Temat pracy to wykorzystanie gier i zabaw dydaktycznych do rozwijania umiejętności ortograficznych uczniów klasy III. W pracy zajęłam się obszarem edukacji polonistycznej- ściślej ortografią, ponieważ jest to ważny aspekt kształcenia, a uczniowie mają niewystarczające umiejętności w zakresie prawidłowej pisowni. Moim celem nadrzędnym jest rozwijanie umiejętności ortograficznych oraz zmotywowanie uczniów do ich pogłębiania przez wykorzystanie w zajęciach gier i zabaw dydaktycznych. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii i aneksów. Wstęp stanowi wprowadzenie do tematyki pracy, przedstawia ogólne zagadnienia i pokrótce opisuje kolejne rozdziały. Pierwszy rozdział, który składa się z pięciu podrozdziałów, to zaprezentowanie problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Dwa pierwsze podrozdziały odnoszą się do rozwoju poznawczego i emocjonalno-społecznego oraz kształtowania się osobowości ucznia w młodszym wieku szkolnym. Następne dwa dotyczą ortografii. Pierwszy przedstawia cele, założenia i treści programowe w nauczaniu ortografii na I etapie edukacji. Drugi odnosi się do trudności spowodowanych czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi w nauce w tym zakresie. Ostatni- piąty podrozdział ukazuje znaczenie gier i zabaw w edukacji ucznia w młodszym wieku szkolnym. Szczególnie wskazuje na rolę gier i zabaw dydaktycznych w rozwijaniu umiejętności ortograficznych. Rozdział drugi to prezentacja projektu własnych działań edukacyjnych "Z ortografią w świat". Prezentuje on założenia projektu, cele, wybrane strategie edukacyjne oraz model, zgodnie z którymi zaprojektowane są kolejne scenariusze. Następnie przedstawia cztery scenariusze. Na zakończenie rozdziału ukazany jest kontekst własnych działań edukacyjnych, czyli krótki opis Szkoły Podstawowej nr 1 im. III Tysiąclecia w Sycowie oraz charakterystyka klasy, w której został przeprowadzony projekt. Rozdział trzeci to ewaluacja projektu działań edukacyjnych. Składa się on z dwóch podrozdziałów. Pierwszy, teoretyczny, przedstawia funkcje, cechy, etapy, rodzaje i techniki ewaluacji edukacyjnej. Odnosi się on do refleksji, która powinna towarzyszyć nauczycielowi podczas pracy oraz istoty ewaluacji w jego działaniu. Drugi przedstawia kryteria, jakie przyjęłam do dokonania autoewaluacji, opis kolejnych zajęć wzbogacony o własną refleksję, a także odwołuje się do trudności i sukcesów odniesionych podczas realizacji projektu. W zakończeniu pracy przedstawione jest podsumowanie projektu własnych działań edukacyjnych. Występuje w nim odniesie do przeprowadzonej ewaluacji oraz zostają wyciągnięte wnioski dla przyszłej pracy w zawodzie nauczyciela. Po zakończeniu zaprezentowana jest bibliografia, netografia oraz aneksy przedstawiające wybrane wytwory prac uczniów, zastosowane techniki ewaluacji, quiz ortograficzny oraz propozycje słowniczków.

Tematem mojej pracy jest Budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby przez dzieci 5-letnie. Problematyka pracy dotyczy rozwoju emocjonalnego. Struktura pracy ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. We wstępie znajdują się informacje dotyczące podstawowych celów pracy i krótki opis pracy. Pierwszy rozdział dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze pedagogicznej, drugi stanowi prezentację projektu własnych działań edukacyjnych Jestem wyjątkową osobą, trzeci natomiast dotyczy ewaluacji w pracy nauczyciela oraz własnej refleksji. Zakończenie jest podsumowaniem całej pracy i refleksją nad nią. W rozdziale pierwszym opisany jest rozwój społeczno-emocjonalny dzieci 5-letnich. Zawarte są również informacje dotyczące rozumienia pojęcia obrazu własnej osoby, na który składają się poczucie własnej wartości, samowiedza, ,,ja” idealne oraz podmiotowość. Przedstawiono definicje oraz rolę poczucia własnej wartości w życiu człowieka. Szczególną uwagę poświęcono wpływowi dorosłych i rówieśników na kształtowanie się pozytywnej samooceny u dzieci. W rozdziale drugim przedstawiono cele i założenia projektu własnych działań edukacyjnych Jestem wyjątkową osobą, który ukierunkowany jest na budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby oraz rozwijaniu poczucia własnej wartości przez dzieci 5-letnie. Wykorzystane zostały koncepcje podmiotowości i konstruktywizmu. W projekcie zastosowano strategie pracy we współpracy, która pozwala rozwijać się dzięki wzajemnym interakcjom. Sposobem na osiągnięcie założonych celów jest wykorzystanie metod aktywizujących podczas prowadzenia zajęć. Koncepcje zajęć zawarto w pięciu scenariuszach, które opierają się głównie na aktywnościach, gdzie dzieci poznają swoje mocne strony i mogą wyrazić siebie, chociażby za pomocą dramy i prac plastycznych. Kontekst sytuacyjny opisujący placówkę, w której został zrealizowany projekt, tłumaczy modyfikacje, które zostały dokonane w projekcie. W rozdziale trzecim opisana została rola ewaluacji w pracy nauczyciela. Dokonując swojej ewaluacji bazowałam na teorii refleksyjnego praktyka. Analizowałam zajęcia podczas ich trwania i po ich zakończeniu. Kryterium mojej ewaluacji są cele. Dokonuję refleksji tego czy cele jakie sobie założyłam zostały osiągnięte, czy procedury osiągania celów zostały odpowiednio dobrane oraz jak ja się sprawdziłam w roli nauczyciela.

Temat mojej pracy to „Wykorzystanie wybranych technik plastycznych do rozwijania wyobraźni dzieci na przykładzie projektu działań edukacyjnych w grupie przedszkolnej”. Jej problematyka mieści się w obszarze edukacji plastycznej. Do podjęcia owej tematyki zmotywowały mnie własne obserwacje podczas pracy z dziećmi oraz zainteresowania. W dobie Internetu, interaktywnych zabawek oraz telewizji odnoszę wrażenie, że kwestia swobodnej twórczości i kreatywności u dzieci jest spychana na dalszy plan. Dzieci niestymulowane same nieczęsto działają kreatywnie. Swoim projektem chciałam zmotywować dzieci do samodzielnej pracy nie tylko na terenie przedszkola, ale także po za nim. Za cel postawiłam sobie także przedstawienie przedszkolakom alternatyw na spędzenie wolnego czasu oraz rozwijanie ich postawy twórczej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia teoretyczny aspekt rozwoju fizycznego oraz wyobraźni dziecka, a także jego twórczości w edukacji plastycznej. Skupiłam się na psychologii rozwojowej dziecka przedszkolnego w kontekście rozwijania jego wyobraźni oraz kreatywnego myślenia. W jego drugiej części natomiast przedstawiona jest sytuacja aktualnej edukacji plastycznej w przedszkolach oraz jej rola w rozwijaniu twórczości dziecka. W drugiej części pracy natomiast przedstawiony został projekt działań edukacyjnych – „Mały artysta w krainie wyobraźni”, jego cele, założenia oraz kontekst sytuacyjny, w jakim został zrealizowany. Jako strukturę zajęć wybrałam dzień aktywności, gdyż wydał mi się on najodpowiedniejszy dla pracy z grupą przedszkolną w kontekście zaplanowanych przeze mnie działań. Ostatni rozdział jest poświęcony jest ewaluacji pracy nauczyciela. Pierwsza część opisuje teoretyczny aspekt ewaluacji w oparciu o literaturę, natomiast druga część przedstawia ewaluację własnych działań edukacyjnych.

