Tematem pracy jest "Rozwijanie aktywności twórczej jako sposób na wybór ścieżki życiowej.Opis autorskiego warsztatu dla uczniów klas 1 liceum. Pierwszy rozdział zawiera informacje na temat teoretycznych założeń i koncepcji twórczości człowieka, charakterystyki twórczości i kreatywności, teorii twórczości codziennej, informacje na temat trenowania twórczości oraz zasady twórczego rozwiązywania problemów. Drugi rozdział poświęcony jest procesowi podejmowania decyzji, definicji wyboru oraz zawiera zasady formułowania celów według teorii SMART. W kolejnym, trzecim rozdziale znajdują się informacje na temat metodyki organizacji szkoleń, definicje warsztatu i szkolenia. Rozdział jest także o roli trenera, teoretycznych założeniach koncepcji uczenia się przez doświadczenie według Davida Kolba. Ostatni rozdział zawiera także opis autorskiego warsztatu pod tytułem: "Popatrz w przyszłość i uwolnij swoją wyobraźnię". Przesłanki dotyczące rozważań nad psychopedagogicznymi uwarunkowaniami związanymi z rozwojem kreatywności ludzi wskazują na to, że w najbliższym czasie rosnąć będzie zainteresowanie związane z tym zagadnieniem.

Celem mojej pracy jest rozwijanie aktywności twórczej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy środowiskowej poprzez zajęcia plastyczne. Zainteresowałam się tym tematem, gdyż w dzisiejszym świecie zwraca się małą uwagę ma twórczość dzieci. Zajęcia plastyczne, które ułatwiają rozwój twórczości, są często odkładane na drugi plan z powodu braku czasu, lub braku umiejętności opiekunów dzieci. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dzieci w wieku wczesnoszkolnym oraz podstawowe pojęcia z zakresu aktywności twórczej, zwracając dużą uwagę na twórczą aktywność plastyczną w rozwoju wychowanków. Moją uwagę zwróciły również ograniczenia w aktywności twórczej, które mogą stworzyć barierę twórczą u dziecka. Następnie opisałam świetlicę środowiskową, jej rys historyczny, podstawowe prawne uwarunkowania jej funkcjonowania, oraz wszelkie metody, formy, zadania i funkcje, według, których świetlica może funkcjonować. Poprzez zdobycie przeze mnie wiedzy, oraz dogłębne zapoznanie się z Klubowym Centrum Aktywności „Caritas” we Wrocławiu, napisałam projekt, który zakładał pięć spotkań, podczas, których dzieci poznawały nowe techniki plastyczne takie jak: malowanie palcami, witraż, frotaż, modelowanie, czy decoupage. Uważam, że założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Dzieci w sposób kreatywny rozwiązywały swoje problemy, które występowały podczas realizacji zajęć. Rozwinęła się również u nich otwartość na nowe doświadczenia, oraz świadomość o możliwości odczuwania różnych emocji u siebie podczas tworzenia oraz u innych ludzi. Polecam ten cykl zajęć do realizacji w świetlicy środowiskowej, w szczególności wśród wychowanków w wieku wczesnoszkolnym.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci ze Szkoły Podstawowej im. Stefana Żeromskiego w Brzegu, w kwestii rozwijania aktywności ruchowej u dziewcząt w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia taneczne. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ zauważyłam, że zbyt mało czasu jest poświęcone na rozwój ruchowy dziewcząt. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym i dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu aktywności/ sprawności ruchowej, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem Szkoły Podstawowej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność placówki, w której realizowałam projekt, czyli Szkoły Podstawowej im. Stefana Żeromskiego w Brzegu. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie rozwoju aktywności ruchowej, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Opierając się głównie na metodach zadaniowych i na nauce technik poszczególnych tańców, zajęcia zrealizowałam przychodząc do placówki dwa razy w tygodniu, przez cały okres trwania praktyk. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrósł poziom aktywności/ sprawności fizycznej. Zaczęli oni również bardziej dbać o prawidłową postawę ciała, jak i zwracać uwagę na zbyt długie spędzanie czasu przed komputerem czy telefonem, na rzecz wykonania aktywności ruchowej. Problemy sprawiły zajęcia z nauki tańca „Belgijka”, ponieważ figury taneczne, które zostały użyte przeze mnie w tańcu okazały się być zbyt trudne. Jednak po wielokrotnym powtórzeniu kroków, wszystko poszło pomyślnie. Mogę stwierdzić, że generalnie cele zostały zrealizowane. Taki cykl zajęć powinien pojawić się w każdej Szkole Podstawowej lub w klasach wychowania wczesnoszkolnego, ponieważ dzieci w tym wieku potrzebują bardzo dużo ruchu, a zajęcia wychowania fizycznego, to zdecydowanie za mało.

