Tematem mojej pracy magisterskiej są postawy wychowawcze rodziców w narracji studentów pedagogiki. Pierwszy rozdział poświęcony został rodzinie jako podstawowemu środowisku wychowawczemu. W drugim rozdziale skupiono się na rodzicach. W trzecim rozdziale wyodrębnione zostały relacje. Czwarty rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań własnych. W ostatnim rozdziale skupiono się na analizie badań własnych na temat postaw wychowawczych rodziców w narracji studentów pedagogiki. Przeprowadzone zostały wywiady z czterema studentami pedagogiki, z rodzin o różnej wielkości i ilości rodzeństwa: z jedynaczką oraz osobami posiadającymi jedno, dwoje oraz troje rodzeństwa.

W swojej pracy zwróciłam uwagę na problem niepełnosprawności, a ściślej ujmując – na postawy zdrowych dzieci w wieku przedszkolnym wobec niepełnosprawnych rówieśników. W rozdziale pierwszym, przedstawiłam charakterystykę niepełnosprawności intelektualnej oraz fizycznej. Co więcej, opisałam jakie stereotypy i uprzedzenia związane są z tymi rodzajami niepełnosprawności oraz w jaki sposób dziecko niepełnosprawne funkcjonuje w grupie integracyjnej. Rozdział drugi zawiera teoretyczne informacje, dotyczące procesu kształtowania się postaw oraz możliwości ich zmiany. Ponadto, zwróciłam uwagę na czynniki, wpływające na kształtowanie się postaw dzieci pełnosprawnych wobec niepełnosprawnych rówieśników. Postawa jest skłonnością, którą możemy w danym czasie zmienić lub odpowiednio ukształtować, a najważniejszym i najlepszym okresem dla kreowania się naszych postaw jest właśnie wczesne dzieciństwo. Rozdział trzeci to część metodologiczna. Moje badania zostały przeprowadzone w oparciu o opinie rodziców oraz nauczycieli przedszkoli integracyjnych. Jako że przedstawiciele tych dwóch środowisk, są najlepszymi obserwatorami zachowań i rozwoju dzieci, stali się oni dla mnie źródłami informacji na temat poruszanego zagadnienia. Dzięki ich obserwacjom oraz opiniom uzyskałam ważne wiadomości, dotyczące relacji zdrowych dzieci w wieku przedszkolnym z ich niepełnosprawnymi kolegami oraz koleżankami. Aby móc sprawdzić, jakie zachowania swoich podopiecznych zaobserwowali respondenci, posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego, a ściślej ujmując, technikami jakimi są: ankieta oraz wywiad swobodny. Proces zbierania informacji okazał się być bardzo ciekawym i pouczającym doświadczeniem. W czwartym, a zarazem ostatnim rozdziale, zaprezentowane zostały uzyskane wyniki moich badań. Wszystkie zdobyte za pomocą ankiet i wywiadów informacje, przyczyniły się do wysunięcia wielu, zaskakujących wniosków. Uzyskane informacje przedstawiłam w formie wykresów, odnosząc je do literatury przedmiotu. Okazuje się, iż grupa badanych rodziców oraz grupa nauczycieli prezentuje różne spostrzeżenia na temat postaw dzieci zdrowych wobec niepełnosprawnych rówieśników.

Tytuł pracy to "Postrzeganie antypedagogiki przez opiekunów osób niepełnoletnich". Postpedagogika opiera się na cennych wartościach, takich jak: wolność, szacunek oraz prawa człowieka. Jednocześnie jest też kontrowersyjna, ze względu na rozterki moralne. Rewolucyjny charakter antypedagogiki skłania do refleksji, jak jest ona postrzegana współcześnie. Celem pracy jest próba zbadania opinii opiekunów osób niepełnoletnich o postpedagogice, natomiast przedmiotem pracy obraz antypedagogiki opiekunów osób niepełnoletnich. Główna teza pracy zakłada, że opinia jest negatywna. W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, narzędziem badawczym był kwestionariusz ankiety, który skierowany był do opiekunów dzieci niepełnoletnich. Badania były anonimowe oraz zostały przeprowadzone w Internecie przy pomocy grup zrzeszających mieszkańców Wrocławia. Dzięki analizie wyników badań, stwierdzono jaka jest wiedza na temat antypedagogiki, jakie zagrożenia oraz korzyści związane z postpedagogiką dostrzegają badani oraz wyróżniono czynniki wpływające na ich opinię. Wnioskiem pracy jest, że antypedagogika postrzegana jest raczej pozytywnie, z wyjątkiem kwestii moralnych, które zostały ocenione zdecydowanie negatywnie, wiedza o postpedagogice jest mała oraz dostrzega się więcej zagrożeń niż korzyści z nią związanych. Określono również, że większość założonych czynników nie wpływa na postrzeganie antypedagogiki.

