Tematem mojej pracy dyplomowej są wybrane aspekty osobowości więźniów. W związku z wykonywaną przeze mnie pracą uznałam, iż jest to doskonały temat do głębszych rozważań. Na co dzień spotykam się z różnymi typami osobowości, głównie wśród osób skazanych lub przebywających w areszcie. Celem mojej pracy jest opis osobowości więźniów, poruszenie różnic pomiędzy tymi osobami a także analiza zebranych wyników podczas prowadzenia badań na osadzonych w Zakładzie Karnym nr 1 we Wrocławiu. Rozdział pierwszy, podzielony na cztery podrozdziały ma na celu wprowadzenie do omawianej tematyki. Przedstawię w nich podstawowe pojęcia związane z osobowością. W pierwszym podrozdziale chciałabym skupić się na inteligencji oraz inteligencji emocjonalnej. Kolejny przybliży pojęcie mądrości – dokładnie ją opisze i przedstawi wszystkie najważniejsze aspekty. Trzeci podrozdział opisuje osobowość, tożsamość i temperament oraz samokontrolę i samoświadomość. W ostatniej części opisałam krytycyzm oraz krytyczne myślenie. Rozdział drugi, metodologiczny, przedstawia problematykę badawczą, cele prowadzonych przeze mnie badań oraz metodę, technikę i narzędzia, którymi pracowałam tworząc niniejszą pracę. Przybliżę także teren prowadzonych przeze mnie badań, uzasadnię, dlaczego właśnie w Zakładzie Karnym nr 1. we Wrocławiu postanowiłam przeprowadzić badania a także pokażę, na jakiej podstawie dobrałam populację, wśród której przeprowadziłam przygotowany sondaż diagnostyczny. Rozdział trzeci poświęcony jest szczegółowej analizie zebranych przeze mnie materiałów oraz omówieniu wniosków, jakie wyniknęły po przeprowadzeniu badań wśród skazanych. Także w tej części pracy podsumuję całość rozważań a także przedstawię wyciągnięte przeze mnie wnioski końcowe. Tematyką mojej pracy magisterskiej głównie była inteligencja oraz czynniki i uwarunkowania, jakie mogą mieć wpływ na kształtowanie się tożsamości człowieka, jego osobowość czy poziomu inteligencji. Z literatury możemy dowiedzieć się, że na to, jakim człowiekiem się staniemy ma wpływ wiele czynników zewnętrznych jak i uwarunkowań genetycznych. Moje badania miały na celu przybliżenie charakterystyki, inteligencji, osobowości osób skazanych prawomocnym wyrokiem sądu. Podczas przeprowadzania badań, jaki i analizy wyników dowiedziałam się, że ludzie, który popełniają przestępstwa często są osobami bardziej sfrustrowanymi od ludzi, który nie podejmują decyzji o złamaniu prawa, jednakże cechują się większą kontrolą nad własnymi emocjami, przez co rzadziej dopada je poczucie winy, wyrzuty sumienia, co zazwyczaj skutkuje brakiem uczenia się na własnych błędach. Przestępcy mają również obniżony poziom poczucia humoru oraz dystansu do własnej osoby, gdyż nawet niewinny żart mogą zinterpretować, jako atak na ich osobę. Doświadczenie zdobyte w pracy w Sądzie Rejonowym we Wrocławiu przekonało mnie o słuszności moich tez. Osoby, które raz wejdą w konflikt z prawem bardzo często pozostają w tym obszarze na dłuższy czas, al

Głównym problemem badawczym pracy jest postrzeganie uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się przez nauczycieli szkół podstawowych. W pracy, poprzez literaturę przedmiotu, szeroko omówione zostały pojęcia związane ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, a także ich klasyfikacja, możliwe przyczny powstawania trudności w uczeniu się oraz charakterystyczne objawy dysleksji rozwojowej. Funkcjonowanie emocjonalno – społeczne uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się stało się punktem wyjścia badań, bowiem problemy emocjonalne dzieci z dysleksją rozwojową ściśle wiążą się z niepowodzeniami edukacyjnymi. Kolejnym szeroko omówionym zagadnieniem pracy była rola nauczyciela w procesie edukacyjnym, a także postawy nauczyciela wobec ucznia ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Podczas badań jako metodę wykorzystano sondaż diagnostyczny, a narzędziem badawczym była sporządzona przez autora ankieta rozprowadzona wśród nauczycieli szkół podstawowych na terenie Wrocławia i Gminy Siechnice. Badania wykazały, że postrzegania uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się może mieć wpływ na procesy edukacyjne uczniów, a także ich funkcjonowaniu w społeczeństwie. Wpływ na postrzeganie uczniów mają takie aspekty jak: wiedza nauczycieli o specyficznych trudnościach w uczeniu się, ich chęć uczestnictwa w formach doskonalenia zawodowego w tym temacie, sposób interpretowania niepowodzeń ucznia z dysleksją rozwojową, jako brak chęci do nauki czy niski poziom zaangażowania w proces edukacyjny. Ważnym zagadnieniem, z punktu widzenia omawianego problemu, okazała się chęć lub brak współpracy nauczycieli z poradniami, innymi nauczycielami czy też rodzicami uczniów. Ponadto stosunek nauczycieli do wydawanych przez Poradnie Psychologiczno - Pedagogiczne opinie o specyficznych trudnościach w uczeniu się. Analiza i interpretacja badań pozwoliły na sformułowanie wniosków, które ukazują obraz współczesnej szkoły, roli nauczyciela wobec uczniów i trudną sytuację ucznia ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się.

