Aktywność plastyczna polegająca zarówno na recepcji, jak i samodzielnej kreacji wynika z naturalnej potrzeby dzieci. Jest ona jedną z najważniejszych form ekspresji dziecięcej. Dziecko może poprzez indywidualny dobór treści eksponować subiektywną wizję świata. Prace plastyczne nie są jedynie kompozycją barw i tekstur, ale są wyrazem osobowości oraz stosunku młodego człowieka do otaczającej go rzeczywistości. W pracy zwracam uwagę na znaczenie wychowania estetycznego w nauczaniu wczesnoszkolnym. Współcześnie programy szkolne często marginalizują realizację zajęć plastycznych. Nie wszyscy zdają sobie sprawę z tego, że korzystnie wpływają one na rozwój wyobraźni i indywidualnych zainteresowań. Można stwierdzić, że zajęcia plastyczne są również doskonałą formą terapii, a także sposobem na wprowadzanie i doskonalenie współpracy w grupie. W pierwszej części pracy przedstawiam rozważania teoretyczne począwszy od rozwoju psychofizycznego dziecka w młodszym wieku szkolnym. Następnie wyjaśniam definicje: wychowanie estetyczne, fantazja, twórczość i wyobraźnia. Zwracam uwagę na ich znaczenie w konstruowaniu się wiedzy o otaczającym świecie. W tej części opisuję także etapy rozwoju wyobraźni oraz wskazuję na metody jej kształtowania. Rozdział pierwszy kończę dokładną analizą odnoszącą się do tego, jaki powinien być nauczyciel w nauczaniu wczesnoszkolnym, z zaakcentowanie jego osobowości i kompetencji służących stymulowaniu rozwoju uczniów. W drugiej części prezentuję autorski projekt działań edukacyjnych, składający się z pięciu scenariuszy oraz przedstawiam warunki jego realizacji w Szkole Podstawowej nr 76 we Wrocławiu. Natomiast w ostatnim rozdziale dokonałam ewaluacji projektu z uwzględnieniem autodiagnozy.

Temat mojej pracy jest ściśle związany z zabawą. Rozrywka jest wartościową działalnością, która spełnia wiele cennych funkcji. Wzbogaca wiedzę, prowadzi do przezwyciężania trudności, uczy współpracy, a także wiele innych. Jest obecna w życiu każdego człowieka. Wybór zagadnienia był spowodowany osobistymi doświadczeniami, zebranymi podczas praktyk. Tematyka zabawy jest w literaturze obszernie opisana, mimo to chciałam osobiście zgłębić tą dziedzinę. W pracy zaprezentowałam ujęcie teoretyczne mojego tematu, a także przedstawiłam autorski projekt edukacyjny. W pracy przedstawiłam różne ujęcia definicyjne swobodnej aktywności dzieci. Opisałam również funkcje, jakie pełni zabawa w życiu dziecka. Przedstawiłam także różne rodzaje zabaw. W pracy przedstawiłam ogólno przyjęte zasady jakie świadczą o swobodnej aktywności dziecka. Zainteresowałam się także jedną z głównych cech zabawy, jaką jest przyjemność. Praca składa się z trzech rozdziałów i aneksu. W pierwszym podrozdziale, części pierwszej przedstawiłam psychofizyczny rozwój dziecka znajdującego się w wieku przedszkolnym. Zawarłam w nim opis sfery fizycznej, emocjonalnej, społecznej, a także umysłowej. W drugim podrozdziale opisałam teoretyczne ujęcie tematu. Trzeci podrozdział odnosi się do sylwetki nauczyciela. Przedstawiłam w nim funkcje jakie spełnia w życiu każdego dziecka, a także role jakie odgrywa. Drugi rozdział zawiera autorki projekt edukacyjny. W ostatnim zawarłam teoretyczny ujęcie ewaluacji, a także przedstawiłam własne refleksje po przeprowadzeniu zajęć. Zabawa odgrywa ważną rolę w życiu każdego człowieka. W wieku przedszkolnym jest jedną z podstawowych działalności dziecka, która pozwala mu lepiej zrozumieć otaczający go świat. Celem mojej pracy było przybliżenie roli zabawy dziecka w wieku przedszkolnym.

W pracy podjęte zostało niezwykle aktualne w XXI wieku zagadnienie, jakim jest problem tolerancji i jej braku, w odniesieniu do życia w społeczeństwie o charakterze wielokulturowym. Praca rozpoczyna się wstępem, zawierającym osobiste doświadczenia związane z postawami uczniów względem różnorodności obejmującej różne płaszczyzny, takie jak: niepełnosprawność, odmienność religijna, kulturowa, status materialny, a także opisuje motywację skłaniającą do podjęcia tego tematu. Następnie przeprowadzona została analiza wybranych pozycji literatury dotyczącej sylwetki rozwoju psychofizycznego dziecka w grupie wiekowej, w której realizowany był projekt, omówienie roli nauczyciela oraz teoretyczne przedstawienie istoty tolerancji oraz wielokulturowości. W drugim rozdziale znajduje się autorski projekt, który został oparty na założeniu, że jednym z decydujących czynników, wpływających na kształtowanie się postawy tolerancji jest edukacja w tym kierunku, dlatego głównym jego celem, który stanowił podstawę tworzenia scenariuszy, było wprowadzenie dzieci w świat różnych kultur, zainteresowanie ich różnorodnością, której mogą doświadczać dzięki spotkaniom z ludźmi z innych krajów. Projekt obejmuje sześć zajęć, które poprzedza teoretyczne omówienie założeń projektu edukacyjnego. Do pracy dołączone są scenariusze zajęć wprowadzających i podsumowujących oraz zajęć dotyczących konkretnych grup etnicznych: ludności plemienia Padoung z Tajlandii, plemienia Maronów z Surinamu, ludu Bemba z Zambii oraz rodzimych Kaszubów. Po zaprezentowaniu założeń projektu, podjęta została analiza warunków ich realizacji, a także ewaluacja zajęć opartych na przedstawionych scenariuszach oraz zakończenie zawierające podsumowanie części teoretycznej i projektowej. Do pracy dołączona została bibliografia, netografia oraz aneksy.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Nieśmiałość jako bariera kariery szkolnej dzieci w klasach I – III szkoły podstawowej”, która jest zjawiskiem powszechnym i uniwersalnym. Utrudnia ona uczniom realizacje stawianych sobie przez nich celów oraz uzyskiwanie osiągnięć szkolnych. Jest także źródłem niskiego poczucia własnej wartości, braku wiary we własne możliwości, a także sprawia trudność w nawiązywaniu kontaktów, ogranicza umiejętność współpracy. Dzieci nieśmiałe bardzo często podporządkują się innym, nie wypowiadając przy tym własnego zdania bądź opinii na dany temat. Poprzez lęk przed negatywną opinią innych, boją się one mimowolnie zgłaszać do odpowiedzi, prosić kolegów bądź nauczycieli o ponowne wytłumaczenie nie zrozumianego przez nich materiału lekcji. Tracą one przy tym bardzo dużo, co odzwierciedla się w postaci słabych ocen oraz niskiej samoocenie. Celem mojej pracy jest zwalczenie nieśmiałości u dzieci w taki sposób, aby mogły one cieszyć się swoim dzieciństwem. Ważne jest dla mnie to, aby osiągały sukcesy szkolne, posiadały wielu przyjaciół oraz aby śmiało wypowiadały własne zdanie nie bojąc się negatywnych opinii innych. Przeprowadzając opracowany przeze mnie projekt w Szkole Podstawowej nr 38 we Wrocławiu w klasie III b, do której uczęszcza czterech nieśmiałych uczniów stosowałam takie metody wychowawcze jak metody aktywizujące, dramę, pantomimę, burzę mózgów, mapę pamięciowa, zabawy ruchowe, zajęcia plastyczne oraz opis. Pracując na formach wychowawczych takich jak praca indywidualna, w parach oraz grupach, zachęciłam dzieci wstydliwe do aktywnego uczestnictwa z zajęciach i zabawach, które pokonują granicę nieśmiałości. Dzięki nim zwalczały one barierę z związku z wystąpieniami i wypowiedziami publicznymi, wzmocniły pewność siebie, poczucie własnej wartości oraz możliwości, rozwinęły umiejętność współpracy oraz komunikacji interpersonalnej. Wszystkie te wymienione, przeze mnie czynniki są bardzo istotne z zwalczeniu nieśmiałości u dzieci, ponieważ poprzez brak działań naprawczych, może się ona pogłębiać, czego skutki mogą ciągnąc się za dziećmi latami. Wszystkie dzieci chętnie brały udział w zaplanowanych przeze mnie zajęciach. Te bardziej nieśmiałe, początkowo niepewnie, nieco lękliwie podchodziły do wspólnych zabaw, lecz na drugich już zajęciach z pięciu zaplanowanych, stawały się pewniejsze siebie, bardziej otwarte na kontakty z innymi. Podczas ostatniego spotkania, trudno było już zauważyć, iż borykają się one z takim problemem jakim jest nieśmiałość.

