Praca magisterska odnosi się do pomocy psychologiczno-pedagogicznej dziecku ze specyficznymi zaburzeniami w uczeniu się, potocznie nazywanymi dysleksją rozwojową. Poruszam w niej kwestię teoretyczną problemu, m.in. historię dysleksji, jej rodzajów, objawów, organizowanej pomocy psychologiczno-pedagogicznej, form i metod pracy z uczniem w szkole, organizowane zajęcia terapeutyczne w szkole, w pracy zawarta została także podstawa prawna pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Dodatkowo znajduje się tam rozdział metodologiczny, w którym znajdują się takie elementy jak: definicja metodologii, określenie rodzaju badań wraz z ich paradygmatem, problemy badawcze, hipotezy, cele, teren badań oraz etyka pracy badawczej. Celem głównym tej pracy jest poznanie opinii nauczycieli na temat pomocy psychopedagogicznej uczniom edukacji wczesnoszkolnej wykazującym specyficzne zaburzenia uczenia się. Dodatkowo zawartość pracy wzbogaca rozdział poświęcony wnioskom z przeprowadzonych badań, grupą badawczą byli nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej z różnym stażem pracy i odbytych kursach.

Niniejsza praca została poświęcona uczniom klas I-III przejawiającym specyficzne trudności w uczeniu się. Jej celem jest odpowiedź na pytanie: Jak realizowana jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom klas I-III szkół podstawowych przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się i ich rodzicom? Praca składa się z 4 rozdziałów. W pierwszym rozdziale przybliżyłam terminologię specyficznych trudności w uczeniu się zmieniającą się na przestrzeni lat, omówiłam charakterystyczne symptomy tytułowych trudności oraz wyjaśniłam ich przyczyny i typy według klasyfikacji wybranych badaczy. Drugi rozdział poświęciłam szeroko pojętemu wsparciu, opiece i pomocy psychologiczno-pedagogicznej z perspektywy polskiej polityki oświatowej, wyjaśniłam zasady organizacji tejże pomocy w szkołach. Następnie skupiłam się na przygotowaniu nauczycieli wspomagających uczniów z ryzyka dysleksji, a na końcu rozdziału przedstawiłam ciekawe metody i formy pracy z nimi. W rozdziale metodologicznym, poza założeniami teoretycznymi, przedstawiłam przedmiot i cele badań, problemy i odpowiadające im hipotezy oraz zmienne i wskaźniki. Pokazałam też, jaką metodę, technikę i narzędzie uznałam za najbardziej odpowiadające moim badaniom, a na końcu scharakteryzowałam teren swoich naukowych poczynań wraz z próbą reprezentatywną. Ostatni rozdział to analiza uzyskanych wyników oraz ich krótka interpretacja. Przeprowadzone badania ilościowe (kwestionariusz ankiety dla nauczycieli) dowiodły, że postawione hipotezy zostały potwierdzone w całości. Hipoteza główna: 1.Pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom z ryzyka dysleksji udzielana jest zgodnie w wytycznymi rozporządzeń Ministerstwa Edukacji Narodowej. Hipotezy szczegółowe: 1.Według nauczycieli, ich działania podejmowane wobec uczniów z zaburzeniami w uczeniu się są skuteczne i wystarczające na tym etapie edukacji (kl. I-III). 2.Pomoc uczniom z dysleksją odbywa się w formie indywidualnej, grupowej, zbiorowej, zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, zajęć logopedycznych. 3.Nauczyciele stosują elementy metod pracy wskazanych do wsparcia uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się. 4.Uczniowie ze zdiagnozowaną dysleksją mogą korzystać z tablic interaktywnych, komputerów i tabletów. 5.Współpraca nauczycieli z rodzicami uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się odbywa się w formie kontaktów indywidualnych, przekazywania zaleceń do pracy z dzieckiem w domu i udziału w lekcjach otwartych, natomiast pomoc, na którą mogą oni liczyć polega na dostarczaniu im fachowej literatury i materiałów do pracy z dzieckiem, warsztatach i kursach oraz wsparciu psychologicznym. W pracy znajduje się również bibliografia i aneks.

Praca dotyczy pomocy psychologiczno-pedagogicznej oferowanej dziecku z diagnozą ryzyka dysleksji w wieku wczesnoszkolnym i ma charakter badawczy. Jej celem jest poznanie opinii nauczycieli na temat sposobów organizacji i realizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej oferowanej w szkole dzieciom z diagnozą ryzyka dysleksji w wieku wczesnoszkolnym. Praca składa się z dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału metodologicznego, rozdziału prezentującego wyniki badań, zakończenia, bibliografii i netografii oraz aneksu. W aneksie załączono sześć wywiadów, które przeprowadzono z nauczycielkami edukacji wczesnoszkolnej. Na podstawie literatury wyjaśniono terminologię związaną z ryzykiem dysleksji. Wymieniono przyczyny występowania tego zjawiska. Opisano klasyfikację i rodzaje dysleksji rozwojowej oraz symptomy ryzyka dysleksji występujące u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wyjaśniono czym jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna, wskazano jej regulacje prawne oraz wymieniono jej formy. Wskazano także metody pracy z dzieckiem z diagnozą ryzyka dysleksji. W rozdziale metodologicznym określone przedmiot i cel badań. Wskazano na wybrane techniki i metody badawcze. Opisano organizację badań własnych. W rozdziale poświęconym analizie badań własnych opisano doświadczenia wybranych nauczycielek w pracy z dzieckiem z diagnozą ryzyka dysleksji.

