wyszukiwanie/filtrowanie
| Lp. | Temat pracy | Promotor | Program studiów |
|---|---|---|---|
| 2791. | Wykorzystanie technik relaksacyjnych jako sposób radzenia sobie ze stresem na przykładzie projektu działań edukacyjnych w klasie III | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
W rozdziale pierwszym zostały poruszone treści wybranych pozycji naukowych, które lokują się w obrębie pedagogiki wczesnoszkolnej, oraz w obszarze edukacji zdrowotnej.
Przedstawiony został rozwój fizyczny i motoryczny, oraz rozwój społeczny i emocjonalny dziecka w młodszym wieku szkolnym. Krótka charakterystyka ma za cel przybliżenie najistotniejszych zmian jakie zachodzą w tych czterech obszarach rozwoju dziecka.
Przedstawione zostały definicje stresu oraz jego źródła i przyczyny. W znacznym stopniu zostały opisane objawy stresu, zarówno te fizyczne jak i emocjonalne oraz reakcje na stres. Wyszczególniony został fakt mówiący o tym, że zarządzanie stresem wpisane jest jako umiejętność życiowa człowieka. Zwróciłam uwagę na kwestię tego, że stres nie jest tylko negatywnym elementem życia człowieka. Stres pełni rolę mobilizującą i stymulującą.
Wymienione zostały poszczególne techniki relaksacyjne oraz ćwiczenia i zabawy odprężające, mające na celu eliminacje lub też zmniejszenie poziomu stresu. Opisane zostały ćwiczenia, które mogą być wykorzystane w pracy z dziećmi w celu odreagowania złych emocji przed zajęciami w czasie lub po zajęciach szkolnych. Opisane zostały również strategie radzenia ze stresem takie jak: trening umiejętności rozwiązywania problemów oraz optymistyczne nastawienie do życia. Istotną rolę stanowi pojęcie reakcji relaksacyjnej, które stanowiło podstawowy cel projektu działań edukacyjnych.
Drugi rozdział mojej pracy dotyczy celów i założeń metodycznych projektu działań edukacyjnych. Przedstawiony został model konstruktywistyczny, według którego zostały opracowane scenariusze. Opisane zostały fazy modelu i opis działań nauczyciela konstruktywisty. Zaprezentowany został projekt działań edukacyjnych pod tytułem „Techniki relaksacyjne jako sposób radzenia sobie ze stresem”. Główny cel projektu opiera się na dostrzeganiu korzyści płynących ze świadomie podjętego treningu relaksacyjnego przez uczniów. Zajęcia realizowałam z uczniami klasy trzeciej nauczania zintegrowanego w ramach praktyki dyplomowej w marcu 2015 roku.
Trzeci rozdział dotyczy ewaluacji pracy nauczyciela. Zdefiniowany został termin ewaluacja oraz wymienione rodzaje ewaluacji. Najistotniejszą częścią tego rozdziału jest moja własna ewaluacja pracy. Osobista refleksja opierała się na odpowiedziach na pytania dotyczących powodzeń i niepowodzeń jakie spotkały mnie podczas realizacji zajęć. Celem tych refleksji jest poprawa mojej jakości pracy w przyszłości.
|
|||
| 2792. | Wykorzystanie baśni w procesie kształtowania właściwych postaw wobec siebie i innych na przykładzie projektu działań edukacyjnych w klasie III | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy jest „Wykorzystanie baśni w procesie kształtowania właściwych postaw wobec siebie i innych na przykładzie projektu działań edukacyjnych w klasie III”. Praca ta ma charakter projektowy. Głównym jej celem jest próba odpowiedzi na pytanie, jakie są możliwości wykorzystania baśni w procesie kształcenia postaw uczniów. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia.
Wstęp to wprowadzenie w zagadnienia ujęte w pracy. Przedstawiłam tam temat pracy, przedmiot, cel i jej zakres.
Rozdział I to przegląd problematyki badawczej na podstawie wybranych pozycji naukowych z zakresu pedagogiki i psychologii. Przedstawiłam w nim spojrzenie na sylwetkę rozwojową dziecka i kształtowanie jego postaw. Wyjaśniłam podstawowe pojęcia z psychologii społecznej i socjologii oraz pojęcie baśni. Ukazałam także wzory osobowe w baśniach, wskazałam czego uczą, kto jest ich bohaterem i czego baśń dostarcza.
W rozdziale II zaprezentowałam projekt edukacyjny przewidziany do klasy III szkoły podstawowej. Przedstawiłam scenariusze zajęć oraz ich realizację. Scharakteryzowałam placówkę oświatową oraz klasę, w której prowadziłam zajęcia metodą projektu. Omówiłam proces nauczania według teorii konstruktywistycznej wykorzystując model zajęć kreatorskich. Przedstawiłam nowoczesne nauczanie zgodne
z wytycznymi MEN i podstawą programową edukacji wczesnoszkolnej.
Kolejny rozdział III to ewaluacja projektu. W rozdziale tym przedstawiłam teoretyczne podziały ewaluacji w pracy nauczyciela oraz zastosowałam ją we własnych działaniach edukacyjnych. Ukazałam planowanie działań dydaktycznych i ich realizację. Dokonałam wyboru metod
i technik zbierania informacji. Gromadziłam dane i stosowałam obserwacje, które opierały się na analizie twórczości i treści prac uczniowskich.
Zakończenie pracy to podsumowanie tematu. Przedstawiłam w nim wnioski i dokonałam oceny osiągnięcia założonego celu.
|
|||
| 2793. | Nagrody i kary dyscyplinarne stosowane w zakładach karnych dla skazanych po raz pierwszy i recydywistów penitencjarnych we Wrocławiu | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Tematem niniejszej pracy jest system nagród i kar dyscyplinarnych stosowanych w zakładach karnych w Polsce.
Celem poznawczym pracy było poznanie zasad stosowania nagród i kar dyscyplinarnych w zakładach karnych i ich znaczenia w przebiegu resocjalizacji. Natomiast celem utylitarnym było ustalenie realnych możliwości stosowania nagród i kar w praktyce penitencjarnej.
W pierwszym rozdziale pracy dokonany został przeglądu literatury przedmiotu. Przeprowadzono rozważania terminologiczne, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych ze stosowaniem systemu nagród i kar w procesie oddziaływań penitencjarnych. Ujęte zostały informacje dotyczące m.in. tego jaki jest katalog nagród i kar dyscyplinarnych w kodeksie karnym wykonawczym, zasady resocjalizacji oraz ujęcie resocjalizacji w koncepcji behawioralnej.
Rozdział drugi poświęcony został metodologicznym podstawom badań pedagogicznych. Przedstawione zostały sformułowane przedmiot badań, problemy badawcze oraz cele. Zostały również opisane techniki, za pomocą których przeprowadzono badania, to jest wywiad oraz obserwacja. Wywiady przeprowadzono z wychowawcami zakładów karnych, natomiast obserwacja prowadzona była podczas posiedzenia sądu penitencjarnego.
Kolejny rozdział zawiera wyniki przeprowadzonych badań oraz próbę ich weryfikacji zgodnie z postawionymi pytaniami problemowymi. Uzyskane wyniki pozwoliły na zrealizowanie moich celów, którymi m.in. było poznanie jakie występują kary i nagrody, za co skazany otrzymują zarówno kary i nagrody oraz które z nich są najbardziej popularne wśród wychowawców.
W ostatnim rozdziale zaprezentowano wnioski z przeprowadzonych badań, odzwierciedlenie metody nagród i kar dyscyplinarnych w literaturze przedmiotu oraz realizacji ich wykonanie w praktyce penitencjarnej. Uzyskane wyniki wskazują, że stosowanie metody nagród i kar dyscyplinarnych jest istotne w procesie resocjalizacji oraz stanowią jedną z najlepszych metod resocjalizacyjnych
Temat tej pracy jest nie tylko bardzo interesujący, ale i ważny. Osoby znajdujące się w izolacji więziennej potrzebują bodźców do poprawy swojego zachowania. Takimi są właśnie nagrody i kary dyscyplinarne. Zbadanie tej problematyki jest trudne ze względu na teren badań, niemniej jednak warte swojej uwagi, przede wszystkim z racji możliwości jej wykorzystania podczas zabiegów resocjalizacyjnych w zakładach karnych.
|
|||
| 2794. | Metody resocjalizacji skazanych recydywistów penitencjarnych na przykładzie Zakładu Karnego w Kluczborku | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Praca dotyczy metod resocjalizacji skazanych recydywistów penitencjarnych na przykładzie Zakładu Karnego w Kluczborku. Składa się z pięciu rozdziałów:
W rozdziale pierwszym wyjaśnione zostały pojęcia resocjalizacji oraz resocjalizacji penitencjarnej. Ponadto omówione zostały cel minimum i cel maksimum resocjalizacji penitencjarnej oraz zasady, jakimi powinno kierować się w kontekście resocjalizacji penitencjarnej.
Rozdział drugi przedstawia pojęcie metody resocjalizacji penitencjarnej oraz opisane zostały wybrane przez badacza metody oddziaływań penitencjarnych na skazanych. Są to metody oparte na działalności kulturalno-oświatowej, metody oparte na rekreacji i sporcie, metody oparte na aktywizacji zawodowej, metody oparte na programach profilaktycznych oraz metody oparte na wsparciu społecznym.
