Celem mojej pracy było wsparcie dzieci w świetlicy szkolnej, w kwestii wspomagania poprawnej wymowy. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ zauważyłam znaczny spadek dbałości wypowiedzi u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W związku z powyższym, przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 6-9 lat. Dokonałam analizy podstawowych pojęć, z zakresu wad i zaburzeń wymowy, wskazując zarówno deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze aspekty związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy przy Szkole Podstawowej nr 73 im. Generała Władysława Andersa we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali zaburzenia w zakresie poprawnej realizacji głosek R, SZ, CZ, oraz niedbałość w zakresie prawidłowej i wyraźnej wymowy. Zaplanowałam projekt działań, ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się głównie na ćwiczeniach artykulacyjnych, oddechowych oraz słuchowo- ruchowych. Zajęcia zrealizowałam w dniach 19- 25.05.2016r. w czasie pracy świetlicy. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła umiejętność prawidłowej wymowy. Poprawiła się ogólna wymowa wybranych głosek. Można było także zauważyć, większą dbałość i poprawność wypowiedzi. Problem sprawiły zadania złożone zarówno z ćwiczeń artykulacji, jak i aktywności słuchowo- ruchowej. Wymagały one kilkukrotnego objaśnienia i przypominania o zasadach, w trakcie przeprowadzanego zadania. Jednakże, założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej, kilka razy w tygodniu. Jego zaletą jest to, że zajęcia może prowadzić każdy pedagog, bez specjalistycznego wykształcenia logopedycznego.

Nimniejsza praca została poświęcona sposobom kompensowania deficytów w zakresie kompetencji społecznych u dzieci przebywających w WCOW we Wrocławiu przy ul. Lekcyjnej 29. W wyniku nieodpowiedniego procesu wychowania i socjalizacji wychowankowie tej placówki wykazują szereg nieprawidłowości w zakresie kompetencji społecznych, które wpływają na obecne oraz przyszłe funkcjonowanie tych dzieci w świecie. W rozdziale pierwszym szczegółowo został opisany rozwój młodzieży w okresie adolescencji, a w szczególności rozwój fizjologiczny, poznawczy, społeczny, oraz emocjonalny. Celowością tego było ukazanie związku pomiędzy zmianami zachodzącymi w tym wieku, które nierozerwalnie wiążą się z okresem dorastania, oraz emocjami jakie są z nim związane. Młody człowiek w tym wieku dysponuje już jakimś poziomem doświadczeń, który ma wpływ na nabywanie kolejnych umiejętności społecznych. W momencie, gdy te doświadczenia już przez niego nabyte nie są prawidłowe pojawia się szereg trudności, między innymi w nabywaniu przez młodzież kompetencji społecznych. W rozdziale drugim zostały wyjaśnione najważniejsze pojęcia związane z kompensowaniem deficytów w zakresie kompetencji społecznych. Przedstawiona została ich struktura, typy sytuacji społecznych, w których brak kompetencji społecznych powoduje problemy w kontaktach z innymi ludźmi i prawidłowym funkcjonowaniu jednostki w świecie. Rozdział trzeci został poświęcony ogólnemu opisowi placówki interwencyjnej. Zostały umieszczone tam jej cele zadania i funkcje, oraz stosowane metody i formy pracy opiekuńczo- wychowawczej. Kolejny rozdział zawiera opis WCOW ul. Lekcyjna 29 we Wrocławiu. Można w nim zapoznać się z historią tej placówki, zapoznać się z dokumentacją na podstawie, której ona działa, a także z metodami i formami w niej stosowanymi w terapii prowadzonej z dziećmi. Rozdział piaty zawiera metodologiczne podstawy projektu własnego . Można tam odnaleźć cele jakie zostały przeze mnie określone, oraz wybrane metody i formy, którymi będę posługiwała się w części projektowej. Część projektowa zawiera szczegółowy opis efektów przeprowadzonych zajęć wraz z konspektami, które posłużyły do realizacji założonych celów. Podsumowanie to kolejny rozdział tejże pracy jest to kwintesencja całości pracy, a w szczególności części projektowej.

Głównym celem mojej pracy jest kreowanie postaw prozdrowotnych poprzez aktywność fizyczną u dzieci w wieku 6-8 lat. W pierwszym rozdziale pracy prześledziłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku 6-8 lat. Opisałam zmiany w rozwoju społecznym, poznawczym, moralnym oraz w rozwoju fizycznym, który ma największe znaczenie dla tematu mojej pracy. Drugi rozdział mówi o zdrowiu, jako kapitale wychowanków, a także o aktywności fizycznej, która jest nieodzownym elementem życia człowieka. W rozdziale trzecim znajduje się opis świetlicy szkolnej, podstawy prawne jej funkcjonowania, funkcje i zadania, metody i formy, a także wyposażenie oraz kadra świetlicy. W rozdziale czwartym opisałam konkretną placówkę, w której przeprowadziłam cykl zajęć, który ma na celu wykreowanie w dzieciach postaw prozdrowotnych. Zwróciłam uwagę na zasoby placówki, jej specyfikę. Rozdział piąty opisuje metodyczne podstawy projektu. Opisane są w nim metody i techniki oddziaływań wychowawczych, które pomogą w realizacji zamierzonego celu. Projekt odpowie na potrzeby danej placówki, a także dzieci do niej uczęszczających.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „ Kształtowanie postaw humanitarnych wobec zwierząt w klasach IV – VI szkoły podstawowej. Rozwój dzieci w tym wieku a mianowicie od 10 do 12 lat jest bardzo ważny, gdyż dziecko powoli zaczyna wkraczać w dorosły świat. Rozwojowi podlegają wszelkie obszary funkcjonowania człowieka, jedne w większym stopniu, niektóre w mniejszym jednak każde z nich jest równie istotne. W mojej pracy zostały omówione takie płaszczyzny rozwoju jak fizyczny, poznawczy, społeczny oraz moralny. Rozwój moralny odgrywa największą rolę jeśli chodzi o temat mojej pracy. Jest on bowiem bazą do kształtowania postaw humanitarnych wobec zwierząt. Postawę możemy określić jako ukształtowany pogląd, który rozwinął się w nas na podstawie różnych doświadczeń, przeżytych emocji oraz wiedzy a także dyspozycji do oceniania i emocjonalnego reagowania na przedmiot w stosunku, do którego wykazujemy określoną postawę. W tym etapie rozwoju moralnego dochodzi do formowania się wśród dzieci moralności autonomicznej nie opartej na karze czy nagrodzie lecz na własnych przekonaniach o słuszności danego postępowania, na tym czy coś jest właściwe. Dziecko na tym etapie zaczyna tworzyć własne standardy zachowania według, których postępuje. Myślę, że jest to bardzo dobry moment aby zakorzenić w dzieciach przyjazny i emocjonalny stosunek do zwierząt aby ich relacja człowiek – zwierze opierała się na empatycznym spojrzeniu na naszych pupili, na przyjaźni oraz chęci niesienia pomocy w potrzebie. Kształtowanie wśród dzieci postawy humanitarnej wobec zwierząt zwiększy ich wrażliwość na cierpienie i zaniedbania nie tylko jeśli chodzi o zwierzęta lecz również w stosunku do ludzi. Część projektowa mojej pracy składa się z pięciu scenariuszy zajęć poświęconych tematyce zwierząt, które zostały przeze mnie zapożyczone ze strony internetowej projektu edukacyjnego „Psubraty – ochrona humanitarna zwierząt.” Każdy z użytych przeze mnie konspektów poruszał problematykę sytuacji zwierząt, ich problemów oraz tego co my możemy zrobić aby im pomóc. Moim celem było zmuszenie dzieci do refleksji na temat potrzeb i uczuć zwierząt. Chciałam uświadomić im, że zwierzęta są bardzo podobne do ludzi oraz, że pewnymi działaniami możemy nawet nieświadomie uczynić im krzywdę. Uważam, że kształtowanie w dzieciach postawy humanitarnej jest bardzo ważne ponieważ to jak je traktujemy jest świadectwem naszego człowieczeństwa.

Moja praca licencjacka dotyczy rozwijania kompetencji interpersonalnych wśród gimnazjum. Podjęłam ten temat ponieważ coraz częściej zauważalny jest brak rozmowy twarzą w twarz między młodymi osobami. Do komunikacji posługują się przeważnie telefonami komórkowymi czy służą im do tego wszelakie media społecznościowe. Uważam, że jest to ogromny problem naszej cywilizacji. Nastolatkowie rozmawiając ze sobą twarzą w twarz czują się w pewien sposób nieswojo i niekomfortowo, ponieważ boją się, że jakiekolwiek ich kłamstwo może być zauważone przez rozmówce poprzez mimikę twarzy czy gesty. W poszczególnych rozdziałach pracy przedstawiona jest definicja pokolenia nastolatków, którzy nazwani zostali „kciukowcami”, a także opisane są konsekwencje jakie wynikają z braku kontaktów międzyludzkich. Zajęcia, które przeprowadziłam w ramach pracy uważam, że były interesujące, ponieważ uczniowie bardzo chętnie brali w nich udział i wdawali się w dyskusję. Rozmowa zwłaszcza w społeczności klasowej jest, bardzo ważna, ponieważ w ten sposób dowiadujemy się o nowo poznanych osobach ciekawych rzeczy, które są prawdziwe, a nie zaczerpnięte z serwisu społecznościowego.