Głównym celem niniejszej pracy było przedstawienie pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej dzieciom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi w opinii ich rodziców. Niniejsza praca ma charakter teoretyczno-badawczy i składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony jest analizie zagadnień teoretycznych związanych z pomocą psychologiczno-pedagogiczną. Zawiera wyjaśnienie terminu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, a także określa cele, zadania i formy tej pomocy w świetle dostępnej literatury przedmiotu oraz obowiązujących przepisów prawa oświatowego. Drugi rozdział pracy szczególną uwagę poświęca specjalnym potrzebom edukacyjnym dzieci w wieku przedszkolnym oraz diagnozie tych potrzeb. Trzeci rozdział tej pracy ma charakter metodologiczny i omawia teoretyczne podstawy metodologii badań pedagogicznych: przedstawia takie pojęcia metodologiczne jak: cel i problematyka pracy, metody, techniki i narzędzia badawczych wykorzystywanych w badaniach. Rozdział ten formułuje również problemy badawcze i hipotezy weryfikowane następnie w czasie analizy przeprowadzonych badań. Czwarty rozdział pracy zawiera przedstawienie wyników badań i stanowi próbę odpowiedzi na postawione w pracy problemy badawcze. W tej części pracy przedstawione są wyniki badań dotyczących opinii rodziców dzieci w wieku przedszkolnym na temat pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej w przedszkolach dzieciom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Na potrzeby pracy zostały przeprowadzone badania sondażowe na losowo wybranej grupie sześćdziesięciorga rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola. Badania przeprowadzone zostały z wykorzystaniem metody ankietowej na podstawie kwestionariusza ankiety zawierającego 26 pytań zamkniętych i półotwartych. Przeprowadzona ankieta miała charakter całkowicie anonimowy. Czwarty rozdział pracy zawiera dokładną analizę przeprowadzonych badań. Wyniki badań przedstawione są w formie wykresów. Rozdział ten przedstawia również dokładną weryfikację sformułowanych w pracy hipotez szczegółowych i hipotezy głównej.

Praca licencjacka nosi temat: "Pomoc przyszłym rodzicom adopcyjnym w redukowaniu obaw i w przygotowaniu się do skutecznego wchodzenia w rolę rodzicielską. Opis projektu autorskiego warsztatu". Składa się ona z trzech rozdziałów oraz aneksu. Pierwszy z nich przedstawia adopcję w świetle literatury przedmiotu. Obejmuje on ujęcie definicyjne adopcji oraz jej klasyfikację. Przedstawiona została także historia adopcji od starożytności do czasów nowożytnych. W pierwszym rozdziale został opisany również sam proces adopcyjny z uwzględnieniem wszystkich formalności, dokumentacji, zaangażowanych instytucji oraz procesu przygotowania kandydatów do roli rodzica adopcyjnego. Kolejny rozdział pracy nosi tytuł "Stawanie się rodzicem adopcyjnym w świetle literatury przedmiotu". Opisane w nim zostały różne motywy kierujące kandydatami na przysposabiających, przy podjęciu decyzji o podjęciu starań o adopcję. Dokonana została także charakterystyka rodziców adopcyjnych pod względem wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania, warunków materialnych i cech charakteru. W tym rozdziale ukazane zostały również oczekiwania rodziców dotyczące adopcji i dziecka. Ich wyobrażenia oraz wymagania. Trzy kolejne podrozdziały dotyczą trudności, które mogą być źródłem obaw dla rodziców adopcyjnych. Pierwszy z nich dotyczy trudności w nawiązaniu przywiązania a dwa kolejne koniecznych zmian jakie rodzice adopcyjni muszą wprowadzić w swoim życiu oraz obawy przed odejściem dziecka do rodziny biologicznej. Trzeci, a zarazem ostatni rozdział pracy dotyczy szkoleń jako sposobu pomagania. Zaczyna się on on przedstawienia definicji różnych rodzajów szkoleń. Kolejna część rozdziału jest poświęcona klasyfikacji grup szkoleniowych. Opisana jest również rola trenera w procesie grupowym z uwzględnieniem jego obowiązków oraz niezbędnych do dobrego wykonywania swojej pracy umiejętności i cech charakteru. W trzecim rozdziale został przybliżony Cykl Kolba. Opisane zostały jego cztery etapy. Ostatni podrozdział jest poświęcony opisowi projektu autorskiego szkolenia dla rodziców adopcyjnych. Obejmuje on tytuł szkolenia, jego cele oraz krótką charakterystykę uczestników. W aneksie pracy zaś znajduje się sam projekt tego szkolenia wraz z załącznikami.

