Praca dyplomowa dotyczy form wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną.Praca składa się z wstępu i trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym pracy zawarta jest problematyka niepełnosprawności intelektualnej i specyfika funkcjonowania osób dotkniętych niepełnosprawnością. Zostały przytoczone definicje niepełnosprawności oraz wyjaśniona terminologia z nią związana. Scharakteryzowane zostały stopnie niepełnosprawności intelektualnej. Obejmuje również zagadnienia dotyczące autonomii tych osób. Ujęto również kwestie barier, które utrudniają im normalne funkcjonowanie. Istotne było opisanie samodzielności tych osób i postaw społeczeństwa wobec nich. Ostatnim aspektem było przedstawienie form wsparcia i pomocy samodzielności życiowej tych osób. Opisano również modele życia osób z niepełnosprawnością intelektualną. Drugi rozdział obejmuje podstawy metodologiczne badań prezentowanych w pracy. Zawarto w nim uzasadnienie wyboru tematu. Sprecyzowano cele i problemy badawcze. Przedstawiona charakterystykę metod, technik i narzędzi badawczych oraz terenu badań i osób badanych. Rozdział trzeci stanowi analizę uzyskanych wyników badań własnych dotyczących form wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną. Zawiera wypowiedzi osób z niepełnosprawnością intelektualną i ich zdanie odnośnie poszczególnych problemów badawczych. Praca zawiera też wnioski i uwagi końcowe, bibliografię oraz aneks. Przedmiotem badań były formy wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną. Celem pracy było poznanie tych form wsparcia. Problematyka badawcza została zawarta w pytania badawcze szczegółowe: Jaka jest sytuacja rodzinna osób z niepełnosprawnością intelektualną?, Na jakie trudności napotyka osoba z niepełnosprawnością intelektualną w dążeniu do samodzielności życiowej?, Z jakich instytucjonalnych form pomocy korzystają w usamodzielnianiu się osoby z niepełnosprawnością intelektualną?, W jakich obszarach aktywności wykazują samodzielność osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Do przeprowadzenia badań posłużono się metodą studium przypadku. Narzędziem, służącym o zgromadzenia materiału badawczego był wywiad jakościowy. Grupę badawczą stanowiło 10-ro uczestników Centrum Terapeutyczno- Rehabilitacyjnym we Wrocławiu.Były to osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim oraz w topniu umiarkowanym. Uzyskane wyniki badań pozwoliły na formułowanie wniosków końcowych. 1.Jaka jest sytuacja rodzinna osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Sytuacja rodzinna osób z niepełnosprawnością intelektualną jest bardzo indywidualna. Duże znaczenie podczas dążenia do samodzielności życiowej ma postawa wychowawcza rodziców. Rodzice wykazujący się postawą zbyt opiekuńczą nie dopuszczają swoich dorosłych już dzieci, do podejmowania samodzielnych aktywności. Z kolei rodzice wykazujący się pozytywną postawą wobec dorosłości swojego dziecka wspierają je w dążeniu do bycia samodzielnym i niezależnym

Praca Magisterska o tytule "Relacje interpersonalne osadzonych w percepcji funkcjonariuszy zakładu karnego" obrazuje specyfikę instytucji izolacyjnej, w której osadzeni współdzielą swój los z innymi skazanymi. Opisano działania w jednostce penitencjarnej, które uwzględniają w szczególności warunki bytowe, socjalne, edukacyjne istniejące w społeczności więziennej. Przedstawiono kształtujące się w zakładzie wzajemne relacje pomiędzy skazanymi oraz pomiędzy skazanymi a osobami prowadzącymi działania penitencjarne. Celem badań były relacje interpersonalne osadzonych w percepcji funkcjonariuszy zakładu karnego. W prowadzonych badaniach skupiono się na postrzeganiu relacji między osobami osadzonymi przez pryzmat pracowników Aresztu Śledczego. Problematyka badawcza dotyczyła poniższych zagadnień: Jak funkcjonariusze postrzegają relacje między osadzonymi? Jakie osadzeni mają nastawienie do kontaktów z więźniami? Jakie osadzeni przejawiają zachowania wobec współwięźniów? Jakie czynniki warunkują poprawne relacje między osadzonymi? Jakie są źródła konfliktów między osadzonymi? Badania były realizowane poprzez sondaż diagnostyczny, zaś zastosowaną techniką była ankieta. Narzędzie, które wykorzystano podczas badań to kwestionariusz ankiety. Przedstawione w pracy badania odbywały się w Areszcie Śledczym w Ostrowie Wielkopolskim. Dokonano podziału respondentów ze względu na wiek oraz na stopień wykształcenia. Z przeprowadzonych badań wynika, że wiek, a co za tym idzie staż pracy oraz stopień wykształcenia niekiedy ma wpływ na różnice w postrzeganiu relacji między osadzonymi. W większości przypadków jednak funkcjonariusze Aresztu Śledczego reprezentują zbliżone stanowisko w określeniu relacji interpersonalnych między więźniami.

