Niniejsza praca skupią się na odżywianiu uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej, którzy uczęszczają do świetlicy szkolnej. Ukazuje problem, jaki nurtuje dziś coraz większą liczbę rodziców i wychowawców – niewłaściwie dobrana do potrzeb organizmu dieta. Dzieci często jadają zbyt mało wartościowych posiłków, a zdecydowanie za dużo chipsów, słodyczy czy fast foodów. Nie mając świadomości, jakie zagrożenia mogą wyniknąć z takiego typu odżywiania się myślą, że jest to dobry sposób. Dzieje się tak, ponieważ często także rodzice nie zwracają uwagi na to, co jadają ich dzieci. W pracy zawarłam opis stadium rozwoju, w jakim są uczniowie uczęszczający do klas IV-VI szkoły podstawowej. Począwszy od rozwoju fizycznego przez rozwój intelektualny i społeczno – moralny po rozwój emocjonalny. Założyłam bowiem, że każda z tych sfer ma wpływ na sposób odżywiania się dziecka. Aby określić prawidłową dietę nastolatka należy ustalić, jakie są nieprawidłowości w dotychczasowym sposobie odżywiania. Mogą one doprowadzić do rozwinięcia się chorób. Nieprawidłowe odżywianie może także iść w przeciwnym kierunku – dziecko może jeść za mało i wtedy może grozić mu niedożywienie a nawet anoreksja. To ile kalorii powinien spożyć w ciągu dnia zależy od jego masy ciała i aktywności fizycznej oraz płci. W kolejnej części przedstawiłam opis świetlicy szkolnej, jako instytucji – jej genezę, podstawy prawne oraz stosowane metody i formy pracy. Zawarłam też informacje na temat funkcji tej placówki oraz informację o tym, kto może być wychowawcą świetlicy i charakterystykę wychowanków placówki. W oparciu o ten plan opisałam świetlice w Szkole Podstawowej im. Władysława Bartkowiaka w Jutrosinie. Aby uświadomić wychowanków świetlicy stworzyłam program obejmujący pięć zajęć, z których każde dotyczą odżywania. Są to zajęcia, które przybliżają dzieciom wiedzę na temat: piramidy zdrowego żywienia, składników odżywczych w pokarmach, szkodliwości jedzenia typu fast food, zasady zjadania pięciu posiłków dziennie oraz w ramach zajęć praktycznych samodzielnie przygotowywały sałatkę owocową. Projekt zrealizowałam w maju 2015 roku. Nauczyłam wychowanków, czym jest zdrowe odżywianie i dlaczego warto tak się odżywiać. Dzieci miały okazję samodzielnie przygotować niekonwencjonalny dla nich, bo zdrowy posiłek oraz ułożyć menu na cały dzień. Nauczyły się także jak zastępować niezdrową żywność zdrowszym jedzeniem, przygotowanym w domu. Mam nadzieje, że ta wiedze zachęci je do rozważnych wyborów produktów spożywczych i pomoże im w zmianie nawyków żywieniowych.

Celem mojej pracy jest wsparcie polskich dzieci mieszkających w Holandii w kwestii wzmacniania ich tożsamości narodowej. Zainteresowałam się tym problemem po kilkumiesięcznym pobycie w Holandii, gdzie miałam okazję dostrzec problem braku u polskich dzieci podstawowej wiedzy na temat ojczyzny, oraz ich zagubienia w wielokulturowości. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu wzmacniania tożsamości narodowej, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem polskich szkół za granicą. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Polskiej Szkoły w Dordrecht. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie wiedzy na temat historii, kultury, geografii Polski oraz umiejętności posługiwania się językiem ojczystym zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na metodach zadaniowych i zajęć praktycznych. Zajęcia zrealizowałam w maju 2015 roku podczas trzech sobotnich spotkań. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci wzrosła wiedza na temat polskich symboli narodowych, sławnych Polaków, oraz największych polskich miast. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące sławnych Polaków oraz największych miast Polski, gdyż okazały się nieco za długie i zbyt obszerne, przez co pod koniec spotkań dzieci były już nieco zmęczone. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji we wszystkich polskich szkołach znajdujących się w różnych państwach.

