciela. Charakteryzuję w nim również nauczyciela będącego refleksyjnym praktykiem. Drugi podrozdział jest autoewaluacją moich działań edukacyjnych. Skupiam się w nim przede wszystkim na przebiegu zajęć w odniesieniu do założonych celów. Stosując podejście refleksyjnego praktyka, zamieszczam w nim refleksje nad własnym działaniem i na tej podstawie formułuję pewne wnioski. W podsumowaniu zawarte zostały najważniejsze wnioski dotyczące pracy oraz przemyślenia z przeprowadzonego projektu.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest wykorzystanie gier i zabaw dydaktycznych w kształtowaniu postaw badawczych uczniów w klasie trzeciej. Problematyka pracy koncentruje się na ukazaniu ucznia w roli odkrywcy i poszukiwacza własnej wiedzy. W swojej pracy starałam się skierować działania na drogę aktywności dziecka, jako badacza, który poprzez wykonywanie eksperymentów i doświadczeń zdobywa niezbędną wiedzę o świecie. Moja praca ma charakter projektowy, a jej struktura składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. W pierwszym rozdziale teoretycznym, składającym się z trzech podrozdziałów, dokonałam przeglądu literatury naukowej i na jej postawie zawarłam ogólna problematykę pracy. W pierwszym podrozdziale wskazałam na uwarunkowania rozwoju poznawczego ucznia w wieku wczesnoszkolnym. W drugim opisałam konstruktywistyczne podejście do edukacji dziecka, natomiast w trzecim podrozdziale ukazałam znaczenie gier i zabaw dydaktycznych dla jego rozwoju. Zawarłam to, ze względu na fakt, iż posiadanie odpowiedniej wiedzy psychologicznej oraz pedagogicznej na ten temat wpływa na podwyższenie, jakości pracy nauczyciela. Braki w zakresie tych zagadnień powodują trudności w ocenie poprawności rozwoju, ale również uniemożliwiają dobór odpowiednich metod nauczania do potrzeb, zainteresowań i możliwości dziecka na tym etapie edukacji. Rozdział drugi stanowi prezentację mojego projektu działań edukacyjnych „Mali wielcy odkrywcy”, którego głównym celem jest kształtowanie postaw badawczych poprzez wykorzystanie gier i zabaw dydaktycznych u uczniów w klasie trzeciej i jest on nieodzownie związany z tematem mojej pracy licencjackiej. W pierwszym podrozdziale tej części pracy przedstawiłam najważniejsze cele oraz założenia metodyczne programu. W drugim podrozdział umieściłam trzy scenariusze zajęć, w których prezentuje procedury osiągania celów, zakładane efekty oraz przedstawiam ich przebieg. Ukazałam również kontekst sytuacyjny realizacji mojego projektu oraz dokonałam ogólnej charakterystyki placówki. W rozdziale trzecim dokonałam opisu ewaluacji w odniesieniu do założonych celów i zakładanych efektów. W pierwszym podrozdziale o opisałam istotę ewaluacji w edukacji. Omawiałam w nim metody, techniki oraz jej rodzaje, a także zajęłam się charakterystyką nauczyciela refleksyjnego praktyka. Stanowiło to podstawię do napisania przez ze mnie drugiego podrozdziału, w którym dokonałam autoewaluacji. Koncentrowałam się tu na przebiegu przygotowanych przeze mnie zajęć, jak i odnosiłam się do wcześniej założonych rezultatów. Odwołałam się również do koncepcji refleksyjnego praktyka i dokonałam refleksji w działaniu i nad działaniem. Opierając się na tym podsumowałam przeprowadzone przeze mnie zajęcia oraz wykazałam obszary koniecznych zmian. Na końcu pracy umieściłam zakończenie, w którym krótko odniosłam się do treści całej pracy, dokonałam samooceny oraz wyciągnęłam wnioski pedagogiczne, które w przyszłości wpłyną pozytywnie, na jakość moic

Temat mojej pracy; Praca z bajką, jako sposób rozwijania wyobraźni dzieci na przykładzie projektu działań edukacyjnych w grupie zerowej. Podejmuję ten temat, gdyż uważam, że w czasach kiedy dzieci mają bardzo częsty kontakt z obrazami z telewizji, czy z komputera, książka może wydawać się nieatrakcyjna, w szczególności, gdy rzadko widzi się innowacyjne podejście do omawiania książki w szkole czy przedszkolu oraz możliwości przeprowadzenia zajęć w oparciu o konkretny tytuł. Zdecydowałam się na tę grupę wiekową z dwóch powodów, po pierwsze miałam sprawdzoną już wcześniej konkretną placówkę, w której wiedziałam, że będę mogła zrealizować cały swój projekt, po drugie uważam, że "zerówka" jest to czas, kiedy należy przygotowywać dzieci do przyszłego omawiania lektur w szkole, należy jednak zrobić to w taki sposób, aby uczniów nie zniechęcić a zaciekawić. Praca ma charakter projektowy; składa się ze wstępu, pierwszego rozdziału, na który składają się trzy podrozdziały, drugiego rozdziału, który również, jak poprzedni składa się z trzech podrozdziałów, trzeciego rozdziału, który mieści w sobie dwa podrozdziały, z zakończenia oraz bibliografii. W pierwszym rozdziale charakteryzuję sylwetkę rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym, koncentrując się głównie na rozwoju poznawczym i emocjonalnym, gdyż są one szczególnie istotne ze względu na temat mojej pracy. Z dużą dokładnością prześledzę procesy poznawcze, które gwarantują dziecku poznanie świata, a są to uwaga, pamięć i spostrzeżenia. Opisując rozwój emocjonalny zwrócę uwagę na szczegółowy opis zachowań, jakie towarzyszą dzieciom w wieku przedszkolnym, dla dokładniejszego zgłębienia tematu podejmuję się scharakteryzowania cech emocji dziecięcych. Cały kolejny podrozdział poświęcam na rozwój wyobraźni u dziecka, zaczynając od próby zdefiniowania pojęcia, szczegółowo opisuję czynniki przyspieszające bądź hamujące rozwój wyobraźni, oraz warunki, jakie należy zapewnić. Znajomość tych procesów pomoże mi zaprojektować odpowiednie zajęcia, dostosowane do możliwości dzieci. Ostatnia część pierwszego rozdziału rozprawia o roli bajki w edukacji. Zaczynając od definicji zarówno bajki, jak i baśni (wskazując przy tym różnice między nimi), płynnie przechodzę do umiejscowienia bajki w edukacji, zwracając uwagę na obszary edukacji, o jakich mowa jest w Nowej Podstawie Programowej Wychowania Przedszkolnego, dzięki temu wskażę konkretne możliwości wykorzystania bajki podczas zajęć w przedszkolu. Jako ostatnie przedstawię sposoby na rozwijanie zainteresowań czytelniczych dzieci. Rozdział drugi to prezentacja projektu,pt; "Na bajkowej planecie". Omawiam cele i założenia całego projektu, odnoszę go również do Podstawy Programowej. Celem przedstawionego projektu jest rozwijanie wyobraźni dzieci poprzez swobodną ekspresję. Narzędziem proceduralnym osiągania celów jest program wspierający Kreator, na podstawie którego dokonałam strukturyzacji poszczególnych zajęć. Przedstawiam także metody i techniki, z których korzystam.

Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech głównych rozdziałów, zawierających podrozdziały ze szczegółowym opisem opracowywanego zagadnienia oraz zakończenia. W pierwszym rozdziale zajmuję się teoretycznym opisem problematyki tematu na podstawie zgromadzonej literatury przedmiotu. Pierwszy podrozdział dotyczy prawidłowości rozwojowych dziecka w wieku przedszkolnym, istotnych dla zrozumienia zależności pomiędzy określonymi kompetencjami i umiejętnościami nabywanymi z wiekiem, a działaniem w sferze artystycznej. W drugim podrozdziale skupiam się na zdefiniowaniu pojęcia „osobowość twórcza”, jej wpływie na ogólny rozwój dziecka, sposobach jej rozwijania i doskonalenia kompetencji twórczych przedszkolaka. Zawieram tam również informacje na temat tego, które dziedziny nauki stwarzają najwięcej okazji do przejmowania przez dzieci roli twórców. W podrozdziale trzecim natomiast zwracam uwagę na istotę edukacji plastyczno-technicznej w życiu dziecka. Opisuję zależności między nią a prawidłowym rozwojem przedszkolaka oraz jej pozytywny wpływ na poszczególne sfery rozwojowe. Wymieniam liczne kompetencje, które dziecko może nabyć dzięki wykorzystaniu sztuki w edukacji, a także możliwości jakie niesie ze sobą włączenie poszczególnych aktywności plastyczno-technicznych do codziennej edukacji i wychowania dziecka. W rozdziale drugim przedstawiam scenariusze autorskiego projektu działań edukacyjnych pt. „Artystycznie pod wodą”. Projekt prezentuję w czterech scenariuszach, stworzonych zgodnie z modelem dnia aktywności. Prezentację scenariuszy poprzedza szczegółowy opis założeń projektu, w którym zawarłam cele, które pragnę osiągnąć realizując go, procedury, które umożliwią mi jego osiągnięcie oraz zasady zgodnie z którymi zamierzam działać realizując zajęcia. W ostatnim podrozdziale przedstawiam kontekst działań edukacyjnych, który stanowi opis placówki i środowiska, w którym projekt realizowałam. W rozdziale trzecim zajmuję się teorią ewaluacji oraz przeprowadzam ewaluację własnego projektu. W pierwszym podrozdziale prezentuję teoretyczne zagadnienia, niezbędne do opanowania, aby przeprowadzić późniejszą autoewaluację. Wyjaśniam czym jest ewaluacja oraz jaką pełni rolę w pracy nauczyciela oraz w prawidłowym funkcjonowaniu placówki oświatowej. Wymieniam rodzaje ewaluacji, opisuję metody i techniki przydatne w jej przeprowadzaniu, charakteryzuję nauczyciela refleksyjnego praktyka i cechy, które powinien posiadać, a także wybieram techniki ewaluacyjne, z których sama skorzystałam konstruując autoewaluację po przeprowadzonym w placówce projekcie. W drugim podrozdziale dokonuję autoewaluacji. Działając w ten sposób skupiam się nie tylko na procesie, ale również na jego wyniku. Oceniam obiektywnie czy cele zostały osiągnięte, wskazuję trudności jakie napotkałam i sposoby radzenia sobie z nimi. Stosując podejście refleksyjnego praktyka, w podrozdziale tym zawieram przemyślenia na temat moich działań i wykorzystanych w opisywanym działaniu metod

Tematem mojej pracy jest: ,,Wykorzystanie technik relaksacyjnych w pracy z dziećmi w grupie różnowiekowej na podstawie projektu działań edukacyjnych w przedszkolu”. Problematyka mojej pracy osadzona jest w obszarze edukacji zdrowotnej, a zaplanowane przeze mnie zajęcia będą dotyczyły profilaktyki stresu. Powodem, dla którego wybrałam wyżej wymieniony temat, i grupę wiekową jest fakt, że w przedszkolach zjawisku stresu nie poświecą się zbyt wiele uwagi. Uważam tak, ponieważ podczas odbywanych przeze mnie praktyk w różnych placówkach, ani razu nie byłam świadkiem przeprowadzania zajęć, które poruszałyby właśnie tę tematykę. Zdecydowałam się na wybór grupy różnowiekowej, ponieważ różnica wieku pomiędzy dziećmi będącej w tej samej grupie, szczególnie dzieci młodszych, u których odporność emocjonalna jest w początkowej fazie rozwoju, może powodować występowanie stresu, z którym dzieci nie będą umiały sobie poradzić. Praca ma charakter projektowy, składa się wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. Pierwszy rozdział obejmuje trzy podrozdziały, z czego pierwszy z nich został dodatkowo podzielony na dwa podrozdziały. Drugi rozdział składa się z trzech podrozdziałów, ostatni rozdział obejmuje dwa podrozdziały. W pierwszym rozdziale skupiłam się na scharakteryzowaniu rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Pierwszy podrozdział dotyczył rozwoju emocjonalnego, w którym opisałam emocje, pojawiające się w życiu dziecka oraz nowe zachowania i umiejętności towarzyszące rozwojowi tychże emocji. W tym rozdziale podkreślałam istoty fakt, że dziecko jako jednostka indywidualna w różny sposób odczuwa i uzewnętrznia towarzyszące mu emocje. W drugim podrozdziale opisałam przebieg rozwoju społecznego. Skupiłam się głównie na opisie procesu nabywania umiejętności społecznych oraz charakterystyce grup społecznych mających wpływ na rozwój dziecka. Drugi podrozdział poświeciłam charakterystyce grupy różnowiekowej. Na podstawie opracowanej literatury opisałam proces kształtowania się grupy, jej strukturę oraz wpływ grupy rówieśniczej na rozwój dziecka. W trzecim podrozdziale tej części pracy przedstawiłam zadania edukacji zdrowotnej na pierwszym etapie kształcenia, jakimi są uświadomienie dzieci, czym jest zdrowie, od czego zależy, oraz jak należy radzić sobie ze stresem. Scharakteryzowałam także mechanizm powstawania stresu, towarzyszące mu objawy oraz opisałam, jakie skutki może nieść za sobą jego długoterminowe oddziaływanie. Drugi rozdział mojej pracy stanowi prezentacja projektu działań edukacyjnych pt. „Stres pod kontrolą ”. Celem projektu było uświadomienie, jakie konsekwencje zdrowotne wynikają z doświadczania sytuacji stresowych oraz w jaki sposób można zarządzać własnym stresem. Cel ten wiąże się z tematem mojej pracy, w którym uwzględniłam wykorzystanie technik relaksacyjnych w pracy z dziećmi. W scenariuszach przedstawiłam procedury osiągania celów oraz zakładane efekty na podstawie literatury pedagogicznej. W drugim podrozdziale p

