Praca porusza zagadnienia związane z aktywizacją zawodową na tle potrzeb i realnego obrazu polskiego rynku pracy. Celem pracy jest wykazanie, że aktywizacja zawodowa jest ważnym elementem kształtującym jakość rynku pracy. W pierwszej części pracy zawarto zagadnienia związane z bezrobociem oraz rynkiem pracy. Przytoczono tu definicję tych pojęć. Rozdział drugi przedstawia określenie aktywizacji zawodowej, mobilność pracowników pod względem ich kompetencji indywidualnych oraz organizacyjnych. Ostatni - trzeci rozdział odwołuje się do przykładów aktywizacji zawodowej w Polsce. Przedstawione zostały strategie walki z bezrobociem podejmowane przez państwo, ujęte zostało pośrednictwo pracy w polskich urzędach pracy, przedstawiona została działalność samorządów lokalnych oraz działów HR. Omówiono dokształcanie i przekwalifikowywanie pracowników w firmach oraz indywidualne strategie radzenia sobie z bezrobociem. W zakończeniu znalazły się płynące z analizy literatury przedmiotu wnioski. Przedstawiono także spis aktów prawnych, literatury oraz netografii.

Zamierzonym celem mojej pracy było sprawdzenie czy poziom samokontroli wśród młodzieży ma wpływ na postawy wobec zażywania substancji psychoaktywnych. Praca pozwoli mi również sprawdzić związek normy subiektywnej z tymi właśnie środkami. W badaniach, które przeprowadziłam udało mi się odpowiedzieć na pytania czy samokontrola pomaga pohamować impulsy, które popychają młodzież do spożywania środków odurzających. Praca ma wymiar teoretyczno- empiryczny i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział to część teoretyczna. Przedstawione zostały w nim poglądy na temat samokontroli według kilku autorów. W części tej znajduje się opis działania samokontroli, przestawione zostały jej zaburzenia oraz klasyfikacja. W rozdziale pierwszym opisałam także skutki zażywania substancji psychoaktywnych oraz przedstawiłam opis osobowości ludzkiej. Drugi rozdział poświęcony został przedstawieniu metodologii badań własnych. Przedstawione zostały w nim metody, wskaźniki i zmienne uwzględnione w mojej pracy. Zawarłam w nim również problemy i hipotezy, które sprawdziłam i potwierdziłam w kolejnym rozdziale. W rozdziale trzecim przedstawiłam wyniki, podsumowanie oraz własne wnioski na temat przeprowadzonych badań. Ankieta była przeprowadzona wśród młodzieży ze szkół ponadgimnazjalnych, liczebność grupy wynosiła 424 osoby. W badaniach brałam pod uwagę kontrolę emocjonalną i kontrolę nad zachowaniem w stosunku do substancji psychoaktywnych. Prace podsumowuje zakończenie i zamyka bibliografia.

Zagadnienie ludzkiej seksualności jest kategorią niezwykle szeroką i z tego powodu zyskała i nadal zyskuje zainteresowanie przedstawicieli różnych dziedzin nauki. Problematyka pracy koncentruje się wokół zagadnienia seksualności definiowanej i rozumianej w kategoriach autonomicznej wartości, która w systemach wartości osób w okresie wczesnej dorosłości zajmuje określoną pozycję. Praca składa się z 4 rozdziałów z czego 3 poświęcone zostały teoretycznej analizie literatury przedmiotu. W rozdziale pierwszym dokonano przeglądu literatury przedmiotu pod kątem sposobów definiowania seksualności, scharakteryzowano jej modele oraz czynniki ją warunkujące, a także przedstawiono doniosłą rolę popędu płciowego w procesie integracji sfer ludzkiej seksualności. Rozdział drugi traktuje o etapie w rozwoju człowieka jakim jest wczesna dorosłość, gdzie szczególną uwagę zwrócono na zadania rozwojowe opisywanego okresu. W rozważaniach uwzględniono stanowiska uznanych teoretyków w tej dziedzinie tj. R. Havighursta, H.E. Eriksona, R. Levinsona oraz jednocześnie zwrócono uwagę na nową koncepcję dotyczącą zadań rozwojowych wczesnej dorosłości jaką jest koncepcja stającej się dorosłości J. J. Arnetta. Rozdział trzeci poświęcony został zagadnieniom wartości, wartościowania, systemów wartości i sposobów ich rozumienia oraz definiowania w literaturze przedmiotu. W rozdziale tym została także poruszona – niezwykle ważka z punktu widzenia tematyki pracy – problematyka ujmowania seksualności w kategoriach wartości. W rozdziale czwartym przedstawiono metodologiczne podstawy podjętych badań empirycznych – zarysowano podstawowe problemy badawcze, uzasadniono wybór metody i narzędzia badawczego, scharakteryzowano badaną grupę oraz opisano zastosowaną procedurę badawczą. Celem podjętego procesu badawczego było ustalenie miejsca seksualności w systemie osób znajdujących się w pierwszej fazie wczesnej dorosłości. Osiągnięcie tak sformułowanego celu wymagało posłużenia się metodą sondażu diagnostycznego i zastosowania specjalnie skonstruowanego kwestionariusza ankiety. W dalszej części rozdziału przeprowadzoną wnikliwą analizę wyników badań własnych, która pozwoliła ustalić, że miejsce seksualności w systemie wartości osób znajdujących się w pierwszej fazie wczesnej dorosłości jest względnie stałe, niemniej jednak położenie tej wartości jest różne w systemach wartości osób o odmiennych orientacjach seksualnych. Ustalono, że osoby badane przypisują seksualności wyższą wartość niż rzeczywiście są skłonne przyznać oraz że sfera ta stanowi ważny element ich życia. W toku analizy ustalono jakie czynniki w opinii respondentów decydują o przypisywaniu seksualności określonej rangi oraz w oparciu o jakie kategorie respondenci definiują własną seksualność. Praca zwieńczona została podsumowaniem, bibliografią, spisem tabel oraz aneksem w którym znajduje się autorski kwestionariusz ankiety.

