Pracę moją poświęciłam działaniom profilaktycznym w placówce jaką jest Świetlica środowiskowa. Działania te mają na celu zapobiegać, hamować zachowania niepożądane u dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. Wybrałam temat ten ze względu na obecną sytuację która dotyka dzieci oraz młodzież. W pierwszym rozdziale opisałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Jest to wiek kiedy dziecka najbardziej jest narażone na wszelkie zagrożenia ze środowiska. Następnie opisałam czym jest rodzina, jakie pełni funkcje. W pracy chciałam dotknąć tematyki dzieci z rodzin dysfunkcyjnych które są narażone na akty przemocy, agresji ze strony najbliższych. Dzieci te bardzo często nie potrafią zapanować nad swoimi emocjami, agresją. Następnie opisałam placówkę gdzie przeprowadziłam zajęcia z dziećmi. Opisałam jej cele, zadania. Opisałam jakie metody wykorzystałam w części projektowej. Część projektową przeprowadziłam w świetlicy nr 2 w Legnicy. Poprzez swoje zajęcia chciałam zapobiec oraz zahamować zachowania niepożądane u wychowanków. Po rozmowie z wychowawcą świetlicy wiedziałam że zajęcia powinny opierać się głównie na uświadomieniu oraz nauce ich czym są emocje i jak z negatywnymi sobie radzić.Kilkoro wychowanków miało już problemy z prawem. Chciałam aby wychowankowie potrafili sobie radzić w sytuacjach stresujących, są oni narażeni na takie w swoich domach, środowisku lokalnym. Uświadomiłam im czym są emocje, jak sobie poradzić z frustracją. Zajęcia upłynęły w bardzo miłej atmosferze.

Praca licencjacka dotyczy zajęć teatralnych dla grup w wieku od 6 – 12 lat w Ognisku Wychowawczym nr 6 we Wrocławiu . Praca ma charakter projektowy i skupiam się w niej przede wszystkim na wytłumaczeniu jak ważna dla rozwoju emocjonalnego dziecka w wieku 6 – 12 lat jest edukacja artystyczna. W mojej pracy odwołuję się do teatru jako jednej z lepszych form rozwoju artystycznego u dzieci, ponieważ związane jest to z moimi zainteresowaniami i pracą. Teatr jest według mnie jedną z najbardziej rozwijających dziedzin sztuki, które kształtują dziecko nie tylko twórczo, kreatywnie i artystycznie, ale przede wszystkim pomagają mu się otworzyć, poznać własne psychiczne słabości i wypracować „sposoby” na ich zwalczanie. Teatr uczy dzieci także komunikacji, pracy w grupie i wyrażania emocji. Do realizacji mojego projektu wybrałam grupę dzieci w wieku 6 – 12 lat z Ogniska Wychowawczego nr 6, ponieważ jest to młodzież bardzo zdolna i chętnie aktywizująca się w proponowanych im zajęciach teatralnych. Większość z tych dzieci ma już problemy z akceptacją siebie, otwarciem i komunikacją a także wyrażaniem emocji. Moja praca składa się z sześciu rozdziałów, przy czym rozdział ostatni jest już opisem części projektowej mojej pracy. W rozdziale pierwszym skupiam się na psychologii rozwojowej dziecka w młodszym weku szkolnym, w kontekście rozwoju poznawczego, fizycznego, moralnego, społecznego i emocjonalnego. W rozdziale drugim koncentruje się już na edukacji artystycznej i teatrze jako formie wyrażania siebie. Wyjaśniam czym jest edukacja artystyczna, jakie ma znaczenie dla rozwoju dzieci i młodzieży. Odwołuję się również do historii teatru i jego znaczenia w dzisiejszej edukacji artystycznej. Rozdział trzeci i czwarty opisuje placówkę, w którym przeprowadzałam mój projekt, skupiając się na funkcjonowaniu tego miejsca, jego strukturach, formach, celach, kadrze i wychowankach. Ponieważ Ognisko Wychowawcze nr 6 podlega pod Zespół Ognisk Wychowawczych, to w rozdziale III opisywałam dokładnie funkcje i zadania ZOWu, zaś w rozdziale IV skupiłam się już na samym Ognisku nr 6 i jego strukturze. Rozdział V w mojej pracy dotyczy metod i technik jakie wykorzystywałam w realizowanym przeze mnie projekcie teatralnym. Rozdział VI dotyczył już opisu mojej pracy projektowej, kolejności przeprowadzonych zajęć, dołączonych konspektów a także ewaluacji i podsumowania realizacji projektu.

Streszczenie pracy dyplomowej Tematem niniejszej racy jest antysocjlaność w zachowaniu młodzieży, w świetle wybranych czynników etiologicznych. Praca została podzielona na dwie części: studialną oraz badawczą. Celem owej pracy jest dokładne zdefiniowanie oraz zrozumienie zależności między poziomami antysocjalności a wybranymi czynnikami do których należą więzi społeczne, postawy wobec prawa czy religii oraz pewne cechy zachowania. W części studialnej, poprzedzającej badania, znajduje się opis oraz charakterystyka antysocjalnośći. Analizie w części teoretycznej zostały poddane czynniki etiologiczne oraz teorie z zakresu psychologii i pedagogiki, pomagające wyjaśnić przyczyny zaburzenia i motywację młodzieży ponadgimnazjalnej do zachowań antysocjalnych. W części teoretycznej zawarłam omówienie najistotniejszych, związanych z pojęciem zaburzenia antysocjalnego zagadnień, takich jak przyczyny zaburzenia, cechy predysponujące oraz wpływ środowiska. Pod koniec części pierwszej odnoszę antysocjalność do triarchicznej koncepcji psychopatii oraz wyjaśniam związek między łączącymi te dwa pojęcia cechami takimi jak: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Część druga badawcza, zawiera w sobie opis i definicje pojęć metodologicznych, a następnie analizę wyników przeprowadzonych badań własnych. Badania dotyczyły porównania poziomu antysocjalności wśród młodzieży ponadgimnazjalnej z dziewięcioma zmiennymi odnoszącymi się do cech zachowań mającymi wpływ na postawę antysocjalną. Do owych zmiennych należą: więzi z matką, więzi z ojcem, więzi z nauczycielem, motywacja do nauki, postawa wobec prawa, religijność oraz trzy cechy uwzględnione w triarchicznej koncepcji psychopatii, tj.: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Osoby badane zostały zróżnicowane pod względem płci. Do realizacji tych badań posłużyła mi metoda ilościowa. Określoną populację badałam za pomocą sondażu diagnostycznego a wyniki uzyskałam poprzez przeprowadzenie arkusza ankiety. Otrzymane wyniki badań zostały dokładnie przeanalizowane w rozdziale trzecim. Każda ze zmiennych odnosząca się do antysocjalności została zwarta w osobnej tabeli a pod nią umieściłam analizę i wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, iż poziom więzi społecznych oraz każda z wcześniej wymienionych cech mają wpływ na poziom antysocjalności. Pod koniec pracy znajduje się podsumowanie z dokładnym opisem wniosków i rezultatów z przeprowadzonych badań.

