W pracy znajdują się informacje dotyczące socjoterapii na gruncie psychiatrii, psychologii i pedagogiki. W swojej pracy posługuje się pojęciem socjoterapii w ujęciu Sawickiej. Przedstawiam główne cele socjoterapii. Odnoszę się do opisanych w literaturze socjoterapeutycznych sposobów pracy. Krótko opisuje charakter Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego, prezentuje charakterystykę wychowanka takiej instytucji. Odnoszę się również do stosowania socjoterapii wobec osób niedostosowanych społecznie. Opisuje cel i sposób przeprowadzenia badań w dwóch Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych. Analizuje zebrane informacje i we wnioskach odpowiadam na postawione pytania badawcze, dotyczące metod i technik socjoterapeutycznych stosowanych podczas zajęć, tematyki spotkań, oraz grup w jakich odbywa się ta terapia.

Tematem pracy dyplomowej jest wychowanie patriotyczne w środowisku wielokulturowym. Docelową grupą są dzieci 5-6 letnie uczęszczające do klasy zerowej w Szkole Podstawowej. Na podstawie wybranych pozycji literatury psychofizycznej i pedagogicznej w rozdziale pierwszym zobrazowano sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym, opisując kolejno rozwój fizyczny, moralny, społeczny, emocjonalny i poznawczy. Rozdział ten zawiera również informację o wielokulturowości w wychowaniu patriotycznym oraz obrazuję rolę nauczyciela nauczania przedszkolnego w edukacji patriotycznej. Rozdział II przedstawia autorski projekt działań edukacyjnych. Na potrzeby realizacji projektu opracowano osiem scenariuszy zajęć. Pierwszy z nich jest wprowadzeniem do tematyki patriotyzmu, kolejne odnoszą się do głównych założeń podstawy programowej, a ostatni scenariusz podsumowuje wszystkie realizowane aktywności dzieci. Tematy poruszane podczas zajęć dotyczyły miejscowości zamieszkania dzieci, szczególnie zwrócono uwagę na prawidłową znajomość adresu zamieszkania dziecka. Następnie zapoznano ich z historią powstania Państwa Polskiego, wykorzystując legendę o Lechu, Czechu i Rusie. Również szczegółowo opracowano zagadnienie stolicy Polski- Warszawy, barw narodowych oraz świąt patriotycznych. Na zakończenie zrealizowany został również temat o Unii Europejskiej. Zwrócono na to uwagę ponieważ jest ona patronem szkoły, w której został zrealizowany autorski projekt działań edukacyjnych. W ostatniej części pracy, w rozdziale III opisana została ewaluacja zrealizowanego autorskiego projektu działań edukacyjnych poprzedzona wyjaśnieniem pojęcia ewaluacji. Rozdział opisuję ewaluację zajęć w oparciu o skonstruowane scenariusze oraz podsumowuje projekt jako całość. Praca zawiera również krótki wstęp i zakończenie bazujące na własnych refleksjach i doświadczeniach. Do pracy dołączone zostały również zdjęcia, które są załącznikami do zrealizowanych zajęć. Załączniki zawierają również wykorzystane do zajęć słowa piosenek, wierszy i legend. Wszystkie wykorzystane w pracy pozycje pedagogiczne i psychologiczne znajdują swój zapis w bibliografii.

Praca licencjacka pod tytułem „Kształcenie i rozwijanie umiejętności społecznych dzieci w klasie I” koncentruje się na umiejętnościach społecznych uczniów rozpoczynających edukację wczesnoszkolną, a przede wszystkim na rozwoju tych umiejętności poprzez pracę metodą grupową. W I rozdziale przedstawia sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem tego, które właśnie rozpoczyna swój obowiązek szkolny. Opisuje po kolei każdy z rozwojów: fizyczny, emocjonalny, społeczny, poznawczy. Zwraca również uwagę na metodę pracy grupowej, wskazując początki nauczania grupowego, jego istotne cechy oraz zalety pracy kooperacyjnej. Przedstawia, jaką rolę odgrywa nauczyciel pracujący wyżej wymienioną metodą w kształceniu i rozwijaniu umiejętności społecznych dzieci. Koncentruje się także na metodzie pracy harcerskiej jako dobrym przykładzie realizacji założeń pracy metodą grupową. Rozdział II zawiera autorski projekt działań edukacyjnych. Składa się on z sześciu scenariuszy zajęć. Zaproponowane w nich aktywności oparte są na pracy metodą grupową. Dotyczą one rozwijania samoświadomości uczniów, poczucia przynależności do grupy (jaką jest społeczność klasowa), doskonalenia umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji oraz radzenia sobie ze swoimi emocjami, kształcenia i rozwijania postawy koleżeństwa i przyjaźni. Każdy z zaproponowanych scenariuszy rozwija również umiejętność współpracy w grupie. Rozdział III poświęcony jest procesowi ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Zgodnie z założeniami definicji ewaluacji omawia on zajęcia przeprowadzone według opracowanych scenariuszy oraz podsumowuje całość projektu. Praca zawiera krótki wstęp oraz zakończenie, oparte na refleksji własnej. W aneksie znajdują się załączniki, takie jak teksty wykorzystywanych wierszy, czy zdjęcia prac dzieci, wykonywanych podczas przeprowadzanych zajęć. Praca licencjacka napisana została w ścisłej zgodzie z założeniami teoretycznymi literatury pedagogicznej oraz psychologicznej, nie tylko autorów polskich, ale również zagranicznych. Wszystkie wykorzystane pozycje znajdują swój zapis w bibliografii.

Głównym celem pracy jest zapoznanie się ze specyfiką mutyzmu i jego terapią, w oparciu o literaturę pedagogiczną i psychologiczną, a następnie rozpoznanie tego zaburzenia na podstawie wypowiedzi specjalistów. Podejmując badania na ten temat, starano się odpowiedzieć na pytania: czym jest mutyzm, jakie są jego przyczyny, jakie trudności napotykają dzieci z mutyzmem, jak wygląda jego terapia - kto i w jaki sposób wspiera dzieci z mutyzmem. Niniejsza praca złożona jest z trzech rozdziałów, którym kolejno odpowiadają: część teoretyczna, metodologiczna i praktyczna. Pierwszy rozdział poświęcony został charakterystyce mutyzmu. Na początku tego rozdziału można się dowiedzieć jak przebiegają etapy rozwoju mowy dziecka prawidłowo rozwijającego się. Wyjaśniono w nim czym jest mutyzm, jakie są jego rodzaje oraz jakie są jego przyczyny wystąpienia u dzieci. Rozdział ten przedstawia również trudności w funkcjonowaniu społecznym dziecka z mutyzmem. W dalszej części rozdziału przedstawiono w jaki sposób należy planować, organizować i realizować terapię dziecka z mutyzmem. Opisano również wpływ rodziców na proces terapii dziecka mutystycznego. Kolejny rozdział to podstawy metodologiczne badań własnych. Przedstawiono je zarówno w świetle literatury metodologicznej, jak i pokazano cele, problemy, zmienne i ich wskaźniki, stanowiące podstawę badań własnych. W tym rozdziale opisano również pokrótce metody, techniki i narzędzia badawcze, wykorzystywane w badaniach pedagogicznych, pokazując jednocześnie metodę, technikę i narzędzie badawcze, na jakich oparto niniejsze badania, tj. metodę sondażu diagnostycznego i dobraną do niej technikę badawczą w postaci ankiety, do której opracowano kwestionariusz, zaadresowany do specjalistów mających kontakt z dziećmi z mutyzmem. Rozdział ten pokazuje ponadto, jak dobrano próbę badawczą i teren badań. Przedstawia również jak zostały zaplanowane badania, które zostały przeprowadzone łącznie w czterech placówkach, w takich miastach jak: Wrocław, Poznań i Rzeszów. Dzięki badaniom uzyskano dane na temat dwudziestu dzieci z mutyzmem. W ostatnim rozdziale opisano wyniki przeprowadzonych badań. W jego skład wchodzi pięć podrozdziałów. W pierwszym dokonano charakterystyki dzieci z mutyzmem, stworzonej na podstawie wypowiedzi specjalistów. W kolejnym podrozdziale można się dowiedzieć jakie czynniki są odpowiedzialne za pojawienie się u dzieci mutyzmu. W dalszej części badań opisano, jak postrzegana jest sytuacja rodzinna dziecka przez specjalistów. Opis wyników badań zamyka przedstawienie terapii dziecka. Zaprezentowano również wnioski badawcze, opracowane na podstawie zebranego materiału badawczego. Pracę zamyka bibliografia i aneks z tabelami, na podstawie których utworzono wykresy zamieszczone w części badawczej.