Przedmiotem rozważań w rozdziale trzecim są etapy badań ze strony teoretycznej, równocześnie obrazując schemat i motyw wyboru przez badacza metody badawczej w przeprowadzonych badaniach. W rozdziale tym znajduje się również przedmiot badań, cel badań oraz sformułowane zostały problemy badawcze oraz założenia badacza. Następna część tego rozdziału przedstawia organizację i przebieg badań własnych oraz charakterystykę miejsca badań i badanej populacji. Głównym celem rozważań było poznanie metod resocjalizacji skazanych recydywistów. Ustalenie, które z metod resocjalizacji są najbardziej istotne oraz poznanie strategii dobierania sposobów resocjalizacji w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Spośród dostępnych technik ze względu na małą grupę badanych, badacz zdecydował się wybrać wywiad otwarty nieskategoryzowany oraz analizę dokumentów. Badania przeprowadzone zostały w Zakładzie Karnym w Kluczborku w oddziale półotwartym. Analizowanymi w badaniach dokumentami były programy readaptacji skazanych realizowane w tamtejszym zakładzie a wywiady przeprowadzone zostały z wychowawcami pracującymi w tym oddziale.
Rozdział czwarty zawiera wyniki oraz analizę przeprowadzonych badań tzn. wyniki analizy dokumentów, a także wywiady przeprowadzone z wychowawcami pracującymi w oddziale półotwartym w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Natomiast rozdział piąty jest rozdziałem podsumowującym rozważania całej pracy. Pokazane w nim zostało, jakie metody wykorzystywane są w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Zobrazowane zostało to, które metody są najbardziej skuteczne, które mniej, a także czym kierują się wychowawcy przy doborze skazanych do określonego programu resocjalizującego, oraz w jakich zajęciach prowadzonych na terenie Zakładu Karnego w Kluczborku skazani biorą udział najchętniej.
|
|||
| 2795. | Poznanie wielozmysłowe jako sposób kształtowania wyobraźni dzieci na przykładzie projektu działań edukacyjnych w przedszkolu | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Dziecko w okresie średniego dzieciństwa charakteryzuje się nieposkromioną naturą, ciekawością nie do zaspokojenia, żądzą odszyfrowywania tajemnic i skrupulatnego poznawania otaczającego środowiska zewnętrznego. Podejmowana aktywność, jak również zagwarantowana swoboda korzystnie wpływają na zaspokojenie indywidualnych potrzeb rozwojowych w oparciu o inicjatywę i zainteresowania. Co więcej, umożliwia to odnalezienie odpowiedzi na nurtujące pytania. Niestłumiona potencja przyczynia się do pozyskiwania nowych porcji wiadomości, stawiania hipotez, formułowania definicji oraz eksperymentowania. Wykreowany przez dydaktyka projekt działań edukacyjnych ukierunkowany jest na podejmowanie ryzyka, przekraczanie granic własnych możliwości, a także samodzielne zmaganie się z zaistniałym problemem. Dziecko naprzemiennie wciela się w rolę odkrywcy i eksperta.
Własnoręcznie przeprowadzone badania, eksperymenty czy doświadczenia nakłaniają do podjęcia refleksji, przeanalizowania zaistniałych odkryć i wyników. Dziecko, jako aktywny działacz, odkrywca wyzwala drzemiące w nim pragnienia, myśli, uczucia i emocje, ujawnia indywidualne preferencje i predyspozycje.
Nauczyciel pełni funkcję obserwatora i koordynatora realizowanego projektu, bacznie monitoruje poczynania, przebieg zajęć i wywołane zmiany w dotychczasowej wiedzy wychowanków. Niezmiernie korzystna okazała się praca grupowa licząca kilkoro współuczestników, gdyż zachodzi wtedy zjawisko uczenia się od siebie nawzajem, wymiany nagromadzonej wiedzy i doświadczeń, motywacji i stymulacji. Odniesiony sukces jest wynikiem obopólnej zasługi, umiejętnej współpracy, kompromisu, zaangażowania, a zarazem oddania. Powinnością nauczyciela jest zapewnienie odpowiednich warunków sprzyjających podjęciu aktywności. Postawienie dziecka w obliczu sytuacji stanowiącej problem mobilizuje do odtworzenia ówcześnie nagromadzonej wiedzy i operowania nią w umiejętny sposób.
Zmysły towarzyszące podczas doświadczania pozwalają pokonać barierę istniejącą między człowiekiem a potężnym światem zewnętrznym. Poznawanie, doświadczanie i eksperymentowanie ściśle powiązane jest z doznawaniem wrażeń, czyli przeżyciem wewnętrznym. Celem niniejszej pracy jest ukazanie wartości poznania wielozmysłowego jako sposobu kształtowania wyobraźni dzieci. Odbierane bodźce za pomocą narządów zmysłu umożliwiają wykreowanie własnej wizji i interpretacji. Odzwierciedlony obraz zostaje zintegrowany z przyswojoną wiedzą teoretyczną oraz sformułowanymi konkluzjami.
Wyimaginowany świat dziecka przepełniony jest licznymi pragnieniami, marzeniami, fikcjami, zapewnia wewnętrzny spokój, poczucie bezpieczeństwa i swobody. Rozkwit wyobraźni wpływa również na pomysłowość, kreatywność, innowacyjność, a także nietuzinkowość. Nieustanny i wszechstronny rozwój przyczynia się do stopniowego podwyższania poprzeczki oczekiwań. Priorytetem jest zaspokojenie narastającej ciekawości, znalezienie odpowiedzi na nurtujące pytania, osiągnięcie wytyczonych celów i założeń.
Przeds
|
|||
| 2796. | Wykorzystanie pomocy dydaktycznych w celu rozwijania sprawności ortograficznej dzieci na przykładzie projektu działań edukacyjnych w klasie III | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca ma charakter pedagogiczny.Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia.
W rozdziale I dokonuję przeglądu problematyki na podstawie wybranych pozycji z zakresu pedagogiki.W podrozdziale 1 rozdziału I dokonuję analizy sylwetki rozwojowej dziecka na etapie wczesnoszkolnym.Zwracam uwagę na to czym różnią się dzieci wstępujące do szkoły, jakie relacje panują w grupie szkolnej, czym dla dziecka w szkole jest grupa, w którą wstępuje dziecko.Zwracam uwagę na rozwój motoryki małej i dużej w późnym dzieciństwie.Opisuję, jak u dziecka przekraczającego próg szkoły udoskonala się uwaga, pamięć i myślenie oraz czym dla niego jest okres wczesnoszkolny.
W podrozdziale 2 opisuję rozwój sprawności językowych.Odwołuję się do Podstawy Programowej nauczania wczesnoszkolnego. Co na temat sprawności językowej mówi Podstawa Programowa, co podkreśla i bierze pod uwagę.Opisuję czym dla dziecka jest język, jak uczeń nabywa nowe słowa, jakie warunki powinno mieć dziecko, aby mogło kształcić język poprzez rozmowę. Zwracam uwagę na płeć dzieci, jakie znaczenie ma dla rozwoju języka. Nawiązując do tematu pracy opisuję rozwój ortografii u dzieci, jakie są cele nauczania ortografii, etapy rozwoju ortografii u uczniów.
W podrozdziale 3 rozdziału I opisuję czym są pomoce dydaktyczne, jaką pełnią rolę, jakie są ich rodzaje.Zwracam uwagę na to, jak są wykorzystywane pomoce dydaktyczne w celu rozwoju ortografii oraz jak pomagają nauczycielowi w trakcie przeprowadzania zajęć. Kończąc rozdział opisuję funkcję środków dydaktycznych oraz to jak powinien dobierać je nauczyciel.
Rozdział II stanowi prezentację projektu własnych działań edukacyjnych. Składa się on z 2 podrozdziałów.Prezentuję w nim cele i założenia mojego projektu. Głównym celem jest rozwój sprawności ortograficznej poprzez wykorzystanie pomocy dydaktycznych. Założenia mojego projektu opierają się na tym, aby uczeń zdobył umiejętności wykorzystywania posiadanych wiadomości w trakcie wykonywania zadań i rozwiązywania problemów, jak również wytworzenie nawyku ortograficznego pisania. Projekt ma na celu wyrobienie u dzieci umiejętność korzystania z pomocy dydaktycznych, umiejętność radzenia sobie w trudnych sytuacjach oraz umiejętność wykorzystywania zdobytych wiadomości i wiedzy.
W III części mojej pracy dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych.
W pierwszym podrozdziale umieszczam kontekst sytuacyjny.Opisuję placówkę i grupę, w której mają miejsce przeprowadzone przeze mnie zajęcia na podstawie opracowanych scenariuszy.W kolejnym podrozdziale opisuję czym jest ewaluacja.Ewaluacja w mojej pracy ma na celu sprawdzenie przebiegu i wyniku moich działań.Uczestnikami ewaluacji są uczniowie klasy trzeciej i działania wykonywane na zajęciach.Refleksja nad własnym projektem ma służyć poprawie jakości własnej pracy, osiągnięcia jak najlepszych wyników w pracy. Dzięki ewaluacji mogę zastanowić się co powinnam zmienić w sposobie moich działań, przeprowadzając zajęcia.Przeprowadzając ewaluację własnych dział
|
|||
| 2797. | Kształtowanie postawy tolerancji wobec odmienności kulturowej na podstawie projektu działań edukacyjnych w klasie III | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Temat mojej pracy licencjackiej dotyczy problematyki edukacji wielokulturowej wśród uczniów w wieku wczesnoszkolnym. Treść projektu edukacyjnego osadzona jest w zakresie edukacji społecznej.
Myślę, że jest to w chwili obecnej ważny i ciągle aktualny problem społeczny.
Po roku 1998 wraz z dokonującymi się w Polsce zamianami transformacji społecznej jak również w związku z otwarciem granic i przystąpieniem naszego kraju do strefy Schengen wzrasta liczba osób o odmienności kulturowej. W szkołach uczą się dzieci imigrantów, uchodźców, czy pochodzące rodzin mieszanych.