Tematem niniejszej pracy jest autodestruktywność pośrednia oraz dokonywanie oszustw szkolnych przez uczniów. Praca została podzielona na trzy części: studialną, metodologiczną i badawczą. Celem pierwszej części – teoretycznej jest charakterystyka autodestruktywności, zwłaszcza pośrednich jej form oraz omówienie najistotniejszych związanych z tym pojęciem zagadnień takich jak cechy temperamentu predysponujące do autodestruktywności oraz rodzaje motywacji do szkodzenia sobie. Przedstawione zostały także mechanizmy samoopieki i ochrony szerzej omawiane przez Khantziana; opisany został również problem poziomu świadomości dokonywania zachowań pośrednio autodestruktywnych. Zakończeniem części pierwszej jest odniesienie oszustw uczniowskich do wybranych teorii kryminologicznych. Część druga zawiera założenia metodologiczne przyjęte na potrzeby badań. Natomiast w części trzeciej przedstawiona została analiza wyników badań. Badania te dotyczyły porównania poziomu autodestruktywności z pięcioma zmiennymi odnoszącymi się do nieuczciwości uczniów: uprzednimi zachowaniami nieuczciwymi, pozytywną postawą wobec nieuczciwości, gotowością do takich zachowań, dyspozycją do dokonywania oszustw szkolnych oraz dyspozycją do nieuczciwości. Nie wszystkie hipotezy okazały się słusznymi założeniami, jednak niektóre z nich znalazły potwierdzenie w materiale empirycznym, inne zostały potwierdzone tylko częściowo.

Temat mojej pracy licencjackiej to „Zjawisko przemocy rówieśniczej w szkołach ponadgimnazjalnych w świetle wybranych czynników etiologicznych”. Porusza on zjawisko przemocy rówieśniczej w środowisku szkolnym, które często jest miejscem mobbingu uczniowskiego, którego formy są wielokrotnie tragiczne w skutkach. Skupiłam się głównie na przyczynach tego zjawiska, na jego podstawach teoretycznych oraz badaniach, które pomogą wyeliminować to zjawisko. W mojej pracy zbadałam cechy osobowościowe osób podatnych na doznawanie i czynienie przemocy. Brane były pod uwagę takie cechy jak: ekstrawersja, ugodowość, sumienność, neurotyczność, otwartość na doświadczenie, bezduszność, rozhamowanie i zuchwałość. Metodą zastosowaną w moich badaniach był sondaż diagnostyczny. Przeprowadzone przeze mnie badania pomogą wyłapać jednostki podatne na czynienie i doznawanie przemocy, dzięki czemu będzie można w dużym stopniu jej zapobiec.

W dzisiejszych czasach dorastające osoby stają przed wieloma problemami z którymi muszą się zmierzyć. Poszukują one swojego miejsca w społeczeństwie oraz sposobu na życie, więc nierzadko łączą się w grupy zwane subkulturami. Moja praca dotyczy jednej z tych specyficznych zbiorowości a mianowicie subkultury hip-hopu. Szczególną uwagę zwróciłam na wartości wyznawane przez osoby identyfikujące się z tą subkulturą. W mojej pracy sprawdziłam czy wartości osób deklarujących przynależność do tej grupy różnią się od osób nie utożsamiających się z hip-hopem. W niniejszej pracy przedstawiłam przyczyny przynależności do podkultur oraz scharakteryzowałam subkulturę hip-hopu. Przedstawiłam również dwie teorie – Erika Eriksona oraz Jamesa Marcii dotyczące kształtowania się tożsamości, ponieważ dotyczą one komponowania własnego systemu wartości. Badania zostały przeprowadzone wśród 52 osób. Metodą zastosowaną w moich badaniach był sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem techniki ankietowej i testów psychologicznych. Ze względu na eksploracyjną charakterystykę badania zrezygnowałam z formułowania hipotez szczegółowych w poszczególnych analizach statystycznych. Zmienną niezależną w mojej pracy jest identyfikacja z subkulturą hip-hop. Zmienną zależną jest zdolność pozytywnej adaptacji mierzona skalą RESIL-17 autorstwa promotora mojej pracy. Orientacja moratoryjna i tranzytywna sprawdzona jest kwestionariuszem Brzezińskiej i współautorów. Kryzys w wartościowaniu badany był za pomocą kwestionariusza Piotra Olesia, natomiast wartości Schelerowskie są mierzone za pomocą skal szacunkowych sporządzonych przez promotora mojej pracy Piotra Kwiatkowskiego, narzędzie to bazuje na skali wartości Schelerowskich opracowanych przez Brzozowskiego. Wszystkie zmienne przedstawione w pracy okazały się nieistotne. Na końcu pracy przedstawiam przypuszczenia i wnioski dotyczące uzyskanych wyników.

Problematyka narkomanii wśród młodzieży jest zagadnieniem nadal aktualnym, ponieważ czynniki które wpływają na młodzież z biegiem czasu zmieniają się. W mojej pracy skupiłam się na wybranych czynnikach które determinują postawy młodzieży wobec używania narkotyków. Zasadniczy problem mojej pracy można sprowadzić do pytania o związek pomiędzy postawami wobec przyjmowaniem narkotyków a zmiennymi z obszaru kontroli społecznej. W pracy zweryfikowane zostały założenia teorii kontroli społecznej Travisa Hirschiego, jednego z najbardziej znanych uczonych wpisujących się w nurt kontroli społecznej. Badania zostały przeprowadzone w grupie 235 uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Metodą badawczą zastosowaną do weryfikacji hipotez jest sondaż diagnostyczny, w którym materiał badawczy pozyskany został za pomocą kwestionariusza zawierającego testy psychologiczne oraz pytania ankiety. Weryfikacja hipotez badawczych wymagała zastosowania testu statystycznego. Zmienną zależną w mojej pracy jest postawa młodzieży wobec używania substancji psychoaktywnych. W moich badaniach zastosowałam dwa wskaźniki postaw. Pierwszym była postawa wobec używania legalnych substancji (palenie papierosów oraz picie alkoholu). Drugim wskaźnikiem była postawa wobec używania substancji nielegalnych (marihuana, dopalacze, inne narkotyki). Zmienne niezależne objaśniane w mojej pracy to : więź z matką; więź z ojcem; relacje z nauczycielami; zaangażowanie w naukę; zaangażowanie religijne; zaabsorbowanie; postawa legalistyczna; kontrola rodzicielska; norma subiektywna oraz podatność na wpływ rówieśników. Wszystkie zmienne uwzględnione w pracy okazały się istotne. Analiza materiału badawczego wykonana została zgodnie z kolejnością postawionych hipotez.

Problematyka przemocy i agresji jest zagadnieniem interdyscyplinarnym więc stała się przedmiotem zainteresowania naukowców z różnych dziedzin nauki. W mojej pracy skupiam się na postawach wobec agresji wśród uczniów szkół gimnazjalnych. Zamiarem było przyjrzenie się temu zjawisku w kontekście kontroli odwołując się głównie do teorii kontroli społecznej Travisa Hirschiego, który jest jednym z najbardziej znanych uczonych wpisujących się w nurt kontroli społecznej. W pracy weryfikowano założenia tej właśnie teorii. Badania przeprowadzone w grupie 233 uczniów szkół gimnazjalnych koncentrują się na trzech komponentach, którymi są: zaangażowanie, przywiązanie oraz przekonania normatywne. Zmienną zależną objaśnianą w pracy jest postawa młodzieży wobec przemocy. Trzema wskaźnikami postaw młodzieży wobec przemocy są: przekonanie na temat sensowności zachowania agresywnego, deklarowana gotowość do agresywnego zachowania się w przyszłości oraz uprzednie zachowania agresywne. Oceniane były trzy rodzaje zachowania: kłócenie się z nauczycielem, dokuczanie „kozłowi ofiarnemu” oraz reakcja na znieważenie. Zmienne niezależne uwzględnione w pracy to kolejno: więź z matką, więź z ojcem, kontrola rodzicielska , relacje z nauczycielami, zaangażowanie w naukę szkolną, postawa legalistyczna (szacunek dla prawa) oraz zaangażowanie religijne. Większość zmiennych uwzględnionych w pracy okazały się istotnymi statystycznie. Na postawy młodzieży gimnazjalnej ma wpływ wiele czynników z obszaru kontroli społecznej i jest to temat, który warto badać ponieważ z upływem czasu ewooluuje.

