W pracy starałam się omówić i przedstawić problematykę związaną z rodzinami monoparentalnymi. Rozdział I przedstawia historię rodziny, jej pozycję na tle historycznym, oraz przemiany na skutek zachodzących zmian społecznych, ekonomicznych, prawnych i kulturowych, które zachodziły w Polsce. Przedstawiłam różne rodzaje - modele rodzin, od tradycyjnej patriarchalnej, aż do rodziny partnerskiej. Opisałam zwyczaje panujące w różnych modelach rodzin. W swojej pracy odpowiedziałam na podstawowe pytania: co to jest rodzina, jaka rolę spełnia dla człowieka, oraz jakie są jej typy i jakie spełnia funkcje. Starałam się w pracy opisać wszystkie alternatywne modele rodzin, jakie wyodrębniły się w wyniku transformacji życia społecznego. Rozdział II pracy zawiera zagadnienie rozwodu i jego konsekwencji dla rodziny, dzieci i rodziców. Praca zawiera w tym rozdziale, podrozdział dotyczący powstania rodziny monoparentalnej i jej specyficznych cech. Następny podrozdział zawiera opis, w jaki sposób funkcjonuje rodzina z jednym rodzicem, a także jak wygląda przemiana ról. Bardzo ważnym aspektem w niniejszej pracy było zawarcie podrozdziału na temat zagrożenia, jakie niesie ze sobą samodzielne rodzicielstwo. Mimo, iż samodzielne rodzicielstwo narażone jest na pokonanie wielu trudności związanych z wychowaniem dziecka, organizacją życia rodzinnego, zabezpieczenia podstawowych potrzeb całej monoparentalnej rodziny, chciałam pokazać w swojej pracy, iż istnieje możliwość wychowania dzieci przez jednego rodzica, jak również możliwość zaspokojenia jego podstawowych potrzeb. Dlatego też w pracy ukazuję to nie tylko od strony merytorycznej, ale i również od strony praktycznej - w postaci coachingu dla rodziców. Praca zawiera opis samego coachingu, a także opis dwóch sesji coachingowwych. Sesje mają na celu pokazać, w jaki sposób samodzielni rodzice starają się spełnić swoje marzenia związane z bycia lepszym rodzicem. To bycie lepszym rodzicem dotyczy różnych płaszczyzn życia, ale ma też na celu udowodnić, iż monoparentalne rodziny potrafią być wydolne wychowawczo, potrafią być dobrze zorganizowane, mogą zapewnić swoim dzieciom poczucie stabilizacji i bezpieczeństwa.

Tematem pracy jest kształcenie myślenia matematycznego dzieci 4-5 letnich z wykorzystaniem pomocy dydaktycznych na przykładzie projektu działań edukacyjnych. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji matematycznej w przedszkolu, w grupie wiekowej cztero- i pięciolatków. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu własnych działań edukacyjnych, a trzeci ewaluacji podejmowanych działań oraz realizowanego projektu. W kontekście podejmowanego tematu istotne jest zdefiniowanie pojęcia myślenia matematycznego, pomocy dydaktycznych oraz przedstawienie poziomu rozwoju poznawczego dziecka w wieku 4-5 lat. Informacje te znajdują się w pierwszym rozdziale pracy. W tym rozdziale opisane są również cele i założenia edukacji matematycznej w przedszkolu, oparte na literaturze pedagogicznej oraz podstawie programowej. W rozdziale drugim przedstawione są cele oraz założenia projektu władnych działań edukacyjnych, który został realizowany podczas praktyk dyplomowych. Projekt osadza się na założeniach teorii konstruktywistycznej, a budowa scenariuszy odzwierciedla strategię dnia aktywności. Koncepcja zajęć zawarta została w czterech scenariuszach. Każdy z nich ma charakter ogólny, może zostać przeprowadzony z różnymi grupami dzieci w tym wieku. W trzecim rozdziale ma miejsce odniesienie do roli i znaczenia ewaluacji w pracy nauczyciela w oparciu o literaturę przedmiotu. Przedstawione są tu kryteria niezbędne do przeprowadzenia autoewaluacji projektu. W drugiej części rozdziału dokonana została autoewaluacja projektu - opis przebiegu zajęć, refleksja nad własnym działaniem oraz nad sobą w roli nauczyciela. W zakończeniu pracy została podjęta próba podsumowania etapu planowania, realizacji oraz ewaluacji projektu działań edukacyjnych.

