Streszczenie pracy magisterskiej pt. „Funkcje wychowawcze bajek filmowych” Przedmiotem pracy jest problematyka dotycząca funkcji wychowawczych bajek filmowych. Głównym celem pracy było przeanalizowanie wybranych bajek pod kątem funkcji wychowawczych. W pracy omówiono piętnaście odcinków bajek telewizyjnych, podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: jakie są funkcje wychowawcze bajek. Aby wyczerpać zakres pytania głównego sformułowano sześć pytań szczegółowych dotyczących trzech bajek telewizyjnych: Świnka Peppa, Klub Przyjaciół Myszki Miki oraz Mali Einsteini. Współczesne bajki posiadają walory edukacyjne, jak również mają ogromny wpływ na wychowanie dzieci oraz ich rozwój psychiczny. Przy pomocy odpowiednich narzędzi i badań własnych podjęto próbę odpowiedzi na pytanie główne. Praca składa się z trzech części. W pierwszej wyjaśniono podstawowe pojęcia oraz opisano terminologię. Rozdział drugi zasadniczo poświęcony jest metodologii badań własnych. Opisano w nim zastosowaną metodę czyli analizę dokumentów oraz wyjaśniono podstawowe pojęcia metodologiczne. Rozdział trzeci zawiera badania własne. Przeanalizowano w nim wybrane przez autora pracy bajki. Analizie poddano piętnaście odcinków, czyli po pięć z wybranych bajek. Każdy podrozdział zawiera charakterystykę badanej bajki, opis bohatera negatywnego, opis bohatera pozytywnego, analizę i opis wybranego odcinka a także wartości pozytywne i negatywne występujące w danym odcinku. Rozdział trzeci zakończony jest podsumowaniem oraz refleksjami dotyczącymi przeprowadzonych badań.

Niepokojącym zjawiskiem ostatnich lat nagłaśnianym przez środki masowego przekazu jest zjawisko fonoholizmu. Zarówno dzieci, młodzież, jak i dorośli są narażeni na inne zagrożenia, które określa się mianem uzależnień od czynności lub mianem uzależnień behawioralnych. Należy pamiętać, że nadużywanie telefonu komórkowego stanowi poważny problem społeczny, który wymaga analiz teoretycznych oraz przedsięwzięć w zakresie przeciwdziałania zjawisku fonoholizmu. Ze względu na coraz większa skalę zjawiska oraz jego negatywne następstwa w pracy podjęto próbę zbadania i opisania problemu nadużywania telefonu komórkowego w środowisku szkolnym. Niniejsza praca składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. W rozdziale pierwszym części teoretycznej została zaprezentowana istota fonoholizmu. Pierwszy podrozdział zawiera definicje zjawiska fonoholizmu. Podrozdział drugi obejmuje etiologię i rodzaje uzależnień od telefonu komórkowego. W podrozdziale trzecim dokonano opisu skutków i profilaktyki fonoholizmu. Drugi rozdział części teoretycznej mówi o młodzieży gimnazjalnej. Pierwszy podrozdział w tej części opisuje gimnazjum w strukturze polskiej oświaty. Kolejny podrozdział to charakterystyka młodzieży gimnazjalnej. Ostatni podrozdział w części teoretycznej dokonuje opisu gimnazjalistów uzależnionych od telefonu komórkowego. Część druga została poświęcona metodologii badań własnych. W kolejnych podrozdziałach przedstawiono: przedmiot i cel badań, problemy oraz hipotezy badawcze, zmienne, wskaźniki, metody, techniki, narzędzia i teren badań, a także charakterystykę badanych osób. Szczególne znaczenie dla całej pracy ma część trzecia, która zawiera analizę wyników badań dotyczących zakresu występowania zjawiska fonoholizmu wśród młodzieży gimnazjalnej w Nowogrodźcu z uwzględnieniem płci badanych uczniów. W pracy zamieszczono również: podsumowanie wyników, spis cytowanej literatury oraz załączniki.

