W pracy został ukazany problem emigracji zarobkowej oraz funkcjonowanie rodziny w sytuacji nieobecności jednego z rodziców. W części teoretycznej pracy, została nakreślona historia migracji, oraz skala tego zjawiska na przestrzeni lat - przed i po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Przedstawiono również skutki migracji na strukturę rodziny i jej funkcjonowanie. Rodzina jest kolejnym aspektem przedstawionym w tej części, bo na niej skupia się cała organizacja życia społecznego. Jednym z problemów życia w rodzinie dotkniętej migracją zarobkową jest eurosieroctwo. Wykorzystując metodę indywidualnego przypadku, oraz technikę wywiadu dokonano próby analizy wywiadów przeprowadzonych z dorosłymi dziećmi emigrantów zarobkowych. Celem tej analizy jest przedstawienie problemu z perspektywy dorosłych dzieci. Opierając się na klasyfikacji funkcji rodziny wg F. Adamskiego poddano analizie 6 przypadków rodzin, w których ojciec lub matka wyjechali za granicę do pracy. Niezależnie od tego, która rodzina była poddawana analizie jasno można stwierdzić, że emigracja rodziców ma wpływ na jakość funkcjonowania rodziny.

Praca magisterska pt. "Wypełnianie funkcji rodziny przez wyznawców islamu" składa się kolejno z części teoretycznej, metodologicznej i empirycznej. Pierwsza część opisuje zagadnienia z zakresu rodziny i pełnionych przez nią funkcji, podstawowych wiadomości o islamie, rodzinie muzułmańskiej oraz międzykulturowości. Kolejna część zawiera pojęcia metodologiczne oraz metody, narzędzia i techniki badawcze wykorzystane w niniejszej pracy. Dział empiryczny przedstawia badanie własne przeprowadzone podczas wywiadu z małżeństwem muzułmańskim, analizę oraz interpretację.

Bezdomność to jeden z najcięższych przejawów niedostosowania społecznego. Jest niejako nośnikiem wszelkiego rodzaju patologii, będącym zarówno ich skutkiem, jak również przyczyną. Problematyka readaptacji społecznej bezdomnych należy do tematów trudnych i złożonych, gdyż determinuje ją wiele czynników, tak zewnętrznych, jak i osobowościowych. Przeszkody w uzyskaniu danych statystycznych dotyczących byłych bezdomnych spowodowane są m. in. niechęcią tej grupy do ujawniania swojej przeszłości. Podstawę rozważań na temat readaptacji społecznej bezdomnych stanowił materiał badawczy uzyskany podczas przeprowadzania wywiadów. W pracy licencjackiej autor zaprezentował wyniki badań osób, które wyszły z bezdomności. W odniesieniu do samych możliwości readaptacji społecznej potwierdziła się teza, że każdy przypadek należy rozpatrywać w osobnych kategoriach, ponieważ zjawisko to jest na tyle skomplikowane i zależne od tak wielu różnorodnych czynników, iż niemożliwym jest ustalenie form pomocy i terapii działających na każdą osobę i w każdych okolicznościach.

Tematem pracy jest wpływ wybranych cech osobowościowych na gotowość do resocjalizacji. Głównym celem badania była analiza zależności między stosunkiem do subkultury przestępczej oraz identyfikacji z autorytetem, rozpatrywanej jako czynniki wskazujące na gotowość do resocjalizacji, a takimi cechami osobowości jak: potrzeba silnych wrażeń, empatia, makiawelizm i prężność. Badania zostały przeprowadzone w Zakładzie Poprawczym w Jerzmanicach-Zdroju, w których udział wzięło 40 wychowanków. Badani wypełniali przygotowany zestaw kwestionariuszy. Spośród otrzymanych wyników można dostrzec związek między makiawelizmem a postawą wobec autorytetu wychowawcy. Wychowankowie, którzy odznaczali się wysokim natężeniem makiawelizmu deklarowali brak poszanowania i zgodności z autorytetem wychowawcy. Dane wykazały także, iż osoby, które odznaczają się sprężystością psychiczną deklarują szacunek dla autorytetu wychowawcy. Stwierdzono także, iż wychowankowie, którzy charakteryzują się dużą lękliwością, odczuwają słabą identyfikacją z autorytetem wychowawcy- nie są zobligowani do darzenia ich szacunkiem i poszanowaniem.

Praca magisterska przedstawia opinie rodziców na temat hipoterapii jako formy rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych intelektualnie. Hipoterapia jest nowym rodzajem rehabilitacji i przez wielu nadal niedocenianym. Środowiska medyczne często nie uznają jej jako efektywnej formy usprawniania na różnych poziomach funkcjonowania człowieka. Mimo to są środowiska, gdzie hipoterapia jako forma rehabilitacji cieszy się od lat powodzeniem. Badania stworzone na użytek pracy magisterskiej polegały na przeprowadzeniu czterech wywiadów z rodzicami dzieci niepełnosprawnych intelektualnie w jednym z ośrodków hipoterapeutycznych, znajdującego się na terenie Wielkopolski.

Tematem pracy jest badanie postaw studentów w stosunku do przestępczości seksualnej Praca zaczyna się wstępem który odwołuję się do wątków historycznych dotyczących zwyczajów seksualnych ludzi, które występowały i do dziś występują w wielu kulturach świata. Zachowania będące u nas są surowo karane i społecznie dezaprobowane w innej kulturze są czymś normalnym i akceptowalnym. Pokazuje to jak elastyczne i manipulowane kulturowo mogą być nasze postawy a tym samym uczucia, przekonania i wiedza. Następnie w pracy omówione zostają podstawowe przestępstwa seksualne, ich klasyfikacje, regulacje prawne obowiązujące w Polsce. W I rozdziale są zawarte informacje na temat typologii sprawców, przyczyn ich postępowania, o skali występowania tych zjawisk o charakterystycznych niekiedy cechach czy predyspozycjach sprawców czy ich środowisk. Trzecia część pracy dotyczy terminologii postaw i wpływających na nie stereotypów. Na końcu również będzie omówiony problem wykluczenia i marginalizacji społecznej. Drugim rozdział zawiera metodologie, czyli opisuję on jakie przedmioty i cele badawcze wyznaczyłam tworząc tą prace i za pomocą jakich technik, metod i narzędzi będę badać wybraną społeczność. Przedmiotem moich badań są postawy studentów względem seksualnej przestępczości. Założyłam ze będę badać studentów na 3 płaszczyznach, więc jako cel przyjęłam badanie ich: emocji i uczuć, wiedzy i poglądów, propozycji działania w stosunku do przestępców. W tym celu posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego i jako narzędzie badawcze użyłam arkusza ankiety zawierającego 11 pytań – 6 zamkniętych i 5 otwartych. Z badań można wywnioskować iż studenci odczuwają negatywne uczucia do sprawców przestępczości seksualnej. Poziom ich wiedzy na temat przestępczości seksualnej jest dosyć przeciętny, nie pamiętają informacji na temat typologii pedofilii lecz umieją całkiem trafnie wymienić jej przypuszczalne przyczyny. W przypadku przekonań i działania większość z nich uważa iż należy pomagać tego rodzaju przestępcom i dać im szanse na poprawę. Większa część uważa kare za nieskuteczną w przypadku pedofilii i uznaje za lepsze rozwiązanie próbę leczenia. Ważne jest że z badań wynikło że ankietowani studenci wskazywali najczęściej ze to pedagodzy i szkoła może być najlepszym sposobem przeciwdziałania przestępczości poprzez odpowiednia edukacje, wychowanie i ochronę, co może świadczyć o ich poczuciu odpowiedzialności i ochrony. Był również nieduży procent studentów będących zwolennikami kary śmierci i kastracji w stosunku do pedofilii czy sprawców przestępstw popełnionych ze szczególnym okrucieństwem. Na koncu pracy załączony jest aneks ankiety którą posłużyłam się w swoich badaniach.