Moja praca została napisana z myślą o dość powszechnym zjawisku w dzisiejszych czasach. Mianowicie o niechętnym uczestniczeniu dzieci w lekcjach wychowania fizycznego, regularnych zwolnieniach, zachowaniach prowadzących do całkowitego wycofania się z ruchu potrzebnego dziecku do prawidłowego rozwoju. Rozwijam sferę aktywności fizycznej u dzieci poprzez artystyczną formę ruchu jaką jest taniec, który oprócz nauki kroków, zapewnia świetna zabawę jak i umożliwia dziecku wyrażanie emocji, ekspresji własnej, pozwala na ruch swobodny i samoistną interpretację danej piosenki, melodii. W swojej pracy zawarłam cykl zajęć o tematyce tańca, które przeprowadziłam w Szkole Podstawowej nr 9 im. Wincentego Pola we Wrocławiu w celu rozwijania aktywności fizycznej przez taniec u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wykorzystałam przy tym integrację poprzez zabawy ruchowo taneczne, naukę wspólnych kroków, sekwencji tanecznych, synchronizowania się z grupą oraz improwizacji i ruchu swobodnego niczym nieograniczonego, tylko własna inwencja twórcza. Grupa dzieci biorących udział w projekcie, po jego ukończeniu nie miała już oporów przed ruchem swobodnym, improwizowanym, bardziej zwracała uwagę na rytm w muzyce, odróżniała tempo szybkie i wolne i co najważniejsze potrafiła współpracować w grupie tanecznej między sobą.

Świat XXI wieku jest czasem, w którym gospodarka i społeczeństwo oparte są na wiedzy, a dyscyplina, jaką jest zarządzanie wiedzą nabiera coraz większego znaczenia. Organizacje muszą w taki sposób dysponować oraz pozyskiwać zasoby, aby następnie umiejętnie rozpoznawać wszelkie zmiany zachodzące na zewnątrz ich przedsiębiorstwa. Szybkie reakcje, ciągłe rozwijanie kompetencji, podnoszenie kwalifikacji i doszkalanie pracowników są ważnymi elementami, wpływającymi na to, czy dana organizacja będzie funkcjonowała, jako oparta na wiedzy. Wzrasta zapotrzebowanie na pracę umysłową. Organizacje uczące się dzięki kreatywności, otwartości na zmiany płynące z zewnątrz oraz trosce o kompetencje i kwalifikacje swoich pracowników, mają dużą przewagę na rynku konkurencyjnym. Motywowanie, szkolenie oraz ciągła ocena kapitału ludzkiego stają się bardzo korzystne dla przedsiębiorstwa, ponieważ dzięki temu kadra pracownicza jest w stanie reagować na zmiany i dostosowywać swoją pracę do zapotrzebowania konsumentów. Pierwszy rozdział pracy skupia się na procesie kształtowania definicji wiedzy, cechach i różnych sposobach w jej rozumieniu. Porusza zagadnienie zarządzanie wiedzą - różne perspektywy, funkcje, które pełni ono w organizacji i modele, jakie może przybierać. Ponadto zaprezentowane w nim zostały trzy filary systemu zarządzania wiedzą oraz wyjaśnione, czym jest uczenie się przez doświadczenie. Na koniec poruszony został temat wpływu kultury organizacji na zarządzanie w niej wiedzą. Koncepcje, definiowanie i tworzenie organizacji uczącej się to te elementy, które zostały zaprezentowane w drugim rozdziale - cechy, procesy i płaszczyzny organizacyjnego uczenia się oraz to w jaki sposób różne przedsiębiorstwa stają się tzw. organizacjami uczącymi się. W trzecim rozdziale omówiono problematykę związaną z pracownikami. Poruszone zostały kwestie ich pozyskiwania, tworzenia dla nich ścieżki kariery zawodowej oraz sposobach na rozwijanie kompetencji. Zaprezentowane zostały także teorie uczenia się ludzi dorosłych, sposoby motywowania ich do nauki i pracy. Na koniec przedstawiono funkcjonowanie coachingu względem motywacji pracowników.

W pierwszym rozdziale mojej pracy zajmę się definiowaniem pojęcia „małżeństwo”. Przedstawię rozumienie tego słowa z kilku perspektyw naukowych. Kolejnym krokiem będzie przedstawienie etapów rozwoju związków miłosnych i związków małżeńskich, z opisem tych poszczególnych etapów. Ostatni podrozdział będzie zawierał klasyfikację problemów małżeńskich, zaczerpniętych z m.in. poradników miłosnych. Opiszę również pokrótce czym jest poradnik i jaką rolę terapeutyczną może pełnić. Sięgnęłam po poradniki, ponieważ sądzę, iż wiele osób doświadczających problemów w swoich związkach na początku pomocy szuka w dostępnych źródłach – a są nimi zasoby internetowe, doświadczenia rodziny i przyjaciół oraz właśnie poradniki. Jako przyszła doradczyni chcę więc sprawdzić czego mogą się dowiedzieć moi potencjalni klienci z popularnych opracowań na temat związków miłosnych i rozwiązywania problemów komunikacyjnych w małżeństwie. W drugim rozdziale skupię się na komunikacji interpersonalnej. Opiszę, czym jest komunikacja oraz jaka jest jej rola w życiu każdego człowieka. Zajmę się także komunikacją małżeńską i jej specyfiką. Kolejnym punktem rozdziału drugiego będzie klasyfikacja barier i trudności komunikacyjnych a także przedstawienie kilku technik, pomagających w rozwiązaniu problemów komunikacyjnych. Ostatni rozdział mojej pracy będzie opisem projektu autorskiego warsztatu szkoleniowego, pod tytułem „Rozwiązywanie problemów komunikacyjnych w związkach uczuciowych. Warsztat dla par”. Natomiast w pierwszej części tego rozdziału zajmę się teorią związaną ze szkoleniami, umiejętnościami trenerskimi oraz przedstawię opis cyklu uczenia się dorosłych Davida Kolba.

