Skuteczna komunikacja interpersonalna definiowana jest jako kontakt, który zdarza się wówczas, gdy każda z zaangażowanych stron mówi i słucha w sposób maksymalizujący, to co osobiste. Jest bardzo ważnym elementem w pracy doradcy, a udzielenie porad rodzajem kontaktu, w którym doradca namawia, przekonuje, oddziałuje na poglądy czy uczucia klienta. Dobry doradca to osoba mająca bezustanny kontakt z innymi ludźmi. Powinien zatem wyróżniać się wieloma cechami, które dopomogą w uzyskaniu sukcesu w relacji poradniczej.Cechy o których mowa to z pewnością cierpliwość, czy umiejętności empatyczne. Ważne są również umiejętności porozumiewania się z drugim człowiekiem oraz słuchania drugiej strony, interpretowania wypowiedzi, w taki sposób, aby klient czuł że doradca jest w pełni nim zainteresowany.Empatia przez lata definiowana była na różne sposoby. Ww psychologii to zjawisko współodczuwania, rozumienia stanów psychicznych, zwłaszcza emocjonalnych innych osób; może polegać na emocjonalnym reagowaniu na stan innej osoby lub osiąganiu rozumienia i możliwości przewidywania uczuć, myśli,reakcji drugiej osoby dzięki przejęciu jej sposobu widzenia rzeczywistości. Jest bardzo ważna w pracy doradcy. Zależy od niej bardzo wiele, m.in skuteczność rozmowy poradniczej i relacji między radzącym się i doradcą, a także to w jaki sposób klient zareaguje ma cały proces poradniczy. Empatia w dużym stopniu wiąże się z umiejętnością skutecznego słuchania.Wyrabiana jest ona przez doradców przez wiele lat, w toku studiów, jak i w pracy zawodowej. Zawiera sobie wiele elementów, które składają się na kontakt z klientem. Nie jest to tylko zdolność odczuwania tego co druga osoba, ale także kontakt werbalny czy niewerbalny, słuchanie i mówienie z empatią. Moja praca składa się z trzech rozdziałów oraz aneksu do pracy. W rozdziale pierwszym,pt."Teoretyczne spojrzenie na poradnictwo" analizuję definicję poradnictwa. Przedstawiam przedmiot oraz podmiot poradnictwa, opisuję również trzy koncepcje wymieniane w literaturze, które wiążą się z poradnictwem. W tej części przybliżam również relację poradniczą, wymieniając rodzaje relacji pomagania. Zwracam również uwagę na umiejętności komunikacyjne doradcy. W drugim z rozdziałów zatytułowanym : "Empatia jako istotny element relacji doradczej", wymieniam kolejno informacje dotyczące samego pojęcia "empatia". Zawarłam w pracy sposoby jej definiowania, jej wymiary, a także źródła jej pochodzenia. Następnie zwracam uwagę na to jak empatia wpływa na kontakty międzyludzkie, a także przyglądam się empatii u doradców. Trzeci rozdział dotyczy szkoleń. Na wstępie wymieniam sposoby ich definiowania, a także rodzaje. Warsztat szkoleniowy oparłam na cyklu stworzonym przez Davida Kolba, który składa się z czterech etapów, o których również piszę.Przedstawiam metody, które zastosowałam podczas projektowania warsztatu. Druga część rozdziału to opis poszczególnych sesji warsztatowych, wyróżnienie celów szkolenia oraz jego adresatów. Ostatnia część p

Moja praca licencjacka dotyczy zabaw i gier ruchowych dziecka w wieku przedszkolnym. W pierwszym rozdziale opisałam holistyczny rozwój dziecka. Następnie przedstawiłam wpływ zabaw i gier ruchowych na rozwój i zdrowie dziecka oraz rolę nauczyciela w organizowaniu zabaw i gier ruchowych. Drugi rozdział zawiera teoretyczny opis projektu edukacyjnego. Kolejna część składa się z autorskiego projektu edukacyjnego dotyczącego tematu mojej pracy. Zawarte są tam cztery scenariusze zajęć dostosowane do najstrszej grupy przedszkolnej. Ostatni rozdział łączy w sobie teoretyczny opis ewaluacji, jej rodzajów oraz faz, a także własną ewaluację w oparciu o przeprowadzone zajęcia w przedszkolu.

Celem mojej pracy licencjackiej jest prezentacja wycieczki jako sposób rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz, ponieważ jest to praca badawcza, przedstawienie mojego autorskiego pomysłu na nauczanie. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy został poświęcony zagadnieniom związanym z wpływem wycieczki szkolnej na rozwój poznawczo-emocjonalny dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale tym omówiono wiek wczesnoszkolny oraz rozwój poznawczo-emocjonalny dziecka w tym okresie. Następnie poświecono uwagę aspektom poznawczo-emocjonalnym wycieczek szkolnych, ich celowi, treści oraz metodyce. Rozdział ten kończy omówienie roli nauczyciela w rozwoju poznawczo-emocjonalnym dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale drugim przedstawiony został autorski projekt działań edukacyjnych. Słowo ,,projekt” ma wiele znaczeń, ale użyte w mojej pracy ma znaczenie specyficzne. Chodzi o to, że projekt to pogłębione badanie tematu o dużej wartości poznawczej. Rozdział trzeci to ewaluacja mojego projektu badawczego, na który składa się 5 zajęć: ,,Dlaczego park cierpi?”, ,,Podróż na Wiecznie Zieloną Wyspę”, ,,Zwierzęta w Zoo”, ,,W Miejskim Domu Kultury”, oraz ,,To już wiosna”. Projekt poświęcony kształtowaniu rozwoju poznawczo – emocjonalnego przygotowałam z myślą o uczniach klas I - III szkoły podstawowej. Wprowadzał on przede wszystkim treści z zakresu przystosowania zwierząt egzotycznych do ich warunków życia. Ponadto zakładał doskonalenie takich umiejętności jak: praca w zespole, umiejętność radzenia sobie z porażkami, wiara we własne siły oraz utrzymywanie partnerskich relacji w obrębie zespołu. Wycieczki szkolne są przede wszystkim lekcjami, a więc zajęciami jednocześnie wprowadzającymi, pogłębiającymi, poszerzającymi lub utrwalającymi treści kształcenia. Mogą być ilustracją tego, co wcześniej uczniowie już poznali, inspiracją do dalszego rozwijania treści programu nauczania, punktem wyjścia do samodzielnej pracy naukowej i samokształcenia.

