Praca licencjacka Zasoby i zagrożenia samodzielnego rodzicielstwa na przykładzie autorskiego projektu warsztatu "Zadbany rodzic – szczęśliwe dziecko, czyli zadbać o siebie będąc solo rodzicem” zwraca uwagę na rodziny z jednym rodzicem. Zebrano w niej informacje zdobyte w ramach analizy literatury przedmiotu oraz źródeł internetowych dotyczących rodzin niepełnych. Dla lepszego zrozumienia problematyki poruszanej w pracy, zbudowano w niej tło, na które składają się przemiany rodziny na przestrzeni lat oraz definicje z zakresu rodzicielstwa i solo rodzicielstwa. Ponadto zamieszczono informacje o przyczynach i rodzajach samodzielnego rodzicielstwa. Poznanie szerszego kontekstu rodzin monoparentalnych zdecydowanie ułatwi zrozumienie głównego tematu pracy, jakim są zasoby i zagrożenia pojawiające się w tego typu rodzinach. W pracy zwraca się szczególną uwagę na to, że pomimo tak często omawianych przez uczonych zagrożeń dotyczących solo rodzin, drzemią w nich również różnego rodzaju zasoby. Stąd też w dalszej części pracy przedstawiono profesjonalne oraz nieprofesjonalne formy wsparcia dla rodzin monoparentalnych. Informacje zawarte w tekście (zarówno treści naukowe, jak i te pochodzące z Internetu, najczęściej od samych rodziców) pozwalają lepiej zrozumieć sytuację rodzin z jednym rodzicem. Bliższe poznanie problemów, z jakimi borykają się takie rodziny stanowiło inspirację dla powstania autorskiego projektu warsztatu „Zadbany rodzic – szczęśliwe dziecko, czyli jak zadbać o siebie będąc solo rodzicem”, który jest skierowany do solo rodziców. Jego celem jest wsparcie samodzielnych rodziców, wyposażenie ich w wiedzę i umiejętności, skłonienie do refleksji, które mogą pomóc w eliminowaniu czyhających na nich i ich rodziny zagrożeń, a także pomóc dostrzec zasoby czy szanse, które można wykorzystać.

Praca podejmuje problematykę kobiet będących ofiarami przemocy domowej. Mimo stałego uświadamiania społeczności o jej powszechnym występowaniu, przekazywania wiedzy na temat przejawów, przyczyn i skutków przemocy społeczeństwo w dalszej mierze wyraża przyzwolenie na destrukcyjne zjawisko. Dlatego tak ważne wydaje się podejmowanie tej problematyki i poszukiwanie wciąż nowych strategii niesienia pomocy kobietom, jak i całym rodzinom doświadczającym przemocy. W pierwszym rozdziale opisałam ogólny zarys zjawiska przemocy domowej. Wyszczególniłam definicje przemocy, klasyfikację form przemocy oraz jej cykl. Drugi rozdział przeznaczony został na omówienie zagadnień przemocy domowej ze szczególnym wskazaniem na kobietę jako ofiarę przemocy domowej. Wyróżniłam rodzaje i przejawy przemocy domowej wobec kobiet, przyczyny oraz skutki. W trzecim rozdziale omawiam szeroko zarówno profesjonalne, jak i nieprofesjonalne formy wsparcia i pomocy kobietom doświadczającym przemocy domowej. W ostatnim rozdziale zawarłam metodykę projektowania działań warsztatowych oraz opisałam poszczególne sesje autorskiego projektu warsztatu dla początkujących pedagogów obejmującego tematykę pomocy kobietom ofiarom przemocy domowej.