W swojej pracy rozważam zagadnienia alkoholizmu, współuzależnienia oraz syndromu DDA, odnosząc się do wielu koncepcji wpisanych w nurt systemowo-interakcyjny. Dla potrzeb interpretacji problemu alkoholizmu odnoszę się do modelu stadialnego wg Jellinka, który wyjaśnia proces powstawania mechanizmów uzależnienia. W kontekście koncepcji współuzależnienia odwołuję się do modelu psychopatologii, zaburzeń osobowości i zdolności adaptacyjnych oraz wskazuję symptomy tego zaburzenia. Odnosząc się do podejścia systemowego, stosuję koncepcję ról rodzinnych Sharon Wegscheider-Cruse, w celu wyjaśnienia form adaptacji do sytuacji rodzinnej. Kluczowym zagadnieniem w pracy jest funkcjonowanie dorosłych dzieci alkoholików w kontekście koncepcji Resilience, która tłumaczy zjawisko pozytywnej adaptacji, mimo istniejących czynników ryzyka i wrodzonej podatności na stres. Przedstawione w pracy w części metodologicznej badania dotyczą porównania między dda i nie-dda. Porównania te dokonano za pomocą analizy wariancji, która pozwoliła ustalić, że dorosłe dzieci alkoholików funkcjonują znacznie gorzej, niż osoby nie posiadające doświadczeń alkoholowych w rodzinie, w zakresie następujących zmiennych: pozytywna koncepcja własnej osoby, ego-resiliency, orientacja tranzytywna, samokontrola, prężność psychiczna, kryzys wartościowania, orientacja moratoryjna oraz kompetencje społeczne.

Praca gotowość do zachowań narkotykowych wśród studentów i jej wybrane uwarunkowania jest pracą licencjacką, w której zajęłam się opisem oraz zbadaniem jakie czynniki wpływają na gotowość do sięgnięcia po narkotyk. W rozdziale pierwszym, teoretycznym, opisane zostały podstawowe pojęcia oraz teorie, na które powołuje się w całej swojej pracy. Rozdział drugi poświęcony został metodologicznym podstawą badań własnych. Opisane zostały tam problemy badawcze, hipotezy oraz metoda badawcza jak i sposób weryfikacji hipotez. W trzecim rozdziale przedstawione zostały wyniki badań własnych, w których badałam jak zmienne niezależne wpływają na aprobatę dla marihuany jak i aprobatę dla wspomagania się narkotykami w procesie uczenia się. Z badań wynika, że zmienne takie jak psychopatia, bezduszność, rozhamowanie, zuchwałość, makiawelizm, narcyzm, resilience indywidualna oraz resilience rodziny mogą mieć wpływ na gotowość do zachowań narkotykowych co wykazane zostało poprzez tabele. Pod każdą tabelą zamieszczony jest opis tabeli oraz potwierdzenie bądź nie stawianej hipotezy. Następnie przedstawione zostały wnioski z badań oraz podsumowanie całej pracy.

Problem nikotynizmu wśród młodzieży jest bardzo duży. Problem obok, którego nie sposób przejść w sposób obojętny. Na każdym kroku widzimy osobę młodą, która prawdopodobnie nie ukończyła jeszcze 18-tego roku życia z papierosem w ręku. Młodzi palacze stali się naszym powszechnym widokiem, albo i też można rzec zapachem, niemiłym dla nas dymem papierosa. Łatwy dostęp do tej używki spotęgował liczbę młodych ludzi sięgających po nią. Swą inicjacje rozpoczynają w coraz młodszym wieku, sięgają po różnorakie substancje psychoaktywne. Za uzależnienie odpowiedzialna jest tu nikotyna, substancja od której coraz to więcej młodych ludzi jest uzależnionych, a tak wielu z nich nie zdaje sobie sprawy jak wielkie zagrożenie niesie dla ich zdrowia i życia. Chciałam sprawdzić związek pomiędzy uzależnieniem od nikotyny a cechami osobowości młodego człowieka. Jaki wpływ te dwie składowe mają na jego zachowanie oraz funkcjonowanie w społeczeństwie. Czy to jakimi ludźmi jesteśmy ma wpływ na to dlaczego palimy papierosy? Jakie zachowania warunkuje nam nikotynizm powiązany z daną cechą osobowości? Cała praca składa się z pięciu części a w tym z trzech rozdziałów. Zaraz po części wstępu znajduje się rozdział pierwszy. Jest on podstawą teoretyczną pracy. Rozdział drugi przedstawia natomiast metodologiczne podstawy badań własnych. Część empiryczna pracy, została przedstawiona w trzecim rozdziale. Zawiera on wyniki badań odnoszące się do całej grupy respondentów, do populacji kobiet oraz mężczyzn. W swej pracy ujawniam, iż istnieje związek między cechami osobowości a nikotynizmem wśród młodzieży szkół ponadgimnazjalnych. Przedstawiam sylwetkę młodej osoby palącej, jakie cechy ją charakteryzują i w jaki sposób ich poziom wpływa na zachowanie i funkcjonowanie jednostki. Młodą osobę palącą tytoń charakteryzuje wysoki poziom ekstrawersji oraz średni poziom neurotyczności. Natomiast poziom pozostałych cech, takich jak ugodowość, sumienność, otwartość, zdolność do pozytywnej adaptacji, pozytywna koncepcja własnej osoby, samokontrola oraz asertywność są na niskim poziomie u tych osób.Rozwój uzależnienia u młodzieży warunkuje między innymi niedojrzałość emocjonalna, niska tolerancja na stres, niska samokontrola a także impulsywność i agresja. Niska kontrola własnych emocji oraz zachowań zwiększa także ryzyko uzależnienia ale też możliwość wystąpienia innych zachowań ryzykownych.

Poniższa praca dotyczyć będzie uwarunkowań agresywności młodzieży. Praca składa się z trzech odrębnych rozdziałów. W pierwszym rozdziale chciałabym przedstawić teoretyczny kontekst agresywności i zachowań agresywnych. Zawarte w nim będą podstawowe definicje dotyczące badanego przeze mnie zjawiska. Następnie przedstawione zostaną indywidualne oraz rodzinne uwarunkowania agresywności młodzieży. Przedstawię też kilka grup poszczególnych uwarunkowań według różnych autorów. Na końcu rozdziału teoretycznego zawarte są teorie, które mogą przybliżyć i wyjaśnić skąd bierze się agresywność. W związku z tym, iż praca ta jest pracą badawczą kolejny rozdział dotyczył będzie metodologii badań. Początkowo wyjaśnię podstawowe pojęcia z zakresu metodologii, a następnie przedstawię w jaki sposób zostały zbadane wybrane przeze mnie zjawiska. W rozdziale tym zawarte też będą problemy i hipotezy, których słuszność sprawdzona zostanie w toku prowadzonych badań empirycznych. W ostatnim rozdziale opisane będą wyniki przeprowadzonych. Zostały one przeprowadzone na populacji 236 osób uczęszczających do liceum. W celu zebrania danych posłużono się ankietą. Z hipotez dotyczących indywidualnych uwarunkowań agresywności potwierdzenie uzyskała hipoteza dotycząca ugodowości oraz sumienności. Natomiast potwierdzenia nie uzyskały hipotezy dotyczące ekstrawertyzmu, neurotyczności oraz otwartości. Z hipotez dotyczących rodzinnych uwarunkowań wszystkie z nich (hipotez) uzyskały potwierdzenie. Praca zakończona została podsumowaniem.

