W pracy poświęconej "Profilaktyce wypalenia zawodowego w poradnictwie zawodowym" w pierwszym rozdziale omówione zostały kluczowe cechy zjawiska, czyli jego przyczyny, objawy oraz fazy, a także to, kogo może dotknąć wypalenie zawodowe. Drugi rozdział poświęcony został konkretnie wypaleniu zawodowemu u doradców. Omówiona w nim została rola zawodowa doradcy, jego obowiązki, a także profilaktyka wypalenia zawodowego. Trzeci rozdział jest opisem autorskiego warsztatu, przygotowanego dla przyszłych doradców. W rozdziale tym skupiono się na opisie czterech sesji warsztatowych, a następnie wybranej sesji, która została przeprowadzona z udziałem uczestniczek, czyli przyszłych doradczyń.

Moja praca odnosi się do tematu profilaktyki zaburzeń odżywiania poprzez naukę zdrowych nawyków żywieniowych u dzieci wczesnoszkolnych. Opisuje etapy rozwoju dziecka wraz, z którymi stopniowo mogą pojawiać się już pierwsze symptomy chorób żywieniowych. Głównymi chorobami, na których się skupiłam jest anoreksja i bulimia. Profilaktyka ma za zadanie działać zapobiegawczo we wczesnym stadium ryzyka jak i na jego początku. Część projektową przeprowadziłam w klasie 1 szkoły podstawowej gdyż tam najłatwiej jest zaobserwować przyzwyczajenia, które już dzieci posiadają. Zajęcia miały na celu poznać ich dotychczasową wiedzę w zakresie profilaktyki problemów odżywiania oraz przypomnieć/ nauczyć zdrowych nawyków. Spotkania opieraly się na burzy mózgów, nagrodach, pracy grupowej oraz indywidualnej. Dzieci z zapałem wykonywały zadania i dzieliły się pomysłami. Poznały zalecenia prozdrowotne oraz negatywne skutki złego odżywiania. Uważam, że tematyka tego typu jest niezwykle istotna ponieważ jedzenie jest nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji. Kiedy pojawiają się złe nawyki może przerodzić się to w różnego typu choroby na co jako ludzie żyjący w XXI wieku jesteśmy coraz bardziej narażeni. Ważne jest też aby rodzice zdawali sobie sprawę z takiego ryzyka i dawały dzieciom dobry przykład. Szkoła, w której miałam możliwość przeprowadzenia zajęć bez wątpienia rozumie ten problem i angażuje się w działania zapobiegawcze.

Tematem mojej pracy uczyniłam profilaktykę zaburzeń odżywiania u dziewcząt w gimnazjum. Zainteresowało mnie to zagadnienie, ponieważ te zaburzenia stanowią coraz bardziej powszechny problem dzisiejszych czasów, zwłaszcza wśród młodych dziewcząt. Wyretuszowany obraz piękna sprawia, że wkraczają one w świat destrukcji psychicznej, cielesnej, a także umysłowej chcąc sprostać wymaganiom, jakie stawia dzisiejszy świat. Drugim powodem, dla którego postanowiłam zgłębić ten temat jest ciekawość, dlaczego adolescentki coraz częściej przejawiają symptomy zaburzeń odżywiania, a także, co leży u podstaw tej choroby, która ma swoje podłoże w psychice. Cykl zajęć zrealizowałam w Publicznym Gimnazjum im. Pułkownika Pilota Stanisława Skarżyńskiego w Warcie. Głównym celem mojego projektu była pomoc młodym dziewczętom w rozwiązaniu ich problemu. Przede wszystkim chciałam, aby zauważyły, że zmiana sposobu odżywiania, mająca na celu utratę kilogramów w sposób bardzo restrykcyjny, prowadzi do zaburzeń, a w konsekwencji do tragicznych skutków, takich jak wyniszczenie organizmu czy nawet śmierć. Moim celem było także ukazanie, że dieta i aktywność fizyczna są doskonałym sposobem do utrzymania smukłej sylwetki, jednak powinno się to odbyć w sposób nienarażający organizmu na negatywne skutki. Podczas zajęć starałam się zaprezentować sposoby promujące zdrowe odżywianie i adekwatną dla adolescentek aktywność fizyczną. Ważną kwestią było dla mnie również uświadomienie dziewczętom, że powinny w pierwszej kolejności pracować nad poprawą pewności siebie i pozytywną samooceną gdyż jest to podstawa do dalszego działania w przyszłości. Projekt przeprowadzony wraz z ośmioosobową grupą dziewcząt uważam za udany. Podczas zajęć następowały pewne modyfikacje, uczennice początkowo były nieśmiałe jednak poprzez różnorodne ćwiczenia nastąpiła integracja, co w znaczący sposób pomogło w realizacji celów, które założyłam.