Niniejsza praca została poświęcona formom aktywności osób starszych w Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Celem pracy było zwrócenie uwagi na aktywność seniorów nie tylko fizyczną, ale także umysłową. Pierwszy rozdział jest pewnego rodzaju wstępem do głównego tematu. Opisuję tam definicje starości, stereotypy związane, choroby, które często są niechcianym towarzyszem starości. Kolejne rozdziały opowiadają, jak przeciwdziałać negatywnym konsekwencjom starości. Jest poruszony również temat buntu osoby starszej, a także istotna integracja pokoleń. W pracy opisane zostały także trzy różne Uniwersytety Trzeciego Wieku w Polsce, ich idea, ogólny obraz działania, jak i również zalety tego typu instytucji.

Praca jest poświęcona tematyce motywacji ludzi dorosłych do podejmowania aktywności edukacyjnej w ciągu całego życia. W wyniku zmian na przestrzeni ostatnich lat, edukacja dorosłych urosła do rangi podstawowej i niezbędnej aktywności, która trwa przez całe życie człowieka. Ponowoczesność, charakteryzująca się wielością poglądów oraz stylów życia, sprawia, iż edukacja szkolna jest niewystarczająca, zważając na tempo zmian, jakie mają miejsce w społeczeństwie wiedzy. Tempo rozwoju społeczeństwa zmusza człowieka do permanentnego pogłębiania i poszerzania wiedzy, w celu świadomego funkcjonowania w zmiennej rzeczywistości.

Celem mojej pracy jest próba odpowiedzenia na pytanie w jaki sposób nauczyciele klas I-III szkoły podstawowej oceniają własne kompetencje komunikacyjne. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział poświęcony jest problematyce komunikacji w świetle literatury. Swoją uwagę skupiam na wyjaśnieniu pojęć komunikacji interpersonalnej a także kompetencji komunikacyjnych. W drugim rozdziale skoncentrowałam się na roli i zadaniach nauczyciela we współczesnej szkole, a także opisałam czym charakteryzują się kompetencje komunikacyjne oraz wybrane style komunikacyjne nauczyciela. W trzecim rozdziale ukazane zostały metodologiczne podstawy badań. Przedstawiony został cel i przedmiot badań, problemy badawcze, a także metody, techniki i narzędzia badawcze, którymi posłużyłam się w swoich badaniach. Ostatni z rozdziałów przedstawia analizę wyników moich badań w odniesieniu do cech kompetencji komunikacyjnych, czynników wzmacniających te kompetencje oraz częstotliwości popełniania przez nauczycieli błędów komunikacyjnych.

Tematem pracy jest sytuacja absolwentów uniwersytetów na rynku pracy, przy uwzględnieniu specyfiki i uwarunkowań owego rynku oraz problemu bezrobocia. Ukazany został tu obraz uniwersytetu w świetle tradycji i reform związanych z procesem bolońskim oraz charakterystyka nauczania akademickiego. W III rozdziale pracy opisane zostały cechy w jakie wyposażony powinien być absolwent uniwersytetu, w zestawieniu z kwalifikacjami wymaganymi przez pracodawców. Została tu również ukazana sytuacja absolwenta na dzisiejszym, niestabilnym i dynamicznie rozwijającym się rynku pracy. Absolwenci stawiają czoła wysokiej konkurencji oraz coraz większym wymaganiom pracodawców. Dyplom ukończenia studiów jest dziś jedynie wstępem na rynek pracy, gdzie zaczyna się rozwój, dokształcanie i całożyciowe uczenie się. Przyszłość edukacji w szkołach wyższych determinuje w dużym stopniu rozwój techniczny i informacyjny.

Tematyka niniejszej pracy dotyczy postaw studentów pedagogiki wobec starości. Praca ma charakter teoretyczno – badawczy. Złożona jest z czterech rozdziałów. W części teoretycznej dokonano przeglądu literatury odnoszącej się do starości oraz postaw. Przybliżona została podstawowa terminologia i klasyfikacje z tym związane. Trzeci rozdział poświęcony został metodologii przeprowadzonych badań empirycznych. Natomiast ostatnia część pracy zawiera wyniki badań własnych wzbogacone o analizę uzyskanych rezultatów i wnioski. Zamierzeniem podjętych badań była próba uzyskania odpowiedzi na pytanie, jakie są postawy studentów pedagogiki wobec starości. Badaniami zostało objętych 40 osób – studentów II i V roku pedagogiki, w tym 36 kobiet i 4 mężczyzn. W badaniach została wykorzystana metoda sondażu diagnostycznego. Zadaniem uczestników było wypełnienie kwestionariusza ankiety. Przedstawione materiały empiryczne i ich analiza zarysowały obraz postaw studentów pedagogiki wobec starości. Są one uwarunkowane przez wcześniejsze doświadczenia osób młodych, które w większości były pozytywne. Młodzież akademicka bardzo realistycznie patrzy na starość, dostrzegając w niej zarówno pozytywy, jak i negatywy. Bardziej skupiona jest na przeżywaniu swojej młodości, jednak myśląc o starości obawia się chorób i cierpienia, uzależnienia od innych, samotności, a także poczucia bezużyteczności. Pragnie podeszłe lata przeżyć aktywnie, mieszkając we własnym mieszkaniu i korzystając z pomocy najbliższych. Jak wskazują zaprezentowane wyniki badań, studenci posiadają pozytywne ustosunkowanie względem osób starszych. Taki jest również wizerunek seniora, który stworzyli.