Rodzina to podstawowa grupa społeczna i pierwsze środowisko wychowawcze dla młodego człowieka. W rodzinie tworzą się pierwsze mocne i trwałe więzi, przywiązania, przyjaźnie. W mojej pracy omawiam relacje matek i ich 6-7 letnich córek. Na podstawie przeprowadzonych badań opisuję ich wspólne zajęcia i wzory jakie przekazuje matka swojej córce. Badania pokazały transmitowane wzorce, normy i wartości, ale też sposoby na spędzanie wolnego czasu z córką. W pierwszym rozdziale przedstawiam charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym gdzie odpowiadam na pytanie poprzez prace dzieci jakie znaczenie ma w kształtowaniu ich osobowości środowisko domowe, a szczególnie ich relacje z matkami. Drugi rozdział to obraz rodziny współczesnej, która została zdefiniowana przez takie pojęcia jak: bezżetność, bezdzietność, samorealizacja, kariera, kohabitacja, nietrwałość, hybrydowość, pluralizm, indywidualizacja i ponowoczesność. Czasy w jakich żyjemy sprawiają, że wśród ludzi pojawiają się wyżej wymienione wartości. Uniwersalizm rodziny tradycyjnej, wielopokoleniowej i życie rodzinno-małżeńskie to coraz rzadziej występujące zjawisko. Dalej przedstawiłam relacje w rodzinie i wzory przekazywane młodszemu pokoleniu. Następnie opisuję środowisko, w którym przeprowadzone zostały moje badania. Zwracam uwagę na to, że charakter środowiska, zasoby materialne i kultura odgrywają niebanalną rolę w tym, jak będą kształtowały się wspólne zajęcia i relacje matek i ich 6-7 letnich córek. Rozdział trzeci dotyczy zagadnień metodologicznych. W tym rozdziale opisuję teren i grupę badaną (6-7 letnie dziewczęta) oraz organizację i przebieg badań. Głównym celem moich badań było dowiedzieć się jakie wzorce zachowań oraz jakie wartości zdają się przekazywać matki swoim córkom, a także jakie wartości są odbierane przez córki. Ostatni rozdział ukazał obraz wspólnych zajęć matek i córek jako wyraz więzi naturalnych w środowisku domowym. Na koniec zaprezentowałam wnioski jakie przyniosły ze sobą rysunki dziewcząt. Przeprowadzone badania ukazały stan zmian społecznych i mentalnościowych dwudziestolecia XXI wieku.

W dzisiejszych czasach znajomość języka obcego jest furtką otwierającą wiele możliwości w dorosłym życiu. Zachęcenie dzieci do nauki języka obcego jest nie łatwym zadaniem, jeśli nie posiada się znajomości zasad pedagogicznych, metod, technik,które uczynią, że ów proces nauczania i uczenia będzie atrakcyjny dla uczniów. Głównym celem badawczym niniejszej pracy jest poznanie opinii uczniów kl. IV - VI odnośnie najbardziej wartościowych form nauki języka niemieckiego. Cała praca składa się z części teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna odnosi się do procesu nauczania dzieci w wieku starszym, więc zawiera charakterystykę rozwoju dzieci w starszym wieku szkolnym, procesu kształcenia oraz specyfiki nauki i nauczania języka niemieckiego w szkole podstawowej. Druga część – empiryczna składa się z dwóch rozdziałów. Pierwszy dotyczy metodologii badań, a więc złożeń badawczych, opisanych metod, technik badawczych oraz charakterystyki terenu i grupy badawczej. Drugi natomiast odnosi się do oceny form pracy na lekcji języka w opinii uczniów klas IV, V i VI. Uwieńczeniem części empirycznej są wnioski, które generalizują wypowiedzi uczniów i uwidaczniają ich opinię. Z wniosków wynika, że najbardziej atrakcyjną formą pracy na lekcjach języka niemieckiego dla uczniów klas IV, V, i VI są formy aktywizujące. Za najlepszą metodę pracy uczniowie uznali gry dydaktyczne takie jak: "Koło fortuny”, „Wisielec” oraz „Zimno-ciepło". Ponadto z przeprowadzonej ankiety wynika, że proces nauki języka niemieckiego nie zależy od wieku uczniów, dlatego też proces nauki przebiega bardzo podobnie w klasie czwartej, piątej i szóstej. Różnice są niewielkie i wynikają z rosnących umiejętności i stopnia opanowania wiedzy. Z analizy poszczególnych