W niniejszej pracy chciałam przedstawić najczęściej popełniane błędy wychowawcze rodziców w opinii nauczycieli. Błędy wychowawcze popełniane przez rodziców często są przez nich niezauważane. Rodzice nie są świadomi popełnianych błędów. Każdy rodzic chce, aby jego dziecko wyrosło na dobrego, uczciwego, inteligentnego człowieka. Rodzice powinni zastanowić się nad popełnianymi błędami wychowawczymi oraz stopniowo je eliminować, ponieważ to oni są najważniejszymi wychowawcami. Błędy wychowawcze to niewłaściwe metody oraz formy oddziaływania na dziecko. Każdy błąd wychowawczy popełniany przez wychowawców powinien stać się przedmiotem twórczego niepokoju, a także czujnej uwagi. Dla każdego z nas w życiu rodzina jest najważniejsza, dlatego ważne jest, gdy możemy na kogoś liczyć, na kimś polegać. Do rodziców zwracamy się kiedy mamy problem i kiedy chcemy pochwalić się naszym osiągnięciem, sukcesem. Wobec tego rodzice mają obowiązek właściwie sprawować swoje obowiązki wychowawcze. Wybierając ten temat kierowałam się głównie tym, iż każdy z nas popełnia błędy wychowawcze i miał w swoim życiu z nimi styczność. Dużo moich znajomych ma dzieci i nie ma świadomości popełnianych błędów wychowawczych. Pracując w przedszkolu jako nauczyciel codziennie miałam styczność z rodzicami i z popełnianymi błędami wychowawczymi. Myślę, iż żaden rodzić nie chce skrzywdzić swojej pociechy. Dlatego musimy rozmawiać o swoich problemach wychowawczych, szukać dobrego wyjścia i przede wszystkim nie wstydzić się tego. Codzienna obserwacja wskazuje, że nie ma rodzin wolnych od błędów wychowawczych. Rodzice którzy są zdolni do tego, aby przyznać się do popełnianych błędów napotykają znacznie mniej trudności w wychowaniu, niż rodzice którzy tych błędów nie dostrzegają. Aby zbadać problem błędów wychowawczych rodziców przeprowadziłam wywiady z nauczycielkami szkoły podstawowej. Dzięki rozmowom z wychowawcami dowiedziałam się jakie błędy wychowawcze w stosunku do swoich dzieci popełniają najczęściej rodzice. Niniejsza praca składa się z wstępu, sześciu rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym przedstawiłam i wyjaśniłam pojęcie błędu wychowawczego w świetle literatury naukowej, wymieniłam i opisałam charakterystykę błędów wychowawczych, opisałam błędy wychowawcze rodziców oraz ich skutki. Rozdział drugi dotyczył rodziny jako środowiska wychowawczego. W tym rozdziale opisałam proces wychowania, funkcje rodziny oraz typy rodzin. W trzecim rozdziale przedstawiłam rodzinę i szkołę jako partnerów w procesie edukacji. Omówiłam pojmowanie współpracy między rodziną a szkołą oraz opisałam cele i formy współpracy. Czwarty rozdział poświęciłam na opis rozwoju psychospołecznego dziecka w okresie szkoły podstawowej. W piątym rozdziale opisałam część metodologiczną. Natomiast szósty rozdział dotyczy analizy badań. W zakończeniu dokonałam analizy wyników badań oraz przedstawiłam wnioski wynikające z głównego problemu.