Tematem mojej pracy jest konsumpcja jako czynnik kształtujący tożsamość w świetle narracji młodych dorosłych. Celem mojej pracy jest poszerzenie wiedzy na ten temat na podstawie analizy literatury przedmiotu jak i badań własnych. Pracę podzieliłam na trzy rozdziały. Pierwszy z nich dotyczy teoretycznych podstaw pracy. Omówiłam w nim najważniejsze dla mojej pracy zagadnienia: konsumpcję i związane z nią zjawiska, pojęcie tożsamości w ujęciu pedagogicznym oraz opis grupy młodych dorosłych. Drugi rozdział dotyczy metodologii pracy. Na jego podstawie określiłam problem badawczy, na którym skupiłam się w swoich badaniach: "Jak konsumpcja kształtuje tożsamość młodych dorosłych?". Zdecydowałam się również prowadzić badania metodą jakościową za pomocą techniki jaką jest wywiad swobodny ze standaryzowaną listą poszukiwań. W rozdziale trzecim znajduje się analiza przeprowadzonych przeze mnie wywiadów z podziałem na konkretne problemy szczegółowe takie jak: 1) Co młodzi dorośli wiedzą/myślą o konsumpcji? 2) Jak na przestrzeni czasu zmieniały się marzenia, plany na przyszłość dotyczące tożsamości, młodych dorosłych? 3) Jaką rolę w życiu młodych dorosłych pełnią gadżety? 4) Jakie czynniki motywują młodych dorosłych do pracy? 5) Jaką wartość mają rzeczy materialne w okazywaniu miłości/uczuć przez młodych dorosłych? Dzięki analizie literatury przedmiotu udało mi się osiągnąć zamierzony cel mojej pracy. Natomiast poprzez przeprowadzone badania uzyskałam odpowiedź zarówno na główny problem badawczy jak i pięć problemów szczegółowych. Mogę stwierdzić, że konsumpcja często skłania ludzi do pewnych zachowań. Opisywana jest ona w literaturze jako dążenie do zaspokajania swoich potrzeb, zużywanie oraz identyfikację samego siebie z posiadanymi dobrami materialnymi. Jednakże dane empiryczne, które udało mi się zebrać wskazują na coś jeszcze. Nie wszystkie jednostki definiują swoją osobę na podstawie wartości konsumpcyjnych. Ważne okazują się relacje międzyludzkie (często stawiane ponad dobra materialne, szczególnie w pracy) jak i sama jednostka i jej tworząca się wraz z wiekiem tożsamość.

Seriale paradokumentalne są dość nowym zjawiskiem w polskiej telewizji. Jednak ich teren jest niezbadany w polskiej literaturze. Z racji małej ilości materiałów dotyczących stricte paradokumentów, wydało mi się bardzo ciekawe zgłębienie tej problematyki. Również, poza oczywistym pogłębieniem swojej wiedzy naukowej, chciałabym, aby inni pedagodzy spojrzeli na seriale paradokumentalne jako na źródło inspiracji do pracy z młodzieżą i dorosłymi. W pierwszym rozdziale przedstawiam całe podłoże teoretyczne do mojej pracy. Moje rozważania wyjdą od analizy kultury, jako fenomenu trwającego od wieków w społeczeństwie, aż do narodzin kultury popularnej. Seriale telewizyjne, jako nieodłączny element współczesnej popkultury, również maja swój potencjał dydaktyczny - tak samo jak kultura popularna. Przejście przez historię seriali pozwoli mi wyklarować definicję „serialu paradokumentalnego”. Końcowy fragment pierwszego rozdziału poświęcam na zagadnienia pedagogiki krytycznej oraz kategorię ukrytego programu. W rozdziale drugim, który jest stricte teoretyczny, przedstawiam podstawy metodologiczne. Jest to płynne i dość skrótowe przejście poprzez badania ilościowe i jakościowe. Ostatni rozdział poświęcam na analizę jakościową serialu paradokumentalnego „Szkoła”. Za pomocą analizy treści spróbuję odpowiedzieć na takie kwestie, jak: „Jakie elementy »ukrytego programu« są dostrzegalne w tym serialu?”; „Jakie problemy dotykają młodzież w tym serialu?”; czy też „Gdzie uczniowie szukają pomocy, gdy problemy się już pojawią?” i inne zawarte w problemach szczegółowych. Ciekawość badawcza pozwoliła mi przeprowadzić te badania nie z perspektywy jakościowej. Zakończenie natomiast będzie klamrą spinającą całość pracy i odpowiedzią na pytanie "Jaki obraz szkoły i świata społecznego wyłania się w świetle analizy serialu paradokumentalnego »Szkoła«?".

Praca licencjacka porusza temat promocji aktywnego wypoczynku dzieci w młodszym wieku szkolnym na terenach wiejskich. Składa się ona z części teoretycznej i projektowej. Część teoretyczna zawiera pięć rozdziałów, natomiast szósty rozdział to projekt. Pierwszy rozdział części teoretycznej omawia rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym (rozwój fizyczny i motoryczny, rozwój poznawczy, społeczny, emocjonalny i moralny). Drugi rozdział dotyczy problemu, poruszonego w tytule pracy, a mianowicie aktywnego wypoczyneku w czasie wolnym, gdzie w czterech podrozdziałach omawiam pojęcie czasu wolnego, rolę czasu wolnego w życiu człowieka, a w szczególności dziecka, formy spędzania czasu wolnego przez dzieci, środowisko życia człowieka (miasto/wieś) a formy spędzania czasu wolnego, a także czynniki wpływające na wybór form spędzania czasu wolnego przez dzieci. Trzeci i czwarty rozdział poświęcony jest specyfice placówki, którą wybrałam jako miejsce realizacji projektu. W trzecim rozdziale w sposób ogólny opisuję specyfikę i sposób funkcjonowania świetlicy szkolnej, natomiast kolejny rozdział poświęcony jest już konkretnej świetlicy szkolnej (świetlica szkolna w Zespole Szkół im. Bronisława Malinowskiego w Bystrzycy), dla której został napisany projekt. Piąty rozdział jest metodycznym omówieniem części projektowej. Na część projektową, którą zawiera rozdział szósty składa się pięć konspektów zajeć, które zostały napisane by realizować cel wychowawczy zawarty w pracy. I tak kolejno konspekty zostały zatytułowane: „Czym jest nuda?”, „Majowy krajobraz”, „Teatrzyk kukiełkowy: Czerwony Kapturek”, „Gra planszowa: Wycieczka do ZOO”, „Ruch to zdrowie”. Praca opatrzona jest wstępem i podsumowaniem. Treści, które zawiera praca poparte są literaturą, która została starannie wybrana, by jak najpełniej omówić problem aktywnego wypoczynku w czasie wolnym dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Niniejsza praca zatytułowana jest: „Literatura popularna jako przestrzeń edukacyjna w świetle wypowiedzi dorosłych czytelników”. Celem tej pracy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jakie edukacyjne aspekty literatury popularnej wskazują młodzi dorośli? Praca składa się z trzech rozdziałów: w pierwszym podjęłam próbę wyjaśnienia i ujednolicenia terminologii. Rozróżniłam kulturę masową od popularnej oraz ujednoliciłam termin. Następnie ukazałam potencjał literatury już na etapie socjalizacji pierwotnej po wtórną. Przedstawiłam przestrzeń kształcenia na poziomie edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej. Skupiłam się docelowo na nieformalnej, która bezpośrednio dotyczy dorosłych czytelników objętych badaniami. W drugim rozdziale dokonałam określenia celu i przedmiotu badań, ustaliłam problem badawczy oraz trzy obszary, które umożliwiły mi uzyskanie odpowiedzi na interesujące mnie zagadnienie. Dokonałam krótkiego wprowadzenia w paradygmaty, jakie występują w badaniach edukacyjnych z uwzględnieniem tego, na którym oparłam swoją pracę (paradygmat interpretatywny w perspektywie humanistycznej). Przedstawiłam strategie ilościowe i jakościowe w badaniach pedagogicznych z uwzględnieniem mocnych i słabych stron obu. W swojej pracy posługiwałam się badaniami jakościowymi. Dlatego też, opisałam metody zbierania danych strategią jakościową, skupiając się na wywiadzie swobodnym pogłębionym, za pomocą, którego prowadziłam badania. W rozdziale trzecim dokonałam przedstawienia próby badawczej, a także analizy zgromadzonego materiału. Swoimi badaniami objęłam młodych dorosłych w przedziale wiekowym 25 – 40 lat. Respondenci, których objęłam badaniami, są to młodzi dorośli, czytelnicy literatury popularnej, dobrowolnie sięgający po dzieła kultury. Na podstawie wyników badań dowiedziałam się, jakie walory dostrzegają, czego się uczą młodzi dorośli oraz czym się kierują podczas doboru literatury popularnej. Po przeprowadzeniu badań, dokonałam ich analizy, która umożliwiła mi zestawienie dotychczasowych założeń (na podstawie teoretycznego rozdziału) z danymi uzyskanymi w toku wywiadów.