Celem mojej pracy licencjackiej "Rozwiązywanie problemów jako sposób przygotowania dzieci 5-letnich do zdrowego stylu życia." jest wyposażenie dzieci pięcioletnich w wiedzę dotyczącą zdrowego stylu życia oraz w umiejętności, które wspomogą ich w dokonywaniu adekwatnych doń wyborów w przyszłości. We wstępie streszczam moją pracę oraz określam jej problematykę, a także przedstawiam inspiracje, które towarzyszyły mi w trakcie jej pisania. W pierwszym rozdziale dokonuję szczegółowej analizy literatury przedmiotu, dotyczącej tematu mojej pracy. Opisuję więc szczegółowo cele oraz zadania edukacji zdrowotnej, a także jej obszar jako dyscypliny naukowej. Poruszam również temat podziału jej praktykowania, w zależności od koncepcji. Pod koniec tego rozdziału zagłębiam się w psychologię rozwoju człowieka, wyszczególniając cechy adekwatne dla pięciolatka. W drugim rozdziale mojej pracy licencjackiej prezentuję teoretyczny aspekt teorii konstruktywistycznej, a w szczególności modeli nauczania, na których wzorowałam opracowane przeze mnie scenariusze. W dalszej części prezentuję projekt edukacyjny "Zawsze zdrowy" oraz opisuję kontekst sytuacyjny własnej działalności pedagogicznej, w trakcie jego realizowania. W ostatnim rozdziale zagłębiam się w teoretyczny aspekt ewaluacji pracy nauczyciela. Następnie przyjmuję rolę refleksyjnego praktyka i dokonuję ewaluacji własnej pracy, jako pedagoga. W zakończeniu podsumowuję całość pracy, a także swoich kompetencji, jako nauczyciela.

Na temat swojej pracy dyplomowej wybrałam rozwiązywanie konfliktów w klasie szkolnej, ponieważ aktualnie coraz więcej słyszy się o konfliktach między rówieśnikami oraz o utarczkach z nauczycielami i zastanawia mnie, co jest przyczyną nasilania się tego zjawiska. Praca przeze mnie napisana składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Konflikty i ich charakterystyka” zawarłam informację na temat definicji konfliktu, rodzajów konfliktów, a także detektorów konfliktu i jego faz. Zwróciłam również uwagę na style reakcji na konflikt i etapy rozwiązywania konfliktów. Rozdział pierwszy kończy się podrozdziałem na temat metod rozwiązywania konfliktów, których znajomość jest niezastąpiona podczas rozwiązywania sporów. W drugim rozdziale pt. „Konflikty w klasie szkolnej” poruszam zagadnienia związane z życiem klasy szkolnej. Rozdział rozpoczyna się od zwrócenia uwagi na to, że klasa szkolna jest jednym ze środowisk wychowawczych i ma swoją strukturę. Następnie skupiam się na relacjach w klasie szkolnej, zarówno relacjach rówieśniczych, jak i relacjach ucznia i nauczyciela. Dwa ostatnie podrozdziały poświęcone są tematyce związanej z konfliktem w klasie szkolnej, a mianowicie przedstawiam w nich konflikty między uczniami w klasie, a także konflikty uczniów i nauczycieli. Zwracam też uwagę na etapy konfliktów w klasie szkolnej. Trzeci rozdział nosi tytuł „Metodyka projektowania i prowadzenia warsztatu”. Jest on rozdziałem, który zawiera treści związane z warsztatem. Przedstawiam w nim definicje warsztatu i szkolenia, a także cele warsztatu i szkolenia oraz rodzaje szkoleń i cechy i kompetencje trenera. W trzecim rozdziale opisuje również cykl uczenia się według D. Kolba oraz wybrane metody, wykorzystywane do prowadzenia warsztatów i szkoleń. Na końcu opisuję autorski warsztat pt. „Konflikt jako nierozłączny element życia szkolnego. Poznajemy konflikt i rozwiązujemy go krok po kroku”, przeznaczony dla uczniów klasy V i VI szkoły podstawowej. W aneksie prezentuje scenariusz mojego warsztatu.