odpowiedzi dotyczących ulubionych form pracy na lekcji wynika, że uczniowie klasy czwartej wolą rozmawiać na lekcji języka niemieckiego, klasy piątej rozwiązywać zadania zawarte w ćwiczeniach i podręczniku, a uczniowie klasy szóstej posiadają umiejętności na tyle rozwinięte, że czują się oni pewnie i chętnie rozmawiają w języku niemieckim, ale i rozwiązują zadania zawarte w podręczniku i ćwiczeniach. Ponadto, biorąc pod uwagę analizę metod wybranych przez poszczególne grupy respondentów, to można wywnioskować, że preferencje uczniów są bardzo podobne. Największy odsetek uczniów klasy czwartej i piątej uważa, że najlepszym sposobem, który pomaga w nauce słówek z języka niemieckiego jest śpiewanie piosenek. Równie cenną metodą zdaniem respondentów jest wcielanie się role. Uczniowie klasy szóstej właśnie te metodę uznali za najlepszą. Za najmniej pomocne w nauce słówek uznali natomiast recytację wierszy. Biorąc pod uwagę teksty, z których uczniowie uczą się najszybciej słówek, to w tej kwestii odpowiedzi respondentów wskazują na to, że uczniowie klasy czwartej wolą w pierwszym rzędzie uczyć się z piosenek i wierszy, następnie z dialogów czytanek, dialogów i komiksów. Uczniowie klasy piątej podobnie jak z klasy czwartej w pierwszym rzędzi

Temat mojej pracy dyplomowej brzmi następująco: Zdrowie jako wartość w kulturze życia codziennego dzieci w średnim wieku szkolnym. Moja praca składa się z czterech głównych rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiłam swoją uwagę na zdrowiu w systemie wartości współczesnego człowieka. Rozdział ten podzieliłam na trzy podrozdziały, w których zajęłam się takimi zagadnieniami jak: Pojęcie wartości i osobistych systemów wartości człowieka; edukacja zdrowotna jako wartość w wychowaniu; wymiary codzienności życia dziecka. Drugi rozdział poświęciłam na charakterystykę rozwoju dzieci w średnim wieku szkolnym. Kolejny rozdział odnosi się do metodologii badań, w którym na podstawie literatury przedstawiłam różne metody badawcze, a także techniki i narzędzia badawcze. W tym rozdziale opisałam także teren, na którym przeprowadziłam badania do pracy. Czwarty rozdział ma charakter badawczy i jest poświęcony prezentacji i opracowaniu wyników kwestionariuszy ankiet. Do przeprowadzenia badań sporządziłam 50 jednobrzmiących kwestionariuszy ankiet przeznaczonych dla uczniów klas 6 szkoły podstawowej. Łącznie do analizy badań własnych posłużyło mi 39 ankiet. Wyniki przeprowadzonych badań zostały przeze mnie dokładnie przeanalizowane i przedstawione na wykresach. Uzyskane badania pozwoliły mi na sprawdzenie postawionych wcześniej przeze mnie hipotez. Pierwsza z nich brzmi następująco: Można przypuszczać, że w systemie wartości dziecka w średnim wieku szkolnym zdrowie osiąga wysokie miejsce. Hipoteza ta nie potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym za najwyższe wartości uznają przyjaźń, miłość i rodzinę. Zdrowie zajęło w przypadku chłopców trzecie miejsce, a w przypadku dziewczynek czwarte. Druga hipoteza badawcza odnosi się do wiedzy dzieci na temat zdrowia i brzmi ona następująco: Przypuszczalnie, dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia. Hipoteza ta potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia i czerpią ją z różnych źródeł. Najczęściej to od rodziców dzieci dowiadują się najwięcej. Kolejne hipotezy odnoszą się do świadomości dzieci z konieczności dbania o własne zdrowie. Hipotezy te można sformułować w następujący sposób: Można przypuszczać, że dzieci w średnim wieku szkolnym małą świadomość konieczności dbania o higienę osobistą, o zdrowy sposób odżywiania się oraz o sprawność fizyczną. Hipotezy te również się potwierdziły. Z badań wynika, że ankietowani uczniowie dbają o swoje zdrowie poprzez odpowiednią higienę osobistą, prawidłowe odżywianie bogate w witaminy oraz aktywne spędzanie czasu wolnego – uprawianie różnego rodzaju sportów.