Celem niniejszej pracy jest analiza sposobu prezentowania kobiet oraz ich ról społecznych na podstawie współczesnych seriali telewizyjnych takich jak „Przyjaciółki” i „Skandal”. Głównym celem było ukazanie czy wizerunek kobiet jest tworzony na podstawie stereotypowych ról społecznych. Role społeczne zostały porównane także na tle kulturowym, do czego został wykorzystany serial amerykański oraz polski. W pracy bardzo istotne było ukazanie stereotypów, które zostały wykorzystane przez twórców seriali. Celem pracy jest również analiza obrazu filmowego w kontekście tworzenia czy też utrzymywania społecznych nierówności. Wybrane seriale ukazują, że pomimo bardzo widocznych różnic kulturowych pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Polską, istnieje możliwość dostrzeżenia pewnego rodzaju podobieństw w ukazywaniu kobiet, co więcej obraz kobiet w polskich serialach coraz częściej jest kreowany na podstawie tych amerykańskich. We współczesnych czasach tożsamość kobiet jest budowana na podstawie oczekiwań, jakie ma społeczeństwo wobec nich. Do takich przeświadczeń mogą należeć czynności, zachowania, cechy fizyczne czy też psychiczne, które są przypisane do ról społecznych kobiet. Mogą być one poznawane czy też nabywane w czasie procesu socjalizacji. Jest wiele typów kobiet, jednak do tych najczęściej spotykanych w literaturze należą: matka Polka, kobieta – kochanka, kobieta – żona, kobieta – matka. Ten ostatni typ jest bardzo mocno związany z pojęciem kobiety. Niegdyś główną osią polskich seriali była rodzina, w której dominującą rolę zawsze przejmował mężczyzna. To właśnie wątek rodziny jest omawiany najszerzej. Kobiety przedstawiane w serialach zazwyczaj są bardzo uległe wobec innych ludzi, a zwłaszcza członków rodziny, co więcej są bardzo wyrozumiałe i zatroskane o losy najbliższych osób. Pomimo tego, że kobiety we współczesnych serialach są wykształcone, inteligentne, to nie mają żadnych oporów, aby zaspokajać wszelkie potrzeby swojej rodziny. Są one także, dość często przedstawiane, jako bezradne istoty, którym trzeba pomagać w wielu codziennych czynnościach. W amerykańskich serialach coraz rzadziej spotyka się kobiety pełniące role gospodyń domowych, kochających matek i żon, a częściej są przedstawiane, jako kochanki, kobiety odnoszące sukces. Serialowy wzorzec kobiet zaczyna się zmieniać, stają się one bardziej samodzielne, zaradne i rozwijają się zawodowo. Podsumowując praca ukazuje, iż w serialach telewizyjnych zarówno polskich, jak i amerykańskich kobiety są ukazywane za pomocą stereotypów oraz zostają im przypisywane tradycyjne role społeczne.

Tematem niniejszej pracy są plany życiowe dorastającej młodzieży. Proces tworzenia planów i podejmowanie działań mających na celu ich realizację wśród młodzieży uczęszczającej do szkoły średniej, ma bardzo istotne znaczenie i prawdopodobnie będzie wywierało ono wpływ na całe przyszłe życie owych jednostek. Obserwowane tendencje wskazują na wybór jednej z dwóch dróg - dalsza edukacja i pogłębianie wiedzy oraz zdobywanie nowych kwalifikacji czy też podjęcie pracy zawodowej i próba usamodzielnienia się oraz rozpoczęcie już zupełnie dorosłego życia w społeczeństwie. W pierwszej części pracy przedstawione zostały teoretyczne podstawy, niezbędne do dobrego zrozumienia treści zawartych w całości pracy. Pierwszy rozdział traktuje o zagadnieniach związanych z pojęciem planu, celu, wartości, funkcji planu, motywacji wewnętrznej, w drugim opisałem charakterystykę okresu rozwojowego młodzieży, natomiast trzeci to krótki opis teorii wyjaśniających, Druga część pracy to podstawy metodologii badań, którą zastosowałem podczas ich przeprowadzania - czyli opis metod, technik i narzędzi badawczych. W badaniach posłużyłem się metodą sondażu diagnostycznego, natomiast narzędziem był kwestionariusz ankiety. W części tej zaprezentowałem problemy badawcze, które stały się podstawą do podjęcia próby opisania i wyjaśnienia ich w części trzeciej. Ponadto scharakteryzowałem krótko grupę badawczą, (którą tworzyli uczniowie technikum, w wieku od 17 do 19 lat) organizację, przebieg i teren badań. Trzecia część to analiza materiału zebranego podczas moich badań. W tej części pracy przedstawiłem proces odpowiadania na problemy badawcze. W sposób uporządkowany ująłem uzyskane dane i omówiłem je. W kolejnych rozdziałach tej części badałem jakie kategorie celów można wyróżnić na podstawie pojawiających się planów życiowych oraz skupiłem się na tym, jakie znaczenie dla respondentów mają plany edukacyjne. Ponadto za pomocą programu statystycznego starałem się dowieść jak postrzegana jest doniosłość, ugruntowanie w wartościach, trudność realizacji, doświadczane wsparcie najbliższych i poczucie osobistego sprawstwa w kontekście celów edukacyjnych. W ostatnim etapie analizy wyników badałem czy płeć, miejsce zamieszkania i samoocena w zakresie osiągnięć szkolnych jest czynnikiem różnicującym występowanie poszczególnych kategorii celów. Ostania, czwarta część, to podsumowanie całości pracy i moje osobiste wnioski na podstawie analizy badań, to jest - tendencja do przypisywania lepszych ocen planom edukacyjnym niż pozostałym, w na poszczególnych wymiarach z narzędzia badawczego, jak młodzież ogólnie ocenia plany edukacyjne na poszczególnych płaszczyznach - doniosłości, ugruntowania w wartościach, trudności realizacji, doświadczanego wsparcia bliskich osób i poczucia osobistego sprawstwa oraz to w jaki sposób różnią się plany uczniów, ze względu na płeć, miejsce zamieszkania i samoocenę z zakresu osiągnięć szkolnych oraz poczucia osobistego sprawstwa.