W dzisiejszym społeczeństwie istnieje pewnego rodzaju moda na autyzm i pojawia się coraz więcej diagnoz autyzmu. Ten fakt doprowadził do podjęcia przeze mnie próby napisania pracy związanej z komunikacją dzieci z autyzmem. Praca ma charakter badawczy, składa się z pięciu rozdziałów, wstępu oraz podsumowania z wnioskami. Trzy pierwsze rozdziały tworzą część teoretyczną mojej pracy. Opisuję w nich wyjaśnienie terminu autyzmu, podaję przyczyny i objawy zachowań autystycznych. Uwzględniam dostępne terapie i rodzaje wspierania rozwoju dzieci z autyzmem. Na postawie literatury przedstawiam funkcjonowanie dziecka z autyzmem w społeczeństwie i opisuję jego komunikację. Staram się zauważyć jak ważny jest przekaz komunikatów językowych, jak i niejęzykowych używanych przez dziecko, tym rozważaniom poświęciłam drugi rozdział. Prawidłowe odczytywanie słów i gestów jest bardzo ważne w prawidłowej komunikacji i zrozumieniu dziecka. Rozdział trzeci poświęcam rodzinie, w które jest dziecko z autyzmem. Opisałam jak ważne jest wsparcie osób bliskich w terapii i zwróciłam uwagę jak należy wspierać i pomagać takim rodzinom. Rozdział czwarty jest przeznaczony do opisu metodologicznych podstaw badań własnych. W tym rozdziale przedstawiam przedmiot moich badań, wzbogacając go o cele i problemy badawcze. Opisuję również metody, techniki i narzędzia badawcze, dzięki którym łatwiej będzie mi zrealizować obrany przeze mnie plan badawczy. Zdecydowałam się przeprowadzić studium indywidualnego przypadku, ponieważ uważam, że jest to metoda, najbardziej adekwatna do zbadania komunikacji dzieci z autyzmem. Poznanie osobiście rodzin z dziećmi z diagnozą autyzmu, możliwość obserwacji ich zachowań, przeprowadzenia wywiadu i prześledzenia dokumentacji medycznej jest najlepszym sposobem na opisanie i zrozumienie problemu. W ostatnim, piątym rozdziale przedstawiam przypadek dwóch chłopców w tym samym wieku z diagnozą autyzmu. Opisuje ich komunikację wieloaspektowo, przedstawiam jak przebiega ich funkcjonowanie w środowisko rodzinnym i rówieśniczym.

Celem pracy było zaprezentowanie nowej formy nauczania, a mianowicie kształcenia na odległość. Ten temat jest bardzo aktualny, gdyż współczesny świat jest światem środków elektronicznych. Edukacja zaczyna coraz bardziej wdrażać internet w swoją działalność. Obecnie na uniwersytetach możemy coraz częściej znaleźć ofertę polecającą studentom kształcenie na odległość. W tej pracy możemy zapoznać się ze stanem wykorzystania kształcenia na odległość w Polsce oraz w Kazachstanie. Zawarty został opis uczelni wyższych korzystających i wdrażających formę e-learningową. Żyjemy w takim świecie, w którym internet wkracza prawie w każdą dziedzinę naszego życia. Daje dużo możliwości, ale stanowi także pewne zagrożenie. Musimy nauczyć się prawidłowo z niego korzystać. Powinniśmy mieć świadomość tego, że to co dzisiaj jest dla nas nie do wyobrażenia, już za kilka lat może stać się rzeczą oczywistą. Społeczeństwo ciągle się rozwija i żeby dobrze w nim funkcjonować, powinniśmy akceptować zachodzące w nim zmiany.

Tematem pracy licencjackiej jest Film w edukacji dorosłych. Film nie zawsze kojarzony jest z edukacją. Z tego powodu w niniejszej pracy starałam się wykazać, że gdy mówimy o filmie jako elemencie kultury, można wydobyć z niego edukacyjny potencjał i wykorzystać go w praktyce. W pierwszym rozdziale pod tytułem: Kultura jako przestrzeń uczenia się dorosłych poruszam temat kultury popularnej w edukacji z filmem jako integralnym jej elementem. W drugim rozdziale przedstawiam edukacje jako proces całożyciowy, opisując typy edukacji. Następnie próbuję ukazać, że film jako element kultury posiada wiele wartości edukacyjnych, które każdy andragog może wykorzystać w pracy z osobami dorosłymi.

Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie postaw uczniów klas gimnazjalnych wobec osób z niepełnosprawnością. Poznanie opinii oraz stosunek badanej młodzieży wobec osób z niepełnosprawnością umożliwi zrozumienie negatywnych postaw oraz pozwoli podjąć działania zwalczające stygmatyzację oraz brak tolerancji. W rozdziale pierwszym zawarłam teoretyczne zagadnienia dotyczące niepełnosprawności. Przedstawiłam pojęcie niepełnosprawności, przyczyny oraz klasyfikację. W ostatnim podrozdziale omówiłam przykłady barier dla rozwoju osób z niepełnosprawnością. W rozdziale drugim zostały zawarte treści związane z postawami - definicje, komponenty oraz rodzaje. Dodatkowo omówiłam czynniki i mechanizmy tworzenia i zmiany postaw oraz kategorie i klasyfikacje postaw społecznych wobec osób z niepełnosprawnością. W rozdziale trzecim przedstawiłam zarys metodologii badawczej. Sformułowałam cele i przedmiot badań oraz problemy badawcze. Przedstawiłam także metody, techniki oraz narzędzia badawcze jakimi posłużyłam się w badaniach. Określiłam organizację, a także scharakteryzowałam teren badań i badaną grupę. Ostatni rozdział poświęciłam na analizę zgromadzonych wyników badań. Analiza zabranych treści pozwala na sformułowanie wniosków. Badaniem objęto 80 uczniów. Kwestionariusz ankiety został przeprowadzony podczas zajęć edukacyjnych w Gimnazjum nr 1 w Ozimku.