Przedmiotem moich badań jest odtwarzanie doświadczeń społecznych dzieci w zabawach tematycznych. Temat ten jest częścią egzystencji każdego z nas. Można powiedzieć, że to pewnego rodzaju szkoła życia, nauką, jaką zdobywamy w wyniku własnych obserwacji otaczającego nas świata społecznego, w szczególności środowiska rodzinnego. Poznajemy przekaz kulturowy, w którym wzrastamy, język, postawy, normy i zasady społeczne jakie obowiązują w naszym środowisku, w naszej szerokości geograficznej. Od urodzenia kształcimy się i rozwijamy na zasadzie modelowania. Uchwycone czynności ćwiczymy cierpliwie i wytrwale, czasem żmudnie po to, aby opanować je do perfekcji i aby pewnego dnia stać się samodzielnym. W wieku dziecięcym trening umiejętności i gromadzenie wiedzy odbywa się w formie zabawy. W mojej pracy przedstawiam sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnym wieku szkolnym, rozpatrując w szczególności jego rozwój emocjonalny i poznawczy, a także aspektami edukacyjnymi z nim związanymi, stopniowym nabywaniem nowych kompetencji i ich doskonaleniem. Sposób w jaki możliwości rozwojowe i indywidualne dziecka pozwalają mu na przyswojenie i odtworzenie zaobserwowanych zachowań społecznych. Rozwój społeczny oraz oddziaływania grupy rówieśniczej są ściśle powiązane z wyżej wymienioną sferą poznawczą i emocjonalną małego dziecka i od siebie zależne. Następnie przedstawiam zabawię w szerokim i wąskim ujęciu, począwszy od definicji, po rodzaje, funkcje i rolę jaką odgrywa w życiu małego i dużego człowieka. Zwracam przede wszystkim uwagę na fakt, że zabawa jest podstawową formą kształcenia się dziecka, jej znaczenie z wiekiem maleje na korzyść pracy. Wyjątkowe miejsce w mojej pracy zajmują zabawy tematyczne, ich funkcja na płaszczyźnie rozwoju sfery społecznej w kontekście nabywania kompetencji, norm i postaw społecznych. W rozdziale metodologicznym opisuję aspekt badawczy mojej pracy. Przedstawiam cele moich badań, opisuję metody, techniki i narzędzia badawcze, z w szczególności tych, którymi się posłużyłam w toku badań w celu osiągnięcie informacji na interesujące mnie pytania.Badania mają charakter jakościowy. Opisuję, analizuję i wyciągam wnioski z zaobserwowanych swobodnych zabaw tematycznych w przedszkolu, na podwórku lub w domu. W ostatnim etapie pracy skupiam się głównie na wnioskach, czyli wynikach moich badań rozpatrywanych pod kątem początkowych wątpliwości. Ważne jest aby ustalić jak odtwarzają normy społeczne dzieci w podobnym wieku i o podobnych doświadczeniach? Ponadto jak przebiega transmisja wiedzy dzieci starszych. W przypadku niewielkiej i znacznej różnicy wieku. Innym problemem, na który poszukuję odpowiedzi w przyprowadzonych badania to, czy zabawy pod okiem osoby dorosłej, rodzica lub nauczyciela zwiększają prawdopodobieństwo przekazu prawidłowych zachowań, a pozbawione nadzoru wnoszą większe ryzyko. Wart zastanowienia się jest fakt, kto inicjuje zabawy, narzuca tematykę, a kto dyktuje czas jej trwania. Zgromadzone

w mojej pracy zajęłam się wymiarami stygmatyzacji byłych wychowanków domów dziecka w ujęciu retrospekcyjnym. W pierwszym rozdziale opisałam to kim jest sierota i jakie mamy rodzaje sieroctwa. Skupiłam się również na tym jak przejawia się sieroctwo u dzieci. Na końcu opisałam instytucje, które zajmują się sierotami, czyli jak możemy kompensować sieroctwo w naszym społeczeństwie. W rozdziale drugim natomiast skupiłam się na tym czym jest stygmatyzacja i jakie są jej rodzaje. Opisałam również konsekwencje społecznej stygmatyzacji. W kolejnym podrozdziale skupiłam się na tym jak można poradzić sobie ze społeczną stygmatyzacją. Na końcu skupiłam się na tym, iż sieroctwo sprzyja społecznej stygmatyzacji. W rozdziale trzecim opisałam metodologiczne podstawy badań własnych, przedmiot i problematykę badań własnych oraz procedurę badawczą. W czwartym rozdziale opisałam doświadczanie stygmatyzacji w retrospekcji byłych wychowanków domów dziecka, w świetle badań własnych. Skupiłam się na tym, jak badane osoby spostrzegają sieroctwo. Następnie opisałam to jak respondenci opowiadali o poczuci i przejawach stygmatyzacji. Kolejnym etapem było opisanie, radzenie sobie przez badanych wychowanków domów dziecka ze społeczną stygmatyzacją. Na końcu skupiłam się na działaniach domów dziecka na rzecz integracji społecznej jego wychowanków.