Patrząc ze współczesnej perspektywy, późne macierzyństwo przestało należeć do rzadkości a stało się zjawiskiem, które jest coraz częściej spotykane wśród kobiet, w szczególności tych kobiet, które w pierwszej kolejności stawiają na wykształcenie i karierę zawodową. Czasem bywa również tak, iż poprzez różne okoliczności życiowe, kobiety stają się matkami dopiero w późniejszym wieku. Istnieje wiele powodów, dla których kobiety decydują się na urodzenie pierwszego dziecka później, i należą do nich między innymi, bezpieczeństwo finansowe, realizacja celów osobistych, czasami choroby, które nie pozwalają na ciążę, a także problemy ze znalezieniem właściwego partnera życiowego. Ponadto kobiety muszą czuć się psychicznie i emocjonalnie pewnie do tej niemałej zmiany życiowej, która ma nastąpić w ich życiu. Dlatego też, to do nich należy wybranie najbardziej odpowiedniego czasu na zdecydowanie się by zostać mamą. Tematem mojej pracy teoretyczno- badawczej jest właśnie późne macierzyństwo. Temat, który wydaje mi się bardzo istotny z perspektywy wpółczesności, temat który będzie się pojawiał coraz częściej wśród społeczeństwa.

Przeobrażenia więziennictwa zmierzają w kierunku humanizacji i zwiększania znaczenia poprawczej funkcji kary kryminalnej. Służyć temu mają zindywidualizowane, programowane oddziaływania penitencjarne ukierunkowane na osadzonych. Wśród nich istotną rolę w resocjalizacji uwięzionych pełni edukacja. Nauczanie odbywa się w specjalnie tworzonych i odpowiednio wyposażonych szkołach działających przy zakładach karnych. Jest ono obowiązkowe w zakresie szkoły podstawowej i gimnazjalnej. Głównym celem podjętych badań było poznanie form aktywności edukacyjnej podejmowanej przez osadzonych w zakładach karnych. Do realizacji zamierzeń badawczych wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego oraz technikę ankiety. Ogółem w badaniach uczestniczyło 52 skazanych odbywających karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym we Wrocławiu. Z przeprowadzonej analizy zgromadzonego materiału empirycznego wynika, iż badani skazani byli najczęściej przeciętnymi uczniami. Zdecydowana większość z nich ma wykształcenie zawodowe, są pozytywnie nastawieni do podjęcia kształcenia w toku odbywania kary pozbawienia wolności. Zasadniczym motywem podjęcia nauki była możliwość zatrudnienia po wyjściu na wolność. Najczęściej wybierają zajęcia o charakterze kulturalno-oświatowym. Według nich zdobycie kwalifikacji zawodowych, które uwzględniają aktualne potrzeby rynku pracy ma znaczący wpływ na życie po wyjściu na wolność.

Z kulturą spotykamy się na co dzień w postaci sztuki użytkowej, murali czy net artu i właśnie dzięki tak szerokiemu wachlarzowi możliwości owe spotkania stają się niejako narzuconą formą aktywności, ale również odczuwaną koniecznością egzystencji człowieka. Z drugiej strony mamy tak zwaną kulturą przez wielkie „K”, z którą obcujemy znacznie rzadziej i która wydaje się być bardziej świadomym i celowym wyborem. Dla pedagogów powinien to być pewnego rodzaju impuls do refleksji nad tym, jaką rolę kultura odgrywa w życiu człowieka. W mojej pracy magisterskiej starałam się zgłębić tematykę kultury i sztuki oraz ich znaczenia w życiu człowieka. Skupiłam się przede wszystkim na zbadaniu, jakie są edukacyjne aspekty amatorskiego uprawiania sztuki w świetle wypowiedzi członków Zgorzeleckiej Orkiestry Mandolinistów.