Praca ,,Wykorzystanie gier dydaktycznych w celu rozwijania myślenia matematycznego uczniów klasy III" składa się z trzech rozdziałów, wstępu oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym dokonuję przeglądu literatury z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, pedagogiki zabawy, pedagogiki kulturowej oraz dydaktyki. Uwzględniam informacje, dotyczące nabywania umiejętności intelektualnych przez dziecko, jego gotowości do podjęcia nauki matematyki oraz współpracy i funkcjonowania w środowisku szkolnym. Skupiam się na znaczeniu zabaw i gier dla rozwoju dziecka oraz przedstawiam różne podejścia rozumienia i kierowania edukacją matematyczną dziecka, skoncentrowaną na rozwijaniu myślenia matematycznego u uczniów. W rozdziale drugim prezentuję założenia projektu działań edukacyjnych ,,1,2,3 graMy”. Wyjaśniam zalety płynące z uzupełniania edukacji o gry dydaktyczne oraz metodę konstruowania gier w ujęciu Edyty Gruszczyk – Kolczyńskiej . Zaznaczam wpływ działania, opartego na zabawie oraz kontakcie z drugim człowiekiem, na rozwój neuronów lustrzanych, odpowiedzialnych za rozwój umiejętności społecznych oraz intelektualnych. Proponuję działanie zgodne z ideą ,,nauczania przyjaznego mózgowi” oparte na rozwijaniu wrodzonej ciekawości uczniów, pobudzaniu entuzjazmu i uczucia fascynacji w działaniu oraz budowaniu atmosfery wzajemnego wsparcia i szacunku. Uwzględniam potrzebę samodzielnego dochodzenia do wiedzy, na drodze budowania hipotez, opracowywania planu działania oraz poszukiwania własnej strategii rozwiązywania problemów. Odnoszę się do budowania znaczeń, bliskich osobie ucznia, poza rozwojem umiejętności poznawczych zwracam uwagę na konieczność wsparcia sfery emocjonalnej. Projekt prezentuję w pięciu scenariuszach zajęć edukacyjnych. Propozycje skupiają się wokół metod aktywizujących, metody problemowych oraz strategii pracy w małych grupach. Przeważająca część zajęć opiera się na pracy własnej uczestników. Zaplanowane czynności uwzględniają naukę poprzez działanie, a formuła zajęć ma charakter dynamiczny. Przebieg zajęć bazuje na modelu komunikacyjnym oraz elementach metody projektów. Uczniowie na drodze dialogu i konsultacji konstruują projekty i rozwiązują zadania, zaplanowane na każdym etapie pracy, nabywając tym samym umiejętności uczenia poprzez tworzenie i komunikowanie się. Planuję wspierać, koordynować oraz inicjować pracę uczniów. Zgodnie z założeniem konstruktywistycznym przyjmuję rolę koordynatora i facilitatora. W rozdziale trzecim prezentuję zagadnienie ewaluacji, w odniesieniu do celów i efektów kształcenia. W pierwszym podrozdziale dokonuję analizy literatury naukowej z zakresu ewaluacji. Rozpoznaję czym jest ewaluacja , jakie ma znaczenie dla procesu dydaktycznego, jakie zajmuje miejsce w pracy nauczyciela. Omawiam metody, techniki, cele ewaluacji. Charakteryzuję nauczyciela refleksyjnego praktyka. W drugim podrozdziale prezentuję kontekst działań edukacyjnych. Przedstawiam zaplecze dydaktyczne instytucji. Charakteryzuję grupę, w kt

Moja praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, rozwinięcia obejmującego trzy rozdziały i zakończenia. Zawiera załączniki oraz spis wykorzystanej literatury. W pierwszym rozdziale dokonałam omówienia problematyki mojej pracy na podstawie literatury. Na początku przedstawiłam założenia edukacji środowiskowej na pierwszym etapie kształcenia. Zwróciłam uwagę na rozróżnienie pojęcia edukacji środowiskowej z często utożsamianą edukacją przyrodniczą. Skoncentrowałam się również na przedstawieniu aspektów, roli oraz zadań edukacji środowiskowej i płynącej z niej korzyści. W następnym podrozdziale zajęłam się omówieniem sposobu organizacji zajęć opartego na założeniach teorii konstruktywistycznej, przedstawiając strukturę procesu badawczego oraz pracy terenowej. Omówiłam sylwetkę ucznia jako badawcza oraz nauczyciela w roli facylitatora. Wskazałam również na konieczność doboru przez pedagoga odpowiednich treści zajęć, które powinny spełniać cztery kluczowe warunki w stopniowym procesie integracji wiedzy uczniów. W ostatniej części pierwszego rozdziału skoncentrowałam się na charakterystyce wybranych obszarów rozwojowych dziecka w wieku wczesnoszkolnym: poznawczym, emocjonalnym i społecznym. Znajomość specyfiki rozwoju dziecka na tych płaszczyznach jest istotna w pracy nauczyciela pragnącego wspierać aktywność badawczą uczniów. Integracja wiedzy ucznia odnosi się do wszystkich wyżej wymienionych przeze mnie aspektów rozwoju. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych „Badam, rozumiem, potrafię”. Przedstawiłam w nim cel oraz określiłam założenia metodyczne na podstawie literatury. Celem mojego projektu jest wykorzystanie procesu badawczego i pracy terenowej do budowania przez dzieci wiedzy proceduralnej na zajęciach edukacji środowiskowej. Jest on ściśle związany z tematem mojej pracy, ponieważ odnosi się do aktywności badawczej uczniów. W tej części pracy przedstawiłam procedury własnych działań oraz zakładane efekty pracy uczniów. Projekt zaprezentowałam w postaci czterech scenariuszy. Kontekst działań ewaluacyjnych, zamieszczony pod koniec tego rozdziału przedstawia charakterystykę placówki w której prowadziłam zajęcia. W rozdziale trzecim dokonałam ewaluacji projektu w odniesieniu do założonych przeze mnie celów i efektów. W pierwszym podrozdziale rozpoznałam czym jest ewaluacja i jakie ma znaczenie w pracy nauczyciela. Omówiłam jej rodzaje, techniki, a także przedstawiłam charakterystykę refleksyjnej praktyki. W drugiej części tego rozdziału dokonałam autoewaluacji. Skupiłam swoją uwagę zarówno na przebiegu oraz efektach działań, odnosząc się do założonych w scenariuszach celów. W ewaluacji własnych działań zastosowałam podejście refleksyjnego praktyka. Wykorzystując refleksję- w- działaniu oraz nad- działaniem sformułowałam wnioski pedagogiczne, które przedstawiłam w zakończeniu. W części kończącej wskazałam również obszary mojej koniecznej zmiany w odniesieniu do kompetencji nauczyciela przedstawionych w lit