Przez wiele lat zagadnienia dotyczące ojcostwa i roli ojca w prawidłowym rozwoju dziecka nie stanowiły przedmiotu zainteresowań badaczy, gdyż ich rozważania naukowe koncentrowały się głównie wokół macierzyństwa i emocjonalnych relacjach dziecka z matką. Zaledwie kilkadziesiąt lat temu, gdy pojawiły się głosy o kryzysie ojcostwa, ludzie nauki zaczęli uwzględniać w swoich analizach rolę i znaczenie mężczyzny w rodzinie oraz powstanie nowego, współczesnego wzorca ojcostwa, który jest bardzo odmienny od dotychczas obowiązującego. Charakteryzuje go bowiem duże zaangażowanie w opiekę nad małymi dziećmi i włączenie się w obowiązki domowe, które wcześniej przypisywane były tylko kobietom. Zainteresowanie tą problematyką ma ścisły związek z przemianami społeczno – kulturowymi i gospodarczymi, które w znacznym stopniu przyczyniły się do osłabienia pozycji mężczyzn w rodzinie i zmusiły ich do zaangażowania w rodzicielstwo. Tradycyjny podział ról stopniowo przestał obowiązywać ustępując miejsca partnerstwu i równości. Ojcowie zaczęli aktywnie angażować się w życie dzieci i odgrywać istotną rolę w ich rozwoju, kształtowaniu osobowości i wychowaniu wykazując przy tym dużo tolerancji cierpliwości i empatii. Nadal jednak mało jest publikacji na temat roli i znaczenia ojca w życiu dziecka, a wzory mężczyzn, którzy troskliwie, z dużym zaangażowaniem i radościom opiekują się potomstwem pojawiają się głównie w przekazach medialnych. Należy jednak mieć nadzieję, że taki medialny wizerunek troskliwego i opiekuńczego ojca, któremu towarzyszy szczęśliwe i uśmiechnięte dziecko będzie stanowił wzór dla wielu młodych mężczyzn poszukujących inspiracji dla swojego ojcostwa. Świadomość swojej roli i odpowiedzialność to warunki niezbędne do prawidłowego wypełniania funkcji ojcowskich i zapewnienia dziecku właściwych warunków rozwoju poprzez poświęcanie mu czasu, zainteresowania, bycia oparciem i wzorem do naśladowania. W mojej pracy zawodowej w żłobku stykam się z różnymi typami ojców prezentującymi bardzo zróżnicowane postawy i poglądy na temat wychowania dzieci oraz swojej roli i znaczeniu w ich życiu. Świadomość nie wystarczającej wiedzy na ten temat skłoniła mnie do podjęcia badań nad sposobem wypełniania funkcji rodzicielskich przez ojców oraz relacjach i więziach łączących ich z dziećmi. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy oparty jest na literaturze, drugi zawiera metodologię badań, natomiast trzeci analizę wyników badań. Pierwszy rozdział podzielony jest na dwa podrozdziały. W pierwszym podrozdziale opisałam rodzinę. Pojęcia rodziny w świetle literatury, jej zadania i funkcje oraz modele rodziny. Drugi podrozdział dotyczy współczesnego ojcostwa. Zawiera definicje ojcostwa, jego aspekty oraz funkcje. Opisane są także typy ojców oraz ojciec samotnie wychowujący dziecko. Rozdział drugi – metodologia badań własnych. W tym rozdziale przedstawiłam przedmiot i cel pracy, problemy badawcze oraz metody, techniki i narzędzia badawcze, których użyłam podczas

Tematem niniejszej pracy jest: „Funkcjonowanie w przedszkolu dzieci dotkniętych eurosieroctwem”. Praca obejmuje cztery rozdziały: dwa odwołujące się do literatury przedmiotu, jeden rozdział metodologiczny i jeden rozdział empiryczny. W pierwszym rozdziale został przedstawiony temat przedszkola jako placówki opiekuńczo-wychowawczej. W rozdziale tym zostało szczegółowo przedstawione jak funkcjonuje przedszkole oraz jakie powinno być by wpływać korzystnie na rozwój dziecka. W podrozdziale omówione zostały wszystkie obszary rozwoju dziecka w okresie dzieciństwa takie jak: rozwój poznawczy, emocjonalny, rozwój myślenia, mowy i komunikacji, rozumowania moralnego, społeczny oraz rozwój osobowości. W następnym podrozdziale zostały opisane również potrzeby dziecka w wieku przedszkolnym. Drugi rozdział dotyczy istoty zjawiska eurosieroctwa. W oparciu o literaturę sklasyfikowane zostały rodzaje migracji zagranicznych rodziców, przyczyny wyjazdów oraz rodzinno-społeczne skutki eurosieroctwa. Kolejny rozdział dotyczy części metodologicznej, a w niej znajdują się sformułowane cele, pytania problemowe, zmienne, wskaźniki oraz hipotezy badawcze. Skonstruowane i opisane zostało wybrane narzędzie badawcze oraz scharakteryzowany teren i organizacja badań. Ostatni rozdział odnosi się do analizy rezultatów badawczych. Dzięki badaniom można stwierdzić, że nauczyciele dostrzegają w grupie dzieci objęte eurosieroctwem, widzą różnicę w ich zachowaniu oraz znają sposoby na poprawę poziomu ich funkcjonowania w przedszkolu.