Tematem pracy jest "Taniec jako wspomaganie edukacji artystycznej w wychowaniu wczesnoszkolnym. w pierwszym rozdziale pracy zawarte są informacje na temat rozwoju dzieci w młodszym wieku szkolnym, w kolejnym rozdziale zawarte są informację dotyczące tańców wykorzystanych w projekcie oraz informacje dotyczące rytmiki oraz wpływu tańca na działanie sfery emocjonalnej, motorycznej, poznawczej człowieka.w trzecim rozdziale opisana została szkoła podstawowa, zadania szkoły, funkcje szkoły.W czwartym rozdziale opisana została placówka Szkoła podstawowa im. Marii Konopnickiej nr 1 w Wołczynie. Piaty rozdział skupia się na metodycznych podstawach projektu. część II pracy to projekt zawierający konspekty opraz opis przeprowadzonych zadań.

Przedmiotem pracy jest doświadczanie starości na podstawie analizy blogów seniorów. W rozdziale teoretycznym pracy omówiono zagadnienia dotyczące starości, internetu jako wyzwania współczesnego świata oraz fenomenu, jakim niewątpliwie stało się blogowanie w obecnym świecie. Podjęte zostały rozważania na temat pozycji człowieka starego w społeczeństwie i kulturze, zmiany jakie zachodzą w życiu osób starych oraz przedstawienie starości jako jednego z etapów życia człowieka. Następnie omówione zostały możliwości i zagrożenia wynikające z użytkowania internetu, jego edukacyjny i społeczny potencjał, a także sposoby użytkowania internetu przez seniorów. Poruszono także zagadnienia początków blogowania, dziennikarstwa internetowego oraz blogów jako pamiętników internetowych. W rozdziale metodologicznym omówione zostały cel i problemy badawcze pracy, paradygmaty w badaniach edukacyjnych, strategie ilościowe i jakościowe oraz metody zbierania danych. Rozdział trzeci zawiera analizę zebranego materiału i odpowiedzi na problemy badawcze postawione w pracy, dotyczące stosunków rodzinnych i partnerskich seniorów, podejmowanych przez nich aktywności, opisywania swojej starości i problemów, z jakimi muszą zmierzyć się w codziennym życiu.

Rozpoczęcie edukacji w oddziale zerowym to ważne wydarzenie w życiu każdego dziecka oraz jego rodziny.Klasy zerowe są oddziałami przedszkolnymi ale coraz częściej znajdują się one w budynkach szkolnych co ma pomóc dzieciom oswoić się z miejscem, nauczycielami i zmianą trybu z samej zabawy na naukę połączoną z zabawą. Dobry początek w klasie zerowej może więc oznaczać, że dziecko w przyszłości będzie sobie lepiej radzić podczas edukacji szkolnej, łatwiej przejdzie przez napotkane trudności i niepowodzenia oraz nabierze szacunku do siebie i swoich obowiązków.Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej w oddziale zerowym jest ważnym wydarzeniem w życiu dziecka i rozpoczyna w nim nowy etap. Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze rozstania z rodzicami i osobami bliskimi, kontakty i interakcje z rówieśnikami oraz nieznanymi im osobami dorosłymi, dla innych oznacza zmianę znanej grupy przedszkolnej oraz pań przedszkolanek na zupełnie nowe, nieznane im osoby. Obie sytuacje mogą być powodem przeżywania przez dziecko silnych negatywnych emocji. Dzieci w wieku pięciu lat są jeszcze silnie emocjonalnie uzależnione od rodziców lub opiekunów i nie bardzo potrafią sobie poradzić bez ich pomocy. W oddziale zerowym dziecko nie jest pozostawione samo sobie, bo może liczyć na pomoc nauczyciela a czasami również na pomoc drugiego nauczyciela wspomagającego jednak problem tu stanowi jeszcze słaba komunikacja słowna dziecka. Pięciolatek może nie potrafić dobrze komunikować się słownie, a złe zrozumienie go przez nauczyciela będzie kolejną trudną sytuacją dla dziecka. Kolejnym powodem stresu dla dziecka może być to, że i sala oddziału zerowego, zabawki w niej, stoły, meble są inne niż w domu lub w przedszkolu. Wielkość szkoły może przytłoczyć, jej topografia, ilość innych uczniów w szkole, jej kolory, kształty pomieszczeń to wszystko może być powodem stresu. Dziecko odbiera wszystko co go otacza poprzez zmysły a one podpowiadają mu, że otoczenie nie jest znane i dziecko nie poczuje się w nim bezpiecznie. Przestrzeń go otaczająca nie jest oswojona co czyni ją niebezpieczną i wzbudza to lęk. Z powodu tak wielu trudności dzieci rozpoczynające edukację w oddziale zerowym często mają problemy z adaptacją w nowym środowisku. Te trudności można nazwać stresem adaptacyjnym, który może przejawiać się poprzez odmowę przez dziecko chodzenia do zerówki, płaczem przy rozstaniach z rodzicami, agresją lub biernością, apatią i brakiem zainteresowania kontaktem z rówieśnikami. Problemom adaptacyjnym mogą również towarzyszyć objawy somatyczne takie jak wymioty, biegunka, bóle głowy oraz brzucha, problemy ze snem. Niektóre dzieci zaczynają często chorować, może również nastąpić regres objawiający się moczeniem nocnym lub problemami z mówieniem, jąkanie i obgryzanie paznokci również jest charakterystyczne przy zaburzeniach adaptacyjnych. Te wszystkie niepokojące sygnały dają rodzicom i nauczycielom znać, że z dzieckiem dzieje się coś złego, z czym sobie ono nie radzi a poprzez wszystkie trudne zac

Praca magisterska została napisana pod tytułem „Świat współczesnej młodzieży w świetle analizy wybranych seriali telewizyjnych”. Docelową grupę badawczą pracy stanowi pokolenie dzisiejszej młodzieży. Praca ma na celu analizę rzeczywistości młodzieżowej w oparciu o wybrane problemy badawcze oraz interpretację określonych scen z wyselekcjonowanych seriali pochodzenia amerykańskiego oraz polskiego. Praca składa się: ze wstępu, który wprowadza czytelnika do tematyki badań, z trzech rozdziałów głównych, które zawierają w sobie wyszczególnione podrozdziały, z zakończenia obejmującego wnioski z analizy badawczej oraz podsumowanie całości badań. Rozdział pierwszy niniejszej pracy magisterskiej określa podstawę teoretyczną wybranego tematu. W celu wstępnego wyjaśnienia tematyki współczesnej młodzieży w pierwszej kolejności zostało objaśnione zagadnienie młodzieżowej kategorii społecznej. Aby zrozumieć istotę młodzieży jako określonej kategorii w społeczeństwie zostały poruszone następujące kwestie: wybrane definicje i teorie młodzieżowe, kultura „młodzieżowa” oraz problemy pokolenia młodzieży. Następnie został wyjaśniony obszar edukacji oraz kultury popularnej. Fragment ten pełni rolę wstępu do analizy opierającej się na wybranych serialach telewizyjnych. W tej części pracy zostały wytłumaczone pojęcia: kultury, kultury masowej oraz kultury popularnej. Został również poruszony temat edukacyjnego potencjału kultury popularnej. Ostatni fragment rozdziału pierwszego dotyczy serialu telewizyjnego jako fenomenu w kulturze popularnej. W tej części pracy zostało objaśnione: miejsce serialu telewizyjnego w kulturze współczesnej, jego ujęcia definicyjne wraz z historią powstania, rodzaje seriali oraz edukacyjny charakter seriali. Rozdział drugi pracy magisterskiej obejmuje podstawy metodologiczne pracy. We wstępie tego fragmentu został wyselekcjonowany problem główny badań oraz wynikające z niego problemy szczegółowe, które tworzą pewnego rodzaju ramy badań magisterskich. Problem główny brzmi następująco: Jak ukazany jest świat współczesnej młodzieży w wybranych serialach telewizyjnych?. Kolejnym elementem rozdziału drugiego jest wybór: paradygmatu, który będzie decydował o dalszym przebiegu badań, strategii badawczej, metody oraz techniki badań. Wyselekcjonowanym paradygmatem jest paradygmat krytyczny. Badania magisterskie będą przebiegać w zgodzie z teorią obecną w badań jakościowych. Metodą zbierania danych w niniejszej pracy jest przeszukiwanie archiwów, natomiast techniką badawczą- analiza treści. Rozdział trzeci zawiera analizę oraz wnioski z badań. Niniejszy rozdział pracy zawiera: przedstawienie wybranego materiału badawczego, który został wyselekcjonowany ze zbioru seriali pochodzenia polskiego i amerykańskiego, wstępne refleksje badawcze oraz próbę uzyskania odpowiedzi na postawione problemy szczegółowe w oparciu o analizę wybranych scen serialowych.