W mojej pracy licencjackiej zajmuję się ukazaniem sztuki kabaretu jako przestrzeni edukacyjnej. W pierwszym rozdziale przedstawiam ogólny zarys edukacji dorosłych oraz typy edukacji, w której sztuka kabaretu może być wykorzystywana, tzn. edukację formalną, nieformalną, pozaformalną i ustawiczną. Ponadto piszę również o edukacji kulturalnej, w której obszarze zainteresowań powinna znajdować się kultura popularna. To właśnie kultury popularnej dotyczy drugi rozdział mojej pracy. Staram się w nim określić jej cechy, zalety i wady, przyglądam się podejściu pedagogów do tego tematu. Rozpatrując istotę kultury popularnej zwracam uwagę na jej relację z edukacją. W ostatnim rozdziale mojej pracy opisuję kabaret, w tym jego istotę, konstytutywne cechy i wątki w nim występujące, przyglądam się również różnym definicjom kabaretu. W następnej kolejności wyjaśniam trzy główne terminy, które często łączone są z kabaretem i w dużej mierze oddają jego charakter, czyli: dowcip, humor i komizm, wskazuję na edukacyjny charakter sztuki kabaretu. Opisuję jaki wpływ ma humor na: relację nauczyciel – uczeń, pobudzanie kreatywności czy asymilację nowych wiadomości. Wskazuję również na powiązania sztuki kabaretowej z pedagogiką krytyczną, charakteryzuję również grę językową i słowotwórczą, podaję przykłady skeczy, w których owa gra z odbiorcą jest zawarta.

Głównym celem pracy było omówienie zależności pomiędzy rynkiem pracy a zatrudnieniem absolwentów szkół wyższych, a także wyjaśnienie przyczyn, dlaczego absolwenci szkół wyższych mają problemy ze znalezieniem pracy. Czy doświadczenie zawodowe to jedyne kryterium do osiągnięcia sukcesu na rynku pracy? Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale została przedstawiona ogólna charakterystyka rynku pracy, informacje o popycie i podaży na rynku pracy, a także o zależności tych zjawisk oraz zostało scharakteryzowane zjawisko bezrobocia. Drugi rozdział tej pracy obejmuje ogólną sytuację absolwentów szkół wyższych na rynku pracy oraz kwestie związane z zależnością pomiędzy systemem edukacji a rynkiem pracy. W trzecim rozdziale skupiono szczególną uwagę na dolnośląskim rynku pracy. Zawiera charakterystykę Dolnego Śląska i jego sytuację na tle innych województw oraz położenie absolwentów na dolnośląskim rynku pracy, a także omówiono trudności, z jakimi spotykają się studenci przy szukaniu pracy. Z badań wynika, iż obecnie można zauważyć niepokojającą sytuację na rynku pracy, ze względu na spadek zainteresowania ze strony uczniów kierunkami studiów, na które występuje obecnie bardzo duże zapotrzebowanie. Analizując wyniki badań dotyczących kierunków kształcenia w szkołach wyższych, można stwierdzić, iż kierunki ekonomiczno-administracyjne są najczęściej wybieranymi kierunkami przez studentów. Jednak obecnie wskaźnik studentów na owych kierunkach się obniżył, co świadczy o zbyt dużej ilości specjalistów z danej dziedziny na rynku pracy. Niepokojąca jest zbyt mała ilość absolwentów kierunków technicznych, gdyż obecnie istnieje na nie ze strony pracodawców znaczne zapotrzebowanie. Natomiast rośnie procent studentów kierunków humanistycznych oraz społecznych. Odnotowano znaczny wskaźnik trudności z zatrudnieniem u osób, które ukończyły dane kierunki. W związku z powyższym występuje znaczna rozbieżność między zapotrzebowaniem rynku pracy, a kierunkami preferowanymi przez absolwentów. Młodzież powinna posiadać aktualną wiedzę na temat systemu edukacji, a co za tym idzie – rynku pracy. Dopiero wtedy pojawia się możliwość wyboru takiej drogi kształcenia, która pozwoli na realizację zawodowych oraz osobistych ambicji.

Praca ta podejmuje tematykę edukacyjnego potencjału kultury filmowej jako części kultury popularnej. Omawiam w niej szerzej obszar edukacji i socjalizacji jakim jest kultura popularna oraz to, jak wpływa ona na ludzi i jakie są skutki tego wpływu. Praca zawiera opis tego, jak film może wpływać na społeczeństwo, analizuje w jaki sposób może dokonywać się proces wychowania do filmu i wychowania przez film, jakich metod i form można użyć zarówno w edukacji filmowej formalnej oraz pozaformalnej. Wyjaśnia, w jakim celu ludzie sięgają po sztukę filmową oraz jak wygląda odbiór filmu zarówno pod względem psychologicznym jak i edukacyjnym. Praca zawiera również przykłady tego, w jaki sposób może wyglądać uczenie się przez film na różnych etapach życia, i jakie są ku temu przesłanki.