W części teoretycznej omawiam pojęcie oraz aspekty teoretyczne zjawiska pozytywnej adaptacji (resilience). W części metodologicznej formułuje problem w postaci pytania o zależność pomiędzy zdolnością do pozytywnej adaptacji a ryzykownymi zachowaniami w sieci. Weryfikacja hipotez badawczych wymagała przeprowadzenia sondażu diagnostycznego oraz testowania statystycznego hipotez za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. W trzeciej części pracy przestawiam materiał weryfikujący hipotezy. Z badań wynika, że ryzykowne zachowania oraz postawy wobec nich i gotowość w tym zakresie w sieci wykazują związki ze zdolnością do pozytywnej adaptacji. Dotyczą różnych wymiarów Resiliencji, samokontroli obrazu własnej osoby i kompetencji społecznej.

Praca licencjacka pod tytułem „Spożywanie alkoholu przez młodzież gimnazjalną w świetle wybranych czynników rodzinnych” przedstawia problem jakim jest spożywanie alkoholu przez osoby w wieku 13-16 lat w odniesieniu do ich sytuacji rodzinnych. W celu przeprowadzenia badań i szerszego spojrzenia na problem wyróżniono trzy aspekty dotyczące alkoholu, mianowicie stosunek młodzieży gimnazjalnej do alkoholu, ich gotowość i ich doświadczenia w piciu napojów alkoholowych. Zarazem zostało to bezpośrednio odniesione w pracy do ich więzi z matką, więzi z ojcem, sprawowaną kontrolą rodzicielską jak i do zdolności adaptacyjnych rodziny, czyli tzw. resilience rodziny, które w ostatnim czasie jest szeroko opisywanym fenomenem. W celu głębszego opisana problemu pracy, na początku wyjaśnione zostały najważniejsze pojęcia. Następnie przytoczone zostały niektóre teorie naukowe związane z problematyką pracy. Przedstawione zostały także różne modele rodziny opisywane w literaturze. Na podstawie sformułowanych problemów, hipotez badawczych, zmiennych jak i zebranych badań własnych dokonano analizy. Próba badawcza obejmowała 233 uczniów różnych gimnazjów. W celu zebrania potrzebnych do pracy danych posłużono się ankietą. Na jej podstawie dokonano analizy. Każdy aspekt, który jest istotny w pracy, dotyczący alkoholu zestawiono z wymienioną wcześniej sytuacją rodziną. Dzięki takiemu zabiegowi można było zobaczyć, który z czynników rodzinnych najsilniej oddziałuje w sposób chroniący dziecko przed dewiacją, jaką jest picie alkoholu. Następnie sformułowano wnioski wypływające z analizy danych, a także przedstawiono profilaktykę wynikającą z wcześniej opisanych wniosków, które pomogą rodzinie ustrzec dziecko przed dewiacją jaką jest picie alkoholu w tak młodym wieku.

Temat pracy brzmi: „Subkliniczna psychopatia a skłonność do zachowań narkotykowych”. Pierwszą częścią pracy jest część teoretyczną, a w niej omówienie terminów psychopatii i osobowości antyspołecznej. Wyróżnione zostały także kolejne etapy kształtowania się osobowości psychopatycznej. Tę część rozdziału teoretycznego rozpoczęłam od nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi, przez zaburzenia opozycyjno – buntownicze i zaburzenia kontroli zachowania, aż do ukształtowania osobowości o cechach psychopatii. Dalej znajduje się podrozdział poświęcony cechom oraz diagnozowaniu psychopatii. Została także wykonana analiza porównawcza obu zaburzeń – psychopatii i osobowości antyspołecznej z wymienieniem rodzajów psychopatii. Rozdział teoretyczny zakończyłam wymienieniem i omówieniem czynników, które przyczyniają się do wykształcenia cech osobowości psychopatycznej. W kolejnym rozdziale znajdują się treści poświęcone metodologii badań. Umieściłam tam podstawowe pojęcia związane z tą dziedziną, jako wsparcie teoretyczne każdego etapu wykonanych badań. Wymienione i opisane zostały problemy badawcze, hipotezy, zmienne i wskaźniki dotyczące mojego tematu pracy. W następnym rozdziale przedstawione zostały wyniki badań, a także ich wnikliwa analiza. Jest tam zbiór 20 tabel z opisem każdej z nich, oznaczeniem istotności statystycznej oraz objaśnieniem wyników w stosunku do hipotez. Jako podsumowanie pojawił się rozdział zawierający wnioski. Jest on odwołaniem zarówno do wyników badań, ale także i rozdziału metodologicznego. Znajdują się w nim wysnute przeze mnie wnioski i przemyślenia związane z tematem pracy, wynikami badań, a także grupą badanych.

Wybrany temat to: Resocjalizacja trudnej młodzieży na przykładzie Katolickiego Ośrodka Wychowania i terapii Młodzieży ,,Nadzieja’’ w Bielsku-Białej. W celu napisania pracy udałam się do tego ośrodka na kilka dni i uczestniczyłam w jego życiu. O wyborze takiego tematu zadecydowała chęć zagłębienia się w istotę i cele resocjalizacji w odniesieniu do młodzieży niedostosowanej społecznie. Kolejnym aspektem było to, że ośrodek jest mi szczególnie bliski, ponieważ byłam jego wychowanką. W swojej pracy poruszyłam kwestie teoretyczne procesu resocjalizacji, niedostosowania społecznego, jego etiologii i rodzajów. Przedstawiłam także monografię ośrodka, opierając się o udostępnione mi przez placówkę dokumenty. Opisałam programy profilaktyczne, metody pracy z wychowankami, formy zajęć prowadzone w placówce oraz regulamin i etap powstania ośrodka. Ostatnim rozdziałem są przeprowadzone przeze mnie badania, które miały na celu odpowiedzenie na pytanie: Czy uwarunkowania rodzinne mają wpływ na niedostosowanie się społeczne młodzieży przebywającej w ośrodku? Posłużyłam się metoda ankietową z pytaniami zamkniętymi, półotwartymi i otwartymi. Badania ostatecznie odpowiedziały twierdząco na pytanie, a ich szczegółowa analiza została zawarta w pracy. Głównym celem mojej pracy było przedstawienie w jaki sposób Katolicki Ośrodek Wychowania i terapii Młodzieży w Bielsku- Białej prowadzi resocjalizację swoich podopiecznych oraz z jakimi problemami się oni zmagają.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest zjawisko narkomanii wśród młodzieży licealnej i wybrane czynniki etiologiczne. W moim przekonaniu jest to temat na czasie z uwagi na częstotliwość występowania tego problemu u młodzieży. Praca została podzielona na dwa rozdziały. Pierwszy zawiera podstawowe informacje, definicje, teorie jak i badania z literatury, natomiast w drugim zawarłam hipotezy i problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia wykorzystane w badaniach własnych i inne. Za główny cel mojej pracy obrałam ukazanie zależności między gotowością do używania narkotyków a różnymi czynnikami. Badanie zostało wykonane na populacji 419 uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Użyłam sondażu diagnostycznego jako metody w moich badaniach. Zastosowałam technikę ankietową oraz testową do pomiaru zmiennych. Jeśli chodzi o narzędzie badawcze to zostało ono przygotowane przez promotora mojej pracy. Problematyka przedstawiona w mojej pracy nie wyczerpuje w całości tematu związanego ze zjawiskiem narkomanii, które jest dość obszerne. Mimo że o tej tematyce jest mnóstwo książek, wybrałam po dokładnej kwerendzie bibliotecznej kilkanaście pozycji. Dzięki napisaniu owej pracy poszerzyłam zakres swojej wiedzy co jest dla mnie cenne. Reasumując, myślę, że ukazane zależności między gotowością do używania narkotyków a zmiennymi dość jasno obrazują jak wszystko wpływa na człowieka.