Niniejsza praca magisterska ma na celu przedstawienie głównych sfer, z których osoby z kryminalną przeszłością są wykluczane, czyli uwarunkowań marginalizacji społecznej byłych więźniów. Problem stygmatyzacji stał się tematem głównym mojej pracy badawczej, gdyż jak wskazuje literatura, dany problem wciąż jest obecny oraz poruszany w mass- mediach. Praca składa się z trzech głównych części. Pierwszą z nich stanowi część teoretyczna. Przedstawia ona czytelnikowi jak definiujemy pojęcie przestępczości. W następującym rozdziale znajduje się także interpretacja zjawiska wykluczenia społecznego i marginalizacji, jak i konkretne zagadnienia związane z resocjalizacją więźniów. Drugi rozdział (metodologiczny) przedstawia główne problemy badawcze. Dodatkowo znaleźć tam można charakterystykę wybranych przez badacza metod i technik, które zostały zastosowane podczas przeprowadzania badań. W rozdziale metodologicznym opisany został również sposób doboru próby badawczej. Trzeci rozdział jest analizą wyników badań własnych. Na podstawie wybranych przez badacza sfer, przeanalizowane zostały wypowiedzi respondentów. Rozdział wskazuje na 4 główne obszary wykluczenia społecznego osób po odbytym wyroku w Zakładzie Karnym: relacje rodzinne, relacje towarzyskie, relacje sąsiedzkie i sytuacja zawodowa byłego skazanego. Praca skłania czytelnika do twórczej refleksji nad istniejącym problemem.

Celem tejże pracy było poznanie uwarunkowań korzystania z pomocy postpenitencjarnej przez skazanych mających opuścić zakład karny. Moje zainteresowanie tym tematem związane było z faktem, iż więźniowie przebywający kilka, a czasem kilkanaście lat w izolacji więziennej po wyjściu na wolność nierzadko nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie, muszą zmierzyć się z marginalizacją społeczną, trudnościami w znalezieniu zatrudnienia, czy też odrzuceniem przez rodzinę. Często również przestają wierzyć w siebie oraz swoje możliwości na rozpoczęcie nowego, normalnego życia, założenie rodziny, zdobycie przyjaciół, czy podjęcie pracy. W rozdziale pierwszym została omówiona klasyfikacja społeczności więźniów, formy pomocy postpenitencjarnej skazanym opuszczającym zakłady karne oraz szanse i zagrożenia społecznej readaptacji osadzonych. Rozdział metodologiczny natomiast skupiony był na przedstawieniu metodologii postępowania badawczego. Rozpoczął się od zaprezentowania przedmiotu badań, jakim były wcześniej wspomniane czynniki determinujące korzystanie z pomocy postpenitencjarnej przez osadzonych oraz wyodrębnienia celu badań, którym było poznanie tychże czynników. Końcowa część pracy zawiera analizę wyników badań własnych przeprowadzonych w strategii ilościowej, metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Każdy podrozdział odpowiadał założonemu problemowi szczegółowemu oraz postawionej hipotezie. Pierwszy opierał się na przeanalizowaniu odpowiedzi skazanych pod kątem ich obaw w związku z wyjściem na wolność, drugi dotyczył zdobytej przez nich wiedzy na temat pomocy postpenitencjarnej, kolejny odnosił się do ich oczekiwań względem tej pomocy, a ostatni ich działalności wspierającej proces usamodzielnienia. Zakończenie stanowi podsumowanie badań i wyciągnięcie płynących z nich wniosków. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Miały one miejsce na terenie zakładu karnego w Strzelinie, dnia 21.04.2017r. Grupę badanych osób stanowiło 102 więźniów, dobranych w sposób celowy, na podstawie kryterium, jakim był czas pozostały do zakończenia kary. Obiektem mojego zainteresowania byli tylko ci więźniowie, którzy mają opuścić zakład karny w czasie nie dłuższym, niż 6 miesięcy, czyli będący w okresie przygotowawczym do zwolnienia.