Praca magisterska została napisana pod tytułem „Stereotypy płci w reklamie telewizyjnej kierowanej do odbiorcy dziecięcego”. Głównym centrum zainteresowania niniejszego dzieła jest kultura popularna, środki masowej komunikacji oraz zakorzenione we współczesnej rzeczywistości stereotypy płci. Grupą badawczą będącą w centrum całości procesu badawczego są odbiorcy dziecięcy. Praca ma na celu ukazanie funkcjonowania istniejących w społeczeństwie stereotypów płci powielanych za pomocą reklamy telewizyjnej kierowanej do młodych odbiorców, gdzie podstawą stały się wyróżnione problemy badawcze, a także analiza wyselekcjonowanych nagrań reklamowych. Wybór tematyki pracy jest nieprzypadkowym posunięciem, gdyż tak ukazany fragment rzeczywistości stanowi dla autorki pracy ciekawy obszar badawczy. Niniejsza praca uporządkowana jest według specyficznego podziału. Początkowym elementem jest wstęp ukazujący główne przesłanie dzieła. W kolejnych etapach praca podzielona została na trzy rozdziały, w których wykrystalizowane zostały poszczególne podrozdziały. Końcowym elementem jest zakończenie, którego głównym zadaniem jest podsumowanie całości działań zawartych w pracy. Pierwszy rozdział skupia się na teoretycznych podstawach tematyki będącej w centrum zainteresowania dzieła. Początkowa część owego rozdziału zajmuje się miejscem kultury popularnej w społeczeństwie. Poruszone zostały istniejące w metodologicznym piśmiennictwie definicje określające kulturę popularną, a także jej edukacyjny oraz socjalizacyjny potencjał. W centrum następnej części pierwszego rozdziału są środki masowej komunikacji. Podrozdział ten skupia się na ukazaniu różnorodnych definicji określających mass media, na pełnionych przez nie różnorodnych funkcjach oraz zadaniach, a także na ich wychowawczej i edukacyjnej roli. Trzeci podrozdział zajmuje się charakterystyką reklamy. Analizie została poddana historia powstania reklamy, jej definicje i pełnione funkcje, a także posiadane cele oraz stosowane techniki oraz środki. Ostatni czwarty podrozdział poświęcony został tematyce stereotypów płci. Ukazane zostały elementy takie jak źródła powstania stereotypów, przegląd określających je definicji, jej rodzaje, cechy oraz pełnione funkcje, czy także odniesienie reklamy w stosunku do stereotypów. Druga część niniejszej pracy magisterskiej odnosi się do metodologicznych podstaw dzieła. Rozdział ten początkowo skupia się na ukazaniu oraz określaniu celu oraz problemu badawczego dzieła. Analiza ów fragmentu pozwoliła na wykrystalizowanie się głównego problemu badawczego pracy jakim jest pytanie : „W jaki sposób ukazywane są stereotypy płci w tekstach reklamowych z udziałem dzieci?”. Podstawą pełnego przedstawienie niniejszego problemu badawczego stało się ukazanie i analiza celów badawczych pracy. Kolejną fazą niniejszej części pracy stała się analiza poszczególnych paradygmatów użytecznych w różnorodnych badaniach edukacyjnych. Dokładny przegląd każdego z istniejących paradygmatów warunkował wyb

Praca licencjacka pt. „Kształtowanie postaw tolerancji wśród młodzieży wobec osób niepełnosprawnych w gimnazjum masowym” dotyczy spolegliwości oraz sposobu traktowania osób niepełnosprawnych przez młodzież w wieku gimnazjalnym. Rozdział pierwszy „Rozwój dziecka w okresie wczesnej adolescencji (między 13 – 15 rokiem życia)”, przedstawia wyjaśnienie terminu rozwój, tudzież zawiera informacje dotyczące rozwoju fizycznego, społecznego, moralnego jak i poznawczego młodzieży w okresie wczesnego dorastania. W rozdziale drugim „Tolerancja i niepełnosprawność w ujęciu teoretycznym” zawarta została definicja terminu niepełnosprawności jak i tolerancji. Wyjaśnieniu podjęta została również definicja postawy oraz przedstawiona została jej struktura. Poruszona została również problematyka integracji z jednostkami z niepełnosprawnością w systemie edukacji. Rozdział trzeci zatytułowany „Gimnazjum jako instytucja edukacyjna” zawiera prawne uwarunkowania funkcjonowania wyżej wymienionej placówki jak i porusza tematykę kompetencji zawodowych oraz zadań nauczyciela gimnazjum. Przedstawia również misję placówki gimnazjalnej, jej cele oraz zadania. Rozdział czwarty „Gimnazjum nr 23, im. Wandy Rutkiewicz we Wrocławiu” jest charakterystyką placówki, w której zrealizowany został projekt oddziaływań wychowawczych. Rozdział ten zawiera również dokumentację placówki. Charakterystyce została poddana także grupa docelowa w której przeprowadzone zostały zajęcia oraz kadra wyżej wymienionego gimnazjum. W rozdziale piątym „Metodyczne podstawy projektu własnego” znajduje się wyjaśnienie pojęcia metod wychowania, oraz przedstawione zostały metody i techniki zastosowane w projekcie pracy. Rozdział szósty „Projekt” zawiera wszystkie scenariusze zajęć, które zrealizowane zostały w Gimnazjum nr 23, we Wrocławiu oraz podsumowanie ich przebiegu. Główną inicjatywą podjęcia tematu było zintensyfikowanie zdolności do akceptacji i zrozumienia „inności” ludzi niewydolnych intelektualnie czy też fizycznie.

Praca pt.: „Subkultura kibiców jako przestrzeń socjalizacji - w świetle wypowiedzi fanów piłki siatkowej”, to próba odpowiedzi na znaczące pytanie: w jaki sposób subkultura kibiców tworzy przestrzeń socjalizacji? Celem pracy było poznanie opinii fanów piłki siatkowej na temat funkcjonowania subkultury kibiców oraz uzyskanie wiedzy o tym, jakie mechanizmy socjalizacji mogą w niej występować. Tematyka, jaką poruszyłam, wiąże się z moim wieloletnim zainteresowaniem piłką siatkową oraz zauważeniem niedostatku badań związanych z kibicami piłki siatkowej, a także spojrzeniem na fanów piłki siatkowej przez pryzmat innych grup kibiców. Praca ta złożona jest z trzech rozdziałów. Pierwsza część to rozdział zawierający teoretyczne podstawy pracy. Omówiona jest tu istota socjalizacji, subkultur w perspektywie pedagogicznej oraz kibicowanie jako forma subkultury. Drugi rozdział jest częścią metodologiczną. Zaprezentowany w niej jest cel i problem badawczy pracy, paradygmaty w badaniach edukacyjnych oraz ilościowe i jakościowe strategie w badaniach pedagogicznych. Przedstawione są też metody stosowane w badaniach jakościowych i ta, która została wybrana do przeprowadzenia badań w mojej pracy – wywiad swobodny. W rozdziale ostatnim, czyli badawczym, znajduje się analiza przeprowadzonych badań oraz wypowiedzi respondentów. W części tej znajdują się również odpowiedzi na postawione problemy szczegółowe pracy oraz główny problem badawczy. Badania zostały przeprowadzone w paradygmacie interpretatywnym przy wykorzystaniu metody badawczej, jaką jest wywiad swobodny. Po analizie badań można stwierdzić, że subkultura kibiców tworzy przestrzeń socjalizacji dzięki temu, że występują w niej różne mechanizmy socjalizacji, a przekaz socjalizacyjny zachodzi zarówno dzięki interakcjom międzyludzkim, zwyczajom i aktywności twórczej członków grupy oraz ich postępowaniu.