Praca dyplomowa, którą napisałam dotyczy przeciwdziałania dyskryminacji dzieci z rodzin homoseksualnych. W swojej pracy podejmuje problematykę dyskryminacji dzieci z rodzin z wyboru wychowywanych w Polsce. Jest to powszechny problem społeczny, z którym powinniśmy walczyć. Partnerzy jednej płci dążą do akceptacji, chcą być traktowani na równi z rodzinami heteronormatywnymi. Tematykę swojej pracy uważam za szczególnie istotną, ponieważ coraz częściej rodziny homoseksualne decydują się na wychowywanie dzieci. Pierwszy rozdział dotyczy omówienia rodziny homoseksualnej w świetle literatury przedmiotu. Przedstawione są przemiany rodziny współczesnej, alternatywne formy życia małżeńsko-rodzinnego w ponowoczesności. Następne podrozdziały dotyczą rodzin homoseksualnych – rodzin z wyboru, opisuje także sytuację gejów i lesbijek jako rodziców oraz szans i zagrożeń, które istnieją w rodzinach homoseksualnych. W drugim rozdziale o tytule przeciwdziałanie dyskryminacji dzieci z rodziców homoseksualnych omówiłam zjawisko i rodzaje dyskryminacji. Opisałam w nim również formy i sposoby przeciwdziałania dyskryminacji dzieci z rodzin homoseksualnych. Następny, trzeci rozdział dotyczy warsztatu antydyskryminacyjnego, jako narzędzia przeciwdziałania dyskryminacji dzieci rodziców homoseksualnych. Przedstawiam w nim definicję warsztatu antydyskryminacyjnego, opisałam odbiorców, cele i treści warsztatów. Ostatni podrozdział dotyczy skuteczności warsztatu antydyskryminacyjnego. W czwartym rozdziale przedstawiłam teoretyczne podstawy konstruowania warsztatów i szkoleń oraz opisałam swój autorski projekt warsztatu „Nie dyskryminuję – szanuję”.

W mojej pracy licencjackiej zdecydowałam się na poruszenie tematu rozwodów, ponieważ rozwód jest zjawiskiem, które coraz częściej spotykane jest we współczesnych, polskich rodzinach. Zwykle najdotkliwiej oddziałuje on na dziecko, dlatego w mojej pracy skupiłam się właśnie na najmłodszych członkach rozpadającej się rodziny. W pracy będę starała się pokazać, w jaki sposób decyzja rodziców o rozstaniu wpływa na dziecko, jego postawy i zachowania oraz spróbuję wskazać, w jaki sposób rodzice i najbliżsi mogą stanowić dla dziecka źródło nieprofesjonalnego wsparcia. Przestawię także formy profesjonalnej pomocy i wsparcia, z których korzystać mogą rozwodzący się małżonkowie po to, by ułatwić swojemu dziecku pogodzenie się z rozwodem i zaakceptowanie nowopowstałej sytuacji rodzinnej. Moja praca licencjacka składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym omówiłam rodzinę – sposób jej definiowania i funkcjonowania na przestrzeni lat oraz jej przemiany. Kolejna część rozdziału pierwszego odnosi do rozwodu, pokazuje jego historię, przedstawia definicje oraz statystyki. Ponadto, w tej części pracy zajmuje się również omówieniem przyczyn i skutków zjawiska rozwodu. Rozdział drugi zwraca natomiast uwagę na sytuację dziecka znajdującego się w obliczu rozwodu swoich rodziców. W rozdziale tym przedstawione zostały reakcje emocjonalne dzieci na rozwód rodziców, które przyporządkowałam do konkretnych kategorii wiekowych. Zaprezentowałam także i omówiłam koncepcję Judith S. Wallerstein dotyczącą psychologicznych zadań dla dzieci rozwiedzionych rodziców oraz przeanalizowałam proces radzenia sobie z rozwodem. Ostatni element drugiego rozdziału mojej pracy pokazuje natomiast następstwa rozwodu rodziców z perspektywy dorosłego życia ich dzieci. Rozdział trzeci przedstawia profesjonalne oraz nieprofesjonalne formy pomocy i wsparcia dla dziecka i rodziny w sytuacji rozwodu, a ostatni rozdział mojej pracy licencjackiej to część teoretyczna, która przestawia podstawy projektowania warsztatów i szkoleń. Zaprezentowane zostały w nim definicje, rodzaje, cele i metody prowadzenia szkoleń oraz warsztatów. Ponadto, omówione zostały także style uczenia się oraz cykl Kolba, który stanowił punkt wyjścia dla mojego autorskiego projektu warsztatu psychopedagogicznego pt. ,,Pomóż dziecku przetrwać rozwód’’. Warsztat ten dokładnie opisany i omówiony został w ostatniej części czwartego rozdziału i stanowi on razem z wnioskami ostatni element mojej pracy licencjackiej.