Tematem pracy dyplomowej są: „Formy niedostosowania społecznego nieletnich pozostających pod nadzorem kuratora sądowego”. Praca składa się ze wstępu, rozdziału teoretycznego, rozdziału metodologicznego oraz rozdziału empirycznego i zakończenia. W pierwszym rozdziale przytoczono pojęcie nieletniego, podano definicję niedostosowania społecznego i omówiono przebieg nadzoru kuratora sądowego nad osobą nieletnią. W kolejnej części rozdziału przedstawiono zawód kuratora sądowego, jego prawa, obowiązki i metody jakimi pracuje z podopiecznymi. Następnie zaprezentowano instytucje, które zajmują się wychowaniem i resocjalizacją nieletnich. Drugi rozdział zawiera metodologię badań własnych. Przedmiotem badań były formy niedostosowania społecznego nieletnich pozostających pod nadzorem kuratora sądowego. Problematyka badawcza dotyczyła skutków niedostosowania społecznego wśród osób nieletnich. Strategia badawcza dotyczyła badań jakościowych. Metodą badań była analiza dokumentów, a techniką jakościowa analiza dokumentów. Przeanalizowanymi dokumentami były akta kuratorskie. Badania zostały przeprowadzone na terenie Sądu Rejonowego Wrocław-Fabryczna przy ul. Świebodzkiej 5, a grupą badaną byli podopieczni objęci nadzorem kuratora sądowego. Trzeci rozdział prezentuje omówienie wyników badań własnych na podstawie czterech problemów badawczych, które ukazują przejawy niedostosowania społecznego nieletnich, ich sytuację rodzinną, stosunek do obowiązku szkolnego oraz kontakty rówieśnicze.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej przez skazanych w izolacji więziennej. Jest to praca teoretyczno-badawcza, składająca się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział porusza tematykę genezy zachowań przestępczych w świetle wybranych teorii. Prezentowane teorie wskazują na przypuszczalne czynniki, które mogą doprowadzić do ukształtowania się jednostki wykolejonej społecznie.Kolejno poruszana jest problematyka potencjału resocjalizacji w warunkach izolacji więziennej oraz działalności kulturalno - oświatowej jako formy pracy penitencjarnej ze skazanymi. Izolacja więzienna ma za zadanie chronić społeczeństwo przed osobami, wykazującymi zachowania przestępcze, jednocześnie separując przestępców od negatywnych wpływów środowiska, w którym przebywają; dzięki temu możliwe jest oddziaływanie na przestępców w przestrzeni pozbawionej złych bodźców. Działalność kulturalno-oświatowa, będąca jedną z form oddziaływań stosowanych w zakładach karnych, jest ostatnim zagadnieniem poruszanym w rozdziale teoretycznym. Przedstawione zostały metody pracy ze skazanymi w ramach tej formy. Najbardziej popularnymi w zakładach są: teatr, zajęcia muzyczne, zajęcia w świetlicy, biblioteka i gazetka więzienna oraz spotkania z gośćmi.W rozdziale drugim zaprezentowany został projekt procesu badawczego,który został zrealizowany na potrzeby niniejszej pracy. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy pomocy indywidualnie stworzonej ankiety. Grupą badawczą byli skazani z Zakładu Karnego dla recydywistów penitencjarnych nr 2 we Wrocławiu. Celem głównym było poznanie motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej skazanych w izolacji więziennej. Dla osiągnięcia wyznaczonego celu sformułowane zostały również cele szczegółowe, których celem było pogłębienie i doprecyzowanie uzyskanej wiedzy. Trzeci rozdział był rozdziałem empirycznym, w którym zostały umieszczone wyniki badań własnych. Dane zostały zaprezentowane na wykresach, w tabelach oraz poddane analizie jakościowej. Z uzyskanego materiału badawczego