Praca pod tytułem „Nowy człowiek w rodzinie w oczach dziecka” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. We wstępie uzasadniono wybór tematu, określono cel pracy oraz scharakteryzowano wykorzystane materiały niezbędne do zrealizowania projektu. W pierwszym rozdziale na podstawie zebranej literatury opisano sylwetkę psychofizyczną dziecka znajdującego się w młodszym wieku szkolnym, emocje jakie towarzyszą dziecku na wieść o nowym członku rodziny oraz rolę nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej. Scharakteryzowane rozwoje: fizyczny, poznawczy, moralny i emocjonalno – społeczny wpływają na wykształcenie się cech, kompetencji oraz różnorodnych umiejętności u dziecka. Zmiany rozwojowe generowane są nie tylko na przestrzeni życia rodzinnego, ale w różnych środowiskach, m.in. w środowisku szkolnym. Prawidłowe stymulowanie rozwoju na poziomie edukacji wczesnoszkolnej wpływa na koordynację motoryki dużej i małej oraz uczy pożądanych wartości, wzorców i norm niezbędnych do dalszego życia dziecka. Drugi rozdział dotyczy przeprowadzonych zajęć w II klasie Szkoły Podstawowej w ramach autorskiego projektu działań edukacyjnych, który miał na celu przygotowanie dzieci na przyjęcie nowego domownika. Kolejny rozdział przestawia ewaluację przeprowadzonych zajęć. Założone w pracy cele zostały osiągnięte.

Temat mojej pracy brzmi: „Wyuczona bezradność, jako konsekwencja doświadczania w dzieciństwie przemocy fizycznej ze strony rodziców”. Na początku swojej pracy piszę o tym, czym jest dzieciństwo oraz przemoc. Wyjaśniam więc pojęcie dzieciństwa, wymieniając przy tym wszystkie jego okresy. Następnie opisuję zjawisko przemocy a więc jej fazy i formy. Przedstawiam także po krótce różnice pomiędzy przemocą a agresją. W drugiej części swojej pracy skupiam się na przemocy fizycznej. Opisuje więc, czym jest przemoc fizyczna czynna i bierna oraz jakie są jej konsekwencje, skupiając się przy tym przede wszystkim na bezsenności i zespole stresu pourazowego. Trzecia część mojej pracy mówi o wyuczonej bezradności. Podaję w niej definicje wyuczonej bezradności oraz opisuję badania nad wyuczoną bezradnością, różnice pomiędzy wyuczoną bezradnością a depresją a także etapy jej terapii. Następnie w czwartej części swojej pracy opisuje swoje badania. Przedstawiam, więc sposób prowadzenia swoich badań, a także historie osób badanych. Na koniec przeprowadzam analizę przytoczonych historii i przedstawiam wnioski ze swoich badań.

Celem mojej pracy jest analiza możliwości i ograniczeń zastosowania coachingu w poradnictwie kariery. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pod tytułem „Coaching jako nowy model wspierania rozwoju ” omawiam ogólną istotę coachingu, jego główne założenia, dokonuję przeglądu definicyjnego coachingu, zestawiam go z innymi dyscyplinami naukowymi, przedstawiam panujące mity na jego temat, opisuję rodzaje coachingu, modele prowadzenia rozmowy coachingowej, cechy dobrego coacha a także narzędzie stosowane w coachingu. W drugim rozdziale pod tytułem „Coaching a poradnictwo kariery” prezentuję istotę poradnictwa, przedmiot i podmiot działań poradniczych, koncepcje poradnictwa. Dokonuję również analizy zmian w poradnictwie polegającej w tym przypadku, na przejściu od poradnictwa zawodowego do poradnictwa kariery, przedstawiam modele działalności doradcy zawodu, a także, co stanowi sedno mojej pracy, rozważam o możliwościach i ograniczeniach zastosowania coachingu we współczesnym poradnictwie kariery. Rozdział trzeci pod tytułem „Zastosowanie narzędzi coachingowych we współczesnym poradnictwie kariery” składa się z podstaw metodycznych projektowania warsztatów oraz prezentacji autorskiego warsztatu. Zagadnieniami, które zostały poruszone przeze mnie w III rozdziale pracy, jest ujęcie definicyjne pojęcia „szkolenie”, odróżnienie go od innych form doskonalenia, wskazanie rodzajów szkoleń (szkolenie otwarte i zamknięte) a także opis wykorzystania cyklu autorstwa Davida Kolba na potrzeby projektowania działań warsztatowych. Podsumowaniem rozważań teoretycznych na temat metodyki projektowania warsztatów, jest przedstawienie i opis metod szkoleniowych, które wykorzystałam podczas projektowania autorskiego warsztatu. Dalsza część trzeciego rozdziału stanowi prezentację autorskiego projektu, wraz z opisem jego celów ogólnych i założeń a także opisem poszczególnych sesji warsztatowych.

Niniejsza praca dotyczy znaczenia poszukiwania sensu życia przez młodych dorosłych oraz wyjaśnia jaką rolę może odegrać logoterapia Viktora Frankla w tych poszukiwaniach. Logoterapia jest jedną z trzech wiedeńskich szkół psychoterapii (obok freudowskiej psychoanalizy i adlerowskiej psychologii indywidualnej). Jej koncepcja człowieka oparta jest na prawach ontologii dymensjonalnej, które rozpatrują człowieka w odniesieniu do różnych wymiarów jego egzystencji. Logoterapię wykorzystuje się w terapii nerwic, ale także w pracy z osobami zdrowymi, które z różnych powodów zatraciły sens życia i z tego tytułu odczuwają egzystencjalną pustkę. W pracy staram się przedstawić możliwości wykorzystania logoterapii w ramach poradnictwa dla młodych ludzi znajdujących się w okresie tzw. Wczesnej dorosłości. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Logoterapia jako pomoc w poszukiwaniu sensu życia omawiam podstawowe założenia logoterapii, prawa na których się opiera, stosowane przez logoterapeutów metody pracy oraz sposoby wykorzystania jej w poradnictwie. W drugim rozdziale pt. Sens życia jako kategoria kluczowa dla młodych dorosłych przybliżam specyfikę okresu wschodzącej dorosłości oraz wyjaśniam dlaczego osoby na tym etapie życia mogą potrzebować pomocy logoterapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Wykorzystanie logoterapii w praktyce – projekt warsztatów dla młodych dorosłych wyjaśnia zagadnienia dotyczące projektowania warsztatów, cyklu Kolba i prezentuje stworzony przeze mnie warsztat. Adresatami części warsztatowej są właśnie młodzi dorośli - osoby w wieku 18-25 lat, którzy trwają niejako w zawieszeniu – nie czują się jeszcze dorosłymi i nie uważają siebie za nastolatków. Logoterapia jest dla nich szczególnie pomocna w związku z zachwianiem ich hierarchii wartości i brakiem umiejętności jasnego wyznaczania celów. Część warsztatowa skupia się na przekazaniu młodym dorosłym metod pozwalających na przepracowanie własnych wartości, celów i lęków związanych z codziennym życiem a przez to odnalezienie jego sensu. Chciałabym działać z wykorzystaniem części rozwiązań zaproponowanych przez Frankla i kontynuatorów oraz propagatorów jego badań. Warsztaty dotyczące sensu życia mają pokazać młodzieży, że nie są sami ze swoimi rozważaniami, że istnieją rozwiązania dla ich problemów oraz przekazać im tak niezbędną w dzisiejszych czasach dawkę pewności siebie i świadomości, że nasze życie dokądś zmierza.