Tematem mojej pracy jest tutoring rówieśniczy jako wsparcie rozwoju poznawczego dziecka. Wychodzę z założeniem, że praca w małych grupach przynosi niesamowite efekty. Uzasadnienie zawiera się we wstępie pracy. Praca ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich zarysowuję trzy główne zagadnienia podzielone na podrozdziały. Pierwszy podrozdział opisuje sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Skupiam się szczególnie na rozwoju poznawczym, emocjonalnym oraz społecznym. Uważam, że te sfery mogą być kształtowane wykorzystując zjawisko tutoringu rówieśniczego, który szerzej opisuję w podrozdziale drugim. Przygotowując się do pracy na polu edukacji wczesnoszkolnej skupiam się zatem na tutoringu, który może zajść między uczniami. W omawianym podrozdziale, zwracam uwagę na rolę kompetencji społecznych, które zależą od procesów zachodzących w grupie. W zależności od fazy rozwoju grupy zjawisko tutoringu może być bardziej lub mniej prawdopodobne. Aby praca w grupach przyniosła oczekiwane efekty i mogła być wsparciem rozwoju poznawczego dziecka istotna jest rola nauczyciela. Przedstawiam ją w trzecim podrozdziale. Określam jaki powinien być nauczyciel, za co jest odpowiedzialny i jak to wpływa na proces edukacji uczniów. Przyjmuję konstruktywistyczny model nauczania jako najbardziej naturalny model odpowiadający na potrzebę uczenia się dzieci. Najlepiej realizują go autorskie projekty edukacyjne. W drugim rozdziale proponuję zatem autorski projekt do bardzo ogólnego tematu jakim jest wiosna. Wybrałam temat, który w moim mniemaniu może być bliski uczniom. Co więcej, jest to temat, który z pewnością realizowany jest w każdej placówce. Na tak podstawowym zagadnieniu pokazuję, że odpowiednio przygotowane zajęcia oparte o pracę w grupach pozwolą na zaistnienie tutoringu rówieśniczego. Dzięki temu zjawisku, uczniowie więcej wynoszą z zajęć niż poprzez przyswojenie wiedzy z podręcznika lub tej podanej przez nauczyciela. W związku z tym za główne cele pracy przyjmuję poznanie przez uczniów zwiastunów wiosny, rozwijanie wrażliwości na zmiany w przyrodzie i otoczeniu, doskonalenie umiejętności pracy w grupie oraz wykorzystanie zjawiska tutoringu rówieśniczego. Formą pracy jest w głównej mierze praca w grupach 4-6 osobowych. Dobór metod opieram na podziale według Czesława Kupisiewicza. Realizując konstruktywistyczny model nauczania nieodzowna wydaje się być metoda oparta na obserwacji i pomiarze oraz metoda oparta na praktycznej działalności uczniów. Co więcej do przyjętego podziału zaliczane są także metody aktywizujące, które dodatkowo wzbogacają pracę z grupą. Trzeci rozdział zawiera ewaluację. Rozpoczynam od krótkiego opisu warunków w jakich mogłam zrealizować projekt. Następnie przyjmuję definicję ewaluacji, która dotyczy rzeczywistości szkolnej, pedagogicznej. Ponadto, określam jakiego typu ewaluacji dokonałam. Kolejnym krokiem jest opis zdarzeń w oparciu o zaproponowane przeze mnie scenariusze. Na koniec dokonuje r

W pracy została ukazana rola muzyki w rozwijaniu wrażliwości emocjonalnej dzieci w klasie pierwszej. Temat, który poruszam jest dla mnie ważny, ponieważ muzyka jest w moim życiu od zawsze, jest moją pasją, którą chcę wykorzystać do mojej przyszłej pracy z dziećmi. Ta forma sztuki ma bardzo szerokie zastosowanie, ukazują to powstałe na przestrzeni lat najróżniejsze metody. Dzięki muzyce następuje usprawnianie wielu procesów oraz ogólny rozwój jednostki, poprzez kontakt z nią kształcimy swój estetyczny sposób poznawania świata, rozwijamy pamięć, uwagę i spostrzegawczość. Rozdział pierwszy składa się z trzech podrozdziałów w pierwszym, została opisana sylwetka rozwojowa dziecka w wieku 6/7 lat. Analizując wszystkie obszary rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym przedstawiłam następujące obszary: fizyczny, sferę poznawczą, osobowość, sferę emocjonalną oraz społeczną. Skupiłam się przede wszystkim na początkowym okresie, kiedy dziecko rozpoczyna nowy etap w swoim życiu, wstępując do klasy pierwszej. Drugi podrozdział opisuje rolę muzyki w drugi opisuje rolę muzyki w rozwoju wrażliwości emocjonalnej dzieci w klasie pierwszej. Wybierając dane zagadnienie kierowałam się przede wszystkim pasją oraz jak wielką wartością jest dla mnie muzyka, dzięki niej stałam się dobrym człowiekiem, z wieloma pasjami oraz nie bojącym się nowych wyzwań. Chciałabym ukazać, jak duży wpływ wywiera muzyka na dzieci i jak duże znaczenie ma w rozwoju ich emocjonalności. Aby móc rozwinąć podjęty temat w mojej pracy zgłębiłam pojęcie sztuki, wyjaśniłam czym jest przeżycie estetyczne muzyki, wrażliwość emocjonalna, kształtowanie emocjonalności oraz przedstawiłam formy aktywności muzycznej takie jak: słuchanie muzyki, śpiew, gra na instrumentach, taniec i ruch, plastyczne wytwory dziecięce, które są niezbędne do przeprowadzenia zajęć umuzykalniających. W trzecim podrozdziale przedstawiam rolę nauczyciela w rozwoju wrażliwości emocjonalnej dzieci. Ważnym aspektem poruszonym w tym rozdziale były cechy osobowościowe, które powinien posiadać nauczyciel. Osoba, która podejmuje decyzję o podjęciu zawodu nauczyciela musi liczyć się z tym, że na swojej drodze może spotkać wiele przeciwności i trudnych sytuacji, które bez posiadania odpowiednich cecho osobowościowych i kompetencji mogą stać się przeszkodą nie do pokonania. Rozdział drugi poświeciłam metodzie projektów oraz autorskiemu projektowi działań edukacyjnych pt.: „Muzyka łączy ludzi”. Przedstawiona przeze mnie propozycja opiera się na metodzie projektów, którą omówiłam w drugim rozdziale. Celem projektu jest rozbudzanie potrzeb kontaktu ze sztuką (muzyką), uczenie się zgodnej, efektywnej współpracy dzięki doskonaleniu umiejętności komunikowania się i uczenia się odpowiedzialności za siebie i za klasę, kształtowanie umiejętności dobrej organizacji pracy w grupie oraz pracy indywidualnej, kształtowanie umiejętności gry na instrumentach perkusyjnych oraz rozwijanie wrażliwości emocjonalnej. Rozdział trzeci poświęciłam mery

Streszczenie pracy pt. Metoda Marii Montessori w pracy z dzieckiem przedszkolnym W swojej pracy opisałam metodę Marii Montessori oraz pokazałam jak można pracować tą metodą w przedszkolu konwencjonalnym. Na zajęciach z dziećmi zastosowałam materiały używane w przedszkolu prowadzonym metodą Marii Montessori. Jednak ta metoda opiera się nie tylko na specjalnych, wyróżniających ją pomocach dydaktycznych, lecz również na sposobie patrzenia na dziecko i oceniania jego możliwości. Chodzi tu o wiarę w podopiecznego i rozwijanie jego potencjału oraz zaufanie do słuszności podejmowanych przez niego decyzji o sobie. Metoda ta sprawia, że dziecko osiąga sukces podczas pracy z materiałami zaprojektowanymi przez Włoszkę, co powoduje, że staje się ono pewne siebie i aktywne w czasie spędzanym w przedszkolu. Powtarzanie przez dzieci pewnych czynności sprawia, że ich umiejętności są doskonalone. To właśnie dokonane przeze mnie obserwacje w przedszkolu Montessori spowodowały, że postanowiłam napisać pracę właśnie na ten temat. Na początku pracy, w pierwszym podrozdziale pierwszego rozdziału przedstawiłam rozwój psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym z uwzględnieniem faz rozwojowych powołując się na różnych autorów. Zgłębienie informacji na ten temat pomogło mi w przygotowaniu zajęć, ponieważ wiedziałam czego mogę oczekiwać od dzieci w danym wieku i potrafiłam dostosować zajęcia do ich możliwości. W kolejnym podrozdziale pokrótce opisałam życiorys Marii Montessori, trochę szerzej założenia oraz cele jej metody. Zaś w trzecim podrozdziale na początku przedstawiłam rolę nauczyciela, jaką pełni, a także jego zadania, które musi wykonywać podczas pracy z dziećmi. Następnie opisałam rolę i zadania nauczyciela pracującego w placówce prowadzonej zgodnie z wyżej wymienioną metodą. W kolejnym rozdziale zawarłam scenariusze, które przeprowadziłam z użyciem metody Montessori w placówce edukacyjnej. Ostatni rozdział poświęciłam na opisanie, czym jest ewaluacja oraz jak wyglądały przeprowadzone przeze mnie zajęcia. Dokonałam refleksji dotyczącej tego, w jaki sposób zaaranżowałam zajęcia z dziećmi i z czym się to wiązało. Na koniec krótko podsumowałam całą pracę.