Przedmiotem mojej pracy jest dziecięca ciekawość, która pod wpływem odpowiedniej stymulacji przeprowadzanej przy pomocy aktywności związanej z eksperymentowaniem i doświadczaniem ma być rozbudzana, przy zachowaniu zasad konstruowania wiedzy. Podjęłam się analizy tego problemu ze względu na częstą rozbieżność praktyki i teorii. Nauczyciel, wobec dziecka nie występuje jako facylitator, a wiedza zamiast być konstruowana jest udostępniana w gotowej formie . Wizja zmiany w obszarze doboru stosowanych metod i technik oraz wykorzystywanych w konstruktywizmie zasad tworzy obraz długofalowego i wieloetapowego procesu mającego na celu konkretną modyfikację. Poniższa praca ma charakter projektowy i składa się z następujących części: wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii i netografii. W rozdziale pierwszym zawarłam opis problematyki przedmiotu oparty na treściach literaturowych. Pierwszy podrozdział traktuje o rozwoju poznawczym dziecka w wieku przedszkolnym. Skoncentrowałam się na zdolnościach umysłowych, wykorzystywanych w procesie poznawania świata. Uwzględniłam główne teorie wyjaśniające mechanizmy rozwoju poznawczego, wraz z opisami stadiów rozwojowych, ze szczególną analizą faz dotyczących rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Podrozdział drugi to syntetyczny zbiór, opisywanych w literaturze warunków sprzyjających kształtowaniu się postaw ciekawości u dzieci. Scharakteryzowałam zarówno predyspozycje wewnętrzne, jak i uwarunkowania zewnętrzne, które winny być spełniane, podczas wykształcania się dziecięcego stosunku do procesów edukacyjnych i angażowania postaw ciekawości. Trzeci podrozdział zawiera opis procesu badawczego, jako podejścia do pracy z dziećmi. Poruszam w nim główne zasady edukacji opartej na konstruktywizmie oraz jego założenia. Opisuję narzędzia wykorzystywane w pracy badawczej i umiejscawiam je na gruncie placówek wychowania przedszkolnego. Skupiam się również na istocie procesu badawczego oraz, w oparciu o literaturę, przedstawiam jego etapy. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych „Ja w laboratorium”. W tym rozdziale przedstawione zostają cele i założenia metodyczne, a rozprawa opiera się o literaturę pedagogiczną. Celem projektu działań edukacyjnych jest rozbudzanie dziecięcej ciekawości i prowokowanie przedszkolaków do aktywności w różnych dziedzinach nauki. Jest on związany z tematyką mojej pracy. Narzędziem proceduralnym osiągania celów jest program wspierający Kreator, na podstawie którego dokonałam strukturyzacji poszczególnych zajęć. Podrozdział pierwszy zawiera również ustalenia dotyczące obszarów edukacji, w których dokonują się zmiany, zgodnie z założonymi efektami. Obejmują one dziedziny wiedzy, umiejętności i kompetencji. Tu zawarłam również odniesienie do Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego. Podrozdział drugi to w głównej mierze prezentacja projektu, uzupełniona aneksami, zawierającymi materiały pomocne podczas realizacji poszczególnych zajęć. Wyraża się on w szczegó

Niniejsza praca porusza tematykę rozwoju aktywności twórczej i wykorzystywania potencjału intelektualnego dzieci w wieku młodszym szkolnym. Opisane zostały powody, dla których istnieje konieczność stymulowania tego rozwoju, a także różne stanowiska pedagogiczne dotyczące tej tematyki. W treści wymienione są również korzyści płynące z treningu twórczości, a także czynniki wspierające go jak i będące dla niego zagrożeniem. Praca zawiera propozycję zestawu zajęć rozwijających aktywność twórczą i potencjał intelektualny dzieci, a także opis podstaw metodologicznych dla tego zestawu. Zajęcia przeznaczone są do wykorzystania podczas godzin wychowawczych w szkole podstawowej.

Celem mojej pracy jest kreowanie prawidłowych nawyków żywieniowych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Postanowiłam zająć się tym tematem ponieważ problem nieprawidłowego odżywiania wśród dzieci jest coraz powszechniejszy i niesie za sobą wiele konsekwencji zdrowotnych, które mogą dać o sobie znać w dzieciństwie, bądź w późniejszych etapach życia. Po wnikliwym zapoznaniu się z rozwojem dziecka w wieku wczesnoszkolnym mogę stwierdzić iż prawidłowe odżywianie jest w tym okresie niezwykle ważne, gdyż wpływa na procesy wzrastania całego organizmu, a także warunkuje właściwy rozwój fizyczny i umysłowy. W pracy zawarłam również kwestie dotyczącą funkcjonowania świetlicy szkolnej, szczególnie świetlicy w Szkole Podstawowej nr 1 im. Bohaterów Westerplatte w Kępnie, w której zrealizowałam swój projekt o zdrowym odżywianiu. Po przeprowadzeniu cyklu zajęć mogę stwierdzić iż uczniowie mają dużą wiedzę na temat prawidłowego odżywiania, jednakże wiedzę tę należy jak najczęściej utrwalać by uczniowie wcielili w życie właściwe nawyki żywieniowe.