Praca ma charakter projektowy, a jej struktura składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. Pierwszy rozdział jest teoretyczny i został napisany w oparciu o literaturę. Obejmuje analizę dostępnych tekstów dotyczących literatury dziecięcej, świadomości kulturowej oraz edukacji kulturowej. W podrozdziale pierwszym opisałam znaczenie literatury dziecięcej dla rozwoju dziecka. Określiłam również jej definicję oraz funkcje jakie pełni wobec młodego człowieka. W drugim podrozdziale szczególną uwagę poświęciłam wyjaśnieniu pojęcia świadomości kulturowej oraz przedstawieniu jak kształtuje się ona u dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwróciłam przy tym uwagę na wpływ rodziny, środowiska lokalnego oraz szkoły na jej rozwój. W trzeciej części pierwszego rozdziału przedstawiłam specyfikę edukacji kulturowej w szkole podstawowej. Opisałam trudności, z którymi mierzy się we współczesnych realiach edukacja kulturowa. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu edukacyjnego pt. “Afryka - kontynent wielu kultur”. W pierwszym podrozdziale tej części pracy umieściłam cele i założenia projektu. Zaprezentowałam w nim również model komunikacyjny, na podstawie którego opracowałam scenariusze zajęć, których cele oraz założenia projektu związane są z tematem mojej pracy licencjackiej. W tej części pracy przedstawiłam również metody oraz strategie pracy w oparciu o literaturę metodyczną. W drugim podrozdziale umieściłam trzy scenariusze, na podstawie których zrealizowałam zajęcia w szkole podstawowej podczas praktyki ciągłej. Znajdują się w nim kolejno scenariusze pt. “Codzienność dzieci w Etiopii”, “W świecie Szilluków” oraz “Czy stereotypy krzywdzą Afrykę?”. W tej części pracy, charakteryzuję również placówkę, w której odbyłam praktykę pedagogiczną oraz grupę, z którą przeprowadziłam zajęcia w ramach mojego projektu edukacyjnego. W rozdziale trzecim realizuję ewaluację projektu edukacyjnego. W pierwszym podrozdziale piszę czym jest ewaluacja w ujęciu teoretycznym i jakie ma znaczenie w pracy nauczyciela. Charakteryzuję w nim również nauczyciela będącego refleksyjnym praktykiem. Drugi podrozdział jest autoewaluacją moich działań edukacyjnych. Skupiam się w nim przede wszystkim na przebiegu zajęć w odniesieniu do założonych celów. Stosując podejście refleksyjnego praktyka, zamieszczam w nim refleksje nad własnym działaniem i na tej podstawie formułuję pewne wnioski. W podsumowaniu zawarte zostały najważniejsze wnioski dotyczące pracy oraz przemyślenia z przeprowadzonego projektu.

Praca ,,Wykorzystanie gier dydaktycznych w celu rozwijania myślenia matematycznego uczniów klasy III" składa się z trzech rozdziałów, wstępu oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym dokonuję przeglądu literatury z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, pedagogiki zabawy, pedagogiki kulturowej oraz dydaktyki. Uwzględniam informacje, dotyczące nabywania umiejętności intelektualnych przez dziecko, jego gotowości do podjęcia nauki matematyki oraz współpracy i funkcjonowania w środowisku szkolnym. Skupiam się na znaczeniu zabaw i gier dla rozwoju dziecka oraz przedstawiam różne podejścia rozumienia i kierowania edukacją matematyczną dziecka, skoncentrowaną na rozwijaniu myślenia matematycznego u uczniów. W rozdziale drugim prezentuję założenia projektu działań edukacyjnych ,,1,2,3 graMy”. Wyjaśniam zalety płynące z uzupełniania edukacji o gry dydaktyczne oraz metodę konstruowania gier w ujęciu Edyty Gruszczyk – Kolczyńskiej . Zaznaczam wpływ działania, opartego na zabawie oraz kontakcie z drugim człowiekiem, na rozwój neuronów lustrzanych, odpowiedzialnych za rozwój umiejętności społecznych oraz intelektualnych. Proponuję działanie zgodne z ideą ,,nauczania przyjaznego mózgowi” oparte na rozwijaniu wrodzonej ciekawości uczniów, pobudzaniu entuzjazmu i uczucia fascynacji w działaniu oraz budowaniu atmosfery wzajemnego wsparcia i szacunku. Uwzględniam potrzebę samodzielnego dochodzenia do wiedzy, na drodze budowania