Celem pracy jest rozpoznanie w przekazach prasowych kwestii dotyczących trudności wychowawczych adolescentów oraz próba zdiagnozowania wartości edukacyjnej zawartości treściowej materiałów poruszających ten problem na przykładzie czasopism społeczno- kulturalnych "Przyjaciółka" i "Dobre rady". Okres adolescencji, nazywany również okresem dojrzewania, jest po etapie dzieciństwa, czasem intensywnych przemian, którym podlega większość procesów rozwoju ( zarówno biologicznych, psychologicznych i społecznych). Dorośli obawiając się o to, czy dokonujące się w ich dziecku przemiany zmierzają we właściwym kierunku, niejednokrotnie poszukują form wsparcia i pomocy. Media, w tym również prasa są ważnymi narzędziami służącymi do edukacji poszczególnych jednostek. Szczególne miejsce zajmuje tutaj prasa kobieca stanowiąca nieprzebrane źródło informacji, niezgłębioną skarbnicę wiedzy praktycznej dla kobiet podejmujących różne role społeczne.

Tematem mojej pracy jest funkcjonowanie dziecka autystycznego w rodzinie wielodzietnej zamieszkującej obszar wiejski. Tematyka lokuje się w literaturze psychologicznej i pedagogicznej. Praca ma charakter badawczy. Składa się z czterech rozdziałów. Część teoretyczna zbudowana jest z dwóch rozdziałów. Pierwszy rozdział podzielony jest na cztery podrozdziały. Omówiona została w nich specyfika autyzmu oraz wpływ specyficznych zaburzeń na postawy poszczególnych członków rodziny. W rozdziale drugim scharakteryzowałam deficyty rozwojowe dziecka autystycznego, mieszczące się w „triadzie” zaburzeń autystycznych. Część badawcza ujęta jest w dwóch rozdziałach: metodologicznym i analizie wyników badań. W rozdziale metodologicznym przedstawione zostały podstawowe założenia badań własnych. Omówiłam przebieg procesu badawczego. Ukazałam problem badawczy oraz cel główny badań własnych. Dokonałam wyboru odpowiednich metod i narzędzi badawczych dostosowanych do specyfiki badanego przypadku. W zakończeniu dokonałam analizy wyników i sformułowałam wnioski płynące z przeprowadzonych badań.

Tematem pracy są niektóre czynniki chroniące przed niepowodzeniami szkolnymi. Celem pracy było sprawdzenie czy istnieją korelacje pomiędzy niepowodzeniami szkolnymi uczniów i bezradnością intelektualną a częstotliwością pomocy udzielanej uczniom przez ich rodziców w sprawach dydaktyki, spójnością rodzin uczniów, poziomem adaptacyjności ich rodzin oraz indywidualną cechą resilience. Podjęłam się badań w tym obszarze, ponieważ uważam, iż odpowiednie rozpoznanie czynników chroniących dzieci przez czynnikami ryzyka może zapobiec licznym zaburzeniom w ich rozwoju i funkcjonowaniu. Badania przeprowadzone zostały w II klasach I Liceum Ogólnokształcącego w Jaworze. Próba badawcza wynosiła 70 osób (30 dziewcząt, 40 chłopców). Osiągnięcia szkolne i bezradność intelektualna uczniów były badane w ramach matematyki, języka polskiego i wiodącego języka obcego. Spośród otrzymanych wyników badań można dostrzec, iż indywidualna cecha resilience ma najlepszy wpływ na oceny licealistów oraz bezradność intelektualną w ramach trzech przedmiotów. Dane wykazały także, iż uczniowie, którym rodzice często pomagają w nauce osiągają niskie wyniki w nauce i prezentują dużą bezradność intelektualną w ramach matematyki, języka polskiego i języka obcego. Z badań wynika także, iż wysoka adaptacyjność rodzin sprzyja rozwojowi niepowodzeń szkolnych i bezradności intelektualnej. Z kolei w przypadku spójności rodziny wyniki badań wykazały, że jej wysoki poziom współwystępuje z dobrymi obecnymi uczniów i ich niską bezradnością intelektualną uczniów w ramach wybranych przedmiotów.

Rodzina i przedszkole są najważniejszymi środowiskami wychowawczymi małego dziecka. To one są odpowiedzialne za wprowadzanie go w świat ludzi dorosłych i uczenie sztuki życia. Nie jest to zadanie łatwe, dlatego powinno istnieć między nimi świadome i celowo zorganizowane współdziałanie. Współpraca nauczycieli z rodzicami stanowi jeden z istotnych czynników prawidłowego funkcjonowania przedszkola i rodziny. Warunkuje harmonijny i wszechstronny rozwój dzieci, wpływa zarówno na ich postępy w edukacji jak i w zachowaniu. Daje również szansę ciągłego doskonalenia się nauczycieli i rodziców, jako osób odpowiedzialnych za prawidłowy rozwój najmłodszych. Właściwie zorganizowana współpraca z rodzicami to jeden z istotnych czynników osiągania przez placówkę oświatową i nauczycieli dobrych wyników wychowania. W najogólniejszym znaczeniu, celem tej pracy jest ukazanie przebiegu i zakresu współpracy rodziców z nauczycielami (i odwrotnie). Współpraca tych dwóch środowisk wychowawczych jest bardzo ważna z punktu widzenia rozwoju dzieci i ich bezpieczeństwa. Podczas pisania pracy powstawało wiele pytań, które dotyczyły obu środowisk wychowawczych, zarówno nauczycieli jak i rodziców: 1.Czy rodzice i nauczyciele współpracują ze sobą? 2.Na czym ta współpraca polega w opinii rodziców i władz oświatowych? W rozdziale pierwszym została przedstawiona historia rozwoju i powstawania przedszkoli nie tylko na ziemiach polskich, ale również w Europie. Historia ta sięga aż I połowy XIX wieku, kiedy to zaczęły powstawać dość prymitywne twory zwane Ochronkami, po przez cały XIX wiek, aż do okresu I i II wojny światowej i sytuacji powojennej w II połowie XX wieku. Szczególnej uwadze poddane zostały wszelkie próby wprowadzania praw i ustaw dotyczących organizacji przedszkoli w Polsce w okresie między i po-wojennym. Okresem, którym się dość wnikliwie zajęłam był okres stalinowski, gdyż właśnie w tym okresie działo się bardzo wiele na gruncie wychowania dzieci, a zmiany wówczas przebiegające nie zawsze były pozytywne (wręcz przeciwnie). Rozdział drugi zawiera opis powstawania przedszkoli w Polsce po 1990 roku, a więc po okresie Polski Ludowej oraz pokazuje to, jak funkcjonują powszechnie istniejące przedszkola i jaka jest podstawa prawna ich funkcjonowania. Ze względu na przedmiot pracy, który dotyczy współpracy rodziców z przedszkolem na podstawie Przedszkola Miejskiego numer 3 w Świdnicy, rozdział drugi w większej części poświęcony został na przedstawienie właśnie tego Przedszkola. W rozdziale trzecim została opisana współpraca przedszkola z rodzicami. Jest to rozdział bardzo teoretyczny, przedstawia on to jak powinna ta współpraca przebiegać biorąc pod uwagę dobro zarówno dzieci jak i ich rodziców oraz nauczycieli. Opisany został bardzo dokładnie cel tej współpracy, którym jest przecież dobro dziecka - możliwie wszechstronny i pełny rozwój jego osobowości. Rozdział ten ukazuje również, jakie obowiązki wobec rodziców w świetle obowiązującego prawa oświatowego mają na