Celem tejże pracy było poznanie uwarunkowań korzystania z pomocy postpenitencjarnej przez skazanych mających opuścić zakład karny. Moje zainteresowanie tym tematem związane było z faktem, iż więźniowie przebywający kilka, a czasem kilkanaście lat w izolacji więziennej po wyjściu na wolność nierzadko nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie, muszą zmierzyć się z marginalizacją społeczną, trudnościami w znalezieniu zatrudnienia, czy też odrzuceniem przez rodzinę. Często również przestają wierzyć w siebie oraz swoje możliwości na rozpoczęcie nowego, normalnego życia, założenie rodziny, zdobycie przyjaciół, czy podjęcie pracy. W rozdziale pierwszym została omówiona klasyfikacja społeczności więźniów, formy pomocy postpenitencjarnej skazanym opuszczającym zakłady karne oraz szanse i zagrożenia społecznej readaptacji osadzonych. Rozdział metodologiczny natomiast skupiony był na przedstawieniu metodologii postępowania badawczego. Rozpoczął się od zaprezentowania przedmiotu badań, jakim były wcześniej wspomniane czynniki determinujące korzystanie z pomocy postpenitencjarnej przez osadzonych oraz wyodrębnienia celu badań, którym było poznanie tychże czynników. Końcowa część pracy zawiera analizę wyników badań własnych przeprowadzonych w strategii ilościowej, metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Każdy podrozdział odpowiadał założonemu problemowi szczegółowemu oraz postawionej hipotezie. Pierwszy opierał się na przeanalizowaniu odpowiedzi skazanych pod kątem ich obaw w związku z wyjściem na wolność, drugi dotyczył zdobytej przez nich wiedzy na temat pomocy postpenitencjarnej, kolejny odnosił się do ich oczekiwań względem tej pomocy, a ostatni ich działalności wspierającej proces usamodzielnienia. Zakończenie stanowi podsumowanie badań i wyciągnięcie płynących z nich wniosków. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy wykorzystaniu techniki ankiety. Miały one miejsce na terenie zakładu karnego w Strzelinie, dnia 21.04.2017r. Grupę badanych osób stanowiło 102 więźniów, dobranych w sposób celowy, na podstawie kryterium, jakim był czas pozostały do zakończenia kary. Obiektem mojego zainteresowania byli tylko ci więźniowie, którzy mają opuścić zakład karny w czasie nie dłuższym, niż 6 miesięcy, czyli będący w okresie przygotowawczym do zwolnienia.

Moja praca licencjacka składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam różne definicje przemocy, podałam objawy występujące u osób doświadczających każdego rodzaju nadużyć. Wyjaśniłam także, z jakich faz składa się przemoc domowa oraz jakie są odległe konsekwencje doznania traumy w dzieciństwie. Dodatkowo, wytłumaczyłam jakie są prawdopodobne źródła agresji w rodzinie. Pod koniec pierwszej części podałam wyniki badań na temat zjawiska przemocy. Drugi rozdział dotyczy wiadomości teoretycznych na temat terapii ofiar przemocy, instytucji działających na rzecz ludzi pokrzywdzonych. Podałam sposoby przeciwdziałania zjawisku nadużyć. W tej części przedstawiłam również kwestie związane prawami osób poszkodowanych. Trzeci rozdział to opis przeprowadzonego przeze mnie warsztatu ukazany w kontekście szerzej omówionych zagadnień metodycznych dotyczących wykonywania ćwiczeń oraz warunków prowadzenia dobrych szkoleń. Zawarłam w tej części opinię uczestników na temat przeprowadzonego przeze mnie warsztatu. Praca zawiera krótkie zakończenie z podziękowaniami, dodatkowo bibliografię, z której korzystałam podczas tworzenia tekstu. Ostatnim elementem jest aneks, gdzie znajduje się scenariusz szkolenia.