wynika, że motywacja skazanych jest zróżnicowana w zależności od wielu czynników. Istotne w podejmowaniu aktywności kulturalno-oświatowej są zarówno czynniki zewnętrzne, jak nagrody dyscyplinarne czy przedterminowe warunkowe zwolnienie, jak i korzyści wewnętrzne, jak chęć pracy nad sobą czy rozwijanie swoich zainteresowań. Dla szczegółowego zbadania podjętej problematyki zweryfikowana została wiedza skazanych na temat oferowanych w zakładzie zajęć z zakresu działalności kulturalno-oświatowej. Skazani wykazali się dużą wiedzą o organizowanych w zakładzie zajęciach, jednakże wiedza ta nie pokrywała się z chęcią uczestnictwa w nich. Badani skazani deklarowali również swoje preferencje odnośnie zajęć z kulturalno-oświatowych. Najbardziej pożądanymi zajęciami okazały się spotkania z gośćmi spoza zakładu. Zbadane zostały też subiektywne korzyści,jakie odczuwają skazani wskutek uczestnictwa w zajęciach

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z procesem życiowym uzależnionych w którym dochodzą do momentu punktu zwrotnego czyli decyzji o poddaniu się terapii odwykowej. Głównym celem było wskazanie kluczowych motywów podejmowania terapii przez jednostki uzależnione od alkoholu. Potrzeba analizy problemu wynikała przede wszystkim z rosnącej liczby osób uzależnionych od alkoholu. Uwaga została zwrócona na istotę problemu alkoholowego. W pracy zmierzano do poznania motywów podjęcia terapii przez osoby, które borykają się z uzależnieniem od alkoholu. Przyjęto strategię jakościową. Metodą badawczą jaka została wykorzystana w pracy to metoda wywiadu narracyjnego. Grupa badanych to dziesięć osób, uczęszczających do Poradni Leczenia Uzależnień. Z analizy przeprowadzonych badań empirycznych wynika iż, głównym czynnikiem i najsilniej motywującym wpływającym na podjęcie terapii była rodzina. W mniejszym stopniu, ale też ważnym na decyzję o podjęciu terapii jest sytuacja zawodowa; jak wizja utraty pracy lub stanowiska. Grupa badanych krytycznie odnosi się do sądowego nakazu leczenia odwykowego, traktując to jako ostateczność, ale też doceniają jako wielką zmianę w ich życiu.

Przeobrażenia więziennictwa zmierzają w kierunku humanizacji i zwiększania znaczenia poprawczej funkcji kary kryminalnej. Służyć temu mają zindywidualizowane, programowane oddziaływania penitencjarne ukierunkowane na osadzonych. Wśród nich istotną rolę w resocjalizacji uwięzionych pełni edukacja. Nauczanie odbywa się w specjalnie tworzonych i odpowiednio wyposażonych szkołach działających przy zakładach karnych. Jest ono obowiązkowe w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjalnej. Głównym celem podjętych badań było poznanie form aktywności edukacyjnej podejmowanej przez osadzonych w zakładach karnych. Do realizacji zamierzeń badawczych wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego oraz technikę ankiety. Ogółem w badaniach uczestniczyło 52 skazanych odbywających karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym we Wrocławiu. Z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału empirycznego wynika, iż badani skazani byli najczęściej przeciętnymi uczniami. Zdecydowana większość z nich ma wykształcenie zawodowe, są pozytywnie nastawieni do podjęcia kształcenia w toku odbywania kary pozbawienia wolności. Zasadniczym motywem podjęcia nauki była możliwość zatrudnienia po wyjściu na wolność. Najczęściej wybierają zajęcia o charakterze kulturalno-oświatowym. Według nich zdobycie kwalifikacji zawodowych, które uwzględniają aktualne potrzeby rynku pracy ma znaczący wpływ na życie po wyjściu na wolność.