Niniejsza praca dotyczy aspiracji życiowych trzydziestolatków, a dokładnie aspiracji zawodowych oraz rodzinnych współczesnych młodych dorosłych. Inspiracją do jej napisania były liczne artykuły oraz dyskusje dotyczące cech charakterystycznych dla pokolenia młodych dorosłych potocznie nazwanych pokoleniem Y, jak również krytyczne spojrzenie autora pracy na stosunek do życia swoich rówieśników. W badaniach przeprowadzonych w ramach niniejszej pracy zastosowano metodę wywiadu narracyjnego z elementami wywiadu skategoryzowanego. Zbiorowość badawcza została wybrana celowo, głównym kryterium był wiek (osoby pomiędzy 25. a 35. rokiem życia), które są aktualnie zatrudnione we Wrocławiu. Badania mają pokazać, jak wiele spośród tych 15 osób posiada już zdefiniowane plany w stosunku do siebie, swojego partnera, pracy zawodowej i własnej rodziny. Na ile są oni świadomi siebie, swojej tożsamości, swojego miejsca na rynku pracy oraz jakie przemyślenia towarzyszą współczesnemu pokoleniu podczas planowania dorosłego życia. Na koniec zostaną wysunięte wnioski, obrazujące tendencje, towarzyszące współczesnemu pokoleniu młodych dorosłych.

Praca dotyczy postaw rodzinnych kuratorów zawodowych wobec własnej pracy. Praca składa się z czterech rozdziałów i ma charakter empiryczny. Pierwszy rozdział zawiera część teoretyczną. Przegląd zagadnienia w świetle literatury przedmiotu. Podstawowe pojęcia dotyczące postaw i stosunku wobec pracy, adaptacji i przystosowania. W drugim rozdziale zawarte zostały zagadnienia dotyczące funkcjonowania kurateli sądowej, ich zadania, obowiązki i uprawnienia oraz metody pracy. Trzeci rozdział zawiera metodologię badań własnych. Przedstawiłam przedmiot i cel badań, sformułowałam problem badawczy, opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze, czas i miejsce badań, dokonałam charakterystyki badanej grupy. W ostatnim czwartym rozdziale dokonałam prezentacji wyników badań własnych uzyskanych za pomocą kwestionariusza ankiety. Sporządzona przeze mnie ankieta zawierała 22 pytania (zamknięte,półotwarte,otwarte). Badania przeprowadziłam w Sądach Rejonowych dla Wrocławia- Krzyki, dla Wrocławia- Śródmieście i dla Wrocławia- Fabrycznej. Badaniem objęta została grupa 28 rodzinnych kuratorów zawodowych.

Tematem mojej pracy licencjackiej są Relacje wychowawcze w procesie nadzoru kuratora nad nieletnim. Wybór takiego tematu podyktowany był chęcią sprawdzenia czy w procesie nadzoru kuratora nad nieletnim tworzą się jakieś relacje i czy mają one wpływ na wychowanka. Chciałam się również dowiedzieć, czy kurator może być autorytetem dla swoich podopiecznych i jakie przesłanki sprzyjają rozwojowi takiej relacji w trakcie sprawowanego przez kuratora nadzoru, a także od czego zależy zbudowanie relacji między kuratorem, a jego podopiecznym. W pierwszym rozdziale mojej pracy, na podstawie literatury przedmiotu opisałam kim jest nieletni i kurator. Zajęłam się również przybliżeniem zadań kuratorów dla nieletnich, a także ich metod pracy. Wyjaśniłam również czemu służy diagnoza nieletniego i z jakich powodów jest ona ważna w pracy kuratora. W tym rozdziale wyjaśniłam również teorię rozpaczy i teorię wymiany. Na koniec tego rozdziału wyjaśniłam również czym jest autorytet. W drugim rozdziale przedstawiłam metodologię badań. Wyjaśniłam czym jest problem, przedmiot i cela bada a także przedstawiłam swoje. Problemem badawczym w mojej pracy brzmi Jakie są przekonania i doświadczenia kuratorów rodzinnych w zakresie budowania relacji wychowawczej opartej na autorytecie? Postawiłam sobie również następujące cele sprawdzenie w jaki sposób tworzą się relacje wychowawcze pomiędzy kuratorem a nieletnim, dowiedzenie się jakie są możliwości stworzenia relacji w której kurator będzie autorytetem dla nieletniego, co sprzyja nawiązaniu relacji kuratora i nieletniego, a także od czego zależy powstanie relacje między kuratorem a nieletnim. Drugi rozdział to również opis metody wywiadu pogłębionego, którą przeprowadzałam badania. Aby odpowiedzieć na postawione sobie cele, przeprowadziłam cztery wywiady z kuratorami zawodowymi. Były to trzy kobiety i mężczyzna. Miałam przygotowane pytania, jednak również w trakcie rozmów z osobami badanymi pojawiały się nowe, które wynikały z problemów jakie poruszali moi rozmówcy. W rozdziale trzecim przedstawiam badania które przeprowadziłam, a także podejmuje się ich analizy.