Celem pracy jest ukazanie problemów związanych z adaptacją dziecka trzyletniego do edukacji przedszkolnej oraz możliwości ich rozwiązania. Praca pokazuje, że proces adaptacji zależy od wielu czynników. Najważniejszym z nich jest postawa rodziców, ponieważ to oni kształtują zachowania dziecka oraz czuwają nad ich rozwojem. Zauważyć jednak można, że rodzice często nie wiedzą, jak przygotować siebie i swoje dziecko do tej nowej sytuacji. Nie należy zapominać też o nauczycielu, który wprowadza dziecko w nieznane dla niego środowisko, i od którego zależy jakość przystosowania dziecka do przedszkola. Pierwszy rozdział to teoretyczne podstawy rozwoju dziecka ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju psychicznego i fizycznego trzylatka. Jest on ważnym elementem w procesie adaptacji, ponieważ to od niego zależy prawidłowe funkcjonowanie dziecka w nowym otoczeniu. Druga część rozdziału to opracowanie tematu pracy w świetle literatury. Zawiera ono szczegółowe omówienie czynników warunkujących adaptację dziecka do edukacji przedszkolnej oraz wpływ postawy nauczyciela na ten proces. Drugi rozdział zawiera opis podstaw projektu oraz przykład autorskiego projektu związanego z adaptacją dziecka do przedszkola. W trzecim rozdziale zostały opisane teoretyczne podstawy ewaluacji oraz zawarta została ewaluacja autorskiego projektu pt.: „Miś w przedszkolu”. Praca została napisana z uwzględnieniem fachowej literatury, która umożliwiła prawidłowe dobranie metod pracy z dziećmi oraz dostosowanie działań do ich wieku. Autorski projekt edukacyjny miał na celu zwrócenie uwagi na podstawowe problemy związane z adaptacją dziecka do przedszkola, takie jak: problem z posiłkami, czynnościami samoobsługowymi oraz funkcjonowanie w grupie rówieśników. Zrealizowanie wszystkich założonych celów nie było jednak możliwe. Okres, w którym był przeprowadzany projekt był czasem przeziębień, co wpływało na liczbę dzieci w grupie oraz funkcjonowanie placówki. Projekt zakładał również pomoc rodzicom w przygotowaniu się do procesu adaptacji dziecka do przedszkola. Otrzymali oni wskazówki, które miały za zadanie wspomóc ich wiedzą teoretyczną.

Praca składa się z trzech głównych części. W pierwszym rozdziale pracy poruszam problematykę pracy w oparciu o dostępną literaturę. Opisuję w tej części sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym na podstawie rozwoju poznawczego, społecznego, moralnego oraz samodzielności. W drugim podrozdziale przedstawiam definicję twórczości oraz opisuję o ćwiczeniach plastycznych i wychowaniu estetycznym. Ostatnim punktem w tym rozdziale jest rola nauczyciela, jakie są jego zadania oraz jakie pełni obowiązki wobec twórczości dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział jest to autorski projekt działań edukacyjnych. Składa się on z pięciu scenariuszy zajęć, których celem jest wzbudzanie i rozwijanie twórczości plastycznej dziecka. Ostatnim rozdziałem pracy jest ewaluacja. Przedstawiam w nim czym jest, jaki jest jej cel, co udało się zrobić lub nie w przeprowadzonym projekcie edukacyjnym.

"Edukacja muzyczna dzieci w wieku przedszkolnym. Na przykładzie gier i zabaw muzycznych", to praca licencjacka składająca się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt.: "Gry i zabawy muzyczne- analiza zagadnienia", ma charakter teoretyczny, zawiera opis rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym, różnokierunkową definicję zagadnienia, rozbudowaną charakterystykę oddziaływania muzyki na rozwój dziecka oraz krótki opis sylwetki nauczyciela wspomagającego postępy dziecka. Drugi rozdział pt.: "Projekt własnych działań edukacyjnych", jest zbiorem pięciu scenariuszy zajęć, opartych na grach i zabawach muzycznych. Ostatni rozdział pt.: "Ewaluacja", teoretyczny opis zagadnienia oraz ocenę zrealizowanego w czasie praktyki projektu edukacyjnego, opisanego w rozdziale drugim.

Temat mojej pracy licencjackiej, który zdecydowałam się podjąć brzmi : ,,Zaburzenia opozycyjno-buntownicze u dzieci w wieku przedszkolnym". Zaburzenia opozycyjno- buntownicze jak sama nazwa wskazuje, objawiają się w buntowniczej postawie, zachowaniu, które wykracza poza normy społeczne oraz w wielu innych sferach, dotyczących zachowania dziecka, które zostały dokładnie opisane w pierwszym rozdziale pracy. Niepokojące jest to, że opozycyjno- buntownicza postawa może być zaobserwowana u podopiecznego już na etapie jego wczesnego rozwoju, dlatego zdając sobie sprawę z wagi problemu, postanowiłam zgłębić ten temat. Szczególną uwagę poświęciłam na zapoznanie się z przyczynami zaburzenia opozycyjno-buntownicze. Zapoznanie się z etiologią zaburzenia jest niezbędne do zrozumienia dziecka i do udzielenia mu właściwej dla niego specjalistycznej pomocy. Bardzo ciekawi mnie to, w jaki sposób można pomóc dziecku w radzeniu sobie z agresywnym zachowaniem, gdzie leżą jego przyczyny, a co ważniejsze, jak można im zapobiegać. Oprócz poznania przyczyn zaburzenia istotne jest również poznanie charakterystycznych dla niego objawów. Brak naszej reakcji na choćby najmniejsze przejawy zachowania opozycyjno- buntowniczego może doprowadzić do ich dynamicznego wzrostu u dziecka. Warto zastanowić się nad tym dlaczego niektóre dzieci rozładowują swoje emocje w sposób niepożądany przez otoczenie. Dziecko nie zachowuje się w sposób nieakceptowany przez otoczenie, ponieważ z natury jest złe. Często swoim buntowniczym i pełnym agresji zachowaniem woła o pomoc, próbując zwrócić na siebie uwagę dorosłych. Zaburzenie opozycyjno- buntownicze może być zaobserwowane u dziecka już na etapie edukacji przedszkolnej. Wiek przedszkolny charakteryzuje się podatnością dziecka na otoczenie, brakiem stabilności emocjonalnej, a przede wszystkim brakiem samodzielności. Dziecko będące na wczesnym etapie rozwoju potrzebuje wsparcia od swoich opiekunów, pomocy w radzeniu sobie z emocjami, których przecież jeszcze nie rozumie. Należy przy tym pamiętać, że złość jest normalną reakcją człowieka na sytuacje dla niego trudne. Nie możemy się jej wstydzić. Problem pojawia się w momencie, gdy nie potrafimy sobie z tą emocją poradzić. To już nie my panujemy nad swoją złością, lecz nasza złość panuje nad nami. Buntownicze zachowanie dziecka to problem, którego częstotliwość występowania ma tendencję wzrostową. Dogłębne zbadanie zaburzeń zachowania jest wciąż wyzwaniem dla specjalistów. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym omówię sylwetkę rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym, przedstawię definicyjne ujęcie zagadnienia oraz jego analizę, terapię dziecka z zaburzeniem opozycyjno- buntowniczym, a także sylwetkę nauczyciela wspierającego rozwój dziecka u którego występuje omawiane przeze mnie zaburzenie. W drugim rozdziale przedstawię projekt własnych działań edukacyjnych oraz zamieszczę scenariusze zajęć. W rozdziale trzecim- ostatnim, dokonam ewaluacji przeprowadzonych