Tematem mojej pracy jest: „Minimalizowanie zachowań agresywnych u dzieci w klasie 5 Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Radwanicach”. Problem poruszony w pracy dotyczy zjawiska agresji wśród uczniów. Cała praca składa się ze wstępu, rozdziału opisującego rozwój dziecka, rozdziału dotyczącego instytucji szkoły podstawowej, rozdziału zawierającego informacje o Szkole Podstawowej w Radwanicach, rozdziału opisującego problem zjawiska agresji wśród uczniów, a także metod wychowawczych stosowanych w pracy z uczniami. Następnie w pracy znajduje się wstęp do projektu, scenariusze zajęć, ewaluacja i zakończenie. U dzieci będących w okresie adolescencji następują liczne zmiany, zarówno pod względem psychicznym jak i fizycznym. Są one wzajemnie powiązane. We wczesnej adolescencji pojawia się u dzieci wiele negatywnych emocji. Wpływ na to ma zmienność hormonalna, zachodząca w tym czasie. Wszelkie zmiany biologiczne w różny sposób wpływają na kontakty z innymi ludźmi. Nieumiejętność radzenia sobie ze swoimi emocjami, a także trudności w wyrażaniu własnych poglądów, czy też nieumiejętność skutecznego rozwiązywania sytuacji spornych prowadzi do zachowań agresywnych. Zachowania agresywne mogą przyjmować formę fizyczną, bądź słowną. Przyczyn występowania zachowań agresywnych jest wiele. Zależy to od indywidualnych uwarunkowań biologicznych, charakteru, temperamentu, a także od doświadczeń życiowych dziecka. Gniew, strach i złość to emocje towarzyszące każdemu człowiekowi. Są one źródłem informacji o nas samych. Brak racjonalnego, spokojnego myślenia opartego na poszukiwaniu przyczyn, analizowaniu sytuacji i przewidywaniu skutków doprowadza do aktów agresji. W każdej klasie, rodzinie, otoczeniu bliższym i dalszym może pojawić się agresor i ofiara. Zachowania agresywne niosą ze sobą bardzo poważne skutki zarówno psychiczne jak i fizyczne. Skutki psychiczne to zaburzenia snu, niepokoje psychiczne, poczucie lęku i bezradności, depresja, niska samoocena. Do skutków fizycznych możemy zaliczyć okaleczenia, siniaki, uszkodzenia ciała. Skutkiem są także wszelkie szkody materialne takie jak np. uszkodzenia sprzętów, wybite szyby, ogólne zniszczenia pomieszczeń. Skutki zachowań agresywnych odczuwają także świadkowie tych zdarzeń. Mają w sobie poczucie winy poprzez nieumiejętność pomocy danym osobom. W pracy zawarłam pięć scenariuszy zajęć. Każdy z nich ma za zadanie wyposażyć dziecko w wiedzę na temat zachowań agresywnych, sposobów ich rozpoznawania i minimalizowania. Tematy scenariuszy zajęć są następujące: „Mój własny obraz agresji.”, „Moje myśli i emocje.”, „Prawidłowe sposoby rozwiązywania konfliktów.”, „Moja klasa to nie dżungla .”, „Budujemy mur przyjaźni i równości.” Elementem wspólnym wszystkich scenariuszy jest tworzenie przez dzieci tzw. „Koszulek Antyagresorek”. Każde z dzieci otrzymuje koszulki na pierwszych zajęciach. Po każdych kolejnych spotkaniach zapisuje na nich swoje własne skojarzenia, myśli dotyczące tematu poruszanego na zajęciach. Mogą być

Celem niniejszej pracy dyplomowej było ukazanie złożoności problemu niepowodzeń szkolnych z jakimi stykają się wychowankowie w wieku 7-9 lat z Wielofunkcyjnej Placówki Opiekuńczo-Wychowawczej w Bierutowie oraz przedstawienie sposobów ich przezwyciężania. Autor w części projektowej skupił się na jednej z wielu możliwości walki z niepowodzeniami szkolnymi, mianowicie na wzmacnianiu poczucia własnej wartości tychże podopiecznych. Pierwszy rozdział opisuje rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym w aspekcie fizycznym, poznawczym, społecznym, emocjonalnym i moralnym. Autor podkreśla jak ważne jest, aby rozwój w każdej z tych sfer przebiegał prawidłowo, a przede wszystkim harmonijnie, tylko wtedy możliwe będzie osiągnięcie sukcesu przez dziecko w procesie edukacji. Drugi rozdział skupia się na charakterystyce problemu niepowodzeń szkolnych, opisane zostały tutaj ich pojęcie i rodzaje. Wyróżnione zostały także przyczyny występowania tegoż problemu, a wśród nich także zaniżone poczucie własnej wartości i brak wiary we własne możliwości. Autor w tym rozdziale zawarł również skutki jakie problem ten wywołuje u dziecka oraz metody zapobiegania i zwalczanie niepowodzeń szkolnych z jakimi stykają się uczniowie w młodszym wieku szkolnym. Trzeci rozdział jest opisem wielofunkcyjnych placówek opiekuńczo wychowawczych czyli typów jakie składają się na tą placówkę: interwencyjny, socjalizacyjny, rodzinny i specjalistyczno-terapeutyczny, opisana została kadra pracownicza, która tworzy tą placówkę , ich rola i zadania. Rozdział ten zawiera także informacje na temat zobowiązań jakie ta placówka posiada, wobec swoich podopiecznych. Czwarty rozdział opisuje Wielofunkcyjną Placówkę Opiekuńczo-Wychowawczą w Bierutowie, mianowicie, krótko charakteryzuje historię jej powstania i funkcjonowania, kadrę pracowniczą oraz specyfikę wychowanków w niej przebywających. Pokrótce omówiony został w tym rozdziale plan dnia, a także opisane zostały informacje jakie znajdują się w teczkach wychowanków. Piąty rozdział stanowi opis metod jakie wykorzystane zostały podczas realizacji projektu mającego na celu wzmacnianie poczucia własnej wartości. Ostatnia część jest częścią projektową i zawiera pięć scenariuszy zajęć, ukierunkowanych wzmacnianie poczucia własnej wartości u dzieci.