Tematem pracy licencjackiej jest uczenie sposobów wyrażania emocji i ich rozpoznawania u 10 -latków. Głównym założeniem projektu jest nauczenie dzieci wyrażania emocji i ich rozpoznawania. Wyrażania emocji zarówno pozytywnych, jak i negatywnych. Zajęcia zostały przeprowadzone na 10 -letnich dzieciach w Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży we Wrocławiu w filii nr 3. Przeprowadziłam tam cztery zajęcia, które dotyczyły takich emocji jak: radość, zazdrość, złość i stres. Zajęcia przeprowadziłam bez większych problemów, chociaż zdarzyły się pewne sytuacje wymagające mojej interwencji. W pracy skupiłam się na kilku aspektach rozwoju dzieci w młodszym wieku szkolnym takich jak: rozwój poznawczy, rozumowanie moralne, rozwój społeczny, dojrzałość emocjonalna oraz dziecko jako podmiot własnych działań. W pracy zajęłam się również definicją oraz charakterystyką emocji podstawowych. Przedstawiłam również podstawowe funkcje emocji, narzędzia służące do pomiaru emocji, ekspresję emocji, podejście psychofizjologiczne, poznawcze, międzykulturowe w definiowaniu emocji, proces emocjonalny i jego komponenty. Zwróciłam uwagę również na zaburzenia emocjonalne u dzieci takie jak: agresja, ADHD, zaburzenia lękowe. Podałam ich definicje, objawy, przyczyny i klasyfikacje. Przy opisie wybranych zaburzeń emocjonalnych zwróciłam również uwagę na pomoc udzielaną dzieciom na terenie szkoły z wyżej wymienionymi zaburzeniami. Karanie dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi za ich niewłaściwe zachowanie nie jest dobrym rozwiązaniem. Przyczyną niewłaściwego zachowania u dzieci z zaburzeniami emocjonalnymi jest brak poczucia bezpieczeństwa i własnej wartości. W toku prowadzonych zajęć korzystałam z takich metod jak: pogadanka, metoda twórczego rozwiązywania problemów, drama, metoda tworzenia i definiowania pojęć oraz z technik takich jak: mapa pojęciowa , odgrywanie ról, asocjogram, piramida priorytetów oraz ćwiczenie relaksacyjne. Jestem zadowolona z tego, że udało mi się bez większych problemów przeprowadzić zajęcia. Cieszy mnie również to, iż udało mi się nawiązać z dziećmi dobry kontakt. Dobrze czułam się w roli osoby prowadzącej.

Problematyka pracy dotyka najważniejszych kwestii, które są ściśle związane z patriotyzmem. W ciągle zmieniającym się świecie bardzo często ludzie nie mają czasu na zastanawianie się nad wieloma ważnymi kwestiami, na przykład wartościami, którymi powinien kierować się człowiek. Patriotyzm jest jedną z najważniejszych wartości i każdy powinien o nim pamiętać w czasie swojej egzystencji, w przeciwnym bowiem razie bardzo szybko można zgubić ducha narodowego, zapomnieć o swojej własnej tożsamości. W niniejszej pracy starałam się ukazać potrzebę wychowania patriotycznego młodego pokolenia. W XXI wieku formy patriotyzmu rozwijają się z ogromnym dynamizmem. Współczesność otwiera przed ludźmi coraz więcej możliwości, również na polu wychowania ściśle patriotycznego. Celem owej pracy jest przekazanie w sposób możliwie jak najbardziej przystępny i ciekawy wiedzy teoretycznej dotyczącej patriotyzmu, ale również uwrażliwienie na wartość, jaką jest patriotyzm, wpojenie zachowań patriotycznych, kształtowanie postawy patriotycznej, uwrażliwienie na potrzebę ciągłego budowania i dbania o dobro narodowe, a także uświadamianie młodzieży o potrzebie ciągłej pracy nad samym sobą, ponieważ owa praca również jest przejawem patriotyzmu. W swojej pracy przedstawiłam problem wychowania patriotycznego na etapie gimnazjum. Młodzież gimnazjalna przeżywa wiek dojrzewania. Uważam, że sprzyja on wychowaniu patriotycznemu, ponieważ młodzi ludzie mają większą niż dzieci na etapie szkoły podstawowej świadomość swoich działań na rzecz społeczeństwa. Jednocześnie mogą poddawać swoje zachowania i zasłyszane treści refleksjom, analizować je i wyciągać wnioski.

Projekt pedagogiczny dotyczy kształtowania postaw tolerancji i akceptacji w stosunku do osób niepełnosprawnych dla dzieci w młodszym wieku szkolnym. Celem pracy jest uwrażliwienie młodych ludzi na sytuację tych osób, wzbudzenie chęci do pomocy i współpracy z nimi, a także empatii. Konspekty pedagogiczne obejmują tematykę osób niepełnosprawnych ruchowo, intelektualnie oraz niewidomych i niesłyszących. Skupiają się one na doświadczaniu przez uczniów sytuacji, z którymi mogą spotkać się osoby niepełnosprawne, a także na ich wyjątkowości, umiejętnościach, marzeniach. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, ponieważ jest to wieku, w którym zaczyna kształtować się światopogląd człowieka, doświadcza on nowych sytuacji, dlatego warto jest w tym czasie zwracać uwagę dzieci na osoby niepełnosprawne, a także dostarczyć im podstawowych informacji na ten temat, dzięki czemu będzie ono potrafiło w przyszłości prawidłowo zachować się w stosunku do osoby niepełnosprawnej, pomóc jej i umiejętnie wczuć się w sytuację, w której się ona znajduje. Celem tego projektu jest także wyeliminowanie postaw negatywnych poprzez modelowanie, czyli przedstawienie uczniom przykładów różnych osób, które pomimo swojej niepełnosprawności spełniają marzenia, pokazanie, że są one wrażliwe tak jak my i potrzebują naszej akceptacji. Projekt ten może być wykorzystany do pracy nie tylko w szkołach podstawowych ale także w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo - wychowawczych, gdzie dzieci nie spotkały się jeszcze z tą tematyką lub nie są one wystarczająco z nią zapoznane. W projekcie podkreślona jest rola wychowawcy, prowadzącego zajęcia, jego postawa, to w jaki sposób opowiada on o osobach niepełnosprawnych. Dzieci podczas zajęć mają czas na wyrażenie swoich refleksji, uczuć i przemyśleń na temat przedstawionych filmów, przeprowadzonych ćwiczeń i doświadczeń, co jest bardzo ważnym elementem każdego spotkania. Zajęcia obejmują także przedstawienie dzieciom podstawowych informacji na temat niepełnosprawności. Są one poparte zdjęciami, filmami, czy ćwiczeniami, które pomogą im je utrwalić. Dzieci między innymi dowiadują się jak czytają osoby niewidome, jak porozumiewają się niesłyszący, o czym marzą osoby niepełnosprawne intelektualnie, jak funkcjonują osoby niepełnosprawne ruchowo. W dzisiejszym świecie bardzo ważne jest aby pedagodzy, wychowawcy i nauczyciele pokazywali swoim podopiecznym wartość drugiego człowieka i tym samym przygotowywali go do życia w społeczeństwie i prawidłowego w nim funkcjonowaniu, dlatego ćwiczenia zawarte w projekcie mają pokazywać dzieciom, że osoby niepełnosprawne nie są gorsze, lecz wyjątkowe.