Tematem powyżej pracy licencjackiej są „Filmy animowane sposobem kształtowania i rozwijania sfery emocjonalnej dzieci w wieku przedszkolnym”. W rozdziale pierwszym przedstawiłam problematykę pracy w świetle literatury. Na początku opisałam sylwetkę rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym. Szczególną uwagę zwróciłam na sferę emocjonalną. Następnie opisałam wpływ filmów animowanych na rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Ujęłam tutaj negatywny i pozytywny wpływ animacji. Kolejną ważną częścią rozdziału pierwszego było przedstawienie roli nauczyciela w kształtowaniu sfery emocjonalnym. W rozdziale drugim omówiłam swój autorski projekt działań edukacyjnych. Wyjaśniłam pojęcie projektu edukacyjnego. W rozdziale trzecim napisałam ewaluacje własnych działań edukacyjnych oraz przebieg zajęć podczas praktyk.

Edukacja ekologiczna jest bardzo ważną nauką w życiu każdego człowieka. Już od najmłodszych lat, rodzice, nauczyciele czy opiekunowie powinni kształtować u dzieci wrażliwość na przyrodę i chęć troski o jej dobry stan. Praca licencjacka, pt. „Świadomość ekologiczna dzieci w wieku wczesnoszkolnym” ukazuje możliwości nabywania tej świadomości w warunkach szkolnych. Pierwszy rozdział pracy zawiera całościową sylwetkę dziecka. Wszystkie umiejętności jakie dziecko nabywa i udoskonala kształtują jego sposób postrzegania świata. Rozwija ono nie tylko zdolności dostrzegania różnych związków, ale uczy się samodzielności i odpowiedzialności. Oprócz ważnej roli szkoły istotne są także: środowisko rodzinne, rówieśnicy czy media, które są nierozłącznymi elementami życia każdego dziecka. Rozdział ten przedstawia również proces kształtowania się świadomości ekologicznej oraz wszelakie działania, które mogą je wspomagać i rozwijać. W kolejnej części zostaje przedstawiona sylwetka nauczyciela i jego cechy, które mogą wspomagać proces nauczania. Rozdział drugi, czyli autorski projekt działań edukacyjnych dotyczy kilka ekologicznych zagadnień z najbliższego środowiska dziecka. Znajdują się w nim przykładowe scenariusze zajęć, które opisują dzień aktywności młodego ucznia. Zajęcia te łączą treści różnych dziedzin, aby ukazać różnorodność metod nauczania. Ewaluacja autorskiego projektu działań edukacyjnych, to ostatni i najważniejszy rozdział w tej pracy. Zawiera on próbę wyjaśnienia pojęcia ewaluacji oraz wskazuje rodzaje ewaluacji. Dokonana w nim jest również analiza i interpretacja przebiegu i rezultatów działań, które były przeprowadzone w oparciu o scenariusze zajęć.

Praca licencjacka napisana na temat rozwijania właściwych nawyków żywieniowych u dzieci w wieku przedszkolnym porusza ważną kwestię, jaką jest sposób żywienia najmłodszych. Obecnie przeważająca liczba dzieci, jak i dorosłych odżywia się nieprawidłowo, co niesie za sobą wiele negatywnych skutków. Przede wszystkim prowadzi do licznych chorób, powodując również złe samopoczucie. Polskie społeczeństwo staje się coraz bardziej otyłe i powoli zaczyna przypominać amerykańskie, gdzie króluje kult wysoko przetworzonego jedzenia. Aby temu przeciwdziałać należy rozpocząć kształtowanie odpowiednich nawyków żywieniowych już od najmłodszych lat, dlatego dobrym miejscem na realizację tego celu jest przedszkole. Praca składa się ze wstępu, w którym opisany jest problem nieodpowiednich nawyków żywieniowych oraz ich skutków, a także trzech rozdziałów, zakończenia oraz aneksów. W pierwszym rozdziale zawarta jest analiza literatury przedmiotu. Przedstawiono w nim sylwetkę rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym, odniesiono się do zagadnienia wskazanego w temacie, a także nakreślono sylwetkę nauczyciela stymulującego rozwój dziecka, przede wszystkim jego zadania i funkcje. Drugi rozdział zawiera autorski projekt działań edukacyjnych, w którym wskazano cele projektu edukacyjnego, a także zawarto scenariusze zajęć oraz warunki realizacji tego projektu. W ostatnim rozdziale przedstawiono teoretyczne ujęcie procesu ewaluacji i ewaluację własnych działań edukacyjnych. Zakończenie stanowi podsumowanie i odnosi się do części teoretycznej i praktycznej pracy. Praca zawiera także aneksy, w których znajdują się zdjęcia z zajęć w przedszkolu oraz wiersze, które były wykorzystywanie przy realizacji scenariuszy.

Praca licencjacka porusza problem kształtowania zdolności muzycznych dzieci 3 i 4-letnich. Pierwszy rozdział opisuje część teoretyczną pracy. Podzielono go na trzy podrozdziały. Pierwszy z nich odnosi się do rozwoju psychofizycznego dzieci w wieku przedszkolnym. W drugim podrozdziale przedstawiono specyfikę edukacji muzycznej w najmłodszej grupie przedszkolnej, z wyszczególnieniem form aktywności muzycznej. Trzeci podrozdział zawiera charakterystykę nauczyciela stymulującego rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, z wyróżnieniem pracy podczas zajęć wychowania przez sztukę - muzyki. Drugi rozdział został poświęcony prezentacji projektu działań edukacyjnych "Z muzyką przez świat" i składa się na trzy podrozdziały. W pierwszym podrozdziale opisano cele i założenia projektu. Drugi podrozdział zawiera 5 scenariuszów zajęć realizowanych w ramach projektu edukacyjnego "Z muzyką przez świat". Ostatni podrozdział składa się z charakterystyki kontekstu działań edukacyjnych, czyli placówki, nauczyciela oraz grupy przedszkolnej, w której realizowano projekt. Rozdział trzeci to ewaluacja projektu działań edukacyjnych "Z muzyką przez świat". Teoretyczne założenia ewaluacji to główny temat pierwszego podrozdziału, natomiast w drugim podrozdziale została przeprowadzona szczegółowa analiza przebiegu zajęć oraz realizacji zakładanych celów projektu.