Praca dotyczy kształtowania nawyków higieniczno – kulturalnych u dzieci czteroletnich. Zarówno jeden, jak i drugi aspekt są bardzo ważne i nie pozostają bez wpływu na przyszłość dziecka, dlatego już od wczesnych lat należy wskazać właściwe zachowania. Dzieci w wieku przedszkolnym przychodząc do placówki mając często nieodpowiedniego nawyki wyniesione z domu, dotyczące niewłaściwego dbania o higienę osobistą, bezpieczeństwo, czy kulturalne zachowanie. W tym czasie rolą nauczyciela jest przybliżenie dzieciom, jak powinny się właściwie troszczyć o siebie i korygować wcześniejsze błędy. O tym właśnie piszę we wstępie pracy, w którym przedstawiam, jak ważne jest wdrażanie dzieci do troski o higienę i kulturalne zachowania. W pierwszym rozdziale pracy skupiłam się na przedstawieniu sylwetki dziecka w wieku przedszkolnym – jego rozwoju fizycznym, psychicznym i emocjonalnym. Następnie przeszłam do przeanalizowania roli nauczyciela i jego wpływu na edukację zdrowotną. W ostatnim podrozdziale przybliżyłam problem zasygnalizowany w temacie mojej pracy. Rozdział drugi dotyczy autorskiego projektu edukacyjnego. Przedstawiłam w nim teoretyczne ujęcie projektu, a także cel mojego projektu. Skupiłam się na pięciu obszarach: dbania o higienę osobistą, utrzymywania porządku i poszanowania dla zabawek, poszerzania wiedzy o bezpieczeństwie na drogach, wyrabiania odpowiedniego zachowania przy stole, sprzątania środowiska. Każdy z nich uwzględniłam w scenariuszach, a następnie w zajęciach przeprowadzanych na ich podstawie. Dla wzmocnienia atrakcyjności zajęć wprowadziłam postać misia Teodora, z którym dzieci odkrywają zagadki zdrowia i bezpieczeństwa. Po przedstawieniu projektu wskazałam kontekst sytuacyjny, w którym był on realizowany. Rozdział trzeci to ewaluacja mojego projektu. Podobnie jak w rozdziale drugim, na początku przedstawiłam teoretyczne ujęcie procesu ewaluacji. Następnie odniosłam się bezpośrednio do przeprowadzonych zajęć. Opisuję ich przebieg, mocne oraz słabe strony projektu i efekty mojej współpracy z dziećmi. Zakończenie to ogólne podsumowanie zarówno części teoretycznej, jak i praktycznej pracy. Podkreślam w nim wagę literatury oraz stanowiska wybranych badaczy pedagogiki. Jednakże najważniejsze jest to, by dzieci same mogły doświadczyć tego, co powinny zrobić, aby być zdrowym i bezpiecznym.

Praca licencjacka, pod tytułem "Kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych dzieci w wieku przedszkolnym", dotyka problemu otyłości wśród dzieci i młodzieży oraz zaniechania w toku edukacji kształtowania takowych nawyków i uświadamiania o potrzebie ich wdrażania. Praca składa się z trzech rozdziałów, bibliografii oraz aneksów. We wstępie zawiera się uzasadnienie wybrania tego właśnie tematu i zarys problemu związanego z prawidłowym odżywianiem. W pierwszym rozdziale omówiony jest rozwój dzieci w wieku przedszkolnym w następujących obszarach: fizycznym, umysłowym, społecznym i emocjonalnym. Następnie poruszone jest zagadnienie roli nauczyciela w edukacji dzieci, jak i w nauce prawidłowych nawyków odżywiania. Na koniec pierwszego rozdziału omówione zostało ujęcie definicyjne tematu pracy, zawierające wyjaśnienia najważniejszych terminów. Drugi rozdział pracy zawiera autorski projekt edukacyjny (założenia projektu oraz 7 scenariuszy zajęć przeprowadzonych w ramach praktyk). W trzecim rozdziale znaleźć można ewaluację własnych działań edukacyjnych, zawierającą przemyślenia i autorefleksje na temat przeprowadzonych zajęć. Pracę zamyka zakończenie, a w nim podsumowanie całej pracy z zaakcentowaniem najważniejszych kwestii.

Wiek przedszkolny to etap, w którym zachodzi największy rozwój we wszystkich sferach życia. Dziecko rozwija się najpełniej, kiedy wychowanie w gronie rodzinnym jest zbieżne z wychowaniem instytucjonalnym. Za prawidłowy rozwój dziecka w placówce przedszkolnej w głównej mierze odpowiedzialny jest nauczyciel wychowania przedszkolnego. Nowoczesny nauczyciel powinien wiedzieć jakie zabawki umożliwią optymalny rozwój, przy zachowaniu podstawowych zasad bezpieczeństwa oraz jak dobrać zabawki w zależności od rodzaju grupy dzieci aby swobodne zabawy dziecięce nie były monotonne i bezcelowe.Ciekawą koncepcją okazały się obserwacje swobodnych zabaw dzieci bez dostępu do zabawek. Pedagodzy, dostosowujący się do ciągłych przemian coraz częściej czują się zagubieni, nie wiedzą jakim torem podążać, w jaki sposób pracować aby zachować ciągłość, konsekwentnie realizować założone cele i sprostać wymaganiom rodziców oraz dzieci, stanowiących prawdopodobnie kolejną cywilizację. Zabawki są elementami tworzącymi dziecięcą rzeczywistość. To od nich zależny jest ich rozwój intelektualny i ruchowy oraz odkrywanie swoich pasji. Często uznaje się, że zabawki to elementy zaprojektowane i wykonane zgodnie z potrzebami dziecka i wyłącznie dla jego użytku. Jest to jednak pojęcie mylne, szczególnie ze względu na fakt, że nie każde pokolenie miało do takich rzeczy dostęp. Zabawki to nieodłączny element dziecięcego otoczenia, który wywołuje chęć zabawy, prowadzącej do zdobycia doświadczeń, wpływających na przebieg procesu socjalizacji. Patrząc na nie przez pryzmat czasu można dostrzec, że ich jakość oraz funkcje, w zależności od sytuacji politycznej i ekonomicznej, ulegają ciągłym zmianom. Środki dydaktyczne są jednym z czynników wpływających na jakość kształcenia, tempo przyswajania wiadomości i umiejętności, stopień zrozumienia tematu oraz osobiste doświadczenia dziecka. Istnieją różne podziały środków dydaktycznych, jednak nasłynniejsze klasyfikacje przypisuje się Czesławowi Kupisiewiczowi i Wincentemu Okoniowi. Główne kryterium podziału stanowią tu rodzaje eksponowanych bodźców. Niezależnie od wszelkich czynników, zawsze należy pamiętać o tym, aby środki dydaktyczne wykorzystywać w sposób umiarkowany i umiejętny. Zbytnie przesycenie zajęć środkami dydaktycznymi może spowodować, że poznawany materiał stanie się mniej jasny a w umyśle dziecka zamiast uporządkowanych informacji zacznie krążyć obraz kolorowych przedmiotów użytych podczas zajęć. Żyjemy w czasach, w których mass-media są wszechobecne, stąd też praca nauczycieli wychowania przedszkolnego powinna uwzględniać racjonalne ich wykorzystanie i zapoznawanie z nimi dzieci od najmłodszych lat. W literaturze naukowej pojawiły się już pierwsze propozycje wykorzystania urządzeń elektronicznych w placówkach przedszkolnych. Środkami dydaktycznymi, w wyjątkowych sytuacjach mogą stać się również zabawki. Jako przykład może posłużyć tu wykorzystanie lalki, czy figur zwierząt przez nauczyciela wychowania przedszkolnego podc