Celem mojej pracy było wsparcie dzieci w świetlicy szkolnej, w kwestii wspomagania poprawnej wymowy. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ zauważyłam znaczny spadek dbałości wypowiedzi u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W związku z powyższym, przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 6-9 lat. Dokonałam analizy podstawowych pojęć, z zakresu wad i zaburzeń wymowy, wskazując zarówno deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze aspekty związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy przy Szkole Podstawowej nr 73 im. Generała Władysława Andersa we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali zaburzenia w zakresie poprawnej realizacji głosek R, SZ, CZ, oraz niedbałość w zakresie prawidłowej i wyraźnej wymowy. Zaplanowałam projekt działań, ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się głównie na ćwiczeniach artykulacyjnych, oddechowych oraz słuchowo- ruchowych. Zajęcia zrealizowałam w dniach 19- 25.05.2016r. w czasie pracy świetlicy. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła umiejętność prawidłowej wymowy. Poprawiła się ogólna wymowa wybranych głosek. Można było także zauważyć, większą dbałość i poprawność wypowiedzi. Problem sprawiły zadania złożone zarówno z ćwiczeń artykulacji, jak i aktywności słuchowo- ruchowej. Wymagały one kilkukrotnego objaśnienia i przypominania o zasadach, w trakcie przeprowadzanego zadania. Jednakże, założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej, kilka razy w tygodniu. Jego zaletą jest to, że zajęcia może prowadzić każdy pedagog, bez specjalistycznego wykształcenia logopedycznego.

Celem mojej pracy jest rozwijanie form twórczości poprzez zajęcia muzyczne u wychowanków świetlicy środowiskowej w wieku wczesnoszkolnym. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ podczas wolontariatu zaobserwowałam u dzieci uczęszczających do świetlicy niski poziom umiejętności muzycznych a także widoczne braki w edukacji muzycznej. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, zwracając uwagę na najważniejsze zmiany następujące w tym okresie życia. Dokonałam również analizy podstawowych pojęć z zakresu twórczości oraz edukacji muzycznej, zwracając jednocześnie uwagę zarówno na bariery utrudniające pobudzenie dzieci do podejmowania działań twórczych, jak i na szereg możliwości dających szansę na rozwijanie twórczości już od najmłodszych lat. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy środowiskowej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Centrum Profilaktyki Dzieci i Młodzieży „Gawrosz” w Zgorzelcu. W związku z zaobserwowanym przeze mnie niskim poziomem umiejętności rytmicznych i wokalnych wśród podopiecznych świetlicy, zaplanowałam projekt działań, mających na celu wzmocnienie kompetencji dzieci w tym zakresie. Metodykę swojego projektu oparłam przede wszystkim na metodach aktywizujących: zadaniowej i ćwiczeniowej. Podczas prowadzenia zajęć korzystałam również z rozmowy kierowanej oraz objaśnienia słownego. W tracie realizacji zajęć najczęściej korzystałam z techniki pracy w małych grupach a także uszczegółowionych technik muzycznych, takich jak: śpiew, słuchanie muzyki, ruch przy muzyce, gra na instrumentach oraz tworzenie muzyki. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu i maju w ramach dodatkowych zajęć świetlicowych. Zajęcia odbywały się 1, 2 razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu cyklu 5 zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych nastąpiła poprawa w zakresie umiejętności wokalnych i rytmicznych oraz wzrosła wiedza teoretyczna z zakresu edukacji muzycznej. Problemy sprawiły zajęcia pierwsze, podczas których dzieci rozpoznawały oraz naśladowały dźwięki i odgłosy otoczenia, ze względu na małą ilość wychowanków uczestniczących w zajęciach. Drobne trudności pojawiły się również podczas zajęć czwartych, w trakcie