Bez wątpienia rola ojca w życiu dziecka jest niezwykle ważna, jedyna w swoim rodzaju i wyjątkowa . Ojciec na każdym z etapów rozwoju dziecka pełni wiele ważnych funkcji, które wpływają na rozwój dziecka oraz jego dalsze życie. Przez wiele lat rola ojca w życiu dziecka była jednak niedoceniana. Dopiero w latach 70. XX w. do głosu doszedł dyskurs naukowy podejmujący tematykę ojcostwa. Obecnie tematyka ojcostwa jest dość rozwinięta. Współcześni mężczyźni są bardziej świadomi, chcą być obecni w życiu swoich dzieci nie tylko ciałem, ale i duchem oraz aktywnie uczestniczyć w ich życiu. ​ Niniejsza praca opisuje fenomen ojca oraz ojcostwa, przedstawia jak zmienia się rola ojca w życiu dziecka z upływem lat oraz wskazuje na profesjonalne oraz nieprofesjonalne formy wsparcia współczesnego ojcostwa. Zwieńczeniem pracy jest autorski projekt warsztatu dla młodych ojców, który ma na celu wyposażenie uczestników w wiedzę o roli, jaką pełni ojciec w rodzinie i w wychowaniu dzieci oraz umiejętności jak budować więź z dzieckiem.

Niniejsza praca poświęcona jest problematyce dotyczącej niewierności małżeńskiej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział poświęcony jest szeroko rozumianej problematyce małżeństwa. Zawiera definicje, typy małżeństw, relacje w małżeństwie, czynniki determinujące trwałość i nietrwałość małżeństwa oraz wybrane problemy współczesnych małżeństw. Drugi rozdział obejmuje charakterystykę fenomenu zdrady małżeńskiej. Nacisk położony został na przedstawienie jej definicji, skali, rodzajów, przyczyn, skutków zarówno jednostkowych jak i diadycznych oraz procesu radzenia sobie z doświadczeniem zdrady. Trzeci rozdział z kolei dotyczy przedstawienia profesjonalnych form pomocy małżeństwom w obliczu zdrady. Czwarty rozdział stanowi teoretyczne podstawy projektowania warsztatów i szkoleń oraz szczegółowy opis autorskiego projektu warsztatu skierowanego do par, małżeństw oraz osób będących w stałym związku. Celem szkolenia jest usprawnienie komunikacji w relacji małżeńskiej.

W pracy „Jak rozmawiać z dzieckiem używając języka żyrafy? Porozumienie Bez Przemocy wsparciem w budowaniu relacji rodzica z dzieckiem na przykładzie autorskiego projektu warsztatu”, poruszony został temat komunikacji w rodzinie. Współczesna rodzina przechodzi przeobrażenia w zakresie swojej struktury, pełnionych w niej ról oraz relacji między jej członkami. Można zaobserwować różne modele komunikacji przyjmowane przez rodziny oraz bariery komunikacyjne, z którymi się borykają. Jako model komunikacji omówione zostało szczegółowo Porozumienie Bez Przemocy. Porozumienie, stworzone przez Marshalla B. Rosenberga wskazuje na wartość empatii i szczerej intencji w relacjach z innymi. Model opiera się na czterech elementach, jakimi są: spostrzeżenia, uczucia, potrzeby i prośby, tworzące wspólnie empatyczny i pozbawiony przemocy komunikat. Charakterystyczne dla tej metody jest nazwanie empatycznej komunikacji językiem żyrafy, a krzywdzących komunikatów językiem szakala. W pracy poruszony został również temat kar i nagród oraz ich negatywnego wypływu na dziecko, a także wartość stosowania Porozumienia bez Przemocy w relacji rodzica z dzieckiem. W pisaniu pracy wykorzystano głównie literaturę z zakresu nauk pedagogicznych. W oparciu o podstawy metodyki projektowania warsztatów oraz cykl uczenia się przez doświadczenie D. Kolba powstał warsztat dla rodziców: „Jak rozmawiać z dzieckiem używając języka żyrafy?”. Celem warsztatu jest nabycie umiejętności posługiwania się językiem Porozumienia bez Przemocy w rodzinie.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy komunikacji werbalnej i niewerbalnej w pracy doradcy, szczególną uwagą obdarzając bariery utrudniające porozumiewanie się w relacji doradczej. Jak pokazuje literatura przedmiotu, doradca na każdym etapie pracy z klientem narażony jest na pojawienie się szumów komunikacyjnych, dlatego powinien on znać sposoby i metody radzenia sobie z nimi. Efektem mojej pracy jest warsztat skierowany do przyszłych doradców, dotyczący barier w komunikacji słownej i pozasłownej oraz sposobów pokonywania ich. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział zatytułowany: „Kompetencje doradcy w świetle literatury przedmiotu” został poświęcony definicyjnym ujęciom poradnictwa oraz kompetencjom doradcy w ponowoczesnym świecie. Drugi rozdział odnosi się do rodzajów komunikacji interpersonalnej i jej znaczenia dla relacji doradczej. W trzecim rozdziale przybliżam tematykę dotyczącą barier komunikacyjnych w pracy doradcy. Z kolei czwarty rozdział stanowi podstawy metodyki projektowania warsztatów. Pracę licencjacką kończą wnioski wraz z załączonym aneksem będącym scenariuszem mojego autorskiego warsztatu pt. „Jak radzić sobie z barierami komunikacji słownej i pozasłownej w pracy doradcy? Warsztat podnoszący kompetencje komunikacyjne przyszłych doradców”.