Cele pracy było aktywizacja dzieci różnych form spędzania czasu wolnego. Za pomocą gier, zabaw czy tańców integracyjnych pragnę zintegrować grupę, ale także posługując się metodą modelowani i oddziaływania wychowawczego rozwinąć kompetencje społeczne, komunikacje międzyludzką, wspomóc proces socjalizacji, współpracę w grupie, szacunek do drugiej osoby. Jak również zadbać o rozwój fizyczny dziecka. Dzięki posługiwaniu się różnymi formami pracy takimi jak: indywidualna, grupowa i zbiorowa mam okazję pracować z wychowankami na wszystkich poziomach socjalizacji grupy i jednostki. Praca składa się z czterech rozdziałów, a mianowicie dział dotyczący rozwojów dzieci; aspektu pedagogicznego; metody, formy, techniki, opis grupy i konspekty zajęć ostatnim podsumowującym rozdziałem jest refleksja pedagogiczna. Do swojego projektu napisałam cztery konspekty zajęć dla dzieci w wieku od 6 do 13 roku życia. Program dopisany jest placówki w której przeprowadziłam swoje zajęcia a mianowicie Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Źródełko" Wrocław- Leśnica. W refleksji pedagogicznej podsumowałam całą swoją pracę z dziećmi, uwzględniając wszystkie walory i wady wynikające z przeprowadzenia zajęć.

W swojej pracy opisałam potrzebę przekazywania postaw altruistycznych poprzez literaturę. Czytelnik dowiedzieć się może, jak cennym źródłem licznych wartości jest książka i sam obrać stanowisko w tej sprawie. Analizując charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym i dobierając odpowiednie metody i techniki pracy z podopiecznymi, stworzyłam konspekty pracy w świetlicy środowiskowej. Opierają się one na obserwacjach potrzeb podopiecznych, które pozwoliły mi dostrzec deficyt dobrych wartości. Ważne jest, aby przekazywać już od najmłodszych lat dobre wartości, którymi dziecko będzie posługiwać się w codziennym życiu. Ułatwi mu to podejmowanie decyzji oraz pobudzi empatię. Pomoc drugiemu człowiekowi, jest niezmiernie ważna, gdyż dzisiejsze środki masowego przekazu, kreują zakłamany wizerunek człowieka- indywidualistę- walczącego wyłącznie o swoje szczęście. Problematyczne staje się usytuowanie postaw altruistycznych na odpowiednim szczeblu w hierarchii wartości. Postawy prospołeczne nie są uznawane za pierwszorzędne, a jedynie liczy się własne dobro. Zamykamy oczy na drugiego człowieka, zapominając, że sami możemy kiedyś potrzebować pomocnej dłoni. Podopieczni powinni sami wytworzyć w sobie potrzebę pomagania. Ułatwimy im to, jeżeli odpowiednio dopasujemy zajęcia i podeprzemy je właściwą literaturą. Dając możliwość indywidualnej interpretacji dziecku, dajemy również pełną odpowiedzialność za podjęte decyzje. Dziecko nauczy się instynktownie wyciągać pomocną dłoń do innych i będzie znało własne pobudki ku temu. W dzisiejszych czasach sprawą priorytetową jest, aby dzieci dostrzegały potrzebę sięgania po literaturę . W dobie komputeryzacji, rozwoju technicznego i szerokiego dostępu do mediów, książka traci na wartości. To cenne źródło altruizmu i szerokiego spektrum postaw prospołecznych. Rozwija umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji, pobudza wyobraźnię i rozwija kreatywność. Książka, jako „cichy terapeuta”, wspomaga podopiecznych w rozwoju psychicznym, jak i w złagodzeniu objawów niepowodzeń i zmartwień. Dziecko może utożsamić się z głównym bohaterem i zniwelować swój ciężar smutków. Literatura jest również doskonałym „wyciszaczem” złych emocji. Literatura terapeutyczna pozwala podjąć próbę refleksji nad własnymi poczynaniami, jak i nad zachowaniem innych. Uczeń, wzbogacony o nowe doświadczenia i przemyślenia, chętnie podejmie próbę zmiany złych nawyków. Istotne w tym celu jest dobranie odpowiedniej treści i umiejętna praca z tekstem. Dlaczego świetlica środowiskowa ? Jest to placówka, której wychowankami są zazwyczaj dzieci z rodzin z pewnymi deficytami lub dzieci, którym rodzice nie są w stanie zapewnić opieki i swoją obecność. W dużej mierze, można skupić się na zajęciach profilaktycznych, gdzie nie ma miejsca na przymus zaliczenia, czy oceniania. Jest to swobodna przestrzeń, w której dzieci nie tylko przyswajają materiał kanonu szkolnego, ale również spędzają miło czas pod opieką wykształconej kadry. Możemy

Projekt porusza problematykę wielokulturowości będącą niezmiernie ważną kwestią we współczesnym życiu każdego człowieka. Praca oparta jest o zagadnienie edukacji wielokulturowej, której celem jest nauczenie o występowaniu różnorodności kultur i kształtowanie odpowiednich podstaw względem tych odmienności. Zawiera elementy arteterapii, dzięki której tą wiedzę można przekazać dzieciom i młodzieży w ciekawy i przyjemny sposób.

Praca dyplomowa o tytule "Uczenie umiejętności reagowania wobec zagrożeń szkolnych w okresie wczesnej adolescencji zbudowana jest z pięciu rozdziałów. Pierwszy z nich opisuje okres dorastania zarówno w sensie fizycznym, jak i psychicznym. Jest to bardzo ważny okres w życiu człowieka. Zachodzą wtedy zmiany w cele człowieka, zwane dojrzewaniem płciowym. Nastolatkom zmieniają się priorytety, inne są upodobania, cele życiowe. Zniekształca się także obraz samego siebie, co powoduje obniżenie poczucia własnej wartości. To z kolei naraża nastolatków na wzrost podatności na manipulację ze strony otoczenia. Drugi rozdział mówi o skomplikowanej strukturze jaką jest środowisko szkolne uczniów. Opisuje interakcje, jakie w nim zachodzą, charakteryzuje jego funkcjonowanie, a przede wszystkim opisuje mechanizmy kierujące konfliktem. Następny rozdział to sedno pracy. Opisane są w nim cztery najczęściej spotykane w szkole zagrożenia: stres, agresja, wykluczenie i manipulacja. Stres jest negatywną reakcją na sytuacje, z którymi nie potrafimy sobie sami poradzić. Następnie poruszana agresja to celowe i świadome wyrządzanie komuś krzywdy bądź fizycznej, bądź psychicznej. Wykluczenie to niezdolność do funkcjonowania w środowisku społecznym, natomiast manipulacja to wywieranie na kogoś wpływu zgodnie z własnymi preferencjami. Następny rozdział jest metodyczny. Opisuje metody i techniki użyte w projekcie. Zawarte są w nim także konspekty zajęć warsztatowych o tytułach "Złość nie daje mi w kość", "Stres? Co to jest?", "Bezbłędnie mówię nie", "Wszyscy jesteśmy sobie bliscy". Ostatni rozdział to ewaluacja po realizacji projektu, a także refleksja pedagogiczna po przeprowadzonych warsztatach.