Każde dziecko w pewnym momencie spotyka „Innego”. Naturalną reakcją jest wówczas zdziwione, zaskoczenie, obserwacja i stawianie pytań. Widzi osoby wywodzące się z innych kultur, obszarów, narodowości, różniące się wyglądem, które prowadzą inny styl życia, mają odmienne poglądy na świat. Istotne jest, aby "Inny" nie był "Obcy" i odrzucony z powodu obaw przed jego odmiennością.
Podstawa programowa kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół zakłada kształtowanie postawy obywatelskiej, poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, ale także poszanowanie dla innych kultur i tradycji . W szkołach podejmuje się odpowiednie kroki, aby zapobiegać wszelkiej dyskryminacji. Ważne jest przygotowanie ucznia do kontaktu z odmiennością. Uczeń kończąc pierwszy etap nauki ma świadomość, że wszyscy ludzie są równi, mają równe prawa, bez względu na miejsce urodzenia, rasę, czy wyznawaną religię.
Główny cel mojego projektu ukierunkowany jest na kształtowanie postawy tolerancji i otwartości wobec odmienności kulturowej wśród uczniów klasy trzeciej. Zajęcia na podstawie cyklu scenariuszy przeprowadziłam w ramach praktyki pedagogicznej w szkole podstawowej nr 89 we Wrocławiu. Zespół klasowy liczył początkowo dziesięć osób, w trakcie trwania projektu dołączyła jeszcze jedna osoba.
Celem zajęć jest uwrażliwianie uczniów na problematykę wielokulturowości, zwracając uwagę na znaczenie wzajemnych kontaktów z osobami o odmienności kulturowej. Ponadto wzajemna tolerancji ma na celu przeciwdziałać zjawiskom takim jak dyskryminacja czy rasizm.
Realizując zajęcia uwzględniam tematykę podobieństw i różnic ludzi na całym świecie; cechy charakterystyczne danej kultury, życia codziennego; poruszam kwestię zrozumienia, empatii, tolerancji.
Moja praca ma charakter projektu edukacyjnego. Jej struktura wygląda następująco: wstęp, trzy rozdziały, w skład których wchodzą podrozdziały; oraz zakończenie.
W pierwszym rozdziale dokonuję przeglądu problematyki na podstawie literatury
z zakresu psychologii rozwojowej, pedagogiki ogólnej, edukacji wielokulturowej
i międzykulturowej. Pierwszy podrozdział dotyczy analizy rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym.
Drugi podrozdział zawiera opis rozwoju moralnego. Zwracam tu także uwagę na kształtowanie postaw tolerancji wśród uczniów.
Ostania część pierwszego rozdziału dotyczy wielokulturowości w edukacji społecznej na pierwszym etapie
|
|||
| 2798. | Terapia osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych -na przykładzie Ośrodka Rehabilitacyjno-Readaptacyjnego Monar we Wrocławiu | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Praca składa się z trzech rozdziałów: 1:Temat pracy w świetle literatury; Ośrodek leczenia uzależnień MONAR 2.Metodologiczne podstawy pracy 3. Analiza wyników własnych.
Pierwszy rozdział jest typowym wyjaśnieniem pojęć, a więc na początku terminologii związanej z pojęciem terapii, uzależnienia, definicji narkotyku oraz faz zażywania a także narkomana, narkomanii i osoby uzależnionej, również zawiera porównanie dotyczące leczenia stacjonarnego a leczenia ambulatoryjnego czy też obowiązującego polskiego prawa wobec osób uzależnionych. Podrozdział 2 rozdziału I skupia się już wokół tematyki MONAR. W niej to zawarte są informacje o ośrodku MONAR a więc celach, zadaniach monaru, społeczności terapeutycznej oraz jej filozofii. Opisane zostały funkcje i hierarchia w społeczności terapeutycznej w oparciu o etapy leczenia. Później omówiona została terapia indywidualna w MONAR, osoba Lidera. Jak wiadomo termin Terapia jest pojęciem bardzo ogólnym więc nie mogło zabraknąć arteterapii, muzykoterapii oraz innych stosowanych rodzajów terapii. W tym podrozdziale zawarłem informacje także o terapii rodzin, prawnym funkcjonowaniu ośrodka MONAR czy też samej historii ośrodka MONAR we Wrocławiu.
Rozdział drugi został poświęcony metodologii a więc można tam znaleźć opis przedmiotu, celu badań, problemu badawczego jak i metod,technik i narzędzi badawczych zarówno w ujęciu teoretycznym jak i tym który realizuje w swych badaniach. A więc metodologia oparta jest na metodzie indywidualnych przypadków a więc wywiadzie indywidualnym a także analizie dokumentów. Rozdział III poświęcony już jest analizie wyników własnych. W nim zawarte są informacje, wyniki badań mówiące o warunkach socjalno-bytowych do stosowania terapii, problemach jakie młodzież musi przepracować w procesie terapii czy znaczeniu wspólnej pracy. W dalszej części tego rozdziału zawarłem hierarchie i funkcje w społeczności będące podstawą w programie leczenia uzależnień, porównując do informacji zawartych w rozdziale I. Podobnie rzecz ma się w wynikach z badań odnoszących się do terapii metodą społeczności terapeutycznej a stosowania terapii indywidualnej, która oprócz porównania z analizą dokumentów została porównana do opisu teoretycznego w rozdziale I . W rozdziale tym znajduje się punkt odnoszący się do terapeutów, którzy sami ukończyli terapię i pomagają w placówce MONAR w kontekście istotnego czynnika w procesie leczenia uzależnionych. Ostatnie dwa punkty to opis i realizacja muzykoterapii, arteterapii, innych stosowanych form terapii czy też terapii rodzin. W pracy mojej znajduje się kilka zdjęć, które zostały zrobione w ośrodku MONAR. Koniec pracy to podsumowanie w oparciu o wywiad i analizę dokumentów oraz wnioski z pracy. Całość zwieńczona została opisem bibliograficznym, netograficznym i wykazem analizowanego dokumentu.
|
|||
| 2799. | Kształtowanie umiejętności samooceny uczniów na zajęciach edukacji artystycznej w klasie III | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Celem mojej pracy składającej się ze wstępu i trzech rozdziałów jest ukazanie sposobów wdrażania oraz kształcenia nawyku samooceny, a także oceny grupy przez uczniów szkoły podstawowej.
W rozdziale pierwszym dokonam przeglądu problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. W podrozdziale pierwszym opiszę samoocenę jako umiejętność kluczową, przedstawię jej definicję oraz analizę tego społecznego zjawiska, jego wpływu na funkcjonowanie człowieka.
W kolejnym podrozdziale przedstawię cele i założenia edukacji artystycznej na pierwszym etapie kształcenia, odnosząc się do Podstawy programowej kształcenia ogólnego.
Ukażę doniosłą role edukacji artystycznej w kształtowaniu postaw intelektualnych, emocjonalnych, społecznych, fizycznych i etycznych dzieci.
Następnie w podrozdziale trzecim scharakteryzuję rozwój poznawczy i emocjonalny dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Przeanalizuję kolejne etapy rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym z uwzględnieniem predyspozycji i cech charakterystycznych opisywanego etapu rozwoju.
W rozdziale drugim przedstawię cele i założenia projektu działań edukacyjnych
pod tytułem Trzecioklasista potrafi. W pierwszym podrozdziale ukażę cele i założenia projektu, którymi będą uświadomienie uczniom potrzeby dokonywania samooceny oraz kształcenie umiejętności indywidualnego i grupowego oceniania się.
Natomiast w drugim podrozdziale opiszę przebieg projektu działań edukacyjnych, na który złożą się cztery zajęcia wchodzące w skład jednego bloku tematycznego. Według projektu zajęcia ze sobą będą ściśle powiązane. W czasie ich trwania uczniowie podejmą działania w celu kształcenia u siebie samooceny i oceny innych.
Rozdział trzeci poświęcę ewaluacji projektu. W którym to dokonam wnikliwej analizy pracy własnej i uczniów klasy trzeciej. W podrozdziale pierwszym nakreślę kontekst działań edukacyjnych. Scharakteryzuję placówkę w której przeprowadzano zajęcia, grupę klasową, omówię koncepcje programu oraz wybranych podręczników, ponieważ jest to środowisko i pomoce bliskie uczniowi. Kolejno omówię ewaluacje w pracy pedagogicznej nauczyciela, po przez pryzmat koncepcji refleksyjnej praktyki zawierającej dwa podstawowe elementy: aspekt pragmatyczny i aspekt refleksji. Po czym dokonam ewaluacji własnych działań w oparciu o przeprowadzony projekt edukacyjny.
|
|||
| 2800. | Wspieranie rozwoju emocjalnego dzieci sześcioletnich w sytuacjach trudnych na podstawie projektu działań edukacyjnych | dr Joanna Malinowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Pierwsze lata życia dziecka cechują się dynamicznym rozwojem, nie tylko fizycznym, ale przede wszystkim intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Dziecko w tym okresie nabywa podstawowe umiejętności komunikowania się z innymi, poznawania i wyrażania siebie oraz otaczającej je rzeczywistości. Prawidłowe wspomaganie dziecka umożliwia stymulowanie jego rozwoju, a także zapobieganie nieprawidłowościom i zaburzeniom.