Celem pracy magisterskiej było poznanie poziomu znajomości norm moralnych u dzieci 6-7 letnich. Stąd też głównym problemem było następujące pytanie: Czy dzieci w wieku 6-7 lat wykazują znajomość podstawowych norm moralnych? Próbowano rozwinąć ten problem poprzez następujące problemy szczegółowe: 1. Jakie normy moralne są przez dzieci wskazywane? 2. Czy istnieje różnica w rozpoznawaniu norm między chłopcami a dziewczynkami? 3. Jakie normy moralne są dla dzieci niedostrzegalne i nierozumiane? 4. Do kogo dzieci zwracają się po pomoc w sytuacjach trudnych? Odpowiedzi na powyższe pytania były poszukiwane poprzez zastosowanie metody sondażu diagnostycznego, wykorzystując technikę wywiadu swobodnego, który opierał się na kierowanej rozmowie z dziećmi. Natomiast narzędzie stanowił zestaw obrazków, historyjek oraz sytuacja problemowa które były inspiracją do rozmowy. Obrazki prezentowane dzieciom dobrane zostały tak, aby na ich podstawie można było ocenić zachowania dobre i złe przyglądając się określonym normom. Natomiast historyjki służyły poznaniu dziecięcych zachowań w różnych sytuacjach. Zostały one wymyślone w taki sposób, aby opisywane w nich wydarzenia nie były dzieciom obce, ale adekwatne do ich codziennego życia. Ponadto dzieci zostały postawione przed sytuacją problemową, która miała pokazać do kogo w pierwszej kolejności zgłaszają się po pomoc. W badaniu wzięło udział 11 dziewczynek i 11 chłopców. Z czego dziewięcioro dzieci miało w chwili rozmowy 7 lat, dwoje 6,5 lat, natomiast dzieci sześcioletnich w badaniu uczestniczyło dziesięcioro. Dzieci te rozpoczęły naukę w szkole podstawowej lub przygotowywały się do tego w okresie przeprowadzania badań. Badania przedstawione w pracy magisterskiej zostały przeprowadzone na terenie prywatnej szkoły podstawowej oraz przedszkola, w których głównym językiem jest język angielski. Zarówno dzieci jak i nauczyciele zobligowani są do ciągłego komunikowania się w tym języku. Dzieci objęte badaniem wywodziły się głównie ze środowiska miejskiego. Można wyodrębnić trzy etapy przeprowadzonych badań. Początkowym etapem była organizacja i przygotowanie badań, które polegały na dobraniu odpowiedniego terenu badań, właściwej próby badawczej odpowiadającej założonym celom, a także opracowaniu i skonstruowaniu narzędzi badawczych, służących ich osiągnięciu. Na tym etapie odbyły się również badania pilotażowe przeprowadzone na próbie 4 dzieci, służące weryfikacji stworzonych narzędzi. W rezultacie przyczyniły się one do wprowadzenia nielicznych zmian w zastosowanych w badaniach właściwych narzędziach. Drugim etapem było przeprowadzenie wspomnianych wyżej badań właściwych, które miało miejsce na przełomie lutego i marca. Badania te objęły próbę 18 osób i przebiegły bez zakłóceń i z zachowaniem wszelkich zasad przeprowadzania badań. Aby zapewnić badanym pełną anonimowość i komfort wypowiedzi, ich imiona zostały zmienione. Ostatnim etapem było opracowanie wyników badań własnych, polegających na analizie zebranyc

Tytuł mojej pracy magisterskiej to ,, Trudności adaptacyjne w wieku przedszkolnym". Temat taki wybrałam ze względu na kierunek studiów, chęć pracy w przedszkolu oraz przekonanie, że proces adaptacji jest bardzo istotny dla pozytywnego przebiegu edukacji dziecka w placówce przedszkolnej. Badając stopień uspołecznienia trzylatków w jednym z wrocławskich przedszkoli, posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego, do której jako technikę wybrałam obserwację bezpośrednią. Celem, jaki postawiłam sobie przed rozpoczęciem pisania pracy było określenie stopnia gotowości dzieci trzyletnich do przedszkola oraz wskazanie czynników mogących przyspieszyć proces adaptacji. Obserwacji tej samej grupy dzieci dokonałam dwukrotnie. Na początku roku szkolnego oraz po okresie pół roku, by porównać jak zmienił się stopień uspołecznienia trzylatków po dłuższym okresie uczęszczania do przedszkola. Moja praca składa się z trzech głównych rozdziałów. Pierwszy z nich tworzy charakterystykę dziecka w wieku przedszkolnym oraz opisuje specyfikę przedszkola i grupy rówieśniczej. Drugi rozdział poświęcony jest zagadnieniom metodologicznym i przedstawieniu strategii badawczej jaką podjęłam. W rozdziale trzecim dokładnie opisuję przebieg przeprowadzonych badań i wyciągnięte z nich wnioski. Całość oparłam na literaturze fachowej z zakresu pedagogiki, psychologii rozwojowej oraz metodologii. Wiedzę zaczerpniętą z literatury oraz całego toku studiów poszerzyłam o bezpośredni kontakt z dziećmi.

Celem niniejszej pracy jest odnalezienie odpowiedzi na następujące pytanie: czy w małych miejscowościach istnieją możliwości rozwoju zainteresowań dzieci w wieku 12-13 lat i jakie te możliwości są? Praca podzielona została na trzy rozdziały i ma charakter empiryczny. Pierwszy rozdział pracy przedstawia charakterystykę rozwojową dzieci w wieku 12-13 lat oraz istotę, czynniki i źródła rozbudzania zainteresowań. Opisano także wpływ grup i mediów na kształtowanie się zainteresowań, zaznaczono też istotę programu szkolnego, uznanego jako istotny czynnik rozszerzenia pola informacyjnego. Drugi rozdział (metodologiczny) skupia się na określeniu przedmiotu i celu badań, problemów badawczych, hipotez, zmiennych i wskaźników, metod i technik badawczych oraz organizacji i przebiegu badań. Ostatni, trzeci rozdział, przedstawia wyniki badań, które przeprowadzone zostały w formie ankiety. Odpowiedzi ankietowanych zostały przedstawione za pomocą wykresów. Na końcu pracy umieszczone zostały wnioski a także spis publikacji, który został wykorzystany do jej napisania.