Temat pracy to wykorzystanie gier i zabaw dydaktycznych do rozwijania umiejętności ortograficznych uczniów klasy III. W pracy zajęłam się obszarem edukacji polonistycznej- ściślej ortografią, ponieważ jest to ważny aspekt kształcenia, a uczniowie mają niewystarczające umiejętności w zakresie prawidłowej pisowni. Moim celem nadrzędnym jest rozwijanie umiejętności ortograficznych oraz zmotywowanie uczniów do ich pogłębiania przez wykorzystanie w zajęciach gier i zabaw dydaktycznych. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii i aneksów. Wstęp stanowi wprowadzenie do tematyki pracy, przedstawia ogólne zagadnienia i pokrótce opisuje kolejne rozdziały. Pierwszy rozdział, który składa się z pięciu podrozdziałów, to zaprezentowanie problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Dwa pierwsze podrozdziały odnoszą się do rozwoju poznawczego i emocjonalno-społecznego oraz kształtowania się osobowości ucznia w młodszym wieku szkolnym. Następne dwa dotyczą ortografii. Pierwszy przedstawia cele, założenia i treści programowe w nauczaniu ortografii na I etapie edukacji. Drugi odnosi się do trudności spowodowanych czynnikami zewnętrznymi i wewnętrznymi w nauce w tym zakresie. Ostatni- piąty podrozdział ukazuje znaczenie gier i zabaw w edukacji ucznia w młodszym wieku szkolnym. Szczególnie wskazuje na rolę gier i zabaw dydaktycznych w rozwijaniu umiejętności ortograficznych. Rozdział drugi to prezentacja projektu własnych działań edukacyjnych "Z ortografią w świat". Prezentuje on założenia projektu, cele, wybrane strategie edukacyjne oraz model, zgodnie z którymi zaprojektowane są kolejne scenariusze. Następnie przedstawia cztery scenariusze. Na zakończenie rozdziału ukazany jest kontekst własnych działań edukacyjnych, czyli krótki opis Szkoły Podstawowej nr 1 im. III Tysiąclecia w Sycowie oraz charakterystyka klasy, w której został przeprowadzony projekt. Rozdział trzeci to ewaluacja projektu działań edukacyjnych. Składa się on z dwóch podrozdziałów. Pierwszy, teoretyczny, przedstawia funkcje, cechy, etapy, rodzaje i techniki ewaluacji edukacyjnej. Odnosi się on do refleksji, która powinna towarzyszyć nauczycielowi podczas pracy oraz istoty ewaluacji w jego działaniu. Drugi przedstawia kryteria, jakie przyjęłam do dokonania autoewaluacji, opis kolejnych zajęć wzbogacony o własną refleksję, a także odwołuje się do trudności i sukcesów odniesionych podczas realizacji projektu. W zakończeniu pracy przedstawione jest podsumowanie projektu własnych działań edukacyjnych. Występuje w nim odniesie do przeprowadzonej ewaluacji oraz zostają wyciągnięte wnioski dla przyszłej pracy w zawodzie nauczyciela. Po zakończeniu zaprezentowana jest bibliografia, netografia oraz aneksy przedstawiające wybrane wytwory prac uczniów, zastosowane techniki ewaluacji, quiz ortograficzny oraz propozycje słowniczków.

Praca ma charakter projektowy i składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Pierwszy rozdział zawiera wyjaśnienie teoretycznych zagadnień. Powstał w oparciu o literaturę przedmiotową. Składa się z trzech podrozdziałów. Pierwszy charakteryzuje rozwój poznawczy dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi skupia się czynnikach niezbędnych do opanowania znajomości zasad ortograficznych oraz interpunkcyjnych. Przybliża cel oraz istotę gramatyki i ortografii jako obszaru edukacji polonistycznej. Ponadto, wyznacza zasady którymi powinien kierować się nauczyciel uprzystępniając trudne dla uczniów treści. W trzecim podrozdziale zostały scharakteryzowane multimedia. A dokładniej ich funkcje, właściwości, oraz opis tych, które najczęściej spotykane są w szkołach. W pierwszym podrozdziale części drugiej przybliżone są cele projektu działa edukacyjnych. Ponadto opisane są zasady teorii konstruktywistycznej, które odchodzą od tradycyjnego podejścia do nauczania. Drugi podrozdział zawiera projekt „Nie taka nudna ortografia i interpunkcja”, w którym przedstawione są koncepcje zajęć zawarte w czterech scenariuszach. Mają one charakter ogólny, więc mogą być przeprowadzane w różnych placówkach zaopatrzonych w sprzęt multimedialny. Ostatnim elementem jest kontekst sytuacyjny podjętych działań edukacyjnych, a więc opis placówki, w której zrealizowany został projekt. Zagadnienia trzeciego rozdziału dotyczą ewaluacji. Zawarte są w dwóch podrozdziałach. W pierwszym ukazane są teoretyczne zagadnienia, a dokładniej definicja, etapy, oraz rodzaje ewaluacji. Ponadto, opisana została rola ewaluacji w pracy nauczyciela bazującego na teorii refleksyjnego praktyka oraz rola krytycznego przyjaciela. Drugi podrozdział zawiera opis przebiegu zajęć projektu działań edukacyjnych wraz z refleksją nad własnym działaniem.

Tematem mojej pracy jest Budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby przez dzieci 5-letnie. Problematyka pracy dotyczy rozwoju emocjonalnego. Struktura pracy ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. We wstępie znajdują się informacje dotyczące podstawowych celów pracy i krótki opis pracy. Pierwszy rozdział dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze pedagogicznej, drugi stanowi prezentację projektu własnych działań edukacyjnych Jestem wyjątkową osobą, trzeci natomiast dotyczy ewaluacji w pracy nauczyciela oraz własnej refleksji. Zakończenie jest podsumowaniem całej pracy i refleksją nad nią. W rozdziale pierwszym opisany jest rozwój społeczno-emocjonalny dzieci 5-letnich. Zawarte są również informacje dotyczące rozumienia pojęcia obrazu własnej osoby, na który składają się poczucie własnej wartości, samowiedza, ,,ja” idealne oraz podmiotowość. Przedstawiono definicje oraz rolę poczucia własnej wartości w życiu człowieka. Szczególną uwagę poświęcono wpływowi dorosłych i rówieśników na kształtowanie się pozytywnej samooceny u dzieci. W rozdziale drugim przedstawiono cele i założenia projektu własnych działań edukacyjnych Jestem wyjątkową osobą, który ukierunkowany jest na budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby oraz rozwijaniu poczucia własnej wartości przez dzieci 5-letnie. Wykorzystane zostały koncepcje podmiotowości i konstruktywizmu. W projekcie zastosowano strategie pracy we współpracy, która pozwala rozwijać się dzięki wzajemnym interakcjom. Sposobem na osiągnięcie założonych celów jest wykorzystanie metod aktywizujących podczas prowadzenia zajęć. Koncepcje zajęć zawarto w pięciu scenariuszach, które opierają się głównie na aktywnościach, gdzie dzieci poznają swoje mocne strony i mogą wyrazić siebie, chociażby za pomocą dramy i prac plastycznych. Kontekst sytuacyjny opisujący placówkę, w której został zrealizowany projekt, tłumaczy modyfikacje, które zostały dokonane w projekcie. W rozdziale trzecim opisana została rola ewaluacji w pracy nauczyciela. Dokonując swojej ewaluacji bazowałam na teorii refleksyjnego praktyka. Analizowałam zajęcia podczas ich trwania i po ich zakończeniu. Kryterium mojej ewaluacji są cele. Dokonuję refleksji tego czy cele jakie sobie założyłam zostały osiągnięte, czy procedury osiągania celów zostały odpowiednio dobrane oraz jak ja się sprawdziłam w roli nauczyciela.