Praca licencjacka, pt. Zabawa jako forma aktywności dziecka w wieku przedszkolnym dotyczy wykorzystania zabawy, jako aktywności dziecka w kształtowaniu i rozwijaniu działalności naturalnej. Istotnym elementem jest fakt, że każde dziecko rozwija się w sposób indywidualny, dlatego należy wprowadzać różne kategorie zabawy. Tutaj pojawia się ważne zadanie nauczyciela, który musi dostosowywać elementy zabawy do wieku dziecka. Należy pamiętać, że organizowane różne aktywności zabawowe stanowią odtwarzanie doświadczeń dzieci, gdzie mogą je one przeżywać na nowo. Pierwszy rozdział przedstawia psychofizyczną sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym. Ważne jest, by napotykane trudności czy problemy były rozwiązywane. Temu właśnie służy również zabawa. Okres przedszkolny to wiem, w którym dziecko nabywa różnorakie umiejętności, które pozwalają na lepszą komunikację z nim. Dzięki temu łatwiejsze będzie porozumienie między dzieckiem, nauczycielem i rodzicem. Rozdział ten przedstawia także ważne cechy nauczyciela, które powinien posiadać podczas pracy z dzieckiem. Został przedstawiony fakt, że nauczyciel to również powiązanie emocjonalne z dzieckiem. Nie można o tym zapominać, ponieważ wiele niekorzyści może płynąć z niszczenia tych powiązań. Wiek przedszkolny to początek współpracy z nauczycielem i warto stworzyć dziecku bezpieczną, komfortową atmosferę. Drugi rozdział, czyli autorski projekt działa edukacyjnych to opis czym ten projekt edukacyjny jest. Zostały tam zamieszczone scenariusze, które są przykładami realizacji dnia aktywności dziecka częściowo lub w całości. Ewaluacja autorskiego projektu działa edukacyjnych to trzeci rozdział pracy. Dotyczy ewaluacji, czym jest ewaluacja oraz rodzajów tej ewaluacji. Zostały podane informacje dotyczące przebiegu wszelkich działań podczas praktyki pedagogicznej w oparciu o scenariusze. Zakończenie stanowi podsumowanie pracy licencjackiej, w której celem było ukazanie, jak ważna jest zabawa w rozwoju dziecka.

Tematem mojej pracy jest „rola integracji w edukacji wczesnoszkolnej”. Chciałam w niej ująć jak przedmioty szkolne w edukacji zintegrowanej powinny się przenikać i wzajemnie oddziaływać na siebie. Wybierając swój temat kierowałam się przede wszystkim tym, że jest to jeden z najważniejszych elementów edukacji. Dziecko ucząc się w sposób zintegrowany zauważa, że w świecie wszystko może się ze sobą łączyć i ma ze sobą powiązania. Moja praca została podzielona na trzy części. Pierwsza dotyczy uzasadnienia problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. W niej zawarty jest opis sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Opisuję w nim jak dziecko w wieku wczesnoszkolnym się rozwija oraz emocje z tym związane. Oczywiście stan psychofizyczny dziecka łączy się z integracją, ponieważ należy dopasować do dziecka program, który będzie na jego poziomie rozwoju. Następnie w tym rozdziale skupiam się na integracji w edukacji wczesnoszkolnej. Jest to najważniejszy punkt w tym rozdziale, ponieważ opisuje w nim jaką rolę ma integracja w edukacji wczesnoszkolnej. Również ukażę w mojej pracy rolę nauczyciela w procesie integracji. Kolejną częścią mojej pracy jest autorski projekt działań edukacyjnych. W nim opisuję projekt edukacyjny i jaki on ma cel. Przedstawiłam pięć propozycji scenariuszy, które pokażą jak można łączyć treści polonistyczne, matematyczne czy też plastyczne. Ostatnią częścią mojej pracy jest ewaluacja autorskiego projektu edukacyjnego. W tym rozdziale ujęłam pojęcie ewaluacji oraz jej znaczenie w pedagogice. Postarałam się również dokonać ewaluacji projektu edukacyjnego własnego autorstwa oraz opisałam przebieg wszystkich zajęć z dziećmi.

W pracy dyplomowej została podjęta problematyka kształtowania i rozwijania świadomości ekologicznej dzieci w wieku przedszkolnym. W części teoretycznej pracy przedstawione zostały prawidłowości rozwoju psychofizycznego dzieci w wieku od 3 do 5 lat, a także proces kształtowania i rozwijania świadomości ekologicznej dzieci w wieku przedszkolnym z uwzględnieniem roli nauczyciela. W rozdziale poświęconym autorskiemu projektowi działań edukacyjnych zostały ujęte cele i założenia projektu, konstruktywistyczna teoria uczenia się i nauczania służąca za jego podstawę oraz autorskie scenariusze zajęć. Następnie podjęto zagadnienie ewaluacji dydaktycznej, zostały przedstawione warunki realizacji autorskiego projektu działań edukacyjnych oraz opisy zajęć przeprowadzonych na podstawie scenariuszy. Dokonano również ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych.

Edukacja ekologiczna jest bardzo ważną nauką w życiu każdego człowieka. Już od najmłodszych lat, rodzice, nauczyciele czy opiekunowie powinni kształtować u dzieci wrażliwość na przyrodę i chęć troski o jej dobry stan. Praca licencjacka, pt. „Świadomość ekologiczna dzieci w wieku wczesnoszkolnym” ukazuje możliwości nabywania tej świadomości w warunkach szkolnych. Pierwszy rozdział pracy zawiera całościową sylwetkę dziecka. Wszystkie umiejętności jakie dziecko nabywa i udoskonala kształtują jego sposób postrzegania świata. Rozwija ono nie tylko zdolności dostrzegania różnych związków, ale uczy się samodzielności i odpowiedzialności. Oprócz ważnej roli szkoły istotne są także: środowisko rodzinne, rówieśnicy czy media, które są nierozłącznymi elementami życia każdego dziecka. Rozdział ten przedstawia również proces kształtowania się świadomości ekologicznej oraz wszelakie działania, które mogą je wspomagać i rozwijać. W kolejnej części zostaje przedstawiona sylwetka nauczyciela i jego cechy, które mogą wspomagać proces nauczania. Rozdział drugi, czyli autorski projekt działań edukacyjnych dotyczy kilka ekologicznych zagadnień z najbliższego środowiska dziecka. Znajdują się w nim przykładowe scenariusze zajęć, które opisują dzień aktywności młodego ucznia. Zajęcia te łączą treści różnych dziedzin, aby ukazać różnorodność metod nauczania. Ewaluacja autorskiego projektu działań edukacyjnych, to ostatni i najważniejszy rozdział w tej pracy. Zawiera on próbę wyjaśnienia pojęcia ewaluacji oraz wskazuje rodzaje ewaluacji. Dokonana w nim jest również analiza i interpretacja przebiegu i rezultatów działań, które były przeprowadzone w oparciu o scenariusze zajęć.