Problematyka pracy odnosi się do kształtowania motywacji dzieci do nauki poprzez wykorzystanie wybranych elementów oceniania kształtującego: pracy zespołowej, samooceny, oceny koleżeńskiej, informacji zwrotnej oraz pytań kluczowych. Praca składa się z trzech rozdziałów, wstępu, zakończenia, bibliografii i netografii. Opracowana została na podstawie literatury psychologicznej i pedagogicznej oraz przeprowadzonego projektu działań edukacyjnych "Bliżej kina i jego historii" w klasie III szkoły podstawowej. W oparciu o literaturę przedmiotu zostały scharakteryzowane: rozwój poznawczy i emocjonalny dziecka w wieku wczesnoszkolnym, zjawisko motywacji, cele i założenia oceniania kształtującego, metody i formy wykorzystane do realizacji projektu oraz ewaluacja pedagogiczna. O projektowym charakterze pracy świadczą zawarte w niej scenariusze zajęć dydaktycznych. Uwzględnione w nich procedury osiągania celów służą aktywizowaniu uczniów na zajęciach oraz stwarzają okazję do samodzielnego budowania wiedzy osobistej. Zawarta w pracy autoewaluacja podjętych działań edukacyjnych stanowi próbę potwierdzenia słuszności tezy, że ocenianie kształtujące sprzyja angażowaniu uczniów w procesie uczenia się.

Problematyka pracy ujmuje tematycznie i metodycznie proces stopniowego kształtowania postaw moralnych dzieci poprzez aktywne działanie za pośrednictwem historii przedstawionych w baśniach. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. W pierwszym rozdziale pracy na podstawie literatury psychologiczno-pedagogicznej zarysowałam sylwetkę rozwojową dziecka. Ze względu na wybraną tematykę skoncentrowałam się na obszarach współwystępujących i warunkujących rozwój moralny, a mianowicie sferze poznawczej, emocjonalnej i społecznej. Opisałam również jak istotny jest okres średniego dzieciństwa ze względu na stopniowe kształtowanie się osobowości dziecka, którą można wartościować z moralnego punktu widzenia. Bazując na dokonanej charakterystyce oraz przyjętej definicji moralności, w drugim podrozdziale skoncentrowałam się na dokładnym opisie etapów rozwoju moralności dzieci. Dokonując charakterystyki, najpierw przedstawiłam trzy modele poznawczo-rozwojowe (autorstwa Jeana Piageta, Lawrence’a Kohlberga i Elliota Turiela), a następnie opisałam założenia teorii społecznego uczenia się oraz procesów wzmacniania i modelowania Podkreśliłam również istotną rolę baśni, które poprzez eksponowanie wzorów postępowania i wartości mogą pełnić funkcję wspomagającą w procesie kształtowania postaw moralnych dzieci. Ich szczegółowym opisem oraz określeniem znaczenia w procesie edukacji, zajęłam się w trzecim podrozdziale. Na początku scharakteryzowałam ich pochodzenie, zasadnicze funkcje oraz strukturę jako gatunku literackiego. Następnie przeszłam do zawartych w nich motywów i treści, poprzez które przekazywane są uniwersalne wartości i sposoby rozwiązywania odwiecznych problemów człowieka. Interpretując znaczenie poszczególnych baśni, starałam się wyeksponować różnice pomiędzy ówczesnym sposobem myślenia (przekładającym się na osobowość i losy bohaterów), a współczesnym rozumieniem baśniowej historii (determinowanym nowoczesnym poglądem na rzeczywistość). W drugim rozdziale pracy przedstawiłam autorski projekt Poznaję wartości baśniowych wyborów stworzony na podstawie modelu dnia aktywności w oparciu o wcześniej opisane założenia. Wszystkie podejmowane przeze mnie działania w ramach projektu, bazowały na założeniach konstruktywistycznej metody uczenia się. Podczas przeprowadzania zajęć, stworzyłam takie sytuację dydaktyczne, w których dzieci za pośrednictwem baśni, mogły lepiej zorientować się we własnych emocjach, pobudzić wyobraźnię, wzmocnić poczucie empatii, a w konsekwencji zrozumieć motywy zachowania po postępowania innych osób. Po przedstawieniu przygotowanych scenariuszy, krótko opisałam zastane warunki podczas realizacji projektu. W trzecim podrozdziale dokonałam autoewaluacji, czyli refleksyjno-krytycznej oceny podejmowanych przeze mnie działań, wybranych materiałów i doboru tematu projektu.

W pracy podjęto ważny temat, którym jest kształtowanie zachowań kulturalnych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W pierwszej części pracy skupiono się na uwarunkowaniach historycznych i podłożu kształtowania kulturalnego zachowania u dzieci. W dalszej części przedstawiono wpływ rodziny, a przede wszystkim rodziców na budowanie właściwych postaw kulturalnych u dzieci. Następnie przedstawiono wpływ i rolę nauczyciela w edukacji. Praca zawiera również scenariusze przykładowych zajęć dotyczących savoir-vivre i właściwego zachowania dzieci, zrealizowanych w jednej z wrocławskich szkół podstawowych. Praca zakończona jest ewaluacją działań.

Moja praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, rozwinięcia obejmującego trzy rozdziały i zakończenia. Zawiera załączniki oraz spis wykorzystanej literatury. W pierwszym rozdziale dokonałam omówienia problematyki mojej pracy na podstawie literatury. Na początku przedstawiłam założenia edukacji środowiskowej na pierwszym etapie kształcenia. Zwróciłam uwagę na rozróżnienie pojęcia edukacji środowiskowej z często utożsamianą edukacją przyrodniczą. Skoncentrowałam się również na przedstawieniu aspektów, roli oraz zadań edukacji środowiskowej i płynącej z niej korzyści. W następnym podrozdziale zajęłam się omówieniem sposobu organizacji zajęć opartego na założeniach teorii konstruktywistycznej, przedstawiając strukturę procesu badawczego oraz pracy terenowej. Omówiłam sylwetkę ucznia jako badawcza oraz nauczyciela w roli facylitatora. Wskazałam również na konieczność doboru przez pedagoga odpowiednich treści zajęć, które powinny spełniać cztery kluczowe warunki w stopniowym procesie integracji wiedzy uczniów. W ostatniej części pierwszego rozdziału skoncentrowałam się na charakterystyce wybranych obszarów rozwojowych dziecka w wieku wczesnoszkolnym: poznawczym, emocjonalnym i społecznym. Znajomość specyfiki rozwoju dziecka na tych płaszczyznach jest istotna w pracy nauczyciela pragnącego wspierać aktywność badawczą uczniów. Integracja wiedzy ucznia odnosi się do wszystkich wyżej wymienionych przeze mnie aspektów rozwoju. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych „Badam, rozumiem, potrafię”. Przedstawiłam w nim cel oraz określiłam założenia metodyczne na podstawie literatury. Celem mojego projektu jest wykorzystanie procesu badawczego i pracy terenowej do budowania przez dzieci wiedzy proceduralnej na zajęciach edukacji środowiskowej. Jest on ściśle związany z tematem mojej pracy, ponieważ odnosi się do aktywności badawczej uczniów. W tej części pracy przedstawiłam procedury własnych działań oraz zakładane efekty pracy uczniów. Projekt zaprezentowałam w postaci czterech scenariuszy. Kontekst działań ewaluacyjnych, zamieszczony pod koniec tego rozdziału przedstawia charakterystykę placówki w której prowadziłam zajęcia. W rozdziale trzecim dokonałam ewaluacji projektu w odniesieniu do założonych przeze mnie celów i efektów. W pierwszym podrozdziale rozpoznałam czym jest ewaluacja i jakie ma znaczenie w pracy nauczyciela. Omówiłam jej rodzaje, techniki, a także przedstawiłam charakterystykę refleksyjnej praktyki. W drugiej części tego rozdziału dokonałam autoewaluacji. Skupiłam swoją uwagę zarówno na przebiegu oraz efektach działań, odnosząc się do założonych w scenariuszach celów. W ewaluacji własnych działań zastosowałam podejście refleksyjnego praktyka. Wykorzystując refleksję- w- działaniu oraz nad- działaniem sformułowałam wnioski pedagogiczne, które przedstawiłam w zakończeniu. W części kończącej wskazałam również obszary mojej koniecznej zmiany w odniesieniu do kompetencji nauczyciela przedstawionych w lit