Niniejsza praca dotyczy stanowiska młodzieży na temat zjawiska, które w dzisiejszych czasach staje się coraz bardziej powszechne, mianowicie emigracja zarobkowa. Celem pracy było poznanie czynników odpowiedzialnych za ukształtowanie pozytywnej bądź negatywnej postawy, a także wyrażanej skłonności do wyjazdu przez młodzież do pracy zarobkowej za granicę. W części teoretycznej pracy przedstawiona została terminologia związana ze zjawiskiem migracji, której rozwinięciem jest kompleksowe wyjaśnienie terminu emigracji zarobkowej jako problemu interdyscyplinarnego. Szczegółowo została również przedstawiona definicja postawy wzbogacona o objaśnienie działania systemu postawy i komponenty. Część teoretyczna została zakończona teoriami wyjaśniającymi, mianowicie, teoria planowego zachowania Ajzena i teoria prototyp/skłonności Gibbonsa i wsp. W części metodologicznej przedstawione problemy szczegółowe zostały kompleksowo przeanalizowane w oparciu o samodzielnie przeprowadzone badania. Narzędziem badawczym zastosowanym w pracy był kwestionariusz ankiety. Kwestionariusz został przeznaczony dla uczniów klas ponadgimnazjalnych w celu poznania ich stanowiska oraz czynników wpływających na ich postawę wobec emigracji zarobkowej. Całość pracy została podsumowana wnioskami z przeprowadzonych badań oraz bibliografią , a także aneksem w postaci kwestionariusza ankiety.

Problematyka tycząca się urody i piękna jest niezwykle frapująca i wieloaspektowa, co miało wydźwięk w pracy. Rozważania na temat atrakcyjności fizycznej przyczyniają się do budowania różnych teorii na temat znaczenia i istoty urody w życiu kobiety. Na przestrzeni wieków pojęcie piękna ulegało licznym zmianom oraz przeobrażeniom. Można jednoznacznie stwierdzić, iż przywiązanie do atrakcyjności fizycznej zawsze stanowiło ważny element kobiecej egzystencji. Kreowane współcześnie przez mass media trendy żeńskiego piękna zmuszają do licznych wyrzeczeń i restrykcji. XXI wiek ujawnia, jak mocno środki masowego przekazu kształtują i wpływają na postawę kobiet oraz ich poglądy. Po wielokroć płeć piękna staje się niewolnikiem własnej cielesności, a dążenie do uzyskania ideału wizerunkowego stanowi naczelny wyznacznik zapewniający sukces, karierę, szczęście, powodzenie, czy nawet miłość. Nadto coraz częściej młode dziewczęta dokonują internalizacji stereotypowego obrazu kobiecego wyglądu i poprzez podejmowane wysiłki oraz zmagania pragną sprostać wymaganiom narzucanym im przez świat zewnętrzny. Celem pracy było przeprowadzenie badań wśród dziewcząt we wczesnym okresie adolescencji, ujawniających znaczenie atrakcyjności fizycznej. Ponadto badania miały za zadanie ukazać, w jakim stopniu uroda jest ważna dla nastolatek. Praca ujawnia różnorakie oblicza piękna i liczne zagrożenia płynące z nadmiernej uwagi nad powierzchownością fizyczną.

Więzienie to najbardziej kontrowersyjna instytucja stworzona przez człowieka. We współczesnym świecie skazani są bardzo różnorodni pod względem społecznym, kulturowym i psychologicznym. Izolacja więzienna upadla człowieka zabierając mu najważniejsze przywileje. Warunki w więzieniach nie spełniają najmniejszych oczekiwań, by godnie odbyć karę. Podkultura więzienna ma ogromny wpływ na życie osadzonego, w zależności od tego jaką przyjmie pozycje, tak będzie traktowany przez innych współwięźniów. Każdy najmniejszy ruch jest obserwowany, a popełnienie błędu, bądź niestosowanie się do nieformalnego kodeksu postępowania może zaważyć nawet na życiu człowieka. Przemoc, agresja jest wszechobecnym zjawiskiem w warunkach więziennych jak i warunkach wolnościowych. Najczęściej agresja jest zwalczana agresją, skutkuje to zwiększeniem obszaru występowania tego negatywnego zjawiska. W więzieniach agresja jest stosowana nie tylko między więźniami, ale również jest praktykowana ze strony Służby Więziennej. Człowiek widząc takie rozwiązania problemu, nie umie zachować się inaczej i wychodząc na wolność szybko może popełnić przestępstwo i powrócić na drogę przestępczą, aż wreszcie zostaje ponownie skazany. Brak dobrych wzorców ze strony funkcjonariuszy więziennych, powoduje wzrost agresji wśród więźniów. Długość odbywania kary i niemożność zmiany istniejącej rzeczywistości wywołuje zachowania agresywne wśród osadzonych, którzy stosują ją na sobie w ramach zjawiska autoagresji, bądź na współwięźniach, a nawet wobec Służby Więziennej. Celem prezentowanej pracy jest określenie jak izolacja, długość kary, środowisko rodzinne i koleżeńskie, relacje z funkcjonariuszami więziennymi ma wpływ na powstawanie i rozwijanie się zjawiska agresji i przemocy. Dla celów poniższej pracy zostały napisane trzy rozdziały. Pierwszy rozdział zawiera teoretyczne podstawy pracy, wyjaśnienie terminów oddających istotę tematu pracy. Pokazuje jakie dyscypliny są blisko związane z pedagogiką penitencjarną. Prezentuje, jakie są następstwa izolacji więziennej. Obrazuje mechanizmy obronne działające pod wpływem izolacji, jak i odkrywa źródła konfliktów w zakładzie karnym. Ilustruje funkcje podkultury więziennej oraz wyraża więzienie jako instytucję wychowawczą. Drugi rozdział wyjaśnia metodologiczne podstawy badań własnych. Ilustruje przedmiot i cel badań, problem i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, zmienne i ich wskaźniki oraz organizację, przebieg i teren badań. Trzeci rozdział to swoista analiza i interpretacja badań własnych. Zawiera w sobie charakterystykę grupy badawczej, analizę badań, podsumowanie i wnioski.