hipotez, opracowywania planu działania oraz poszukiwania własnej strategii rozwiązywania problemów. Odnoszę się do budowania znaczeń, bliskich osobie ucznia, poza rozwojem umiejętności poznawczych zwracam uwagę na konieczność wsparcia sfery emocjonalnej. Projekt prezentuję w pięciu scenariuszach zajęć edukacyjnych. Propozycje skupiają się wokół metod aktywizujących, metody problemowych oraz strategii pracy w małych grupach. Przeważająca część zajęć opiera się na pracy własnej uczestników. Zaplanowane czynności uwzględniają naukę poprzez działanie, a formuła zajęć ma charakter dynamiczny. Przebieg zajęć bazuje na modelu komunikacyjnym oraz elementach metody projektów. Uczniowie na drodze dialogu i konsultacji konstruują projekty i rozwiązują zadania, zaplanowane na każdym etapie pracy, nabywając tym samym umiejętności uczenia poprzez tworzenie i komunikowanie się. Planuję wspierać, koordynować oraz inicjować pracę uczniów. Zgodnie z założeniem konstruktywistycznym przyjmuję rolę koordynatora i facilitatora. W rozdziale trzecim prezentuję zagadnienie ewaluacji, w odniesieniu do celów i efektów kształcenia. W pierwszym podrozdziale dokonuję analizy literatury naukowej z zakresu ewaluacji. Rozpoznaję czym jest ewaluacja , jakie ma znaczenie dla procesu dydaktycznego, jakie zajmuje miejsce w pracy nauczyciela. Omawiam metody, techniki, cele ewaluacji. Charakteryzuję nauczyciela refleksyjnego praktyka. W drugim podrozdziale prezentuję kontekst działań edukacyjnych. Przedstawiam zaplecze dydaktyczne instytucji. Charakteryzuję grupę, w kt

Problematyka niniejszej pracy odnosi się do budowania poczucia własnej wartości u dzieci sześcioletnich. Temat pracy mieści się w obszarze umiejętności społecznych. Postanowiłam poruszyć tę problematykę, ponieważ jest to istota każdego człowieka. Akceptacja siebie i posiadanie wysokiej samooceny jest ważnym elementem codziennego życia, a bardzo często dzieci mają zbyt niskie poczucie własnej wartości. Instytucje takie jak szkoła i przedszkole mają za zadanie przygotować dzieci do życia w społeczeństwie. Dlatego też, zaraz po środowisku rodzinnym, ważne jest, aby placówki te kształtowały u dzieci umiejętności społeczne, w tym podnosiły poziom poczucia własnej wartości. Niniejsza praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów głównych, ośmiu podrozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury z zakresu psychologii i pedagogiki, przybliżam problematykę pracy. Skupiam się na sylwetce rozwojowej oraz rozwoju społeczno-emocjonalnym dziecka sześcioletniego. Informacje w nim zawarte pozwolą określić poziom rozwoju psychicznego dziecka oraz jego predyspozycje do budowania poczucia własnej wartości. Dokonuję także analizy wpływu środowiska szkolnego oraz relacji międzyludzkich na samoocenę jednostki. Analizuję jak duży wpływ na rozwój społeczno-emocjonalny ma nauczyciel, jego stosunek do dziecka i do samego siebie. Zaznaczam także, jaki wpływ na ocenę siebie mają towarzyszące uczucia i emocje oraz poruszam temat nieśmiałości, który może mieć wpływ na zaniżone lub zawyżone poczucie wartości. Jako, że proces kształtowania poczucia własnej wartości trwa całe życie, a najważniejszym etapem jest dzieciństwo oraz okres dorastania, to przybliżam także jakie są potrzeby i możliwości dziecka oraz jak należy pracować nad jego samooceną. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „JA- człowiek wartościowy i niepowtarzalny”, którego celem jest podniesienie poczucia wartości u dzieci sześcioletnich. W założeniach projektu opieram się na humanistycznej teorii uczenia się, która stawia ucznia w centrum, dzięki czemu sam doświadcza i dąży do rozwiązania problemu. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 3 scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności. Czas poświęcony na realizację projektu zawiera się w trzech dniach, a scenariusze mogą być realizowane pojedynczo. W pierwszym podrozdziale nakreśliłam jaki jest cel projektu, oraz to w jaki sposób chcę go osiągnąć, opierając się na literaturze przedmiotu. Trzeci podrozdział przedstawia grupę uczniów, w której realizowany był projekt edukacyjny. Prezentuję tam predyspozycje grupy oraz problemy z jakimi się borykają. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Skupiłam się na przedstawieniu teoretycznej strony ewaluacji, do czego służy, jakie są jej rodzaje i funkcje. Ukazałam jak ważna w procesie edukacji jest ewaluacja, która służy ciągłemu doskonaleniu się nauczyciela. Jest ona nieodzownym elementem każdeg