„O czym (nie) rozmawia się przy rodzinnym stole? - trudne rozmowy rodziców i dzieci na temat seksualności” to praca, która podejmuje problematykę związaną z edukacją seksualną w domu rodzinnym. W pracy pochylam się nad znaczeniem edukacji seksualnej zarówno tej odbywającej się podczas edukacji szkolnej, jak również mającej miejsce w kontekście procesu wychowania dziecka w rodzinie. Wskazuję na problemy, z którymi mogą spotkać się rodzice, którzy pragną wprowadzić edukację seksualną w swoim domu. Dodatkowo opisuję warunki, które powinny zaistnieć, by rodzice mogli w sposób nieskrępowany i z wrażliwością przeprowadzić pierwsze rozmowy na temat seksualności ze swoim dzieckiem. Istotnym elementem pracy uczyniłam rozdział dotyczący ukazania profesjonalnych i nieprofesjonalnych źródeł wsparcia dla rodziców pragnących wprowadzić rozmowy o seksualności w życie swojej rodziny. Na zakończenie przedstawiony został rozdział o teoretycznych podstawach tworzenia warsztatów i szkoleń. Konstrukcja warsztatu rodzicielskiego „O czym (nie) rozmawia się przy rodzinnym stole?- trudne rozmowy rodziców i dzieci na temat seksualności” została stworzona na podstawie cyklu uczenia się Davida Kolba. Jego celem jest przekazanie rodzicom wiedzy oraz kształtowanie umiejętności i postaw niezbędnych do prowadzenia swobodnej rozmowy na tematy związane z szeroko rozumianą seksualnością człowieka, w tym dziecka.

Problematyką rozważań poniższej pracy jest depresja dziecięca. Statystyki pokazują nam corocznie wzrost zachorowalności na depresję wśród dzieci i młodzieży. Dzieci czują się bezradne w przypadku choroby i na swój sposób wyrażają to co czują i myślą. Rodzice często nie wiedzą jak mogą pomóc swojemu dziecku i szukają wsparcia u różnych specjalistów. Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego warsztatu, skierowanego do rodziców i opiekunów. Pierwszy rozdział zatytułowany jest: “Zjawisko depresji w świetle literatury” i poświęcony jest zjawisku depresji, w którym omawiam i wskazuję definicję, kryteria diagnostyczne, przyczyny, przejawy, skutki. Drugi rozdział to: “Zaburzenia depresyjne u dzieci i młodzieży”. Dotyczy on zaburzeń depresyjnych u dzieci i młodzieży, wskazuję w nim definicję, objawy depresji dziecięcej, przyczyny i skutki. Trzeci rozdział poświęcony został przedstawieniu profesjonalnych i nieprofesjonalnych form pomocy, kierowanym ku dzieciom z depresją. Ostatni rozdział to część podstaw metodyki warsztatowej. Jego tytuł to: “Teoretyczne podstawy konstruowania warsztatów i szkoleń”. Aneksem do całej pracy jest warsztat “Depresja dziecięca. Jak mogę pomóc?”.