Celem mojej pracy jest wspomaganie poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym w obliczu sieroctwa w placówce socjalizacyjnej. Zainteresowałam się tym zagadnieniem z uwagi na problem, jaki występuje, podczas, gdy dziecko staje się opuszczone oraz, gdy trafia do instytucjonalnej pieczy zastępczej. W związku z tym, przeanalizowałam rozwój dziecka w okresie późnego dzieciństwa. Został także dokonany przegląd podstawowych pojęć związanych z tematem poczucia wartości oraz sieroctwa, głównie opartego na sieroctwie społecznym. W pracy zostały ukazane przyczyny oraz konsekwencje związane w niskim poczuciem własnej wartości, a także możliwości jego wspierania. Opisałam najważniejsze zagadnienia dotyczące funkcjonowania placówki opiekuńczo-wychowawczej typu socjalizacyjnego, opierając się na działaniu Domu Dziecka im. św. Mikołaja Caritas Archidiecezji Wrocławskiej w Kątach Wrocławskich. Z uwagi na objawianie się u podopiecznych tej placówki możliwości występowania niskiej samooceny przejawiającej się brakiem wiary w siebie, częstym porównywaniem swojej osoby w stosunku do innych oraz pogorszeniem swojego zachowania, zaplanowałam projekt działań nakierowanych na ich optymalizację oraz rozwój ich samooceny. Opierając się głównie na metodzie pracy z grupą oraz metodach kontaktu bezpośredniego zajęcia zrealizowałam w maju w 2017 roku dwa razy w tygodniu. Po zakończeniu przeprowadzonych zajęć jestem w stanie stwierdzić, iż część podopiecznych nie sądziła, iż w oczach reszty grupy jest postrzegana w sposób pozytywny. Niektóre zajęcia stanowiły niewielki problem dla wychowanków. Początkowo nie były w stanie wymyślić słów, które opisywały ich w sposób pozytywny. Były z tego powodu trochę smutne oraz przejawiały brak wiary do swojej osoby. Mogę stwierdzić, iż założone cele zostały zrealizowane.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci z świetlicy szkolnej w kwestii zaburzenia odżywiania jakim jest anoreksja. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ dotyczy on coraz większej liczby dzieci. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 11-13 lat. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu anoreksji zwracając uwagę zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. W związku z wykazywanymi przed wychowanków deficytami w zakresie zdrowego odżywiania oraz trybu życia zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się na metodach wzmacniających, zajęcia zrealizowałam na zajęciach dodatkowych w świetlicy szkolnej. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że uczniowie zostali zaopatrzeni w szeroki zasób informacji oraz wiedzy na temat zdrowego stylu życia. Problemem były ograniczone ramy czasowe, które nie pozwalały na zrealizowanie wszystkich zamierzonych przeze mnie celów w jednym bloku zajęciowym oraz fakt, iż nie wszystkie cele muszą się udać, ponieważ za każdym razem mamy do czynienia z inną grupą dzieci.

Tematem mojej pracy jest wspomaganie w rozwoju funkcji poznawczych u dzieci pomiędzy 6, a 9 rokiem życia. W pierwszym rozdziale charakteryzuję rozwój dziewczynek i chłopców w wieku wczesnoszkolnym. Dzieli się on na rozwój: poznawczy, społeczny, osobowości oraz fizyczny. Kolejny rozdział poświęcony jest problematyce, zawiera on charakterystykę poszczególnych procesów poznawczych oraz nawiązuje do wpływu uczuć i zaawansowanej technologii na rozwój dziecka i jego mózgu. W trzecim rozdziale omawiam miejsce pracy pedagogicznej, którym w mojej pracy jest szkoła podstawowa. Zawarte w tym rozdziale są zadania i funkcje szkoły podstawowej, jej uwarunkowania prawne oraz rola, którą spełnia w niej nauczyciel. Czwarty rozdział poświęcony jest wybranej przeze mnie placówce – Szkole Podstawowej nr 58 we Wrocławiu.W następnym rozdziale omawiam metodyczne podstawy działalności edukacyjnej takie jak cele i metody wychowawcze oraz techniki oddziaływań wychowawczych, na których bazowałam tworząc praktyczną część swojej pracy. Projekt oddziaływań wychowawczych zawiera scenariusze przeprowadzonych przeze mnie zajęć, refleksję pedagogiczną oraz prace dzieci wykonane na moich zajęciach.

Definicja stresu zakłada, że jest to sytuacja, w której dana jednostka ocenia posiadane przez siebie zasoby jako niewystarczające do poradzenia sobie z nią. To zjawisko powszechne, dotyczące osób w każdym wieku. W przypadku dzieci i młodzieży jednym z głównych źródeł stresu jest szkoła. Niniejsza praca została poświęcona tematyce stresu w odniesieniu do młodzieży ponadgimnazjalnej, szczególnie maturzystów, którzy mogą doświadczać silnego napięcia w związku z koniecznością zmierzenia się z egzaminem dojrzałości. Niezależnie od tego, czym stres jest spowodowany, najczęściej wywołuje on szereg nieprzyjemnych emocji, co w konsekwencji wywołuje dążenie jednostki do zminimalizowania negatywnych doznań. Próby zmierzenia się z tym niepożądanym zjawiskiem określane są mianem radzenia sobie ze stresem. W danej pracy został zaprezentowany przykładowy konspekt zajęć, których celem jest zaznajomienie młodzieży z tematyką i specyfiką stresu oraz przedstawienie niektórych technik radzenia sobie z nim. Zajęcia zostały przeprowadzone w grupie maturzystów, uczniów Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w Szczercowie.

Temat mojej pracy licencjackiej jest związany z moją osobistą działalnością w ramach Ochotniczej Straży Pożarnej w Olbrachcicach Wielkich, dlatego też chciałabym zachęcić dzieci w wieku wczesnoszkolny do aktywności społecznej i kulturalnej. Wiek wczesnoszkolny wybrałam dlatego, że jest to czas kiedy dziecko rozpoczyna naukę w szkole w związku z tym poszerza swoje kręgi towarzyskie i jego życie społeczne staje się bardziej intensywne. W mojej pracy wykorzystam jednostkę OSP, która jest przykładem działań w sferze kulturalnej i społecznej mieszkańców wsi Olbrachcice Wielkie. Dzieci będą mogły same doświadczyć tego jak to jest być strażakiem poprzez udział w Straży Grobowej w trakcie obchodów Świąt Wielkanocnych, będą miały okazje ubrać się w mundury strażackie i dowiedzą się jak wygląda praca strażaka, która nie dotyczy jedynie działalności w sferze ratowniczej ale również charakteryzuje się czynnym udziałem jej członków w życiu społecznym.

Niniejsza praca opisuje aktywne formy spędzania czasu wolnego dzieci w wieku wczesnoszkolnym, w świetlicy środowiskowej. Każdy z rozdziałów pracy koncentruje się na nieco innym zagadnieniu związanym ze specyfiką głównego tematu. W pierwszym rozdziale opisana jest problematyka związana z czasem wolnym, podzielona na cztery fazy rozwoju: fizyczny, poznawczy, społeczno-moralny i emocjonalny. Drugi z rozdziałów przedstawia problematykę czasu wolnego koncentrując się na definicji oraz życiu dziecka. Rozdział trzeci opisuje działalność wszystkich świetlic środowiskowych przedstawiając jej cele, formy, funkcję, ale także organizację pracy. Natomiast czwarty rozdział skupia się na jednej konkretnej placówce wymieniając jej charakterystyczne cechy. Rozdział piąty jest typowo metodologiczny, ponieważ w pełni kieruje uwagę na metody i formy całego projektu. Ostatnia część pracy to projekt oddziaływań wychowawczych, który zawiera sześć scenariuszy zajęć oraz refleksję pedagogiczną.