Ta ogólna charakterystyka pokazuje, jak ważne jest odpowiednie wspieranie rozwoju emocjonalnego dziecka. Inteligencja emocjonalna oraz empatia umożliwiają w edukacji wdrożenie takiego przebiegu zajęć, by uwzględniając treści programowe, wyróżnić rolę uczuć, wartości oraz systemu komunikacji potrzeb. Z ich pomocą budowane są właściwe relacje między nauczycielem i wychowankiem, które umożliwiają wzajemne zrozumienie, akceptację oraz utrzymywanie właściwych stosunków. Tematem mojej pracy jest „Wspieranie rozwoju emocjonalnego dzieci sześcioletnich w sytuacjach trudnych”, który jest bardzo ważny i aktualny, szczególnie w związku z obniżeniem wieku obowiązku szkolnego dzieci.
Kontakt z osobami empatycznymi oraz inteligentnymi emocjonalnie uczy okazywania emocji, ich kontroli oraz sposobu wyrazu, tak aby przekazać innym nasze najbardziej szczere i ważne odczucia. Znaczenie inteligencji emocjonalnej wynika z roli, jaką pełnią emocje w życiu. To właśnie dzięki niej wzmacniane są kompetencje komunikacyjne i interpersonalne. Pobudza ona do podejmowania przemyślanych i społecznie pożądanych decyzji.
Niniejsza praca licencjacka składa się ze wstępu, trzech rozdziałów merytorycznych oraz zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym dokonałam analizy zagadnienia dotyczącego tematu pracy, posługując się przeglądem literatury. Dokonałam selekcji materiału i wybrałam te wątki, które umożliwiły mi zrozumienie procesów poznawczych i emocjonalnych wśród dzieci. Rozważania te pozwoliły mi na opisanie procesów percepcyjnych, które występują u dzieci w wieku przedszkolnym. Kolejna część dotyczyła podziału i roli emocji oraz ich wpływu na stopień przystosowania społecznego i psychicznego. Analiza tych aspektów pozwoliła mi na wyszczególnienie kluczowych zaburzeń charakterystycznych dla dzieci w tym wieku. W końcowej części rozdziału pierwszego skupiłam się na wyjaśnieniu pojęcia sytuacji trudnych oraz wpływu środowiska wychowawczego na inteligencję emocjonalną i kształtowanie dojrzałości emocjonalnej dzieci. Poczyniona analiza pozwoliła mi opisać sposoby radzenia sobie dzieci w konfliktach interpersonalnych. W rozdziale drugim przedstawiłam autorski projekt działań edukacyjnych, które miały na celu zdobycie doświadczeń empatycznych oraz kontroli nad emocjami wśród dzieci. Projekt pt: „Dam radę”, zawiera scenariusze z propozycjami zabaw i ćwiczeń, które przygotowują dzieci do życia w grupie i społeczności. Projekt ten kładzie nacisk na ukierunkowanie rozwoju emocjonalnego, rozwijanie inteligencji emocjonalnej oraz kształtowanie osobowości dzieci.
|
|||
| 2801. | ,,Toksyczni rodzice" a rozwój i psychika dziecka | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Rodzina jako podstawowa jednostka społeczna jest podstawową instytucją która kształci nowe pokolenia. Niebagatelny wpływ mają tu relacje występujące pomiędzy rodzicami a dzieckiem. W prawidłowo funkcjonującej rodzinie, gdzie rodzice wywiązują się ze swoich obowiązków i powinności, dziecko jest na dobre drodze, aby stać się człowiekiem bez kompleksów, dobrze funkcjonującym w społeczeństwie. Gdy jednak w rodzinie te obowiązki są z jakiś powodów zaniedbywane, a rodzice nie maja odpowiednich środków i umiejętności aby wychować dziecko, wtedy te „niedociągnięcia” potrafią wyrządzić olbrzymia szkodę rozwijającemu się człowiekowi i rzutować na całe jego późniejsze życie.
Praca ma na celu analizę negatywnych stylów wychowawczych zaproponowanych przez M. Ziemską, prezentowanych przez rodziców oraz sprawdzenie, jak wpływają one przyszłość i rozwój dzieci. Analizie zostanie poddany materiał badawczy zebrany od dorosłych osób, które w dzieciństwie żyły w rodzinie posiadającej „toksycznych rodziców.
|
|||
| 2802. | Zjawisko narkomanii wśród studentów kierunków pedagogicznych. | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika, stacjonarne I stopnia |
|
Zjawisko narkomanii należy do patologii społecznej i jest szeroko pojętym problemem społecznym dzisiejszych czasów. Powszechna wiedza społeczeństwa na temat narkomanii pozostawia wiele do życzenia, ponieważ coraz więcej młodych ludzi postanawia zwalczać swoje codzienne problemy poprzez zażywanie środków odurzających. Celem niniejszej pracy było poznanie zjawiska narkomanii wśród studentów kierunków pedagogicznych. W pierwszym rozdziale przedstawiono najważniejsze pojęcia dla tego przedmiotu badań oraz scharakteryzowano klasyfikację narkotyków. W drugim zanalizowane zostały przyczyny sięgania po narkotyki wraz z teoriami wyjaśniającymi etiologię uzależnienia od substancji narkotycznych. Terminologię metodologii badań własnych opisano w trzecim rozdziale. Natomiast analizę wyników na temat zjawiska narkomanii wśród studentów kierunków pedagogicznych przedstawiono w ostatnim rozdziale. Z przeprowadzonych badań wynika, iż studenci z kierunków pedagogicznych wykazują dużą wiedzę na temat zjawiska narkomanii, a większość z badanych przyznaje, że miało już swoją pierwszą inicjację z narkotykami.
|
|||
| 2803. | Alkoholizm rodziców jako przyczyna niedostosowania społecznego wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w Iwinach | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Na samym początku mojej pracy przedstawiłam definicję alkoholu jako wprowadzenie do tematyki alkoholizmu, a następnie definicję alkoholizmu. Opisałam także wpływ alkoholizmu na życie i zdrowie człowieka. W następnym podrozdziale opisałam rozwój człowieka oraz specyfikę tego rozwoju. Opisałam także jak alkohol wpływa na funkcjonowanie rodziny. Następnie opisałam alkohol w rodzinie jako czynnik zaburzający rozwój. W kolejnym podrozdziale opisałam zaburzoną socjalizację jako przyczynę niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży. Kolejny podrozdział poświęciłam opisowi resocjalizacji dzieci i młodzieży w placówkach resocjalizacyjnych, a dokładniej w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych. Określiłam także jakie formy i metody pracy stosowane są w tego typu placówkach. W następnym rozdziale określiłam sposób prowadzenia badań, miejsce, oraz narzędzia, a także cele pracy badawczej i problemy badawcze. W kolejnym podrozdziale zaprezentowałam informacje uzyskane w toku badań prowadzonych w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym. Rozdział ten kończy się podsumowaniem badań, w którym opisane były najczęstsze odpowiedzi oraz wnioski z obserwacji akt osobowych wychowanków. Ostatni rozdział to opis moich wniosków i refleksji dotyczących celu poznawczego i celu utylitarnego, oraz ostateczne podsumowanie badań. A także odpowiedzi na postawione w toku badań pytania badawcze.
|
|||
| 2804. | Streetworking jako metoda pracy z ,, dziećmi ulicy,,. | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Praca ta opisuje metodę streetworkingu wykorzystywana w pracy z dziećmi ulicy. W pierwszym rozdziale znajdują się najważniejsze informacje dotyczące streetworkingu - definicje, etapy, cele i formy. Kolejny rozdział jest poświęcony zagadnieniu "dzieci ulicy" - definicje zjawiska, kategorie oraz zastosowanie streetworkingu w pracy z dziecmi ulicy. Trzeci rozdział przedstawia sposób prowadzenia badań - próbę badawczą, próbę badawczą oraz metodę i technikę przeprowadzenia badań. Czwarty rozdział to przedstawienie i analiza przeprowadzonych badań. Zostały tam opisane takie rzeczy jak grupa docelowa, nawiązywanie kontaktu i wchodzenie streetworkera w grupę, przebieg spotkań pedagogów ulicy ze swoimi podopiecznymi, cele ich pracy oraz polityka redukcji szkód. W podsumowaniu znajdują się moje wnioski i refleksje dotyczące zebranych informacji.
|
|||
| 2805. | Rola zabawy w życiu i rozwoju dziecka w wielu przedszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 2806. | Postawy studentów pedagogiki wobec kary śmierci | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
Celem niniejszej pracy było poznanie postaw studentów wobec kary śmierci. Badania w formie ankietowej zostały przeprowadzone wśród 50 studentów Uniwersytetu Wrocławskiego, studiujących na studiach pedagogicznych. Przeważającą część respondentów stanowiły kobiety (70%). Pod względem wiekowym studenci w wieku 23 lat (30%). Z przeprowadzonych badań wynika, że większość studentów zapytanych o stosunek do kary śmierci, to zwolennicy jej wprowadzenia w polskim państwie. Mimo to jednak respondenci wykazali, że nie posiadają wiedzy na temat na przykład instytucji zajmujących się karą śmierci. Aż 92% ankietowanych stwierdziło, że nie zna takich instytucji. Ankietowani opowiadają się nie tylko za wprowadzeniem kary śmierci do polskiego państwa, ale i za jej faktycznym stosowaniem. Zdaniem respondentów karą śmierci powinny być w krajowym systemie prawnym zagrożone przede wszystkim przestępstwa najcięższe, a więc: morderstwo, gwałt, pedofilia, ataki terrorystyczne. Większość ankietowanych studentów uznała również, że kara śmierci powinna być stosowana tylko wobec pełnoletnich przestępców oraz że spełnia funkcje prewencyjne.