Niniejsza praca magisterska omawia problem rozumienia pojęć abstrakcyjnych przez osoby ze spektrum autyzmu. Celem rozważań jest ukazanie sposobu rozumienia pojęć abstrakcyjnych przez wybraną grupę dzieci oraz osób dorosłych cierpiących na zaburzenia autystyczne. Głównym problemem badawczym jest to, w jaki sposób artyści rozumieją pojęcia abstrakcyjne. Badane zaburzenie zostało przedstawione zarówno w ujęciu teoretycznym, jak i empirycznym. Praca zawiera charakterystykę autyzmu, jego etiologię oraz koncepcje wraz ze szczególnym uwzględnieniem teorii umysłu. Z kolei badanie przeprowadzone w jednej z wrocławskich ośrodków terapeutycznych pozwoliło na ukazanie badanej problematyki ze strony empirycznej. Wykorzystaną metodą było studium indywidualnych przypadków, które pozwoliło w sposób wyczerpujący przedstawić badaną problematykę w wybranej grupie. Wnioski postawione w pracy odnoszą się do określonej próby badawczej, z którą przeprowadzono wywiady. Nie można na ich podstawie przedstawić rozumienia pojęć abstrakcyjnych w całej populacji osób ze spektrum autyzmu, ponieważ, jak zostało to ukazane w niniejszych rozważaniach, każdy autysta stanowi indywidualny przypadek. Praca ukazuje więc, że autyzm jest zaburzeniem niejednorodnym, co z kolei sprawia, że samo rozumienie pojęć abstrakcyjnych również jest zagadnieniem złożonym, uzależnionym od wielu czynników.

Problematyką rozważań poniższej pracy jest depresja dziecięca. Statystyki pokazują nam corocznie wzrost zachorowalności na depresję wśród dzieci i młodzieży. Dzieci czują się bezradne w przypadku choroby i na swój sposób wyrażają to co czują i myślą. Rodzice często nie wiedzą jak mogą pomóc swojemu dziecku i szukają wsparcia u różnych specjalistów. Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego warsztatu, skierowanego do rodziców i opiekunów. Pierwszy rozdział zatytułowany jest: “Zjawisko depresji w świetle literatury” i poświęcony jest zjawisku depresji, w którym omawiam i wskazuję definicję, kryteria diagnostyczne, przyczyny, przejawy, skutki. Drugi rozdział to: “Zaburzenia depresyjne u dzieci i młodzieży”. Dotyczy on zaburzeń depresyjnych u dzieci i młodzieży, wskazuję w nim definicję, objawy depresji dziecięcej, przyczyny i skutki. Trzeci rozdział poświęcony został przedstawieniu profesjonalnych i nieprofesjonalnych form pomocy, kierowanym ku dzieciom z depresją. Ostatni rozdział to część podstaw metodyki warsztatowej. Jego tytuł to: “Teoretyczne podstawy konstruowania warsztatów i szkoleń”. Aneksem do całej pracy jest warsztat “Depresja dziecięca. Jak mogę pomóc?”.

Przedmiotem pracy jest analiza zjawiska wypalenia zawodowego wśród doradców. Wypalenie charakteryzuje się pojawiającą się frustracją i wyczerpaniem, brakiem chęci i motywacji do dalszej pracy. Doradcy są grupą szczególnie narażoną na wypalenie zawodowe. Dzięki dziedzinie, jaką jest poradnictwo, niosą pomoc innym poprzez towarzyszenie w podejmowaniu decyzji, które wpływać będą na ich dalsze losy. W swojej pracy poszukuję odpowiedzi na pytanie, jak radzić sobie z wypaleniem zawodowym. Efektem analizy literatury przedmiotu jest zaprojektowany przeze mnie warsztat który ma na celu pomoc przyszłym doradcom w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu poprzez naukę wczesnego rozpoznawania pierwszych oznak wypalenia oraz poprzez pomoc w wypracowaniu różnych strategii radzenia sobie z nim. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Specyfika pracy doradcy” prezentuję sposoby definiowania poradnictwa oraz trzy koncepcje poradnictwa. Porównuję sposoby definiowania doradcy oraz przedstawiam jakie stawiane są przed nim zadania i wymagania. W pierwszym rozdziale przedstawiam też jak zmieniała się specyfika pracy doradcy oraz omawiam modele w jakich może pracować doradca. W drugim rozdziale pt „Wypalenie zawodowe w pracy doradcy” dokonuję analizy zjawiska wypalenia zawodowego. Przybliżam definicje, źródła i przyczyny wypalenia zawodowego. Przedstawiam też etapy wypalenia zawodowego, oraz konsekwencje jakie ze sobą niesie. Przybliżam metody zapobiegania wypaleniu zawodowemu, oraz prezentuję formy pomocy i wsparcia dla doradców w profilaktyce wypalenia. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów – Jak zapobiegać wypaleniu zawodowemu” przedstawiam wybrane zagadnienia metodyki projektowania działań edukacyjno-doradczych oraz prezentuję zaprojektowany przeze mnie warsztat. Za podstawę projektowania warsztatu przyjęłam cykl uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba. W pracy przedstawiam cele oraz opis poszczególnych sesji warsztatu. W aneksie do pracy zamieszczone zostały szczegółowe opisy proponowanych przeze mnie ćwiczeń, konspekty prezentacji oraz wykładów.