Celem mojej pracy jest wspomaganie umiejętności współdziałania i pracy w grupie u dzieci w wieku 9-12 lat w świetlicy środowiskowej. Powyższym zagadnieniem zainteresowałam się, ponieważ będąc na praktykach w świetlicy środowiskowej, zauważyłam, że pojawia się problem, gdy wychowankowie mają zrobić coś razem, wspólnie wykonać zadanie. Współdziałanie i praca w grupie to umiejętności bardzo cenne i ważne, ponieważ potrzebne jednostce przez całe życie. Są to umiejętności, na które składają się kolejne, takie, jak chociażby komunikowanie (werbalne i niewerbalne), rozwiązywanie problemów, grupowe podejmowanie decyzji. W swojej pracy przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 9-12 lat oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu współdziałania i pracy w grupie. Opisałam placówkę, jaką jest świetlica środowiskowa, szczególnie skupiłam się na świetlicy środowiskowej "Tęcza". W oparciu o nieumiejętności, jakie wykazywali wychowankowie zaplanowałam i przeprowadziłam projekt oddziaływań wychowawczych.

Celem mojej pracy jest kształtowanie adekwatnej samooceny. Skupia się ona na oddziaływaniach skierowanych do dzieci w wieku wczesnoszkolnym, które są wychowankami wielofunkcyjnej placówki opiekuńczo-wychowawczej. Praca zawiera charakterystykę rozwoju dziecka w wieku 6-9 lat, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów ściśle związanych z kształtowaniem się samooceny. Przedstawia ujęcia definicyjne samooceny oraz terminów pokrewnych. Uwzględnia szereg czynników, które mają wpływ na rozwój samooceny, takich jak środowisko rodzinne, opinia społeczna, porównania czy efekty własnej aktywności. Porusza również problematykę dotyczącą korzyści oraz zagrożeń towarzyszących różnym rodzajom samooceny. Praca zawiera, także metodyczne podstawy oddziaływań opiekuńczo-wychowawczych zorientowane na kształtowanie adekwatnej samooceny oraz opracowane, w oparciu o nie, scenariusze zajęć. Część praktyczną pracy zamyka refleksja pedagogiczna dotycząca przeprowadzonych scenariuszy zajęć.

Niniejsza praca zawiera analizę zagrożeń korzystania z cyberprzestrzeni. Skupia się na przedziale wiekowym 10-12 lat, w którym to dzieci coraz częściej korzystają z internetu. Nieodpowiednia wiedza na temat korzystania z tego medium, jest przyczyną wielu negatywnych zdarzeń pojawiających się w życiu młodego człowieka. W pracy zawarta jest problematyka takich zjawisk jak: cyberprzemoc, stalking oraz grooming. Opisana została również szkodliwość treści zawartych w internecie dla oddziaływań wychowawczych, a także destrukcyjny wymiar gier komputerowych. Dopełnieniem tych rozważań jest podrozdział dotyczący uzależnienia od internetu. Jeden z rozdziałów zawiera opis działań, które podejmowane są na rzecz bezpieczeństwa w cyberprzestrzeni. Z tego względu, iż miejscem pracy pedagogicznej uwzględnionym w tytule pracy jest szkoła podstawowa, zawarty jest również opis uwarunkowań prawnych, funkcji i zadań realizowanych przez tę placówkę. Aby przeciwdziałać zagrożeniom, na które narażone są dzieci korzystające z cyberprzestrzeni ważny jest dobór odpowiednich celów i metod działania, którym został poświęcony jeden z rozdziałów, będąc jednocześnie teoretycznym wstępem do projektowej części opracowania. Druga część pracy zawiera propozycje odziaływań wychowawczych w formie scenariuszy zajęć do przeprowadzenia w szkole podstawowej, w ramach lekcji wychowawczej.

Niniejsza praca porusza problem kształtowania sprawności manualnych dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Jej pierwsza część obejmuje charakterystykę rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym, w jego różnych aspektach, m.in.: fizycznym, emocjonalnym, moralno-społecznym, motoryki małej i dużej oraz procesów poznawczych. W dalszej części pracy została podjęta próba zdefiniowania pojęcia sprawności manualnej oraz dokonano opisu wybranych zaburzeń rozwojowych, które mają wpływ na kształtowanie sprawności manualnych u dzieci. Druga część projektu ma charakter praktyczny. Zostały w niej przedstawione opracowane scenariusze zajęć, w oparciu o które realizowane były zajęcia w świetlicy szkolnej Szermierczej Sportowej Szkoły Podstawowej nr 85 we Wrocławiu. Podsumowanie pracy stanowi refleksja pedagogiczna.

Celem mojej pracy jest przedstawienie koncepcji work-life balance oraz jej możliwości wykorzystania w przeciwdziałaniu pracoholizmowi. Dokonuję w niej analizy problemu, jakim jest pracoholizm oraz próbuję opracować projekt działań adresowanych do młodych dorosłych (studentów i absolwentów uczelni wyższych), mający nauczyć ich, jak efektywnie zarządzać czasem. Moja praca zawiera III rozdziały. Rozdział I zatytułowany „Pracoholizm jako pozytywne uzależnienie?” wprowadza w tematykę pracy, jej znaczenie w życiu człowieka. Piszę o zmianach ekonomicznych, kulturowych i społecznych, globalizacji i ich wpływie na pracę. Następnie podejmuję problematykę pracoholizmu – definiuję go, opisuję przyczyny, skutki, prezentuję sylwetkę pracoholika oraz możliwe sposoby zapobiegania pracoholizmowi i miejsce poradnictwa w tych działaniach. Rozdział II „Work-life balance jako koncepcja wspomagająca profilaktykę pracoholizmu” wyjaśnia czym jest równowaga życiowa, oraz przedstawia definicje koncepcji work-life balance. Zawiera również rozwiązania, programy wsparcia oraz korzyści jakie mogą pojawić się, gdy pracodawcy wprowadzą tę koncepcję do swoich firm. Ponadto w rozdziale opisałem zarządzanie czasem. Rozdział III to „Warsztat zarządzania czasem”. Przedstawiam w nim metodykę prowadzenia szkoleń, a więc omówione są różne definicje i rodzaje szkoleń, rozróżnienie pomiędzy szkoleniem, warsztatem i treningiem, rola trenera, cykl Kolba, na którym bazuje mój warsztat, a poza tym różne klasyfikacje metod szkoleniowych oraz szczegółowo opisane te, których użyłem przy projektowanym warsztacie. Druga część tego rozdziału to prezentacja autorskiego projektu działań doradczych.

Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Kobiecość wobec wyzwań współczesności przedstawiam sposoby definiowania macierzyństwa, matki, kobiecości i kobiety. Prezentuję różne modele i obrazy kobiet i matek, które występują w literaturze. W tym rozdziale omawiam także stereotypy na temat kobiet, z którymi można spotkać się w życiu codziennym, a także przedstawiam wizję kobiety z punktu widzenia feminizmu liberalnego i radykalnego. Ostatni podrozdział w całości poświęciłam matkom i starałam się przedstawić ich doświadczenia związane z macierzyństwem z punktu biologicznego, psychicznego i społecznego. Omawiam również problemy i trudności matek, jakie mogą napotkać podczas codziennego życia. Ostatnim aspektem omawianym w tym rozdziale są aspiracje matek związane z życiem zawodowym. Drugi rozdział pt. Sytuacja kobiet na rynku pracy poświęcam na omówienie sytuacji kobiet na współczesnym rynku pracy. Rozdział rozpoczynam od definicji rynku pracy i pracy, a następnie omawiam teorię segmentacji rynku. Przywołuję wyniki badań przeprowadzonych przez Główny Urząd Statystyczny na temat pozycji kobiet na rynku i na temat różnic w wynagrodzeniu. W tym rozdziale znajduje się także opis kompetencji rodzinnych. W dalszej części prezentuję zjawisko dyskryminacji. Przytaczam jej definicje, typy i rodzaje, które odnaleźć można w literaturze, a także przejawy dyskryminacji kobiet z jakimi mogą spotkać się w miejscu pracy. Podrozdział na temat dyskryminacji kończę omówieniem skutków i przyczyn nierówności, a także jak kobiety mogą sobie z nią radzić. Podkreślam znaczenie kompetencji rodzinnych oraz rolę poradnictwa kariery w przeciwdziałaniu dyskryminacji. W ostatnim, trzecim rozdziale pt. Warsztat jako forma pomocy kobietom chcącym powrócić na rynek pracy omawiam podstawy projektowania szkoleń oraz autorski projekt warsztatu, oparty na koncepcji D. Kolba, w którym proponuję działania mające na celu pomoc kobietom w ponownym wejściu na rynek pracy, np. po urlopie macierzyńskim, poprzez podniesienie ich świadomości na temat nierówności występującej na rynku pracy oraz poprzez zapoznanie ich z tzw. kompetencjami rodzinnymi i sposobem ich wykorzystania podczas rozmów kwalifikacyjnych.

Niniejsza praca ma na celu przedstawienie niezbędnych informacji na temat zarówno autoprezentacji jak i selekcji. Dodatkowo jej celem jest również nauczenie młodych dorosłych, jak poprawnie sporządzić dokumenty aplikacyjne oraz jak powinni postępować podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pod tytułem „Znaczenie autoprezentacji osób poszukujących pracy w procesie selekcji kandydatów do pracy” przedstawione zostają definicje, funkcje, techniki oraz metody autoprezentacji, różnice pomiędzy rekrutacją a selekcją oraz metody selekcji. W rozdziale drugim pod tytułem „Poradnictwo kariery, jako pomoc w budowaniu kapitału personalnego” zostały omówione definicje poradnictwa, poradnictwa zawodowego, poradnictwa kariery i kapitału personalnego, zmiany, jakie zaszły w pojmowaniu poradnictwa zawodowego oraz jak poradnictwo kariery może być pomocne w budowaniu pozytywnej autoprezentacji. Rozdział trzeci pod tytułem „Projekt warsztatów dla studentów podejmujących pierwszą pracę” został podzielony na dwie części. W pierwszej części omówiona została terminologia związana ze szkoleniami, czyli sposoby definiowania szkolenia, różnice pomiędzy szkoleniem a warsztatem i treningiem, rodzaje szkoleń, cykl Davida Kolba oraz metody pracy wykorzystywane w projektowaniu warsztatów. Natomiast część druga zawiera opis zaprojektowanych warsztatów, których celem jest nauczenie młodych dorosłych, jak przedstawić siebie pracodawcy podczas rozmowy kwalifikacyjnej, która jest jednym z najważniejszych elementów procesu selekcji oraz jak poprawnie sporządzić dokumenty aplikacyjne.

Celem mojej pracy licencjackiej jest przybliżenie zjawiska wypalenia zawodowego wśród doradców oraz sposobów przeciwdziałania temu zjawisku. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym, pt. „Wypalenie zawodowe w literaturze przedmiotu”, przedstawiam pojęcie wypalenia zawodowego w ujęciu różnych autorów. Niektórzy z nich tłumaczą to zjawisko jako stan, proces lub zespół. Następnie zwracam uwagę na wypalenie a pojęcia mu pokrewne, takie jak: stres, alienacja, depresja i zmęczenie. Następnie prezentuję przyczyny wypalenia, tkwiące w osobie i poza nią. W dalszej części pracy przedstawiam objawy tego zjawiska: fizyczne, emocjonalne i behawioralne, dotyczące wykonywanej pracy oraz rodzinne i społeczne. Następnie prezentuję etapy wypalenia zawodowego oraz skutki jakie za sobą niesie. Ostatnią kwestią poruszaną w tym rozdziale jest profilaktyka i terapia w sytuacji wypalenia zawodowego. W drugim rozdziale pt. „Wypalenie zawodowe wśród doradców i sposoby przeciwdziałania temu zjawisku” przedstawiam pojęcie poradnictwa w ujęciu różnych autorów. Następnie prezentuję koncepcje poradnictwa – dyrektywnego, liberalnego oraz dialogowego. W dalszej części pracy prezentuję modele działalności doradców. Przestawiam tu: eksperta, konsultanta, spolegliwego opiekuna, leseferystę oraz podział przyjęty przez Alicję Kargulową, tj.: mistyka, optymistycznego praktyka, pragmatyka, negocjatora, edukatora, łącznika oraz cynika. Następnie prezentuję specyfikę pracy doradcy oraz uwarunkowania wypalenia zawodowego wśród doradców. W ostatnim rozdziale pt. „Projekt warsztatu „Wypalenie zawodowe - czym jest, jakie są jego przyczyny oraz jak sobie mu przeciwdziałać” przedstawiam sposoby definiowania szkolenia, treningu oraz warsztatu. Następnie omawiam cechy dobrego trenera oraz przedstawiam cykl Kolba, charakteryzując poszczególne jego etapy. W kolejnej części pracy prezentuję metody, które zastosowałam podczas mojego szkolenia oraz szczegółowo opisuję swój projekt doradczy.