|
|||
| 2807. | Bajki i baśnie sposobem rozwijania kreatywności dziecka 5-cio letniego | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca pod tytułem "Bajki i baśnie sposobem rozwijania kreatywności dziecka 5-cio letniego" dotyczy sprawdzenia jak bajki i baśnie wpływają na rozwój kreatywności dziecka pięcioletniego.We wstępie autor pisze o tym, dlaczego napisał ową pracę i co w niej pragnął zawrzeć oraz jaki był cel główny pracy. W pierwszym rozdziale opisana jest sylwetka psychologiczna dziecka 5-letniego. Jest w nim uwzględniony proces kształtowania psychologicznego jak i rozwoju fizycznego dziecka w tym wieku. W dalszej części tego rozdziału pokazuję jak dziecko w wieku przedszkolnym zachęcić do samodzielnej lektury i zainteresowania się książką. Ukazuje jak szczególnie ważne jest to, aby dziecko od najmłodszych lat oswajać z książką i dostosowywać jej treść adekwatnie do jego wieku. Ma to na celu utworzenie pozytywnych skojarzeń z czynnością czytania, która powinna stanowić dla dziecka przyjemność, a nie przykry obowiązek. Przedstawiona tutaj rola nauczyciela jest szczególnie ważna, pokazuje jak odpowiednio zachęcać młodego czytelnika do świata książek. Pod koniec rozdziału pierwszego szczególna uwaga zostaje zwrócona na prawidłowe podejście pedagoga do kwestii bajek i baśni i ich wpływu na rozwój dziecka. Opisane zostają czynności jakie mogą sprzyjać zachęceniu dziecka do czytania oraz czego należy unikać. W rozdziale drugim przedstawiono autorski projekt działań edukacyjnych. Na początku określono czym jest projekt, podano jego definicję oraz co powinien zawierać. Następnie szczegółowo przedstawiono scenariusze zajęć napisane przez autora pracy, na podstawie których prowadzono zajęcia z grupą przedszkolną. Opisano w nich ćwiczenia, zabawy i ogólny schemat postępowania pomagające wprowadzić wychowanków do wybranego tematu zajęć. W rozdziale trzecim napisane jest o ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Najpierw wyjaśniono znaczenie terminu ewaluacja, z czego się składa, co jest potrzebne do prawidłowego jej przeprowadzenia, a następnie opisana zostaje autora pracy ewaluacja biorąca pod ocenę prowadzone przez niego zajęcia. Zawiera ona także ocenę wychowawcy grupy oraz dzieci, które uczestniczyły w danych zajęciach. Szczegółowo zostają opisane pozytywne strony pracy autora oraz zwrócono uwagę na aspekty, które należy jeszcze poprawić. Pracę licencjacką zakończono podsumowaniem i wyjaśnieniem czy udało się osiągnąć zamierzone cele przez autora.
|
|||
| 2808. | Środowisko lokalne w rozwijaniu inteligencji kinestetycznej u dzieci w klasie I | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca dyplomowa pt. Środowisko lokalne w rozwijaniu inteligencji kinestetycznej u dzieci w klasie I porusza kwestię środowiska lokalnego jako czynnika, który umożliwia w efektywny sposób rozwijanie inteligencji kinestetycznej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym.
Zgodnie z teorią gardnerowską, która zakłada, iż każde dziecko zdolne jest do rozwijania zdolności w różnych dziedzinach, porusza problem istoty ruchu aktywnego dzieci, szczególnie pierwszoklasistów oraz przedstawia konkretne przykłady miejsc środowiska lokalnego, które pojawiają się w rozdziale II pracy. Natomiast w rozdziale I przedstawia sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku 6, 7 lat. Opisuje po kolei każdy z rozwojów : fizyczny, poznawczy, społeczny, moralny, emocjonalny. Porusza kwestię wpływu środowiska lokalnego na kształtowanie dziecięcej inteligencji kinestetycznej oraz opisuje osobę nauczyciela, jako drugi podmiot biorący udział w tym procesie.
Rozdział II przedstawia, jak już wcześniej wspomniałam, autorski projekt działań edukacyjnych składający się z ośmiu scenariuszy zajęć. Dotyczą one zapoznania dzieci z pojęciem inteligencji wielorakiej, sprawności fizycznej oraz ćwiczeniami wzmacniającymi układ mięśniowy; doskonalenia zdolności koordynacji motorycznej, kreatywności związanej z ruchem oraz poczucia równowagi; kształtowania zdrowego stylu życia i poczucia rytmu.
Rozdział III poświęcony jest procesowi ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Omawia, zgodnie z założeniami definicji ewaluacji, zajęcia przeprowadzone według opracowanych scenariuszy oraz cały projekt jako całość.
Praca opatrzona jest krótkim wstępem i zakończeniem, opisującym krótkie, własne refleksje. Dołączone są również zdjęcia, które są załącznikami do zrealizowanych zajęć.
Praca ta napisana jest w ścisłej zgodzie z założeniami teoretycznymi autorów literatury pedagogicznej i psychologicznej, zarówno autorów polskich jak i zagranicznych. Wszystkie wykorzystane pozycje przedstawione są w bibliografii.
|
|||
| 2809. | Rodzina w kontekście doświadczeń Dorosłych Dzieci Alkoholików | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
Tematem mojej pracy jest rodzina w kontekście doświadczeń Dorosłych Dzieci Alkoholików. Pracę mogę podzielić na dwie części. Pierwsza jest częścią teoretyczną. Zawarłam w mniej przede wszystkim opis rodziny, pełnione przez nią zadania oraz to jaki wpływ wywiera na kształtowanie osobowości dziecka. Swoją uwagę skupiłam również na uzależnieniu od alkoholu, które występuje w niektórych rodzinach. Wykazałam z jakimi problemami muszą zmagać się owe rodziny, jakie role przyjmują dzieci, oraz z jakimi przeżyciami borykają się osoby współuzależnione. Szczególną uwagę zwróciłam na Dorosłe Dzieci Alkoholików, chciałam wskazać na ich cechy, oraz to jak funkcjonują w dorosłym życiu pod wpływem doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego. Druga część pracy, to część metodologiczna oraz badawcza. Część ta skupia się na wskazaniu celu i przedmiotu badań, oraz formie ich przeprowadzenia i analizie. Chciałam ukazać wpływ jaki wywiera problem alkoholowy rodziny na zachowania, osobowość i funkcjonowanie dzieci w życiu dorosłym. Posłużyłam się przy tym metodą indywidualnego przypadku.
|
|||
| 2810. | Rozwijanie umiejętności grafomotorycznych dziecka w wieku przedszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy jest „Rozwój grafomotoryczny dziecka w wieku przedszkolnym”. Praca składa się z trzech rozdziałów.
Pierwszy rozdział ukazuje problematykę pracy w świetle literatury. Została przedstawiona sylwetka dziecka pod względem psychicznym i fizycznym w wieku przedszkolnym. Na podstawie różnorodnej literatury określiłam, czym jest rozwój dziecka. Oparłam się na teoriach Wincentego Okonia, jak również Marii Przetacznikowej i Grażyny Makiełło-Jarży, także Anny Klim-Klimaszewskiej. Określiłam, czym jest rozwój psychiczny, fizyczny. Autorzy tłumaczą, w jaki sposób te dwa obszary ze sobą współgrają i jak ważna jest ich integracja. W rozwoju fizycznym wytłumaczyłam, czym jest motoryka mała i duża. Motoryka duża to sprawność ruchowa całego ciała, mała zaś dotyczy jedynie sprawności kończyn górnych. Określiłam przede wszystkim rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, jakie umiejętności powinno dziecko pozyskać w wieku 3, 4, 5 i 6 lat. Następnie skupiłam się na wytłumaczeniu, czym jest grafomotoryka. Leokadia Wiatrowska oraz Halina Dmochowska wytłumaczyły to pojęcie jako „opanowanie kreski i kierunku ruchu ręki (koordynacja wzroku i ręki) …prawidłowe trzymanie ołówka, rozluźniony nadgarstek; twórcze spontaniczne rysowanie.” Kolejnym krokiem było określenie etapów chwytania narzędzia pisarskiego, jak również, jakie umiejętności w tym zakresie powinno pozyskać dziecko w wieku przedszkolnym. Ostatnim w tym rozdziale ważnym aspektem, który został opisany była rola nauczyciela w pracy z dzieckiem z obniżoną sprawnością grafomotoryczną. Ważnymi pojęciami, które wytłumaczyłam były: dydaktyka, wychowanie, opieka. Również opisałam bardzo ważny aspekt dotyczący laterializacji, który kształtuje się w wieku przedszkolnym.
W drugim rozdziale zaś skupiłam się na ćwiczeniach manualnych dłoni dziecka w wieku przedszkolnym (3, 4 oraz 5 i 6 lat). Opisałam również, czym jest autorski projekt edukacyjny na podstawie teorii różnych autorów, jak również podjęłam się utworzenia takiego projektu samodzielnie. Projekt ten zawiera pięć scenariuszy, które mają na celu rozwijać i doskonalić sprawność grafomotoryczną oraz dodatkowo percepcje wzrokowo -ruchową. Ćwiczenia te mają głównie na celu wzmacnianie mięśni rąk, ramion, nadgarstków i palców. Zajęcia oparte były przede wszystkim na aspekcie zabawy, który w przedszkolu jest niezbędny.
W trzecim rozdziale opisałam, jakie są moje wyniki i odczucia po organizacji zajęć dla dzieci w wieku przedszkolnym z problemami w rozwoju grafomotorycznym. Wypisałam wnioski wynikające z tych zajęć. Skupiłam się również na opisie charakterystyki grupy, w której organizowałam zajęcia. Była to grupa „Biedronki” w Przedszkolu w Kotowicach. Po praktykach, które tam odbyłam mogłam stwierdzić, jakie problemy i braki są widoczne. W związku z tym skupiłam się na napisaniu projektu autorskiego.