których dzieci zapoznawały się z podstawowymi wartościami rytmicznymi, w związku z występującym u wychowanków niskim poziomem umiejętności rytmicznych. Jednakże generalnie założone cele projektu zostały zrealizowane. Wychowankowie zapoznali się oraz nauczyli się rozróżniać otaczające ich dźwięki. Poznali również dźwięki gamy C-dur oraz podstawowe wartości rytmiczne. Dzieci znają już i rozróżniają 3 podstawowe rodzaje tempa: wolne, umiarkowane i szybkie. Podczas zajęć podopieczni poznali również elementy różnych form muzycznych: śpiewu, słuchania muzyki, ruchu przy muzyce, gry na instrumentach oraz tworzenia muzyki. Podczas projektu dzieci uczestniczyły w wielu zabawach i ćwiczeniach, dzięki którym mogły odkryć swoje mocne strony a także pobudzić swoją kreatywność. Mogę polecić taki cyk

Celem mojej pracy było wsparcie dzieci z świetlicy w Szkole Podstawowej im. Powstańców 1863r w Lututowie w kwestii twórczego organizowania czasu wolnego. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ dzieci w tej świetlicy często nie wiedzą jak samodzielnie zorganizować sobie czas wolny w ciekawy sposób i przeważnie spędzają go na odrabianiu zadań domowych i nudzeniu się. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym i dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu czasu wolnego, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy w Szkole Podstawowej im. Powstańców 1863r. w Lututowie. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie twórczego organizowania czasu wolnego zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się głównie na różnych formach ekspresji twórczej zajęcia zrealizowałam w maju 2016 roku, dwa razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła umiejętność samodzielnego i twórczego organizowania czasu wolnego podczas pobytu w świetlicy szkolnej. Problemy sprawiły zajęcia opierające się na twórczości werbalnej, ponieważ najmniej zaangażowały dzieci. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej, ale również w świetlicy środowiskowej.

Celem mojej pracy jest rozwijanie współpracy w grupie u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Problem ten zainteresował mnie ponieważ kładzie, się teraz nacisk an rywalizację, samodzielne myślenie i samorozwój, a nie zwraca się tak dużej uwagi na współpracę u dzieci. W dorosłym życiu jednak wymaga się od każdego człowieka umiejętności współpracy z innymi ludźmi. W związku z powyższym przeanalizowałam literaturę z zakresu rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu grupy, grupy rówieśniczej, współpracy, wskazując przy tym możliwości rozwijania i uwarunkowania rozwoju współpracy. Opisałam uwarunkowania prawne funkcjonowania świetlic szkolnych, funkcje i zasady panujące na świetlicy szkolnej, metody, formy pracy a także organizację pracy świetlicy szkolnej. Poruszyłam także kwestie wychowanków i wychowawców świetlicy szkolnej. Ponieważ wychowankowie wykazywali braki w zakresie umiejętności współpracy z innymi w grupie zaplanowałam cykl pięciu zajęć , który jest projektem działań ukierunkowanych na rozwijanie współpracy. Oparłam się głównie na metodach: zabawy, ćwiczeniowej, rozmowy kierowanej. Do technik jakich używałam zalicza się: Kwiat grupowy, Ćwierćland, Wrzuć strach do kapelusza. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016 roku w świetlicy szkolnej w Brzeźniu. Były one realizowane dwa razy w tygodniu i każde trwały 45minut. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że wychowankowie zintegrowali się i zaczęli ze sobą współpracować. Problemy sprawiły zajęcia, w których wychowankowie byli dobierani w pary w sposób losowy, jednak udało się ich przełamać i nakłonić by otworzyli się na nowe osoby w grupie. Założone cele i plan działania został w pełni zrealizowany. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, w których wychowankowie mają problemy z współpracą i grupa nie jest zintegrowana.