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie gier i zabaw konstrukcyjnych do rozwijania umiejętności geometrycznych dzieci 5-letnich na przykładzie projektu działań edukacyjnych. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji matematycznej, obejmując dział geometrii. Struktura pracy ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zostały zawarte informacje na temat rozwoju społeczno-emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym. Dojrzałość tego typu rozwoju jest istotna podczas funkcjonowania dziecka w różnych środowiskach, ponieważ najczęściej podawanymi przykładami braku gotowości szkolnej jest niezaradność społeczna i brak dojrzałości emocjonalnej. Jeśli start szkolny jednak powiedzie się, lata spędzone na nauce będą równie przyjemne jak wcześniejsze. Dlatego też rozwój społeczno-emocjonalny ma niezwykle istotny wpływ na efekt mojej pracy. W kontekście tematu potrzebne jest rozpatrzenie założeń i celów edukacji matematycznej na I etapie edukacji z uwzględnieniem działu geometrii, na której opiera się temat pracy. Dział ten częściowo pominięty w podstawie programowej wychowania przedszkolnego, jest równie ważny jak pozostałe działy matematyki, co starałam się udowodnić. Zapoznanie się z rolą gier i zabaw w rozwoju dziecka, szczególną uwagę poświęcając pojęciu konstrukcji w odniesieniu do tematu pracy stanowi ostatni podrozdział pierwszej części pracy. Omówienie tego rodzaju aktywności ma za zadanie pokazać ich istotę i wartość w rozwoju dziecka. Gry i zabawy mogą być doskonały sposobem do pogłębiania wiedzy z każdej dziedziny nauki, w tym też geometrii. W rozdziale trzecim opisana została rola ewaluacji w pracy nauczyciela, ponieważ dobrze zaplanowana i przeprowadzona ewaluacja dostarcza informacji na temat przebiegu działań. Bazując na teorii refleksyjnego praktyka przyjęłam założenia ewaluacji formatywnej, rekonstruując działania w czasie ich trwania, co polegało na bieżącym rozwiązywaniu problemów związanych z procesami organizacyjnymi, społecznymi i kulturowymi. A także ewaluacji końcowej, będącej formą podsumowania działań i poszukiwaniu ich wartości. Dokonałam opisu przebiegu zajęć i ich refleksji, co umożliwiło dokonanie pełnej oceny pracy.

Tematem mojej pracy jest „Wykorzystanie gier zespołowych w kształtowaniu postaw społecznych dzieci w klasie III na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji społecznej oraz wychowania fizycznego, a dotyczy dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, w których pierwszy dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu, drugi założeń i prezentacji projektu, a trzeci ewaluacji podjętych działań. W części pierwszej zawarto wyjaśnienia zagadnień teoretycznych. Składa się ona z trzech podrozdziałów. Pierwszy podrozdział dotyczy kształtowania postaw społecznych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W drugim zwrócono uwagę na gry zespołowe w wychowaniu fizycznym na pierwszym etapie kształcenia. Trzeci podrozdział natomiast charakteryzuje uwarunkowania rozwoju społecznego, emocjonalnego i fizycznego dziecka. Podrozdział pierwszy części drugiej przedstawia cele projektu „Każdy mocny, razem mocniejsi!”, który oparty jest na założeniach konstruktywistycznych. W kolejnym podrozdziale zaprezentowany został projekt działań edukacyjnych, który składa się z czterech scenariuszy dla uczniów klasy III. Mają one charakter ogólny, mogą więc zostać przeprowadzone w różnych placówkach. Stryktura scenariuszy została oparta na metodzie projektów. W ostatnim podrozdziale zawarty został kontekst sytuacyjny działań edukacyjnych, a więc opis placówki oraz grupy uczniowskiej. Rozdział trzeci odnosi się do ewaluacji działań edukacyjnych podjętego projektu. Część pierwsza charakteryzuje teoretyczne podstawy ewaluacji w pracy nauczyciela. Zawarta została tu definicja, cele, założenia, rodzaje ewaluacji oraz koncepcji nauczyciela jako refleksyjnego praktyka. Natomiast drugi podrozdział dotyczy ewaluacji własnych działań edukacyjnych.

W pierwszym rozdziale niniejszej pracy przedstawione zostały założenia teoretyczne edukacji środowiskowej, przybliżony został jeden z celów tej edukacji jakim jest uwrażliwianie dzieci na otoczenie, w tym elementy środowiska w którym żyją oraz przedstawiona została sylwetka rozwojowa dziecka w wieku wczesnoszkolnym (uczęszczającego do klasy trzeciej). W drugim rozdziale pracy został zaprezentowany projekt działań edukacyjnych „Rośliny mają moc”, jego cele i założenia oraz kontekst sytuacyjny realizacji zajęć. W ostatnim, trzecim rozdziale opisane zostało znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela oraz ewaluacja własnych działań edukacyjnych podjętych podczas realizacji projektu. Polegała ona na ocenie własnego przygotowania do przeprowadzenia projektu; wskazaniu elementów, które sprawiły najwięcej trudności, zastosowanych metod ewaluacji, wszelkich zakłóceń jakie wystąpiły w trakcie zajęć i sposobów radzenia sobie z nimi oraz opisaniu przebiegu współpracy z nauczycielem-opiekunem praktyki w szkole.

Problematyka pracy dotyczy kształtowania postawy odpowiedzialności w trzech wymiarach - mikrozasięgu, średnim zasięgu oraz makrozasięgu. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Kolejny zawiera prezentację projektu własnych działań edukacyjnych, pod tytułem “Drzewo odpowiedzialności”. W trzecim rozdziale dokonałam ewaluacji realizowanego projektu. W kontekście pierwszego podrozdziału ważne jest uwzględnienie rozwoju społeczno - moralnego i emocjonalnego dziecka w młodszym wieku szkolnym. W drugim podrozdziale skupiłam uwagę na procesie komunikacji. Kształtowanie postaw zachodzi dzięki zrozumieniu i wykorzystaniu wiedzy na temat działania poszczególnych ogniw modelu komunikacyjnego. Szczególną uwagę zwróciłam na nadawcę, który pełni w procesie komunikowania znaczącą rolę. Przedstawiłam cechy, warunkujące jego sukcesywne działanie nakierunkowane na osiąganie zamierzonych celów. Kolejny podrozdział traktuje o odpowiedzialności jako wartości i postawie. Jej charakterystykę przeprowadziłam z punktu znaczenia dla pedagogiki. Opisałam znane koncepcje odpowiedzialności. Na bazie twierdzeń Kurta Tchorzevskiego doszłam do wniosku, że zastosowanie pracy w małych grupach sprzyja kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Zdecydowałam, że wykorzystam ją jako podstawową strategię dydaktyczną stosowaną w praktyce szkolnej. Czwarty podrozdział zawiera zasady, metody i techniki sprzyjające kształtowaniu postawy odpowiedzialności u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Skupiłam się na wyjaśnieniu pojęć związanych z dyscypliną oraz przedstawiłam modele postępowania wykorzystujące jej różne aspekty. W rozdziale drugim opisuję cele i założenia projektu działań edukacyjnych oraz go prezentuję. Uwzględniłam także kontekst działań edukacyjnych. Moim nadrzędnym celem było kształtowanie postawy odpowiedzialności poprzez pracę w małych grupach oraz integrację wiedzy z zakresu trzech kategorii odpowiedzialności. W tym celu koncepcję zajęć zawarłam w czterech głównych scenariuszach. Uczniowie podejmują temat odpowiedzialności osobistej, potem grupowej, a na końcu globalnej. Projekt osadza się na założeniach pedagogiki humanistycznej. Wykorzystałam teorię Pedagogiki Postaci oraz konstruktywizmu. Założeniem projektu jest to, że integracja wiedzy uczniów skupia się wokół integracji problemów oraz kompetencji kluczowych. Rozwijanie kompetencji kluczowych odbywa się poprzez współpracę, zachęcanie do myślenia naukowego oraz doskonalenie umiejętności komunikowania się. Projekt został stworzony na bazie komunikacyjnego modelu zajęć. Wiodącą strategią jest praca w małych grupach, sprzyjająca kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Skupiłam się na jej dokładnym przedstawieniu, włącznie z uwzględnieniem zasad pracy w grupie, kryteriów podziału, pełnionych przez członków funkcji, oraz roli nauczyciela facylitatora. Zajęcia mają charakter ogólny i przeznaczone są do prowadzenia w