Grupa, liczyła 15 osób i było to Przedszkole przy Szkole Podstawowej w Kotowicach. Dzieci w wieku 3 i 4 lat. Za nim podjęłam się działań odbyłam w
|
|||
| 2811. | Bajki terapeutyczne we wspomaganiu dziecka z trudnościami w uczeniu się | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca pod tytułem "Bajki terapeutyczne we wspomaganiu dzieci z trudnościami w uczeniu się" składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. Niniejszy temat jest istotny ze względów osobistych, co zostało przedstawione we wstępie pracy licencjackiej. W rozdziale pierwszym, jako części teoretycznej, zobrazowana została sylwetka psychofizyczna dziecka w młodszym wieku szkolnym, rola bajki i bajki terapeutycznej, a także rola nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej na podstawie wybranych pozycji z literatury psychologicznej i pedagogicznej.
Zarówno rozwój fizyczny jak i społeczny, emocjonalny czy też poznawczy w tym okresie zorientowany jest na osiągnięcie dojrzałości szkolnej. Jest to proces związany nie tylko
z fizycznym aspektem rozwojowym dziecka już jako ucznia, ale także z procesami myślowymi, z jego psychiką. Bowiem w tym okresie dziecko wkracza w stadium operacji konkretnych, co jest niezwykle istotną kwestią w kreowaniu wiedzy o świecie. Jednak wejście w młodszy wiek szkolny jest granicą ruchomą, zwłaszcza po obniżeniu progu szkolnego, gdy nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej spotykają się
z młodszymi dziećmi. W kwestii fizyczności mówiąc o dojrzałości warto zaznaczyć postęp takich procesów jak tempo wzrastania, rozwój mięśni, duża ruchliwość, zmiany w układzie kostnym, co ma znaczny wpływ na usprawnianie motoryki małej ucznia. W rozwoju społeczno – emocjonalnym pojawia się refleksja nad zachowaniami, zmniejsza się impulsywność. Kształtowane jest poczucie przynależności, dziecku zależy na akceptacji ze strony rówieśników. W tym okresie uczeń przechodzi do wnioskowania, mającego charakter przyczynowo – skutkowy. Kolejny punkt rozważań, związany jest z istotą bajek, a w szczególności bajek terapeutycznych, na temat których niezwykle cennych informacji dostarcza M. Molicka. Główne typy bajek terapeutycznych zastosowane w pracy to bajki psychoedukacyjne oraz bajki psychoterapeutyczne. Ważny aspekt stanowiący podstawę tej pracy licencjackiej to pojęcie trudności w uczeniu się, rozumiane szeroko od niepowodzeń ukrytych po niepowodzenia jawne. Niezwykle istotna jest na tym etapie rola nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej, która sprowadza się nie tylko do pełnienia roli samego nauczyciela, ale także wychowawcy, powiernika, który bierze pewną odpowiedzialność za przyszłość swoich uczniów.
Rozdział drugi skoncentrowany jest na tygodniowym projekcie edukacyjnym w klasie I Szkoły Podstawowej, którego głównym celem było ukazanie wpływu bajek terapeutycznych na trudności w uczeniu się. Projekt zwieńczony został ewaluacją w rozdziale trzecim, prezentującą powodzenie prowadzonych zajęć, poprzedzoną wyjaśnieniem pojęcia ewaluacji i jej rolą w edukacji.
|
|||
| 2812. | Miejsce rodziców w instytucji przedszkola | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Tematem pracy jest miejsce rodzica w instytucji przedszkola. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pracy znajduje się opis sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym, wpływ rodzica w edukacji przedszkolnej dziecka oraz rola nauczyciela we współpracy z rodzicami na podstawie literatury. pedagogicznej i psychologicznej. Rozwój fizyczny, szybkie tempo wzrostu, rozwój mięśni szybki rozwój ruchowy, jest wzmożony w tym okresie , występuje tzw.,, głód ruchu” czyli duża ruchliwość dziecka, jest to charakterystyczne dla wieku przedszkolnego i ma wpływ na doskonalenie motoryki małej. U dzieci w tym wieku ustala się lateralizacja, bardzo ważne jest to w jaki sposób dziecko komunikuje się z rówieśnikami i społeczeństwem, jaki jest jego język, pamięć, jak myśli na tym etapie życia, przechodzi od myślenia egocentrycznego do myślenia intuicyjnego. Rozwój emocjonalno-społeczny u dziecka w tym okresie życia jest niestabilny i szybko się zmienia. Młody człowiek uczy się współdziałania w grupie, jak ma się zachować w różnych sytuacjach, przybiera różne role społeczne. W drugim podrozdziale pracy znajduje się opis tego jaki wpływ mają rodzice na edukację przedszkolną. Na wstępie zdefiniowana jest rodzina i to jak ważna jest ona w życiu dziecka. Jest czynnikiem wiążącym jednostkę ze społeczeństwem, jest pierwszym środowiskiem rozwojowym i wychowawczym. Następnie wyjaśniony jest termin współpracy i pokazanie jak istotna jest ona między rodzicami i przedszkolem. W późniejszym etapie zobrazowane są rożne formy współpracy instytucji przedszkola z rodzicem. Partnerstwo pomiędzy nauczycielem a rodzicem daje możliwość lepszego rozwoju dziecka. Bardzo ważna jest wymiana informacji, wspólne decydowanie o rozwoju podopiecznego. Przedstawione zostały również zasady nawiązywania kontaktu z rodzicem oraz istota i waga rady rodziców w przedszkolu. W kolejnym podrozdziale scharakteryzowana została rola nauczyciela we współpracy z rodzicami, to kim jest nauczyciel, jakie role pełni w procesie dydaktyczno-wychowawczym, jakie kompetencje i cechy musi posiadać. co musi zrobić aby nawiązać kontakt i dobrze współpracować z rodzicami. Drugi rozdział ,, Autorski projekt działań edukacyjnych” , w którym wyjaśnione jest pojęcie projektu edukacyjnego oraz przedstawione są scenariusze zajęć, które zostały przeprowadzone w przedszkolu, w ramach zobrazowania miejsca rodzica w instytucji przedszkola. Trzeci rozdział to ewaluacja pracy w której opisany jest przebieg przeprowadzonych zajęć oraz rezultaty, końcowe efekty, ocena i zaobserwowane wyniki.
|
|||
| 2813. | Zachowania pośrednio autodestruktywne młodzieży i ich wybrane uwarunkowania | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
W swojej pracy o tytule „Zachowania pośrednio autodestruktywne młodzieży i ich wybrane uwarunkowania” poruszyłam wiele istotnych kwestii, takich jak podstawowe pojęcia, mianowicie autodestruktywność pośrednia oraz bezpośrednia, wszelkie różnice między tymi zjawiskami. W ukazywaniu różnic między tymi pojęciami oparłam się na przykładach motocyklistów, bezpieczeństwa na drodze, korzystania z różnego rodzaju substancji psychoaktywnych, alkoholu a nawet sytuacji zagrażających życiu lub zdrowiu jednostki podejmującej owe działania. Kolejnym pojęciem, które dokładnie objaśniłam są zachowania ryzykowne oraz ich typy. Następnie bardzo ważnym zagadnieniem były wszelkiego rodzaju uzależnienia.
Opis ryzyka jako cechy zachowań pośrednio autodestruktywnych jest zawarty w kolejnym z wielu podrozdziałów stanowiących o autodestruktywności pośredniej. Następnie ryzyko porównywane jest z płcią oraz wiekiem. Ważne również są biologiczne uwarunkowania oraz skłonności do podejmowania ryzyka. Szereg typów zachowań pośrednio autodestruktywnych występujących wśród młodzieży został szczegółowo opisany w kolejnych podrozdziałach. Do tych typów zaliczać możemy zaburzenia odżywiania, anoreksję, bulimię, alkoholizm, nikotynizm, inicjację seksualną i prostytucję wśród młodzieży, wszelkiego rodzaju środki psychoaktywne, różne formy ozdabiania własnego ciała takich jak tatuaż bądź piercing oraz zagrożenia płynące z korzystania z komputera.
W kolejnej części mojej pracy zawarłam rozdział poświęcony metodologii. Badania zostały przeprowadzone za pomocą kwestionariusza ankiety i wzięło w nich udział pięćdziesięciu czterech respondentów. Kwestionariusz ankiety zawierał pytania dotyczące zachowań pośrednio destruktywnych, najczęściej występujących wśród młodych ludzi. Miał on na celu zweryfikowanie moich hipotez, które zamieściłam w pracy badawczej. Ankieta zawierała pytania związane ze spożywaniem alkoholu i ich okolicznościach, paleniem papierosów, przyjmowaniem środków psychoaktywnych, stosowaniem różnorodnych diet, częstotliwością zażywania środków psychoaktywnych oraz alkoholu, zachowaniami seksualnymi oraz stosowanymi zabezpieczeniami podczas inicjacji, podejmowaniem sportów ekstremalnych, niebezpieczeństwem na drodze a także wykonywaniem zabiegów upiększania swojego ciała oraz miejscami, w których dane zabiegi były wykonywane. Ostatnie kluczowe pytanie w kwestionariuszu miało na celu zweryfikowanie faktu, czy młodzi ludzie są świadomi popełnianego przez siebie ryzyka. Wśród badań znajdą się również zestawienia płci oraz wieku respondentów do określonych zachowań, wzięłam pod uwagę głównie palenie papierosów, substancje psychoaktywne, spożywanie alkoholu a także zachowania seksualne i stosowane środki zapobiegania ciąży. Te właśnie zestawienia są uwarunkowaniami zachowań pośrednio autodestruktywnych. Przeprowadziłam również dokładną analizę, która pozwoliła mi zweryfikować moje hipotezy.