Praca dyplomowa o tytule „Rozwijanie kreatywności i umiejętności pracy w grupie poprzez teatr, wśród dzieci z klasy VI” jest projektem pedagogicznym zakładającym rozwój dziecka w tym zakresie. Podzielona na sześć rozdziałów, sprawdza założone teorie i cele pedagogiczne wobec konkretnej grupy rówieśniczej – szóstoklasistów, w placówce szkolnej. Początek pracy analizuje aspekty rozwojowe, w których znajduje się dziecko w tym wieku – fizyczne, społeczne, moralne, tożsamościowe i twórcze. Następnie, mamy do czynienia z charakterystyką teorii pedagogicznych, które stają się podstawą do tworzenia konkretnych ćwiczeń rozwijających kreatywność dziecka. Są tą między innymi terminologie pedagogiki twórczości, opis dziecka twórczego oraz deskrypcja kreatywnego myślenia. Kolejny zakres zainteresowań dotyczy umiejętności pracy w grupie rówieśniczej, używając prostych metod teatralnych, opisanych w konspektach, szóstoklasiści mają za zadanie ze sobą współpracować, komunikować się i wchodzić w konkretne role społeczne, przez co rozwijają swoje umiejętności interpersonalne. Ponadto, używane jest również pojęcie edukacji teatralnej i opis form teatralnych, na których pracują odbiorcy tego projektu – cztery klasy szóste w Szkole Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu. Metodyczna część pracy charakteryzuje jakie metody i techniki zostały użyte do pracy nad rozwijaniem twórczości. Są to przede wszystkim metody praktyczne, ekspresyjne, dyskusja, drama, burza mózgów. Opisane zostały również techniki pracy z dziećmi, a mianowicie technika gier dramatycznych, kontaktów międzyludzkich, rekreacji twórczej, a nawet technika swobodnej ekspresji plastycznej. Scenariusze do zajęć wychowawczych są podzielone na cztery części - „ Kreatywność – co to takiego?”, w którym to szóstoklasiści poznają pojęcie kreatywności i pracują wspólnie, aby myśleć twórczo w praktycznych sytuacjach oraz rozwiązywać sytuacje problemowe. Drugi scenariusz zakłada rozwój dziecka w zakresie technik teatralnych, ogrywania scenek, również w bardziej licznej grupie klasowej. Konspekt „Zagrajmy coś razem” pozwala wykształcić w dziecku umiejętności potrzebne do kreatywnego myślenia, uczy używania skojarzeń do odgrywania inscenizacji oraz emocji do pracy dramą. Ostatni scenariusz, ma za zadanie rozwinąć umiejętności dyskutowania z rówieśnikami, używać pantomimy, aby nauczyć się nieschematycznego myślenia, zarówno indywidualnie, jak i z partnerem. Refleksja pedagogiczna odpowiada na nurtujące pytanie, czy udało się dane cele zrealizować. Czy szóstoklasiści ze Szkoły Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu rozwinęli w sobie umiejętności kreatywnego myślenia i współpracowania z grupą rówieśniczą ? Trudności z jakimi trzeba było się zmierzyć dotyczyły głównie organizacji tychże zajęć. Natomiast główny cel został w dużej mierze zrealizowany, ale bardzo wiele zależało od konkretnej, indywidualnej grupy rówieśniczej. Niełatwe zadanie, jakie mieli przed sobą uczniowie klas szóstych – przede wszystkim związane z użyciem for

W swojej pracy dyplomowej pt. „Kreowanie wartości wśród młodzieży gimnazjalnej” podejmuje tematykę wartości oraz zagrożeń wartości z jakimi do czynienia ma współczesna młodzież gimnazjalna. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój i wpływ dojrzewania młodzieży na proces wychowania. Przedstawiam ogólną charakterystykę rozwoju oraz podział okresów rozwojowych. W charakterystyce rozwoju fizycznego skupiam się na skoku pokwitaniowy, rozwoju pierwszorzędnych cech płciowych, koncentracji na „ja seksualnym” jaka następuje w okresie dorastania. Rozwój poznawczy jaki zachodzi w okresie dojrzewania opieram na koncepcji Jeana Piageta. Dochodzi do przejścia ze stadium operacji konkretnych do stadium operacji formalnych. Możemy wyróżnić dwie fazy myślenia na poziomie operacji formalnych: wczesną oraz późną. Młodzież w tym wieku posługuje się także rozumowaniem hipotetyczno-dedukcyjnym i indukcyjnym. Zwracam również uwagę na rozwój społeczny młodzieży gimnazjalnej. W tym okresie dochodzi do indywiduacji przekonań, bardzo dużego znaczenia nabiera proces włączania się w społeczność. Młodzież często dostosowuje się do norm ustalonych przez grupy rówieśnicze w celu uzyskania aprobaty. W efekcie zwiększających się relacji międzyludzkich jednostka poddaje ocenie zachowania i postawy innych ludzi. W ten sposób kształtuje swój światopogląd. Światopogląd młodych ludzi cechuje się idealizmem młodzieńczym, który składa się z fazy antypacyjnej, kompensacyjnej i normatywnej. W okresie dorastania następuje kryzys tożsamości. W kolejnym rozdziale zajmuje się problematyką wartości i wychowania do wartości we współczesnym świecie. Decyzje jakie podejmujemy są adekwatne do wartości jakimi kierujemy się w życiu. Wyróżniamy wartości pozytywne i negatywne. Z pedagogicznego punktu wiedzenia istotne są wartości pozytywne, gdyż są podstawą dokonywania trafnych wyborów. Wychowanie do wartości powinno być celem zarówno rodziców jak i pedagogów, szczególnie w XXI wieku, gdzie zagrożeniem są mass media oraz kreowany konsumpcyjny styl życia. W dużym stopniu przemiany społeczne wpływają na zmianę wartości. Coraz częściej wartości materialne i hedonistyczne przeważają nad uniwersalnymi. Wartości podstawowe w wychowaniu mają pierwszeństwo, ponieważ ułatwiają przeciwstawianie się wartościom materialnym. Dopiero po uzewnętrznieniu wartości moralnych właściwego wymiaru nabierają wartości materialne. Rodzina pełni szczególną rolę w życiu dziecka, gdyż kieruje procesem wychowania. Nieodłącznym elementem tego zjawiska jest proces socjalizacji i inkulturacji. Socjalizacja może wpływać na dziecko pozytywnie bądź negatywnie- jest to zależne od wzorców postępowania w danej grupie, norm zachowań. Proces socjalizacji możemy rozumieć w perspektywie rozwojowej. Wyróżniamy socjalizację pierwotną, która zachodzi we wczesnych latach życia dziecka, szczególnie w rodzinie oraz wtórną, kiedy jednostka wchodzi do kolejnych grup społecznych. Podczas warsztatów wykorzystałam różne metod