W mojej pracy zajęłam się ukazaniem pomocy świadczonej ofiarom handlu ludźmi w kontekście działalności Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej. W rozdziale pierwszym robię przegląd literatury przedmiotu, definiując pojęcie handlu, piszę o typologii, skali zjawiska, jego mechanizmach i obowiązującym prawodawstwie, przywołuję historii i wymieniam organizacje, które w Polsce walczą z tym procederem. Handel ludźmi to „werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem” przemocy gróźb, porwania, podstępu, oszustwa, wykorzystania złego położenia osoby, przyjęcia lub udzielenia korzyści majątkowych osobie, która sprawuje opiekę nad inną osobą. Celem jest wykorzystanie (karalne, nawet jeśli za zgodą osoby pokrzywdzonej w procederze) w prostytucji, pornografii, pracy przymusowej, różnych formach niewolnictwa i pozyskanie narządów. Ważne jest również, że chodzi o wszelkie wykorzystanie, poniżające godność człowieka. „Niewolnictwo jest stanem zależności, w którym człowiek jest traktowany ja przedmiot własności. Tak definiuje handel ludźmi nasz Kodeks Karny. W historii pomagania ofiarom handlu ludźmi mamy najpierw podejście dyktowane chrześcijańskim miłosierdziem, które z czasem ewoluuje w kierunku systemowego wsparcia ofiar i walki ze zjawiskiem prostytucji, które z handlem jest nierozłącznie związane. Sporo miejsca poświęciłam w swojej pracy okresowi dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to Państwo Polskie intensywnie działało w tym obszarze. Powstały wówczas nieocenione inicjatywy obywatelskie w postaci stowarzyszeń Misji Dworcowych a także powołano do istnienia Policję Kobiecą. Pracę resocjalizacyjną z kobietami uwikłanymi w prostytucję i handel ludźmi prowadziły wówczas żeńskie zgromadzenia zakonne. W naszym kraju współcześnie problem handlu ludźmi jest poruszany na szczeblu między resortowym. Przy Departamencie Polityki Migracyjnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych powołany jest Zespół ds. Zwalczania i Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi. Działa kilka znaczących organizacji pozarządowych, które również zajmują się tematem: Fundacja La Strada, Fundacja Dzieci Niczyje, Fundacja ITAKA, Fundacja Eurohelp. W rozdziale metodologicznym określiłam główny problem badawczy, za którym stoi pytanie: Jak Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej pomaga ofiarom handlu ludźmi? A szczegółowo chciałam zbadać, jaka jest historia oraz ramy formalno – organizacyjne Zgromadzenia i jakie formy działalności prowadzi Zgromadzenie na rzecz ofiar handlu ludźmi? Opisałam grupę badawczą, na którą składają się zainicjowane i prowadzone przez siostry instytucje. Jako metodę badań zastosowałam metodę monograficzną z techniką klasycznej analizy wewnętrznej (treściowej) dokumentów oraz otwarty wywiad pogłębiony. Jako metodę pomocniczą zastosowałam obserwację. Rozdział trzeci będący monografią Zgromadzenia, zawiera prezentację wspomnianych wcześniej, prowadzonych przez siostry instytucji: Stowarzyszenia Po – MOC, Ośrodka Rehabilit

Praca licencjacka porusza problematykę kryzysu w związku małżeńskim oraz sposobów radzenia sobie z nim. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale poruszona została problematyka małżeństwa w oparciu o literaturę przedmiotu, opisana została ewolucji małżeństwa na przestrzeni lat, a także typy małżeństw oraz rodzaje relacji, które mogą występować między partnerami. Rozdział kończy się przedstawieniem czynników, które mają wpływ na trwałość i nietrwałość związku małżeńskiego. Rozdział drugi dotyczy szeroko pojmowanego kryzysu oraz kryzysu małżeńskiego z uwzględnieniem faz rozwoju rodziny, w których pojawiają się wybrane kryzysy normatywne oraz nienormatywne. W rozdziale trzecim pochyliłam się nad rodzajami pomocy profesjonalnej i nieprofesjonalnej dla małżeństw zmagających się z kryzysem. Ostatni rozdział został poświęcony podstawom tworzenia szkoleń. Zawiera przybliżenie teorii cyklu uczenia się według Davida Kolba oraz opis autorskiego projektu warsztatu „Jak żyć ze sobą długo i szczęśliwie?”. Praca licencjacka zakończona jest podsumowaniem zawierającym wnioski ogólne. Dołączony został również aneks z konspektem autorskiego warsztatu „Jak żyć ze sobą długo i szczęśliwie?”.