Praca porusza problematykę przeciążenia uczniów klas 1-3 nauką szkolną, zwłaszcza w szkołach prywatnych, gdzie oferta zajęć obowiązkowych i dodatkowych jest bardzo szeroka. Będąc na praktykach studenckich w Szkole Podstawowej Dialogu Kultur Etz Chaim zauważyłam, że dzieci uczęszczające do niej przebywają tam najczęściej od godziny 7-8 do godziny 16-17, a czas ten wypełniony jest prawie w 100% nauką. Specyfika tej szkoły, a jest to szkoła międzykulturowa wywodząca się z tradycji przedwojennej szkoły żydowskiej, polega na wpleceniu w program nauczania zajęć z historii, kultury i języka Żydów. Szkoła ta organizuje także inne zajęcia pozalekcyjne takie jak kółko matematyczne, przyrodnicze, szachowe, sportowe, taneczne, muzyczne oraz wyjazdy na basen. Uczniowie uczestniczą w zajęciach grupowo lub indywidualnie. W świetlicy szkolnej dzieci przebywają krótko, pomiędzy zajęciami. Najczęściej w tym czasie odrabiają lekcje pod okiem nauczyciela. Na zabawy dowolne dzieciom pozostaje niewielka ilość czasu. Praca odnosi się do działań na rzecz zwiększenia świadomości wśród dzieci o tym, jak ważny jest odpoczynek i relaks w ich życiu. Omawia sposoby i metody wypoczynku aktywnego i biernego. Scenariusze zajęć opierają się m. in. na ćwiczeniach stosowanych w kinezjologii edukacyjnej oraz na zabawach, które są naturalną aktywnością dzieci w każdym wieku. Przygotowane konspekty wykorzystują różne rodzaje terapii – muzykoterapię, arteterapii, śmiechoterapię, które wzajemnie się przeplatają i uzupełniają. Zajęcia mają na celu zapoznanie uczniów z formami relaksu i sposobach wypoczywania, by ich rozwój przebiegał prawidłowo. Znaczenie ruchu i ćwiczeń fizycznych i ich wpływ na zdrowie jest oczywisty. Prawidłowy rozwój fizyczny i umysłowy są ze sobą zintegrowane. To od nich uzależnione jest nie tylko samopoczucie, ale i zdrowie człowieka. Holistyczna koncepcja zdrowia ujmuje zdrowie człowieka jako dążenie do równowagi we wszystkich układach naszego organizmu. Układ nerwowy w wieku młodszoszkolnym jest wciąż labilny. Jest to także dobry wiek, by kształtować dobre nawyki, które z czasem mają przełożenie na zdrowy tryb życia. Młody umysł chłonie wiedzę i chętnie jej poszukuje, jest ciekawy świata, najlepiej i najchętniej uczy się poprzez zabawę. Umysł przeciążony potrzebuje swoistego rodzaju „zaworu bezpieczeństwa”, odreagowania wielogodzinnego skupiania uwagi. Ciało tkwiące kilka godzin w jednej pozycji potrzebuje jej zmiany oraz ruchu by układ kostny i mięśniowy mogły prawidłowo funkcjonować i się rozwijać. Co możemy zrobić jako wychowawcy i opiekunowie, by pomóc naszym podopiecznym w prawidłowym rozwoju? Czas w świetlicy szkolnej, gdzie przebywają dzieci z różnych klas i w różnym wieku możemy przeznaczyć na prowadzenie zajęć wychowawczych i opiekuńczych, a przy tym na zabawę. Zajęcia ułatwiające relaksację i wypoczynek mogą polegać na zorganizowanych właśnie w świetlicy ćwiczeniach ułatwiających odreagowanie fizyczne i psychiczne, wyciszenie umysłowe oraz pobudzen

Różnorodność stała się normą naszych czasów. Obecnie jesteśmy świadkami przenikania się wielu przekonań i kultur. Codziennie na swojej drodze spotykamy osoby o odmiennym wyglądzie, charakterze, sposobie myślenia; przedstawicieli różnych narodowości, religii czy ras. Niestety, mimo zachodzących zmian, jeszcze nie wszyscy rozumieją, że harmonijne życie w społeczeństwie możliwe jest tylko i wyłącznie wtedy, gdy będzie opierało się na zasadach tolerancji i wzajemnego zrozumienia. Każdy z nas stanowi jedyną w swoim rodzaju, niepowtarzalną jednostkę, która zasługuje na uszanowanie swej godności osobistej oraz odmienności. Ziemia jest naszym wspólnym domem, który powinniśmy zamieszkiwać w symbiozie. Niniejsza praca poświęcona jest kształtowaniu tolerancji wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W XXI wieku fundament procesu wychowania powinny stanowić humanistyczne zasady poszanowania praw człowieka. Cele i zadania edukacji muszą zmieniać się wraz z przekształcającą się rzeczywistością, dlatego uważam, że wprowadzanie uczniów w świat wartości jest niezbędny w procesie nauczania i wychowania. Uczniowie na tym etapie rozwoju fascynują się otaczającą ich rzeczywistością, obserwują ją, analizują i oceniają. Poza tym są otwarci na nowe doświadczenia i nie obawiają się różnego rodzaju barier np. językowych, społecznych, kulturowych. Jest to idealny moment, aby kształtować wśród nich tolerancję oraz wrażliwość na odmienność i inność. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Początkowo skupiłam się na psychofizycznej sylwetce dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdzie omówiłam jak ważny jest ten okres w życiu i rozwoju człowieka. Następnie poruszyłam temat tolerancji, prezentując wieloaspektowość i wielowymiarowość tego terminu, przywołując definicje i opierając się na różnorodnych teoriach badaczy, zajmujących się tą tematyką. Kolejnym etapem mojej pracy było przedstawienie stosunku do „Innego”, który może przybierać różnorakie formy: od całkowitej akceptacji, aż po agresję. Następnie omówiłam istotę tolerancji we współczesnym świecie. Drugi rozdział mojej pracy stanowi opis moich własnych działań edukacyjnych, czyli relację z przeprowadzonego przeze mnie projektu edukacyjnego „nieWINNI”. Początkowo przedstawiłam jego założenia i cele oraz scenariusze przygotowanych przeze mnie zajęć dydaktycznych. Kolejnym etapem mojej pracy było przeprowadzenie zaplanowanych działań w szkole podstawowej, czego dokładniejsze efekty prezentuję w ostatnim rozdziale, czyli ewaluacji, w której dokonuję obiektywnej oceny swoich działań. Dzieci w wieku wczesnoszkolnym próbują zrozumieć otaczającą je rzeczywistość i znaleźć swoje miejsce w świecie. Nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej powinien im w tym pomóc, ugruntowując w nich przekonanie, że każdy zasługuje na szacunek. Kształtowanie tolerancji wśród uczniów to niezwykle ważne zadanie dla pedagogów, którego nie można bagatelizować. Występowanie różnic

Tematem mojej pracy jest rozwijanie poczucia własnej wartości u dzieci w wieku przedszkolnym w placówce opiekuńczo wychowawczej. Dzieci przebywające w takich ośrodkach, zmagają się z ogromna liczbą złych doświadczeń na które zostały narażone przez swoich rodziców. Moja praca składa się z dwóch części, pierwszej teoretycznej natomiast drugiej praktycznej. W rozdziale pierwszym zajmę się opisem rozwoju dzieci w tym wieku. Zaczynając od fizycznego, następnie poznawczy, moralny, emocjonalny kończąc na społecznym. Bardzo ważne jest, aby poznać specyfikę funkcjonowania dzieci w tych różnych sferach. Moja praca zawiera również opis placówki opiekuńczo wychowawczej, jej genezę, zadania niezbędne do prawidłowego funkcjonowania, jak również szczegółowy opis kadry pedagogicznej. Bardzo ważne było też opisanie jak działa placówka z którą współpracowałam przy okazji mojej pracy. Następnym niezwykle istotnym elementem było scharakteryzowanie problemu jakim postanowiłam się zająć. Zwrócenie uwagi na jego przyczyny oraz na to, jak ciężko jest funkcjonować wychowankom kiedy zmagają się z niską wiarą we własne możliwości. Każdy podopieczny ma ze sobą ciężki bagaż doświadczeń, który bardzo negatywnie wpływa na jego dalszy rozwój. Na kolejnym etapie zajęłam się opisem metod, które zastosowałam pisząc scenariusze zajęć. Są to cztery metody pracy z dziećmi, perswazyjna, modelowania, zadaniowa oraz nagradzania. Druga część mojej pracy są to właśnie konspekty do zajęć, które napisałam w celu przeprowadzenia ich z dziećmi. Moim zamiarem było poprzez zabawy, zadania wskazać wychowankom na to, że każdy z nas jest wartościowym człowiekiem i zasługuje na szacunek. Bardzo ważne było dla mnie, aby każde dziecko podczas realizacji zajęć dostrzegło swoją wyjątkowość.