Tytuł mojej pracy, to: "Uczenie dobrych manier dzieci w wieku 10-12". We wstępie zaznaczam dlaczego uczenie dobrych manier jest ważne w naszym życiu codziennym, jak wprowadzenie tego tematu do zajęć może efektywnie wpłynąć na funkcjonowanie dzieci w społeczeństwie. Znajdują się tam również informacje gdzie oraz jak można wykorzystać opracowany przeze mnie projekt w praktyce. W pierwszym rozdziale wyjaśniam pewne pojęcia związane z tematem dobrych manier, takie jak np.: takt, kultura, kultura osobista, komunikacja interpersonalna, współżycie społeczne, moralność... Kolejny rozdział porusza tematykę rozwoju uczniów, który jest bardzo ważnym aspektem w działaniach wychowawczych. W tym rozdziale skupiam się na tym, jakie charakterystyczne zmiany zachodzą w zachowaniu, myśleniu oraz funkcjonowaniu dzieci w wieku 10-12 lat. Dzieci w tym wieku znajdują się wedle psychologii rozwojowej na etapie młodszego wieku szkolnego. Charakterystycznymi zmianami w tym okresie są między innymi: przejście od niewymuszonej aktywności do wykonywania nowych zadań, obowiązków; dostosowanie się do norm panujących w społeczeństwie oraz oczywiście rozpoczęcie nauki w szkole, które wiąże się z wieloma trudnościami i wyzwaniami. Na rozwój całościowy uczniów mają wpływ następujące komponenty, które opisuję szczegółowo w pracy: rozwój procesów poznawczych, rozwój rozumowania wartości moralnych, rozwój społeczny, rozwój osobowości. Kolejny rozdział ukazuje aspekt pedagogiczny uczenia dobrych manier. W nim opisane jest, jak poznanie zasad savoir vivre ułatwi dzieciom funkcjonowanie w społeczeństwie, jak ważne jest nauka o wartości w procesie socjalizacji. W rozdziale tym poruszany jest również temat komunikacji interpersonalnej, która ma szansę zostać rozwinięta i ułatwić komunikowanie się z rówieśnikami i nie tylko, dzięki umiejętności wykorzystywania zasad savoir vivre w życiu codziennym. Od komunikacji interpersonalnej bardzo blisko jest do współżycia społecznego, które również dzięki wiedzy i wykorzystywaniu dobrych manier przynosi efektywną współpracę. W rozdziale nr IV opisane są metody pracy z dziećmi, są one opisane szczegółowo, niektóre metody wybrane przeze mnie, to: metody asymilacji wiedzy, metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy, metody praktyczne, metody oddziaływań grupowych. Wybrałam również techniki oddziaływań grupowych, takie jak: techniki wymiany opinii, techniki oparte na dramatyzacji. Wszystkie metody i techniki dobierane były przeze mnie w taki sposób, aby ich zadaniem była aktywizacja, odprężenie ale też nauka poprzez zabawę. W dalszej części rozdziału charakteryzuję szkołę oraz klasę, w której przeprowadziłam zajęcia. Była to klasa V i liczyła ok 25 dzieci (które brały udział w zajęciach). W kolejnym podrozdziale znajdują się szczegółowe konspekty zajęć. Kolejnym rozdziałem jest moja refleksja pedagogiczna nad przeprowadzonymi zajęciami - opisuję tam, co udało mi się zrealizować, co mogłabym poprawić w swoim projekcie, aby przyniósł on jeszcze lepsze ef

Streszczenie pracy dyplomowej Głównym celem pracy pt.: „Rozwijanie twórczego myślenia u dzieci poprzez stosowanie metod aktywizujących” jest pokazanie jak można rozwijać twórcze myślenie poprzez wykorzystanie metod aktywizujących. Praca składa się z 4 rozdziałów . We wstępie znajduje się opis jakie cechy posiada człowiek kreatywny oraz czynniki hamujące rozwój twórczego myślenia. Zamieszczone są w nim również informacje w jakim okresie życia człowieka twórczość jest najbardziej rozwinięta. Pierwszy rozdział teoretyczny wprowadza i rozwija temat twórczego myślenia. Wyjaśnia czym ono jest oraz jego cel. Autor prezentuje w nim również metody i techniki aktywizujące, ich rodzaje i zadania oraz zalety. W drugim rozdziale pracy opisany jest rozwój wychowanków w procesie twórczym oraz charakterystyka młodszego wieku szkolnego: rozwój społeczny, procesy poznawcze oraz osobowość. W trzecim rozdziale metodologicznym opisana jest metodyka wykorzystywana podczas tworzenia projektu pedagogicznego. Autor zamieścił w nim również stworzone przez siebie scenariusze zajęć. Czwarty ostatni rozdział zawiera opis i specyfikę placówki w której zostały przeprowadzone zajęcia. W podsumowaniu znajduje się analiza przeprowadzonych zajęć, sukcesy, trudności napotkane podczas prowadzenia zajęć, prognozy na przyszłość oraz co można zmienić w scenariuszach. W zakończeniu autor opisał co pokazały zajęcia oraz w jaki sposób można zachęcić dzieci do rozwijania twórczego myślenia. Zawarte są w nim też wskazówki, które może wykorzystać kreatywny nauczyciel podczas zajęć.

Praca na temat: ,,Uczenie współdziałania w grupie rówieśniczej, zajęcia przeznaczone dla VI klasy szkoły podstawowej'' dotyczy nauki dzieci współpracy. Aspekty, które zawiera moja praca to charakterystyka rozwoju dzieci w wieku dojrzewania. Praca zawiera rozwój moralny, społeczny, tożsamościowy oraz wpływ emocji na działanie dzieci. Konspekty, które zawarłam w pracy dotyczą rozwoju wielu umiejętności społecznych takich jak: rozwiązywanie konfliktów, nauka współpracy, integracja, wzmacnianie zaufania w grupie. Konspekty uwzględniają cykl czterech zajęć, trwających 45 minut lekcyjnych. Ćwiczenia, które zastosowałam mają na celu zachęcić dzieci do aktywnej pracy na lekcji. Istotnym aspektem w pracy jest rozwój umiejętności rozpoznawania i opisywania swoich stanów emocjonalnych. Dzieci, które w najbliższym czasie będą zmieniały otaczające je środowisko, potrzebują tego typu zajęć. Ćwiczenia mają na celu, wzmocnienie motywacji w grupie.

Praca licencjacka porusza temat edukacji ekologicznej w szkole podstawowej. Projekt został przeze mnie przygotowany dla uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej- są to dzieci w wieku 10-13 lat. Podczas zajęć dostarczane są im zarówno nowe informacje, jak również zajęcia te pomagają utrwalić zdobytą wcześniej wiedzę. Projekt zakłada, że po jego zakończeniu uczniowie będą znali podstawowe zasady ekologicznego stylu życia oraz będą potrafili się do nich zastosować. W rozdziale pierwszym omówiony został rozwój człowieka w interesującym mnie okresie rozwojowym- wieku dorastania (10-15 rok życia). Ponieważ wszystkie zmiany zachodzące w początkowych okresach rozwoju człowieka mają konsekwencje w późniejszych latach i są bardzo znaczące w funkcjonowaniu danej osoby w dorosłym życiu, w pracy opisane zostały zmiany rozwojowe różnych funkcji: poznawczych, emocjonalnych, społecznych oraz rozwój światopoglądu i moralny. W rozdziale drugim omówione zostało pochodzenie terminów związanych z edukacją ekologiczną, jej cele i sposoby ich realizacji. Opisana została także edukacja ekologiczna w szkołach podstawowych w Polsce, ponieważ to właśnie szkoła podstawowa jest instytucją, która jako pierwsza podaje dzieciom uporządkowaną wiedzę na temat środowiska przyrodniczego i jego ochrony. Opisana też została Narodowa Strategia Edukacji Ekologicznej, ponieważ jest to jeden z głównych dokumentów dotyczących edukacji ekologicznej w Polsce. Rozdział trzeci traktuje o metodach i technikach zastosowanych w trakcie realizacji warsztatów z uczniami. Wybrane metody miały na celu zachęcenie dzieci do aktywnego udziału w zajęciach. W pracy zostały opisane takie metody: metody asymilacji wiedzy- w skład których wchodzą: pogadanka, metoda objaśnienia, metoda samodzielnego dochodzenia do wiedzy, "burza mózgów", pokaz i metoda zadaniowa. Następnie opisane zostały metody oddziaływań grupowych oraz techniki zastosowane w pracy z dziećmi. W pracy zostały także zawarte konspekty zajęć wychowawczych, na których podstawie przeprowadzone zostały warsztaty z dziećmi. Kolejnym rozdziałem- czwartym- jest podsumowanie przebiegu zajęć. Grupa, w której zostały one przeprowadzone , to klasa V. Liczy 23 osoby, chodzą one do jednej klasy od pierwszej klasy szkoły podstawowej. W analizie przebiegu zajęć zostały opisane poszczególne zajęcia z zaznaczeniem, które z ćwiczeń szczególnie przypadły dzieciom do gustu, a w które nie chciały się zaangażować. Zawarte zostały w nim także wnioski wyciągnięte po przeprowadzonych zajęciach. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie podsumowujące treści zawarte w pracy.