Tematem mojej pracy magisterskiej są postawy rodzicielskie kobiet odbywających kare pozbawienia wolności. W pierwszym, teoretycznym rozdziale niniejszej pracy podjęłam próbę wyjaśnienia podstawowych terminów, takich jak rodzina, postawy i role rodzicielskie. Kolejnym krokiem było scharakteryzowanie przestępczości kobiet w Polsce oraz przedstawienie zakładów karnych dla kobiet. W ostatnim podrozdziale, zajęłam się problematyką macierzyństwa w warunkach izolacji więziennej. Drugi rozdział mojej pracy to rozdział metodologiczny. Wyjaśniłam w nim czym jest przedmiot i cel badań, precyzując przy tym przedmiot i cel badań niniejszej pracy. Przedmiotem moich badań są kobiety będące matkami, przebywające w warunkach izolacji więziennej. Celem mojej pracy jest natomiast ustalenie relacji rodzicielskich tych kobiet w stosunku do swoich dzieci. Główny problem badawczy jaki postawiłam brzmi: Jakie postawy rodzicielskie wykazują kobiety odbywające karę pozbawienia wolności? Rozdział metodologiczny to również metody i techniki wykorzystywane, w celu odpowiedniego przeprowadzenia badań. Strategią wykorzystaną na potrzeby niniejszej pracy, jest strategia jakościowa, natomiast metoda jaką się posłużyłam to metoda indywidualnych przypadków. Techniką jaką zastosowałam w celu zebrania danych, jest otwarty wywiad pogłębiony oraz obserwacja. Odpowiednio zgodnie z przyjętą techniką, narzędziem w mojej pracy był kwestionariusz wywiadu. W swojej pracy przeprowadziłam wywiady z dziewięcioma kobieta odbywającymi karę pozbawienia wolności, będącymi matkami. Praca zawiera cztery podrozdziały badawcze, które odnoszą się do problemów szczegółowych postawionych w celu zebrania danych: Jaki stosunek mają skazane do własnego macierzyństwa? Na ile skazane kobiety separują się od ról swoich rodziców, a na ile role te są przez nie powielane? W jaki sposób kobiety odbywające karę pozbawienia wolności sprawowałyby opiekę nad swoimi dziećmi przed umieszczeniem w Zakładzie Karnym? Jakie relacje z dziećmi mają aktualnie skazane? Macierzyństwo nie zawsze było planowane przez kobiety, jednak bycie matką jest dla nich ważną rolą w ich życiu, wymaga od nich wzięcia odpowiedzialności za dzieci jak również jest źródłem szczęścia i radości. Osadzone zasadniczo separują się od ról swoich rodziców, w większości przypadków ich relacje z własnymi rodzicami były dość chłodne. Przed umieszczeniem w zakładzie karnym kobiety miały zazwyczaj dobry kontakt z dziećmi, oparty na wsparciu i zaufaniu. Aktualnie relacje kobiet z dziećmi są uzależnione od częstotliwości i możliwości utrzymywania z nimi kontaktu. W kilku przypadkach pojawia się problem całkowitego braku kontaktu kobiet z dziećmi.