Tematem mojej pracy jest wzmacnianie pozytywnej samooceny u wychowanków Placówki Socjalizacyjnej ,,Skarbek” w Polkowicach. W opracowaniu wykorzystane zostały informacje na temat rozwoju człowieka, istoty samooceny, działalności placówki socjalizacyjnej oraz metod i form pracy. Wychowankowie placówki charakteryzują się niską samooceną, której przyczyną może być sytuacja w jakiej się znajdują, zdobyte wcześniej doświadczenia, osiągnięte sukcesy i porażki oraz opinia otoczenia. Część teoretyczna mojej pracy składa się z pięciu rozdziałów. Zawiera ona odniesienia do literatury z zakresu pedagogiki, psychologii i socjologii. Rozdział pierwszy obejmuje problematykę rozwoju człowieka w okresie dorastania. Zawiera on informacje dotyczące rozwoju fizycznego, związanego ze zmianami w wyglądzie zewnętrznym oraz dojrzewaniem płciowym u chłopców i dziewcząt. W rozdziale tym można znaleźć wiadomości o zmianach w zakresie czynności poznawczych, procesach informacyjnych, monitoringu kognitywnym, akomodacji i asymilacji informacji. Rozwój moralny przypadający na okres adolescencji podzielony jest na trzy poziomy. Pierwszy z nich określany jako konwencjonalny związany z opinią i aprobatą społeczeństwa, w drugim stadium ujawnia się dogłębny szacunek dla autorytetów. Dla okresu późnej młodzieńczości charakterystyczny jest trzeci poziom rozwoju moralnego zwany postkonwencjonalnym. Kolejne omówione obszary rozwoju to emocjonalny oraz społeczny. Rozdział drugi zawiera definicję samooceny wg Anny Brzezińskiej oraz Barbary Galas. Znajduje się tutaj opis samooceny stabilnej z podziałem na adekwatną i nieadekwatną, zaniżoną oraz zawyżoną. Scharakteryzowane zostały również funkcje samooceny oraz czynniki wpływające na jej kształtowanie. Uwzględniony jest także rozwój samooceny z rozbiciem na etapy jego kształtowania. W trzecim rozdziale przedstawiam charakterystykę placówki socjalizacyjnej opierając się na literaturze. Placówka zobrazowana jest pod kątem funkcji, zadań, form i metod pracy. Opisana została także kadra placówki i jej rola. Rozdział czwarty zawiera informacje dotyczące polkowickiej Placówki Socjalizacyjnej ,,Skarbek” uzyskane z dokumentacji oraz rozmów z pracownikami. W rozdziale piątym opisuję wybrane metody, za pomocą których planuję przeprowadzić cykl zajęć. Część projektowa pracy składa się z pięciu konspektów. Ich założeniem było wzmacnianie pozytywnej samooceny u siedmiorga adolescentów, mieszkających w placówce socjalizacyjnej. Wszystkie spotkania są szczegółowo opisane i zaplanowane. Wpływ przeprowadzonych zajęć na poprawę samooceny wychowanków oraz analiza projektu zawarte są w podsumowaniu.

Tematem pracy są metody aktywizujące stosowane w edukacji przedszkolnej. Podkreślono w niej problem małej aktywności dzieci w tym wieku. Proponowane są techniki i metody, które odpowiednio zastosowane mogą pomóc aktywizować uczniów podczas ich nauki. Wiedza przyswojona samodzielnie jest najtrwalszą, tak więc praca skupia się na pozytywnych aspektach jakie niosą ze sobą metody aktywizujące. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i aneksów. We wstępie zawarto przemyślenia i powody wyboru tematu. W pierwszym rozdziale, w podrozdziale pierwszym, opisany jest rozwój psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym. Następnie przedstawiona jest analiza wybranych metod aktywizujących, począwszy od definicyjnego ujęcia zagadnienia. Rozdział pierwszy kończy podrozdział odnośnie roli, funkcji i zadań nauczyciela przedszkola. Drugi rozdział to autorski projekt działań edukacyjnych. Zawarto w nim założenia teoretyczne projektu, po czym zaprezentowano siedem scenariuszy, w oparciu o które zostały przeprowadzone zajęcia. Trzeci rozdział zawiera ewaluację przeprowadzonych zajęć, począwszy od teoretycznego ujęcia procesu ewaluacji, po autoewaluację. Następnie posumowano realizację projektu. W zakończeniu odniesiono się do teoretycznego i praktycznego ujęcia wskazanego w temacie zagadnienia.

Praca dotyczy problematyki rozwijania zachowań asertywnych u dzieci w wieku 6-8 lat w świetlicy szkolnej. Będąc na praktykach studenckich w Zespole Szkół w Zdunach zauważyłam, że dzieci uczęszczające do świetlicy boją się wyrażać swoje zdanie, często podporządkowują się swoim świetlicowym kolegom i koleżanką, są nieśmiałe oraz nieczęsto wychodzą z propozycją zabawy. Krótko mówiąc podporządkowują się innym. Wtedy zrodził się we mnie pomysł, by przeprowadzić zajęcia wspomagające postawę asertywności. Dzieci idąc do początkowych klas szkolnych są często zastraszane przez starszych kolegów i koleżanki, bądź chcą się im podporządkować, aby być przez nich lubianym. Często wstydzą się wychodzić z inicjatywą, bojąc się, że zostaną wyśmiane przez resztę wychowanków. Nie mówią o swoich uczuciach sądząc, że zostaną za nie skarcone. Rozwinięcie u dzieci zachowań asertywnych ma wzmocnić w dzieciach wyrażanie swojego zdania, dążenie do celów, jakie sobie założą. Wychowankowie są zobowiązani zadbać o siebie w taki sposób by ich zachowanie nie przerodziło się w postawę agresywną, ani uległa, ale by było zgodne z nimi samymi oraz, by żyli w równowadze z resztą społeczeństwa. Dzieci powinny mieć świadomość swoich potrzeb i otwarcie je komunikować. Przede wszystkim dzieci muszą polubić samych siebie. Swobodnie przyjmować zarówno krytykę jak i pochwałę. Wychowankowie muszą podjąć ryzyko przełamania swoich lęków, aby publicznie przekazywać swoje pomysły, prośby i potrzeby. Nikt nie urodził się osobą asertywną- tej postawy trzeba się nauczyć, jest to trudne zadanie, ale możliwe do zrealizowania. Co więc trzeba zrobić, jako wychowawcy, aby pomóc naszym podopiecznym wypracować postawę asertywną? Czas wolny w świetlicy szkolnej, gdzie przebywają dzieci w różnym wieku, można przeznaczyć na prowadzenie zajęć opiekuńczo-wychowawczych, ale również na zabawę. Wzmacnianie postawy asertywnej może polegać na zorganizowaniu, właśnie w świetlicy, zajęć grupowych, w których dzieci podczas zabawy będą kształciły umiejętność zachowania asertywnego. Praca zawiera scenariusze zajęć, które przeprowadziłam w placówce.