Celem mojej pracy dyplomowej jest przede wszystkim przedstawienie zjawiska dyskryminacji kobiet na rynku pracy, które utrudnia realizację rozwoju zawodowego oraz zaprezentowanie warsztatu w celu przedstawienia możliwych sposobów przeciwdziałania temu niekorzystnemu stanowi. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym z nich pt. Kobieta, jako matka, żona i bizneswoman przedstawiam sposoby definiowania kobiecości oraz role kobiece na tle historycznym i kulturowym. Zwracam uwagę na pejoratywne znaczenie pojęcia „kobieta” oraz niższą pozycję kobiet w społeczeństwie. Przedstawiam również modele kobiecych karier, wśród których – zgodnie z modelem Donalda Supera – odnaleźć można zarówno model opiekunki domowego ogniska, jak i kobiety zaangażowanej w pracę zawodową – bizneswoman. W dalszej części omawiam aktywność zawodowa kobiet na rynku pracy, ich wykształcenie zawodowe, stopę bezrobocia, a przede wszystkim wyższe sektory, które niestety w większości zajmowane są przez mężczyzn. Drugi rozdział pracy pod tytułem Pomoc w sytuacji dyskryminacji ze względu na płeć, przedstawia sposoby definiowania dyskryminacji kobiet, jej przyczyny, a przede wszystkim staram się analizować jej różne formy, takie jak: szklany sufit, lepka podłoga, aksamitne getto, czy szklane ruchome schody. Powyższe terminy odnoszą się do niewidzialnych barier, ograniczających możliwości awansu zawodowego kobiet. Szczególne miejsce w tym rozdziale zajmuje podkreślenie roli pomocy dla osób dyskryminowanych oraz przedstawienie sposobów przeciwdziałania dyskryminacji na rynku pracy. Ostatni rozdział Projekt warsztatu dla kobiet dotyczący przełamywania niewidzialnych barier dyskryminacji na rynku pracy zawiera autorski projekt szkolenia dla kobiet, narażonych na dyskryminację. Warsztat ten jest przeznaczony dla kobiet, które dopiero wkraczają na rynek pracy, bądź są już jej uczestnikami. Jego celem jest budowanie pewności siebie oraz sposobów radzenia sobie ze stresem. Swój projekt opracowałam zgodnie z modelem Davida Kolba.

Powrót na rynek pracy przez osoby wykluczone społecznie jest istotnym problemem. Kwestia marginalizacji dotyka często osób po pięćdziesiątym roku życia. Niewątpliwie przyczyną, dla jakiej ludzie po ukończeniu pięćdziesiątego roku życia nie potrafią znaleźć pracy są stereotypy mówiące o ich niskiej wydajności i niedostatecznej aktywności zawodowej. Dodatkową przeszkodą i utrudnieniem z powrotem na rynek pracy, która może się pojawić, to zły stan zdrowia. Pojawia się także zjawisko samotności, której spowodowane jest często niską samooceną, oraz brakiem motywacji do podjęcia działań i chęci zmian. Ukazanie bezradności może prowadzić do samowykluczenia i tym samym zmniejsza szanse do powrotu na rynek pracy i uczestnictwie w życiu społecznym. Zainteresowanie społeczeństwa osobami po pięćdziesiątym roku życia, które zostały wykluczone społecznie z powodu swojego wieku i towarzyszącemu między innymi braku kompetencji jest małe. Stąd moja chęć do poruszenia tematu motywacji i aktywizacji, przedstawienie problemu i metod wsparcia. Uważam, że ludzie powyżej pięćdziesiątego roku życia mogą być wartościowymi pracownikami, ponieważ posiadają zdobywane przez wiele lat doświadczenie i jestem pewna, że ich udział w życiu zawodowym może przynieść wiele korzyści na rynku pracy. Celem pracy jest zaprezentowanie sposobów motywowania dla osób po pięćdziesiątym roku życia wykorzystywanych w poradnictwie i zaprojektowanie na tej podstawie działań pomocowych. Ich celem ma być wspieranie w przezwyciężeniu trudności powrotu na rynek pracy przez osoby po pięćdziesiątym roku życia, które wcześniej pracowały, a w skutek długotrwałego bezrobocia i krytyki innych ludzi straciły wiarę w swoje możliwości, a także motywację do samodzielnego radzenia sobie z pokonywaniem barier. Chciałabym, aby społeczeństwo zaakceptowało pokolenie 50+, tych, którzy nie posiadają wymaganych obecnie umiejętności czy też pożądanej mobilności zawodowej i z tego powodu mają problem w uzyskaniu zatrudnienia oraz określeniu swoich wartości i potencjału. Dyskryminacja powoduje odizolowanie się od społeczeństwa, z czym wiąże się bezradność w kontaktach zawodowych. Udzielenie pomocy w postaci warsztatów z motywacji może doprowadzić do akceptacji siebie. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Wykluczenie społeczne osób bezrobotnych po pięćdziesiątym roku życia omawiam szeroko problem wykluczenia, marginalizacji, jego przyczyny, oraz skutki. W tym rozdziale analizuje również rynek pracy i pomoc dla osób po pięćdziesiątym roku życia, świadczoną przez różne instytucje.W drugim rozdziale pt. Rola poradnictwa kariery w motywowaniu osób bezrobotnych 50+,omawiam zadania poradnictwa zawodowego. Druga ważna sprawa to motywowanie osób po pięćdziesiątym roku życia. W tym rozdziale przybliżam teorie motywacji, oraz kwestie pobudzania i kierowania uwagi na pracy. Tutaj ważną rolę odgrywa doradca, który ma aktywizować osobę bezradną zawodowo. Rozdział trzeci to prezentacja warsztatu dla osób bezrobo