Celem mojej pracy jest wsparcie młodzieży zamieszkującej placówkę socjalizacyjną Jutrzenka w Bardzie w kwestii wzmacniania zainteresowań. Zaciekawiłem się tym problemem podczas wolontariatu i praktyk pedagogicznych, które odbyłem na terenie wyżej wymienionej placówki, a podczas których zaobserwowałem, że młodzież nie potrafi zorganizować sobie czasu wolnego po szkole jak również nie umie zadbać o rozwój czy pielęgnowanie własnych zainteresowań. W związku z powyższym przeanalizowałem rozwój adolescentów w wieku gimnazjalnym na różnych płaszczyznach życia. Dokonałem analizy podstawowych pojęć z zakresu zainteresowań, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałem najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem i organizacją placówki opiekuńczo – wychowawczej typu socjalizacyjnego. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałem działalność placówki socjalizacyjnej Jutrzenka, na terenie której obecnie istnieją trzy grupy – Mali wspaniali, Sparta i Felicita. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętność w zakresie rozwijania zainteresowań, podejmowania nowych aktywności jak również organizacji czasu wolnego, zaplanowałem projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. W zadaniach i ćwiczeniach przygotowanych w ramach projektu wzięło udział sześcioro wychowanków. Oparłem się głównie na zadaniach i działaniach praktycznych bazujących na metodach niedyrektywnych, poprzez oddziaływanie przykładem czy udziałem w ulubionych zajęciach. Realizacja poszczególnych zadań w ramach projektu miała zarówno charakter indywidualny, jak również wymagała pracy w parach czy mniejszych bądź większych grupach. Zajęcia zrealizowałem w maju 2016 roku w ciągu całego tygodnia. Odbywały się one w godzinach popołudniowo – wieczornych, po powrocie wychowanków ze szkoły i ewentualnym odpoczynku. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła świadomość tego, jak ważne są zainteresowania w życiu człowieka oraz jak warto jest podejmować nowe aktywności i pielęgnować już te nabyte. W czasie realizacji poszczególnych zajęć nie występowały większe problemy. Jedynie niektóre ćwiczenia z różnych powodów wymagały modyfikacji już na poziomie realizacji. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Projekt adresowany jest dla grupy gimnazjalistów, jednak po odpowiedniej modyfikacji ćwiczeń zajęcia dotyczące tematyki zainteresowań można także przeprowadzić zarówno z młodszą jak i starszą grupą. Dlatego też śmiało mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji zarówno w tego typu placówkach opiekuńczo – wychowawczych, jak również w innych formach opieki.

Celem mojej pracy jest wparcie dzieci z placówki socjalizacyjnej w kwestii rozwoju współpracy w grupie. Zainteresowanie tym problemem nastąpiło, kiedy odbywałam praktyki, a później wolontariat w placówce socjalizacyjnej, gdzie zauważyłam problemy dzieci związane ze współpracą. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu współpracy w grupie, wskazując zarówno deficyty, jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem Wrocławskiego Centrum Opieki i Wychowania, ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie współpracy w grupie. Zaplanowałam projekt działań, gdzie oparłam się głównie na metodach rozwijania współpracy w grupie przez gry i zabawy integracyjne. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016r, na zajęciach dodatkowych dwa razy w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła umiejętność współpracy w grupie. Problemy sprawiły zajęcia drugie, dotyczące akceptacji osób w grupie, jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w placówce socjalizacyjnej, świetlicy środowiskowej i świetlicy szkolnej.