Profilaktyka zaburzeń odżywiania jest kluczowym elementem podczas okresu adolescencji, z racji tego, iż jest to proces intensywnego rozwoju psychicznego jak i fizycznego. Kształtuje się światopogląd, samoocena oraz każdy adolescent uczestniczy w procesie socjalizacji. Na rozwój psychosomatyczny składają się czynniki społeczne, rodzinne oraz indywidualne. Mogą one mieć pozytywny jak i negatywny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie człowieka. Młode dziewczęta inspirują się kanonem szczupłej kobiety, który jest kreowany przez mass media, nie mają wówczas świadomości konsekwencji z tego powodu płynących. Ponadto dzieci z rodzin ubogich i dysfunkcyjnych są również narażone na choroby zaburzeń odżywiania, dlatego tak istotne jest uświadomienie młodzieży o konsekwencji zachorowania na anoreksję lub bulimię. Odpowiednim miejscem do realizacji projektu jest świetlica środowiskowa, z racji jej specyfiki oraz uczęszczającej do niej młodzieży z grupy ryzyka. Cykl pięciu profilaktycznych zajęć został stworzony dla dziewcząt ze świetlicy środowiskowej. Pierwszy temat dotyczył promocji zdrowego stylu życia, podniesienia wiedzy na temat zdrowego odżywiania oraz uświadomienia, w jaki sposób adolescentka powinna prawidłowo się odżywiać. Kolejne dwa zajęcia dotyczyły anoreksji oraz bulimii, głównie ich przyczyn i objawów. Podczas tych zajęć dziewczęta mogły zapoznać się z główną charakterystyką chorób oraz uświadomić sobie, jakie zagrożenia płyną z zaburzeń odżywiania oraz poznać różnice między anoreksją a bulimią. Czwarte zajęcia skupiały się na kształtowaniu pozytywnego wizerunku własnego ciała, podnoszeniu samooceny oraz dostrzeżeniu superlatyw ciała jak i osobowości. Ostatni temat poświęcony został czynnikom stresogennym, które negatywnie wpływają na sposób odżywiania się u młodych dziewcząt. Ponadto adolescentki zapoznały się z technikami relaksacyjnymi, które wykorzystywane są sytuacjach stresujących. Cele projektu zostały zrealizowane pomyślnie,co wiąże się z tym, iż została przekazana odpowiednia wiedza oraz umiejętności, które adolescentki mogą wykorzystywać w przyszłości.

Praca dotyczy profilaktyki zaburzeń odżywiania u dziewcząt we wczesnej fazie adolescencji. Przedstawiony jest rozwój fizyczny, psychiczny i społeczny dziewcząt w owej fazie. W pracy zawarte są definicje zaburzeń odżywiania, ich klasyfikacja oraz uwarunkowania. Przedstawiony jest problem anoreksji i bulimii, ich przebieg, mechanizm działania, skutki i sposoby leczenia. Profilaktyka ta przewidziana jest do przeprowadzenia w szkole, dlatego też kolejny rozdział przedstawia placówkę jaką jest szkołą w świetle rozporządzeń. Kolejny rozdział dotyczy konkretnej placówki, w której przeprowadzana będzie część projektowa. Wybraną do tych celów szkołą jest Szkoła Podstawowa im. Orląt Lwowskich w Wołowie. W rozdziale opisana jest jej historia, struktura oraz przeprowadzane w niej projekty edukacyjno-wychowawcze. Ostatni rozdział części teoretycznej dotyczy metodyki pracy licencjackiej. Zdefiniowane są cele wychowawcze oraz wybrane i uzasadnione cele do poniższej pracy. Następnie zdefiniowane i wybrane został metody i techniki wychowania. W części projektowej znajduje się pięć konspektów zajęć profilaktycznych opracowanych na podstawie wniosków wysuniętych z pracy dyplomowej. Konspekty przeprowadzone zostały w wybranej placówce i noszą tytuły: ,,W zdrowym ciele szczęścia wiele'', ,,Oto ja'', ,,Moje ciało-Lubię to'', ,,Nie pękaj, czyli umiejętność radzenia sobie z przykrymi emocjami'' oraz ,,Co zrobić, żeby polubić siebie?''. Celami głównymi owych konspektów są: zwiększenie poczucia własnej wartości, ukształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych, osłabienie postrzegania swojego ciała przez pryzmat wpływu medialnego oraz zmiana sposobu odreagowania negatywnych emocji. Część projektową kończy podsumowanie opisanych i przeprowadzonych konspektów.