Tytuł mojej pracy brzmi „Następstwa wychowywania się w rodzinie alkoholowej w dorosłym życiu dzieci alkoholików na przykładzie autorskiego projektu warsztatu dla doradców rodzinnych”. Praca dotyczy konsekwencji jakie niesie za sobą dorastanie w dysfunkcyjnej rodzinie borykającej się z problemem jakim jest choroba alkoholowa, dotycząca jednego lub obojga rodziców, oraz sposobów radzenia sobie z nimi, korygowania tych negatywnych konsekwencji w dorosłym życiu DDA. Najważniejszym owocem mojej pracy jest autorski projekt warsztatu dla doradców rodzinnych, którzy będą pracowali z Dorosłymi Dziećmi Alkoholików. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym zatytułowanym „Rodzina alkoholowa w świetle literatury przedmiotu” poruszam problem alkoholizmu w świetle literatury, następnie opisuję rodzinę alkoholową – przybliżam definicje i charakterystyczne zjawiska, które najczęściej mają w niej miejsce. Ostatnim punktem tego rozdziału jest opis sytuacji dziecka w rodzinie alkoholowej. Drugi rozdział - „Następstwa wychowywania się w rodzinie alkoholowej w dorosłym życiu dzieci alkoholików”, rozpoczyna się od opisu tego, jak w literaturze przedmiotu są przedstawiane Dorosłe Dzieci Alkoholików, następnie przybliżam cechy charakterystyczne dla DDA. Kolejna część określa skutki wychowywania się w rodzinie alkoholowej w dorosłym życiu Dzieci Alkoholików – m.in. są to trudności w budowaniu relacji międzyludzkich, trudności w budowaniu relacji intymnych oraz problemy z funkcjonowaniem w nich, specyficzne funkcjonowanie DDA w pracy zawodowej oraz relacje DDA z rodziną pochodzenia. Rozdział trzeci zatytułowany „Profesjonalne i nieprofesjonalne formy wsparcia i pomocy dla Dorosłych Dzieci Alkoholików” jest opisem tychże form wsparcia dla dorosłych, którzy dorastali w rodzinie alkoholowej. W ostatnim rozdziale - „Teoretyczne podstawy konstruowania warsztatów i szkoleń”, przybliżam definicję szkolenia oraz warsztatu, opisuję rodzaje szkoleń oraz ich cele. Następnie poruszam tematykę stylów uczenia się oraz omawiam cykl Davida Kolba, przedstawiam również metody, które są wykorzystywane podczas prowadzenia szkoleń. Na końcu tego rozdziału następuje opis poszczególnych sesji szkoleniowych mojego autorskiego projektu warsztatu dla doradców rodzinnych pracujących z Dorosłymi Dziećmi Alkoholików.

Praca licencjacka porusza temat komunikacji niewerbalnej w relacji doradczej. Praca składa się z 4 rozdziałów. Pierwszy rozdział obejmuje problematykę szeroko pojętego procesu poradnianego. Drugi rozdział porusza obszary związane z komunikacją interpersonalną takie jak znaczenie, style, rodzaje, bariery. Trzeci rozdział skupia się na komunikacji niewerbalnej w relacji doradczej, koncentrując się na wskazaniu komunikatów niewerbalnych, które mogą wspierać lub utrudniać proces poradniany. Czwarty rozdział poświęcony jest teoretycznemu projektowaniu warsztatów i szkoleń, druga część tego rozdziału stanowi opis autorskiego warsztatu dla przyszłych doradców. Na końcu pracy został dołączony aneks, który stanowi autorski projekt warsztatu.