Pierwszy rozdział zbudowany jest z trzech podrozdziałów. Są one zawiązane z rozpoznaniem problemu odnosząc się do literatury. Pierwszy podrozdział zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w okresie wczesnoszkolnym. Jest on ważnym elementem mojej pracy, ponieważ zawiera w sobie charakterystykę dziecka i jego gotowość do stosowania odpowiednich metod i form pracy, a także integralne podejście w nauczaniu. Kolejny podrozdział dotyczy specyfiki edukacji środowiskowej, pozwala on na ujrzenie edukacji wczesnoszkolnej przez jej pryzmat. Następnym podrozdział nawiązuje do budowania wiedzy uczniów w oparciu o założenia teorii konstruktywistycznej. Jest to główny przedmiot zainteresowań w mojej pracy. Drugi rozdział odnosi się do założeń i prezentacji własnego projektu. Celem projektu było budowanie wśród uczniów klasy III postawy badacza, wzmaganie ich aktywności i samodzielności. W podrozdziale drugim mieści się prezentacja projektu, który zrealizowałam podczas praktyk dyplomowych. Natomiast kontekst sytuacyjny realizacji zajęć, zawarłam w podrozdziale trzecim, gdzie dokonałam charakterystykę grupy i placówki. Ostatni rozdział poświęcony został ewaluacji. Składa się on z dwóch podrozdziałów, które zawierają teoretyczne podstawy ewaluacji oraz autoewaluację własnych działań. Odnoszę się tam do kryteriów zawartych w scenariuszach zajęć z perspektywy nauczyciela konstruktywisty i refleksyjnego praktyka. Wnioski zawieram w zakończeniu pracy, dotyczą one kompetencji nauczyciela.

Temat mojej pracy licencjackiej dotyczy problematyki edukacji wielokulturowej wśród uczniów w wieku wczesnoszkolnym. Treść projektu edukacyjnego osadzona jest w zakresie edukacji społecznej. Myślę, że jest to w chwili obecnej ważny i ciągle aktualny problem społeczny. Po roku 1998 wraz z dokonującymi się w Polsce zamianami transformacji społecznej jak również w związku z otwarciem granic i przystąpieniem naszego kraju do strefy Schengen wzrasta liczba osób o odmienności kulturowej. W szkołach uczą się dzieci imigrantów, uchodźców, czy pochodzące rodzin mieszanych. Każde dziecko w pewnym momencie spotyka „Innego”. Naturalną reakcją jest wówczas zdziwione, zaskoczenie, obserwacja i stawianie pytań. Widzi osoby wywodzące się z innych kultur, obszarów, narodowości, różniące się wyglądem, które prowadzą inny styl życia, mają odmienne poglądy na świat. Istotne jest, aby "Inny" nie był "Obcy" i odrzucony z powodu obaw przed jego odmiennością. Podstawa programowa kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół zakłada kształtowanie postawy obywatelskiej, poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, ale także poszanowanie dla innych kultur i tradycji . W szkołach podejmuje się odpowiednie kroki, aby zapobiegać wszelkiej dyskryminacji. Ważne jest przygotowanie ucznia do kontaktu z odmiennością. Uczeń kończąc pierwszy etap nauki ma świadomość, że wszyscy ludzie są równi, mają równe prawa, bez względu na miejsce urodzenia, rasę, czy wyznawaną religię. Główny cel mojego projektu ukierunkowany jest na kształtowanie postawy tolerancji i otwartości wobec odmienności kulturowej wśród uczniów klasy trzeciej. Zajęcia na podstawie cyklu scenariuszy przeprowadziłam w ramach praktyki pedagogicznej w szkole podstawowej nr 89 we Wrocławiu. Zespół klasowy liczył początkowo dziesięć osób, w trakcie trwania projektu dołączyła jeszcze jedna osoba. Celem zajęć jest uwrażliwianie uczniów na problematykę wielokulturowości, zwracając uwagę na znaczenie wzajemnych