W rozdziale teoretycznym została przedstawiona specyfika Zakładu Karnego, jak i podział na rodzaj, typ i system odbywania kary pozbawienia wolności. Następnie w prezentacji tematu została zwrócona uwaga, na znaczenie terapii w wychowaniu resocjalizującym. Wyjściowe było przedstawienie czym jest terapia, wychowanie w zakresie terapii pedagogicznej, w której znajdują się obszary rehabilitacji, profilaktyki i leczenia. Został ukazany ścisły związek z pedagogiką specjalną, z której to wywodzi się pedagogika resocjalizacyjna. Rozwinięte zostały zagadnienia dotyczące funkcji i zadań terapii pedagogicznej. Wyróżniono wyraźnie charakter interdyscyplinarny pomiędzy: resocjalizacją, a ergoterapią i między psychokorekcją, a psychoterapią. Zauważyć można jak szerokim zjawiskiem jest wychowanie resocjalizujące, które dzięki relacji z pedagogiką specjalną, łączy się też z innymi naukami takimi jak: psychologia, fizjologia, psychiatria i medycyna. Następnie wzięto w rozważania terapię skazanych uzależnionych od środków odurzających i psychotropowych. W jednostkach penitencjarnych stosowane są przeróżne praktyki wobec osadzonych uzależnionych. Izolacja więzienna jest bardzo trudną sytuacją dla skazanych, a każdy z tych osób jest jednostką na tyle zróżnicowaną pod względem osobowościowym, iż należy podejść do każdego przypadku bardzo indywidualnie. Zarysowano również przekrój historyczny oddziaływań terapeutycznych wobec skazanych uzależnionych w jednostkach penitencjarnych, by można było zobaczyć jak ewaluował na przestrzeni ostatnich lat.

Praca dyplomowa miała charakter empiryczny. Jej celem było sprawdzenie dostępność narkotyków w środowisku młodzieży szkolnej. Badania zostały przeprowadzone w Zespole Szkolno – Gimnazjalnym z oddziałami integracyjnymi w Bożkowie i miały charakter ilościowy. Wzięło w nich udział 85 uczniów. Zastosowano metodę sondażu, technikę - ankietę oraz jako narzędzie kwestionariusz ankiety. W kwestionariuszu zawarte były pytania zamknięte opatrzone kafeterią. Z przeprowadzonych badań wynika, że młodzież nie ma trudności w dostępie do narkotyków i wie gdzie bez problemu można je kupić. Pierwsze kontakty z narkotykami odbywają się w towarzystwie znajomych lub przyjaciół. Młodzież stosuje środki odurzające zazwyczaj w gronie znajomych. Z substancjami psychoaktywnymi najczęściej spotykają się na różnego rodzaju imprezach. Główne motywy sięgania po narkotyki to problemy, z którymi młodzi sobie nie radzą oraz stosowanie narkotyków dla lepszej zabawy lub „zabicia” nudy. Z przeprowadzonych badań wynika, że niewiele jest osób, które zlekceważyłyby swoich rówieśników w potrzebie. Większość respondentów deklaruje, że gdyby ktoś z ich znajomych miał problem z narkotykami udzielili by pomocy. Badani mają także świadomość, jakie konsekwencje niesie ze sobą stosowanie narkotyków.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia dotyczące percepcji rodziny przez młodzież licealną. W rozdziale pierwszym, który ma charakter teoretyczny omówione są wybrane aspekty związane z funkcjonowaniem rodziny, w tym jej ujęcie definicyjne, struktura, typologia, funkcje oraz modele. Przedstawiona jest również kwestia dotycząca małżeństwa oraz alternatywnych form życia małżeńsko – rodzinnego. Rozdział obejmuje także zagadnienie odnoszące się do miejsca rodziny w świadomości młodzieży, a zatem ich opinie na temat relacji z rodzicami i rodzeństwem, hierarchii wartości oraz planów dotyczących przyszłej rodziny i małżeństwa. Rozdział drugi uwzględnia założenia metodologiczne badań własnych, dotyczące przedmiotu i celu badań, problemów i hipotez badawczych, metody, techniki oraz narzędzia, którymi posługiwano się podczas realizacji badań, zmiennych oraz ich wskaźników, a także charakterystyki terenu i badanej grupy. Celem pracy było poznanie obrazu rodziny w percepcji młodzieży licealnej. W badaniach wykorzystano strategię