Swoją pracę, dotyczącą profilaktyki zaburzeń odżywiania wśród młodzieży, podzieliłam na dwie części - teoretyczną oraz praktyczną. W pierwszej z nich skupiłam się na scharakteryzowaniu procesu rozwoju adolescentów (pod kątem fizycznym, poznawczym, społecznym, osobowym oraz emocjonalnym), gdyż właśnie z tą grupą docelowo zdecydowałam się pracować. Głównie z tego względu, iż są najbardziej narażeni na wystąpienie różnego rodzaju zaburzeń odżywiania. Wynika to ze specyfiki tego okresu, co dokładnie i rzetelnie wyjaśniam. Następnie opisałam, co tak naprawdę składa się na definicję zaburzeń odżywiania. Jest to najobszerniejszy rozdział, ze względu na dużą ilość dostępnych źródeł poświęconych tej tematyce oraz rodzajów tego typu chorób. W związku z tym, oprócz wymienienia przyczyn, przebiegu oraz konsekwencji dwóch z nich, najczęściej występujących, czyli anoreksji i bulimii, scharakteryzowałam także ortoreksję, pice oraz zespół napadowego objadania się. Z różnych względów uznałam, że są one w takim samym stopniu warte uwagi. To wszystko poprzedza niezbędny przy profilaktyce element, czyli normy żywieniowe dla młodzieży. Przyznam szczerze, że jest to tematyka, która od długiego czasu, leży w kręgu moich zainteresowań. W związku z tym, zależało mi przede wszystkim na przekazaniu grupie, z którą miałam okazję pracować, informacji, dotyczących odpowiednich postaw żywieniowych. Uważam, że ich przestrzeganie, będzie w stanie skutecznie uchronić ich przed rozwojem jakichkolwiek zaburzeń. Z kolei rozdział trzeci, jest poświęcony działalności pedagogicznej szkoły podstawowej w ogólnym ujęciu (regulacje prawne, funkcje oraz cele i zadania przez nią pełnione), zaś czwarty opisowi tej, w której miałam przyjemność realizować wynikające z pracy licencjackiej konspekty. Aby móc je stworzyć w odpowiedni i efektywny sposób, najpierw przystąpiłam do szczegółowej analizy metodyki, co znajduje się w rozdziale piątym. Część druga, (projektowa), zawiera nie tylko gotowe scenariusze zajęć, ale i moje własne spostrzeżenia po ich przeprowadzeniu, czyli refleksje pedagogiczne. Przyznam szczerze, że napisanie tej pracy, było dla mnie pewnego rodzaju wyzwaniem i jednocześnie niesamowitą przygodą, z której mogłam wyciągnąć nie tylko liczne wnioski, ale i niezbędne doświadczenie, które z wielką przyjemnością wykorzystam w swojej dalszej karierze pedagogicznej.

Celem pracy jest zapobieganie agresji u dzieci w wieku wczesnoszkolnym poprzez zabawy sensoryczne. Praca składać się będzie z dwóch części. Pierwsza część teoretyczna obejmować będzie charakterystykę oraz rozwój dzieci w młodszym wieku szkolnym. Opisany w tej części rozwój dziecka pozwoli zrozumieć jakie myślenie oraz jakie działania może dziecko podejmować podczas, gdy nie może poradzić sobie z własnymi emocjami. Przyczyny oraz zapobieganie agresji opisują jak radzić sobie z problematycznym dzieckiem w środowisku społecznym jak i szkolnym oraz jak z nim pracować, co mogłoby mu zaszkodzić, a co pomóc. Integracja sensoryczna oraz zabawy sensoryczne pokazują, jak ważnym procesem w życiu dziecka jak praca z zmysłami : słuchu, węchu, smaku, dotyku. Drugim etapem pracy jest część projektowa. Zostały w niej przedstawione konspekty zajęć, które przeprowadzone były w Publicznej Szkole Podstawowej „Leonardo” we Wrocławiu. Następnie opisana refleksja pozwoli zrozumieć, że poprzez zabawy sensoryczne można wyciszyć negatywne emocje u dziecka.

Termin „agresja” wywodzi się z języka łacińskiego i rozumiany jest jako zachowanie ukierunkowane na spowodowanie komuś lub czemuś krzywdy, szkody. Za powstawanie i występowanie zachowań agresywnych odpowiedzialnych jest bardzo dużo czynników. Jednym z czynników są emocje, które mają charakter pozytywny lub negatywny. W wieku dojrzewania priorytetem jest akceptacja przez innych, jeśli jej braknie czujemy się niedowartościowani, co prowadzi do frustracji, a ta z kolei do agresji. Rozwój fizjologiczny charakteryzuje się zmianami w układzie nerwowym, które widoczne są w postaci nadwrażliwości i pobudliwości organizmu. Dlatego młodzież charakteryzuje się zmiennością nastrojów oraz zachowaniami antagonistycznymi tj. rywalizacja, niekorzystne oddziaływanie na inną osobę. Najważniejsze jest dla nich dobro własne, a nie innych. Może być ono wywołane chęcią przedstawienia siebie z jak najlepszej perspektywy. Rozwój społeczno-moralny jest procesem przemian osobowości człowieka, prowadzący do uformowania się systemu wartości zgodnie z oczekiwanymi społecznie normami. Bardzo często w sytuacji, gdy mamy nie odpowiednie wzorce nasz rozwój jest negatywnie spostrzegany przez społeczeństwo. Rozwój psychiczny jest procesem w trakcie, którego przekształcają się struktury osobowości człowieka. Zaburzony rozwój psychiczny prowadzi do zachowań agresywnych. Co jest konsekwencją nieumiejętności panowania nad samym sobą. W zależności od autorów występuje bardzo wiele przyczyn zachowań agresywnych. Do najczęstszych z nich możemy zaliczyć: -rozwój fizjologiczny, -frustrację, -chęć zwrócenia uwagi społeczeństwa, -naśladowanie przykładów zaobserwowanych w środkach masowego przekazu, -czynniki rodzinne i osobnicze. Każdy autor wyróżnia różne rodzaj agresji między innymi takie jak: pseudoagresja, agresja przypadkowa, obronna, konformistyczna, instrumentalna, konstruktywna, destruktywna oraz wroga. Coraz częściej zachowania agresywne możemy zaobserwować w szkołach, wśród uczniów, a także nauczycieli. Do zachowań agresywno-przemocowych występujących w szkole Marek Kulesza wyodrębnia: agresję i przemoc fizyczną, psychiczną, werbalną, przeciw rzeczom, z użyciem broni oraz seksualną. Takie zachowania występują w każdej szkole lecz w innym natężeniu. Notowanie takich zachowań jest dużym problemem dla nauczycieli, pedagogów, a także rodziców, dlatego bardzo ważne jest, aby przeprowadzać w szkole programy profilaktyczne, które pozwolą młodzieży zrozumieć problem oraz pomogą w zaakceptowaniu kolegów pomimo ich odrębności. Swój program profilaktyczny przeprowadziłam w Szkole Podstawowej w Miłowicach wśród uczniów z klasy V. Miłowice to mała miejscowość w powiecie oleśnickim, gdzie uczęszczają dzieci z pobliskich wiosek. W szkole istnieje duży problem z zachowaniami agresywnymi wśród uczniów. Wśród uczniów brakuje współpracy i pomimo, tego że od kilku lat chodzą do jednej klasy brakuje im, też integracji. Uczniowie nie potrafią również ponosić odpowiedzialności