Przedmiotem mojej pracy jest dziecięca ciekawość, która pod wpływem odpowiedniej stymulacji przeprowadzanej przy pomocy aktywności związanej z eksperymentowaniem i doświadczaniem ma być rozbudzana, przy zachowaniu zasad konstruowania wiedzy. Podjęłam się analizy tego problemu ze względu na częstą rozbieżność praktyki i teorii. Nauczyciel, wobec dziecka nie występuje jako facylitator, a wiedza zamiast być konstruowana jest udostępniana w gotowej formie . Wizja zmiany w obszarze doboru stosowanych metod i technik oraz wykorzystywanych w konstruktywizmie zasad tworzy obraz długofalowego i wieloetapowego procesu mającego na celu konkretną modyfikację. Poniższa praca ma charakter projektowy i składa się z następujących części: wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii i netografii. W rozdziale pierwszym zawarłam opis problematyki przedmiotu oparty na treściach literaturowych. Pierwszy podrozdział traktuje o rozwoju poznawczym dziecka w wieku przedszkolnym. Skoncentrowałam się na zdolnościach umysłowych, wykorzystywanych w procesie poznawania świata. Uwzględniłam główne teorie wyjaśniające mechanizmy rozwoju poznawczego, wraz z opisami stadiów rozwojowych, ze szczególną analizą faz dotyczących rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Podrozdział drugi to syntetyczny zbiór, opisywanych w literaturze warunków sprzyjających kształtowaniu się postaw ciekawości u dzieci. Scharakteryzowałam zarówno predyspozycje wewnętrzne, jak i uwarunkowania zewnętrzne, które winny być spełniane, podczas wykształcania się dziecięcego stosunku do procesów edukacyjnych i angażowania postaw ciekawości. Trzeci podrozdział zawiera opis procesu badawczego, jako podejścia do pracy z dziećmi. Poruszam w nim główne zasady edukacji opartej na konstruktywizmie oraz jego założenia. Opisuję narzędzia wykorzystywane w pracy badawczej i umiejscawiam je na gruncie placówek wychowania przedszkolnego. Skupiam się również na istocie procesu badawczego oraz, w oparciu o literaturę, przedstawiam jego etapy. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych „Ja w laboratorium”. W tym rozdziale przedstawione zostają cele i założenia metodyczne, a rozprawa opiera się o literaturę pedagogiczną. Celem projektu działań edukacyjnych jest rozbudzanie dziecięcej ciekawości i prowokowanie przedszkolaków do aktywności w różnych dziedzinach nauki. Jest on związany z tematyką mojej pracy. Narzędziem proceduralnym osiągania celów jest program wspierający Kreator, na podstawie którego dokonałam strukturyzacji poszczególnych zajęć. Podrozdział pierwszy zawiera również ustalenia dotyczące obszarów edukacji, w których dokonują się zmiany, zgodnie z założonymi efektami. Obejmują one dziedziny wiedzy, umiejętności i kompetencji. Tu zawarłam również odniesienie do Podstawy Programowej Wychowania Przedszkolnego. Podrozdział drugi to w głównej mierze prezentacja projektu, uzupełniona aneksami, zawierającymi materiały pomocne podczas realizacji poszczególnych zajęć. Wyraża się on w szczegó

Problematyka pracy dotyczy kształtowania postawy odpowiedzialności w trzech wymiarach - mikrozasięgu, średnim zasięgu oraz makrozasięgu. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Kolejny zawiera prezentację projektu własnych działań edukacyjnych, pod tytułem “Drzewo odpowiedzialności”. W trzecim rozdziale dokonałam ewaluacji realizowanego projektu. W kontekście pierwszego podrozdziału ważne jest uwzględnienie rozwoju społeczno - moralnego i emocjonalnego dziecka w młodszym wieku szkolnym. W drugim podrozdziale skupiłam uwagę na procesie komunikacji. Kształtowanie postaw zachodzi dzięki zrozumieniu i wykorzystaniu wiedzy na temat działania poszczególnych ogniw modelu komunikacyjnego. Szczególną uwagę zwróciłam na nadawcę, który pełni w procesie komunikowania znaczącą rolę. Przedstawiłam cechy, warunkujące jego sukcesywne działanie nakierunkowane na osiąganie zamierzonych celów. Kolejny podrozdział traktuje o odpowiedzialności jako wartości i postawie. Jej charakterystykę przeprowadziłam z punktu znaczenia dla pedagogiki. Opisałam znane koncepcje odpowiedzialności. Na bazie twierdzeń Kurta Tchorzevskiego doszłam do wniosku, że zastosowanie pracy w małych grupach sprzyja kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Zdecydowałam, że wykorzystam ją jako podstawową strategię dydaktyczną stosowaną w praktyce szkolnej. Czwarty podrozdział zawiera zasady, metody i techniki sprzyjające kształtowaniu postawy odpowiedzialności u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Skupiłam się na wyjaśnieniu pojęć związanych z dyscypliną oraz przedstawiłam modele postępowania wykorzystujące jej różne aspekty. W rozdziale drugim opisuję cele i założenia projektu działań edukacyjnych oraz go prezentuję. Uwzględniłam także kontekst działań edukacyjnych. Moim nadrzędnym celem było kształtowanie postawy odpowiedzialności poprzez pracę w małych grupach oraz integrację wiedzy z zakresu trzech kategorii odpowiedzialności. W tym celu koncepcję zajęć zawarłam w czterech głównych scenariuszach. Uczniowie podejmują temat odpowiedzialności osobistej, potem grupowej, a na końcu globalnej. Projekt osadza się na założeniach pedagogiki humanistycznej. Wykorzystałam teorię Pedagogiki Postaci oraz konstruktywizmu. Założeniem projektu jest to, że integracja wiedzy uczniów skupia się wokół integracji problemów oraz kompetencji kluczowych. Rozwijanie kompetencji kluczowych odbywa się poprzez współpracę, zachęcanie do myślenia naukowego oraz doskonalenie umiejętności komunikowania się. Projekt został stworzony na bazie komunikacyjnego modelu zajęć. Wiodącą strategią jest praca w małych grupach, sprzyjająca kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Skupiłam się na jej dokładnym przedstawieniu, włącznie z uwzględnieniem zasad pracy w grupie, kryteriów podziału, pełnionych przez członków funkcji, oraz roli nauczyciela facylitatora. Zajęcia mają charakter ogólny i przeznaczone są do prowadzenia w