kontaktów z osobami o odmienności kulturowej. Ponadto wzajemna tolerancji ma na celu przeciwdziałać zjawiskom takim jak dyskryminacja czy rasizm. Realizując zajęcia uwzględniam tematykę podobieństw i różnic ludzi na całym świecie; cechy charakterystyczne danej kultury, życia codziennego; poruszam kwestię zrozumienia, empatii, tolerancji. Moja praca ma charakter projektu edukacyjnego. Jej struktura wygląda następująco: wstęp, trzy rozdziały, w skład których wchodzą podrozdziały; oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale dokonuję przeglądu problematyki na podstawie literatury z zakresu psychologii rozwojowej, pedagogiki ogólnej, edukacji wielokulturowej i międzykulturowej. Pierwszy podrozdział dotyczy analizy rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi podrozdział zawiera opis rozwoju moralnego. Zwracam tu także uwagę na kształtowanie postaw tolerancji wśród uczniów. Ostania część pierwszego rozdziału dotyczy wielokulturowości w edukacji społecznej na pierwszym etapie

Praca ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy dotyczy rozpoznania wspomnianego zagadnienia w świetle literatury przedmiotu. Drugi jest prezentacją projektu własnych działań edukacyjnych. Trzeci rozdział zaś stanowi ewaluację realizowanego projektu. Rozdział pierwszy składa się z trzech podrozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy współpracy jako umiejętności kluczowej. W tej części pracy analizowane jest pojęcie współpracy, wyszczególnione zostają różne rodzaje interakcji między osobami przebywającymi w tej samej klasie oraz role pełnione przez nauczyciela i ucznia. Następnie omawiane są pojęcia pracy w małych grupach i tutoring rówieśniczy w kontekście umiejętności kluczowych. Drugi podrozdział zajmuje się tematem istoty i znaczenia procesu badawczego. Opisane są w nim kolejne fazy tego procesu. Treść tej części pracy nawiązuje również do koncepcji Jeana Piageta, który określa dziecko jako badacza. Ostatni podrozdział zaś dotyczy rozwoju poznawczego i społecznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział drugi to prezentacja projektu działań edukacyjnych. W pierwszej części rozdziału zaprezentowane są cele i założenia podejmowanych działań edukacyjnych. Opisane zostały również wykorzystane strategie edukacyjne, takie jak praca w małych grupach, dialog znaczeń i tutoring rówieśniczy. Przybliżony został model kreatorski, według którego zaprojektowane są kolejne scenariusze. W tym podrozdziale odwołuję się do założeń koncepcji nauczyciela konstruktywisty. Kolejno omówione zostały warunki integracji wiedzy, które stanowią podstawę organizacji zajęć. Następnie zaprezentowane są metody i techniki, które pomocne stały się przy realizacji konkretnych zajęć. W tej części pracy określone również zostały zarówno sposoby oceny, jak i samooceny uczniów oraz działań nauczyciela. Po wprowadzeniu do projektu przedstawione są trzy scenariusze. Rozdział trzeci to krótka charakterystyka Szkoły Podstawowej nr 76 z Oddziałami Sportowymi im. I Armii Wojska Polskiego we Wrocławiu oraz klasy, w której przeprowadzałam zaplanowany projekt. Kolejny podrozdział dotyczy teoretycznej podstawy ewaluacji oraz jej istoty i znaczenia w pracy nauczyciela. Przedstawione są w nim etapy, rodzaje i techniki ewaluacji edukacyjnej. W tej części odwołuję się także do ważnej koncepcji nauczyciela jako refleksyjnego praktyka oraz krytycznego przyjaciela. Natomiast trzecia część obejmuje ewaluację projektu własnych działań edukacyjnych. Odnoszę się w niej do wcześniej przyjętych kryteriów, które są pomocne w przeprowadzeniu autoewaluacji. Przedstawiony został opis zajęć wraz z pogłębioną refleksją dotyczącą własnego przygotowania i ich przebiegu. W tym podrozdziale odwołuję się również do trudności i niepowodzeń, które napotkałam przy organizacji zajęć, jak i do sukcesów osiągniętych podczas ich realizacji. W zakończeniu pracy dokonane jest podsumowanie własnych działań edukacyjnych pod względem planowania, organizacji i sposobu realizacji zajęć.