Agresja wśród najmłodszych od lat jest tematem poruszanym przez pedagogów oraz psychologów od wielu lat. Dzieci wykazują wobec siebie zachowania agresywne w najróżniejszych formach od agresji słownej do fizycznej. Każda z nich ma swoje źródło i powód. Problem pojawia się gdy, staję się ona czymś notorycznym w zachowaniu małego człowieka i zagraża innym. W życiu małych ludzi szkoła ma bardzo ważne miejsce, szczególnie w pierwszych latach uczęszczania do niej. Wówczas tworzą się nowe przyjaźnie, znajomości, które trwają czasami całe życie. Bardzo istotne jest aby, dzieci czuły się w szkole bezpiecznie jak w przysłowiowym „drugim domu” i lubiło do niej uczęszczać, dlatego rolą pedagogów jest dbanie o komfort życia swych uczniów w szkole oraz pomaganie im w ciężkich sytuacjach. Tematem mojej pracy jest profilaktyka zachowań agresywnych wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Jej treść ma przybliżyć problem jakim jest agresja oraz zaproponować działania, które będą pomogą w niwelowaniu zachowań negatywnych wśród uczniów klas I-III. Budowa mojej pracy jest następująca: rozdział I ukazuję zmiany rozwojowe jakie zachodzą u dziecka w wieku wczesnoszkolnym, uwzględniając w nim definicje pojęcia „ rozwój” oraz opis poszczególnych zmian. W rozdziale II omówiono czym jest agresja oraz jakie są jej rodzaje oraz specyfika. Wszystkie informacje zostały podparte literaturą przedmiotu. Rozdziały III i IV dotyczą placówki jaka jest Szkoła Podstawowa . Rozdział III opowiada o cechach, metodach działania oraz zadaniach każdej tradycyjnej szkole na etapie podstawowym z kolei rozdział IV przedstawia konkretną jednostkę jaką jest Szkoła Podstawowa nr 6 im. Unii Europejskiej w Kłodzku. Rozdział V opowiada o celach mej pracy o raz metodach i technikach jakie zostały wykorzystane w trakcie pracy w placówce. Z kolei rozdział VI przedstawia przebieg mej pracy oraz podsumowuje ją, wyciągając wnioski, efekty oraz wskazówki do pracy na przyszłość.

Niniejsza praca dotyczy źródeł zagrożeń internetowych i ich wpływu na dzieci w grupie wiekowej od 13 do 17 roku życia. Głównym celem pracy jest opis zagrożeń internetowych oraz ich skutków mogących dotknąć młodzież. Inne cele pracy obejmować będą specyfikę Internetu, pozytywne i negatywne strony tego medium. Analizie poddane zostaną następujące zagrożenia: nakłanianie do zachowań seksualnych osób nieletnich, wyłudzanie tak zwanych danych wrażliwych, przemoc internetowa oraz uzależnienie od Internetu. Praca posiada charakter problemowy i składa się z dwóch części: teoretycznej oraz projektowej. W części teoretycznej znajdzie się charakterystyka rozwoju nastolatków z uwzględnieniem takich aspektów jak: rozwój psychospołeczny, poznawczy, moralny oraz fizyczny. Ważną rzeczą będzie podanie definicji i specyfiki Internetu, a także funkcji i jego pozytywnych i negatywnych stron. Drugim niezwykle ważnym aspektem części teoretycznej będzie opis źródeł zagrożeń internetowych i ich wpływu na nastolatka. W drugiej części zawarty będzie projekt profilaktyczny, który może posłużyć jako wzór postępowania dla nauczycieli i wychowawców wobec problemu jakim są zagrożenia występujące w Internecie. W pracy nie zabrakło również opisu metod zastosowanych podczas zajęć z grupą badawczą- uczniami gimnazjum w Lubomierzu. Internet sprzyja przemianie kulturowej i według wielu socjologów będzie zyskiwał na popularności. Z roku na rok rośnie liczba użytkowników. Dla młodzieży, która jeszcze nie zawsze potrafi w odpowiedni sposób korzystać z Internetu, ani także obronić się przed potencjalnymi zagrożeniami Internet to nie tylko miejsce, w którym czyha niebezpieczeństwo; to także przestrzeń w której młody człowiek może się rozwijać. Dlatego niezwykle istotne jest pamiętanie zarówno o wadach jak i zaletach korzystania z sieci internetowej. Bardzo ważne jest przeciwdziałanie zagrożeniom internetowym, czyli profilaktyka. Aby walka z zagrożeniami internetowymi była skuteczna ważne jest wykryć przyczyny jej powstawania. Dlatego profilaktyka powinna dotyczyć nie tylko samych uczniów, ale także rodziców i nauczycieli.