W mojej pracy podjęłam temat dorosłości osób z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. Pierwsze dwa rozdziały pracy stanowią część teoretyczną. Pierwszy skupia się wokół zagadnienia niepełnosprawności intelektualnej. Charakteryzuję w nim rys historyczny tego pojęcia, aktualne modele definiujące termin, przyczyny i klasyfikowanie niepełnosprawności intelektualnej oraz funkcjonowanie osób z jej głębokim stopniem. Drugi rozdział koncentruje się wokół tematyki dotyczącej dorosłości, zawiera definicje, zadania rozwojowe oraz uwarunkowania przebiegu dorosłości. Przedstawiam w nim również dorosłość osób z niepełnosprawnością intelektualną w badaniach. Trzeci rozdział dotyczy metodologii użytej w planowaniu i przebiegu badań. W ramach badań przeprowadziłam wywiady jakościowe, częściowo kierowane z nauczycielami i terapeutami dorosłych uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim. W czwartym rozdziale przedstawiłam charakterystykę badanych osób oraz wyniki badań. Wywiady dążyły do poznania perspektywy badanych na takie kwestie, jak: dorosłość jako zjawisko samo w sobie, dorosłość uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim, wsparcie udzielane i postulowane na drodze do dorosłości tych wychowanków oraz rola rodziców w procesie dorastania ich dzieci z analizowaną niepełnosprawnością. Najważniejszym aspektem moich badań była dorosłość podopiecznych z głęboką, wieloraką niepełnosprawnością. Dorosłość ta była przede wszystkim opisywana przez cechy fizyczne i dojrzewanie biologiczne oraz infantylność i zależność. Jedynie w pojedynczych wypowiedziach uwzględniano inne cechy niż zmiany w wyglądzie oraz charakteryzowano tą dorosłość jako inną, nadaną przez najbliższe otoczenie. Refleksje z badań przedstawiłam w podsumowaniu oraz zakończeniu pracy. Praca dyplomowa ma uzupełniać pewną lukę w literaturze, gdyż dorosłość tej grupy osób jest pomijana. Zdaniem badanych może być tak, ze względu na fakt, iż jest to trudna dorosłość, zachowania dorosłych uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim nadal mogą być dość infantylne. Nie zwalnia to jednak z obowiązku dostosowania tematyki i pomocy zajęć, a nawet relacji do wieku wychowanków. W związku z tym postanowiłam przyjrzeć się tej niełatwej dorosłości, z perspektywy bliskich im osób, nauczycieli i terapeutów.

Inspiracją do podjęcia zagadnienia wyrażonego w temacie pracy był dla mnie pierwszy kontakt z dziećmi dotkniętymi autyzmem podczas odbywanych praktyk kilka lat temu. Zważywszy na literaturę przedmiotu, którą przeanalizowałam, warto zaznaczyć, że postrzeganie osób ze spektrum autyzmu w środowisku szkolnym jest bardzo ważne, ponieważ w społeczeństwie daje się zauważyć istotny brak zrozumienia i akceptacji dla autyzmu. Aczkolwiek w mojej pracy skoncentrowałam się na postrzeganiu dzieci ze spektrum autyzmu przez uczniów szkół integracyjnych. W pierwszym rozdziale pracy wychodząc od definicji, podjęłam się charakterystyki autyzmu, przybliżyłam klasyfikację i jego typologię oraz scharakteryzowałam sposób jego diagnozowania. W drugim rozdziale podejmuję zagadnienie funkcjonowania dziecka autystycznego w grupie społecznej. W tym rozdziale wzięłam pod uwagę sposób zabawy osób ze spektrum autyzmu i umiejętności nawiązywania relacji społecznych. Podrozdział drugi przeznaczony jest rozwojowi emocjonalnemu, poznawczemu i możliwościom językowym dzieci z autyzmem. Trzeci rozdział mojej pracy to podjęcie zagadnień formalno-prawnych związanych z sytuacją dzieci z autyzmem w Polsce. W tym rozdziale opisałam również dzieje i teraźniejszość szkół integracyjnych oraz przepisy polskiego prawa odnoszące się do dzieci z autyzmem. W czwartym rozdziale omawiam metodologiczne podstawy badań. Opracowałam w tym rozdziale problematykę, a także cel prowadzonych przeze mnie badań, sprecyzowałam również problemy i hipotezy badawcze oraz zmienne i wskaźniki. Opisałam metody, narzędzia oraz techniki badawcze, które wykorzystałam do realizacji badań. W końcowej części tego rozdziału zamieściłam opis terenu i organizacji badań. Natomiast ostatni rozdział mojej pracy to analiza i interpretacja materiału badawczego. W tym rozdziale zamieściłam moje próby weryfikacji postawionych we wcześniejszym rozdziale hipotez badawczych. Ostatnia część tego rozdziału ukazuje wnioski sformułowane na podstawie analizy przeprowadzonych ankiet, odnoszących się do postrzegania dzieci ze spektrum autyzmu. Całość pracy kończy się podsumowaniem.