Na końcu zamieściłam podsumowanie całości pracy, w którym zawarłam główne informac
|
|||
| 2814. | Kształtowanie i rozwijanie sfery społeczno - emocjonalnej u dziecka w wieku przedszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca licencjacka pod tytułem, "Kształtowanie i rozwijanie sfery społeczno-emocjonalnej dziecka w wieku przedszkolnym", składa się z trzech rozdziałów.
Rozdział pierwszy zawiera opis sylwetki psychofizycznej dziecka w starszym wieku przedszkolnym w którym określiłam ramy wiekowe jakie obejmują opisywane przeze mnie dziecko oraz scharakteryzowałam poszczególne sfery rozwoju.Skupiłam się także nad poszerzoną analizą sfery społeczno-emocjonalnej,opisie jej specyfiki i warunkach niezbędnych do prawidłowego rozwoju. Biorąc pod uwagę, iż moja praca poświęcona jest dziecku w wieku przedszkolnym, opisuję także rolę jaką odgrywa nauczyciel wychowania przedszkolnego w kształtowaniu i rozwijaniu sfery społeczno-emocjonalnej.
Rozdział drugi poświęcony jest autorskiemu projektowi działań edukacyjnych. Przedstawiłam w nim definicyjne ujęcie projektu edukacyjnego oraz zamieściłam pięć scenariuszy zajęć dydaktycznycj z uwzględnieniem specyfiki rozwoju psychofizycznego. Określiłam cele jakie pragnę osiągnąć poprzez realizację mojego projektu w grupie dzieci pięcio i sześcioletnich.
Trzeci, ostatni rozdział jest ewaluację autorskiego projektu działań edukacyjnych. Oceniam w nim skuteczność oraz efekty przeprowadzonych przeze mnie zajęć w odniesieniu do założonych wcześniej celów.
Końcowe wnioski zawarłam w zakończeniu.
|
|||
| 2815. | Zdrowe odżywianie w przedszkolu | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
W pierwszym rozdziale opisałam rozwój dziecka w sferach: poznawczej, emocjonalnej, społecznej, moralnej i fizycznej. Następnie opisałam czym jest zdrowe odżywianie oraz przedstawiłam zasady zdrowego odżywiania proponowane przez Instytut Żywności i Żywienia. Opisałam kolejno prawdopodobne przyczyny nawyków żywieniowych wynikających z sytuacji geopolitycznej i gospodarczej Polski w latach dziewięćdziesiątych. Zwróciłam uwagę na energię produkowaną z pożywienia i na jej dostosowanie do pojedynczych dzieci. Opisałam jak ważne jest przyjmowanie węglowodanów, tłuszczów i białka w diecie dziecka. Wymieniłam ich występowanie w produktach, jak i wymieniłam witaminy pochodzące z wybranych produktów zalecanych w diecie. Przedstawiłam produkty wskazane w posiłkach dziecka w wieku przedszkolnym, normy kaloryczne dziennych posiłków, procentowy podział energetyczny na poszczególne posiłki. Zaprezentowałam dziesięć zasad budowania zdrowych nawyków żywieniowych. Zwróciłam uwagę na poświęcenie uwagi na edukację zdrowotną nawet w podstawie programowej. Następnie zajęłam się rolą nauczyciela w promocji zdrowego odżywiania. Przedstawiłam definicję nauczyciela. Opisałam cele, jakie stawia sobie nauczyciel i na co musi zwracać uwagę. Zwróciłam uwagę na to jak zmienia się rola nauczyciela na przestrzeni wieków. Przedstawiłam zadania nauczyciela oraz wyszczególniłam, na co musi zwrócić uwagę. Zaprezentowałam trzy style nauczania i wywnioskowałam, że to nauczyciel wybiera z tych stylów to co najlepsze. Przedstawiłam metody pracy z dzieckiem. W drugim rozdziale zajęłam się autorskim projektem działań edukacyjnych. Na początku opisałam czym jest projekt i opisałam jego etapy. Następnie przedstawiłam pięć scenariuszów zajęć, które mają na celu przybliżenie uczniom tematyki zdrowego żywienia i zachęcenie ich do takiego odżywiania. W pierwszym scenariuszu skupiłam się na podstawach, czyli piramidzie żywienia. W drugim scenariuszu zajęłam się poszerzeniem wiedzy dzieci na temat warzyw. Trzeci scenariusz przedstawia negatywne skutki spożywania cukru oraz jego zdrowsze zamienniki. Następny scenariusz prezentuje pojęcie „superfood”. Tydzień tematyczny opiera się na zabawie i warsztatach kulinarnych, co ma przybliżyć dzieciom w realny sposób obraz zdrowego żywienia. Trzeci rozdział to ewaluacja. Przedstawiłam tu definicję ewaluacji, podział ewaluacji, oraz metody i narzędzia potrzebne do przeprowadzenia tejże. Opisałam swój projekt oraz grupę w której przeprowadziłam zajęcia. Wyodrębniłam ważne informacje o dzieciach, takie jak alergie żywieniowe. Kolejno opisałam przeprowadzone przeze mnie zajęcia dzień po dniu i skutek ich przebiegu w grupie objętej projektem. Następnie przeszłam do ewaluacji mojego projektu opisując sukcesy i niepowodzenia poszczególnych zadań oraz całości projektu.
|
|||
| 2816. | Wzmacnianie kompetencji komunikacyjnych dzieci i młodzieży w toku terapii logopedycznej | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
Udzielanie pomocy dzieciom i młodzieży z zaburzeniami mowy, których największym utrapieniem jest ograniczona sprawność w posługiwaniu się mową, jest zadaniem specjalistów zajmujących się terapią mowy, którzy winni być przekonani, co do stosowanych metod i środków działań. Specjalistyczne wsparcie winno umożliwić dzieciom i młodzieży uczestnictwo w satysfakcjonującym porozumiewaniu się ze światem społecznym.
Poprzez badania własne próbowano rozpoznać metody i formy działań logopedów ukierunkowanych na poprawę komunikacji dzieci i młodzieży z problemami logopedycznymi. Badania sondażowe przeprowadzono wśród 20 logopedów.
Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym omówiono jak wygląda rozwój komunikacji u dziecka od wczesnego dzieciństwa, czym jest on uwarunkowany. Opisano także wpływ środowiska rodzinnego i instytucji edukacyjnych.
W dalszej części rozdziału przedstawiono zasadnicze części badania logopedycznego oraz omówiono stosowane ćwiczenia i wykorzystywane pomoce w terapii. Prezentacja problematyki logopedycznej, wymagała wyjaśnienia niektórych pojęć.
Rozdział drugi, przedstawia założenia metodologiczne. Ukazano przedmiot badań, obrane cele i postawione pytania badawcze. Wymieniono zmienne i ich wskaźniki. Rozdział uzasadnia również wybraną metodę, technikę i narzędzie badawcze. Określono teren prowadzonych badań, jego organizację oraz próbę badawczą.
Rozdział, trzeci, prezentuje wyniki przeprowadzonych badań, które obrazują sporządzone wykresy i tabele. W oparciu o nie scharakteryzowano badaną grupę logopedów, ich pacjentów – dzieci i młodzież z zaburzeniami mowy, omówiono metody pracy logopedów, także włączanie się rodziców i nauczycieli.
We wnioskach z niniejszych badań próbowano dokonać oceny pracy badanych logopedów.
Na końcu zamieszczono bibliografię z wykorzystaną literaturą, związaną z prezentowanym tematem oraz aneks ze spisem tabel zbiorczych.
|
|||
| 2817. | Wybrane metody Marii Montessori w pracy w grupie przedszkolnej | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy licencjackiej są wybrane metody Marii Montessori. W pierwszym rozdziale po krótce opisuję, co zawarłam w projekcie edukacyjnym. Początkowy podrozdział to analiza sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym na podstawie wybranej literatury. Opisuję w niej pięć sfer rozwojowych- fizyczną, emocjonalną, moralną, społeczną, a także poznawczą. W drugim podrozdziale swoją uwagę poświęcam teoretycznemu ujęciu mojego tematu pracy, staram się przedstawić istotę metody Marii Montessori. Następnie zwracam uwagę na ważny aspekt, omawiany przez autorkę, a mianowicie absorbującą psychikę, którą cechuje doświadczanie za pomocą wszystkich zmysłów. Wrażliwe fazy to kolejny z poruszonych przeze mnie tematów. Maria Montessori nazywa tak etapy rozwojowe ekstremalnej chłonności w uczeniu się i nabywaniu konkretnych kompetencji. W następnym podrozdziale opisuję cztery fazy rozwojowe. Autorka podzieliła dzieciństwo na różne etapy, w których odnajdujemy nową osobowość, ulegającą przemianie po przejściu do następnej fazy, zachowując doświadczenia. Intensywna koncentracja uwagi nazwana przez Marię Montessori polaryzacją uwagi to kolejny z opisywanych przeze mnie aspektów. Po teoretycznej części opisuję, jak metoda wygląda w praktyce, jak funkcjonują przedszkola, prowadzone zgodnie z zasadami włoskiej lekarki, jak wyglądają pomoce dydaktyczne. Ostatni akapit poświęcam życiorysowi autorki. W kolejnym podrozdziale, w oparciu o stosowną literaturę, przedstawiam rolę nauczyciela w przedszkolu, przytaczając również cechy nauczyciela pracującego metodą Marii Montessori, który znacznie różni się od tego, uczącego w placówkach oświatowych. W drugim rozdziale przedstawiam scenariusze zajęć, które opierają się na omawianej metodzie i zostały przeprowadzone przeze mnie na marcowych praktykach. Ostatni rozdział poświęcam ewaluacji, analizując dane i informacje dotyczące wartości projektu.