Niniejsza praca jest poświęcona istocie komunikacji interpersonalnej w środowisku rodzinnym, rozumianym jako system. Rodzina cały czas ewoluuje, co ma wpływ na jakość relacji pomiędzy jej członkami. Każda rodzina musi porozumiewać się w obrębie swojego systemu. Komunikacja interpersonalna istnieje w każdej wspólnocie rodzinnej, jednakże w każdej rodzinie ta komunikacja jest inna. Niniejsza praca składa się z czterech części. Pierwszy rozdział wprowadza w tematykę rodziny i obrazuje ją w świetle literatury przedmiotu. Jest w nim porównanie różnych definicji rodziny, opisane są przemiany rodziny współczesnej. Zwrócona została uwaga na postrzeganie rodziny jako systemu. Drugi rozdział ukazuje istotę komunikacji w rodzinie. Opisuje proces komunikacji interpersonalnej. Zwraca uwagę na jej znaczenie w rodzinie. W tym rozdziale znajduje się również opis komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Mowa jest o funkcjonowaniu, zarówno systemu rodzinnego otwartego, jak i systemu rodzinnego zamkniętego. Rozdział wskazuje na znaczenie komunikacji w podsystemach rodzinnych. Pod koniec drugiego rozdziału znajduje się opis barier i ograniczeń, które bardzo często występują w komunikacji rodzinnej, uniemożliwiając satysfakcjonujące życie rodzinne. W trzecim rozdziale przybliżone zostały formy pomocy usprawniające komunikację rodzinną z podziałem na sposoby profesjonalne i nieprofesjonalne. Stwierdzono, że najpowszechniejsze są nieprofesjonalne formy pomocy. Jednak gdy okazują się one niewystarczające, ludzie mogą zgłaszać się po pomoc do profesjonalistów. Czwarty rozdział to między innymi omówienie teoretycznych podstaw konstruowania warsztatów i szkoleń. Druga część tego rozdziału stanowi opis sesji autorskiego projektu warsztatu dla rodziców małych dzieci.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy pomocy i wsparcia rodziny dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Jak wskazuje literatura przedmiotu, taka rodzina narażona jest na wiele trudności i tym samym potrzebuje pomocy i wsparcia od różnorodnych specjalistów. Efektem mojej pracy jest warsztat, który jest kierowany do pedagogów, uwrażliwiając ich na potrzeby rodziny dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział zatytułowany: ,,Autyzm w świetle literatury przedmiotu” został poświęcony wyłącznie tematyce autyzmu. Dwa kolejne rozdziały powstały z myślą o rodzinie dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. W drugim rozdziale przybliżam tematykę związaną z funkcjonowaniem najbliższego otoczenia dziecka autystycznego. Trzeci rozdział natomiast porusza tematykę związaną z działaniami pomocowymi realizowanymi przez społeczeństwo. Ostatni rozdział stanowi podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych. Całość kończą wnioski wraz z załączonym aneksem będącym scenariuszem mojego autorskiego projektu warsztatu pt.,, Sposoby pracy z rodziną dziecka z zaburzeniami ze spektrum autyzmu”.

Praca licencjacka ,,Rodziny z wyboru w Polsce na przykładzie autorskiego projektu warsztatu ,,Odmienne nie znaczy gorsze"” skupia swoją uwagę na tęczowych rodzinach w naszym kraju. Temat rodzin z wyboru jest omawiany wieloaspektowo - zaczynając od przemian rodziny w przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, poprzez dane dotyczące życia i związków osób nieheteronormatywnych, rodzicielstwa osób homo- i biseksualnych, wpływu typu rodziny na wychowanie dzieci (pod kątem edukacyjnym, społecznym, zdrowia psychicznego), aż po trudności, jakie spotykają tęczowe rodziny. Pracę licencjacką kończy projekt warsztatu antydyskryminacyjnego dla adolescentów, który może przynieść pozytywny wpływ na kształtowanie się postawy równościowej wśród przyszłych dorosłych.