W mojej pracy licencjackiej zajęłam się tematyką związaną ze związkiem małżeńskim oraz pomocą małżonkom na różnych etapach trwania związku. Praca ta ma na celu ukazanie dynamiki związku małżeńskiego oraz różnorodność form pomocy małżeństwu, które na każdym etapie swojego rozwoju musi konfrontować się z licznymi problemami i trudnościami. Partnerzy muszą cały czas wypracowywać nowe rozwiązania, aby móc pokonywać kryzysy, które są nieodzownym elementem każdego etapu życia, przez który małżonkowie muszą przejść. Czasami jednak sami małżonkowie nie są w stanie sprostać piętrzącym się problemom i wówczas potrzebują pomocy specjalistycznej. Obecnie możemy zaobserwować pojawienie się wielu form pomocy małżeństwom, dlatego też w razie pojawienia się trudności bądź problemów w związku małżonkowie nie są skazani tylko i wyłącznie na siebie, mogą wybrać formę pomocy, która będzie dla nich najlepsza, dbać o swój związek oraz dążyć do tego, aby panowała w nim harmonia i spokój. Niniejsza praca jest złożona z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy przedstawia małżeństwo w świetle literatury przedmiotu, a mianowicie rys historyczny związku małżeńskiego oraz zmianę charakteru małżeństwa jaka dokonała się na przestrzeni wieków, a więc przejście od małżeństwa tradycyjnego do małżeństwa egalitarnego. W kolejnym podrozdziale przytoczyłam przykłady definicji związku małżeńskiego obecne w literaturze, następnie opisałam motywy zawierania małżeństwa oraz czynniki, które mają wpływ na relacje partnerów w małżeństwie. W ostatnim podrozdziale scharakteryzowałam różne typy małżeństw, powołując się przy tym na klasyfikacje wybranych autorów. Drugi rozdział mojej pracy skupia się na problemach, które pojawiają się na różnych etapach w związku. Pokrótce opisuję w nim jak związek małżeński ewoluuje w trakcie jego trwania, przedstawiam etapy rozwoju małżeństwa oraz nakreślam problemy, które często pojawiają się w poszczególnych fazach. Kolejną rzeczą jaką przedstawiłam w drugim rozdziale to obszary mogące generować problemy w związku. Ostatnią rzeczą jaką zrelacjonowałam w rozdziale drugim to problemy uniwersalne, które mogą pojawić się w każdym związku małżeńskim. Trzeci rozdział został poświęcony pomocy i wsparciu dla małżeństw. Opisuję w nim kolejno różne formy pomocy małżeństwom, zaczynając od poradnictwa małżeńskiego i rodzinnego, poprzez warsztaty dla małżeństw, kończąc na terapii małżeństw.

Przemoc to zjawisko o charakterze globalnym. Przybiera rozmaite formy,które wraz z upływem czasu stają się coraz bardziej wyszukane. Bez względu na rodzaj tego zjawiska, każde zachowanie nacechowane agresją jest niezwykle krzywdzące dla ofiary. Spośród wielu rodzajów przemocy, najbardziej interesująca a zarazem niezwykle bolesna w skutkach jest przemoc emocjonalna. W przeciwieństwie do przemocy fizycznej nie pozostawia żadnych widocznych śladów, jest jednak równie niebezpieczna. Praca dotycząca pomocy kobietom - ofiarom przemocy psychicznej, składa się z czterech rozdziałów oraz warsztatu. Pierwszy rozdział dotyczy problematyki przemocy w świetle literatury przedmiotu. Znajduje się w nim ogólny opis zjawiska przemocy w kontekście społecznym, próba zdefiniowania, czym dokładnie jest przemoc oraz przeanalizowanie znaczenia tego pojęcia z punktu widzenia różnych dyscyplin naukowych. Rozdział ten zawiera także klasyfikację i przejawy zjawiska przemocy. Opisuje różne jego rodzaje, ich przyczyny oraz skutki jakie za sobą niesie. Ostatni element rozdziału stanowi krótka charakterystyka cyklu przemocy oraz błędnego koła przemocy. Drugi rozdział pracy opisuje zjawisko przemocy emocjonalnej wobec kobiet w bliskiej relacji interpersonalnej. Rozpoczyna się próbą zdefiniowania, czym jest bliska relacja interpersonalna, opisuje rodzaje związków, typy miłości oraz charakteryzuje czynniki, które wpływają na tworzenie się związków. Dalsza część rozdziału zawiera krótką charakterystykę oraz porównanie związku zdrowego i toksycznego. Opisuje fazy związku miłosnego, cechy, którymi powinna charakteryzować się satysfakcjonująca obu partnerów relacja, a także przejawy toksyczności w związku i charakterystykę zaburzonego partnera. Rozdział ten opisuje także etiologię zjawiska przemocy emocjonalnej, zawiera charakterystykę kliku jego najważniejszych przejawów oraz opis negatywnych skutków jakie niesie za sobą ten problem. Rozdział kończy się krótką charakterystyką sylwetki sprawcy i ofiary przemocy oraz wskazaniem przyczyn, dla których kobiety - ofiary przemocy emocjonalnej pozostają w toksycznej relacji z agresywnym partnerem. Trzeci rozdział pracy obejmuje problematykę pomocy kobietom- ofiarom przemocy psychicznej. Rozpoczyna się opisem podjęcia decyzji przez ofiarę o zakończeniu związku z toksycznym partnerem, krótką charakterystyką etapów składających się na ten proces oraz próbą uporania się z przeszłością i powrotem do równowagi. Dalsza część pracy opisuje główne założenia w pracy z kobietami, które doświadczyły zjawiska przemocy, zawiera charakterystykę i podstawowe cechy jakie powinna posiadać osoba pomagająca. W rozdziale trzecim jest również mowa o działaniach prewencyjnych, mających na celu zapobieganie występowaniu zjawiska przemocy oraz o różnych formach pomocy dla ofiar tego problemu świadczonych przez liczne instytucje (wsparcie edukacyjne, poradnictwo oraz dialog motywujący, mający na celu zachęcić ofiarę do podjęcia terapii). Rozdział ten zawiera takż