Tematem pracy jest animaloterapia jako forma wspomagania pracy z dziećmi. Całość skupia w sobie wiedzę teoretyczną z zaledwie namiastką praktyki tego typu terapii. Praca jest projektem edukacyjnym ze względu na zawartą w niej teorię. Animaloterapia nie jest powszechną formą terapii, jednak osiągane wyniki i bardzo ciekawa forma pracy, sprawiają że warto bliżej poznać całą idee tego zagadnienia. Jak sama nazwa wskazuję jest to terapia przy udziale zwierząt, gdzie w przeprowadzeniu zajęć biorą udział różne gatunki jak i rasy w zależność od wskazanej diagnozy. Animaloterapia polega na kontakcie ze zwierzętami, które wcześniej są do tego specjalnie szkolone i przyuczane. Od nazw zwierząt przyjęto nazewnictwo poszczególnych form animaloterapii: dogoterapia, felinoterapia, hipoterapia, delfinoterapia. Warto także zaznaczyć, że w animaloterapii, oprócz wymienionych, wykorzystywane są także inne gatunki zwierząt, a także ptaki i ryby. Praca demonstruje możliwości jakie niesie za sobą tego typu form pracy, jej zalety i niezwykłe właściwości. Zwierzęta sprzyjają rozwojowi emocjonalnemu i społecznemu. Dzieci wchodzą w swoiste relacje ze zwierzętami, traktują je jako bliskie stworzenia przywiązują się do nich. Uczą się, też troski o inną istotę i odpowiedzialności za nią. Dowiadują się, że i ona ma swoje potrzeby, które należy zaspokoić. Dzięki temu mogą wyzbywać się egoizmu, tego, że najpierw trzeba zwierzakowi dać jeść lub wyjść z nim na spacer a dopiero potem się bawić. To sprzyja wykształcaniu poczucia obowiązku. Widząc, ze zwierzę odczuwa ból, choruje, mogą zrozumieć, że podobnie jest z ludźmi. To może być przydatne w kształtowaniu się w dziecku wrażliwości, współczucia, empatii. Badania wykazują również, że większość domowych pupili działa na dzieci relaksacyjnie , przy nich czują się bardziej bezpiecznie, dodają im one otuchy, nie czują się samotne. W kolejnym rozdziale postaram się przybliżyć definicje animaloterapii, opisać wybrane przeze mnie metody działania z poszczególnymi zwierzętami, oraz ich charakterystykę, metody pracy i ich rezultaty. Przybliżę historie rozwoju zooterapii na świecie i w Polsce. Przedstawię plany zajęć z wybranymi zwierzętami. Ze względu na edukacyjny charakter mojej pracy, skupię się przede wszystkim na określonych zajęciach, którym przyświeca konkretne działanie i cele. Rozdział pierwszy jest zapoznaniem się z podstawowymi osiągnięciami rozwojowymi na etapie dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdzie wyróżniony został rozwój fizyczny, poznawczy, społeczny, moralny, oraz emocjonalny. Rozdział drugi jest rozwinięciem tematu animaloterapii, gdzie przedstawiona jest historia tego typu terapii, kto jest prekursorem animaloterapii, oraz kto wprowadził to pojęcie. Następnie tekst skupia się na działaniach, które są przeprowadzanie przy udziale zwierząt. interwencja z udziałem zwierząt Animal Assisted Activity (AAA) – aktywność z udziałem zwierząt. Animal Assisted Therapy (AAT) – terapia z udziałem zwierząt. Animal Assisted

Zabawa jest podstawową formą działalności dziecka, towarzyszy mu od początku życia. W momencie zabawy dzieci są odprężone radosne i potrafią przyswoić więcej informacji. W Okresie przedszkolnym podstawowym zadaniem dzieci staje się uczenie, nie powoduje to wyeliminowania zabawy z ich życia natomiast na tym poziomie rozwojowym powinny być wprowadzone zabawy dydaktyczne i tematyczne. Zabawy i gry wzmacniają mechanizm myślenia a także spostrzegawczość. dzięki temu później łatwiej zapamiętują reguły ortograficzne, matematyczne i nie maja problemu z przyswajaniem nowych wiadomości. Zabawa zaspokaja potrzeby rozwojowe zwłaszcza na podłożu psychicznym. Zabawy dydaktyczne ukierunkowane są na osiągnięcie konkretnego celu, tj. rozwoju procesów poznawczych, dziecko w sytuacji zadaniowej pobudza swoja ciekawość, rozwija aktywność umysłową, koncentruje uwagę i panuje nad emocjami. Zabawa powinna zajmować centralne miejsce w wychowaniu przedszkolaka, jest ona jedną z jego podstawowych potrzeb. nie można wychowywać aktywnego, samodzielnego, inteligentnego dziecka nie dając mu możliwości bawienia się, czyli poznawania świata w przyjemy dla niego sposób rozwijania umiejętności uczenia się poprzez pobudzanie różnych bodźców.

Praca licencjacka dotyka problemu podejmowania skutecznych działań wychowawczych, skoncentrowanych na rozwoju sfery emocjonalnej w warunkach opieki instytucjonalnej z dziećmi w młodszym wieku szkonym. W pracy zostały przeanalizowane najpopularniejsze teorie Inteligencji Emocjonalnej (IE) oraz wynikające z nich kompetencje emocjonalne. Na podstawie analizy literatury ustalono najczęściej spotykane deficyty w zakresie zdolności emocjonalnych u dzieci przebywających w instytucjonalnych formach opieki oraz podęto próbę przeciwdziałania ich powstaniu poprzez rozwijanie zdolności posiadanych przez dzieci. W przeprowadzonym cyklu zajęć skoncentrowano się na poszerzaniu wiedzy dotyczącej emocji, budowaniu świadomości emocjonalnej w dzieciach oraz wzmacnianiu skłonności do refleksji.

Celem niniejszej pracy było stworzenie i realizacja zajęć wychowawczych i dydaktycznych dotyczących rozwoju twórczości poprzez arteterapię u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w ZSS. Praca nad tym obszarem u dzieci z niepełnosprawnością pozwala na rozbudzenie ich kreatywności, wzmożenie pewności siebie, poznanie własnej osoby i ogólnie rzecz biorąc wpływa pozytywnie na rozwój emocjonalny, społeczny i intelektualny. Jako grupę odbiorców wybrałam wychowanków internatu ZSS im. Marii Grzegorzewskiej w Legnicy, ponieważ poznałam te dzieci już wcześniej i zauważyłam u nich deficyt na tle twórczości własnej. Analizując fazy rozwoju psychologicznego dzieci z niepełnosprawnością, doszłam do konkluzji, iż poszczególne ich szczeble są mocno zaniżone. Dzieci mają problemy na poziomie intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Fizycznie są raczej sprawne i na tym samym etapie co dzieci w normie. W pracy wzięłam pod uwagę przede wszystkim sferę duchową, umysłową i społeczną. Wybrałam arteterapię jako czynnik odgrywający główną rolę w przedsięwzięciu, ponieważ ma ona bardzo szeroki zakres możliwości. Wśród wielu definicji, można wyróżnić arteterapię względnie postrzeganą jako terapię przez sztukę, lub jako konkretne techniki, np. taniec, hodowla roślin, plastyka, muzyka, teatr, obcowanie z lasem i morzem oraz zabawa. Rozkwit pedagogiki specjalnej w Polsce miał największy zasięg pod koniec XIX wieku podczas zaborów. Powstały wtedy pierwsze szkoły specjalne. Obecnie istnieje wiele wyspecjalizowanych placówek działających dla dzieci z niepełnosprawnością. Wychowawcy są wykształceni w kierunku oligofrenopedagogiki, oraz posiadają kursy terapeutyczne pomagające w pracy z takimi dziećmi. Internat Zespołu Szkół Specjalnych daje możliwość wypełniania obowiązku szkolnego w pełnym wymiarze. Wychowankowie oprócz zajęć elementarnych, typowo dydaktycznych, uczą się tu również kompetencji społecznych oraz samoobsługowych. Taki typ szkolnictwa daje możliwość wielostronnego rozwoju dziecka. Ośrodek w Legnicy powstał w połowie XX wieku i rozwijał się na przestrzeni lat, aż do teraz. W tym momencie Zespół Szkół Specjalnych posiada 2 szkoły podstawowe, 2 gimnazja, zasadniczą szkołę zawodową, internat oraz ośrodek rehabilitacyjno-wychowawczy. W internacie przebywają dzieci od poniedziałku do piątku, dla niektórych to ich dom, bo swojego nie mają, lub nie znają, a na weekendy trafiają do domu dziecka w Golance Dolnej. Wychowankowie posiadają niepełnosprawność w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim. Z moich obserwacji dochodzę do wniosku, iż dla niektórych z nich znacznie większym obciążeniem niż niepełnosprawność, jest zachwianie emocjonalne, patologiczni rodzice lub ich brak. Toteż postanowiłam, że sposób pracy, które zastosuję w scenariuszach zajęć, ma być atrakcyjny dla dzieci, dać im odreagować napięcie, poczuć się bezpiecznie i pozwolić im poznać własną wartość. Głównie zastosowałam metody zadaniowe. Projekt zawiera 5 przykładowych konspektów za