Tematem niniejszej pracy jest Profilaktyka zagrożeń wynikających z problemu depresji w wieku adolescencji. Celem było rozpoznanie tematu depresji wśród młodzieży w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który służyłby zapobieganiu chorobie, poprzez zapoznanie młodzieży z jej przyczynami, skutkami oraz sposobami leczenia. Scharakteryzowany został wiek dorastania pod względem fizycznym, emocjonalnym, społecznym, poznawczym i intelektualnym. Przedstawieniu ogólnej charakterystyki choroby towarzyszy analiza jej objawów, rodzajów i przyczyn w okresie adolescencji. W pracy zostały uwzględnione sposoby leczenia, skutki nieleczonej depresji, profilaktyka oraz wpływ mediów społecznościowych na tę chorobę. Charakterystyka Szkoły Podstawowej im Stefana Żeromskiego w Cedzynie, była podstawą do przeprowadzenia zajęć dotyczących profilaktyki depresji adekwatnych dla tego specyficznego środowiska wychowawczego. Aby osiągnąć cel projektu użyto metod dydaktycznych, inaczej nazywanych kształcącymi. Skupiono się głównie na metodach słownych, w których wyróżniono: pogadankę, rozmowę, dyskusję oraz objaśnienie. Wykorzystano również metody poglądowe- udostępnienie sztuki oraz metody czynne, w których pojawiła się metoda samodzielnych doświadczeń, ćwiczeniowa i zadaniowa. W dalszej części pracy zostały przedstawione konspekty. Założono, iż po przeprowadzonych zajęciach uczniowie będą między innymi znali i potrafili wymienić podstawowe objawy tej choroby, umieli scharakteryzować osobę, która choruje, potrafili odróżnić krótkotrwały smutek od depresji, wiedzieli jak radzić sobie w przypadku wystąpienia objawów u siebie lub bliskiej osoby. Do konspektów dołączono materiały, które były potrzebne do sfinalizowania projektu. Po zakończonych zajęciach przedstawiono krótką refleksję, w której zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy i analizę projektu, który miał pozytywny finał. Założenia projektu zostały spełnione, młodzież chętnie brała udział w większości zadań, rozumieli wyjaśniane i omawiane problemy.

Praca pod tytułem „Profilaktyka zdrowego stylu życia u dzieci w świetlicy szkolnej – klasa 1” opiera się na zajęciach, które mają na celu zachęcić dzieci, które swój poza lekcyjny czas spędzają na świetlicy szkolnej, do korzystanie z różnych form, aktywności, diety bogatej w niezbędne składniki odżywcze. W trakcie początkowych lat dziecko gromadzi doświadczenia, które dają możliwość realnego określenia swoich potrzeb i priorytetów, dlatego my, jako pedagodzy musimy organizować uczniom takie zajęcia, które będą miały odzwierciedlenie w życiu codziennym, a umiejętności nabytych podczas nich pozwolą na eliminowanie ewentualnych zagrożeń w ich życiu. Aktualnie w szkołach podstawowych nie poświęca się dużo czasu na promowanie zdrowego stylu życia. Dzieci coraz rzadziej nawiązują nowe znajomości, spędzając czas na podwórku. Codzienne niegdyś aktywności zostają wypierane przez atrakcyjniejszą dla młodego pokolenia elektronikę. Projekt został stworzony z myślą o uczniach, którzy czas pozalekcyjny spędzają w szkole, natomiast realizacja jego założeń kierowana jest do wychowawców świetlic szkolnych, gdyż to właśnie oni odpowiadają za prawidłowy rozwój dzieci pod nieobecność rodziców. To właśnie świetlica szkolna daje możliwość poznania ogólnie przyjętych norm i zasad, skłania do zawiązywania nowych kontaktów, stara się zapewnić atrakcyjne formy aktywności ruchowej oraz dba o wyposażenie dziecka w najważniejsze informacje, dotyczące odpowiedniej diety i prawidłowego odżywiania się. Całe wyposażenie sali będące do dyspozycji opiekunów, jak zabawki, gry oraz miejsce do siedzenia na podłodze – dywan, omija standardy obowiązujące w trakcie lekcji. Perspektywą efektywniejszych zajęć jest większa swoboda i nieograniczone pole do rozwijania samoświadomości uczniów. Wiedza oraz zdolności nabyte poprzez udział w warsztatach mają na celu zaproponować i zachęcić do korzystania z różnych form spędzania wolnego czasu, oczywiście w sposób aktywny i korzystny dla rozwoju jednostki. Projekt ma również na celu wyposażyć uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej w informacje ułatwiające funkcjonowanie w ich codzienności. Omówienie takich zagadnień, które mają znaczący wpływ na ludzkie życie jak: higiena osobista, prawidłowe nawyki żywieniowe, bezpieczeństwo jednostki i jej otoczenia, a także aktywny styl życia przybliża całą ideę warsztatów. Szczególną rolę w całej edukacji pełnią nauczyciele, ponieważ są odpowiedzialni za kreatywne organizowanie doświadczeń swoim podopiecznym, głównie poprzez działania o charakterze profilaktycznym. Właśnie te tematy, które w swoim założeniu nakłaniają do wybierania zdrowych, aktywnych form i stylów życia, powinny być poruszane od najmłodszych lat dziecka i kontynuowane w toku całej nauki. Realizacja projektu ma za zadanie wzbudzić zainteresowanie pierwszoklasistów, rozpoczynających dopiero swoją przygodę z edukacją, prozdrowotnymi zachowaniami. Jest to nowy etap w ich życiu, w którym poznają, co to znaczy być odpowiedzialnym za