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest zbadanie postaw rodziców wobec szczepień ich dzieci, przeciw wirusowi HPV. Podejmowanie badań w tym zakresie jest niezwykle istotne ze względu na konstruowanie profilaktyki raka szyjki macicy oraz innych chorób powstałych poprzez obecność tego wirusa. Na temat szczepień powstało wiele kontrowersji, a niepewność rodziców co do tego rodzaju profilaktyki może mieć wpływ na zdrowie ich dzieci. Także, dzięki zainteresowaniu się tym tematem kobiety będą miały szansę na działania, które zminimalizują istniejące ryzyko zachorowania. Rozdział pierwszy niniejszej pracy magisterskiej to przedstawienie historii odkrycia wpływu wirusa HPV, na zachorowalność nowotworową oraz wprowadzenie do terminologii dotyczącej wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Rozdział drugi zawiera treści dotyczące promocji zdrowia i zachowań prozdrowotnych oraz wybranych teorii wyjaśniających zachowania zdrowotne. W rozdziale trzecim znajduje się część metodologiczna, czyli teoretyczna strona zrealizowanych badań, które zostały przeprowadzone w dniach od 1 do 30 kwietnia 2015 roku, na grupie liczącej 46 osób – rodziców dzieci w wieku gimnazjalnym Publicznym Gimnazjum nr 1 im. gen. Władysława Andersa w Nowej Soli. Czwarty rozdział to analiza przeprowadzonych badań (wyników kwestionariuszowych), wskazanie na występujące korelacje oraz porównanie wyników badań z Constantine, N.A. & Jerman, P. (2007). Acceptance of human papillomavirus vaccination by Californian parents of daughters: A representative statewide analysis. Journal of Adolescent Health, 40:108-115.

Temat niniejszej pracy brzmi „Uczciwa kłótnia” jako sposób rozwiązywania konfliktów w małżeństwie - warsztaty dla małżonków. Skuteczne porozumiewanie się jest podstawą funkcjonowania związku i radzenia sobie z konfliktami, ale jak wskazuje analiza tego zjawiska, małżonkowie mają z tym problem. Często, starając się go rozwiązać, trafiają do profesjonalnych doradców i terapeutów, którzy proponują różne sposoby usprawniania komunikacji. Jednym z takich sposobów jest tzw. „uczciwa kłótnia”. Działania podejmowane w ramach szeroko rozumianego poradnictwa, mogą pomagać w nabywaniu kompetencji niezbędnych do budowania satysfakcjonujących relacji interpersonalnych. Dlatego też moja praca ma charakter projektowy - jest z jednej strony próbą analizy zgromadzonej na ten temat literatury, z drugiej – propozycją działań, służących doskonaleniu interpersonalne komunikacji. Praca zawiera trzy rozdziały zasadnicze oraz aneks. W pierwszym pt. „Małżeństwo i sposoby komunikacji w małżeństwie” przedstawiam małżeństwo w szerokim rozumieniu oraz sposoby komunikacji w małżeństwie. Rozważania w tym rozdziale dotyczą sposobów definiowania małżeństwa, typologii oraz procesu powstawania małżeństwa. Omawiam istotę więzi małżeńskiej oraz przedstawiam wzory zawierania małżeństwa, modele małżeństwa, komunikacji i konfliktów w małżeństwie. Drugi rozdział pracy pt. „Uczciwa kłótnia jako sposób rozwiązywania konfliktów w małżeństwie” obejmuje zagadnienia dotyczące sposobów radzenia sobie z konfliktami, a w szczególności koncentruję się na metodzie „uczciwej kłótnią”, która została opracowana przez Georga Bach’a i Petera Wyden’a. Według Fritza Fischaleck’a polega ona na „komunikowaniu uczuć, złości i krytyki w sposób nieraniący, nie oskarżający, przyjmowanie sprawiedliwych ustaleń, niekrzywdzenie partnera, przyjmowanie z zasad pozytywnego obrazu partnera, dawanie mu kredytu zaufania zamiast podejrzewania go”. Omawiam jej zasady, skrypt oraz etapy. Rozdział trzeci pt. „Uczciwa kłótnia jako sposób rozwiązywania konfliktów w małżeństwie – warsztaty dla małżonków” zawiera autorską propozycję warsztatów, adresowanych do małżonków, które zbudowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie D. Kolba. Po wyjaśnieniu metodycznych podstaw projektowania szkoleń prezentuję ogólne cele i założenia proponowanego projektu edukacyjno-doradczego oraz szczegółowo przedstawiam jego poszczególne części. Szczegółowy projekt zamieszczam w Aneksie pracy.

Niniejsza praca przedstawia Redukcję Szkód jako jedną z form pracy z osobami uzależnionymi od środków psychoaktywnych. Nierzadko stanowi ona pierwszy krok na drodze do abstynencji. Abstynencja w tym wypadku nie jest uznawana jako jedyny sposób i miernik sukcesu, ale przyjmuje równocześnie, że dla wielu ludzi może być najkorzystniejszym wyjściem. Redukcja szkód jako alternatywę postuluje szereg niewielkich powolnych zmian, mających na celu zmniejszenie negatywnych konsekwencji używania substancji psychoaktywnych. Działania te stanowią cenne uzupełnienie podstawowych programów leczenia uzależnień. W mojej pracy zaprezentuję placówkę- Centrum Redukcji Szkód Poradnia Uzależnień Return- która swoją działalność opiera na idei Harm Reduction. Oferta pomocowa placówki jest bardzo szeroka i zalicza się do niej: poradnię uzależnień, świetlicę drop-in, wymianę igieł i strzykawek, streetworking oraz partyworking. Wymienione wyżej działania realizowane są zarówno stacjonarnie, jak i niestacjonarnie, poza placówką. Istotne w tych programach jest informowanie o niebezpieczeństwach płynących z zażywania narkotyków i jednoczesne edukowanie o bezpieczniejszym zażywaniu. Grono odbiorców tych oddziaływań jest dość liczne. Należą do nich osoby, które nie są w stanie zerwać z nałogiem oraz młodzi ludzie narażeni na uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Prezentowane przeze mnie Stowarzyszenie Return jest jedyną tego typu placówką we Wrocławiu, zaś w całej Polsce jedną z kilku.

Współczesne kobiety realizują wiele ról jednocześnie: są zarówno matkami, jak i osobami aktywnymi zawodowo. Konieczność godzenia tych ról dla wielu kobiet stanowi wyzwanie, z którym nie zawsze potrafią sobie poradzić, dlatego też poszukują aktywnego wsparcia. Poradnictwo kariery, które obecnie rozwija się dynamicznie, stara się odpowiadać na potrzeby kobiet, które dążą do uzyskania równowagi życiowej. Wykorzystuję w tym celu koncepcję Work-life balance, która proponuje pewne strategie, umożliwiające przeciwdziałanie i eliminowanie zaburzeń harmonii życiowej. Jedną z wielu strategii wpływających na prowadzenie harmonijnego życia jest efektywne zarządzanie czasem. Nabycie tej umiejętności może mieć wpływ na polepszenie jakości życia dzięki zwiększeniu ilości czasu na rzeczy, które zapewniają człowiekowi radość i satysfakcję. Dlatego też w swojej pracy staram się odpowiedzieć na pytanie: Jak można wykorzystać techniki zarządzania czasem w utrzymaniu równowagi między pracą zawodową a życiem osobistym? Moja praca zawiera trzy rozdziały. Pierwszy z nich pt. ,,Sytuacja zawodowa współczesnych kobiet a potrzeba zachowania równowagi” ma na celu przedstawienie istoty równowagi w życiu kobiet realizujących się w różnych obszarach życiowych. W rozdziale tym prezentuje różne sposoby definiowania kobiecości oraz próbuję przedstawić, jak na przestrzeni lat zmieniały się kobiece role społeczne. Analizuję sytuację i pozycję zawodową kobiet na rynku pracy oraz staram się opisać zmiany, które wpłynęły na sytuację zawodową kobiet. Celem rozdziału drugiego pt. ,, Zarządzanie czasem jako sposób na zachowanie równowagi życiowej” jest przedstawienie znaczenia i wpływu umiejętności racjonalnego dysponowania czasem na jakość życia kobiety. W rozdziale tym prezentuję koncepcję Work-Life Balance, zgodnie z którą w życiu ważne jest odnalezienie równowagi między jego wieloma wymiarami. Prezentuję w nim także sposoby rozwiązywania problemu braku równowagi życiowej, w ramach których oferowane są rożne strategie pomagania i rozwiązania organizacyjne. Koncentruję się na strategii zarządzania czasem oraz omawiam metody, które mogą być użyteczne w tym zakresie. Rozdział trzeci pt. ,,Wykorzystanie technik efektywnego zarządzania czasem jako sposób na zachowanie równowagi pomiędzy pracą a życiem prywatnym” ma na celu przedstawienie założeń zaprojektowanego przeze mnie warsztatu oraz charakterystyki jego poszczególnych sesji. W rozdziale tym skupiam się na zaprezentowaniu wybranych zagadnień metodyki projektowania szkoleń. Przedstawiam sposoby definiowania szkoleń, jego rodzaje oraz metody szkoleniowe. Na końcu prezentuję zaprojektowany warsztat, zbudowany zgodnie z zasadami zaproponowanymi przez D. Kolba. Projekt warsztatu adresowany jest do kobiet, które są przeciążone wypełnianiem różnych ról życiowych, lub chcą zapobiegać temu przeciążeniu.