Celem mojej pracy dyplomowej jest przede wszystkim przedstawienie zjawiska dyskryminacji kobiet na rynku pracy, które utrudnia realizację rozwoju zawodowego oraz zaprezentowanie warsztatu w celu przedstawienia możliwych sposobów przeciwdziałania temu niekorzystnemu stanowi. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym z nich pt. Kobieta, jako matka, żona i bizneswoman przedstawiam sposoby definiowania kobiecości oraz role kobiece na tle historycznym i kulturowym. Zwracam uwagę na pejoratywne znaczenie pojęcia „kobieta” oraz niższą pozycję kobiet w społeczeństwie. Przedstawiam również modele kobiecych karier, wśród których – zgodnie z modelem Donalda Supera – odnaleźć można zarówno model opiekunki domowego ogniska, jak i kobiety zaangażowanej w pracę zawodową – bizneswoman. W dalszej części omawiam aktywność zawodowa kobiet na rynku pracy, ich wykształcenie zawodowe, stopę bezrobocia, a przede wszystkim wyższe sektory, które niestety w większości zajmowane są przez mężczyzn. Drugi rozdział pracy pod tytułem Pomoc w sytuacji dyskryminacji ze względu na płeć, przedstawia sposoby definiowania dyskryminacji kobiet, jej przyczyny, a przede wszystkim staram się analizować jej różne formy, takie jak: szklany sufit, lepka podłoga, aksamitne getto, czy szklane ruchome schody. Powyższe terminy odnoszą się do niewidzialnych barier, ograniczających możliwości awansu zawodowego kobiet. Szczególne miejsce w tym rozdziale zajmuje podkreślenie roli pomocy dla osób dyskryminowanych oraz przedstawienie sposobów przeciwdziałania dyskryminacji na rynku pracy. Ostatni rozdział Projekt warsztatu dla kobiet dotyczący przełamywania niewidzialnych barier dyskryminacji na rynku pracy zawiera autorski projekt szkolenia dla kobiet, narażonych na dyskryminację. Warsztat ten jest przeznaczony dla kobiet, które dopiero wkraczają na rynek pracy, bądź są już jej uczestnikami. Jego celem jest budowanie pewności siebie oraz sposobów radzenia sobie ze stresem. Swój projekt opracowałam zgodnie z modelem Davida Kolba.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy pomocy i wsparcia rodziny dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Jak wskazuje literatura przedmiotu, taka rodzina narażona jest na wiele trudności i tym samym potrzebuje pomocy i wsparcia od różnorodnych specjalistów. Efektem mojej pracy jest warsztat, który jest kierowany do pedagogów, uwrażliwiając ich na potrzeby rodziny dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział zatytułowany: ,,Autyzm w świetle literatury przedmiotu” został poświęcony wyłącznie tematyce autyzmu. Dwa kolejne rozdziały powstały z myślą o rodzinie dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. W drugim rozdziale przybliżam tematykę związaną z funkcjonowaniem najbliższego otoczenia dziecka autystycznego. Trzeci rozdział natomiast porusza tematykę związaną z działaniami pomocowymi realizowanymi przez społeczeństwo. Ostatni rozdział stanowi podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych. Całość kończą wnioski wraz z załączonym aneksem będącym scenariuszem mojego autorskiego projektu warsztatu pt.,, Sposoby pracy z rodziną dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu”.

W pracy na temat Pomoc i wsparcie dla dziecka z dyskalkulią. Projekt warsztatu dla studentów Pedagogiki - Edukacja Wczesnoszkolna i Przedszkolna w UWr został poruszony temat dyskalkulii, jej przyczyn oraz objawów. W związku z tym, że temat dyskalkulii jest sporadycznie poruszany w tekstach naukowych i metodycznych, warto dokształcać przyszłych nauczycieli, rodziców, opiekunów, by uświadamiać im, jak radzić sobie z zaistniałym problemem u dziecka, gdy zaobserwują pierwsze symptomy tego zaburzenia. Niniejsza praca zawiera cztery rozdziały. W pierwszym z nich przedstawiono problem dyskalkulii, odnosząc się do całościowego procesu rozwoju dziecka. Omówione zostały specyficzne trudności mogące pojawić się w nauce, z uwzględnieniem dyskalkulii. Przytoczono definicje oraz opisano zaburzenia związane z tymże deficytem. W oparciu o literaturę przedmiotu omówiono kryteria diagnozowania dyskalkulii, a także objawy i przyczyny jej powstawania. W drugim rozdziale zaprezentowane zostały formy pomocy i terapii ucznia z diagnozą dyskalkulii w ujęciu ogólnym. Przedstawione zostały cele terapii dyskalkulii, a także metody i techniki pracy z dzieckiem ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Poruszono kwestię roli rodziców i nauczycieli w wychowaniu i edukacji dziecka z dyskalkulią, a także zalecenia i sposoby pracy z nim. W kolejnej części pracy poruszona została kwestia działania pedagoga w przypadku dziecka z dyskalkulią. Zostały omówione wybrane zagadnienia, których znajomość jest niezbędna do prawidłowego zaprojektowania warsztatów szkoleniowych z uwzględnieniem teoretycznych podstaw przygotowywanego szkolenia dla studentów. Rozdział ostatni stanowi prezentację projektu działań edukacyjnych pt. Dyskalkulia – jak wspierać rozwój dziecka. Opisane zostały poszczególne sesje warsztatów (budowanie relacji z uczniem i rodzicem, przyczyny dyskalkulii, wskaźniki dojrzałości do uczenia się matematyki, metody prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych z uczniem z dyskalkulią, funkcjonowanie ucznia z dyskalkulią w grupie rówieśniczej, prezentacja przykładowych ćwiczeń stymulujących procesy poznawcze, myślowe i umiejętności matematyczne).