Głównym celem mojej pracy było stworzenie własnego projektu edukacyjnego, uwzględniającego aktywność ruchową dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Projekt miał uwzględnić nowe zabawy, różne odmiany znanych i popularnych zabaw oraz nowe pomysły na przeprowadzenie zajęć wychowania fizycznego w szkole. Oprócz tego w projekcie opisany został jeden z wielu dodatkowych wariantów uprawiania przez dzieci aktywności fizycznej. Rozdział pierwszy dotyczy najważniejszych aspektów rozwojowych dziecka znajdującego się na etapie wczesnoszkolnym. Przedstawione w nim zostały wszystkie sfery rozwoju psychofizycznego dziecka ze szczególnym uwzględnieniem sfery fizycznej, które ma największe znaczenie dla niniejszej pracy. Dodatkowo rozdział pierwszy traktuje o proponowanej przeze mnie aktywności fizycznej jaką jest Aikido, jako formie zajęć ruchowych dostępnej zarówno w szkole jak i poza jej murami. Zakończeniem rozdziału pierwszego jest opis roli nauczyciela wychowania fizycznego na etapie edukacji wczesnoszkolnej. Rozdział drugi zawiera cele i założenia stworzonego przeze mnie projektu edukacyjnego a także wyjaśnienie czym jest projekt edukacyjny oraz metoda projektu w świetle literatury. Dodatkowo rozdział ten zawiera sporządzone przeze mnie i przeprowadzone scenariusze zajęć wychowania fizycznego, oraz trzy scenariusze zajęć dodatkowych, w których brałam czynny udział. Zakończeniem rozdziału drugiego jest kontekst sytuacyjny, tak więc warunki w jakich realizowany był projekt. Rozdział trzeci mojej pracy w całości poświęcony jest ewaluacji. W pierwszej kolejności starałam się przytoczyć czym jest ewaluacja w świetle literatury, tak więc teoretyczne ujęcie tego procesu. W dalszej części szczegółowo opisane zostały wszystkie dołączone w rozdziale drugim scenariusze, ich przebieg, ocena a także opinie uczniów biorących udział w prowadzonych przeze mnie zajęciach.

Motywowanie wychowanków do aktywnego spędzania czasu wolnego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym. Tematem mojej pracy jest: "Motywowanie wychowanków do aktywnego spędzania czasu wolnego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym". Moja praca dotyczy adolescentów w wieku 15- 18 lat, gdyż stanowią oni zdecydowaną większość wychowanków tej placówki. Do placówki typu resocjalizacyjnego, czyli młodzieżowego ośrodka wychowawczego, zawitałam podczas praktyk w marcu 2014 r. Dzięki ponad rocznej współpracy z kadrą pedagogiczną w placówce, mogłam nabyć umiejętności potrzebne do pracy w roli wychowawcy grupy i pedagoga w tego typu placówce oraz nauczyć się dokonywania umiejętnej obserwacji występujących sytuacji w grupie i indywidualnych zachowań wychowanków. Na tej podstawie, temat mojej pracy licencjackiej stanowi stricte połączenie teorii z zaobserwowanymi przeze mnie trudnościami, dotyczącymi młodzieży znajdującej się w ośrodku wychowawczym. Podczas moich obserwacji zauważyłam, iż mimo szerokiej gamy zajęć i wkładu pracy wychowawczej kadry, wychowankowie nie widzą potrzeby umiejętnego i korzystnego dla swojego rozwoju oraz pozytywnych efektów na przyszłość, dobierania zajęć wypełniających ich czas wolny. Prawdopodobnie wynika to z braku motywacji, której w sobie nie wykształcili. Wszelkie motywy działania, wybór bardziej lub mniej interesujących ich zajęć jest uwarunkowany rozwojem moralnym i społecznym. Na młodzież w wieku adolescencji, której dotyczy moja praca, największy wpływ mają rówieśnicy i motywacja zewnętrzna,o czym mowa w części pracy dotyczącej rozwoju. Mimo to, właśnie w tym okresie powinna wykształcać się w nich wola działania indywidualnego, motywacja wewnętrzna, zapewniania sobie bytu, kreowania zajęć korzystnych dla siebie i prawidłowo postrzeganych przez otoczenie. Dlatego postanowiłam skupić się na tym problemie i wskazać wychowankom młodzieżowego ośrodka wychowawczego pomysły na aktywność oraz powody i sposoby motywacyjne. W trakcie jednego z moich ostatnich pobytów w placówce, tj. w terminie 7-11 maja 2015 roku, przeprowadziłam cykl zajęć pt.: „Gra o tron= Gra o moje życie”. Projekt ten pokazuje wychowankom, w jaki sposób mogą planować czas pozostający im do dobrowolnego wykorzystania, tak by zajęcia, którymi go wypełniają miały mierzalny i osiągalny cel oraz przyniosły dalekosiężne efekty. Cyklowi zajęć towarzyszyła zachęta, by młodzież sięgała do literatury, rozwijała zainteresowania, hobby, oraz nabywała umiejętności pozwalających prawidłowo wypełniać swoje role i funkcjonować w społeczeństwie, co z kolei związane jest z usamodzielnieniem się i doskonaleniem wykonywania czynności codziennych, niezbędnych do prowadzenia harmonijnego, w każdej dziedzinie, życia. Zajęcia, o których mowa wyżej, miały również na celu wzmocnienie poczucia własnej wartości, wiary w swoje możliwości, pokazanie plonu indywidualnego działania i współpracy w grupie oraz to, że wartościowe zajęcia w czasie wolnym, wyznaczanie sobie celów i

Umiejscowienie poczucie kontroli wywodzi się z teorii warunkowania sprawczego i jest jedną z teorii społecznego uczenia się. J. Rotter dowodzi , że każdy posiada subiektywne odczucia zdarzeń uwarunkowane poczuciem sprawstwa. Stąd też podział na osoby z wewnętrznym umiejscowieniu poczucia kontroli (internaliści) i na osoby z zewnętrznym umiejscowieniem poczucia kontroli ( eksternaliści). Internaliści wierzą, że oni sami maja wpływ na swoje życie, że wszystko zależy od wysiłku, pracy i zaangażowania. Eksternaliści uważają, że nie maja wpływu na swoje życie. Ich przyszłość jest całkowicie niezależna od nich samych. W wyniku czego nie podejmują się wyzwań, jakie stoją przed nimi, brakuje im motywacji do działania i wzmacnia się brak poczucia sprawstwa. Stają się bierni, nieufni, młodzież ponadto uczy się, że nie ma związku między tym co robią, jej zachowaniem a następstwami jakie to działanie niesie. Takie zjawisko nazywamy wyuczoną bezradnością. Według Rottera umiejscowienie poczucia kontroli swoje korzenie ma już w początkowych etapach wychowania i obserwowanej skuteczności własnych działań. W swojej pracy skupiłam się na grupie eksternalistów i wpływie zewnętrznego umiejscowienia poczucia kontroli na karierę szkolną. Podczas swojej pracy w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Żelowicach zaobserwowałam wśród uczniów tendencje do bezradności, braku poczuciu sprawstwa co objawiało się niskimi ocenami, brakiem motywacji do nauki. Zajęcia projektowe prowadziłam w Szkole w Żelowicach z uczniami klas IV - VI. Żelowice to mała wieś w woj. dolnośląskim, charakteryzuje się dużym bezrobociem wśród dorosłych i dużą zależnością od Gminnego Ośrodka Pomocy. Przeprowadzone zajęcia miały na celu wzbudzenia motywacji i ambicji do działania, wzmocnieniu poczucia sprawstwa u dzieci. Uświadomienie uczniom, jak ważne jest planowanie swojej przyszłości i dążenie w realizacji celów. Ważną role w tych działaniach odgrywa pozytywne spojrzenie na swoją osobę. Metody zastosowane podczas zajęć to metody aktywizujące, samodzielnego dochodzenia do wiedzy, sondowania opinii, drama, gry dydaktyczne i inne, które miały na celu wzbudzenie zainteresowania i zachęcenie do aktywnego uczestnictwa w zajęciach. W scenariuszu pierwszym cele główne to kształtowanie aktywnej postawy wobec postawionych zadań i możliwość przeżycia sprawstwa. Korzystając ze zbliżającego się konkursu Małych Form Teatralnych, za zgodą Dyrektora placówki i opiekuna Kółka Teatralnego zaproponowałam uczniom możliwość wyboru scenariusza, przydziału ról, projektów kostiumu i scenografii. Celem kolejnego spotkania było uświadomienie uczniom znaczenia motywacji w trakcie nauki szkolnej i poznanie czynników wpływających na proces motywowania. Zajęcia trzecie miały na celu poszerzanie świadomości uczniów o wpływie na swoje życie i kształtowanie zaradności życiowej. Przeprowadziłam warsztaty dotyczące oszczędzania, planowania finansów osobistych i rozsądnego gospodarowania środkami finansowymi. Następnie skupiłam