Inspiracją do powstania pracy o takiej problematyce była ogólnopolska akcja „Cała Polska Czyta Dzieciom”, zachęcająca osoby bliskie dziecku (mama, tata, a niedawno i nauczyciel), by już od najmłodszych lat przybliżały mu świat dziecięcej literatury. To już na tym etapie rozwoju zaczynają kształtować się różne pasje, warto więc zaszczepić w dziecku zamiłowanie do czytelnictwa, które w późniejszym czasie z pewnością zaowocuje np. w procesie edukacji. Osoby, którym książka jest bardzo bliska czerpią z niej wiedzę, ale też szybko wyłapią które pozycje są warte przeczytania, wnoszą w życie coś nowego. Osoby z pasją czytelniczą mają również ogromny szacunek dla książek, co przekłada się na każdą sferę życiową. Założeniem autorskiego projektu było wskazanie na możliwość połączenia przyjemnego z pożytecznym, zabawy z nauką. Pokazanie, że treści realizowane zgodnie z podstawą programową dla przedszkoli, opracowaną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, można bazować właśnie na literaturze. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, istotę literatury w procesie rozwojowym dziecka, zdefiniowane pojęcie literatury dziecięcej. Przybliżone zostało pojęcie biblioterapii oraz załączono bajkę własnego autorstwa na potwierdzenie, że każdy może być jej twórcą. Ostatnim podrozdziałem tego rozdziału jest przedstawienie nauczyciela stymulującego rozwój dziecka przedszkolnego, zwrócenie uwagi m.in. na funkcje jakie pełni oraz cechy osobowościowe jakie powinien posiadać. Drugi rozdział to autorski projekt działań edukacyjnych oparty na 5. scenariuszach oraz przedstawione warunki realizacji projektu. Natomiast trzeci, ostatni to ewaluacja, próba podsumowania zarówno całego projektu, jak i poszczególnych zajęć.

Tematem mojej pracy jest „Wykorzystanie gier zespołowych w kształtowaniu postaw społecznych dzieci w klasie III na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji społecznej oraz wychowania fizycznego, a dotyczy dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, w których pierwszy dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu, drugi założeń i prezentacji projektu, a trzeci ewaluacji podjętych działań. W części pierwszej zawarto wyjaśnienia zagadnień teoretycznych. Składa się ona z trzech podrozdziałów. Pierwszy podrozdział dotyczy kształtowania postaw społecznych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W drugim zwrócono uwagę na gry zespołowe w wychowaniu fizycznym na pierwszym etapie kształcenia. Trzeci podrozdział natomiast charakteryzuje uwarunkowania rozwoju społecznego, emocjonalnego i fizycznego dziecka. Podrozdział pierwszy części drugiej przedstawia cele projektu „Każdy mocny, razem mocniejsi!”, który oparty jest na założeniach konstruktywistycznych. W kolejnym podrozdziale zaprezentowany został projekt działań edukacyjnych, który składa się z czterech scenariuszy dla uczniów klasy III. Mają one charakter ogólny, mogą więc zostać przeprowadzone w różnych placówkach. Stryktura scenariuszy została oparta na metodzie projektów. W ostatnim podrozdziale zawarty został kontekst sytuacyjny działań edukacyjnych, a więc opis placówki oraz grupy uczniowskiej. Rozdział trzeci odnosi się do ewaluacji działań edukacyjnych podjętego projektu. Część pierwsza charakteryzuje teoretyczne podstawy ewaluacji w pracy nauczyciela. Zawarta została tu definicja, cele, założenia, rodzaje ewaluacji oraz koncepcji nauczyciela jako refleksyjnego praktyka. Natomiast drugi podrozdział dotyczy ewaluacji własnych działań edukacyjnych.

Celem mojej pracy licencjackiej jest prezentacja wycieczki jako sposób rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz, ponieważ jest to praca badawcza, przedstawienie mojego autorskiego pomysłu na nauczanie. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy został poświęcony zagadnieniom związanym z wpływem wycieczki szkolnej na rozwój poznawczo-emocjonalny dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale tym omówiono wiek wczesnoszkolny oraz rozwój poznawczo-emocjonalny dziecka w tym okresie. Następnie poświecono uwagę aspektom poznawczo-emocjonalnym wycieczek szkolnych, ich celowi, treści oraz metodyce. Rozdział ten kończy omówienie roli nauczyciela w rozwoju poznawczo-emocjonalnym dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale drugim przedstawiony został autorski projekt działań edukacyjnych. Słowo ,,projekt” ma wiele znaczeń, ale użyte w mojej pracy ma znaczenie specyficzne. Chodzi o to, że projekt to pogłębione badanie tematu o dużej wartości poznawczej. Rozdział trzeci to ewaluacja mojego projektu badawczego, na który składa się 5 zajęć: ,,Dlaczego park cierpi?”, ,,Podróż na Wiecznie Zieloną Wyspę”, ,,Zwierzęta w Zoo”, ,,W Miejskim Domu Kultury”, oraz ,,To już wiosna”. Projekt poświęcony kształtowaniu rozwoju poznawczo – emocjonalnego przygotowałam z myślą o uczniach klas I - III szkoły podstawowej. Wprowadzał on przede wszystkim treści z zakresu przystosowania zwierząt egzotycznych do ich warunków życia. Ponadto zakładał doskonalenie takich umiejętności jak: praca w zespole, umiejętność radzenia sobie z porażkami, wiara we własne siły oraz utrzymywanie partnerskich relacji w obrębie zespołu. Wycieczki szkolne są przede wszystkim lekcjami, a więc zajęciami jednocześnie wprowadzającymi, pogłębiającymi, poszerzającymi lub utrwalającymi treści kształcenia. Mogą być ilustracją tego, co wcześniej uczniowie już poznali, inspiracją do dalszego rozwijania treści programu nauczania, punktem wyjścia do samodzielnej pracy naukowej i samokształcenia.

Temat jaki podjęłam w mojej pracy to rozwijanie zdolności plastycznych u dzieci w wieku przedszkolnym. Wybrałam wiek przedszkolny dzieci, dlatego że umiejętności plastyczne pełnią dużą rolę już we wczesnym wspomaganiu rozwoju małego człowieka. Głównym celem mojej pracy jest zwrócenie uwagi na istotną rolę plastyki w życiu dziecka oraz przedstawienie mojego pomysłu działań plastycznych w połączeniu z zainteresowaniami przedszkolaków. Struktura pracy ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze, drugi stanowi prezentację mojego autorskiego projektu edukacyjnego, a trzeci dotyczy ewaluacji. W pierwszym rozdziale dotyczącym problematyki pracy w świetle literatury omawiam takie zagadnienia jak sylwetka psychofizyczna dziecka. Kolejno przedstawiam czym jest sztuka i aktywność artystyczna dla dziecka, jakie funkcje spełnia twórczość plastyczna, dlaczego warto ją rozwijać i jakie korzyści daje dziecku wychowanie poprzez sztukę. Na koniec pierwszego rozdziału opisuję rolę nauczyciela przedszkolnego i jego możliwości we wspomaganiu uzdolnień plastycznych dzieci. W rozdziale drugim, we wstępie opisuję metodę projektów, a następnie przedstawiam cele i założenia autorskiego projektu edukacyjnego, który ukierunkowany jest na najstarszą grupę przedszkolną. Tematem projektu jest „Podróż w kosmos”, ponieważ chciałam połączyć rozwijanie umiejętności plastycznych z ciekawym dla dzieci tematem, tak aby pobudzić ich wyobraźnię i zachęcić do pracy. W rozdziale trzecim została opisana ewaluacja, jej etapy oraz istota w pracy nauczyciela. Dokonałam także opisu przebiegu zajęć oraz własnych refleksji. Pracę napisałam z uwzględnieniem fachowej literatury, która umożliwiła prawidłowe dobranie metody pracy z dziećmi oraz dostosowanie działań do ich wieku. Autorski projekt edukacyjny miał na celu poszerzanie umiejętności plastycznych oraz wzbogacenie wiadomości dzieci na temat kosmosu, ponieważ z tym wiązał się temat projektu. Myślę, że udało mi się zrealizować wszystkie założone cele. Dzieci rozwinęły swoje zdolności manualne, twórcze i plastyczne, a przy tym doskonale bawiły się i współpracowały ze sobą. Praca pokazuje, że wychowanie plastyczne jest nieodzownym i koniecznym czynnikiem wszechstronnego rozwoju dziecka. Sprawia ona dziecku wiele radości i zabawy tworząc własne prace. A im wcześniej dziecko zacznie obcować ze sztuką tym kultura przeżyć, ich siła i jakość będą bogatsze.

Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W skład pierwszego wchodzi wnikliwa analiza pracy w świetle psychologiczno- pedagogicznej literatury przedmiotu. Praca, z racji specjalności studiów, jest poświęcona głównie dzieciom w wieku przedszkolnym. Wiele sugestii można odnosić jednak do dzieci starszych. Rozważania teoretyczne rozpoczęłam od zwrócenia uwagi na sylwetkę psychospołeczną dziecka. Następnie przeszłam do analizowania zagadnień związanych z rodziną. Skupiłam uwagę na wychowawczej roli, funkcjach i zadaniach jakie pełni wobec dziecka. W kolejnych podrozdziałach przeszłam już do rozważań odnośnie samego rozwodu. Na początku przytoczyłam krótką definicję rozwodu, następnie skupiłam uwagę na przyczynach oraz skutkach jakie niesie ze sobą rozpad małżeństwa w stosunku do dziecka. Najważniejszym etapem swoich rozważań uważam część, w której przyjrzałam się zachowaniom, które najczęściej pojawiają się u dziecka. W podrozdziale czwartym przedstawiłam sylwetkę nauczyciela, wspomagającego rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, a także wskazówki do pracy z dziećmi, które znalazły się w trudnej sytuacji rodzinnej. Kolejny rozdział pracy to projekt własnych działań edukacyjnych. Zawiera on scenariusze przeznaczone dla dzieci w wieku przedszkolnym. Po każdym scenariuszu zamieściłam ewaluację zajęć. Wspieranie dziecka w rozwoju, a także kształtowanie u niego poczucia przynależności do społeczności rodzinnej oraz wytworzenie modeli zachowań w kontaktach z poszczególnymi członkami rodziny nie powinno ograniczać się jedynie do sporadycznych, okazjonalnych zajęć, lecz tematyka rodzinna powinna być wplatana w nasze codzienne zajęcia dydaktyczne z dziećmi. Mam nadzieję, że zaproponowane przeze mnie propozycje zajęć są interesujące i wartościowe dla dzieci i nauczycieli. Ostatnim rozdziałem mojej pracy jest szczegółowa ewaluacja całego mojego projektu. Zebrawszy informację z ewaluacji poszczególnych zajęć, której dokonywałam na bieżąco po każdym przeprowadzonym zajęciu, wyciągnęłam ogólne wnioski o moim projekcie, jako całości. Swoje rozważania zakończyłam autodiagnozą własnych działań pedagogicznych, refleksją i przemyśleniami związanymi z moją dalszą drogą zawodową.

Praca licencjacka dotyczy kształtowania i rozwijania postawy patriotyzmu u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Istotną kwestią było wprowadzenie dziecka w historię i w oparciu o nią budowanie, a później kształtowanie patriotyzmu. Zasygnalizowałam również rolę nauczyciela, który organizując odpowiednie aktywności wspiera kształtowanie poczucia przynależności do małej i wielkiej Ojczyzny. W ramach pracy licencjackiej przygotowałam autorski projekt edukacyjny, który został szczegółowo opisany. Została również dokonana ewaluacja, która doprowadziła do istotnych wniosków, umieszczonych również w pracy.

Tematem mojej pracy jest przeciwdziałanie agresji u dzieci sześcioletnich. Ważnym aspektem mojej pracy było omówienie zjawiska agresji oraz możliwości jej przeciwdziałania. Przedstawiłam znaczenie agresji, wymieniłam jej możliwe przyczyny, uwzględniając wpływ rodziny oraz środowiska. Wymieniłam również rodzaje agresji. Istotnym zagadnieniem omówionym w pracy jest sylwetka nauczyciela wspomagającego rozwój dziecka w wieku przedszkolnym.

Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech głównych rozdziałów, zawierających podrozdziały ze szczegółowym opisem opracowywanego zagadnienia oraz zakończenia. W pierwszym rozdziale zajmuję się teoretycznym opisem problematyki tematu na podstawie zgromadzonej literatury przedmiotu. Pierwszy podrozdział dotyczy prawidłowości rozwojowych dziecka w wieku przedszkolnym, istotnych dla zrozumienia zależności pomiędzy określonymi kompetencjami i umiejętnościami nabywanymi z wiekiem, a działaniem w sferze artystycznej. W drugim podrozdziale skupiam się na zdefiniowaniu pojęcia „osobowość twórcza”, jej wpływie na ogólny rozwój dziecka, sposobach jej rozwijania i doskonalenia kompetencji twórczych przedszkolaka. Zawieram tam również informacje na temat tego, które dziedziny nauki stwarzają najwięcej okazji do przejmowania przez dzieci roli twórców. W podrozdziale trzecim natomiast zwracam uwagę na istotę edukacji plastyczno-technicznej w życiu dziecka. Opisuję zależności między nią a prawidłowym rozwojem przedszkolaka oraz jej pozytywny wpływ na poszczególne sfery rozwojowe. Wymieniam liczne kompetencje, które dziecko może nabyć dzięki wykorzystaniu sztuki w edukacji, a także możliwości jakie niesie ze sobą włączenie poszczególnych aktywności plastyczno-technicznych do codziennej edukacji i wychowania dziecka. W rozdziale drugim przedstawiam scenariusze autorskiego projektu działań edukacyjnych pt. „Artystycznie pod wodą”. Projekt prezentuję w czterech scenariuszach, stworzonych zgodnie z modelem dnia aktywności. Prezentację scenariuszy poprzedza szczegółowy opis założeń projektu, w którym zawarłam cele, które pragnę osiągnąć realizując go, procedury, które umożliwią mi jego osiągnięcie oraz zasady zgodnie z którymi zamierzam działać realizując zajęcia. W ostatnim podrozdziale przedstawiam kontekst działań edukacyjnych, który stanowi opis placówki i środowiska, w którym projekt realizowałam. W rozdziale trzecim zajmuję się teorią ewaluacji oraz przeprowadzam ewaluację własnego projektu. W pierwszym podrozdziale prezentuję teoretyczne zagadnienia, niezbędne do opanowania, aby przeprowadzić późniejszą autoewaluację. Wyjaśniam czym jest ewaluacja oraz jaką pełni rolę w pracy nauczyciela oraz w prawidłowym funkcjonowaniu placówki oświatowej. Wymieniam rodzaje ewaluacji, opisuję metody i techniki przydatne w jej przeprowadzaniu, charakteryzuję nauczyciela refleksyjnego praktyka i cechy, które powinien posiadać, a także wybieram techniki ewaluacyjne, z których sama skorzystałam konstruując autoewaluację po przeprowadzonym w placówce projekcie. W drugim podrozdziale dokonuję autoewaluacji. Działając w ten sposób skupiam się nie tylko na procesie, ale również na jego wyniku. Oceniam obiektywnie czy cele zostały osiągnięte, wskazuję trudności jakie napotkałam i sposoby radzenia sobie z nimi. Stosując podejście refleksyjnego praktyka, w podrozdziale tym zawieram przemyślenia na temat moich działań i wykorzystanych w opisywanym działaniu metod