Część teoretyczna mojej pracy magisterskiej rozpoczyna się od wyjaśnienia pojęcia wychowania oraz nawiązania do jego metod i form stosowanych w polskich rodzinach na przestrzeni dziejów, ich przemian oraz dopuszczalności stosowania siły wobec dzieci. Nawiązuje ona również do znaczenia rodziny podczas procesu dorastania dziecka do samodzielności, dookreśla role, jakie przypisuje się rodzicom w poszczególnych stadiach rozwoju dziecka, porusza tematykę technik, a także stylów wychowania. Od kwestii związanych z kulturą katolicką i jej znaczeniem w polskim wychowaniu, przechodzi do definicji przemocy, jej form po przeciwdziałanie. W pracy znajdują się również przykłady stereotypów związanych ze zjawiskiem przemocy. Poza tym, zwróciłam również uwagę na niebezpieczeństwo niedostrzegania niektórych jej rodzajów, a także możliwych skutków, które może wywołać. Część metodologiczna zawiera w sobie wyjaśnienie paradygmatu, którym się posługiwałam, dookreślenie przedmiotu oraz celu i konceptualizacji moich badań, a także problemu badawczego i problemów szczegółowych oraz hipotez. Zawarłam w niej również tabelkę ze zmiennymi zależnymi i ich wskaźnikami. Oprócz tego, w nawiązaniu do literatury, opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze, wykorzystywane przeze mnie podczas badań. Moje wyniki opierały się na badaniach ilościowych, które uzyskałam dzięki wypełnieniu kwestionariusza ankiety przez 101 mężczyzn w wieku 18-30 lat. Część metodologiczną kończy opis badanej próby oraz organizacja i przebieg badań. Ostatnia, empiryczna część pracy ukazuje wyniki moich badań. Wskazują one, jak niezmiernie ważne jest poruszanie kwestii związanych z tematyką przemocy w dzisiejszym świecie. Podejmowane są różnorodne kursy przedmałżeńskie czy szkoły rodzenia, a tematyka wychowania dziecka zostawiana jest zazwyczaj indywidualnej trosce rodziców. Powszechny wydaje się pogląd, że raczej każdy, kto ma dziecko jest w stanie je jakoś wychować i często nie uświadamia się rodziców o skutkach używania siły czy negatywnych epitetów w stosunku do potomka. Wyniki moich badań przedstawiają ogromny wpływ rodziców na wychowanie dziecka, ale również na wychowanie przyszłych pokoleń, które często czerpią wiedzę od własnych wychowawców i może niekoniecznie dostrzegają jego alternatywne formy. Moje badania są związane z opinią, że warto podejmować tematykę wychowania oraz, często niestety niedostrzeganych form przemocy w relacjach rodzinnych, jeszcze przed podjęciem roli rodzica, gdyż niewłaściwe działania mogą mieć dramatyczne skutki w przyszłości.

Niniejsza praca dotyczy postrzegania osób niepełnosprawnych przez uczniów gimnazjum. Wraz z postępem cywilizacyjnym jednostki niepełnosprawne są bardziej włączane do społeczeństwa a ich prawa są respektowane. Mają szansę aby wypełniać role społeczne i aktywnie uczestniczyć w życiu wspólnoty do której należą. Poszczególne rozdziały w części teoretycznej omawiają zagadnienia dotyczące tego tematu. W rozdziale pierwszym zawarte są różne definicje niepełnosprawności przedstawiane w literaturze naukowej. Opisane zostały także subdyscypliny pedagogiki specjalnej, do której należą: surdopedagogika, tyflopedagogika oraz oligofrenopedagogika. Drugi rozdział porusza kwestię związaną z funkcjonowaniem osoby niepełnosprawnej w społeczeństwie. Pojawienie się niepełnosprawnego dziecka w rodzinie i szeregu zmian, jakie zachodzą w tym środowisku. Omówione jest zagadnienie związane ze stereotypami, a także problem z poczuciem autonomii i tożsamości jednostek niepełnosprawnych. Następny rozdział jest o procesie rehabilitacji i o istocie wczesnej interwencji oraz wczesnego wspomagania rozwoju. Są to procesy bardzo ważne dla osób niepełnosprawnych, ponieważ dzięki nim mogą być otoczone specjalistyczną opieką i mają szansę na lepszy rozwój. W kolejnym rozdziale zawarty jest problem edukacji i wyszczególniono tutaj ideę edukacji integracyjnej, a także szkół specjalnych począwszy od przedszkoli po szkoły przygotowujące do zawodu. Ostatni rozdział przedstawia charakterystykę człowieka będącego w okresie adolescencji. Jest to szereg zmian, jakie przechodzi młoda jednostka pod kątem fizycznym, poznawczym jak i społecznym. W części metodologicznej zawarte są definicje związane m.in. z celem badań, problemami, a także z metodami, technikami i narzędziami badawczymi. Stanowią one punkt wyjścia do realizacji zamierzonych badań. Część empiryczna wyjaśnia istotę problemu badawczego, czyli jak uczniowie gimnazjum postrzegają osoby niepełnosprawne. Przeprowadzone wywiady z respondentami ukazały wiedzę i ich doświadczenia w obszarze tego zagadnienia. Poruszone zostały także kwestie dotyczące problemów i stereotypów na temat osób niepełnosprawnych.