Inspiracją do powstania pracy o takiej problematyce była ogólnopolska akcja „Cała Polska Czyta Dzieciom”, zachęcająca osoby bliskie dziecku (mama, tata, a niedawno i nauczyciel), by już od najmłodszych lat przybliżały mu świat dziecięcej literatury. To już na tym etapie rozwoju zaczynają kształtować się różne pasje, warto więc zaszczepić w dziecku zamiłowanie do czytelnictwa, które w późniejszym czasie z pewnością zaowocuje np. w procesie edukacji. Osoby, którym książka jest bardzo bliska czerpią z niej wiedzę, ale też szybko wyłapią które pozycje są warte przeczytania, wnoszą w życie coś nowego. Osoby z pasją czytelniczą mają również ogromny szacunek dla książek, co przekłada się na każdą sferę życiową. Założeniem autorskiego projektu było wskazanie na możliwość połączenia przyjemnego z pożytecznym, zabawy z nauką. Pokazanie, że treści realizowane zgodnie z podstawą programową dla przedszkoli, opracowaną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, można bazować właśnie na literaturze. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, istotę literatury w procesie rozwojowym dziecka, zdefiniowane pojęcie literatury dziecięcej. Przybliżone zostało pojęcie biblioterapii oraz załączono bajkę własnego autorstwa na potwierdzenie, że każdy może być jej twórcą. Ostatnim podrozdziałem tego rozdziału jest przedstawienie nauczyciela stymulującego rozwój dziecka przedszkolnego, zwrócenie uwagi m.in. na funkcje jakie pełni oraz cechy osobowościowe jakie powinien posiadać. Drugi rozdział to autorski projekt działań edukacyjnych oparty na 5. scenariuszach oraz przedstawione warunki realizacji projektu. Natomiast trzeci, ostatni to ewaluacja, próba podsumowania zarówno całego projektu, jak i poszczególnych zajęć.

Głównym celem pracy jest przedstawienie wybranych metod umuzykalniających wykorzystywanych do pracy z dziećmi w przedszkolu.Rozdział pierwszy dotyczy wybranych aspektów rozwojowych dziecka w wieku przedszkolnym. Przedstawione w nim zostały psychologiczne, fizyczne,społeczne i muzyczne aspekty rozwoju dziecka. Wiadomości te zostały zestawione z pojęciami dotyczącymi wychowania muzycznego oraz wybranymi metodami umuzykalniającymi.W rozdziale tym można znaleźć również opis roli nauczyciela prowadzącego zajęcia umuzykalniające w przedszkolu.Rozdział drugi to autorski projekt działań edukacyjnych przeprowadzonych w przedszkolu. Ostatni rozdział to ewaluacja wszystkich przeprowadzonych zajęć i podsumowanie ich przebiegu. Jest on podsumowaniem przeprowadzonych zajęć i analizą wniosków.

Literatura dziecięca to temat wielu dyskursów teoretyków oraz praktyków. W niniejszej pracy skupiono uwagę na znaczeniu bajek i baśni dla rozwoju dziecka przedszkolnego. Celem niniejszej pracy jest ukazanie, że czytanie bajek i baśni dzieciom w wieku przedszkolnym ma bardzo pozytywny wpływ na ich rozwój umysłowy, emocjonalny, społęczno-moralny. Te utwory literackie wzbogacają wiedzę dzieci na temat świata i związkó społecznych, a także uczą je oceniania postaw moralnych. Bajki i baśnie pobudzają wyobraźnię, spotrzegawczość, pamięć myślenie. Praca skłąda się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zawarto teoretyczne ujęcie rozwoju psychofizyczne dziecka 4-5 letniego, funkcji bajek i baśni oraz roli nauczyciela wychowania przedszkolnego. W drugim rozdziale został przedstawiony autorski projekt działań edukacyjnych. Wskazano w nim cele i załozenie projektu, scenariusze oraz warunki realizacji. W ostatnim, trzecim rozdziale znajduje się ewaluacja działań edukacyjnych. W pracy podkreślono znaczenie literatury dziecięcej, szczególnie bajek i baśni dla rozwoju dzieci.

Praca licencjacka napisana na temat rozwijania właściwych nawyków żywieniowych u dzieci w wieku przedszkolnym porusza ważną kwestię, jaką jest sposób żywienia najmłodszych. Obecnie przeważająca liczba dzieci, jak i dorosłych odżywia się nieprawidłowo, co niesie za sobą wiele negatywnych skutków. Przede wszystkim prowadzi do licznych chorób, powodując również złe samopoczucie. Polskie społeczeństwo staje się coraz bardziej otyłe i powoli zaczyna przypominać amerykańskie, gdzie króluje kult wysoko przetworzonego jedzenia. Aby temu przeciwdziałać należy rozpocząć kształtowanie odpowiednich nawyków żywieniowych już od najmłodszych lat, dlatego dobrym miejscem na realizację tego celu jest przedszkole. Praca składa się ze wstępu, w którym opisany jest problem nieodpowiednich nawyków żywieniowych oraz ich skutków, a także trzech rozdziałów, zakończenia oraz aneksów. W pierwszym rozdziale zawarta jest analiza literatury przedmiotu. Przedstawiono w nim sylwetkę rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym, odniesiono się do zagadnienia wskazanego w temacie, a także nakreślono sylwetkę nauczyciela stymulującego rozwój dziecka, przede wszystkim jego zadania i funkcje. Drugi rozdział zawiera autorski projekt działań edukacyjnych, w którym wskazano cele projektu edukacyjnego, a także zawarto scenariusze zajęć oraz warunki realizacji tego projektu. W ostatnim rozdziale przedstawiono teoretyczne ujęcie procesu ewaluacji i ewaluację własnych działań edukacyjnych. Zakończenie stanowi podsumowanie i odnosi się do części teoretycznej i praktycznej pracy. Praca zawiera także aneksy, w których znajdują się zdjęcia z zajęć w przedszkolu oraz wiersze, które były wykorzystywanie przy realizacji scenariuszy.