Celem pracy jest ukazanie wizji rodziny według opinii uczniów klas ponadgimnazjalnych. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały podstawowe zagadnienia dotyczące rodziny, a mianowicie rozwinięcie pojęcia, jakim jest rodzina poprzez odwołanie się do literatury przedmiotu. Kolejne podrozdziały dotyczą opieki oraz wychowania dzieci i młodzieży w rodzinie, faz życia rodziny, postaw rodzicielskich wobec dzieci, a także aspiracji młodzieży, które dotyczą głównie rodziny. Drugi rozdział zawiera metodologiczne podstawy badań własnych. W tym rozdziale opisany został cel oraz przedmiot moich badań, a także skonstruowane problemy badawcze, na których później opieram swoją analizę. W kolejnych podrozdziałach określone zostały metody, techniki i narzędzia badawcze, którymi posłużyłam się podczas przeprowadzenia badań. Następnie opisany został teren badań, jak badanie przebiegało oraz scharakteryzowana została grupa badawcza. W ostatnim rozdziale analizowane są wyniki moich badań. Problemy badawcze dotyczyły spędzania czasu badanych ze swoją rodziną, relacji grupy badawczej w rodzinie, a także wizji badanych uczniów, która dotyczy założenia własnej rodziny.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej jest sytuacja psychospołeczna rodzin wielodzietnych we współczesnym społeczeństwie. W badaniach wzięło udział sześć rodzin wielodzietnych z różnych środowisk społecznych. W pierwszym rozdziale przedstawiam studium teoretyczne dotyczące rodziny. Wyjaśniam w nim definicję rodziny, podział rodziny na typy, strukturę rodziny, wyróżnione poprzez strukturę funkcje rodziny. Przedstawiam również rodzinę jako jedną z form systemu wychowawczego oraz opisuję wybrane formy wsparcia dla rodzin. Drugi rozdział teoretyczny pracy przedstawia rodzinę wielodzietną w świetle literatury przedmiotu. Opisuję w nim definicję rodziny wielodzietnej, typologię oraz zadania rodzin wielodzietnych. Ukazuję w nim zarys historyczny rodziny wielodzietnej, jej sytuację demograficzną oraz psychospołeczną. Ostatni podrozdział drugiego rozdziału poświęcony jest formie wsparcia skierowanej dla rodzin wielodzietnych, a mianowicie Karcie Dużej Rodziny. Rozdział trzeci niniejszej pracy to rozdział metodologiczny. Przedstawiam w nim przedmiot i cele badań własnych, opisuję wybrane przeze mnie problemy badawcze oraz metody, techniki i narzędzia badań własnych. Ponadto krótko charakteryzuję teren i organizację badań własnych. W czwartym rozdziale pracy opisuję szczegółowo badania własne. Przedstawiam w nim szczegółowo opisane studium przypadku sześciu rodzin wielodzietnych – rodziny L., M., W., B., S. i J. W każdym podrozdziale znajduje się krótka charakterystyka każdej rodziny, sytuacja psychospołeczna i ekonomiczna oraz formy wsparcia, z których korzystają badane przeze mnie rodziny wielodzietne.

Starzenie się społeczeństw jest zjawiskiem szerzącym się na skalę światową. Z tego powodu należy zwrócić szczególną uwagę na rosnącą liczbę seniorów - ich potrzeby i możliwości oraz skonstruować nowe rozwiązania dla starzejącego się społeczeństwa w zmieniających się warunkach. Starość można przeżywać się w sposób pomyślny i niepomyślny. Zależne jest to od działań, jakich podejmie się jednostka. Nie należy ulegać stereotypom związanym ze starością, postrzeganą jako bierny i bezproduktywny okres. Może być on nową drogą, wypełnioną sukcesami, poznawaniem nowych rzeczy, uczeniem się spędzania czasu z sobą samym i nowym środowiskiem. Warto jest edukować do starości, przez starość i w starości. Uczenie się nie jest przydzielone do określonego wieku, warto zwrócić uwagę na ideę całożyciowego uczenia się. Umożliwia to własna praca, zwana samoedukacją,która odbywać się może za pośrednictwem zasobów internetowych, dzięki czytelnictwu, a także uczestnictwu w różnego rodzaju formach zinstytucjonalizowanych, takich jak Uniwersytety Trzeciego Wieku lub Kluby Seniora.

Celem pracy jest zbadanie zjawiska agresji wśród młodzieży. Zanalizowane zostały przede wszystkim świadomość uczniów dotycząca opisywanego zjawiska oraz ich opinie na temat zachowań agresywnych, obecnych w ich grupie rówieśniczej. Aby przeprowadzić diagnozę postrzegania opisywanego zjawiska wśród uczniów przeprowadzano badanie polegające na weryfikacji stanu świadomości młodzieży. Do tego celu zastosowano metodę badawczą polegającą na przeprowadzeniu kwestionariusza, składającego się z pytań otwartych oraz zamkniętych dotyczących opisywanego zjawiska. Niniejsza ankieta miała na celu odpowiedź na następujące pytania badawcze: Jak uczniowie ogólnie czują się w szkole i klasie? Czy uczniowie maja ogólną wiedzę na temat agresji i jej profilaktyki? Jakie formy agresji są najbardziej rozpowszechnione w szkole? Jak bardzo rozpowszechnione są w szkole różne formy agresji? Jak uczniowie postrzegają i oceniają zjawisko agresji w szkole? Jaka jest według nich ocena działań profilaktycznych podejmowanych w szkole, dotyczących przeciwdziałania opisywanemu zjawisku? Czy uczniowie postrzegają siebie jako osoby agresywne? Jakie są główne przyczyny agresji według uczniów? Grupę badawczą stanowili uczniowie klas pierwszych Technikum Mechanicznego nr 3 we Wrocławiu. Ankiety zostały przeprowadzone wśród 73 uczniów. Ze względu na charakter i objętość pracy grupa badawcza została dobrana w stosunkowo wąski sposób. Byli to jedynie mężczyźni w 16-17 lat. Jest to o tyle istotne, że konieczne jest zastrzeżenie iż nie można dokonywać ekstrapolacji przedstawionych wyników na ogół populacji młodzieży, a nawet węziej uczniów szkół ponadgimnazjalnych. W części teoretycznej pracy oparto się głównie na opracowaniach z zakresu psychologii i pedagogiki. W rozdziale trzecim przedstawiona została metodologia zastosowana w realizacji niniejszego tematu. Wymienione zostały tam metody badawcze użyte w pracy, omówiona została struktura kwestionariusza będącego podstawą dokonanej analizy oraz szczegółowe techniki badawcze dotyczące wybranej grupy młodzieży. Na postawie kwestionariusza ankiety dokonano opisu oraz analizy wyników odpowiedzi respondentów, co jest główną treścią kolejnego fragmentu pracy. Praca jest zarówno opisem teoretycznym badanego zjawiska, jak i badaniem własnym. Podstawą diagnozy był kwestionariusz ankiety, przeprowadzonej w szkole.