Problematyką pracy jest postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. Niepełnosprawność ruchowa to wszelkie nieprawidłowości w narządzie ruchu, które skutkują obniżoną sprawnością motoryczną i w znacznym stopniu utrudnionym funkcjonowaniem społecznym, przez co niejednokrotnie jednostki te są odtrącane przez społeczeństwo. Niekorzystne wyobrażenia o osobach z niepełnosprawnością ruchową obecne w społeczeństwie wpływają w negatywny sposób na ich funkcjonowanie, powodując nawet ich zupełne wykluczenie społeczne. W pracy dokładnie omówiono obraz osoby z niepełnosprawnością ruchową, który występuje w społeczeństwie. Celem niniejszej pracy było scharakteryzowanie postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. W pracy tej została wykorzystana metoda sondażu diagnostycznego, a narzędziem które zastosowano był kwestionariusz ankiety, którą przeprowadzono wśród 84 uczniów szkół średnich. W tejże pracy problemy badawcze dotyczyły postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową w różnych obszarach funkcjonowania przez uczniów szkół średnich. Zrealizowane badania pozwoliły ustalić, że uczniowie szkół średnich pozytywnie postrzegają osoby z niepełnosprawnością ruchową w różnych kategoriach życia społecznego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się również, że wśród uczniów szkół średnich kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i wiedza na temat niepełnosprawności ruchowej różnicuje postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową. Uczniowie szkół średnich, którzy mieli kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i posiadali wiedzę o niepełnosprawności ruchowej, częściej postrzegali te osoby pozytywnie.

W pracy magisterskiej poruszyłam temat podmiotowego traktowania uczniów przez nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. Skupiłam się właśnie na tym etapie edukacyjnym z racji tego, iż jest to niewątpliwie czas, w którym wszystko się kształtuje, a zatem uczeń który od początku swojej drogi edukacyjnej traktowany będzie z szacunkiem i respektowane będzie jego zdanie oraz potrzeby w przyszłości posiadał będzie większą wiarę w swoje siły oraz kształtowanie własnego losu. Praca składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. Część pierwsza zawiera opis głównych aspektów odnoszących się do edukacji wczesnoszkolnej, analizę zagadnienia podmiotowości w świetle literatury przedmiotu oraz zwięzły opis poglądów wybranych egzemplifikacji idei podmiotowości. Ponadto rozdział teoretyczny mieści w sobie zagadnienia dotyczące pedagogiki antyautorytarnej i podejścia Gestalt jako alternatywy dla współczesnego systemu edukacyjnego, treści dotyczące nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej traktowanego jako realizatora tej idei w szkole oraz opis poszczególnych sfer rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Kolejną częścią pracy jest opis założeń metodologicznych pracy a więc: celów badawczych, problemów, strategii, metod, technik oraz narzędzi badawczych. Rozdział empiryczny natomiast zawiera analizę wyników badań własnych oraz wnioski, które udało się wyciągnąć na ich podstawie.

Głównym celem pracy było poznanie świadomości i wiedzy młodych ludzi na temat pojęcia prywatności w konktekście ich działań na portalach społecznościowych. W związku z tym w pracy poruszane są takie kwestie jak Internet, portale społecznościowe, młodzież czy dane osobowe. Praca podzielona jest na dwie części. Pierwsza z ich - teoretyczna - porusza zagadnienia związane z młodzieżą. Podejmuje próbę przybliżenia definicji tej grupy społecznej, poruszając naukowe i potoczne określenia dla tego problemu. Omawia znaczące ze punktu widzenia tematyki pracy obszary rozwoju młodzieży i ich miejsca we współczenym świecie. Szczególnie skupia się na aktywności młodzieży w Internecie oraz zagrożeń i szans jakie są z tym związane. Przybliża również krótką historię Interetu, tego jak powstał oraz jak zmieniło się jego pierwotne przeznaczenie, które dostosowało się bardziej do potrzeb zwykłych ludzi. W niniejszej pracy poruszono także prawne kwestie związane z danymi osobowymi, które nierozerwalnie związane są z prywatnością każdego człowieka. Część druga obejmuje badawczą część pracy. Omówione są teoretyczne kwestie związane z przygotowaniem i przeprowadzaniem badań pedagogicznych w oparciu o literaturę z zakresu tej tematyki. W dalszej części zawarte są wyniki i opracowanie badań związanych z tematyką pracy. Dzięki zastosowaniu ankiety autor uzyskał niezbędne informacje do tego by znaleźć odpowiedź na postawione sobie pytania. W badaniach tych zawarte są informacje o tym jak często i w jaki sposób młodzież korzysta z portali społecznościowych, na ile jest świadoma związanych z nimi zagrożeń i jakie podejmuje działania w celu ochrony swoich danych w Sieci. Przebadana grupa była młodzieżą szkolną w wieku 13 do 19 lat. Młodzież okazała sie świadoma wielu kwestii związanych z działalnością w Internecie, jednocześnie dość swodobnie pochodzi do ochorny siebie w Internecie stosując podstawowe techniki obrony.