Tematem pracy są kontakty społeczne w grupie osób z niepełnosprawnością intelektualną. Praca ma na celu ukazanie charakteru tych kontaktów, a także poziomu rozwoju społecznego u poszczególnych uczestników grupy. Ma ona charakter empiryczny, w związku z tym jest podzielona na cztery rozdziały teoretyczne, po których następuje rozdział badawczy, poprzedzony treściami metodologicznymi. Pierwszy rozdział prezentuje zagadnienia ogólne związane z rozwojem jednostki w społeczeństwie w poszczególnych okresach życia, a także proces socjalizacji jako nieodłączny element rozwoju każdej osoby. Drugi rozdział stanowi przybliżenie zagadnienia niepełnosprawności intelektualnej pod względem różnych kryteriów. Rozdział ten zawiera także przegląd funkcjonujących ówcześnie klasyfikacji. Kolejny rozdział to analiza grup społecznych, jako miejsc, w których tworzą się różnego rodzaju interakcje między ich uczestnikami. Rozdział czwarty ma celu natomiast przybliżenie zagadnienia komunikacji, zarówno werbalnej, jak i niewerbalnej, a także technik wspomagających i alternatywnych pomocnych w tym procesie. Kolejny rozdział, to rozdział metodologiczny, w którym opisany został cel, problemy badawcze, jak również metody i techniki niezbędne do przeprowadzenia badań. Rozdział następny to prezentacja badań oraz ich analiza i próba odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Rodzaj badań wykorzystany w pracy to studium przypadku, który pozwala na dokładny opis badanego, z uwzględnieniem różnorodnych aspektów. Główną metodą zbierania informacji była w badaniach obserwacja bezpośrednia, a technika obserwacyjna opierała się na technice próbek fotograficznych. Technika ta pozwala na spostrzeganie całokształtu zachowania się grupy ludzi w konkretnych warunkach i określonym czasie. Metodami uzupełniającymi natomiast były metody rozmowy i wywiadu. Wszystkie badania prowadzone były w ośrodku dla osób z niepełnosprawnością, mianowicie we Wrocławskim Centrum Psychostymulacji, w siedmioosobowej grupie chłopców i młodych mężczyzn z niepełnosprawnością intelektualną.

Powyższa praca ma na celu przedstawienie metod pracy kuratora sądowego z młodzieżą uzależnioną od alkoholu.Jest temat jest związany z moimi zainteresowaniami, ale także planami na przyszłość. W badaniu powyższego zagadnienia pomogły mi obserwacje oraz wywiady przeprowadzone podczas odbywania praktyk w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej do Wykonywania Orzeczeń w Sprawach Rodzinnych i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej. Pierwsza jej część ukazuje temat w świetle literatury przedmiotu. Przede wszystkim definiuje pojęcie młodzieży, jako centralnego ogniwa pracy, uwzględniając złożoność i problematyczność definicji. Objaśnia również, czym jest uzależnienie, które owej młodzieży dotyka oraz czym się ono objawia, a także jakie są jego skutki dla osoby uzależnionej. Na końcu wyjaśnia kim jest kurator sądowy oraz przedstawia zakres jego obowiązków w świetle prawa. Wyszczególnia również metody jego pracy, czyli: casework (metoda indywidualnego przypadku), groupwork (praca z grupą) oraz network (praca ze środowiskiem), a także szczegółowo je opisuje. Drugi rozdział przedstawia metodologiczne założenia badań, które przeprowadziłam na potrzeby pracy - pokazuje, w jaki sposób przygotowywałam się do powyższych badań. Finalna część pracy skupia się na badaniach, jakie przeprowadziłam w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej do Wykonywania Orzeczeń w Sprawach Rodzinnych i Nieletnich Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej we Wrocławiu. W ich ramach przeprowadziłam wywiady z kuratorami rodzinnymi, nadzorującymi nieletnich uzależnionych od alkoholu. Dowiedziałam się, które z przedstawionych wcześniej metod wykorzystują w swojej pracy oraz które z nich uważają za najbardziej skuteczne w pracy z uzależnionymi podopiecznymi. Dzięki temu mogłam skonfrontować teoretyczne podstawy ich pracy z praktyką, popartą wieloletnim stażem pracy. Pozwoliło mi to wyciągnąć wnioski na temat pracy kuratorów z młodzieżą uzależnioną od alkoholu, które przedstawiłam w ostatniej części pracy.

Praca podejmuje tematykę poczucia jakości życia u zdrowiejących alkoholików, należących do Wspólnoty AA. Zakłada, że członkostwo w ruchu AA jest pozytywnie skorelowane z poczuciem jakości życia. Zagadnienie "poczucia jakości życia" rozpatrywane jest w niniejszej pracy w trzech aspektach: stanu zdrowia, ogólnego samopoczucia fizycznego i psychicznego (emocjonalnego) a także rozwoju osobistego. Koncentruję się w pracy również na powiązaniach pomiędzy zaangażowaniem w realizację Programu Dwunastu Kroków AA a zwiększaniem się poczucia jakości życia osób uzależnionych od alkoholu. Dużo uwagi poświęcam na porównanie poczucia jakości życia sprzed trzeźwienia, jak i w trakcie procesu zdrowienia, w związku z czym praca zawiera analizę tzw. "piciorysów", uzyskanych z przeprowadzonych przeze mnie wywiadów autobiograficzno-narracyjnych. Osobami badanymi byli Anonimowi Alkoholicy z jednej z wrocławskich grup AA. Problematyka zawarta w niniejszej pracy jest osadzona głównie w koncepcjach personalistycznych (dużo miejsca zajmuje omówienie logoteorii, której twórcą jest Victor E. Frankl; w Polsce została ona rozpropagowana głównie za sprawą ks. Kazimierza Popielskiego). Dużo uwagi poświęcone jest teoriom, które są kluczowe dla zrozumienia mechanizmów uzależnienia, jak i procesów zmian dokonujących się u osoby uzależnionej w procesie zdrowienia (wymienić należy tutaj transteoretyczny model zmiany oraz teorię samokontroli); nowe spojrzenie na wspólnotę AA jako czynnika chroniącego osoby uzależnione oraz mogącą stać się źródłem otrzymywania wielu zasobów (co wiąże się ze zwiększeniem poczucia jakości życia) zapewniają: teoria czynników chroniących i czynników ryzyka Krzysztofa Andrzeja Wojcieszka, teoria zachowania zasobów Stevena E. Hobfolla, jak i model podejścia salutogenetycznego zaproponowany przez Aarona Antonovskiego. Dla lepszego zrozumienia specyfiki funkcjonowania ruchu AA została przytoczona jego krótka historia, a także założenia filozoficzne, na których wspólnota AA oparła swoją działalność. Warto zaznaczyć, że niniejsza praca podejmuje problematykę, która do tej pory nie została dokładnie przebadana w Polsce, a eksploracja tego tematu wymaga wnikliwych i rzetelnych badań. W pracy poruszam się więc po obszarach nie do końca poznanych i zbadanych, co stanowi niejako wyzwanie dla młodego badacza.