Niniejsza Praca składa się z czterech rozdziałów. Każdy rozdział pracy daje szersze spojrzenie na badany problem. W rozdziale pierwszym zostało przestawione zjawisko narkomani. Jest to zbiór najważniejszych pojęć związanych z narkomanią. Rozdział ten zawiera również charakterystykę substancji psychoaktywnych a także czynników ryzyka i czynników chroniących w narkomanii. Dodatkowo zostały w nim ujęte działania profilaktyki antynarkotykowej, która stanowi ważny element edukacji społecznej. Rozdział drugi powstał z potrzeby wyjaśnienia terminu postawy. Oprócz teoretycznego wyjaśnienia terminu postawy w tym rozdziale znajduje się również geneza ich powstawania oraz to, jaki wpływ ma postawa na sposób przetwarzania informacji i zachowanie. Dodatkowo rozdział ten przedstawia teorie zmiany postaw a także zależność zachodzące między postawa a narkomanią. Rozdział trzeci zawiera metodologie badań przeprowadzonych na potrzeby tej pracy. Znajduję się tam przedstawiony przedmiot i cel badań oraz problemy badawcze powstałe w wyniku powyższego tematu pracy. Dalsza część tego rozdziału zawiera charakterystykę metody techniki i narzędzia badawczego. Czwarty rozdział to analiza badań własnych na temat postaw uczniów szkół średnich wobec narkomanii. Badania zostały przeprowadzone na grupie 100 osób. Ankietowani wyrazili swoje poglądy poprzez wypełnienie kwestionariusza ankiety. Wyniki badań pozwoliły poznać ich postawy wobec narkomanii.

W części teoretycznej przedstawione zostały kluczowe pojęcia oraz koncepcje teoretyczne. W części metodologicznej omówiono problemy i metodę badawczą. Badania miały dać odpowiedź na pytania dotyczące różnic między młodzieżą z Polski i młodzieżą z Kazachstanu w zakresie nasilenia zachowań problemowych oraz ich poznawczo-behawioralnych wyznaczników (normy subiektywnej, postawy oraz gotowości behawioralnej). Badaniami objęto dwie populacje 59 osób z Polski i 60 osób z Kazachstanu. W badaniach uwzględniono 12 zachowań problemowych, przyporządkowanych do 4 kategorii: agresja, używanie substancji psychoaktywnych, nieuczciwość szkolna, zachowania antyspołeczne. Różnice między porównywanymi grupami testowano statystycznie za pomocą analizy wariancji. W części badawczej przedstawiono wyniki porównań. Badania pozwoliły ustalić wiele istotnych różnic. Najsilniej różnice zaznaczyły się w zakresie normy subiektywnej. Uczniowie z Polski są bardziej przekonani o akceptacji rówieśników dla zachowań problemowych niż uczniowie z Kazachstanu. Znaczące były również różnice dotyczące postaw wobec podejmowania zachowań problemowych, lecz dotyczyły tylko 4 z 12 zachowań. Cztery różnice wystąpiły w zakresie częstości zachowań problemowych. Uczniowie z Polski częściej deklarują posługiwanie się plagiatem oraz agresję fizyczną w odpowiedzi na złe traktowanie, uczniowie z Kazachstanu częściej deklarują upijanie się i używanie marihuany.

W części teoretycznej zostały przedstawione takie zjawiska społeczne jak: antysocjalne zaburzenia osobowości oraz przemoc. Zdefiniowane zostało również pojęcie postawy. W części metodologicznej zostały sformułowane pytania, dotyczące zależności pomiędzy postawą charakteryzującą się akceptacją przemocy a wybranymi cechami antysocjalnych zaburzeń osobowości. Do zweryfikowania hipotez postawionych w pracy wykorzystano technikę statystyczną, jednoczynnikową analizę wariancji. Analiza dwunastu zmiennych niezależnych przyniosła jedenaście istotnych statystycznie zależności, a jedną bliską istotności statystycznej. Istotne zależności stwierdzono w odniesieniu do: ogólnego wskaźnika psychopatii, rozhamowania, zuchwałości, bezduszności, skłonności do dewiacji, usprawiedliwiania przemocy, komunikowania o przemocy, postawy legalistycznej, ekstrawersji, ugodowości oraz sumienności. Wynik bliski istotności statystycznej osiągnęła neurotyczność.

Praca dotyczy działalności wolontariatu Caritas Archidiecezji Wrocławskiej na rzecz dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. W pierwszym rozdziale zostały omówione najważniejsze kwestie dotyczące wolontariatu począwszy od jego definicji i rodzajów przez funkcje oraz pozytywny i negatywny wymiar. Przedstawiono także rozwój idei wolontariatu i jego prawne aspekty oraz obszary pracy wolontaryjnej. Drugi rozdział poświęcony został profilowi wolontariusza - jego definicji i statusu społecznego. Opisano przebieg rekrutacji, wprowadzenia i szkolenia adeptów, motywy podejmowania działań wolontariackich wśród ludzi oraz etykę w pracy wolontariuszy. Problemem głównym pracy było ukazanie oceny działalności wolontariatu Caritas Archidiecezji Wrocławskiej na rzecz dzieci z rodzin dysfunkcyjnych przez wolontariuszy. Z badań wynika, że grupa badawcza pozytywnie odnosi się do wolontariatu. Większość badanych podkreśla życzliwość i profesjonalizm pracowników Caritas Archidiecezji Wrocławskiej i dobrze ocenia współpracę z nimi, o czym świadczy często wieloletnie zaangażowanie w działalność wolontaryjną.