Temat mojej pracy licencjackiej brzmi: Pomoc dziecku w obliczu rozwodu rodziców na przykładzie autorskiego projektu warsztatu „Pomóż dziecku przetrwać Twój rozwód”. Rozpad małżeństwa jest jednym z najpoważniejszych i coraz częściej występujących problemów rodziny. Pomimo tego, że rozwody stają się w naszym kraju coraz bardziej powszechne, wielu rodziców nie wie jak zachować się w tej sytuacji. Nie potrafią wytłumaczyć dzieciom zachodzących zmian oraz nie radzą sobie z frustracją dzieci. Rozwody występują w każdym środowisku. Jest to zjawisko obecne zarówno w dużych miastach, jak i w małych miejscowościach czy wsiach, w bogatych i wykształconych rodzinach oraz wśród małżeństw z niższym wykształceniem. Na temat rozwodów piszą pedagodzy, psycholodzy i socjolodzy. Dostępna jest obfita literatura z zakresu tego zjawiska. Poza naukowymi książkami, na półkach księgarni czy biblioteki można znaleźć poradniki dla rozwodzących się rodziców. Temat ten często jest poruszany także w czasopismach, dotyczących wychowania dzieci oraz w artykułach publikowanych na stronach internetowych. Dowodzi to o ważności tego zagadnienia i zainteresowaniu społeczeństwa pomocą dla dzieci, których rodzice się rozwodzą. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym skupię się na scharakteryzowaniu rodziny. Zacznę od przedstawienia, jak to pojęcie jest definiowane w literaturze przedmiotu. Następnie scharakteryzuję strukturę oraz funkcje tej grupy społecznej. W pierwszym rozdziale znalazłam miejsce także na ukazanie przemian, zachodzących w rodzinie od czasów dominacji tradycyjnej patriarchalnej rodziny po rodzinę funkcjonującą obecnie. W ostatnim podrozdziale scharakteryzowałam fenomen kryzysu rodziny. Drugi rozdział przedstawia zagadnienia teoretyczne, związane z rozwodem. Rozdział zaczynam od przedstawienia definicji rozwodu. Następnie prezentuję statystyki tego zjawiska. Później skupiam się na powodach, które skłaniają małżonków do podjęcia decyzji o rozstaniu. Na koniec prezentuję, jakie skutki niesie rozwód dla kobiety, mężczyzny, diady małżeńskiej, rodziny oraz dla całego społeczeństwa. W trzecim rozdziale skupiam się na rozpatrywaniu zjawiska rozwodu pod kątem dziecięcych problemów. Przedstawiam fazy, przez jakie dzieci przechodzą po rozwodzie rodziców oraz jakie reakcje wywołuje u nich wiadomość o rozpadzie rodziny. Następnie prezentuję skutki rozwodu rodziców na życie dzieci w zależności od ich wieku, płci i innych ważnych czynników. Ostatnim tematem w tym rozdziale, który zgłębiam jest ukazanie skutków rozwodu rodziców na dorosłe życie ich dzieci. Czwarty rozdział zawiera praktyczne wskazówki, dotyczące tego jak pomóc dziecku w sytuacji okołorozwodowej. Znalazły się tu rady, jak powiedzieć dzieciom o decyzji dotyczącej rozwodu. Poświęciłam też miejsce na rozważenie tego, jakie ustalenia rodzice powinni uczynić, aby wychowanie dzieci po rozpadzie rodziny było łatwiejsze. Dużo miejsca poświęcę temu, jakie działania powinni podejmować rodzice, aby z