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „ Kształtowanie umiejętności radzenia sobie z nieśmiałościa u dzieci w wieku wczesnoszkolnym ( 6-8 lat ) w świetlicy szkolnej” Nieśmiałośc jest bardzo często spotykanym zjawiskiem. Szeroko rozpowszechniona cecha oznacza posiadanie trudności w nawiązywaniu relacji z innymi ludźmi. Często bywa, że to rodzic są głównym powodem niskiego poczucia własnej wartości dziecka. Nieśmiałość określa się również jakos skrępowanie w obecności innych osób. Skromność , bojaźliwość najczęściej spowodowane są brakiem wiary we własne siły lub powodem mogą być również skomplikowane rodzinne schematy. Jest to zjawisko niezwykle złożone, zachodzą wówczas liczne zakłócenia w sferze samoorientacji i emocjonalnej . Nieśmiałośc stwarza spory problem w zyciu towarzyskim, uniemożliwia zawierania nowych znajomości , zawierania silniejszych więzi takich jak miłość lub przyjaźń. Problemem staje się czerpanie radości ze spędzania czasu z bliskimi osobami. Przeszkadza w publicznym wypowiadaniu się oraz podczas wygłaszania swojego zdania. Sprawia to, że inni nie zauważają mocnych stron osoby nieśmiałej, a w oczy rzuca się jedynie brak odwagi i wycofanie, często temu towarzyszy niestety szykanowanie, przez co dochodzi czasami nawet do samobójstw, które są następstwem depresji. Można to oczywiście zmienić, za pomocą licznych zajęć socjoterapeutycznych dziecko może nabrać doświadczenia w życiu społecznym i zyskać pewność siebie. Zmiany umożliwiają efektywniejszą współpracę w grupie. Celem mojej pracy jest ukształtowanie umiejętności poradzenia sobie z nieśmiałością wśród dzieci w świetlicy szkolnej, podniesienie ich poczucia wartości oraz dostarczenie dzieciom poczuia własnej wartości, bezpieczeństwa i optymistycznego podejścia do siebie i innych. Wymaga to dużo czasu, ale zapobieganie nieśmiałości wymaga odpowiedniego kształtowania osobowości wychowanków, a najważniejsze jest to , aby dbać o wpajanie prawidłowych ideałów, dopilnowanie aby stawiane wyzwania były na poziomie możliwości realizacji. Nieśmiałość izoluje od ludzi, znacznie utrudnia kontakt, niszczy poczucie koherencji, bardzo utrudnia wykorzystanie potencjału intelektualnego, w rezultacie prowadzi to do niskich ocen w szkole, odrzucenia przez rówieśników. Dzieci w wieku wczesnoszkolnym uczą się dopiero kontaktów z innymi dziećmi, posiadają wówczas wiedzę zasięgniętą z domu. Poprzez obserwację dziecko widzi, kto, czy i po co liczy się z jego zdaniem, zauważa wówczas, czy to co mówi ma jakiekolwiek znaczenie, czy ktoś się z nim liczy. Bardzo wiele zależy od sytuacji rodzinnej , różnych schematów obowiązujących w rodzinnym domu, jak domownicy się do siebie nawzajem odnoszą . Chciałabym zwrócić szczególną uwagę na wzmocnienie dzieci podczas moich zajęć . Znając swoje mocne strony można znacznie więcej zdziałać , Zachowanie dzieci jest pośrednio i bezpośrednio uzależnione od stopnia rozwoju, gdyż dzieci prawidłowo rozwinięte mają większe możliwości podcz

Celem mojej pracy było przeciwdziałanie cyberprzemocy wśród uczniów szkoły podstawowej w Piotrkowicach, a zwłaszcza u uczniów klasy VI, którzy dopuścili się do tego typu agresji w swojej klasie. Przez nieumyślne działania stali sie jednocześnie sprawcą i ofiarą tej przemocy. Związku z tym, istotne było poszerzenie ich wiedzy oraz pokazanie im w jaki sposób to zjawisko krzywdzi niewinne osoby. Aby zrealizować mój cel stworzyłam część teoretyczną i projektową pracy dyplomowej. W części teoretycznej miałam za zadanie nakreślić problem cyberprzemocy występującej wśród młodych osób. Związku z tym, część I składała się z 5 rozdziałów, które były wzajemnie sie łączyły i uzupełniały. W rozdziale I opisałam rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny oraz moralny dziecka w okresie wczesnej adolescencji. Istotne było szersze wyjaśnienie rozwoju emocjonalnego oraz społecznego. Miało to na celu wyjaśnienie dlaczego dorastająca młodzież powiela wiele różnych destruktywnych zachowań. Rozdział drugi dotyczył teorii z zakresu aktu cyberprzemocy. Ważne było wyjaśnienie czym jest ta przemoc, jakie ma rodzaje, formy, czym charakteryzuje się cyberprzestrzeń, a także do czego ona prowadzi młodych ludzi. Istotne było nakreślenie jaką rolę ma sprawca oraz świadek w tej przemocy. Na podstawie tego rozdziału oraz przeczytanej literatury mogłam stworzyć konspekty, w których zawarłam najważniejszą wiedzę do przekazania uczniom. Kolejny III rozdział wyjaśniał czym charakteryzuje się szkolnictwo w szkole podstawowej. Wymieniłam zadania, funkcje oraz opisałam role nauczyciela w polskiej oświecie. W rozdziale IV opisałam placówkę, w której realizowałam zajęcia. Wymieniłam najważniejszą dokumentacje szkolną zadania, formy, metody pracy, a także uwzględniłam kadrę pedagogiczną. Istotny był podrozdział dotyczący samych uczniów szkoły podstawowej w Piotrkowicach. Dzięki istotnym informacją przekazanych od wychowawcy, mogłam stworzyć konspekty w których uwzględniłam odpowiednie zajęcia dla tej grupy. Ostatni V rozdział dotyczył metod oraz technik wykorzystanych podczas realizacji zajęć. Dokładne opisanie ich, pomogło mi dopasować odpowiednie cele, dzięki którym po każdych zajęciach uczniowie zdobywali stosowną wiedzę. Część II projektowa stanowi strukturalny element mojej pracy. To w niej na podstawie części I-teoretycznej mogłam stworzyć pięć konspektów zajęć. Każde zajęcia miały za zadanie wzbogacić uczniów w konkretne wiadomości z zakresu cyberprzemocy. Uczniowie sami stworzyli definicje cyberprzemocy, poznali jej rodzaje, formy, motywacje sprawcy. Oprócz tego tworzyli katalogi, listy zachowań w różnych sytuacjach dotyczących tego typu agresji. Wymieniali uczucia, emocje, jakie towarzyszą ofiarą cyberprzemocy oraz tworzyli ulotki, w których zachęcali do aktywnego spędzania czasu zamiast siedzieć przed komputerem. Zajęcia miały charakter nie tylko profilaktyczny, ale miały też za zadanie zbliżyć do siebie grupę, z czym klasa też miała problem. Poprzez zorganizowanie za