W swojej pracy skupiłam się na uzyskaniu opinii nauczycieli zatrudnionych w Gimnazjum nr 21 we Wrocławiu na temat przemocy występującej wśród uczniów w ich miejscu pracy. Posługując się kwestionariuszem ankiety, uzyskałam wiedzę o tym, w jaki sposób nauczyciele ci postrzegają przemoc występującą wśród uczniów w szkole, w której uczą w jaki sposób definiują przemoc, czym ona dla nich jest, jakie formy przemocy im są znane, skąd czerpią wiedzę na temat przemocy, jakie formy przemocy zauważane są w szkole, jakie formy przemocy są najpowszechniejsze w szkołach, jakie są skutki przemocy, co nauczyciele sądzą o takich zachowaniach etc. Zainteresowałam się tym gimnazjum ze względu na jego wyjątkowość – istnieje opinia że zjawisko przemocy występuje tam w większym natężeniu niż w innym gimnazjach, co czyni tę szkołę szczególnym przypadkiem, a wyniki moich badań nie będą się dały przenieść na inne tego rodzaju obiekty. Aby w sposób rzetelny przeprowadzić badania, zagłębiłam się w obszerną literaturę przedmiotu, na której zbudowałam część teoretyczną swojej pracy. Mianowicie na wstępie musiałam uwzględnić pojęcie, formy, skutki przemocy, ale także różnice, jakie występują między pojęciami „przemoc” i „agresja”, ponieważ nierzadko są one mylone i traktowane jako „jedność”. W związku z tym scharakteryzowałam także pojęcie agresji. Ponieważ badania przeprowadzałam w szkole wśród uczących tam nauczycieli, niezbędnym również było scharakteryzowanie takich pojęć jak właśnie szkoła i nauczyciel, ale również zwrócenie uwagi na to, że zarówno szkoła jako instytucja jak i nauczyciele w niej uczący nierzadko stanowią źródło przemocy. Ponieważ moje badania dotyczyły sposobu postrzegania przemocy w szkole przez nauczycieli, obrazując ich jednostkowe podejście i poglądy na to zjawisko –są badaniami jakościowymi. W związku z tym koniecznym było scharakteryzowanie badań jakościowych jak i również skupienie się na części metodologicznej pracy. W rozdziale poświęconym metodologii omówiłam więc takie pojęcia jak: nauka, metodologia, paradygmat. Wskazałam różnice występujące między badaniami jakościowymi i ilościowymi. Skupiłam się także na takich pojęciach jak: przedmiot oraz cel badań, problem badawczy, schematy badań, metody, techniki i narzędzia badawcze. Ostatni rozdział poświęciłam analizie wyników badań własnych.

Niniejsza praca przedstawia postrzeganie siebie przez dorosłe osoby z zespołem Downa. Rozdział pierwszy dotyczy teoretycznych aspektów pracy. Wyjaśnia pojęcia tj. niepełnosprawność intelektualna, rodzina, postawy, samoocena, organizacja pozarządowa i dokonuje krytycznej analizy literatury przedmiotu. Rozdział drugi wprowadza w problematykę badawczą. Dokonuje charakterystyki niepełnosprawności intelektualnej i zestawia jej różne klasyfikacje. Opisuje funkcjonowanie osób z różnymi stopniami niepełnosprawności intelektualnej. Wskazuje jej przyczyny. Omawia postrzeganie osób z niepełnosprawnością na przestrzeni wieków i prezentuje różne możliwości ich wsparcia. Rozdział trzeci zawiera metodologiczne podstawy pracy oraz organizację badań własnych. Przedstawia przedmiot i cel badań, strategię badania, problemy szczegółowe oraz metody i techniki badawcze. Rozdział czwarty zawiera analizę badań własnych. Omawia działalność Stowarzyszenia Rodzin i Opiekunów Osób z Zespołem Downa Bardziej Kochani w zakresie aktywizacji osób z zespołem Downa. Przedstawia charakterystyki osób biorących udział w badaniach. Opisuje ich funkcjonowanie w życiu osobistym i społecznym i Wskazuje na rolę środowiska rodzinnego w kształtowaniu ich samooceny. Podsumowaniem pracy są wnioski wyciągnięte z przeprowadzonych badań. Pracę zamyka bibliografia, która przedstawia źródła będące bazą informacji niezbędnych do przeprowadzenia badań i napisania niniejszej pracy.