Praca dyplomowa „rozpoznawanie emocji wśród dzieci, kreowanych przez muzykę i dramę” jest projektem pedagogicznym, dotyczącym dziecięcych emocji. Głównym celem jest przyswajanie przez dziecko wiadomości o własnych i cudzych emocjach, uczuciach i nastrojach, a także uczenie się prawidłowych reakcji emocjonalnych i nabycie wiedzy o ich nazewnictwie. Grupą docelową projektu pedagogicznego są uczniowie w młodszym wieku szkolnym, uczęszczający do klasy III Szkoły Podstawowej w Chocianowie. W pracy dyplomowej uwzględnia się różne definicje emocji i rozwoju, gotowość szkolną dziecka i nowe zadania jakim musi sprostać w związku z nową sytuacją. Zawarte są różne aspekty rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym, mające znaczenie w prawidłowym rozwoju emocjonalnym. Zmiany rozwojowe jakie zachodzą w tym czasie. Jakie znaczenie ma rozwój emocjonalny i społeczny. Jak kształtuje się rozwój poznawczy oraz rozwój moralny dziecka, a także jak rozwija się jego osobowość. W pracy projektowej zaznaczyłam rodzaje reakcji emocjonalnych. Są to reakcje wegetatywne, ruchowe oraz procesy umysłowe. Formy te mogą przejawiać się na różnych poziomach, indywidualnie u każdego dziecka, pokrywając się ze sobą. Rozdział I to także wpływ emocji na funkcjonowanie człowieka, różnice jakie zachodzą pomiędzy emocją a nastrojem, przede wszystkim różnice w odczuwaniu i trwaniu. Emocja jest krótkotrwała, zaś nastrój utrzymuje się dłużej. Kształtowanie się inteligencji emocjonalnej, która jest niezwykle ważna w procesie wyrażania i rozumienia swoich emocji, ale również poprzez obserwację cudzych. Uchwycone są tutaj także zaburzenia rozwojowe. Najczęściej dojść może do agresji, lęków bądź tłumienia emocji. Może to być przyczyną nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego i powodować wiele problemów. Są to również różne zaburzenia psychoruchowe, tiki nerwowe, nierozumienie swoich emocji, nieumiejętność wyrażania ich, czy też nieprawidłowe i nieadekwatne reakcje emocjonalne. W pracy dyplomowej podkreślone są zadania pedagoga, wychowawcy na drodze prawidłowego kształtowania się rozwoju emocjonalnego. Na co powinien zwracać uwagę i jak postępować w swoim działaniu. Druga część pracy dyplomowej to rozdział metodyczny. Przytoczona tu jest definicja metody nauczania oraz uwzględniony podział metod. Są to metody oparte na słowie, obserwacji i czynności praktycznej. Największy obszar zajmuje tutaj opis metody dramy i muzyki, poprzez którą kreowane są emocje w projekcie pedagogicznym rozpoznawania emocji. Czym jest drama, na czym polega, w jaki sposób można ją wykorzystać. Drama jest metodą opartą na rolach fikcyjnych, jednak rożni się ona od teatru. W metodzie tej uczeń nie ma określonego tekstu, lecz liczy się jego własna kreatywność. Nie ma narzuconych schematów. Sam decyduje w jaki sposób daną rolę chciałby odegrać. Uwzględnione są również zasady pracy dramą, czyli brak oceny dziecka, podmiotowe traktowanie, szacunek, poważanie. Ważne jest tutaj oddziaływanie na dziecko grupy rówieśników. Meto