”Coaching rodzicielski jako metoda wsparcia w budowaniu pozytywnych relacji z dzieckiem – projekt warsztatów dla rodziców.” Coaching rodzicielski to metoda pracy z rodzicami, która motywuje ich do działania, by zwalczać swoje słabości i umocnić się w zdrowym podejściu do pozytywnych aspektów rodzicielstwa. Moja praca ma celu przedstawienie coachingu jako sposoby pomagania w budowaniu pozytywnych relacji w rodzinie. Składa się ona z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Budowanie relacji z dzieckiem wiele definicji dotyczących rodziny i rodzicielstwa, style i błędy wychowawcze rodziców, rolę rodziców w życiu dziecka oraz jak budować relacje ze swoim dzieckiem. Uważam, że to rodzice są najważniejsi, bez nich nie byłoby czego pielęgnować. Rozwijanie swojej wiedzy w zakresie rodzicielstwa poprzez pomoc coachów jest w stanie wiele zmienić w relacjach rodzica z dzieckiem. Relacje rodzicielskie są najistotniejsze i wymagają zarówno wiedzy, jak i motywacji do działania. Coaching może rodziców wspierać w tym zakresie. Dlatego też w drugim rozdziale pt. Coaching – historia i jego rodzaje, piszę właśnie o powstaniu coachingu, jego rodzajach i metodach działań oraz szczegółowo staram się wyjaśnić coaching rodzicielski, który jest najważniejszym aspektem mojej pracy. W ostatniej części prezentuję swój warsztat, który adresuję do rodziców, na temat Sztuka rozmów z dziećmi nastoletnimi – jako najważniejsza metoda w sytuacjach konfliktowych. Chciałam w nim przedstawić problem między innymi dotyczący młodzieży, w której zachodzą zmiany hormonalne i w tym czasie, potrzebuje wsparcia u swoich rodziców. Prezentuję w niej metody pracy z młodymi ludźmi, sposoby aktywnego wsłuchiwania się w potrzeby dzieci. Zależy mi na tym, aby rodzice wiedzieli jak radzić sobie z emocjami, czego oczekuje od nich dziecko oraz jak prawidłowo rozmawiać z dzieckiem. Wykorzystuję różne metody podczas warsztatu m.in. filmy, scenki, prezentacje multimedialne, dyskusje, a na sam koniec warsztatu uczestnicy biorą udział w zabawach. Uważam, że coaching rodzicielski może pomóc wielu rodzicom odzyskać lepszy kontakt z własnym dzieckiem, gdyż angażując się w działanie i dążąc do celu, rodzic jest na tyle mocno zmotywowany , by dojść do sukcesu, jakiego oczekiwał.

Pojawienie się pierwszego dziecka w rodzinie to dla rodziców czas zarówno wielkiej radości i wzruszeń, jak również okres trudny i wymagający odpowiedniego przygotowania. Nowy członek w rodzinie to zmiana, która pociąga za sobą szereg konsekwencji w postaci modyfikacji dotychczasowych sposobów funkcjonowania rodziców. Nie wszyscy z sukcesem radzą sobie z tą zmianą, czasem potrzebne bywa profesjonalne wsparcie. Celem mojej pracy licencjackiej jest próba analizy sytuacji narodzin pierwszego dziecka w rodzinie. Traktuję ją, jako tranzycję, czyli zmianę, która wymaga wypracowania nowej postawy, roli i adaptacji do nowego kontekstu rzeczywistości. Jednocześnie, wykorzystując literaturę przedmiotu proponuję projekt działań doradczych, wspierających rozwój kompetencji rodzicielskich. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział o tytule „Rodzina i jej funkcje” przedstawia definicje rodziny, etapy życia rodzinnego, funkcje oraz modele rodziny. Omawiam także fakt pojawienia się pierwszego dziecka w rodzinie, to, jakie niesie za sobą zmiany, oraz jaka może być pozycja dziecka w rodzinie. Prezentuję kompetencje rodzicielskie, oraz składające się na nie: wiedzę, umiejętności i postawy. Zwracam uwagę na konieczność przygotowania się do roli rodzica oraz możliwą pomoc w tym zakresie. Rozdział II pt. „Pojawienie się pierwszego dziecka jako tranzycja”, odwołuje się do kategorii tranzycji. Przestawiam koncepcje tranzycji, zwracając uwagę na propozycję Nancy Schlossberg oraz Jeana Guicharda. Omawiam także sposoby radzenia sobie z tranzycją. Z tej perspektywy staram się analizować pojawienie się pierwszego dziecka w rodzinie. W trzecim, końcowym rozdziale pt. „Kompetencje rodzicielskie - jak być dobrym rodzicem?”- projekt warsztatów. omawiam wybrane zagadnienia metodyki projektowania szkoleń, a szczególnie zwracam uwagę na model uczenia się D. Kolba, którzy wykorzystałam przy projektowaniu działań doradczych. W rozdziale tym szczegółowo prezentuję zaprojektowana działania w ramach warsztatu rozwoju kompetencji rodzicielskich. Warsztat jest adresowany do przyszłych rodziców, którzy chcą wzbogacić swoją wiedzę dotycząca rodziny i dziecka, poprawić komunikację wewnątrzrodzinną oraz przygotować się do nadejścia potomka na świat.

Celem pracy było zbadanie czy rozsławiany syndrom DDA, który mówi, o tym, że alkoholizm rodzica jest przyczyną niepowodzeń ich dzieci w życiu dorosłym może być jedynie tylko błędnym usprawiedliwieniem i najprostszą wymówką dla osób, które wychowały się z alkoholizującym się rodzicem? Pragnę udowodnić, że syndrom DDA nie jest chorobą, która wymagałaby natychmiastowego leczenia. Z racji tego, że omawiany syndrom staje się coraz bardziej rozpowszechniony, bez problemu miałam dostęp do wielu artykułów autorstwa zarówno zwolenników, ale też przeciwników tego zjawiska. W pracy przedstawiłam najważniejsze informację na temat Dorosłych Dzieci Alkoholików oraz pokazałam dowody na to, że nie można ujednolicać problemów osób wychowujących się w rodzinach alkoholowych. Najważniejszą częścią mojej pracy były jednak badania. Przy pomocy kwestionariusza ankiety starałam się uzyskać informację na temat nurtujących mnie pytań dotyczących omawianego zjawiska. Wnioski przedstawiłam i zilustrowałam na wykresach.