Tematem pracy jest kreowanie kompetencji społecznych poprzez gry i zabawy. Poruszono zagadnienia takie jak kompetencje społeczne, omówiono dlaczego gry i zabawy są ważne w młodszym wieku szkolnym. W części teoretycznej zostały przedstawione rożne aspekty kreowania umiejętności społecznych poprzez gry i zabawy. Założeniem pracy jest udowodnienie jak znaczący wpływ na rozwój, zwłaszcza ten społeczny mają gry i zabawy. W pierwszym rozdziale zostały przedstawione różne aspekty rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Pierwszy podpunkt nawiązuje do rozwoju społecznego. Kolejny podrozdział to poruszenie aspektu moralnego wśród dzieci w młodszym wieku szkolnym. Tu nawiązano do spostrzeżeń Kohlberga. .W punkcie o rozwoju poznawczym zauważono cechy charakterystyczne dla dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zmiany w pamięci, postęp w układzie nerwowym, poznawanie celowości rzeczy. Poruszono pogląd Jeana Piageta o operacjach konkretnych. W pracy omówiono też rozwój fizyczny dziecka- sprawność ruchową i możliwości manualne u dziecka siedmioletniego. W drugim rozdziale zatytułowanym „Problematyka” przybliżone zostało pojęcie zabawy, od czego wywodzi się ten termin oraz nawiązano do tego, że obecnie zabawa w edukacji odgrywa bardzo ważną rolę. Z rozdziału można się dowiedzieć jak zabawę postrzega ośmiolatek. Rodzaje zabaw zostały opisane w kolejnym podrozdziale. Nawiązano do zabaw które ułatwiają wejść w grupę, ale także takie które pozwalają dziecku się zrelaksować. Opisano dramę w której są odgrywane scenki jako pewien typ zabaw, ale nie pominięto także gry w role gdzie dziecko naśladuje określoną postać. Wymieniono zabawy zespołowe, tematyczne które wpływają na kreowanie kompetencji społecznych, poszerzają wyobraźnię, kształtują techniki manipulacyjne. Kolejny podrozdział dotyczy kompetencji społecznych a podrozdział zatytułowany „ Fenomen nauki poprzez zabawę” nawiązuje do tego jak ważne dla osiągnięcia celów edukacyjnych jest dobre przeprowadzenie zabawy, która pozwala ten cel osiągnąć. Dalej jest opis świetlicy szkolnej, w której zostały przeprowadzone zajęcia. Opisano czym zajmuje się ta instytucja oraz dalej poruszono podstawy prawne placówki, później jest temat związany ze świetlicą znajdująca się w Starych Bogaczowicach przy Zespole Szkół. Tu skupiono się na przedstawieniu konkretnych dokumentów znajdujących się w tej placówce oraz przedstawiono zadania i cele tej świetlicy. Scharakteryzowano uczniów szkoły. Został tez przytoczony regulamin świetlicy. Piąty rozdział został poświęcony podstawą metodyki pracy projektowej. Omówiono struktury i cele procesu poznawczego, nawiązano do koncepcji Antoniny Guryckiej, która opisała schemat procesu. Skupiono się na celach dostosowanych do całej pracy i kreowania kompetencji społecznych. Wyróżniono cel kreatywny, który ma ukształtować, stworzyć w dzieciach postawy społeczne, aby dziecko mogło nabyć szereg kompetencji, które są niezbędne w młodszym wieku szkolnym, ale przedstawiony jest też cel optymalizujący aby

Tematem mojej pracy jest rozwijanie postaw twórczych u dzieci poprzez zajęcia z fotografią, w której głównym celem było zapoznanie ich z owym pojęciem oraz zastosowaniem go w życiu codziennym. Za nim przeszłam do głównego tematu opisałam również w swojej pracy rozwój: poznawczy, emocjonalny, moralny, społeczny i fizyczny dziecka w przedziale wiekowym 10-13. Dzięki tej wiedzy mogłam dostosować swoje zajęcia, tak, aby były one adekwatnie do wieku uczniów. W II rozdziale skoncentrowałam się na scharakteryzowaniu subdyscypliny pedagogiki, jaką jest pedagogika twórczości, która skupiona jest na warunkach i metodach, które pobudzając nasz potencjał twórczy oraz postawie, która ukierunkowana jest na niesieniu pomocy dzieciom i dorosłym a także związanymi z nią kluczowymi pojęciami. Ważne są w tym temacie również pojęcia takie jak: pojęcie twórczości oraz myślenia twórczego, które nie posiadają głównej definicji natomiast są one dużym obiektem zainteresowań wielu naukowców. Oczywiście ważna jest również przy tym postawa twórcza, którą określa się mianem „ dyspozycji do tworzenia” i od której oczekuje się umiejętności: spostrzegania, rozumienia, reagowania, stawiania pytań i angażowania się w konkretne działania. Należy również wspomnieć jak ważne są cechy charakteru takie jak: wytrwałość, otwartość na świat, koncentracja, odpowiedzialność, pewność siebie, determinacja, które stanowią warunek pracy twórczej. Jak wspomniałam na początku rozwijanie owej postawy w mojej pracy oparte jest również na zajęciach związanych z fotografią, która jest środkiem ekspresji swobodnej. Fotografią pasjonuję się od kilku lat, dlatego uważam, iż jest to świetna forma wyrażania swoich, emocji, cech charakteru, punktu widzenia za pomocą zdjęć. Przybliżyłam w skrócie historię fotografii, w której częstym tematem prac była architektura sakralna i renesansowa, dzięki której wciąż szukano nowych inspiracji, co skutkowało często zmianą własnego stylu do otaczającego nas świata. Zauważono również, iż to, co nas otacza nie tylko można wyrazić poprzez uchwycenie architektury, ale również poprzez ukazanie w inny sposób natury, przedmiotów oraz otaczających nas ludzi. W III rozdziale skupiłam się głównie na historii polskiego szkolnictwa , którą Okoń definiuje jako: ,, instytucje oświatowo-wychowawczą, która zajmuje się kształceniem dzieci, młodzieży oraz dorosłych, odpowiednio do przyjętych w danym społeczeństwie celów i zadań oraz koncepcji oświatowo-wychowawczych i programów, aby osiągnąć te cele potrzebna jest odpowiednio wykształcona kadra pedagogiczna, nadzór oświatowy, baza lokalowa, wyposażenie i zabezpieczanie budżetowe skarbu państwa oraz samorządów lub innych źródeł. Szerzej nasze szkolnictwo opisałam w IV rozdziale, który poświeciłam opisaniu konkretnej wybranej przez siebie instytucji, jaką jest szkoła podstawowa nr 113 we Wrocławiu, w której zamieściłam konkretne cele i zadania, jakie spełnia moja placówka. Natomiast ostatnie dwa rozdziały były poświęcone głownie meto

Tematem mojej pracy licencjackiej jest"Kształtowanie kompetencji interpersonalnych u pierwszoklasistów w Szkole Podstawowej nr 1 w Wołczynie". Zagadnienie poruszające istotny społeczny proces komunikacji i adaptacji dziecka do nowego środowiska. W całym tym procesie najważniejsze jest dobro dziecka i jego potrzeby. Rozpoczynając naukę szkolną uczeń powinien nabywać określone kompetencje społeczne, które umożliwiają mu funkcjonowanie w nowym środowisku jakim jest szkoła. Celem mojej pracy jest kształtowanie u ucznia tych społecznych kompetencji oraz rozwijanie potencjału dziecka w toku ich nabywania. W rozdziale I opisane zostały określone rozwoje, charakterystyczne dla młodszego wieku szkolnego:6-12 r.ż., rozpoczynając od rozwoju psychicznego dziecka i zmian w nim występujących, zarówno w jego psychice jak i zachowaniu. Nowe środowisko stawia nowe wymagania, zadania, z którymi dziecko musi sobie poradzić, modyfikując swoje zachowanie, w celu poprawnej adaptacji. Niemniej jednak okres ten jest dość trudnym i emocjonalnym czasem dla dziecka. W rozdziale I omówiony został także rozwój poznawczy, w tym między innymi koncepcje J.Piageta.Istotnym i szeroko zdefiniowanym z racji tematu pracy jest rozwój społeczny, a w jego obrębie także omówiony został rozwój osobowości oraz rozwój zdolności komunikacyjnych. Prawidłowy rozwój społeczny warunkuje funkcjonowanie w grupie, poprawne relacje z rówieśnikami, sposoby komunikowania się oraz stwarza możliwości przyjmowania określonych ról społecznych. W środowisku szkolnym, w grupie dziecko nabywa umiejętności kształtowania wspólnych zainteresowań,celów, a także doświadcza poczucia przynależności oraz tożsamości. Osobowość dziecka i jej rozwój pozwala na kształtowanie świadomości siebie, własnych działań i zachowań, w tym również na kontrolowanie emocji, dzięki swojej aktywności. Rozdział II to wyjaśnienie definicji kompetencji interpersonalnych oraz ich rola w społecznym rozwoju dziecka. To dzięki tym kompetencjom dziecko opanowuje umiejętności nawiązywania kontaktu społecznego oraz skutecznej komunikacji. Wykształca się także dojrzałość szkolna, czyli umiejętność w nabywaniu wiedzy i działaniu w różnych sytuacjach w skutek pozytywnej adaptacji do środowiska. Rozdział II zawiera także opis inteligencji interpersonalnej według D.Golemana. Wyróżnia on rodzaje spostrzegania emocji, które są częścią tej inteligencji, która pozwala na kierowanie własnym rozwojem oraz życiem. Wspomniana została również psychospołeczna koncepcja wychowania H.S. Sullivana, której główną tezą było to iż osobowość człowieka kształtują zarówno czynniki biologiczne jak i społeczne. W rozdziale II przytoczone są także niektóre badania kompetencji społecznych dzieci. III rozdział dotyczy szkoły podstawowej, jej definicji oraz prawnej podstawy jej funkcjonowania, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30.V. 2014r. "w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typac