Program metadonowy- zwycięstwo czy porażka w leczeniu uzależnienia od opiatów?

Przedmiotem badań są programy na rzecz bezpieczeństwa dzieci i młodzieży oraz ich realizacja w dwóch szkołach podstawowych w Złotoryi. Praca składa się z części wprowadzającej, zawierającej opis podstawowych pojęć i krytyczną analizę literatury przedmiotowej oraz omówienie rozwoju dziecka w wieku szkolnym, zadań i roli szkoły w zakresie bezpieczeństwa uczniów, rolę rodziny w zaspokajaniu potrzeb dziecka, a także problematykę zagrożeń szkolnych. Część badawczą zapoczątkowuje rozdział metodologiczny, zawierający opis badanych środowisk szkolnych, sposoby wdrażania programów dotyczących bezpieczeństwa dzieci i młodzieży, a także ich odbiór i ocenę przez nauczycieli i uczniów. Badania kończą wnioski wynikające ze sformułowanych problemów szczegółowych.

Praca zawiera cztery rozdziały. Rozdział pierwszy zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć i analizę literatury z obszaru problematyki badawczej. W rozdziale drugim przedstawione jest jak kształtowało się społeczeństwo obywatelskie w Polsce i związane z nim zjawisko wolontariatu oraz aktualna działalność trzeciego sektora. Rozdział trzeci zawiera opis metodologi: przedmiot i cel badań, strategię i problem badawczy oraz przyjęte metody i narzędzia badawcze. Rozdział czwarty przedstawia analizę wyników badań prowadzonych nad projektem EVS: The Other Way na Filipinach. Zawiera założenia i strukturę projektu, sylwetkę zaangażowanych organizacji i wolontariuszy oraz doświadczenia zdobyte przez uczestników.

Praca licencjacka porusza temat promocji aktywnego wypoczynku dzieci w młodszym wieku szkolnym na terenach wiejskich. Składa się ona z części teoretycznej i projektowej. Część teoretyczna zawiera pięć rozdziałów, natomiast szósty rozdział to projekt. Pierwszy rozdział części teoretycznej omawia rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym (rozwój fizyczny i motoryczny, rozwój poznawczy, społeczny, emocjonalny i moralny). Drugi rozdział dotyczy problemu, poruszonego w tytule pracy, a mianowicie aktywnego wypoczyneku w czasie wolnym, gdzie w czterech podrozdziałach omawiam pojęcie czasu wolnego, rolę czasu wolnego w życiu człowieka, a w szczególności dziecka, formy spędzania czasu wolnego przez dzieci, środowisko życia człowieka (miasto/wieś) a formy spędzania czasu wolnego, a także czynniki wpływające na wybór form spędzania czasu wolnego przez dzieci. Trzeci i czwarty rozdział poświęcony jest specyfice placówki, którą wybrałam jako miejsce realizacji projektu. W trzecim rozdziale w sposób ogólny opisuję specyfikę i sposób funkcjonowania świetlicy szkolnej, natomiast kolejny rozdział poświęcony jest już konkretnej świetlicy szkolnej (świetlica szkolna w Zespole Szkół im. Bronisława Malinowskiego w Bystrzycy), dla której został napisany projekt. Piąty rozdział jest metodycznym omówieniem części projektowej. Na część projektową, którą zawiera rozdział szósty składa się pięć konspektów zajeć, które zostały napisane by realizować cel wychowawczy zawarty w pracy. I tak kolejno konspekty zostały zatytułowane: „Czym jest nuda?”, „Majowy krajobraz”, „Teatrzyk kukiełkowy: Czerwony Kapturek”, „Gra planszowa: Wycieczka do ZOO”, „Ruch to zdrowie”. Praca opatrzona jest wstępem i podsumowaniem. Treści, które zawiera praca poparte są literaturą, która została starannie wybrana, by jak najpełniej omówić problem aktywnego wypoczynku w czasie wolnym dzieci w młodszym wieku szkolnym.