ilościową. Natomiast materiał empiryczny został zebrany za pomocą sondażu diagnostycznego, techniką ankiety. Rozdział trzeci jest poświęcony analizie badań własnych oraz ich interpretacji. Kolejno przedstawia kwestie dotyczące: poczucia zadowolenia młodzieży licealnej z życia rodzinnego, czynników warunkujących szczęśliwe życie, stosunku badanych do małżeństwa, a także ich wyobrażeń na temat rodziny prokreacji. Analiza przeprowadzonych badań wskazuje, że młodzież licealna uznaje rodzinę pochodzenia za wzór do naśladowania i zamierza w przyszłości stworzyć taki sam model rodziny, w jakim się wychowuje.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich zawiera charakterystykę rodziny, jako czynnika chroniącego i ryzyka niedostosowania społecznego młodzieży. Odnosi się on do znaczenia rodziny w zaspakajaniu potrzeb dziecka, obszarów dysfunkcyjnych jak i rodzinnych uwarunkowań niedostosowania społecznego nieletnich. Drugi rozdział dotyczy założeń metodologicznych, na których oparto proces badawczy. Zawiera on cele, problemy, hipotezy badawcze oraz odnosi się do metod, charakterystyki terenu i grupy badawczej. Rozdział trzeci natomiast prezentuje wyniki badań i ukazuje strukturę rodzin, w których wychowywali się respondenci a także prezentuje ich opinię na temat relacji, kontaktów oraz wyobrażeń związanych z rodziną idealną – czyli taką, którą chcieliby w przyszłości założyć. W końcowej części pracy zostało zamieszczone zakończenie podsumowujące wszystkie zebrane w toku badań informacje. Intencją badań prezentowanych w niniejszej pracy była charakterystyka obrazu rodziny z perspektywy wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych. Główną hipotezą jaka została założona w mniejszej pracy było przypuszczenie, że wychowankowie młodzieżowych ośrodków wychowawczych mają zaburzony obraz rodziny.

Powyższa praca ma na celu przedstawienie metod pracy kuratora sądowego z młodzieżą uzależnioną od alkoholu.Jest temat jest związany z moimi zainteresowaniami, ale także planami na przyszłość. W badaniu powyższego zagadnienia pomogły mi obserwacje oraz wywiady przeprowadzone podczas odbywania praktyk w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej do Wykonywania Orzeczeń w Sprawach Rodzinnych i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej. Pierwsza jej część ukazuje temat w świetle literatury przedmiotu. Przede wszystkim definiuje pojęcie młodzieży, jako centralnego ogniwa pracy, uwzględniając złożoność i problematyczność definicji. Objaśnia również, czym jest uzależnienie, które owej młodzieży dotyka oraz czym się ono objawia, a także jakie są jego skutki dla osoby uzależnionej. Na końcu wyjaśnia kim jest kurator sądowy oraz przedstawia zakres jego obowiązków w świetle prawa. Wyszczególnia również metody jego pracy, czyli: casework (metoda indywidualnego przypadku), groupwork (praca z grupą) oraz network (praca ze środowiskiem), a także szczegółowo je opisuje. Drugi rozdział przedstawia metodologiczne założenia badań, które przeprowadziłam na potrzeby pracy - pokazuje, w jaki sposób przygotowywałam się do powyższych badań. Finalna część pracy skupia się na badaniach, jakie przeprowadziłam w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej do Wykonywania Orzeczeń w Sprawach Rodzinnych i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej we Wrocławiu. W ich ramach przeprowadziłam wywiady z kuratorami rodzinnymi, nadzorującymi nieletnich uzależnionych od alkoholu. Dowiedziałam się, które z przedstawionych wcześniej metod wykorzystują w swojej pracy oraz które z nich uważają za najbardziej skuteczne w pracy z uzależnionymi podopiecznymi. Dzięki temu mogłam skonfrontować teoretyczne podstawy ich pracy z praktyką, popartą wieloletnim stażem pracy. Pozwoliło mi to wyciągnąć wnioski na temat pracy kuratorów z młodzieżą uzależnioną od alkoholu, które przedstawiłam w ostatniej części pracy.