Temat mojej pracy to „Wykorzystanie wybranych technik plastycznych do rozwijania wyobraźni dzieci na przykładzie projektu działań edukacyjnych w grupie przedszkolnej”. Jej problematyka mieści się w obszarze edukacji plastycznej. Do podjęcia owej tematyki zmotywowały mnie własne obserwacje podczas pracy z dziećmi oraz zainteresowania. W dobie Internetu, interaktywnych zabawek oraz telewizji odnoszę wrażenie, że kwestia swobodnej twórczości i kreatywności u dzieci jest spychana na dalszy plan. Dzieci niestymulowane same nieczęsto działają kreatywnie. Swoim projektem chciałam zmotywować dzieci do samodzielnej pracy nie tylko na terenie przedszkola, ale także po za nim. Za cel postawiłam sobie także przedstawienie przedszkolakom alternatyw na spędzenie wolnego czasu oraz rozwijanie ich postawy twórczej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia teoretyczny aspekt rozwoju fizycznego oraz wyobraźni dziecka, a także jego twórczości w edukacji plastycznej. Skupiłam się na psychologii rozwojowej dziecka przedszkolnego w kontekście rozwijania jego wyobraźni oraz kreatywnego myślenia. W jego drugiej części natomiast przedstawiona jest sytuacja aktualnej edukacji plastycznej w przedszkolach oraz jej rola w rozwijaniu twórczości dziecka. W drugiej części pracy natomiast przedstawiony został projekt działań edukacyjnych – „Mały artysta w krainie wyobraźni”, jego cele, założenia oraz kontekst sytuacyjny, w jakim został zrealizowany. Jako strukturę zajęć wybrałam dzień aktywności, gdyż wydał mi się on najodpowiedniejszy dla pracy z grupą przedszkolną w kontekście zaplanowanych przeze mnie działań. Ostatni rozdział jest poświęcony jest ewaluacji pracy nauczyciela. Pierwsza część opisuje teoretyczny aspekt ewaluacji w oparciu o literaturę, natomiast druga część przedstawia ewaluację własnych działań edukacyjnych.

Tematem mojej pracy jest rola emocji w życiu dzieci w wieku przedszkolnym oraz umiejętność wyrażania ich w odpowiedni do danej sytuacji sposób. Poszerzanie ich świadomości w obrębie prawidłowego rozpoznawania emocji oraz wiedzy, jak sobie z nimi radzić, może zmniejszyć zachowania agresywne i pomóc im rozwijać kompetencje społeczne. Problematyka pracy mieści się w obszarze nauczania społeczno-emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym. Zwraca uwagę na istotę zdrowia emocjonalnego oraz wpływ zabawy na rozwój człowieka i kształtowanie w nim prospołecznych postaw. Wybór tematu jest związany z coraz większym problemem wzajemnej współpracy między dziećmi, napadami złości oraz ubóstwem językowym w zakresie mówienia o swoich przeżyciach i uczuciach. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech głównych rozdziałów. Pierwszy dotyczy problematyki mojej pracy w świetle literatury przedmiotu, drugi stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych, a trzeci ewaluacji moich działań. Projekt został przeprowadzony w całości w docelowej grupie pięciolatków i zawiera szczegółowy opis procesu osiągania moich celów. Możliwość jego ewaluacji pomogła mi w udoskonaleniu obszarów mojej praktycznej wiedzy pedagogicznej oraz w stworzeniu refleksji nad podjętymi przeze mnie działaniami i ich istotą.

Praca ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy dotyczy rozpoznania wspomnianego zagadnienia w świetle literatury przedmiotu. Drugi jest prezentacją projektu własnych działań edukacyjnych. Trzeci rozdział zaś stanowi ewaluację realizowanego projektu. Rozdział pierwszy składa się z trzech podrozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy współpracy jako umiejętności kluczowej. W tej części pracy analizowane jest pojęcie współpracy, wyszczególnione zostają różne rodzaje interakcji między osobami przebywającymi w tej samej klasie oraz role pełnione przez nauczyciela i ucznia. Następnie omawiane są pojęcia pracy w małych grupach i tutoring rówieśniczy w kontekście umiejętności kluczowych. Drugi podrozdział zajmuje się tematem istoty i znaczenia procesu badawczego. Opisane są w nim kolejne fazy tego procesu. Treść tej części pracy nawiązuje również do koncepcji Jeana Piageta, który określa dziecko jako badacza. Ostatni podrozdział zaś dotyczy rozwoju poznawczego i społecznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział drugi to prezentacja projektu działań edukacyjnych. W pierwszej części rozdziału zaprezentowane są cele i założenia podejmowanych działań edukacyjnych. Opisane zostały również wykorzystane strategie edukacyjne, takie jak praca w małych grupach, dialog znaczeń i tutoring rówieśniczy. Przybliżony został model kreatorski, według którego zaprojektowane są kolejne scenariusze. W tym podrozdziale odwołuję się do założeń koncepcji nauczyciela konstruktywisty. Kolejno omówione zostały warunki integracji wiedzy, które stanowią podstawę organizacji zajęć. Następnie zaprezentowane są metody i techniki, które pomocne stały się przy realizacji konkretnych zajęć. W tej części pracy określone również zostały zarówno sposoby oceny, jak i samooceny uczniów oraz działań nauczyciela. Po wprowadzeniu do projektu przedstawione są trzy scenariusze. Rozdział trzeci to krótka charakterystyka Szkoły Podstawowej nr 76 z Oddziałami Sportowymi im. I Armii Wojska Polskiego we Wrocławiu oraz klasy, w której przeprowadzałam zaplanowany projekt. Kolejny podrozdział dotyczy teoretycznej podstawy ewaluacji oraz jej istoty i znaczenia w pracy nauczyciela. Przedstawione są w nim etapy, rodzaje i techniki ewaluacji edukacyjnej. W tej części odwołuję się także do ważnej koncepcji nauczyciela jako refleksyjnego praktyka oraz krytycznego przyjaciela. Natomiast trzecia część obejmuje ewaluację projektu własnych działań edukacyjnych. Odnoszę się w niej do wcześniej przyjętych kryteriów, które są pomocne w przeprowadzeniu autoewaluacji. Przedstawiony został opis zajęć wraz z pogłębioną refleksją dotyczącą własnego przygotowania i ich przebiegu. W tym podrozdziale odwołuję się również do trudności i niepowodzeń, które napotkałam przy organizacji zajęć, jak i do sukcesów osiągniętych podczas ich realizacji. W zakończeniu pracy dokonane jest podsumowanie własnych działań edukacyjnych pod względem planowania, organizacji i sposobu realizacji zajęć.

Tematem pracy jest rozwijanie umiejętności komunikacyjnych dzieci poprzez zabawy muzyczno-ruchowe na podstawie projektu działań edukacyjnych w grupie 5-latków. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji muzycznej oraz edukacji polonistycznej. Tematyka pracy wynika z założeń Podstawy Programowej. Problem dotyczy dużej liczby dzieci w polskim społeczeństwie.Moje zainteresowania związane są z muzyką, którą traktuję jako pasję. Dlatego postanowiłam odnieść się do wiedzy zdobytej przeze mnie podczas wielu lat edukacji. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy dotyczy problematyki w świetle literatury przedmiotu. Drugi odnosi się do prezentacji projektu działań edukacyjnych. Trzeci zaś wiąże się z ewaluacją własnych działań edukacyjnych. Koncepcje zajęć zawarte są w czterech autorskich scenariuszach. Mają one charakter ogólny, mogą być przeprowadzone w placówkach edukacyjnych różnego typu (na przykład w publicznych, prywatnych, specjalnych).