Sieroctwo jest powszechnym problemem. Jest tematem wielu książek, w których dość dokładnie są opisane, m. in. przyczyny, skutki, objawy czy pomoc. Niestety bardzo dużo dzieci zostało porzuconych przez swoich rodziców z różnych powodów. Nie tylko dlatego, że rodzice nie chcą swoich dzieci, i że ich nie kochają. Należy pamiętać, że są także sytuacje niezależne od nikogo, tak jak na przykład śmierć rodziców. Zdarza się również tak, że rodzice nie zawsze są obecne w życiu dziecka, że są z dzieckiem tylko przez pewien okres. To popularne zjawisko – eurosieroctwo. Wielu rodziców jest przekonanych, że pracując w Polsce nie są w stanie zapewnić dziecku godnego bytu. Czy rzeczywiście w dzisiejszych czasach jest to jedyne rozwiązanie? Zamiast bliskości oferują dziecku pieniądze lub inne rzeczy materialne. Nie tego dziecko potrzebuje. W życiu dziecka bardzo ważną rolę odgrywa rodzina. W prawidłowo funkcjonującej rodzinie ma zapewnione podstawowe potrzeby. Czuje się bezpieczne, ważne. Doświadcza miłości, którą w dalszym życiu będzie umiało odebrać i dać. Dłuższy brak rodziców ma konsekwencje w dorosłym życiu dziecka, a nawet do końca jego życia. W rodzinie dziecko uczy się podstawowych zasad funkcjonowania w życiu społecznym – sprawiedliwości, niesienia pomocy bliźnim, miłości. Jeśli tego nie przyswoi jako dziecko, ciężko będzie mu później współpracować z innymi, nie tylko w pracy, ale także w życiu codziennym. Dziecko sieroce za wszelką cenę pragnie zniwelować w sobie to cierpienie, jakie mu ciąży. Dlatego uruchamia w sobie różne mechanizmy obronne. W życiu dziecka, które doświadcza osierocenia towarzyszy sztab ludzi, którzy pragną mu pomóc. Są to pedagodzy, psychologowie, pracownicy socjalni oraz instytucje takie jak: domy dziecka czy rodziny zastępcze. Jednak wiadomo, że nic nie zmniejszy cierpienia tak, jak świadomość, że jest się kochanym przez swoich rodziców oraz ważnym i potrzebnym dla nich.

Aktywność plastyczna polegająca zarówno na recepcji, jak i samodzielnej kreacji wynika z naturalnej potrzeby dzieci. Jest ona jedną z najważniejszych form ekspresji dziecięcej. Dziecko może poprzez indywidualny dobór treści eksponować subiektywną wizję świata. Prace plastyczne nie są jedynie kompozycją barw i tekstur, ale są wyrazem osobowości oraz stosunku młodego człowieka do otaczającej go rzeczywistości. W pracy zwracam uwagę na znaczenie wychowania estetycznego w nauczaniu wczesnoszkolnym. Współcześnie programy szkolne często marginalizują realizację zajęć plastycznych. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że korzystnie wpływają one na rozwój wyobraźni i indywidualnych zainteresowań. Można stwierdzić, że zajęcia plastyczne są również doskonałą formą terapii, a także sposobem na wprowadzanie i doskonalenie współpracy w grupie. W pierwszej części pracy przedstawiam rozważania teoretyczne począwszy od rozwoju psychofizycznego dziecka w młodszym wieku szkolnym. Następnie wyjaśniam definicje: wychowanie estetyczne, fantazja, twórczość i wyobraźnia. Zwracam uwagę na ich znaczenie w konstruowaniu się wiedzy o otaczającym świecie. W tej części opisuję także etapy rozwoju wyobraźni oraz wskazuję na metody jej kształtowania. Rozdział pierwszy kończę dokładną analizą odnoszącą się do tego, jaki powinien być nauczyciel w nauczaniu wczesnoszkolnym, z zaakcentowanie jego osobowości i kompetencji służących stymulowaniu rozwoju uczniów. W drugiej części prezentuję autorski projekt działań edukacyjnych, składający się z pięciu scenariuszy oraz przedstawiam warunki jego realizacji w Szkole Podstawowej nr 76 we Wrocławiu. Natomiast w ostatnim rozdziale dokonałam ewaluacji projektu z uwzględnieniem autodiagnozy.

Celem pracy „Twórczość plastyczna dzieci w wieku wczesnoszkolnym” jest zwrócenie uwagi na proces wspierania twórczości plastycznej dziecka w wieku wczesnoszkolnym.. Twórczość bowiem ma ogromny wpływ na wszechstronny rozwój dziecka. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym dokonano analizy literatury przedmiotu w celu przedstawienia istoty i znaczenia twórczości plastycznej w procesie rozwoju dziecka wczesnoszkolnego. W rozdziale tym zaprezentowano także różnorodne metody, formy i inspiracje do pracy z uczniem w zakresie edukacji plastycznej. Aby móc dokonać trafnej analizy w pierwszym rozdziale przedstawiono rozwój psychofizyczny dziecka w wieku szkolnym. Odwołując się do literatury przedmiotu przybliżono sylwetkę nauczyciela. Jego kompetencje, cechy osobowościowe i umiejętności sprzyjające twórczej działalności dziecka. Podczas zajęć z edukacji plastycznej nauczyciele mają ogromny wpływ na rozwijanie twórczości plastycznej ucznia. W dużym stopniu stymulują oni rozwój dzieci oraz wzmacniają ich potencjał rozwojowy. W rozdziale drugim przedstawiono autorski projekt działań edukacyjnych, którego celem było rozwijanie twórczości plastycznej, wzbogacanie wiedzy oraz rozwijanie umiejętności uczniów w tym zakresie. Zawarto w nim scenariusze zajęć przeprowadzonych w oparciu o model komunikacyjny. W ostatnim rozdziale przedstawiono ewaluację przeprowadzonego projektu edukacyjnego. Dokonano oceny użyteczności, praktyczności oraz efektywności podejmowanych działań.

Tematem pracy są gry i zabawy matematyczne w edukacji wczesnoszkolnej. Praca składa się z trzech rozdziałów,wstępu oraz zakończenia. Pierwszy rozdział tej pracy jest rozdziałem teoretycznym. Drugi rozdział dotyczy projektu własnych działań edukacyjnych. Przedstawiony zostaje w nim autorski projekt edukacyjny. Rozdział trzeci dotyczy ewaluacji. Opisany został w nim proces ewaluacji oraz przebieg autorskiego projektu. Cała praca dotyczy natomiast wykorzystania gier i zabaw podczas zajęć z matematyki w najmłodszych klasach szkoły podstawowej. Jest to zagadnienie bardzo istotne, ponieważ matematyka uważana jest za jeden z najtrudniejszych i najmniej lubianych przedmiotów szkolnych. Praca ukazuje możliwość wykorzystania gier i zabaw podczas zajęć z matematyki tak, aby stała się ona bardziej atrakcyjna, przyjazna i nie wzbudzała strachu w uczniach.