Praca licencjacka Rola Domu Dziecka w kształtowaniu relacji wychowanków z rodziną Ewa Walczak Streszczenie Tematem mojej pracy jest Rola Domu Dziecka w kształtowaniu relacji wychowanków z rodziną. Więzi rodzinne odgrywają ogromną rolę w rozwoju i wychowaniu dziecka. Pozytywnie ukształtowane dają poczucie bezpieczeństwa, siły i wsparcia do pokonywania trudności i przeciwności losu w życiu codziennym. Są źródłem akceptacji, miłości i przynależności. Kiedy są zaniedbane lub zaburzone negatywnie wpływają na osobowość, często skutkując osamotnieniem dziecka, które czuje się niekochane, opuszczone i nikomu nie potrzebne. W efekcie, czego odtrącone trafia do zastępczych form opieki. Między innymi do takich należy Dom Dziecka, gdzie z dnia na dzień staje się podopiecznym placówki. Podczas odbywania praktyk pedagogicznych moją uwagę zwróciło nietypowe zachowanie wychowanków. Dotyczyło głównie komunikacji interpersonalnej. Objawiało się w postaci częstych kłótni, przeszkadzania podczas rozmowy, nieumiejętności słuchania, a także zakłócania ustalonego wcześniej porządku. Uwagę również zwrócił fakt, że wychowankowie mają niskie poczucie własnej wartości a nierzadko prezentują postawę agresywną. Dlatego w swojej pracy licencjackiej postanowiłam przybliżyć problem związany z zaburzeniami zachowania wynikający z zakłóconych relacji rodzinnych. Celem niniejszej pracy jest pogłębienie więzi rodzinnych i społecznych dzieci przebywających w Domu Dziecka w Obornikach Śląskich z ich rodzinami, a także przyjrzenie się własnej osobie, oraz postępowaniu względem drugiego człowieka. Projekt składa się z 6 konspektów zajęć (w tym 1 spotkanie z rodzicami), w których przedstawione zagadnienia zostały przygotowane na podstawie literatury problemu, obserwacji wychowanków, rozmów z wychowawcami i osobistych refleksji. W poszczególnych częściach zaproponowałam różne metody wychowawcze, do których należą: drama, zabawa, praca plastyczna, burza mózgów do przeprowadzenia w formie indywidualnej, w parach, w małych grupach a także z całą grupą. Realizując scenariusze miałam na uwadze nie tylko zachęcenie ich do aktywnego uczestnictwa w zajęciach, ale przede wszystkim kładłam nacisk na poprawienie ich samooceny, przełamania bariery nieśmiałości i wstydu, nauczenie ich rozwiązywania konfliktów oraz porozumiewania się z innymi, aby mogli budować harmonijne relacje międzyludzkie. Chciałam też pomóc im zrozumieć i docenić siebie. Natomiast przeprowadzając zajęcia z rodzicami miałam na uwadze modyfikowanie ich postaw w stosunku do swoich dzieci, mobilizowanie ich do częstego przebywania z nimi, o których często zdarza im się zapominać a czego nie da się powiedzieć o dzieciach, które zawsze z ogromną radością i nadzieją wyczekują na wspólne spędzone chwile ze swoimi najbliższymi. Wszystkie wyżej wymienione czynniki są niezwykle istotne, ponieważ stanowią gwarancję zawiązywania i podtrzymywania dobrych stosunków między ludźmi. Jeśli w rodzinie nastąpi poprawa wzajemnych relac

Celem pracy „Twórczość plastyczna dzieci w wieku wczesnoszkolnym” jest zwrócenie uwagi na proces wspierania twórczości plastycznej dziecka w wieku wczesnoszkolnym.. Twórczość bowiem ma ogromny wpływ na wszechstronny rozwój dziecka. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym dokonano analizy literatury przedmiotu w celu przedstawienia istoty i znaczenia twórczości plastycznej w procesie rozwoju dziecka wczesnoszkolnego. W rozdziale tym zaprezentowano także różnorodne metody, formy i inspiracje do pracy z uczniem w zakresie edukacji plastycznej. Aby móc dokonać trafnej analizy w pierwszym rozdziale przedstawiono rozwój psychofizyczny dziecka w wieku szkolnym. Odwołując się do literatury przedmiotu przybliżono sylwetkę nauczyciela. Jego kompetencje, cechy osobowościowe i umiejętności sprzyjające twórczej działalności dziecka. Podczas zajęć z edukacji plastycznej nauczyciele mają ogromny wpływ na rozwijanie twórczości plastycznej ucznia. W dużym stopniu stymulują oni rozwój dzieci oraz wzmacniają ich potencjał rozwojowy. W rozdziale drugim przedstawiono autorski projekt działań edukacyjnych, którego celem było rozwijanie twórczości plastycznej, wzbogacanie wiedzy oraz rozwijanie umiejętności uczniów w tym zakresie. Zawarto w nim scenariusze zajęć przeprowadzonych w oparciu o model komunikacyjny. W ostatnim rozdziale przedstawiono ewaluację przeprowadzonego projektu edukacyjnego. Dokonano oceny użyteczności, praktyczności oraz efektywności podejmowanych działań.

Celem mojej pracy licencjackiej była analiza literatury przedmiotu pod kątem wyzwalania motywacji uczniów w zakresie kształtowania się zarówno pozytywnych, jak i negatywnych uczuć. Analiza literatury stała się bazą do opracowania autorskiego projektu edukacyjnego. Skierowany był on do dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W projekcie, na podstawie bajek i baśni, wskazałam pięć wybranych przeze mnie motywów zachowywania się dzieci. Pojęcia te związane są z moralnością, są to: miłość, przyjaźń, zaufanie, nienawiść i zazdrość. Istotą mojego projektu było zarówno ukazanie tych motywów, jak i kształtowanie w dzieciach postaw moralnych. Rozdział pierwszy pracy poświęcony jest teoretycznemu ujęciu zagadnienia wskazanego w temacie. W tym rozdziale skupiłam się także na opisaniu wybranych przeze mnie motywów, umieściłam ich definicje oraz definicję moralności. Zajęłam się także opisaniem czym są bajki i baśnie. W pierwszym podrozdziale ujęty jest rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. W ostatnim podrozdziale odniosłam się do roli nauczyciela na etapie edukacji wczesnoszkolnej. W rozdziale drugim zamieściłam autorski projekt edukacyjny, a także wyjaśnienie czym jest projekt edukacyjny w świetle literatury. W tym rozdziale opisałam również warunki realizacji projektu. Rozdział trzeci mojej pracy licencjackiej poświęcony jest ewaluacji. Na początku wskazałam czym jest proces ewaluacji w ujęciu teoretycznym, w kolejności przedstawiłam ewaluację przeprowadzonych przeze mnie zajęć.

W niniejszej pracy przedstawiono problematykę aktywności fizycznej wśród dzieci w wieku pięciu lat oraz wpływu na rozwój dziecka. Niniejszy temat wybrałam ze względu na moje zainteresowania dziecka w wieku przedszkolnym, wzięłam pod uwagę dziecko pięcioletnie ze względu na ukształtowany rozwój mowy oraz obraz potrzeb i chęci dziecka. A także ze względu na fakt, iż jestem aktywna fizycznie – lubię biegać, jeździć na rowerze, chodzić po górach oraz pływać. Uważam, że kwestia wychowania fizycznego już w przedszkolu pełni ważna rolę w kształtowania całego organizmu oraz rozwoju fizycznego, psychicznego oraz społecznego u dziecka. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym omówiona została sylwetka rozwojowa dziecka pięcioletniego, oraz stopień rozwiniętych umiejętności. Zdefiniowano pojęcie aktywności fizycznej, ruchu, a także przedstawiono wpływ na dalszy rozwój dziecka. Zwrócono również uwagę na pozytywne aspekty aktywności fizycznej. W ostatnim podrozdziale opisano jak znaczącą rolą ogrywa nauczyciel, scharakteryzowano obszary oraz jego zadania w pracy z dziećmi. Zwrócono także szczególną uwagę na obecność nauczyciela podczas zajęć fizycznych. W drugim rozdziale opisano pięć scenariuszy zajęć dydaktyczno-edukacyjnych opierających się na tematyce aktywności fizycznej. Na koniec przedstawiono warunki realizacji projektu. W rozdziale trzecim opisana została definicja ewaluacji oraz samo diagnoza zajęć zrealizowanych w Niepublicznym Przedszkolu "Bajkowy Klub Malucha". Szczególnej analizie poddano zachowanie, zaangażowanie dzieci na tych zajęciach oraz pozytywne odczucia, jak zajęcia będą wspominać.