Temat mojej pracy dotyczy rozwijania motoryki małej i dużej za pomocą zabaw muzyczno ruchowych. Problematyka niniejszego dzieła zawarta jest w dwóch obszarach edukacji przedszkolnej – aktywności muzycznej i fizycznej. Moja praca licencjacka ma charakter projektowy. Wyodrębnić w niej można trzy rozdziały. Pierwszy z nich zawiera studium literatury przedmiotu. Kolejny założenia projektu działań edukacyjnych oraz zbiór scenariuszy wchodzących w skład tegoż projektu. Ostatni – trzeci rozdział – dotyczy ewaluacji własnej przeprowadzonych zajęć. W pierwszym rozdziale oparłam się na analizie literatury przedmiotu dotyczącej rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym. Przeanalizowałam, jak dziecko rozwija się pod kątem procesów poznawczych oraz sprawności fizycznej. Kolejny podrozdział w pierwszej części pracy ukazuje zabawę jako formę aktywności dziecka. W ostatnim podrozdziale uwidoczniona jest muzyka i aktywność fizyczna w założeniach programowych przedszkola. Drugi rozdział pracy wskazuje na cele mojego projektu oraz jego założenia. Głównym celem projektu jest rozwijanie motoryki małej i dużej u dzieci w wieku przedszkolnym. Aby osiągnąć zamierzony cel opracowałam cztery scenariusze zajęć. Następnie opierając się na nich przeprowadziłam zajęcia z dziećmi przedszkolnymi. Przygotowując scenariusze zajęć analizowałam literaturę dotyczącą metodyki pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Pozwoliło mi to odpowiednio dobrać metody do założonego celu. W drugim rozdziale opisana zastała także placówka i grupa przedszkolaków u których odbywałam praktykę pedagogiczną. Ostatni rozdział wskazuje na rolę nauczyciela jako refleksyjnego praktyka oraz uwypukla istotę ewaluacji w jego pracy zawodowej. Kończąc pracę opisałam przebieg poszczególnych zajęcia z projektu oraz dokonałam ich refleksji.

Tematem mojej pracy jest rozwijanie zainteresowań przyrodniczych dzieci w wieku przedszkolnym poprzez zabawy terenowe. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji środowiskowej. Praca ma charakter projektowy, składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Dzieli się na trzy podrozdziały, w których opisana została charakterystyka rozwoju poznawczego dziecka w wieku przedszkolnym, proces rozwoju zainteresowań oraz założenia i cele edukacji środowiskowej z uwzględnieniem zabaw terenowych. W drugim rozdziale przedstawiony został projekt własnych działań edukacyjnych „Organizujemy przyjęcie powitalne dla budzącej się do życia Przyrody”. Opisane zostały jego cele i założenia, przyjęte metody, strategie edukacyjne oraz wybrany model zajęć. Następnie zaprezentowane zostały 4 scenariusze, zaplanowane zgodnie ze strukturą przyjętego modelu zajęć – metodą projektów. Rozdział ten kończy przedstawienie kontekstu własnych działań edukacyjnych. Zawiera on opis specyfiki placówki oraz charakterystykę grupy, w której projekt został zrealizowany. Trzeci rozdział, w którym przedstawiona została ewaluacja własnych działań edukacyjnych, składa się z dwóch podrozdziałów. W pierwszym opisane zostały teoretyczne podstawy ewaluacji w pracy nauczyciela. Drugi podrozdział to autoewaluacja działań. Opisane zostały w nim kryteria podejmowanej ewaluacji, odniesione sukcesy oraz trudności napotkane podczas realizacji projektu, zapis modyfikacji scenariuszy oraz refleksja na temat własnych kompetencji i umiejętności pedagogicznych.

Tematem pracy jest kształcenie myślenia matematycznego dzieci 4-5 letnich z wykorzystaniem pomocy dydaktycznych na przykładzie projektu działań edukacyjnych. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji matematycznej w przedszkolu, w grupie wiekowej cztero- i pięciolatków. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Rozdział drugi stanowi prezentację projektu własnych działań edukacyjnych, a trzeci ewaluacji podejmowanych działań oraz realizowanego projektu. W kontekście podejmowanego tematu istotne jest zdefiniowanie pojęcia myślenia matematycznego, pomocy dydaktycznych oraz przedstawienie poziomu rozwoju poznawczego dziecka w wieku 4-5 lat. Informacje te znajdują się w pierwszym rozdziale pracy. W tym rozdziale opisane są również cele i założenia edukacji matematycznej w przedszkolu, oparte na literaturze pedagogicznej oraz podstawie programowej. W rozdziale drugim przedstawione są cele oraz założenia projektu władnych działań edukacyjnych, który został realizowany podczas praktyk dyplomowych. Projekt osadza się na założeniach teorii konstruktywistycznej, a budowa scenariuszy odzwierciedla strategię dnia aktywności. Koncepcja zajęć zawarta została w czterech scenariuszach. Każdy z nich ma charakter ogólny, może zostać przeprowadzony z różnymi grupami dzieci w tym wieku. W trzecim rozdziale ma miejsce odniesienie do roli i znaczenia ewaluacji w pracy nauczyciela w oparciu o literaturę przedmiotu. Przedstawione są tu kryteria niezbędne do przeprowadzenia autoewaluacji projektu. W drugiej części rozdziału dokonana została autoewaluacja projektu - opis przebiegu zajęć, refleksja nad własnym działaniem oraz nad sobą w roli nauczyciela. W zakończeniu pracy została podjęta próba podsumowania etapu planowania, realizacji oraz ewaluacji projektu działań edukacyjnych.

Tematem mojej pracy jest aktywność plastyczna dzieci w wieku przedszkolnym jako przygotowanie do nauki pisania na podstawie projektu działań edukacyjnych. Problematyka pracy dotyczy kształtowania gotowości dzieci w wieku przedszkolnym do nauki pisania. Praca ma charakter projektowy i składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy dotyczy rozpoznania problematyki w literaturze przedmiotu. Ukazane zostały w nim fizjologiczne, motoryczne i psychologiczne aspekty czynności pisania, charakterystyka rozwojowa dziecka w wieku przedszkolnym oraz znaczenie aktywności plastycznej w jego rozwoju. W drugim rozdziale przedstawiony został projekt własnych działań edukacyjnych, jego cele i założenia, scenariusze zajęć oraz kontekst działań. Koncepcje zajęć zawarte są w trzech scenariuszach. Zaplanowane w nich czynności dzieci odzwierciedlają strukturę dydaktyczną dnia aktywności dziecka. Głównymi celami zajęć są: rozwijanie sprawności grafomotorycznej dzieci, rozwijanie koordynacji wzrokowo - ruchowej oraz rozwijanie orientacji w przestrzeni kartki. Trzeci rozdział zawiera dwa podrozdziały. W pierwszym opisane zostały teoretyczne podstawy ewaluacji w pracy nauczyciela. Drugi podrozdział ukazuje ewaluację własnych działań edukacyjnych - kryteria autoewaluacji, opis przebiegu zajęć, refleksję nad własnym działaniem.

Praca dyplomowa dotyczy kształtowania i rozwijania umiejętności matematycznych dzieci w wieku przedszkolnym. Składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy dotyczy zagadnień teoretycznych. Przedstawia między innymi sylwetkę psychofizyczną dziecka przedszkolnego, a w szczególności rozwój: somatyczny i motoryczny, poznawczy oraz społeczno-emocjonalny. Wskazuje na istotne zmiany i prawidłowości zachodzące w wieku przedszkolnym. Dokonuje analizy tekstów naukowych dotyczących kształtowania umiejętności matematycznych, zwracając szczególną uwagę na dzieci sześcioletnie. Omawia takie kręgi tematyczne jak: orientacja przestrzenna, rytmy, liczenie, operacyjne rozumowanie, mierzenie długości, klasyfikacja, układanie oraz tworzenie zadań arytmetycznych, waga i sens ważenia, mierzenie płynów, intuicje geometryczne oraz konstruowanie gier. Ważnym zagadnieniem omawianym w pracy dyplomowej jest również wyjaśnienie roli nauczyciela przedszkolnego w kształtowaniu i rozwijaniu umiejętności matematycznych dzieci w wieku przedszkolnym. Drugi rozdział odnosi się do prezentacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Stworzone w owym rozdziale scenariusze są zgodne z metodyką edukacji matematycznej oraz dostosowane do wieku. Skuteczność oraz efekty wynikające z przeprowadzenia autorskiego projektu działań edukacyjnych zostały opisane w ostatnim rozdziale zatytułowanym „ewaluacja projektu”.