Praca pod tytułem „Problematyka wykorzystywania seksualnego dzieci na przykładzie autorskiego projektu warsztatu profilaktycznego dla nauczycieli- Widzę-reaguję” podejmuje problematykę szeroko rozumianej przemocy i nadużyć seksualnych wobec dzieci. Przedstawione w pracy statystyki i wyniki badań nakreślają skalę problemu oraz grupę osób, których on dotyka. W pracy znajduje się również szczegółowy opis różnych form i rodzajów przemocy, ich przyczyn, skutków oraz cyklu przemocy, jednak istotą pracy jest problematyka związana z przemocą seksualną i wykorzystywaniem seksualnym dzieci. Jeden z rozdziałów pracy poświęcony został profilaktyce i prewencji zjawiska wykorzystywania seksualnego dzieci. Ostatni rozdział pracy poświęcony został teoretycznemu opisowi tworzenia szkoleń i warsztatów. Przybliżone zostały między innymi pojęcia cyklu Kolba, stylów uczenia się, rodzajów i celów szkoleń oraz metod i technik wykorzystywanych w trakcie szkoleń. Drugą część tego rozdziału stanowi opis autorskiego projektu szkolenia dla nauczycieli i specjalistów dotyczącego profilaktyki przemocy seksualnej w szkołach. Warsztat wraz z wszelkimi wykorzystanymi w nim materiałami znajduje się na końcu pracy.

Praca licencjacka porusza problematykę kryzysu w związku małżeńskim oraz sposobów radzenia sobie z nim. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale poruszona została problematyka małżeństwa w oparciu o literaturę przedmiotu, opisana została ewolucji małżeństwa na przestrzeni lat, a także typy małżeństw oraz rodzaje relacji, które mogą występować między partnerami. Rozdział kończy się przedstawieniem czynników, które mają wpływ na trwałość i nietrwałość związku małżeńskiego. Rozdział drugi dotyczy szeroko pojmowanego kryzysu oraz kryzysu małżeńskiego z uwzględnieniem faz rozwoju rodziny, w których pojawiają się wybrane kryzysy normatywne oraz nienormatywne. W rozdziale trzecim pochyliłam się nad rodzajami pomocy profesjonalnej i nieprofesjonalnej dla małżeństw zmagających się z kryzysem. Ostatni rozdział został poświęcony podstawom tworzenia szkoleń. Zawiera przybliżenie teorii cyklu uczenia się według Davida Kolba oraz opis autorskiego projektu warsztatu „Jak żyć ze sobą długo i szczęśliwie?”. Praca licencjacka zakończona jest podsumowaniem zawierającym wnioski ogólne. Dołączony został również aneks z konspektem autorskiego warsztatu „Jak żyć ze sobą długo i szczęśliwie?”.

Niniejsza praca poświęcona jest sytuacji dziecka w rodzinie alkoholowej. Choroba alkoholowa jest jedną z najczęściej występujących problemów w rodzinie, a funkcjonowanie w takiej rodzinie dziecka, wiąże się z licznymi negatywnymi następstwami dla jego rozwoju psychospołecznego. Niniejsza praca składa się z czterech części. Pierwszy rozdział wprowadza w tematykę alkoholizmu – czym jest i jakie są jego fazy. Opisana została typologia zjawiska alkoholowego. Drugi rozdział ukazuje dzieciństwo dzieci alkoholików oraz role jakie przyjmują one w rodzinie. Opisane zostało również życie dorosłych dzieci alkoholików i strategie radzenia sobie DDA z przeszłością. Trzeci rozdział stanowi opis profesjonalnych i nieprofesjonalnych form pomocy skierowanych ku dzieciom z rodzin alkoholowych. Zwrócona została uwaga również na rolę szkoły i pedagoga szkolnego w życiu dzieci alkoholików. Ostatni rozdział zawiera teoretyczne podstawy projektowania warsztatów i szkoleń. Druga część tego rozdziału została poświęcona opisaniu poszczególnych sesji autorskiego warsztatu dla pedagogów szkolnych.