Celem mojej pracy magisterskiej jest zanalizowanie trzech wybranych blogów oraz opisanie obrazu ojca dziecka autystycznego, jaki można z treści na nich zawartych odczytać. Praca ta podzielona jest na trzy części. W pierwszej, teoretycznej, odnoszę się do zagadnień dotyczących przede wszystkim ojcostwa, blogów oraz autyzmu. Szczegółowo opisuję wszystkie zagadnienia potrzebne do dalszej pracy oraz pełnego zrozumienia tematu. Kolejna część dotyczy metodologii, wytycznych, którymi kierowałam się w części badawczej. Przede wszystkim są to opisy badań jakościowych, paradygmatu interpretatywnego, analizy treści oraz celu i problemów badawczych. Metodologia to nauka dająca badaczowi wskazówki niezbędne do pracy. Rozdział trzeci, empiryczny, to wykorzystanie w praktyce wcześniej załączonej teorii. Wykorzystanie problemów badawczych do analizy treści. Odpowiedzi na postawione pytania dotyczą trzech blogów: King Kong i ojciec karmiący, Oswoić Autyzm oraz blog Timothy Archibald'a, znanego fotografa. Omówiłam między innymi szatę graficzną blogów, bogatą tematykę na nich poruszaną, sposób przekazywania treści, informacje, jakie można zaczerpnąć z wpisów. Interesowały mnie również główne motywy, które nakłoniły ojców do prowadzenia blogów. Posługując się zamieszczonymi przez nich treściami na blogach, porównałam wszystkie otrzymane wyniki i podsumowałam cechy łączące trzech blogerów. Zbierając wnioski, udało mi się stworzyć obraz blogera - ojca dziecka autystycznego. Jest to osoba szczerze zaangażowana w wychowanie własnego dziecka, poszukująca odpowiedzi na wiele egzystencjalnych pytań. Mimo różnic związanych z pochodzeniem czy życiem zawodowym, wszyscy okazali się kierować wspólnym celem, chęcią zbliżenia się do dziecka, jego zrozumienia i ciągłej pracy nad sobą. Są to mężczyźni walczący na co dzień z przeciwnościami związanymi z chorobą. Zależy im na relacjach rodzinnych. Blogi traktują jako swoistą formę autoterapii, nie poddając się w obliczu życiowych przeszkód. Pracę kończą wnioski oraz zakończenie, podsumowujące wszystkie trzy rozdziały, w szczególności część empiryczną. Jest to zwięzłe zebranie wcześniej zamieszczonych informacji oraz sformułowanie wyciągniętych wniosków wraz z własną oceną pracy. Na końcu znajduje się bibliografia, spis książek, artykułów wraz z netografią. Wszystkie zamieszczone pozycje były pomocne podczas pisania pracy magisterskiej.

Temat mojej pracy brzmi „Kompetencje absolwentów studiów humanistycznych a wymagania rynku pracy - projekt warsztatu wpierającego rozwój kompetencji społecznych”. Praca ta skupia swoją uwagę na studentach oraz absolwentach szkół humanistycznych, ukazuje co dają studia humanistyczne- jakie kompetencje są nabywane dzięki tym studiom, a także jak funkcjonują na obecnym rynku pracy absolwenci, którzy ukończyli kierunki humanistyczne. Jej głównym założeniem jest wykazanie, że absolwenci studiów humanistycznych są potrzebni na obecnym rynku pracy. Jej zadaniem, jest również obalenie powszechnie panującego stereotypu na tam tego, że osoby kończące kierunki humanistyczne są bezużyteczne i nie posiadają żadnych potrzebny zasobów wiedzy, które pomogłyby im rozwinąć się zawodowo. Praca ta składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział pt. „Znaczenie kompetencji społecznych na obecnym rynku pracy” poświęcony jest kompetencjom społecznym, przedstawia czym są kompetencje społeczne, jak można je definiować, jak również ukazuje główne aspekty i funkcje tych kompetencji. Omawiam w nim również rozwój kompetencji społecznych oraz ukazuję jak duże jest zapotrzebowanie na te kompetencje na obecny rynku pracy. Drugi rozdział pt. „Kariera zawodowa absolwentów studiów humanistycznych na obecnym rynku pracy” dotyczy ich sytuacji zawodowej. Staram się w nim ukazać jak społeczeństwo postrzega humanistów w dzisiejszych czasach, kim są oni dla społeczeństwa, jak radzą sobie na obecnym rynku pracy oraz jakie najczęściej kierunki humanistyczne wybierane są przez osoby chcące podjąć studia. Rozdział ten, ukazuje również sytuację absolwentów kierunków humanistycznych na obecnym rynku pracy, a także przedstawia jakie kompetencje społeczne są rozwijane u studentów dzięki studiom humanistycznym . Trzeci rozdział pt. ”Warsztat wspierający rozwój kompetencji społecznych” zawiera autorski projekt warsztatów. Na początku przedstawiam definicje szkoleń oraz możliwości wykorzystania cyklu Kolba do projektowania warsztatów. Wreszcie prezentuję szczegółowo opracowany projekt działań edukacyjnych, który oparłam właśnie na modelu uczenia się przez doświadczenie. Jego celem jest pomóc absolwentom szkół humanistycznych rozwinąć kompetencje społeczne, aby mogli umiejętnie wykorzystywać je w praktyce, czyli aby kompetencje te pomogły im rozwinąć się zawodowo i zaistnieć na obecnym rynku pracy.

Cechy człowieka posiadającego osobowość psychopatyczną przez wieki były potępiane przez społeczeństwo, w współcześnie zaczynają być pożądane, a sam psychopata może stać się człowiekiem sukcesu. Samo słowo ,,psychopatia” ma pejoratywny wydźwięk, wobec tego trudno dać wiarę, że są to osoby mające wachlarz cech pozytywnych. Media odpowiadają za wykreowanie tak negatywnego ich obrazu, że nie dziwi fakt, iż większość ludzi nie wie, że znaczna część psychicznych właściwości, które posiadają psychopaci, jest pożądana, są to na przykład: umiejętność manipulacji, powierzchowny czar, wysokie poczucie własnej wartości, bezwzględność, brak wyrzutów sumienia. Cechy te przyświecają nie tylko psychopatom, ale też politykom, przywódcom czy ludziom biznesu. Psychopata może być jednak groźny, czy wręcz niebezpieczny dla innych osób. Narażeni są wychowawcy w placówkach resocjalizacyjnych, pedagodzy, psychologowie, jak również współwychowankowie. Należy uczulić osoby sprawujące nadzór nad osobami psychopatycznymi, aby nie dały się zwieść czarowi i urokowi psychopatów.