Przedmiotem pracy jest spostrzeganie podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych przez środowisko lokalne Lwówka Śląskiego. Celem pracy było ustalenie w jaki sposób społeczność lokalna miasta Lwówek Śląski postrzega wychowanków funkcjonującego tam Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie czy mieszkańcy Lwówka Śląskiego spotykają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych, jakie emocje, czy pozytywne czy negatywne towarzyszą im w momencie spotkania, czy mieszkańcy są zadowoleni, że w obszarze ich środowiska lokalnego funkcjonują placówki opiekuńczo-wychowawcze. Ponad to zgromadzony materiał badawczy był podstawą do ustalenia jak mieszkańcy spostrzegają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych pozytywnie lub negatywnie, czy uważają ich za osoby zdemoralizowane, które po opuszczeniu placówek opiekuńczo-wychowawczych mogą stać się osobami zresocjalizowanymi potrafiącymi zmienić w przyszłości swoje życie na lepsze i czy zdaniem badanych dzieciom i młodzieży niedostosowane społecznie należy się różnego rodzaju pomoc (materialna, psychologiczna). Istotnym było również ustalenie czy wychowankowie placówek opiekuńczo-wychowawczych są zaangażowane w życie społeczne miasta oraz czy mieszkańcy Lwówka wyrażają chęć na to, aby w przestrzeni ich społeczności lokalnej funkcjonowali wychowankowie Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Na podstawie przeprowadzonych badań potwierdziła się hipoteza głowna,; Społeczność lokalna miasta Lwówka Śląskiego negatywnie spostrzegają podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych funkcjonujących w ich środowisku lokalnym.

Starzenie się społeczeństwa jest współczesnym procesem demograficznym, który uwidacznia się w społeczeństwie europejskim, a także innych krajach świata. Główny Urząd Statystyczny z 2012 roku podaje, że w Polsce żyje 13,8% ludności w wieku 65 lat, natomiast 7,8% to osoby w wieku 60 plus. Jeżeli odsetek ludzi starych po 60. roku życia przekroczył 12%, a po 65. roku życia 8% to można stwierdzić, że spotykamy się ze starością demograficzną, a zatem Polska jest państwem społeczeństwa demograficznie starego. Poprzez takie prognozy można wywnioskować, że proces starzenia się społeczeństwa polskiego będzie narastał w ciągu najbliższych dziesięciu lat. Osoby starsze stanowią coraz liczniejszy odsetek ludzi na świecie, stają się istotną grupą społeczną. W ostatnich latach można obserwować znaczny wzrost zainteresowania starzeniem się i starością człowieka. Ludziom starym często towarzyszy proces marginalizacji społecznej oraz kulturowej. Starość i starzenie się we współczesnym świecie traktowany jest jako problem społeczny. Wzrost liczby ludzi starych ukazywany jest w dwóch czynnikach: -zmniejszenie tempa przyrostu ludzi młodych (duża ilość rozwodów, gonitwa za pracą), - spadek umieralności ludzi starych. Polska jest jednym z państw, w którym populacja ludzi starszych występuje liczniej niż pokolenie młodych. Spadek umieralności osób starych często przewyższa ilość urodzeń, czego konsekwencją jest szybkie przyspieszenie procesu starzenia się. Starzenie u każdego człowieka jest procedurą indywidualną. U jednych może objawiać się jako pogodny, twórczy okres, u innych może być to smutna i szara rzeczywistość. Coraz częściej ocenie poddawane są osoby starsze niż ludzie młodzi. Społeczeństwo ocenia styl życia ludzi starych pod względem aktywności społecznej bądź dbania o zdrowie. Osoby starsze, są coraz bardziej widoczni w społeczeństwie dzięki aktywności sportowej, społecznej, kulturowej. Każdy z nas myśli o swojej przyszłości związanej z okresem starości, ale zdarza się, że równie często ucieka od tych myśli.Ludzie wchodzący w okres starości, częściej myślą o swojej starczej przyszłości niż młodzież licealna, która myśląc o swojej dalszej przyszłości nie wyobraża sobie, a nawet często nie dopuszcza do siebie myśli dotyczącej starzenia się. Jest to dla nich obcy i niezrozumiały temat. Licealiści oceniają osoby starsze, według panującego negatywnego stereotypu, czyli siwych, zgarbionych, niedołężnych ludzi, często zrzędliwych i nudnych, nie rozumiejących poglądów młodych. Często jest łatwiej posłużyć się gotowym stereotypem niż poznać prawdziwą rzeczywistość. Celem mojej pracy jest postrzeganie starości i człowiek starego przez młodzież licealną. Wybór takiego tematu pracy ma na celu przybliżenie obrazu człowieka, który wkracza w okres starości, a także ukazanie starzenia się i starości z perspektywy młodzieży licealnej. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym określone są teoretyczne aspekty pracy. W rozdziale