Tematem mojej pracy licencjackiej jest rozbudzanie pozytywnych emocji dzieci wobec regionu na zajęciach w przedszkolu. Problematyka pracy dotyka sfery emocjonalno - społecznej dziecka i mieści się w obszarze edukacji regionalnej, której celem jest wychowanie dziecka w przywiązaniu do własnego regionu, narodu, jego tradycji i kultury. Odbywa się to przede wszystkim poprzez wzbudzanie zainteresowania najbliższym otoczeniem i ukazania mu tego, co w nim wartościowe i atrakcyjne. Podjęcie tematu rozbudzania pozytywnych emocji wobec regionu u dzieci w wieku przedszkolnym, uświadomiło mi istotną rolę emocji w procesie budowania tożsamości regionalnej dziecka. Problem budowania poczucia przynależności do regionu i pogłębianie wiedzy na jego temat uznałam za szczególnie ważny w obliczu występujących zjawisk cywilizacyjnych XXI wieku. Zjawisko globalizacji, pojawiające się coraz częściej społeczności multikulturowe, migracje ludności, rozwijające się nowe technologie, a przede wszystkim kryzys rodziny, osłabienie więzi rodzinnych mają wpływ na rozwój osobowości dziecka i proces umacniania więzi z jego najbliższym otoczeniem. Edukacja regionalna wprowadzana już od wczesnego dzieciństwa, oddziałująca szczególnie na sferę emocjonalna może przyczynić się do wzrostu świadomości regionalnej wśród dzieci. Praca ma charakter projektowy. Składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W ramach pracy licencjackiej realizowałam swój autorski projekt, pt: ,,Moje miasto Wrocław", który przeprowadziłam w najstarszej grupie przedszkolnej. Celem projektu było pogłębienie wiedzy o regionie i budowanie poczucia przynależności do niego. Projekt przeprowadziłam według modelu dnia aktywności, stosując metodę pracy we współpracy oraz metodę integracyjną. Dzieci pracowały w małych zespołach, ucząc się wzajemnej współpracy, komunikowania się, akceptowania różnic indywidualnych oraz twórczego myślenia. Ważną częścią w pracy nauczyciela jest ewaluacja pracy dydaktycznej. Aby dokonać ewaluacji efektów kształcenia założonych i zapisanych w scenariuszach przeanalizowałam literaturę omawiającą proces ewaluacji w pracy nauczyciela i dokonałam wyboru metod i technik ewaluacyjnych. Przystępując do ewaluacji przyjęłam koncepcje nauczyciela refleksyjnego praktyka. Podczas prowadzenia zajęć uważnie obserwowałam pracę uczniów. Ewaluacja umożliwiła mi także podjęcie refleksji nad własnym działaniem i dostrzeżenie popełnionych błędów.

Celem mojej pracy jest zachęcenie dzieci ze świetlicy środowiskowej do czytania książek drukowanych. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ obecnie młodzi ludzie coraz rzadziej czytają książki drukowane, ograniczając się jedynie do lektur szkolnych lub ich streszczeń. Problemem jest również to, że nie lubią czytać, uważając ten sposób spędzania wolnego czasu za jego stratę. Niestety, coraz częściej można także zauważyć, że nie czytają dorośli, przez co dzieci nie przejmują nawyku czytania książek, zupełnie wykluczając ten sposób spędzania wolnego czasu. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam przeglądu i interpretacji podstawowych pojęć z zakresu wykorzystywania przez dzieci wolnego czasu i problem nieczytania książek drukowanych, wskazując na możliwości kompensacji tego problemu. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlic środowiskowych, szczególną uwagę zwracając na działalność Parafialnej Świetlicy Środowiskowej „Świetliki”, w której przeprowadziłam zajęcia. Obserwacja i rozmowy z podopiecznymi świetlicy wykazały, że dzieci nie lubią czytać książek w wolnym czasie, pomijając nawet zadane lektury szkolne. W związku z tym przygotowałam cykl zajęć mający na celu zachęcenie dzieci do czytania, ukazanie wartości i zalet wynikających z czytania książek oraz zapoznanie z ciekawymi zabawami, w których można wykorzystać różnego rodzaju dzieła. Zajęcia zrealizowałam w Parafialnej Świetlicy Środowiskowej „Świetliki” w maju 2015 roku. Ukierunkowałam się na zapoznanie dzieci z różnymi rodzajami książek, możliwością korzystania z biblioteki, zaletami książek drukowanych, chociażby w kreatywnych zabawach wolnoczasowych (quizy, zagadki, zakładki do książek). Dzieci chętnie uczestniczyły w proponowanych zajęciach, w większości zabaw bardzo aktywnie brali udział. Podsumowując, mogę stwierdzić, że zrealizowałam założone w projekcie cele, a po ich przeprowadzeniu podopieczni świetlicy wykazywali większe zainteresowanie książkami drukowanymi.

Praca licencjacka pod tytułem "Rozbudzanie aktywności twórczej dzieci w okresie wczesnoszkolnym" została napisana w celu zgłębienia tematu rozwoju twórczości w tym stadium życia. Podjęto próbę zdefiniowania twórczości, znalezienia efektywnych sposobów pomiaru, czy też metod i technik wspierających jej rozwój. Praca składa się z dwóch segmentów. Pierwszy porusza zagadnienia teoretyczne, pozwala czytającemu zrozumieć idee twórczości, poznać jej charakter i naturę, jak również zwraca uwagę na konieczność edukowania w tyjm zakresie ludzkiej działalności. Jednym z głównych celów pracy jest podniesienie świadomości pozytywnych skutków rozwijania twórczości, jak i podkreślenie negatywnych konsekwencji płynących z zaniedbania tegoż tematu. W drugiej części znajdują się autorskie projekty zajęć twórczych, które zostały przeprowadzone w młodszej grupie szkolnej. Konspekty mogą stanowić inspirację do podjęcia własnych działań. Praca zawiera ponadto opis przebiegu zaprojektowanych zajęć, wnioski i przemyślenia, jak również sugestie i rady na co warto zwrócić uwagę przy twórczej pracy z dzieckiem.