W niniejszej pracy poruszony zostaje problem dziecka, uwikłanego w rozwód rodziców. Moim zadaniem było przybliżenie sytuacji w jakiej znajduje się dziecko podczas trwania całego procesu rozwodowego. Celem pracy było pokazanie jaki wpływ ma na dziecko sytuacja rozwodowa, jakich konsekwencji rozbicia rodziny doświadcza oraz pokazanie możliwych form pomocy. Podczas trwania rozwodu dziecko zostaje narażone na wiele negatywnych skutków rozwodu, których można uniknąć bądź przynajmniej zminimalizować i złagodzić poprzez odpowiednią pomoc. Bardzo dużą rolę odgrywają w tym procesie więzi uczuciowe między rodzicami i ich dziećmi. Rozwód wpływa negatywnie na więzi, przez co n wpływa na osobowość dziecka. Rozbicie rodziny i odejście jednego z nich najczęściej przyczynia się do zerwania również więzi uczuciowych, dziecka z rodzicem który odchodzi. Rozpad rodziny wywołuje u dziecka sytuacje silnie traumatyczne i wpływa na zmiany w ich funkcjonowaniu.Podstawą pomocy powinno być uświadomienie rodzicom, że rozwód nie kończy ich więzi z dziećmi, ale wpływa na zmianę relacji rodzinnych. Podczas udzielania pomocy dziecku rodzice powinni kierować się jego dobrem, a obecność obojga rodziców w wychowaniu dziecka jest potrzebna i możliwa.Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego projektu pt:" Rozwód a co z dzieckiem?". Rozdział pierwszy zatytułowany: Przemiany rodziny współczesnej, w swych podrozdziałach, ma na celu przybliżenie i zobrazowanie przemian jakie zachodzą w rodzinie. Zostaje opisany stan i kondycja w jakiej znajduje się rodzina współczesna. W rozdziale drugim zatytułowanym: Zjawisko rozwodu w świetle literatury przedmiotu. Skupiam się na opisaniu przyczyn rozwodu, oraz jego niszczących skutków. Rozdział trzeci poświęcony jest sytuacji emocjonalnej dziecka podczas procesu rozwodowego rodziców. Opisane zostały również etapy przystosowania się dziecka do sytuacji rozwodu i czasu porozwodowego. Rozdział czwarty jest wprowadzeniem teoretycznym do projektu sesji warsztatowej obejmując główne założenia projektowania warsztatów i szkoleń.

Podjęcie analizy tematu pomocy dorosłym osobom z dysleksją wydało się istotne, gdyż kwestia ta jest podejmowana w Polsce od niedawna. W obecnych czasach, umiejętność pisania i czytania jest konieczna, aby radzić sobie w życiu. Umiejętność radzenia sobie z wszechobecnym natłokiem informacji wymaga od osób z dysleksją efektywnego posługiwania się zdolnościami zaburzonymi. Specyficzne zaburzenia czytania i pisania są badane od wielu lat, jednak dokładne zdefiniowanie ich nastręcza wielu trudności. Dysleksja jest zaburzeniem heterogenicznym. Ten brak jednoznaczności wpływa na percepcję społeczną i budzi wiele kontrowersji. Dysleksja jest problemem przez całe życie, nie wyrasta się z niej. Doświadczenia osób z dysleksją z wieku szkolnego wpływają na ich dalsze życie. Symptomy zmieniają się wraz z wiekiem. Dorośli, inaczej niż dzieci, radzą sobie z trudnościami wynikającymi z dysleksji. W Polsce takie osoby, po ukończeniu szkoły średniej, nie są objęte instytucjonalną pomocą. Także sytuacja prawna takich osób nie jest uregulowana w żaden sposób. Pomimo to, u dorosłych zaburzenie to nie jest tak dostrzegalne, jak u dzieci. To sugeruje, że stosują oni wiele technik kompensacji. Obecnie, bardzo pomocne w radzeniu sobie z dysleksją mogą być podręczne urządzenia elektroniczne, takie jak: smartfony, tablety oraz czytniki książek elektronicznych. Istnieje wiele programów, które mogą znacznie poprawić funkcjonowanie dorosłej osoby z dysleksją. Godną uwagi jest aplikacja do zarządzania czasem Nozbe, która spełnia wiele wymagań osób z dysleksją, już od samej instrukcji korzystania. W szybko rozwijającym się świecie, efektywne uczenie się i gotowość do rozwoju są bardzo ważne. Poznanie swojego stylu uczenia się przez osoby z dysleksją znacznie ułatwi im te zadania. Aktualnie w Polsce istnieje jeden poradnik skierowany do dorosłych osób z dysleksją. Zawiera szereg wskazówek dotyczących radzenia sobie w różnych sytuacjach. Coraz większa świadomość dysleksji w Polskim społeczeństwie stwarza konieczność rozwoju poradnictwa skierowanego do dorosłych z tym problemem. W pracy został opisany przebieg autorskiego warsztatu na temat skutecznego pomagania osobom dorosłym z dysleksją, skierowany do studentów i absolwentów kierunków pedagogicznych i psychologicznych.