Napisana przeze mnie praca składa się z trzech rozdziałów oraz projektu warsztatów adresowanych dla doradców. Rozdział pierwszy pt.: Wpływ społeczny w relacjach międzyludzkich prezentuje przede wszystkim mechanizmy wpływu społecznego oraz zawierające się w nich techniki. Rozdział ten rozpoczynam scharakteryzowaniem pojęcia wpływu oraz zamiennie używanego pojęcia perswazji. Następnie przedstawiam mechanizmy wpływu społecznego wyróżnione przez Roberta Cialdiniego, takie jak: reguła wzajemności, zaangażowanie i konsekwencja, społeczny dowód słuszności, lubienie i sympatia, autorytet i niedostępność. Następnie opisuję techniki wywierania wpływu według Kevina Hogana. W drugim rozdziale pt.: Możliwości wykorzystania strategii wywierania wpływu w procesie doradczym skupiam się na scharakteryzowaniu poradnictwa oraz relacji doradczej. Skupiam się również na rodzajach i koncepcjach poradnictwa oraz towarzyszących im typach doradców. Kolejno odwołuję się do podziałów rozmowy doradczej oraz cech, jakie powinny charakteryzować dobrego doradcę, Ponadto podejmuję próby dopasowania strategii wywierania wpływu do poszczególnych koncepcji poradnictwa. W ostatnim rozdziale pt.: Strategie wywierania wpływu na ludzi i ich możliwości stosowania w poradnictwie- projekt warsztatów przedstawiam podstawy metodyki projektowania szkoleń oraz autorski projekt warsztatów. Na początku definiuję czym są szkolenie, trening oraz warsztat. Następnie wymieniam rodzaje szkoleń oraz wskazuję jakie role może pełnić trener. W dalszej części mojej pracy odwołuję się do procesu uczenia się według cyklu Kolba oraz klasyfikacji metod uczenia się i nauczania. Na końcu tej części opisuję metody prowadzenia szkoleń. Droga część rozdziału trzeciego traktuje o stworzonym przeze mnie projekcie warsztatów dla doradców. Przedstawiam tu ogólne cele i założenia projektu oraz prezentuję poszczególne sesje warsztatowe.

Komunikacja międzyludzka odgrywa istotną rolę w życiu każdego człowieka. Przekazywanie wiadomości nie odbywa się jednak wyłącznie za pomocą słów. W grę wchodzą także gesty, mimika, postawa, wygląd, kontakt wzrokowy, ton głosu. Zagadnienia dotyczące komunikacji niewerbalnej mają istotne znaczenie dla pracy doradcy, którego zadaniem jest pomagania innym w radzeniu sobie z problemami. Ta pomoc dokonuje się poprzez wymianę komunikatów w dialogu. Umiejętność odczytywania komunikatów niewerbalnych wysyłanych przez klienta, jak również świadomość wpływu, jaki doradca wywiera poprzez swój przekaz, wpływa ostatecznie na efektywność prowadzonych w poradnictwie działań. Moja praca licencjacka składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich, zatytułowanym Komunikacja interpersonalna jako podstawa porozumiewania się, omawiam zagadnienia takie jak komunikacja, jej cechy i poziomy, komunikowanie się jako proces z uwzględnieniem jego elementów, następnie opisuję wybrane modele komunikacyjne – jednokierunkowe (model aktu perswazyjnego Lasewella) i dwukierunkowe (model wspólnoty doświadczeń Schramma oraz model socjologiczny Rileyów). Kolejny podrozdział dotyczy rodzajów komunikacji, gdzie omawiam komunikację werbalną i niewerbalną, dziedziny tej drugiej (wokalikę i kinetykę), a także bariery komunikacyjne jakie mogą się pojawić podczas komunikowania się. Rozdział pierwszy kończy podrozdział Poradnictwo jako układ komunikacyjny, gdzie opisuję istotę komunikacji w poradnictwie. Rozdział drugi pt. Znaczenie komunikacji niewerbalnej w poradnictwie rozpoczyna się od szczegółowego omówienia istoty poradnictwa. Kolejno opisuję definicje i rodzaje poradnictwa, etapy procesu doradczego, modele działalności doradców, proces kształcenia doradców w Polsce, a następnie omawiam jak ważna jest komunikacja niewerbalna w pracy doradcy, skupiając się na takich aspektach jak autoprezentacja, dotyk i gesty, ekspresja mimiczna emocji oraz pasywne słuchanie. Projekt warsztatu o komunikacji niewerbalnej dla przyszłych doradców to tytuł rozdziału trzeciego, gdzie opisuję rodzaje szkoleń, różnice pomiędzy szkoleniem a warsztatami i treningiem, omawiam trenera i jego rolę, a następnie cykl uczenia się według Davida Kolba oraz metody szkoleniowe, które wykorzystałam przy projektowaniu warsztatu. Drugą część tego rozdziału stanowi prezentacja warsztatu.

Praca dyplomowa traktuje o doświadczaniu tranzycji jaką jest zmiana spowodowana wejściem w nową rolą społeczną, wynikającą z podjęcia studiów. Składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich pt. Podejmowanie studiów jako tranzycja, przedstawiam proces budowania tożsamości w świecie licznych tranzycji, sposoby definiowania zjawiska tranzycji, ich rodzaje i przyczyny, omawiam specyfikę okresu wczesnej dorosłości, ujmuję wybór studiów jako tranzycję oraz pokazuję możliwości wspieranie w procesie adaptacji do roli studenta. W tym rozdziale skupiam się na znaczeniu tranzycji oraz charakterystyce młodych dorosłych doświadczających przejścia na studia. Rozdział drugi – Poradnictwo kariery jako pomoc w tranzycji - dotyczy działań, jakie mogą być podejmowane w ramach szeroko rozumianego poradnictwa, w celu wsparcia studentów pierwszego roku. Przedstawiam poradnictwo jako formę skutecznej pomocy, zadania poradnictwa kariery, wybrane koncepcje pomagania w tym zakresie i wreszcie ukazuję poradnictwo kariery jako pomoc w tranzycji oraz wybrane metody w tym obszarze. W rozdziale trzecim pt. Pomaganie w sytuacji tranzycji, przedstawiam autorski projekt warsztatów dla młodych dorosłych rozpoczynających studia. Omawiam teoretyczne podstawy projektowania działań warsztatowych ze szczególnym uwzględnieniem cyklu uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba. Zaproponowany przez niego model stał się podstawą zaprojektowanego przeze mnie warsztatu, ponieważ bazuje ona na uczeniu się poprzez doświadczenie i pozwala na wyzwalaniu twórczego potencjału. Rozdział ten składa się z teoretycznych podstaw projektowania warsztatów oraz prezentacji projektu – ogólnych celów i założeń warsztatu oraz opisu poszczególnych sesji.