Niniejsza praca ma na celu ukazanie działalności Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji, ze szczególnym uwzględnieniem form pracy wykorzystywanych w tym Ośrodku. Praca ma charakter empiryczny i składa się z części teoretycznej, metodologicznej oraz przedstawienia badań własnych wraz z ich analizą oraz podsumowaniem. W części teoretycznej pracy znajduje się pięć rozdziałów. Pierwszy przedstawia historię podejścia do osób z niepełnosprawnością od czasów najdawniejszych aż po wiek XX. Rozdział drugi zawiera opis współczesnych modeli niepełnosprawności oraz przedstawia jak konkretny paradygmat definiuje podejście do osób z niepełnosprawnością. Trzeci rozdział omawia klasyfikację ICF oraz ICD-10. Kolejny rozdział opisuje czym jest niepełnosprawność intelektualna oraz ukazuje problemy, które są związane ze zdefiniowaniem tego pojęcia. Przedstawia także zmiany jakie aktualnie zachodzą w diagnozowaniu oraz w nazewnictwie terminu niepełnosprawność. W rozdziale piątym zamieszczony został zarys stanu edukacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w Polce przedwojennej oraz tendencje zmian w szkolnictwie specjalnym jakie zachodziły od lat 60. XX wieku. W rozdziale piątym umieszczona została również charakterystyka współczesnych placówek wspomagających rozwój dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Ostatni rozdział części teoretycznej analizuje najnowsze tendencje w pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną. W części metodologicznej oprócz standardowego opisu przedmiotu, celu, metod oraz przebiegu badań własnych, zawarty został opis terenu badań uwzględniający historię oraz charakterystykę Wrocławskiego Centrum Psychostymulacji. Rozdział ósmy to opis Metody terapeutycznej Dyna-Lingua M.S. wykorzystywanej w Ośrodku. Następna część pracy to prezentacja podopiecznych, którzy byli obecni podczas przeprowadzonych badań. Rozdział dziesiąty to przedstawienie badań własnych. Zawiera opis form pracy w Ośrodku oraz przedstawia szczegółowy przebieg zajęć grupowych oraz sesji indywidualnych. Praca zakończona jest podsumowaniem obserwacji oraz próbą odpowiedzi na pytania badawcze postawione części metodologicznej. W badaniach zastosowałam metodę diagnozy pedagogicznej stanu rzeczy w przekroju czasowo poprzecznym, której zadaniem było ukazanie aktualnego stanu sposobów pracy z osobami z niepełnosprawnością intelektualną we Wrocłwskim Centrum Psychostymulacji. Głównymi technikami wykorzystanymi podczas badań była obserwacja oraz wywiad kwestionariuszowy z elementami wywiadu swobodnego. Metodą pomocniczą była analiza dokumentów. Podczas obserwacji zastosowałam technikę dzienniczków obserwacyjnych oraz technikę próbek fotograficznych.

Praca poświęcona została różnicom pomiędzy osobami, które skutecznie rzuciły palenie oraz takimi, którym nie udało się zerwać z nałogiem mimo podjętych prób. W celu weryfikacji różnic przebadano 60 osób, w tym 29 kobiet i 31 mężczyzn. Badani wypełnili ankietę własną stworzoną na potrzeby niniejszej pracy, Kwestionariusz Orientacji Życiowej, Kwestionariusz Delta oraz wybrane skale z Kwestionariusza Temperamentu. W pracy tej skupiono się na wewnętrznych zasobach jednostki: poczuciu koherencji, umiejscowieniu kontroli oraz na składowych temperamentu jakimi są wytrzymałość i reaktywność emocjonalna. Analiza wyników badania pozwala stwierdzić iż, skuteczne rzucenie palenie warunkuje pokładanie wiary w sobie – wewnętrzne umiejscowienie kontroli oraz rozumienie otaczającego świata i posiadanie poczucia, że rzucenie palenia jest warte wkładanego w nie wysiłku – wysokie poczucie koherencji. Ważna jest również wytrzymałość w działaniu oraz niski poziom reagowania na bodźce.

Program metadonowy- zwycięstwo czy porażka w leczeniu uzależnienia od opiatów?

Niniejsza praca zawiera wiadomości na temat pojęcia resocjalizacji, która ma wprowadzić nas do oceny skuteczności resocjalizacji. Aby jednak dokonać tej oceny niezbędne jest zapoznanie się z zagadnieniami takimi jak, Zakład Karny, kara pozbawienia wolności, systemy resocjalizacji jak i znajomość personelu służby więziennej. Ciężko mówić o efektywności resocjalizacji. Wiele autorów twierdzi iż jeżeli istnienie jako taka resocjalizacja, to nie jest ona możliwa w murach zakładów karnych, gdyż godzi to w wolność natury człowieka. Ja osobiście nie zgadzam się do końca z tymi zdaniami, gdyż jeżeli zastosuje się odpowiednie środki i działania w procesie resocjalizacji można dokonać zmian w danej jednostce, ale trzeba być do tego także odpowiednio przygotowanym teoretycznie i praktycznie, posiadać pewne cechy osobowości, które pomogą w nawiązaniu kontaktu z danym beneficjentem. Istotna w ocenie resocjalizacji jest rola wychowawcy i pracowników penitencjarnych. W niniejszej pracy, znajdują się dane na temat efektywności resocjalizacji z książek jak i z własnych badań przeprowadzonych metodą wywiadu w Zakładzie Karnym nr 1 we Wrocławiu, podczas odbywania praktyk studenckich, odpowiedzi na pytania na temat czym jest resocjalizacja, jakie działania są realizowane na terenie jednostki oraz programy i ogólna ocena samego procesu resocjalizacji, zostały uzyskane przez funkcjonariuszy zakładu i skazanych. By mogła zaistnieć całkowita resocjalizacja, potrzeba do tego odpowiednich kwalifikacji oraz środków pieniężnych i przy tym większego zainteresowania ze stron społecznych. Patrząc wstecz na proces resocjalizacji, można zauważyć zmiany, które dążą ku lepszemu procesowi przemiany. Kiedyś praca traktowana była jako środek niosący zmęczenie, utratę zdrowia a nawet śmierć, dzisiaj jej zadaniem jest pomoc w odkładaniu pieniędzy na wyjście na wolność jak i spłaceniu długów i środków alimentacyjnych, powstają coraz to nowsze programy, które pozwalają choć przez chwile poczuć się ponownie człowiekiem, kładzie się nacisk na wykształcenie pracowników, próbuje podejmować współpracę z innymi instytucjami, by móc sprostać celom i zasadą resocjalizacji. Jednakże jak już wcześniej wspomniałam jeszcze daleka droga przed nami, gdyż i tu niestety występują korupcję i inne problemy, które nie pozwalają w pełni rozwinąć się działaniom resocjalizacyjnym. Trzeba głęboko wierzyć i starać się by móc dokonać pozytywnej zmiany w osobie, która zbłądziła i nie potrafi żyć według norm i zasad panujących w społeczeństwie, bo jeśli sami nie będziemy się starać i przygotowywać do procesy resocjalizacji, to na pewno jej skuteczność będzie malała, a nie na tym polega rola tejże nauki.