Celem mojej pracy jest ukształtowanie bezpiecznych zachowań w Internecie u wychowanków świetlicy szkolnej w wieku szkolnym. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ w ostatnich latach sieć stała się bardzo szybko rozwijającą się technologią, a co za tym idzie coraz więcej osób z niej korzysta, a w tym w głównej mierze młode pokolenie. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 10-12 lat w kilku ważnych sferach takich jak: rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, osobowości, społeczny oraz moralny. Dokonałam również analizy podstawowych pojęć z zakresu nowej technologii, czyli Internetu, a więc wskazałam na pozytywne aspekty korzystania z niego oraz na zagrożenia wynikające z jego użytkowania, a także na możliwości kształtowania bezpiecznych zachowań z Internecie. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność placówki w Szkole Podstawowej nr 9 im. Wincentego Pola we Wrocławiu. Ponieważ grupa wychowanków objęta działaniami projektu wykazywała niewielką wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa w Internecie zaplanowałam cykl zajęć, który był ukierunkowany na ukształtowanie u nich bezpiecznych zachowań, a także zwiększenie ich świadomości dotyczącej zagrożeń wynikających z korzystania z sieci. Swoje działania oparłam głównie na stronie internetowej www.sieciaki.pl oraz na filmach rysunkowych, audycji radiowej, a także informacjach, które zostały udostępnione na tej stronie. Do zajęć wykorzystałam również rebus i quiz własnego autorstwa, a także arkusze szarego papieru, które posłużyły do tworzenia plakatów dotyczących Internetu. Zajęcia zrealizowałam w maju 2017 roku. Odbywały się one dwa dni w tygodniu po skończonych, przez wychowanków, lekcjach. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci wzrosła świadomość zagrożeń istniejących z Internecie, a także wiedza dotycząca zasad bezpiecznego korzystania z sieci. Problemy, jakie pojawiły się podczas prowadzenia zajęć miały miejsce w trakcie trwania audycji radiowej dotyczącej zasad netykiety. Okazało się wtedy, że jest ona trudna w odbiorze i dzieci nie rozumieją jej treści. Uważam jednak, że wszystkie założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji nie tylko w świetlicy szkolnej, ale również w świetlicy środowiskowej z wychowankami w wieku 10-12 lat, ale także z dziećmi młodszymi.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci uczących się w szkołach wiejskich w kwestii wzmacniania poczucia własnej wartości. Mnogość trudności, z którymi owe dzieci muszą się zmierzyć – środowisko pochodzenia, ograniczone możliwości rozwoju, edukacji i dostępu do dobór kultury, sprawiły, iż zainteresowałam się tym problemem. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w okresie przełomu wczesnego dzieciństwa i adolescencji. Podjęłam również analizę podstawowych pojęć z zakresu wzmacniania poczucia własnej wartości oraz wskazałam związane z tym deficyty, a także możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związanie z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej, natomiast wnikliwej analizie poddałam świetlicę szkolną w Szkole Podstawowej im. Henryka Pobożnego w Tomisławiu. Wychowankowie tejże placówki charakteryzowali się zaniżonym poczuciem własnej wartości, stąd zaplanowałam cykl zajęć ukierunkowanych na kompensację deficytów w tymże zakresie. Oparłam się głównie na metodach: zadaniowej, praktycznego działania oraz formach pracy indywidualnej i grupowej. Chciałam, aby poprzez praktyczne działanie wychowankowie wzmocnili poczucie własnej wartości oraz nauczyli się wzajemnie wspierać dobrym i motywującym słowem na co dzień. Zajęcia zrealizowałam w maju 2017 roku na zajęciach dodatkowych. Po realizacji projektu mogę stwierdzić, iż u wychowanków wzrosło poczucie własnej wartości oraz pewność siebie, a także zauważyłam wzmocnienie integracji grupy. Niemniej jednak założone cele zostały zrealizowane i osiągnięte, stąd mogę polecić tenże cykl zajęć do realizacji w szkołach podstawowych funkcjonujących na terenach wiejskich.

Na samym początku mojej pracy przedstawiłam charakterystykę następujących rozwojów dzieci w młodszym wieku szkolnym: fizyczny, poznawczy, społeczny, emocjonalny, moralny. W następnym rozdziale opisałam bajkę jako element dzieciństwa przedstawiłam kilka jej definicji, napisałam, jakie znaczenie ma dla dziecka i jak ważne jest, aby była ona książkowa. Opisałam negatywny wpływ telewizji i komputera na dziecko, a także zajęłam się problem, jakim jest nieprawidłowy dobór bajek. Następnie opisałam czynnik naprawczy czyli terapeutyczną rolę bajki. W kolejnym rozdziale opisałam świetlicę szkolną pisząc jej genezę, uwarunkowania prawne, metody, formy, zadania, a także charakteryzując jej wychowanków i wychowawców. Kolejny rozdział poświęciłam opisie placówki, w której przeprowadziłam zajęcia a mianowicie świetlicy szkolnej w Zespole Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Sulikowie. Tam także opisałam genezę i uwarunkowania prawne. Określiłam także, jakie spełnia zadania i funkcje oraz jakie są w niej realizowane formy i metody pracy. W następnym rozdziale zaprezentowałam konspekty zajęć, które zrealizowałam w swojej placówce. Praca kończy się podsumowaniem projektu, w którym wykazałam, że nauczyłam dzieci jak odbierać bajki książkowe. Wychowankowie uważnie słuchali lektury, potrafili skupić na niej uwagę oraz prawidłowo udzielić odpowiedzi na pytania dotyczące jej treści. Dodatkowo dzieci miały okazję wziąć udział w zabawach ruchowych, które wprowadzały je w tematykę bajek. Sądzę, iż takie zabawy mogą zachęcić dziecko do sięgnięcia po książkę. Na moich zajęciach dzieci z ochotą „przenosiły się”: w świat smoków, do Stumilowego lasy, do krainy złotej rybki, do cesarskiego pałacu, gdzie śpiewa słowik oraz do niesamowitego świata kota Filemona. Zauważyłam, że sprawiało im to wiele radości, a przede wszystkim nauczyło odbioru bajek książkowych, co było celem przeprowadzanych przeze mnie zajęć.

Celem mojej pracy jest wzmacnianie poczucia własnej wartości u dzieci w świetlicy środowiskowej. Zainteresowanie tym tematem wyniknęło z moich obserwacji dzieci w wieku od 7 do 12 lat m.in. na koloniach oraz praktykach. Zauważyłam, że dzieci nie lubią siebie, nie wierzą w swoje możliwości i łatwo się poddają. Wybrałam tak młodą grupę, ponieważ najlepiej jest jak najszybciej zacząć wzmacniać samoocenę dziecka. Niska wiara w siebie skutkuje w przyszłości poważnymi konsekwencjami. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym w zakresie rozwoju fizycznego, intelektualnego, emocjonalnego, społecznego i moralnego. W każdym z rozdziałów opisałam najważniejsze kwestie dotyczące rozwoju, zachodzące zmiany i stawiane przed dziećmi zadania poszczególnych okresów rozwojowych. Dokonałam analizy pojęcia: poczucie własnej wartości, skupiając się na aspekcie definicyjnym, opisie Ja idealnego i Ja realnego, wpływie samooceny na zachowanie człowieka, opisie czynników warunkujących poziom lubienia siebie oraz czynnikach naprawczych, które pomogą skompensować braki w poczuciu własnej wartości. Opisałam także najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem placówki wsparcia dziennego, jaką jest świetlica środowiskowa. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Parafialnej Świetlicy Środowiskowej „Świetliki” przy placu ks. Stanisława Staszica we Wrocławiu, skupiając się m.in. na podstawach prawnych funkcjonowania placówki i jej organizacji, funkcjach i zadaniach, stosowanych metodach, formach i typach zajęć, dokumentacji, kadrze oraz wychowankach. Ponieważ grupa dzieci z wybranej przeze mnie świetlicy, charakteryzowała się niskim poczuciem własnej wartości, zaplanowałam projekt działań ukierunkowanych na wzmacnianie ich samooceny. Przeprowadziłam pięć zajęć poświęconych m.in. odkrywaniu w sobie mocnych stron, poprawianiu poczucia sprawstwa i efektywności, dostrzeganiu jak jest się postrzeganym w grupie, radzeniu sobie z porażką oraz optymistycznemu patrzeniu na życie. Na każdych zajęciach starałam się doceniać pracę dzieci, chwalić je, pomagać poznać siebie i otwierać się na grupę. Projekt zrealizowałam w maju 2015. Efektem moich zajęć jest wzrost poczucia własnej wartości dzieci, a co za tym idzie chętniejsze wypowiadanie się w grupie i większe angażowanie w prowadzone w świetlicy zajęcia. Pomimo niewielkich problemów szczególnie ze stawianiem realnych wymagań, uważam projekt za udany. Generalnie udało mi się osiągnąć zamierzone cele. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w każdej grupie dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ponieważ oprócz zwiększania poczucia własnej wartości, zwiększają także poczucie bezpieczeństwa w grupie, dostarczają informacji o tym, jak dzieci odbierane są przez inne osoby, pomagają odkryć swoje wady i zalety oraz radzić sobie z porażką.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci, uczęszczających do świetlicy szkolnej, w kwestii problemów, dotyczących głównie sfery emocjonalnej. Zainteresowałam się tym zagadnieniem, ze względu na wcześniejszą moją współpracę z Zespołem Szkół w Rudnej oraz refleksje wychowawców, pracujących w tej placówce. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dzieci w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu sfery emocjonalnej. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Zespole Szkół w Rudnej. W świetlicy szkolnej w Zespole Szkół w Rudnej u wychowanków w wieku 8-9 lat pojawił się problem związany ze sferą emocjonalną. Przyczyną problemów emocjonalnych mogło być zaniedbanie w środowisku rodzinnym, w którym stosowane metody wychowawcze są nieadekwatnie dobrane oraz jest niski status materialny rodziny. Duży wpływ na rodzące się problemy emocjonalne mają grupy rówieśnicze. U wychowanków pojawił się również problem związany z zarówno agresją słowną jak i fizyczną. Kilku uczniów posiada niską samoocenę. W związku z powyższym celami moich zajęć było: kształcenie umiejętności panowania nad negatywnymi emocjami, kształcenie umiejętności panowania nad sobą w sytuacjach trudnych, zdobycie wiedzy o agresji oraz kształcenie umiejętności rozwiązywania konfliktów, dostrzeganie własnych indywidualnych cech, akceptowanie różnic między sobą oraz wzmacnianie poczucia wartości. Założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Dzieci chętnie pracowały i były zaangażowane. Myślę, że zajęciami, które najbardziej spodobały się wychowankom były te, podczas których wykonali tzw „ gniotka”. Dobrze wypadło również ćwiczenie, podczas którego wychowankowie poznali sześć kroków do odpowiedzialności oraz ćwiczenie z pierwszych zajęć, które polegało na zilustrowaniu tego co nas złości, a następnie zniszczenie obrazka. Wychowankowie chętnie też słuchali bajki terapeutycznej, a następnie bez błędnie odpowiedzieli na zadane przeze mnie pytania. Najgorzej wypadła relaksacja, ponieważ nie wszystkie dzieci chciały uczestniczyć, nienajlepiej wypadło również ćwiczenie, które polegało na wysłuchaniu przez dzieci wiersza z płyty CD. Wychowankowie nie byli tym zainteresowani, nie słuchali, rozmawiali ze sobą, w rezultacie to ćwiczenie nie zostało zrealizowane. Zajęcia zrealizowałam w maju roku 2017, podczas zajęć świetlicowych. Po przeprowadzaniu zajęć, mogę stwierdzić, że wychowankowie potrafią panować nad negatywnymi emocjami, rozwiązać konflikty, dostrzec swoje indywidualne cechy, zaakceptować różnice miedzy innymi ludźmi oraz eksponować swoje pozytywne cechy. Dzięki realizacji zajęć u wychowanków wzrósł również poziom poczucia własnej wartości oraz poprawiła się współpraca w grupie. Tego typu zajęcia można realizować w świetlicy szkolnej oraz w świetlicy środowiskowej. W tych placówkach często można spotkać się z problemami na tle emocjonalnym.