Moja praca pt. Promocja aktywnych form spędzania czasu wolnego dzieci klas I-III szkoły podstawowej w środowisku wiejskim składa się z dwóch części. Pierwsza część jest teoretyczna, a druga składa się z konspektów przeprowadzonych podczas realizacji projektu. We wstępie pierwszej części opisałam zagadnienie czasu wolnego i środowiska wiejskiego oraz wyjaśniłam, dlaczego zajęłam się tematyką czasu wolnego. Pierwszy rozdział odnosi się do rozwoju dziecka klasy I-III szkoły podstawowej. Najpierw wyjaśniłam pojęcie rozwoju oraz przedstawiłam etapy życia człowieka. Następnie ogólnie opisałam charakterystykę zmian w okresie późnego dzieciństwa, a szerzej opisałam rozwój fizyczno-motoryczny, rozwój społeczno-emocjonalny i rozwój osobowości w młodszym wieku szkolnym. W drugim rozdziale szeroko opisałam pojęcie czasu wolnego. Wyjaśniłam jego istotę i definicję. Następnie przedstawiałam formy spędzania czasu wolnego z podziałem na czynny i bierny wypoczynek. Potem przeanalizowałam zagrożenia płynące z nadmiernego korzystania z biernego wypoczynku. Wśród zagrożeń znalazły się choroby, uzależnienia oraz zaburzenia psychiczne i intelektualne. W kolejnym rozdziale opisałam szkolnictwo w Polsce oraz szerzej opisałam szkołę podstawową i edukację wczesnoszkolną. W następnym rozdziale zajęłam się opisem placówki, w której realizowałam projekt. Placówką tą była Szkoła Podstawowa w Sowach. Opisałam jej specyfikę, strukturę oraz zadania. W piątym rozdziale przedstawiałam metody pracy z dziećmi, które wykorzystałam podczas projektu. We wprowadzeniu części drugiej opisałam cele poszczególnych konspektów. Następnie w pracy znajduje się pięć scenariuszy zajęć służące pogłębianiu wiedzy dzieci klas I-III szkoły podstawowej na temat czasu wolnego. W podsumowaniu projektu opisałam jak wyglądały zajęcia.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest promocja aktywnych form spędzania czasu wolnego u uczniów klas 1-3. Została ona podzielona na dwie części. Pierwsza część jest teoretyczna. Zawiera się w niej opis rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział drugi dotyczy problematyki czasu wolnego. Zostanie tu przywołana historia definicja, funkcje czasu wolnego, ale także formy w jakie można go spędzać. Trzeci rozdział pracy opisuje szkołę w ujęciu teoretycznym, a więc zawierają się w nim rodzaje, zadania szkoły jak i wymagania formalne stawiane wobec niej. Następnie zostaje przedstawiona Publiczna Szkoła Podstawowa im. Marii Konopnickiej w Kolnicy, w której to zrealizowana zostanie część projektowa pracy. Część teoretyczna zakończona jest metodyką projektu licencjackiego, w którym zostały opisane metody i techniki służące do realizacji założonych celów. Część druga dotyczy projektu dyplomowego i zawiera konspekty zrealizowanych zajęć. Praca kończy się refleksją pedagogiczną, gdzie zostaje podsumowany przebieg przeprowadzonych zajęć i ocena realizacji założonych celów.

Tematem pracy jest „Promocja postaw asertywnych u dzieci w wieku 6-12 lat w świetlicy środowiskowej”. Celem pracy jest wyjaśnienie możliwych negatywnych uwarunkowań związanych z brakiem asertywności oraz wskazanie wartości, które niesie naprzeciw problemowi, uczenie dzieci umiejętności asertywnego zachowani. W pracy opisano szczegółową charakterystykę dziecka w wieku 6-12 lat na, wielu płaszczyznach. Celem niniejszej pracy jest w szczególności promowanie asertywności wśród wychowanków świetlicy środowiskowej, która z powodu pochodzenia z rodzin dysfunkcyjnych, może posiadać trudności z prawidłowym okazywaniem asertywności. Praca składa się z części teoretycznej związane m.in. z licznymi odniesieniami do literatury, wyjaśniającymi pojawiające się pojęcia związane z tematem pracy, oraz części praktycznej związanej ze sporządzeniem i przeprowadzeniem autorskich zajęć wychowawczych, w określonej świetlicy środowiskowej. Część teoretyczna pracy dyplomowej, składa się z pięciu rozdziałów, w których opisano: rozwoju fizyczny dziecka w wieku 6-12 lat, przyczyn występowania braku asertywności, ogólną charakterystykę funkcjonowanie świetlic środowiskowych oraz metodologię projektu dyplomowego. Rozdział szósty przedstawia propozycję zajęć wychowawczych o asertywności, a ostatni ewaluację wobec przeprowadzonych zajęć z wychowankami oraz ogólne refleksje pedagogicznej, względem realizacji całej pracy dyplomowej.