|
|||
| 2818. | Kształtowanie i rozwijanie zdrowego stylu życia na przykładzie Przedszkola nr 15 we Wrocławiu | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca pt. „Kształtowanie i rozwijanie zdrowego stylu życia na przykładzie przedszkola nr 15 we Wrocławiu” napisana przez Bożenę Perłak pod kierunkiem dr Elżbiety Jezierskiej-Wiejak.W opracowaniu, autorka bazując na własnych doświadczeniach z pracy w placówce przedszkolnej oraz dostępnej literaturze przedmiotu (zasadach taksonomii celów poznawczych) w pierwszej części wprowadziła w założenia teoretyczne do tematu, by w kolejnych przedstawić opracowane autorskie projekty edukacyjne dotyczące problematyki kształtowania i rozwijania zdrowego stylu życia u dzieci w wieku przedszkolnym oraz wyniki ich realizacji. Pierwsza część pracy została poświęcona sylwetce psychofizycznej dziecka przedszkolnego, założeniom i zadaniom edukacji zdrowotnej w wieku przedszkolnym oraz nauczycielom jako edukatorom zdrowia. Kolejna część pracy przedstawia scenariusze zajęć opracowane na bazie założeń opracowań naukowych, programu edukacji zdrowotnej przedszkola, obserwacji pracy i rozmowach z nauczycielami przedszkola. Założonym celem dla opracowanych scenariuszy było zapamiętanie i zrozumienie nowych wiadomości z zakresu dbałości o zdrowie oraz ukierunkowanie dzieci na przypomnienie sobie terminów i faktów związanych ze zdrowiem, które do tej pory poznały i doświadczyły, jak również ich interpretacja. Na potrzeby realizacji projektu zostało opracowanych dziewięć scenariuszy zajęć, które dotyczyły zdrowej żywności, higieny, ruchu i bezpieczeństwa. Pierwszy scenariusz został opracowany, jako wprowadzenie do problematyki zdrowia. Kolejne odnoszą się do głównych założeń podstawy programowej dotyczących zdrowia. Realizacja niektórych tematów wymagała zaproszenia na zajęcia lekarza oraz ich realizację wspólnie z innymi grupami dzieci przedszkolnych. Projekty przedstawiają zakładany przebieg zajęć dla poszczególnych tematów. Trzecia i ostatnia część pracy dotyczy ewaluacji realizowanego autorskiego projektu edukacyjnego, który poprzedza zakończenie pracy i jej podsumowanie.Autorka dzieli się wnioskami i spostrzeżeniami z realizacji zajęć i osiągniętych rezultatów. Osiągnięte wyniki prowadzą do sformułowania wniosków, które zostaną wykorzystane do dalszej pracy w grupie - „dzieci po przyswojeniu wiadomości z określonego tematu opanowały nowe dla nich treści, potrafią nazwać i opisać przedmioty i sytuacje dnia codziennego związane ze zdrowiem oraz właściwie je wykorzystać w różnych okolicznościach. Posiadają umiejętności zastosowania nabytej wiedzy oraz oceny i przewidywania rozwoju sytuacji.” Realizacja opracowanego projektu edukacyjnego przyczyniła się do rozwoju dzieci w kształtowaniu zachowań prozdrowotnych, dbania o zdrowie i bezpieczeństwo własne i innych.
|
|||
| 2819. | Metody relaksacyjne we wspomaganiu rozwoju psychofizycznych u dzieci w wieku przedszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Niniejsza praca dotyczy metod relaksacyjnych stosowanych w celu wspomagania rozwoju psychofizycznego dzieci w wieku przedszkolnym. Na początku pracy została scharakteryzowana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku przedszkolnym. Jako pierwszy opisany jest rozwój poznawczy. Odnosi się on do procesów myślowych oraz wiedzy, a także języka, gdyż jest środkiem, za pomocą którego zachodzi myślenie. Z tej części pracy można również dowiedzieć się, iż podmiot, którego niniejsza praca się tyczy, jest w stadium myślenia przedoperacyjnego. Przedstawione zostały również ograniczenia tegoż to okresu rozwoju dziecka, takie jak egocentryzm, animizm, artyficjalizm, sprawiedliwość immanentna oraz centracja. Jako kolejny został opisany rozwój emocjonalny. Poruszona zostaje tu kwestia niestałości emocji występujących u dzieci oraz istota kształtowania umiejętności akceptowalnego społecznie radzenia sobie z emocjami, jakie towarzyszą ludziom, a więc i dzieciom, w codziennym życiu. Następnie, rozważaniom został poddany rozwój społeczny. Można go rozpatrywać w dwóch aspektach: jako socjalizację oraz proces dochodzenia do własnych wzorców przeżywania, działania, czy też myślenia w różnych sytuacjach. W rozwoju społecznym istotną rolę odgrywa zabawa, która pozwala na nawiązywanie kontaktów oraz rozumienie ról społecznych. Poruszona zostaje również w niniejszej pracy kwestia agresji, której wyróżnia się dwa rodzaje: agresja instrumentalna oraz agresja wroga. Na sylwetkę psychofizyczną dziecka składa się również rozwój moralny. Z fragmentu pracy, w której charakteryzowany jest tenże rozwój, można się dowiedzieć, że przedszkolak jest na etapie respektowania zasad osób, które darzy szacunkiem. Ten okres rozwoju cechuje się zasadą realizmu moralnego, czyli dziecko postępuje zgodnie z literą, a nie duchem prawa. Moralność to także rozróżnianie dobra od zła, dziecko w wieku dwóch lat już potrafi odróżnić dobrą rzecz, od złej, zepsutej (np. zabawkę). W wieku ok. 4 lat dzieci zaczynają odczuwać „powściąg”. W kolejnej części pracy zostaje wyjaśnione pojęcie relaksacji, czyli działań mających na celu odprężenie, zniwelowania lub usunięcie napięcia somatopsychicznego. Omówione zostały także 4 fazy stresu, a następnie przedstawione ćwiczenia oraz treningi relaksacyjne. Jako pierwsze pojawiają się ćwiczenia stosowane w oddziałach Marii Montessori. Proponuje się tu lekcję ciszy, ponieważ M. Montessori uważała, że pomagają one w radzeniu sobie z agresywnością, napięciem, brakiem koncentracji. Była przekonana, iż nawet małe dzieci są w stanie uczestniczyć w takich zajęciach, a cisza nie musi oznaczać bierności. Kolejnym proponowanym ćwiczeniem relaksacyjnym, jest trening autogenny J. Schultza. Polega on na rozluźnieniu mięśni przez koncentrowanie się na konkretnych częściach ciała. Kiedy ta umiejętność zostanie osiągnięta, wówczas dąży się do wywołania napięcia mięśniowego w taki sam sposób. Ten trening jest również zmodyfikowany przez A. Polender, gdzie opowiada się dzieciom historię
|
|||
| 2820. | Wpływ muzyki na rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Inspiracją do napisania niniejszej pracy, była chęć sprawdzenia wrażliwości muzycznej u dzieci, a także ukształtowania obrazu rzeczywistości, wykorzystując elementy muzyki. Głównym celem pracy było wyrabianie w dziecku wyobraźni muzycznej i koncentracji, posługując się przede wszystkim wrażeniami zmysłowymi: wzrok, słuch, dotyk.
Muzyka to nieodłączny element życia każdego człowieka. Już od najmłodszych lat powinno się wyrabiać w dziecku chęć rozwoju muzycznego. Warto podkreślić, że muzyka może przybierać różne formy, dzięki czemu zajęcia prowadzone przez nauczyciela mogą być różnorodne i ciekawe. Kształtowanie dziecka zaczyna się tuż po narodzinach. Istotną rolę odgrywa tutaj nauczyciel, ważne jest aby podchodził do każdego dziecka indywidualnie, po to aby móc rozwijać zdolności, które dziecko posiada. Należy stwarzać każdemu dziecku warunki do tego, aby mogło rozwijać się w zakresie swoich zainteresowań. Aktywne wychowanie przez sztukę prowadzi na odpowiednią drogę proces wychowawczy, pobudza wyobraźnię, pozwala na rozwój osobowości. Według podstawy programowej, dzieci w klasie II potrafią rozpoznawać usłyszane głosy ptaków, zwierząt; umieją odróżnić rodzaje instrumentów, kierunek słyszanego dźwięku, a także wystukać prosty rytm melodii. Te wszystkie elementy zostały wzięte pod uwagę w projekcie edukacyjnym.
Praca została podzielona na wstęp i trzy główne rozdziały. Pierwszy rozdział przedstawia wiedzę czysto teoretyczną opartą na psychologii. Ukazane zostało to, jak zmienia się dziecko i jak ważny jest jego rozwój. Następnie skupiono się na omówieniu terminu „muzyka” i jaki wpływ ma ona na rozwój dziecka w edukacji wczesnoszkolnej. Po czym przedstawiona została sylwetka nauczyciela i jego rola w życiu dziecka. Drugi rozdział dotyczy przeprowadzonych zajęć w klasie II Szkoły podstawowej w ramach autorskiego projektu edukacyjnego z wykorzystaniem piosenek, wierszy, a także zabaw rytmicznych i przestrzennych. Ostatni, trzeci rozdział jest podsumowaniem czyli ewaluacją zamierzonych działań, a także opisem projektu. Założone w pracy cele, zostały osiągnięte.
Do napisania tej pracy, została starannie dobrana literatura z zakresu psychologii i pedagogiki, a także wiedzy o muzyce.
Praca została zakończona bibliografią, a także spisem aneksów, które obejmują scenariusze zajęć, autorskiego projektu działań edukacyjnych.
|
|||