Głównym problemem badawczym pracy jest postrzeganie uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się przez nauczycieli szkół podstawowych. W pracy, poprzez literaturę przedmiotu, szeroko omówione zostały pojęcia związane ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, a także ich klasyfikacja, możliwe przyczny powstawania trudności w uczeniu się oraz charakterystyczne objawy dysleksji rozwojowej. Funkcjonowanie emocjonalno – społeczne uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się stało się punktem wyjścia badań, bowiem problemy emocjonalne dzieci z dysleksją rozwojową ściśle wiążą się z niepowodzeniami edukacyjnymi. Kolejnym szeroko omówionym zagadnieniem pracy była rola nauczyciela w procesie edukacyjnym, a także postawy nauczyciela wobec ucznia ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Podczas badań jako metodę wykorzystano sondaż diagnostyczny, a narzędziem badawczym była sporządzona przez autora ankieta rozprowadzona wśród nauczycieli szkół podstawowych na terenie Wrocławia i Gminy Siechnice. Badania wykazały, że postrzegania uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się może mieć wpływ na procesy edukacyjne uczniów, a także ich funkcjonowaniu w społeczeństwie. Wpływ na postrzeganie uczniów mają takie aspekty jak: wiedza nauczycieli o specyficznych trudnościach w uczeniu się, ich chęć uczestnictwa w formach doskonalenia zawodowego w tym temacie, sposób interpretowania niepowodzeń ucznia z dysleksją rozwojową, jako brak chęci do nauki czy niski poziom zaangażowania w proces edukacyjny. Ważnym zagadnieniem, z punktu widzenia omawianego problemu, okazała się chęć lub brak współpracy nauczycieli z poradniami, innymi nauczycielami czy też rodzicami uczniów. Ponadto stosunek nauczycieli do wydawanych przez Poradnie Psychologiczno - Pedagogiczne opinie o specyficznych trudnościach w uczeniu się. Analiza i interpretacja badań pozwoliły na sformułowanie wniosków, które ukazują obraz współczesnej szkoły, roli nauczyciela wobec uczniów i trudną sytuację ucznia ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się.

W niniejszej pracy podejmuję próbę analizy współczesnego rynku pracy oraz miejsca jakie zajmują na nim absolwentki studiów pedagogicznych. Szczególną uwagę poświęcam stereotypom dotyczącym kobiet, uprzedzeniom pracodawców oraz zagadnieniom takim jak szklany sufit czy lepka podłoga. Omówię teraz konstrukcję swojej pracy i przybliżę zagadnienia, których analizy dokonuję w kolejnych rozdziałach. Tematykę mojej pracy stanowią przede wszystkim współczesne kobiety poszukujące swojego miejsca na rynku pracy. Pierwszy rozdział poświęciłam w całości sylwetce kobiety, przede wszystkim współczesnej, zmagającej się jednak z pojęciem płci kulturowej oraz pozostałościami po stereotypach, aktualnych na przestrzeni wielu wieków. Rozdział ten służy też przybliżeniu znamiennego znaczenia edukacji w kontekście płci kulturowej. W walce z dyskryminacją oraz licznymi stereotypami to właśnie edukacja i równy dostęp do niej stanowił jeden z najważniejszych postulatów kobiet. Dokonam również analizy pozycji kobiet na współczesnym rynku pracy, a także zwrócę uwagę na przeszkody, z którymi do dnia dzisiejszego kobiety muszą mierzyć się wspinając się na kolejne szczeble kariery zawodowej. Ostatni podrozdział poświęciłam sylwetce absolwentki studiów pedagogicznych. Drugi rozdział mojej pracy poświęcony jest rynkowi pracy, jego strukturze i konstrukcji, a także prawom, które nim rządzą. Zawarłam w nim również podrozdział dotyczący wartości, jaką stanowi dla człowieka praca. Ponadto omówiłam różne strategie radzenia sobie na rynku pracy oraz modele karier, które możemy obserwować. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym, zawiera zatem przede wszystkim próby odpowiedzi na pytania, czym są badania naukowe, w jakim celu są przeprowadzane, oraz problemy, z jakimi badacz musi się zmierzyć zanim przystąpi do właściwych badań. Rozdział zawiera również wyjaśnienia, czym są przedmiot oraz cele badań pedagogicznych. Przedstawiłam w nim problem badawczy oraz problemy szczegółowe, którym poświęcona jest niniejsza praca. Osobny podrozdział poświęciłam schematowi badawczemu oraz paradygmatowi, w którym przeprowadziłam swoje badania. W rozdziale metodologicznym omawiam również, czym dla badacza są metody, techniki oraz narzędzia badawcze, a także prezentuję użytą przeze mnie metodę biograficzną, wywiad ustrukturyzowany oraz kwestionariusz wywiadu, za pomocą których zrealizowałam swoje badania. Ostatni rozdział pracy poświęcony został w całości analizie badań oraz prezentacji wyników i odniesieniu ich do treści teoretycznych, poruszanych przeze mnie w dwóch pierwszych rozdziałach.