Tytułem napisanej przeze mnie pracy dyplomowej jest „Promocja świadomej postawy wobec substancji psychoaktywnych u dzieci w wieku 13-16 lat w świetlicy środowiskowej.” Moim celem było przekazanie istotnych informacji dotyczących narkotyków. Wiedząc, czym charakteryzuje się rozwój młodzieży w czasie adolescencji (m.in. na co są podatni) mogłam przygotować cykl zajęć dostosowany do tejże grupy wiekowej. Przedstawiłam klasyfikację narkotyków tj. kannabis, stymulanty, środki halucynogenne, opioidy, inhalanty, narkotyki wykorzystywane w celach przestępczych, nowe narkotyki syntetyczne (narkotyki klubowe), dopalacze, leki uspokajające i nasenne oraz sterydy anaboliczne. Nie mogłam pominąć tak istotnych informacji dotyczących substancji psychoaktywnych, jak np. działanie poszczególnych narkotyków na organizm ludzi czy efekty ciągłego ich przyjmowania oraz pierwsza pomoc osobom będącym pod wpływem substancji odurzających. Duży nacisk położyłam także na rozwijanie asertywności, ponieważ w tym okresie życia, kontakty interpersonalne są bardzo ważne dla adolescentów, co może wiązać się z podatnością na manipulację i działaniem sprzecznym ze swoimi wartościami. Zajęcia przeprowadziłam w świetlicy środowiskowej, gdyż jest to placówka, która oprócz pomocy dydaktycznej ma za zadanie zwrócić dzieciom uwagę na ważne aspekty życia społecznego. Podsumowując, uważam, że w sposób wyczerpujący przedstawiłam młodzieży zjawisko narkomanii i idących za tym negatywnych konsekwencji. Projekt metodyczny stworzony przeze mnie jest przekazaniem gruntownej wiedzy w sposób dla adolescentów przystępny. Korzystałam w dużej mierze z metod aktywizujących, gdyż wiek między trzynastym a szesnastym rokiem życia charakteryzuje się dużą ekspresywnością. Zaangażowanie dzieci w projekt świadczy o tym, że temat dotyczący narkotyków jest dla nich ciekawy i należy już od najmłodszych lat przekazywać go w szkole, chroniąc tym samym dzieci od niebezpiecznego zjawiska, jakim jest narkomania.

Rozpoczęcie edukacji w oddziale zerowym to ważne wydarzenie w życiu każdego dziecka oraz jego rodziny.Klasy zerowe są oddziałami przedszkolnymi ale coraz częściej znajdują się one w budynkach szkolnych co ma pomóc dzieciom oswoić się z miejscem, nauczycielami i zmianą trybu z samej zabawy na naukę połączoną z zabawą. Dobry początek w klasie zerowej może więc oznaczać, że dziecko w przyszłości będzie sobie lepiej radzić podczas edukacji szkolnej, łatwiej przejdzie przez napotkane trudności i niepowodzenia oraz nabierze szacunku do siebie i swoich obowiązków.Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej w oddziale zerowym jest ważnym wydarzeniem w życiu dziecka i rozpoczyna w nim nowy etap. Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze rozstania z rodzicami i osobami bliskimi, kontakty i interakcje z rówieśnikami oraz nieznanymi im osobami dorosłymi, dla innych oznacza zmianę znanej grupy przedszkolnej oraz pań przedszkolanek na zupełnie nowe, nieznane im osoby. Obie sytuacje mogą być powodem przeżywania przez dziecko silnych negatywnych emocji. Dzieci w wieku pięciu lat są jeszcze silnie emocjonalnie uzależnione od rodziców lub opiekunów i nie bardzo potrafią sobie poradzić bez ich pomocy. W oddziale zerowym dziecko nie jest pozostawione samo sobie, bo może liczyć na pomoc nauczyciela a czasami również na pomoc drugiego nauczyciela wspomagającego jednak problem tu stanowi jeszcze słaba komunikacja słowna dziecka. Pięciolatek może nie potrafić dobrze komunikować się słownie, a złe zrozumienie go przez nauczyciela będzie kolejną trudną sytuacją dla dziecka. Kolejnym powodem stresu dla dziecka może być to, że i sala oddziału zerowego, zabawki w niej, stoły, meble są inne niż w domu lub w przedszkolu. Wielkość szkoły może przytłoczyć, jej topografia, ilość innych uczniów w szkole, jej kolory, kształty pomieszczeń to wszystko może być powodem stresu. Dziecko odbiera wszystko co go otacza poprzez zmysły a one podpowiadają mu, że otoczenie nie jest znane i dziecko nie poczuje się w nim bezpiecznie. Przestrzeń go otaczająca nie jest oswojona co czyni ją niebezpieczną i wzbudza to lęk. Z powodu tak wielu trudności dzieci rozpoczynające edukację w oddziale zerowym często mają problemy z adaptacją w nowym środowisku. Te trudności można nazwać stresem adaptacyjnym, który może przejawiać się poprzez odmowę przez dziecko chodzenia do zerówki, płaczem przy rozstaniach z rodzicami, agresją lub biernością, apatią i brakiem zainteresowania kontaktem z rówieśnikami. Problemom adaptacyjnym mogą również towarzyszyć objawy somatyczne takie jak wymioty, biegunka, bóle głowy oraz brzucha, problemy ze snem. Niektóre dzieci zaczynają często chorować, może również nastąpić regres objawiający się moczeniem nocnym lub problemami z mówieniem, jąkanie i obgryzanie paznokci również jest charakterystyczne przy zaburzeniach adaptacyjnych. Te wszystkie niepokojące sygnały dają rodzicom i nauczycielom znać, że z dzieckiem dzieje się coś złego, z czym sobie ono nie radzi a poprzez wszystkie trudne zac