Przedmiotem pracy jest analiza zjawiska wypalenia zawodowego wśród doradców. Wypalenie charakteryzuje się pojawiającą się frustracją i wyczerpaniem, brakiem chęci i motywacji do dalszej pracy. Doradcy są grupą szczególnie narażoną na wypalenie zawodowe. Dzięki dziedzinie, jaką jest poradnictwo, niosą pomoc innym poprzez towarzyszenie w podejmowaniu decyzji, które wpływać będą na ich dalsze losy. W swojej pracy poszukuję odpowiedzi na pytanie, jak radzić sobie z wypaleniem zawodowym. Efektem analizy literatury przedmiotu jest zaprojektowany przeze mnie warsztat który ma na celu pomoc przyszłym doradcom w zapobieganiu wypaleniu zawodowemu poprzez naukę wczesnego rozpoznawania pierwszych oznak wypalenia oraz poprzez pomoc w wypracowaniu różnych strategii radzenia sobie z nim. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Specyfika pracy doradcy” prezentuję sposoby definiowania poradnictwa oraz trzy koncepcje poradnictwa. Porównuję sposoby definiowania doradcy oraz przedstawiam jakie stawiane są przed nim zadania i wymagania. W pierwszym rozdziale przedstawiam też jak zmieniała się specyfika pracy doradcy oraz omawiam modele w jakich może pracować doradca. W drugim rozdziale pt „Wypalenie zawodowe w pracy doradcy” dokonuję analizy zjawiska wypalenia zawodowego. Przybliżam definicje, źródła i przyczyny wypalenia zawodowego. Przedstawiam też etapy wypalenia zawodowego, oraz konsekwencje jakie ze sobą niesie. Przybliżam metody zapobiegania wypaleniu zawodowemu, oraz prezentuję formy pomocy i wsparcia dla doradców w profilaktyce wypalenia. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów – Jak zapobiegać wypaleniu zawodowemu” przedstawiam wybrane zagadnienia metodyki projektowania działań edukacyjno-doradczych oraz prezentuję zaprojektowany przeze mnie warsztat. Za podstawę projektowania warsztatu przyjęłam cykl uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba. W pracy przedstawiam cele oraz opis poszczególnych sesji warsztatu. W aneksie do pracy zamieszczone zostały szczegółowe opisy proponowanych przeze mnie ćwiczeń, konspekty prezentacji oraz wykładów.

Skuteczna komunikacja w rodzinie jest podstawą budowania pozytywnych relacji. Celem mojej pracy jest przedstawienie koncepcji NVC czyli komunikacji bez przemocy oraz możliwości jej wykorzystania w poradnictwie dla rodziców. Moja praca licencjacka składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Rola dziecka w rodzinie, opisuję zmieniające się relacje między rodzicami z dziećmi na przestrzeni wieków. Przedstawiam definicje rodziny, wyjaśniam jej funkcje oraz podstawowe zadania. Opisuję postawy rodzicielskie, które uważane są za główny czynnik wpływający na rozwój dziecka i jego przyszłość. Prezentuję także trzy style wychowania : autorytarny, demokratyczny i liberalny, które charakteryzują różne typy rodziny - stosujące różne sposoby i metody oddziaływania na dziecko. W drugim rozdziale pracy pt. Porozumienie bez przemocy jako metoda komunikacji z dzieckiem, skupiam się na prezentacji koncepcji Marshalla Rosenberga. Opisuję jej istotę, genezę oraz główne cele. Kolejno wyjaśniam to, jak Porozumienia Bez Przemocy wskazuje sposób zmiany nawiązywania kontaktów interpersonalnych. Zmiana ta następuje dzięki nauce skupiania uwagi na czterech komponentach, takich jak: postrzeganie, uczucia, potrzeby i kierowanie próśb w stronę innych ludzi - które wyjaśniam w tym rozdziale. Następnie opisuję, zaproponowany przez Rosenberga, model empatycznej komunikacji, składający się z czterech etapów (obserwowanie bez oceniania, rozpoznawanie i wyrażanie uczuć, wiązanie uczuć z potrzebami, wartościami lub pragnieniami, formułowanie konkretnych próśb). W części tej omawiam także empatię, a następnie opisuję style komunikowania się, które Rosenberg nazywa „językiem żyrafy” i „językiem szakala”. Wskazuję też na reguły, które ułatwiają rodzicom przeprowadzenie rozmowy z dzieckiem, a co za tym idzie pomagają w nawiązaniu i utrzymaniu dobrych relacji z nim. Są to : aktywne słuchanie, bierne słuchanie i wyrażanie swoich potrzeb. Trzeci rozdział mojej pracy pt. ,, Wybrane zagadnienia metodyki projektowania szkoleń” poświęcam metodyce projektowania warsztatów, opartych na modelu uczenia się przez doświadczenie D. Kolba, który to model przyjęłam jako podstawę do zbudowania własnej propozycji. Przedstawiam metody szkoleniowe, które wykorzystałam w warsztacie dla rodziców, którzy chcą poznać zasady bezprzemocowej komunikacji z dzieckiem. W ostatnim rozdziale pt. Prezentacja projektu działań edukacyjnych, przedstawiam główne założenia i cele warsztatu, który zaprojektowałam jako propozycję działań edukacyjno-doradczych dla rodziców dzieci w wieku od 5 do 8 lat. Szczegółowy scenariusz projektu zamieszczam w Aneksie pracy.

Tematem pracy jest kształtowanie i rozwijanie umiejętności ortograficznych uczniów klasy II. Problematyka pracy dotyczy kompetencji dzieci, w zakresie edukacji polonistycznej, z ukierunkowaniem na zasady poprawnej pisowni. Projekt edukacyjny zawarty w pracy, jest skierowany do uczniów klas II szkoły podstawowej, jednakże może być również wykorzystany w pracy z uczniami klas III. Głównym motywem doboru tematu pracy były badania wskazujące na wzrost problemów występujących u uczniów, związanych ze stosowaniem zasad poprawnej pisowni wyrazów, a także wzrastająca ilość popełnianych przez uczniów błędów ortograficznych. Struktura pracy ma charakter projektowy. Składa się z 3 rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze. Drugi stanowi prezentację projektu, trzeci dotyczy ewaluacji. W rozdziale pierwszym zostały zawarte informacje dotyczące opisu sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Opis predyspozycji społecznych, systemu budowania wartości, zdolności samowerbalizacji, a także procesu kształtowania i doskonalenia umiejętności przeprowadzania operacji konkretnych. Rozdział ten zawiera również charakterystykę budowy fizycznej dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W drugiej części rozdziału zamieszczona została definicja oraz opis specyfiki ortografii języka polskiego. Wyjaśnione i wymienione zostały zasady, od stosowania których zależny jest poprawny zapis wyrazów. Przytoczono cele i omówiono słuszność nauczania ortografii. Rozdział ten zawiera także opis wpływu środowiska i sprawności funkcjonowania procesów poznawczych na przyswajanie reguł poprawnej pisowni. Rozważone zostały różne przyczyny trudności w przyswajaniu zasad ortograficznych. W ostatniej części rozdziału, zawarta została charakterystyka sylwetki nauczyciela, roli jaką odgrywa w szkole a także możliwości jakimi dysponuje. W rozdziale drugim przedstawiony został opis teoretycznych podstaw projektu edukacyjnego a także cele i założenia autorskiego projektu edukacyjnego, który ukierunkowany jest na kształtowanie i rozwijanie umiejętności ortograficznych uczniów klasy II. Koncepcja zajęć zawarta została w 4 scenariuszach. Przewidują one różne aktywności realizowane podczas pracy indywidualnej i pracy w małych i dużych grupach. W rozdziale trzecim opisana została rola ewaluacji w pracy nauczyciela. Rozdział ten zawiera wyjaśnienie pojęcia ewaluacji, jej istotę, ujęte w literaturze rodzaje, cele i kryteria a także zadania i funkcje. Druga część rozdziału dotyczy ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Szczegółowy opis przebiegu zrealizowanych zajęć, osiągnięte efekty a także wnioski wyniesione ze zdobytych doświadczeń.