Celem niniejszej pracy oraz prowadzonych w jej ramach badań jest poznanie aktualnej sytuacji osób chorych na stwardnienie rozsiane. Zakres badań dotyczy przede wszystkim sytuacji zawodowej osób badanych, zarówno. Zawarte w nich refleksje dotyczyć będą przede wszystkim ich aktywności zawodowej, przeszłości, teraźniejszości oraz konstruowanych przez nich planów na przyszłość. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, które podzieliłam na mniejsze zakresy tematyczne, a także z podsumowania wniosków oraz bibliografii. W pierwszym rozdziale omawiam problematykę pracy w literaturze przedmiotu, zarówno w kontekście stwardnienia rozsianego, jak i kariery zawodowej. Zakres dotyczący kariery zawodowej został podzielony na: tradycyjne i współczesne rozumienie kariery, modele współczesnych karier oraz etapy kariery i czynniki determinujące jej przebieg W części dotyczącej choroby zawierają się informacje dotyczące jej charakterystyki, przebiegu, a także leczenia i sytuacji społecznej osób chorych. Treść drugiego rozdziału poświęcona jest w całości metodologii badań własnych. Omawiane są w nim kolejno pojęcia, których określenie jest konieczne dla prawidłowego przebiegu badań. W rozdziale opisywany jest cel i przedmiot badań, główne założenia paradygmatu interpretatywnego, charakterystyka badań jakościowych oraz metody i techniki podejmowanych badań. Rozdział zawiera również problemy badawcze oraz charakterystykę grupy badanych przeze i opis terenu i przebiegu badań. Trzeci rozdział zawiera analizę i wnioski z wyników badań własnych. Pomniejsze jego części wskazują na tematy pojawiające się w narracjach osób badanych. W pierwszej kolejności przytaczane są wnioski z wypowiedzi grupy osób pozostających aktywnych zawodowo, a następnie osób, które w chwili badań pozostawały bez zatrudnienia. W ostatniej części podejmowana jest próba porównania spostrzeżeń obu grup. Pracę zamyka podsumowanie wyników badań i przedstawienie odpowiedzi na postawione wcześniej problemy badawczej. Wyznaczony jest również dalszy kierunek badań, mający na celu pogłębienie dotychczasowej wiedzy dotyczącej kariery i potencjału zawodowego osób ze stwardnieniem rozsianym.

Tematem mojej pracy są wybrane uwarunkowania używania środków psychoaktywnych. Tematyka pracy obejmuje młodzież Wrocławskich szkół ponadgimnazjalnych i ich gotowość do używania środków psychoaktywnych. Badania przeprowadzone zostały za pomocą kwestionariusza ankiety, przegotowana przez dr. Piotra Kwiatkowskiego. W badaniach wzięło udział 335 osób, w tym 160 kobiet i 175 mężczyzn. W wyniku przeprowadzonych badań uzyskałam potwierdzenia większości postawionych hipotez oraz problemów badawczych. Osoby przebadane zostały pod kątem osobowości – Teoria Wielkiej Piątki oraz cech psychopatii – Triarchiczna teoria psychopatii. Uzyskałam potwierdzenie, iż sięganie po substancje psychoaktywne zależy nie tylko od wychowania, grupy rówieśniczej i sytuacji życiowej ale w głównej mierze od cech osobowości i poziomu psychopatii u danej osoby. Analiza wyników badan pozwala stwierdzić iż osoby z wysokim poziomem cech psychopatycznych takich jak bezduszność, rozhamowanie i zuchwałość wykazują większą chęć do używania substancji psychoaktywnych. Nie tylko narkotyków i dopalaczy ale również powszechnie dostępnego alkoholu oraz papierosów. Badania na ten temat pozwalają inaczej spojrzeć na problem narkomani, alkoholizmu i innych uzależnień oraz rozumieć motywy postępowania młodych ludzi w różnych sytuacjach życiowych.

Poniższa praca magisterska dotyczy dwóch zagadnień; wolontariatu oraz wychowania. Jej celem było ukazanie związeku pomiędzy tymi zagadnieniami. Została ona napisana na podstawie badań przeprowadzonych w Salezjańskim Wolontariacie Misyjnym "Młodzi Światu" oddział we Wrocławiu. Odniesiono się w niej do doświadczenia wolontariackiego badacza, obserwacji poczynionych w organizacji na przestrzeni 6 lat oraz rozmów z wolontariuszami. Ponadto poruszono w niej tematy związane z międzykulturowością, związkiem kultury oraz religii, Towarzystwem Salezjańskim (historia, charyzmat, wychowanie) oraz specyfiką wolontariatu misyjnego. Wszystkie powyższe tematy są związane z działalnością stowarzyszenia, w którym przeprowadzono badania. Jest to organizacja działająca na rzecz misji Kościoła katolickiego, która swoje działania opiera w głównej mierze na pracy wolontaryjnej. Wychowanie natomiast stanowi główny trzon charyzmatu Salezjanów księdza Bosko. Praca odnosi się więc z jednej strony do wolontariatu jako instytucji kształtującej, wychowującej młode osoby, z drugiej zaś do wolontariuszy, którzy stanowią wsparcie dla swoich młodych wychowanków, przyczyniając się do ich wychowania.

Praca nosi tytuł „Integracja w opinii studentów edukacji wczesnoszkolnej”. Zawiera treści teoretyczne, a także wyniki i analizę badań dotyczące opinii studentów na temat integracji w kontekście kształcenia integracyjnego. Praca składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy z nich skupia się na teoretycznym ujęciu zagadnień dotyczących edukacji integracyjnej. Na wstępie zostaje wyjaśnione pojęcie integracji przedstawiając definicje wielu autorów. W dalszej części pierwszego rozdziału opisywane są założenia omawianego systemu kształcenia, a następnie podstawy prawnej, która zawiera wskazania dotyczące organizacji szkół i przedszkoli integracyjnych. Drugi rozdział poświęcony jest praktycznym aspektom wspólnej edukacji dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Pojawiają się jej najważniejsze cele i zadania, a także formy i charakterystyka sposobu funkcjonowania placówki o takim charakterze. Oprócz tego wyszczególnione są czynniki, które wpływają na efektywność nauczania, a także argumenty za, i przeciw integracji. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Rozpoczyna się od wyjaśnienia istoty paradygmatu pozytywistycznego, bowiem właśnie w nim osadzone są badania. Ponadto, zobrazowany jest cel oraz przedmiot badań, również problemy badawcze. Dodatkowo opisane są metody, techniki oraz narzędzia wykorzystywane podczas badań. Rozdział czwarty jest najważniejszą częścią pracy. Zawiera przedstawienie wyników i ich analizę, odniesienia do badań innych autorów, a także osobiste refleksje autorki.