Praca nosząca tytuł kształtowanie zachowań prozdrowotnych dzieci w młodszym wieku szkolnym porusza tematykę szeroko rozumianego zdrowia. Rozdział pierwszy przedstawia sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym, co pozwoliło przybliżyć poziom rozwoju dziecka w wieku od sześciu do dziesięciu lat. Co za tym idzie stworzyć projekt edukacyjny odpowiadający potrzebom uczniów. W pracy licencjackiej uwzględniona została również bardzo ważna rola nauczyciela w kształtowaniu prozdrowotnych zachowań. Rozdział drugi prezentuje założenia autorskiego projektu edukacyjnego, oraz scenariusze zajęć, przygotowane do przeprowadzenia z uczniami klasy pierwszej. Projekt skupia się na kształtowaniu zachowań, postaw i nawyków, które będą pozytywnie wpływały na zdrowy styl życia uczniów. Pozwala tym samym na ukształtowanie w młodym człowieku postawy dbałości o zdrowie, sprawność fizyczną i higienę osobistą zarówno w szkole jak i środowisku rodzinnym. Różnorodność zajęć ma na celu nadanie wysokiej pozycji zdrowiu w dziecięcej hierarchii wartości. Ostatni rozdział zawierający ewaluację konfrontuje założenia i cele projektu z tym co zostało osiągnięte na zajęciach. Ujawnia czy dobór form i metod był właściwy, a wiedza dzieci została poszerzona.

Celem mojej pracy dyplomowej jest ukazanie znaczenia inteligencji emocjonalnej w relacji pomiędzy doradcą a klientem. Według Daniela Golemana inteligencja emocjonalna (w skrócie EQ) definiowana jest jako zdolność postrzegania siebie, odznaczająca się wyrozumiałością, szacunkiem i empatią oraz byciem świadomym własnych potrzeb. W poradnictwie wysoko rozwinięta EQ jest kluczem do budowania prawidłowej relacji z klientem. Moja praca zawiera trzy rozdziały. Pierwszy nosi tytuł „Inteligencja emocjonalna-definicje i charakterystyka”. Wyjaśniam w nim pojęcie inteligencji emocjonalnej, przybliżam jej genezę, teorie, komponenty oraz wyróżniam ją spośród pozostałych typów inteligencji . Głównym celem tego rozdziału jest odpowiedzenie na pytanie –„Czym jest inteligencja emocjonalna?”. W tym rozdziale, na podstawie wybranej przeze mnie literatury, udzielam na nie odpowiedzi. W drugim rozdziale mojej pracy zatytułowanym „Budowanie relacji z klientem w inteligentny emocjonalnie sposób” przedstawiam relację doradczą jako istotny warunek efektywności poradnictwa. Dokonuje charakterystyki poradnictwa, głównych nurtów i metod pracy doradcy. Przedstawiam rodzaje i etapy relacji doradczej oraz sposoby efektywnej komunikacji. Głównym celem tego rozdziału jest odpowiedzenie na pytanie: „Jak budować relacje z klientem?”. Wskazuje w nim również na powiązania inteligencji emocjonalnej w budowaniu owej relacji. Ostatni, trzeci rozdział zatytułowany „Inteligencja emocjonalna w relacji doradczej – projekt warsztatu dla przyszłych doradców” poświęcam na omówienie zaprojektowanego przeze mnie warsztatu. Przedstawiam w nim również podstawy metodyki projektowania warsztatów. Opisuję model uczenia się Davida Kolba, który przyjęłam jako podstawę projektowanych działań, jak również przedstawiam metody adekwatne do poszczególnych etapów cyklu uczenia się przez doświadczenie.

Zapotrzebowanie na poradnictwo we współczesnym świecie nie maleje, a jego znaczenie coraz bardziej się zwiększa. Jednak samo poradnictwo, które rozwinęło się jako forma profesjonalnej pomocy, dziś zmienia swoją postać. Z poradnictwa deryktywnego przekształca się w poradnictwo liberalne. Jedna z istotnych przyczyn tych zmian może być rozwijący się nurt psychologii pozytywnej, która rozwinęła się dopiero pod koniec 1998. Martin Seligman (prezes Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego) zaproponował nowe podejście do badania ludzkiej psychiki, w oparciu o realistyczny optymizm. W swoich założeniach koncentruje się ona na zwykłym człowieku, któremu pomimo trudności udaje się prowadzić szczęśliwe i sensowne życie. Poradnictwo może pomagać w budowaniu pozytywnej samooceny, która jest niezbędna w funkcjonowaniu człowieka we współczesnym świecie oraz w osiągnięciu i pokonywaniu nowych celów i wyzwań. Szczególnie jeśli uzwględni założenia psychologii pozytywnej może stać się nową formą pomocy. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale pod tytułem „Pozytywna wizja człowieka” ukazuję źródła psychologii pozytywnej oraz obraz jednostki, przedstawiam podstawowe pojęcia oraz możliwości wykorzystywania założeń psychologii pozytywnej w poradnictwie. Wskazuję mechanizmy umożliwiające zrozumienie podłoża radzenia sobie z emocjami oraz jak psychologia pozytywna pomaga odnaleźć siebie, swoje możliwości, stworzyć cele i drogę ich osiągnięcia. W drugim rozdziale pt. „Pozytywna samoocena jako warunek efektywnego funkcjonowania człowieka we współczesnym świecie” przedstawiam definicje samooceny, z jakich elementów składa się pozytywny wizerunek siebie, co to jest idealny obraz siebie i w jaki sposób zwiększyć własną skuteczność . Rozdział III to prezentacja autorskiego projektu warsztatu „Budowanie Pozytywnej Samooceny”, który adresuję do studentów. Projekt działań edukacyjnych opracowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie D. Kolba.

Niezbędnym warunkiem wejścia na rynek pracy jest efektywne przejście przez proces rekrutacji, który często składa się z wielu etapów rozłożonych w czasie. Znajomość istoty procesu rekrutacji, stosowanych metod i narzędzi ułatwia kandydatom zdobycie zatrudnienia. Działania podejmowane w ramach poradnictwa kariery mogą pomóc zwiększyć szanse na pozytywne przejście procesu selekcji kandydatów do pracy. W swojej pracy koncentruję się na analizie znaczenia komunikacji niewerbalnej w procesie rekrutacji oraz prezentuję autorski projekt działań edukacyjno-doradczych, umożliwiających lepsze przygotowanie się do stawienia czoła wymaganiom stawianym przez pracodawców. W rozdziale pierwszym opisuję specyfikę procesu rekrutacji, analizuję jego etapy oraz wskazuję znaczenie komunikacji niewerbalnej na każdym z nich. Szczególnie koncentruję się na rozmowie kwalifikacyjnej, ponieważ na tym właśnie etapie komunikacja niewerbalna odgrywa największą rolę. Uważnie przedstawiam to jak wygląda proces przygotowania się do rozmowy kwalifikacyjnej zarówno od strony kandydata, jaki i przedsiębiorstwa, które pozyskuje nowych pracowników. W rozdziale tym zajmuję się również ukazaniem znaczenia pomocy w ramach poradnictwa kariery, a szczególnie przedstawiam instytucje pomocowe. Zwracam uwagę na formę pracy doradców świadczących taką pomoc, którą krótko charakteryzuję. Rozdział drugi poświęcony jest komunikacji niewerbalnej. Staram się zdefiniować pojęcie komunikacji jako takiej, po czym przechodzę do opisu pojęcia komunikacji niewerbalnej. Omawiam jej funkcje oraz ukazuję zachowania niewerbalne. Zwracam szczególną uwagę wpływowi, jaki wywiera komunikacja na zachowanie kandydata podczas uczestnictwa w rozmowie kwalifikacyjnej. Poruszając tematykę rozmowy kwalifikacyjnej zajmuje się też autoprezentacją oraz jej technikami. Podkreślam też jej znaczenie w pojęciu kapitału personalnego. W rozdziale ostatnim prezentuję projekt warsztatu stworzonego na potrzeby tej pracy, który skonstruowałam opierając się na modelu uczenia się przez doświadczenie D. Kolba. Szczegółowy scenariusz opracowanego projektu zamieszczam w Aneksie.