Wulgaryzacja języka jest coraz bardziej popularna we współczesnym świecie. W mojej pracy licencjackiej chciałabym się zająć tym problemem. Wulgaryzacja jest widoczna w internecie, telewizji, w książkach czy nawet w muzyce, której słuchamy. Rozwoju językowego nie możemy spowolnić, jest taki sam u wszystkich z nas. Spowalnia się on jedynie w niektórych przypadkach np. izolowanie dziecka od niemowlęcia od otoczenia. Około 5 miesiąca dziecko zaczyna gaworzyć, a mowa rozwija się później. Dziecko zaczyna od mało skomplikowanych słów takich jak: mama, tata, baba. Później rozwój językowy jest coraz większy. Dziecko poznaje coraz więcej słów, a co za tym idzie dziecko zaczyna powtarzać po innych. Może też zacząć używać wulgaryzmów, ponieważ dziecko nie rozumie jeszcze większości słów jakich używa. Uważa, że skoro usłyszało dane słowo od mamy czy w telewizji to wolno je używać. Dlatego widząc już w młodym wieku, musimy reagować. Wytłumaczyć dziecku, że to nie są ładne słowa i nie powinno ich używać. Wulgaryzacja języka w internecie: dziecko będące w wieku szkoły podstawowej korzysta bardzo dużo z komputera. Przesiadując w "sieci" ogląda wiele filmów, słucha różnej muzyki. Większość z nich nie jest wolna od wulgaryzmów, dlatego musimy mieć kontrolę nad tym co robią nasze dzieci, na jakie strony wchodzą. Muzyka, a najbardziej hip-hop są ogromem przekleństw. W mojej pracy podałam kilka przykładowych utworów, jednak jest ich więcej. A telewizja? Również w programach telewizyjnych widzimy wulgaryzmy. W przykładowym programie dla dzieci "Mali giganci" słyszymy jak jedna z jurorek przeklina wypowiadając się o występach dzieci. Czy chcemy aby w naszym kraju rządził język prostacki i niekulturalny? Cykl 5 zajęć przeprowadziłam w szkole podstawowej im. UNICEF w Grabowie nad Prosną. Dzieci z klasy 5a są to osoby, u których już kilkakrotnie usłyszało przekleństwa i dlatego mnie tam skierowano. Dzieci bardzo chętnie uczestniczyły w moim zajęciach i chętnie odpowiadały na moje pytania. Były chłonne wiedzy. Zajęcia upłynęły nam w miłej atmosferze. Byłam bardzo zadowolona z ich przebiegu, a dzieci jak się okazało wzięły sobie do serca to, o czym mówiłam i zaczęły kształtować swoje słownictwo i swoich rówieśników.

Praca została poświęcona zagadnieniom związanym z gotowością szkolną dziecka sześcioletniego rozpoczynającego naukę w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Przedstawiono ogólny rozwój sześciolatka oraz poziomy, jakie powinien osiągnąć, aby być gotowym do rozpoczęcia edukacji. Skupiono się na głównym zagadnieniu, czyli osiąganiu dojrzałości szkolnej. Wykazano jakie kompetencje i sprawności powinny zostać opanowane, a także z jakimi problemami można się spotkać podczas jej zdobywania. Wyróżniono diagnozy, które badają poziom gotowości szkolnej oraz pomagają określić, które obszary wiedzy i umiejętności należy ćwiczyć. Scharakteryzowano cele, zadania, funkcje, dokumentację oraz kadrę szkoły podstawowej oraz wszelkie ustawy i rozporządzenia z nimi związane. Skupiono się na Szkole Podstawowej nr 76 we Wrocławiu, w której została zrealizowana część projektowa. Celem zajęć przeprowadzonych z sześcioletnimi uczniami pierwszej klasy było ćwiczenie niezbędnych do osiągnięcia gotowości szkolnej kompetencji takich jak: koncentracja, zapamiętywanie oraz logiczne i kreatywne myślenie. Zrealizowano pięć zajęć, które spełniły swoje zadanie. Były oparte na zadaniach grupowych, indywidualnych i rywalizacji. Uczniowie chętnie współpracowali, a wykonywane przez nich zadania wykazały, jakie obszary ich wiedzy i umiejętności należy w dalszej edukacji ćwiczyć i poprawiać.

Moja praca odnosi się do tematu profilaktyki zaburzeń odżywiania poprzez naukę zdrowych nawyków żywieniowych u dzieci wczesnoszkolnych. Opisuje etapy rozwoju dziecka wraz, z którymi stopniowo mogą pojawiać się już pierwsze symptomy chorób żywieniowych. Głównymi chorobami, na których się skupiłam jest anoreksja i bulimia. Profilaktyka ma za zadanie działać zapobiegawczo we wczesnym stadium ryzyka jak i na jego początku. Część projektową przeprowadziłam w klasie 1 szkoły podstawowej gdyż tam najłatwiej jest zaobserwować przyzwyczajenia, które już dzieci posiadają. Zajęcia miały na celu poznać ich dotychczasową wiedzę w zakresie profilaktyki problemów odżywiania oraz przypomnieć/ nauczyć zdrowych nawyków. Spotkania opieraly się na burzy mózgów, nagrodach, pracy grupowej oraz indywidualnej. Dzieci z zapałem wykonywały zadania i dzieliły się pomysłami. Poznały zalecenia prozdrowotne oraz negatywne skutki złego odżywiania. Uważam, że tematyka tego typu jest niezwykle istotna ponieważ jedzenie jest nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji. Kiedy pojawiają się złe nawyki może przerodzić się to w różnego typu choroby na co jako ludzie żyjący w XXI wieku jesteśmy coraz bardziej narażeni. Ważne jest też aby rodzice zdawali sobie sprawę z takiego ryzyka i dawały dzieciom dobry przykład. Szkoła, w której miałam możliwość przeprowadzenia zajęć bez wątpienia rozumie ten problem i angażuje się w działania zapobiegawcze.

Wiele rodzin zmaga się z trudnościami podczas wspomagania terapii swojego niepełnosprawnego dziecka. Jest to trudny czas i wymaga często wielu poświęceń ze strony każdego członka rodziny. Dostosowanie się do trudnej sytuacji wymaga przeorganizowania dotychczasowego życia i często wiąże się ze zmianą postaw wychowawczych stosowanych do tej pory. Postawy te mają wpływ na przebieg procesu rehabilitacji dziecka z niepełnosprawnością i przyjęcie odpowiedniej metody wychowawczej może sprawić, że proces ten będzie przebiegał sprawniej i wpłynie to na jego skuteczność. Dlatego też postanowiłam skupić się na tym, jak znaleźć ,,złoty środek”, czyli realistyczny i konstruktywny stosunek do możliwości usprawniania rehabilitacji dziecka. W mojej pracy skupiłam się na przedstawieniu postaw wychowawczych, mających wpływ na jakość przebiegu procesu rehabilitacyjnego dziecka z niepełnosprawnością. W pierwszym rozdziale omówię funkcje rodziny jako podstawowego środowiska wychowawczego, wybrane postawy rodzicielskie, rolę rodziców jako terapeutów, oraz istotę autyzmu. Drugi rozdział poświęcę metodologii badań, zawierając w nim ich przedmiot i cel, oraz wyjaśnię terminologię używaną przeze mnie w pracy. Określę również problem główny i problemy szczegółowe, postawię hipotezę, następnie scharakteryzuję metodę oraz technikę i narzędzie, które posłużą mi do sprawdzenia słuszności tej hipotezy. Następnie w rozdziale trzecim zajmę się przedstawieniem i analizą wyników przeprowadzonych przeze mnie badań.

Przedmiotem pracy jest funkcjonowanie absolwenta Pedagogiki na rynku pracy. Przybliżono w niej definicje i niektóre zagadnienia dotyczące zatrudnienia. W części teoretycznej pokazano w jakim kierunku najczęściej rozwija się życie zawodowe absolwentów szkół wyższych: wyjeżdżają za granicę, realizują się zawodowo w kraju lub pozostają bez pracy. W każdym z podrodziałów wskazano zależność pomiędzy osobowością a budowaniem ścieżki kariery, opisano również skutki podejmowanych działań. Zwrócono uwagę na przyczyny, dla których absolwenci decydują się na emigrację zarobkową oraz czynniki utrudniające im poszukiwanie pracy. Opisano zagrożenia, które wynikają z pozostawania bez zatrudnienia przez dłuższy czas. W części badawczej przedstawiono informacje zebrane w wyniku przeprowadzenia wywiadów z czterema absolwentkami Pedagogiki. W trakcie badania przedstawiono ich sylwetki oraz poznano ich wiedzę i oczekiwania wobec rynku pracy, dotychczasowe doświadczenie i przygotowanie do podjęcia kariery zawodowej. Następnie dokonano analizy zebranych materiałów i podsumowania badań.