Głównym celem mojej pracy jest opisanie metod i form wsparcia w sytuacji związanej z trudnościami w uczeniu się. Opisuję najważniejsze pojęcia związane z dysleksją - czym się charakteryzuje to zjawisko, jakie są główne przyczyny i objawy. Podkreślam rolę poradnictwa i pomocy udzielanej dzieciom z trudnościami w uczeniu się, jak również dla rodziców tych dzieci. Chcąc zaproponować formę pomocy, stworzyłam projekt warsztatów edukacyjnych dla rodziców dzieci z dysleksją. Warsztat ma za zadanie wprowadzić rodziców w problem dysleksji, pokazać istotne rozwiązania do samodzielnej pracy. Moja praca składa się z trzech rozdziałów.W rozdziale pierwszym pt. „Dysleksja w świetle literatury przedmiotu” zawarłam zagadnienia teoretyczne związane z tym problemem. Opisuję pojęcia, wymieniam typy, przyczyny i skutki oraz możliwość diagnozy. Rozdział drugi pt.”Pomoc i poradnictwo dla dzieci z dysleksją” zawiera charakterystykę pracy z uczniem w szkole. Z zagadnieniem tym wiąże się też rola poradni psychologiczno-pedagogicznej. Opisuję organizację, formy, zasady i metody pracy z uczniem dyslektycznym. Przedstawiam też zadania pedagoga szkolnego i nauczyciela. Rozdział trzeci „projekt warsztatów edukacyjnych dla rodziców dzieci z dysleksją.” Jest podsumowaniem całej pracy. Został w nim omówiony cykl Kolba oraz mój warsztat dla rodziców. Omawiam w nim problem, przyczyny i skutki dysleksji. Rodzice dzięki niemu potrafią zdefiniować pojęcie dysleksji, poznać najważniejsze typy. Do mojej pracy dołączyłam projekt warsztatu skierowanego dla rodziców dzieci z trudnościami w uczeniu się.

Temat jaki podjęłam w mojej pracy to rozwijanie zdolności plastycznych u dzieci w wieku przedszkolnym. Wybrałam wiek przedszkolny dzieci, dlatego że umiejętności plastyczne pełnią dużą rolę już we wczesnym wspomaganiu rozwoju małego człowieka. Głównym celem mojej pracy jest zwrócenie uwagi na istotną rolę plastyki w życiu dziecka oraz przedstawienie mojego pomysłu działań plastycznych w połączeniu z zainteresowaniami przedszkolaków. Struktura pracy ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze, drugi stanowi prezentację mojego autorskiego projektu edukacyjnego, a trzeci dotyczy ewaluacji. W pierwszym rozdziale dotyczącym problematyki pracy w świetle literatury omawiam takie zagadnienia jak sylwetka psychofizyczna dziecka. Kolejno przedstawiam czym jest sztuka i aktywność artystyczna dla dziecka, jakie funkcje spełnia twórczość plastyczna, dlaczego warto ją rozwijać i jakie korzyści daje dziecku wychowanie poprzez sztukę. Na koniec pierwszego rozdziału opisuję rolę nauczyciela przedszkolnego i jego możliwości we wspomaganiu uzdolnień plastycznych dzieci. W rozdziale drugim, we wstępie opisuję metodę projektów, a następnie przedstawiam cele i założenia autorskiego projektu edukacyjnego, który ukierunkowany jest na najstarszą grupę przedszkolną. Tematem projektu jest „Podróż w kosmos”, ponieważ chciałam połączyć rozwijanie umiejętności plastycznych z ciekawym dla dzieci tematem, tak aby pobudzić ich wyobraźnię i zachęcić do pracy. W rozdziale trzecim została opisana ewaluacja, jej etapy oraz istota w pracy nauczyciela. Dokonałam także opisu przebiegu zajęć oraz własnych refleksji. Pracę napisałam z uwzględnieniem fachowej literatury, która umożliwiła prawidłowe dobranie metody pracy z dziećmi oraz dostosowanie działań do ich wieku. Autorski projekt edukacyjny miał na celu poszerzanie umiejętności plastycznych oraz wzbogacenie wiadomości dzieci na temat kosmosu, ponieważ z tym wiązał się temat projektu. Myślę, że udało mi się zrealizować wszystkie założone cele. Dzieci rozwinęły swoje zdolności manualne, twórcze i plastyczne, a przy tym doskonale bawiły się i współpracowały ze sobą. Praca pokazuje, że wychowanie plastyczne jest nieodzownym i koniecznym czynnikiem wszechstronnego rozwoju dziecka. Sprawia ona dziecku wiele radości i zabawy tworząc własne prace. A im wcześniej dziecko zacznie obcować ze sztuką tym kultura przeżyć, ich siła i jakość będą bogatsze.

Celem pracy jest ukazanie problemów związanych z adaptacją dziecka trzyletniego do edukacji przedszkolnej oraz możliwości ich rozwiązania. Praca pokazuje, że proces adaptacji zależy od wielu czynników. Najważniejszym z nich jest postawa rodziców, ponieważ to oni kształtują zachowania dziecka oraz czuwają nad ich rozwojem. Zauważyć jednak można, że rodzice często nie wiedzą, jak przygotować siebie i swoje dziecko do tej nowej sytuacji. Nie należy zapominać też o nauczycielu, który wprowadza dziecko w nieznane dla niego środowisko, i od którego zależy jakość przystosowania dziecka do przedszkola. Pierwszy rozdział to teoretyczne podstawy rozwoju dziecka ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju psychicznego i fizycznego trzylatka. Jest on ważnym elementem w procesie adaptacji, ponieważ to od niego zależy prawidłowe funkcjonowanie dziecka w nowym otoczeniu. Druga część rozdziału to opracowanie tematu pracy w świetle literatury. Zawiera ono szczegółowe omówienie czynników warunkujących adaptację dziecka do edukacji przedszkolnej oraz wpływ postawy nauczyciela na ten proces. Drugi rozdział zawiera opis podstaw projektu oraz przykład autorskiego projektu związanego z adaptacją dziecka do przedszkola. W trzecim rozdziale zostały opisane teoretyczne podstawy ewaluacji oraz zawarta została ewaluacja autorskiego projektu pt.: „Miś w przedszkolu”. Praca została napisana z uwzględnieniem fachowej literatury, która umożliwiła prawidłowe dobranie metod pracy z dziećmi oraz dostosowanie działań do ich wieku. Autorski projekt edukacyjny miał na celu zwrócenie uwagi na podstawowe problemy związane z adaptacją dziecka do przedszkola, takie jak: problem z posiłkami, czynnościami samoobsługowymi oraz funkcjonowanie w grupie rówieśników. Zrealizowanie wszystkich założonych celów nie było jednak możliwe. Okres, w którym był przeprowadzany projekt był czasem przeziębień, co wpływało na liczbę dzieci w grupie oraz funkcjonowanie placówki. Projekt zakładał również pomoc rodzicom w przygotowaniu się do procesu adaptacji dziecka do przedszkola. Otrzymali oni wskazówki, które miały za zadanie wspomóc ich wiedzą teoretyczną.