Pierwszy rozdział dotyczy komunikacji interpersonalnej. Jest to pierwsza rzecz na którą powinno się zwrócić uwagę. Ponieważ ma ona największy wpływ na funkcjonowanie w społeczeństwie, prawidłowy schemat komunikacji oraz bariery uniemożliwiające jej skuteczny przebieg. Komunikacją interpersonalną nazywamy proces przekazywania i otrzymywania informacji w formie werbalnej i niewerbalnej. Podczas kodowania, przekazywania a także dekodowania tych informacji pojawiają się niedopowiedzenia oraz błędy interpretacyjne. Od rozwiniętych umiejętności interpersonalnych w dużej mierze zależy formowanie się stosunków międzyludzkich. Dzięki przestrzeganiu pewnych zasad i reguł, w dużym stopniu można ułatwić jakość komunikacji. Podstawowymi są zasady organizacji wypowiedzi, bezpośredniość, otwartość, bezpośredniość, przestrzeganie wartości, aktywne słuchanie. Praca nad uświadomieniem, określeniem i sprecyzowaniem swoich potrzeb. W drugim rozdziale opisana jest definicja asertywności oraz porównanie jej do zachowań biernych i agresywnych. Asertywny komunikat „JA” i jego elementy. Przedstawia podstawowe asertywne prawa oraz etapy osiągania asertywności, strategie i techniki asertywności oraz przykładowe ćwiczenia. asertywność to działanie w poszanowaniu praw własnych i innych osób. Umiejętność odmowy, wyrażania własnego zdania, świadomość swoich mocnych i słabych stron. Brak podatności na manipulacje, agresywne zachowania i wspieranie asertywności innych osób. W komunikacji asertywnej niezbędną umiejętnością jest posługiwanie się komunikatem „JA”. Trzeci rozdział dotyczy motywacji. Jej teoria oraz geneza. Przedstawiony będzie model działania motywacji, jej podłoże oraz różne teorie. Opisuje skąd bierze się automotywacja i jak pomaga w osiąganiu celów. motywacją nazywamy pobudzanie i utrzymywanie aktywności, wytyczanie odpowiedniego kierunku i podejmowanie konkretnych działań. Motywując siebie należy pamiętać o jasnych wskazówkach do podejmowanych działań, nagradzaniu siebie za sukcesy i podsycanie swojego pragnienia. Posiadamy dwa rodzaje motywacji, wewnętrzną i zewnętrzną. Możemy mieć do czynienia z ciągłym odwlekaniem w czasie swoich działań (prokrastynacja). Bywa to spowodowane złym ukierunkowaniem swoich motywów. Najbardziej motywujące dla człowiek są proste, podstawowe potrzeby, bywa że „motorem” działań jest tez chęć uniknięcia porażki. Dlatego też warto zgłębić wiedzę o sobie, aby świadomie ukierunkować swoją motywację i wciąż ją wzmacniać. Pamiętając o cyklu: gdzie wzbudzana potrzeba powoduje napięcie motywacyjne co daje energię i napęd do działania, przez co zaspokajamy potrzebę a w konsekwencji redukujemy napięcie a gdy poprzednia potrzeba została zaspokojona, pojawia się kolejna. Sposób jej zaspokajania jest różny u optymistów i pesymistów. Niezależnie od tego co będzie nas motywować do działania. Czwarty dotyczy zarządzania sobą w czasie. Różne orientacje na czas oraz alokacja czasu. Opisane są techniki mierzenia swojej efektywności, podstawowe z

Niniejsza praca dotyczy narracyjnych gier fabularnych (tabletop role playing games) i ich możliwego zastosowania w praktyce pedagogicznej. Pierwsze rozdziały poświęcone są kluczowym pojęciom związanym z zabawą oraz narracyjnymi grami RPG, by następnie przejść do badań własnych przeprowadzonych wśród graczy i mistrzów gry. Badania dotyczą opinii respondentów na temat wpływu uczestnictwa w narracyjnych grach fabularnych na rozwój czytelnictwa, kompetencji miękkich oraz możliwości zastosowania narracyjnej formy gier RPG w nauczaniu przedmiotowym. Z kompetencji miękkich zostały wyodrębnione kreatywność, elastyczność i umiejętność improwizacji oraz umiejętności społeczne w celu uniknięcia zamieszania pojęciowego wśród osób badanych. Na podstawie analizy wypowiedzi respondentów wyciągnięto wniosek, iż narracyjne gry fabularne posiadają szeroki potencjał edukacyjny, zarówno w obszarze kształcenia kompetencji miękkich jak i nauczaniu przedmiotów szkolnych.

W pierwszej części pracy podejmuje rozważania na temat tego czym jest kompetencja wychowawcza i staram się rozróżnić ją od pokrewnych pojęć. Opisuje również wybrane przeze mnie czynniki, które mogą mieć wpływ na poziom posiadanej przez rodziców kompetencji. Do czynników tych zaliczam: zdolność do pozytywnej adaptacji, resiliencje rodzinną oraz cechy osobowości z pięcioczynnikowej teorii osobowości. W celu przeprowadzenia badań posłużyłem się teorią R. Praszkiera, co oprócz zbadania kompetencji pozwoliło mi wyróżnić również style wychowawcze. Ostatecznie skupiłem się na próbie odkrycia, czy wybrane czynniki wiążą się z poziomem posiadanej przez rodziców kompetencji wychowawczej lub preferowaniem przez nich któregoś stylu wychowawczego. Przeprowadzone przeze mnie badania wykazał, że rodzice posiadający wyższy poziom kompetencji wychowawczej charakteryzują się większą otwartością na doświadczenia. Rodzice preferujący treningowy styl wychowania charakteryzują się niższym poziomem ekstrawersji, niski poziomem ugodowości, oraz niższym poziomem neurotyczności. Rodzice preferujący terytorialny styl wychowania charakteryzują się wysokim poziomem sumienności, niższym poziomem pozytywnego obrazu własnej osoby, niższym poziomem zdolności do pozytywnej adaptacji oraz wyższym poziomem resiliencji rodzinnej.