Kreowanie własnej tożsamości płciowej przez dziecko nie jest łatwym zadaniem. Szczególnie w czasach globalizacji, płynności znaczeń oraz zatracenia niegdyś aktualnych wartości. Dodatkowo, dziecko w młodszym wieku szkolnym, funkcjonuje w wielu przestrzeniach socjalizacyjnych, a każda z nich w mniejszym lub większym stopniu determinuje jego rozwój płciowy. Wielość czynników oddziałujących na dziecko w tym okresie stwarza szansę lub zagrożenie dla kreowanego przez nie światopoglądu. Niniejsza praca ma na celu przyjrzenie się tej problematyce, ocenę procesu tworzenia się dziecięcych poglądów odnośnie ról płciowych oraz pytania o genezę ostatecznie przyswojonych przez nie wzorców. Pierwszy rozdział analizuje zagadnienie sfer doświadczania ucznia w młodszym wieku szkolnym. Rozpoczynając od dokładnego opisu potencjału rozwojowego dziecka w tym okresie, szczególną uwagę poświęca się analizie wyzwań rozwojowych, jakie dziecko wtedy napotyka. Nie bez przyczyny więc okres ten znawcy przedmiotu nazywają „wiekiem pracowitości”, biorąc pod uwagę wielość i ważność kompetencji, które uczeń powinien wtedy posiąść. Kolejnym zagadnieniem jest istota uczniowskiego doświadczania w jego uwarunkowaniach. Analizie poddany zostaje wpływ środowiska społecznego na rozwój dziecka w tym okresie oraz niekwestionowana rola „znaczącego dorosłego” w podejmowaniu różnych aktywności rozwojowych przez dziecko. W ten sposób następuje przejście do tematyki uczniowskich kompetencji, gdzie rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny i moralny rozpatrywany jest w kontekście dojrzewania dziecka do pełnienia ról płciowych. Rozdział drugi poświęcony jest tematyce socjalizacji dzieci do pełnienia ról płciowych. Rozpoczyna się opisem płciowości w socjalizacji i wychowaniu dziecka. Zawiera omówienie stosunku płci biologicznej do kulturowej. Kolejnym zagadnieniem są role płciowe kobiet i mężczyzn w przestrzeniach doświadczania dziecka, gdzie szczególnie dokładnie analizowane są wszystkie przestrzenie socjalizacyjne ucznia – rodzina, grupa rówieśnicza, szkoła, kultura oraz język. Dzieci będąc zanurzone w socjalizacji, internalizują wzorce atrybutów płci kobiet i mężczyzn. Stąd też wymagane jest porównanie stereotypów funkcjonujących w kulturze z faktycznymi (biologicznymi) różnicami pomiędzy kobietami i mężczyznami. Niejako, studium to ukazuje genezę stereotypów oraz demaskuje nonsens wielu z nich. Rozdział zakończony zostaje analizą płciowej inności w codzienności dziecka. Proces następującej globalizacji skutkuje przemianom tożsamości płciowych kobiet i mężczyzn. Ta tendencja niesie ze sobą wiele konsekwencji, choćby w zatarciu niegdyś aktualnych wartości czy powstawaniu nowych form rodzin. Niestety w wielu przypadkach, konsekwencje współczesnych przemian najbardziej odczuwane są przez dzieci. Trzeci rozdział – empiryczny, opisuje metodologiczne podstawy badań, a zatem proces badawczy, rodzaje podejść badawczych, przedmiot, cele, problem oraz hipotezy badawcze. Dodatkowo, zawiera anali

Rozdział pierwszy oraz drugi stanowią teoretyczne podstawy pracy. Podjęta została próba prezentacji procesu wychowania oraz wpływu zwierząt na jego przebieg. Poruszony został temat obcowania ze zwierzętami od okresu prenatalnego (a więc przygotowania rodziców na przyjście nowego członka rodziny), poprzez pierwsze lata życia do wczesnej adolescencji. Dalsze rozważania teoretyczne skupione są przede wszystkim na rozwoju dziecka w pierwszych latach życia w towarzystwie zwierząt. Rozważania te poparte są zdobytą literaturą. W rozdziałach teoretycznych poruszona została również tematyka rozwoju dzieci cierpiących na niepełnosprawności tudzież zaburzenia oraz została ukazana rola zwierząt w terapii. Metodologiczne podstawy badań własnych stanowią jednocześnie trzeci rozdział pracy. Zaprezentowany w nim został cel oraz przedmiot badań własnych, wysunięty problem główny oraz pytania szczegółowe stanowiące podstawę badawczą niniejszej pracy. Rozdział zawiera także zmienne oraz ich wskaźniki, hipotezy, charakterystykę próby badawczej oraz metody i techniki wykorzystywane przy badaniach własnych. Czwarty oraz jednocześnie ostatni rozdział stanowią etapy, przebieg oraz analiza badań własnych . Zostały omówione wyniki, które były uzyskane za pomocą kwestionariusza ankiety skierowanego do rodziców. Całość pracy zakończona jest podsumowaniem pracy oraz wyciągnięciem wniosków.

Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy teoretycznego podejścia do tematu pedagogiki i wychowania. Rozdział ten zawiera opis pedagogiki resocjalizacyjnej jako jednej z subdyscyplin pedagogiki specjalnej. W rozdziale tym wyjaśniłem w szerokim znaczeniu pojęcie resocjalizacji. Ponadto zawarłem w nim podstawowe zasady wychowania resocjalizującego. W rozdziale drugim skupiłem się na części teoretycznej dotyczącej kuratorów sądowych. Zawarłem w nim opis funkcji jakie pełni kurator sądowy. Ponadto wyjaśniłem jakie zadania wiążą się z każdą z poszczególnych funkcji. Trzeci rozdział dotyczy części empirycznej. W rozdziale tym przybliżam pojęcie metodologii, wyjaśniam, czym są przedmiot i cele badań oraz charakteryzuję problem badawczy. Uwzględniłem również metody, techniki i narzędzia badawcze. Ostatni, czwarty rozdział zawiera analizę przeprowadzonych badań. Opisuję w nich realizację poszczególnych funkcji na podstawie wywiadów przeprowadzonych z czterema kuratorami zawodowymi.

W obecnych czasach dzieci spędzają znaczną cześć czasu w szkole. Ze względu na wydłużony dzień pracy rodziców często pozostawiane są one na świetlicach szkolnych. Świetlica szkolna jest miejscem, w którym poza rozwojem społecznym i nauką funkcjonowaniu w grupie, dzieci mogą odkrywać i poszerzać swoje zainteresowania. Jedną ze sfer, jest organizowanie możliwości do rozwoju zainteresowań dzieci dających możliwości zaspokojenia twórczej aktywności dziecka. Rodzajem zajęć poruszanym w niniejszej pracy były zajęcia o charakterze przyrodniczym z elementami matematyki. Poszerzając zasób wiedzy z tej dziedziny dziecko uczy się obserwacji najbliższego otoczenia i środowiska naturalnego. Pomaga to wykształcić w dziecku poszanowanie do przyrody, które w późniejszym życiu dziecka może przełożyć się na propagowanie działań proekologicznych. Przedmiotem pracy było określenie roli zajęć dodatkowych realizowanych w ramach świetlicy szkolnej w kształtowaniu zainteresowań przyrodniczo-matematycznych u dzieci w klasie I szkoły podstawowej na podstawie przeprowadzonych lekcji z elementami : biologii, chemii, fizyki, geografii, ekologii, geometrii i arytmetyki. Celem pracy było określenie jakie zainteresowania przyrodniczo-matematyczne są rozwijane podczas zajęć oraz odpowiedzenie na pytanie jakie metody pracy przyczyniają się do rozwijania zainteresowań przyrodniczo - matematycznych. Przeanalizowano jakie metody pracy są najbardziej lubiane przez dzieci. Dodatkowo uwzględniono jakie rodzaje zainteresowań są preferowane przez dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz opisano czynniki warunkujące rozwój zainteresowań przyrodniczo-matematycznych. Badania zostały przeprowadzone w grupie dzieci nr 16 świetlicy szkolnej Szkoły Podstawowej nr 113 we Wrocławiu. W celu praktycznego udokumentowania i udowodnienia prawdziwości wysuniętych w pracy sformułowań problemów badawczych zastosowałam metody takie jak obserwacja, analiza dokumentów i metoda dialogowa. Obserwacja dotyczyła obserwacji zachowań i postaw dzieci wykazywanych podczas trwania prowadzonych zajęć. Za pomocą analizy dokumentów przestudiowano dokumenty placówki takie jak dziennik zajęć świetlicy szkolnej oraz wytwory dzieci powstające na zajęciach przyrodniczo-matematycznych. Ostatnią metodą, którą posłużono się w pracy jest metoda dialogowa. Jest to metoda wykorzystująca swobodną rozmowę, pozbawioną przewidywanego z góry przebiegu prowadzoną w celach badawczych Na użytek pracy przedstawiono kolejno w rozdziale I: pojęcie i funkcje świetlicy szkolnej, przedstawiono cele i zadania kierujące pracą świetlicy, a także wymieniono rodzaje metod i form pracy podczas świetlicy. Ukazano charakterystykę rozwoju dziecka młodszego wieku szkolnego i pojęcie, wraz z uwarunkowaniami wpływającymi na preferencję zainteresowań i ich rolę w kształceniu dzieci w młodszym wieku szkolnym. Rozdział II dotyczy metodologii badań własnych wraz z opisem osób badanych i miejscem organizacji badań. Rozdział III przedstawia w

Celem danej pracy magisterskiej jest określenie sposobu oddziaływania zajęć rytmicznych na rozwój dzieci w wieku przedszkolnym. W części teoretycznej przedstawiono metodę rytmiki E. Jaques-Dalcroze'a, metoda C. Orffa oraz inne metody umuzykalniające wykorzystywane w przedszkolu. Oprócz tego opisany został rozwój dzieci w wieku przedszkolnym. W części empirycznej ukazano rolę zajęć muzyczno-ruchowych w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym.