Tematem niniejszej pracy jest rola mediów społecznościowych w kształtowaniu postaw wobec zwierząt. Jej celem była analiza, jak duży wpływ na kształtowanie się postaw, posiadają media społecznościowe.. W części teoretycznej, opisane są rozważania o postawach, opisane są komponenty i podstawowe funkcje i cechy postaw oraz metody ich kształtowania i zmian. Praca zawiera opis w jaki sposób odbywa się emocjonalne dojrzewanie w medialnym społeczeństwie. Opisana jest rola mediów społecznościowych w komunikacji pokolenia Y oraz podkreślona integracyjna i dezintegracyjna funkcja mediów w społeczeństwie informacyjnym. Opisane są zagrożenia związane z socjalizacją poprzez media społecznościowe. Część badawcza, opisuje przeprowadzone badania ilościowe, metodą ankietową, online, opublikowana na portalu Facebook. Badania naukowe przeprowadzono metodą online, dotarły do odbiorców Internetu, z różnych części Polski. Zbieranie materiału badawczego oraz jego analiza trwały od grudnia 2018 roku do maja 2019 roku.

Tematem pracy jest "Rola macierzyństwa w życiu kobiety". Była pisana na podstawie książek takich autorów jak: Budrowska, Maciarz, Kornas-Biela, Czarnota, Dobosz i inni. W swojej pracy chciałam przedstawić jak ważną rolę odgrywa macierzyństwo w życiu kobiet. Do pracy dołączone są zdjęcia badanych matek.

W pierwszej części pracy omówiono definicję macierzyństwa i rodzicielstwa oraz typy, funkcje i problemy dotyczące rodzin. Kolejny podrozdział przybliża czytelnikom współczesny obraz macierzyństwa i rodzicielstwa. Druga część pracy poświęcona jest związkom partnerskim, małżeńskim, specyfice tworzenia relacji. Również przedstawione zostały modele małżeństwa występujące w Polsce, a także alternatywna forma, jaką jest kohabitacja. Ostatnim zagadnieniem w części teoretycznej, są problemy związków i zachodzące w nich zmiany spowodowane narodzinami dziecka. Trzeci rozdział jest próbą zanalizowania blogów internetowych, poświęconych tematyce macierzyństwa, pod kątem relacji partnerów, ich codziennego życia, doświadczeń związanych z pierwszym rodzicielstwem oraz problemów wynikających z przekonstruowania się pary w rodzinę z dzieckiem.

Praca poświęcona jest zagadnieniu afazji. W sposób szczególny traktuje o roli logopedy w terapii osób z afazją. Teoretyczna część pracy ma na celu przybliżenie podjętej tematyki, a część badawcza- odpowiedzenie na postawiony problem badawczy główny oraz problemy szczegółowe. Osoby badane, będące zarówno naukowcami, jak i praktykami na co dzień zajmują się m.in. terapią osób z zaburzeniami afatycznymi. Ich wieloletnia praca, zarówno naukowa, jak i zawodowa stanowi uwiarygodnienie dla części badawczej, będącej wynikiem analizy przeprowadzonych wywiadów.

W mojej pracy poruszyłam zagadnienie literatury dla dzieci, w tym także lektur szkolnych w edukacji wczesnoszkolnej. Temat odnosi się do ich roli, tego co nauczyciel dzięki nim może wnieść do procesu nauczania oraz jakie wartości i wzorce przekazać swoim uczniom. Praca składa się z trzech rozdziałów, a także wstępu, zakończenia, bibliografii i aneksów które dodatkowo dokumentują przeprowadzone zajęcia. Pierwszy rozdział dotyczy rozwoju, co jest kluczowe w procesie postrzegania małego dziecka. Dzięki wiedzy na temat poszczególnych stadiów rozwojowych możemy przewidzieć, jakie rezultaty jesteśmy w stanie osiągnąć. To pomoże nam również w planowaniu działań i aktywności dzieci. Rozdział drugi to projekt działań edukacyjnych, które będę chciała przeprowadzić w wybranej placówce. W tej części mojej pracy zawarłam teoretyczne ujęcie projektu edukacyjnego, omówiłam mój temat oraz zamieściłam 5 scenariuszy zajęć edukacji wczesnoszkolnej, które zrealizowałam. Rozdział trzeci to ewaluacja mojego projektu edukacyjnego. W tej części pracy wytłumaczyłam czym jest proces ewaluacji, jakie są warunki realizacji projektu edukacyjnego. Ostatnim etapem jest ewaluacja działań własnych czyli swoiste sprawdzenie czy cele i efekty, które założyłam – sprawdziły się i zostały osiągnięte oraz jak to rokuje na przyszłość. Praca licencjacka utwierdziła mnie w przekonaniu, że literatura to bardzo ważny czynnik podczas kształtowania postaw młodego człowieka. Nie jest to tylko odskocznia od edukacji matematycznej, ale jest to przede wszystkim bardzo ważna pomoc dla nauczyciela, dzięki której z łatwością możemy przekazać wiele wartości naszym uczniom. Warto się zastanowić czy nie możemy posiłkować się wybraną bajką lub baśnią w rozwiązywaniu problemów wychowawczych lub po prostu zaproponować dzieciom jako sposobu na odpoczynek czy rozrywkę między zajęciami. Mam nadzieję, że kiedyś będę mogła wykorzystać doświadczania uzyskane w trakcie pisania pracy w innych sytuacjach edukacyjnych.

Okres późnego dzieciństwa charakteryzuje się przyśpieszonym wzrostem dziecka, zmianą priorytetów, zależnym skupienie. W tym okresie dziecko powoli uczy się kontrolować swoją pracę, nie skupiać na dodatkowych rzeczach, lecz wyodrębniać potrzebne źródła informacji. Jego wzorcem staję się wybrana osoba dorosła, często jest nią nauczyciel. I to właśnie jego zadaniem jest wprowadzenie ucznia w świat nauki, w świat szkoły. W taki sposób by nie zniechęcić, ale zaciekawić, otworzyć drzwi do świata wyobraźni i rzeczywistości, połączonych w jednym miejscu. Człowiek jest asymetryczny, posiada dwoje uszu, parę oczu, po dwie kończyny dolne i górne, jednak jest to pozorna symetria. Tak naprawdę człowiek przejawia stronność, czyli lateralizację, która związana jest z pracą półkuli mózgowej, oraz wykonywaniem różnych czynności ruchowych. Większość ludzi przejawia lateralizację prawostronną, czyli jako nogę dominującą wybierają prawą, podobnie jest z ręką i okiem. Jednak może występować lateralizacja skrzyżowana, w momencie gdy przejawia się predyspozycje do korzystania z lewej nogi, prawej ręki oraz np. prawego oka. Lateralizacja jest istotną częścią życia każdego człowieka, jednak dość często jest pomijana i niedoceniana. Rola lateralizacja w edukacji młodego ucznia jest niezwykle istotna. W pracy poruszone zostały kwestie rodzajów lateralizacji, jej skutków oraz przedstawione zostały wyniki badań przeprowadzone w klasach I- III Szkoły Podstawowej w Lutyni. Aby poprawnie poprowadzić ucznia przez wszystkie etapy nauczania, należy odpowiednio go zdiagnozować oraz wprowadzić specjalnie dobranego, pod jego możliwości metody oraz formy pracy.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest rola kuratora sądowego w procesie resocjalizacji nieletnich. Celem pracy jest ukazanie jak istotną rolę w procesie resocjalizacji nieletnich odgrywa nadzór kuratora sądowego, który orzekany jest przez sądy rodzinne jako środek wychowawczo-poprawczy. Praca składa się z trzech rozdziałów, ma charakter teoretyczno-warsztatowy. W oparciu o literaturę, przedstawiono pojęcie i zakres niedostosowania społecznego nieletnich, ich przestępczości, zaprezentowano środki jej zapobiegania oraz scharakteryzowano proces resocjalizacji. Opisano działalność kuratora sądowego dla nieletnich, jego rolę i zadania oraz prawa i obowiązki, a także metody działalności resocjalizacyjnej kuratorów z nieletnimi. W pracy przedstawiono zaprojektowany warsztat, który adresowany jest do słuchaczy I roku Pedagogiki, specjalizacja pedagogika resocjalizacyjna i penitencjarna w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Pedagogiczno-Artystycznej w Kaliszu. Warsztat ma na celu poszerzenie wiedzy jego uczestników w zakresie resocjalizacji osób nieletnich oraz orzekanego wobec nich nadzoru kuratorskiego.

W mojej pracy zajęłam się zagadnieniem komunikacji wspierającej i alternatywnej (AAC) w rozwoju dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym, które stanowią dużą i bardzo zróżnicowaną grupę użytkowników AAC. Pierwszy rozdział dotyczy mózgowego porażenia dziecięcego. Przytoczone zostały definicje tego schorzenia i wyszczególnione przyczyny według podziału ze względu na czas powstania uszkodzenia. W następnej kolejności zostały przedstawione typologie mózgowego porażenia dziecięcego według różnych autorów oraz różne zaburzenia współwystępujące. Rozdział zawiera też opis rozwoju psychofizycznego dziecka z mózgowym porażeniem dziecięcym, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń mowy. Drugi rozdział rozpoczyna się opisem funkcji mowy i języka w życiu człowieka, a szczególnie w rozwoju dziecka. Następnie zwracam uwagę na kwestię wczesnej interwencji przy zaburzeniach mowy i języka oraz na to, że porozumiewać się można także niewerbalnie. W dalszej części rozdziału opisuję, czym jest komunikacja alternatywna i wspomagająca, jakie są jej założenia, kto może z niej korzystać i w jakim celu. Przedstawiam także przykładowe systemy i zestawy AAC wykorzystywane w Polsce: Symbole Blissa, PCS, Słownik Makaton oraz Piktogramy. Nawiązuję do diagnozy AAC, warunków koniecznych do efektywnego z niej korzystania, dostępnych pomocy, różnych udogodnień. Opisuję techniki korzystania z systemów, sposób doboru słownictwa i korzystania z niego. Trzeci rozdział został poświęcony dwójce dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym – Ninie (lat 11) i Jakubowi (lat 12). Zawiera opis placówki edukacyjnej, do której uczęszczają, zebrane informacje o dzieciach, w tym o ich poziomie i sposobie komunikacji oraz opis przeprowadzonych działań – obserwacji podczas lekcji w szkole wraz z czynnym uczestnictwem w zajęciach, podczas których wykorzystywana była komunikacja alternatywna i wspomagająca. Rozdział kończy się refleksją na temat roli komunikacji alternatywnej i wspomagającej w rozwoju i codziennym życiu opisywanych dzieci. Reflekcje zostały sformułowane na podstawie obserwacji oraz rozmów z matkami i nauczycielkami dzieci.

W swojej pracy skupiłam się na poszukiwaniu skutecznych sposobów komunikacji w związku małżeńskim. Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego projektu warsztatu załączonego jako aneks. Pierwszy rozdział poświęciłam na omówienie jakże szeroko opisywanego w literaturze związku małżeńskiego. Prócz przedstawionych definicji przedstawiłam znaczenie małżeństwa dla życia ludzi oraz oczekiwania kobiet i mężczyzn dotyczące życia w tej wyjątkowej diadzie. W tym rozdziale można znaleźć także charakterystykę poszczególnych osobowości wyróżnionych przez Hipokratesa oraz osobowości specyficznych, które w szczególności mogą przyczynić się do zaburzenia relacji, gdy razem stworzą związek małżeński. Przedstawiłam również szeroką klasyfikację typów małżeństw oraz stadia rozwoju związku małżeńskiego. Drugi rozdział poświęciłam procesowi komunikacji i znaczeniu porozumiewania się w relacjach społecznych. Rozdział zawiera też definicję komunikacji i opis poszczególnych elementów owego procesu. Nie mogło także zabraknąć informacji o komunikacji niewerbalnej, która jest nieodłącznym elementem komunikacji werbalnej oraz tym sposobem komunikacji, który może „wyrazić więcej niż słowa”. W trzecim rozdziale skupiłam się na komunikacji w relacji małżeńskiej. Prezentując istotę owego skutecznego sposobu komunikowania się poszerzyłam ten rozdział o fragment dotyczący wagi komunikacji uczuć oraz umiejętności aktywnego słuchania w diadzie małżeńskiej. W tym rozdziale znalazłam także miejsce na scharakteryzowanie barier i zakłóceń, które najczęściej rujnują relacje i komunikacje w związku małżeńskim oraz na pomoc skierowaną ku małżonkom. Z kolei ostatni rozdział jest rozdziałem opisującym teoretyczne podstawy tworzenia warsztatu oraz szkolenia. Opisałam w nim wszelkie elementy niezbędne w procesie projektowania warsztatów i szkoleń. Natomiast druga część rozdziału obejmuje opis autorskiego projektu warsztatu, który ma na celu uświadomienie parom narzeczonym wagi skutecznego procesu komunikowania się między sobą.

Tematem mojej pracy są metody komunikacji alternatywnej w komunikacji osób z zespołem Downa. Powszechnie mamy dostęp do wielu metod, które pozwalają osobom niepełnosprawnym porozumiewać się z otoczeniem. Nie każdy jednak może komunikować się za pomocą mowy werbalnej, dlatego też komunikacja alternatywna pomaga dziecku wyrażać swoje emocje, potrzeby. Dzięki temu jest możliwy jego rozwój w każdej sferze życia. Metody te są pomocne zarówno dla osób niepełnosprawnych, jak i pozwalają zrozumieć ludziom w normie komunikaty ze strony ograniczonych pod względem mowy osób. W pierwszym rozdziale przedstawiłam zespół Downa, zawarłam w nim podstawowe definicje, typologię, cechy charakterystyczne oraz jak rozwija się dziecko w wielu sferach swojego życia. Opisałam także sposoby terapii, dzięki czemu możemy polepszyć dziecku jakość funkcjonowania. W drugim rozdziale opisałam metody alternatywnej komunikacji, dobierając je na podstawie najczęstszego korzystania z nich. Szczególnie skupiłam się na metodach, które można wykorzystać przy zespole Downa. Największa uwagę poświęciłam metodzie jaką jest Makaton, ponieważ to nim posługuje się chłopiec wybrany do mojej części projektowej. W trzecim rozdziale przedstawiłam ośrodek, do jakiego uczęszcza chłopiec, jego sytuację rodzinną, obserwację ze szkoły oraz moje własne wnioski.

Celem niniejszej pracy jest analiza wykorzystywania komputera i Internetu przez dzieci klas I-III szkoły podstawowej pochodzących ze środowiska wiejskiego. Struktura mojej pracy zawiera trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale omówiłam jaką rolę pełni w życiu człowieka komputer i Internet. Opisałam również edukację medialną, jako ważny współcześnie element kształtowania człowieka już od wczesnych lat. Przybliżyłam jakie są funkcje mediów w dzisiejszym świecie oraz przedstawiłam korzyści i zagrożenia wynikające z korzystania z mediów oraz scharakteryzowałam rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. W rozdziale drugim przybliżyłam metodologiczne podstawy badań. Przedstawiłam przedmiot badań oraz problem badawczy. Opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze, jakimi posłużyłam się przeprowadzając badania. Scharakteryzowałam również teren badań oraz badaną grupę. Na koniec przedstawiłam paradygmaty naukowe, szczegółowiej opisując paradygmat interpretatywny. Szczegółowe wyniki badań własnych przedstawiłam w rozdziale trzecim. Znalazły się w nim wyniki dotyczące charakterystyki badanej grupy, zostały zaprezentowane wypowiedzi dzieci na pytania zawarte w kwestionariuszu wywiadu. W rozdziale tym przedstawiłam również wnioski płynące z przeprowadzonych badań własnych.

Tematem niniejszej pracy jest rola Internetu w życiu młodzieży licealnej w małym mieście ( na przykładzie Krotoszyna). Celem jej było przedstawienie jak młodzież wykorzystuje poszczególne przestrzenie Sieci w codziennym życiu. Praca została podzielona na trzy części. W pierwszej zawarto informacje na temat młodzieży i Internetu w oparciu o literaturę. W drugim rozdziale przedstawiono założenia metodologiczne podstawy pracy, zawiera on cel i problem badawczy, paradygmat, metody badań jakościowych i metodę, z której autor korzystał. Trzecią częścią jest rozdział badawczy, który zawiera analizę wyników uzyskanych poprzez wywiady nieskategoryzowane z licealistami. Rozdział ten porusza tematykę wykorzystywania przestrzeni społecznej, edukacyjnej, rozrywkowej i komunikacyjnej Internetu.

Głównym założeniem mojego projektu jest ukazanie pozytywnego oddziaływania muzyki na radzenie sobie z negatywnymi emocjami u dzieci w wieku przedszkolnym 3-6 lat. Do jego realizacji przeprowadziłam zajęcia z jedną z grup Przedszkola nr 3 w Oleśnicy i stworzyłam scenariusze zajęć, które dołączyłam do swojej pracy. Przygotowane przeze mnie scenariusze nawiązują do tematyki negatywnych emocji, stresu, niskiej samooceny i tremy. W oparciu o wybraną literaturę przedmiotu, projekt zawiera pięć rozdziałów, a każdy z nich koncentruje się wokół negatywnych emocji. Pierwszy rozdział dotyczy rozwoju psychofizycznego, emocjonalno-społecznego i muzycznego dziecka. Drugi rozdział skupia się na muzyce, jej zastosowaniu w przypadku osób, którym towarzyszą negatywne emocje i elementach muzykoterapii. W trzecim rozdziale scharakteryzowałam miejsce, w którym zrealizowałam swój projekt licencjacki. Dodatkowo zawarłam w nim informacje na temat funkcjonowania przedszkola podczas pandemii Covid-19. Kolejny rozdział dotyczy specyfiki wychowanków Przedszkola nr 3 w Oleśnicy, rekrutacji i profilu absolwenta, charakterystyce grup występujących w placówce i pracy zdalnej grupy z, którą przeprowadziłam zajęcia. Ostatni rozdział skupia się na metodyce projektu i zawiera jego szczegółowy opis w kontekście zajęć z wybraną przeze mnie grupą. W oparciu o wybraną literaturę przedmiotu i przeprowadzone scenariusze, muzyka odgrywa znaczącą rolę w kontekście radzenia sobie z negatywnymi emocjami u dzieci w wieku przedszkolnym.

Przedstawione w ramach pracy magisterskiej opracowanie poświęcone jest problematyce rytuałów inicjacyjnych w kontekście konstruowania tożsamości przez młodych dorosłych. Rytuały te, zwane także rytuałami przejścia, mają za zadanie symboliczne wprowadzenie młodych ludzi w dorosłość. Ich podstawową funkcją jest przemiana osobowości, zarówno emocjonalna, jak i duchowa. Obrzędy te znane są ludziom od bardzo dawna. Kultury pierwotne wytworzyły szereg rytuałów, które miały za zadanie przeprowadzić jednostki ze świata dziecka do świata dorosłych. Pełnoprawnymi członkami społeczności plemiennych stawały się tylko te osoby, które przeszły odpowiednią inicjację ceremonię inicjacyjną. Głównym celem mojej pracy jest identyfikacja roli i znaczenia, jakie młodzi dorośli przypisują inicjacji w procesie konstruowania własnej tożsamości. Obranym przeze mnie celem było również szersze zrozumienie kontekstu psychologiczno-pedagogicznego rytuałów przejścia, a także ich funkcji w ponowoczesnej rzeczywistości. Zainteresowało mnie także to, czy rytuały przejścia nadal są obecne we współczesnych zindustrializowanych społeczeństwach. Jeśli tak, to jakie? Najistotniejszym jednak poruszanym tematem jest to, w jaki sposób młodzi dorośli wykorzystują rytuały przejścia do tworzenia swojej tożsamości. Najogólniej mówiąc, przedmiotem przeprowadzonych przeze mnie badań były rola i znaczenie inicjacji dla młodych dorosłych, znajdujących się w procesie konstruowania własnej tożsamości. Jednakże kluczowym elementem moich badań jest rola i znaczenie tzw. inicjacji w dojrzałość, podczas konstruowania tożsamości własnej przez młodych dorosłych. Ich kanwą jest autobiograficzna narracja badanych osób. Tak sformułowany główny problem badawczy skonfrontował mnie z trzema zagadnieniami szczegółowymi. Pierwsze z nich polega na odpowiedzi na pytanie o to, jakie znaczenie ma dla badanych pojęcie dorosłości, tożsamość własna oraz różne czynniki kształtujące ich życie? Następne pytanie dotyczy doświadczanych rytów przejścia przez młodych dorosłych oraz typów inicjacji, które można wyróżnić w ich narracjach. Zaś ostatnie z nich dotyczy sposobów wykorzystywania tych rytów, w kontekście tożsamości, o której opowiadali badani. Metodą badawczą, jaką się posłużyłam był wywiad narracyjny, który zaliczamy do badawczych metod jakościowych. Wybór tematu wynika przede wszystkim z moich osobistych zainteresowań kulturami pierwotnymi, symboliką, a także psychologią głębi. W tej pracy staram się odnaleźć związki między tradycyjnym podejściem do rytuałów przejścia a współczesnymi inicjacjami młodych dorosłych. Interesuje mnie także, czy wspomniane ryty są obecne w procesie konstruowania tożsamości przez młodych dorosłych oraz jaka jest ich współczesna forma.