Temat pracy licencjackiej, który zdecydowałam się wybrać, związany jest z działaniem terapeutycznym oraz pomocą skierowaną do osób zmagających się z zaburzeniami zachowania, za pomocą środków artystycznego wyrazu, czyli szeroko rozumianą sztuką. W pierwszym rozdziale pracy skupiam się na sklasyfikowaniu czym są zaburzenia zachowania u dzieci i młodzieży oraz dokonuję ich charakterystyki, w oparciu o literaturę źródłową. Rozdział drugi poświęcony jest problematyce arteterapii. Omawiam w nim definicje, następnie przechodzę do celów, a na końcu do metod oraz technik pracy przy wykorzystaniu sztuki. W następnym rozdziale, czyli trzecim, przedstawiam autoterapeutyczne sposoby pracy z dziećmi i młodzieżą, które są agresywne, nieśmiałe i wycofane społecznie. Powołuję się w nim na określone metody i dziedziny arteterapii. Ostatni rozdział mojej pracy zawiera podstawy przygotowywania warsztatów i szkoleń, a także opis autorskiego projektu warsztatu pt. „Rola arteterapii w pracy z dziećmi z zaburzeniami zachowania”, który jest tożsamy z tematem pracy licencjackiej.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej było doświadczenie szkolnej przemocy rówieśniczej w retrospektywnych relacjach młodych dorosłych osób. Celem pracy było poznanie perspektywy młodych dorosłych osób na takie aspekty doświadczonej przemocy rówieśniczej jak: charakter, czas wystąpienia, przyczyny, okoliczności, ustanie przemocy, radzenie sobie z sytuacją oraz odczuwanie skutków przemocy. W części teoretycznej przedstawiony został problem bullyingu jako specyficznego rodzaju agresji rówieśniczej. Opisana została tutaj dynamika bullyingu, przyczyny i role pełnione w przemocy rówieśniczej oraz skutki, jakie wg badaczy wiążą się z pełnieniem poszczególnych ról. Jeden z rozdziałów został poświęcony skutecznemu zapobieganiu przemocy oraz właściwej interwencji. Część praktyczna obejmowała badania, w których wzięło udział 15 osób w przedziale wiekowym 22-26 lat. Wszystkie z badanych osób w przeszłości były ofiarami bullyingu. Głównym problemem badawczym było zbadanie tego, czy przeszłe doświadczenia badanych osób z przemocą rówieśniczą wywarły negatywne skutki na ich obecne życie. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, a techniką wykorzystaną w nich był jawny wywiad częściowo ustrukturyzowany. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że większość badanych odczuwa obecnie negatywne skutki związane z przeszłym doświadczeniem przemocy rówieśniczej, są to: zaburzone postrzeganie własnej wartości, poczucie bycia gorszym od innych, fobia społeczna, depresja, problemy z zaufaniem, zaburzenia odżywiania, agresja, niechęć do ludzi. Badania pokazały również, że w ocenie badanych, szkoły nie radziły sobie z podejmowaniem skutecznej interwencji, bądź w ogóle jej nie podejmowały. W celu zapobiegania powyższym długoterminowym skutkom przemocy rówieśniczej, szkoły, rodzice oraz nauczyciele powinni zwiększyć swoją wiedzę w zakresie działań zapobiegających i zwalczających przemoc. Perspektywa uczniów na czynniki, które warunkują skuteczną oraz nieskuteczną profilaktykę oraz interwencję, może być kierunkiem kolejnych badań.

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest poznanie opinii na temat doświadczeń oraz oczekiwań dotyczących relacji rodziców i nauczycieli w klasach I-III szkoły podstawowej a także próba charakterystyki oraz oceny ich aktualnego stanu z perspektywy rodziców. Punkt docelowy to również stworzenie listy praktycznych wskazówek dla pracy nauczycieli, dotyczących ich relacji z rodzicami. Przeprowadzone badania z wykorzystaniem wywiadu częściowo skategoryzowanego umożliwiły diagnozę aktualnego stanu kontaktów tych dwóch podmiotów szkolnych interakcji zarówno pod względem aspektów satysfakcjonujących jak i utrudniających, oczekiwań rodziców, aktualnego charakteru tych relacji oraz jego przyczyn. Praca składa się z sześciu rozdziałów, z których cztery to rozdziały teoretyczne wyjaśniające terminologię oraz podstawowe zagadnienia związane z prezentowanym tematem. Znajdują się w nich m.in. cele współdziałania rodziców i nauczycieli, formy ich komunikacji oraz poglądy współczesnych badaczy dotyczące prezentowanego zjawiska. Przedstawiona została także charakterystyka nauczania początkowego z uwzględnieniem roli i zdań nauczyciela oraz specyfika edukacji w czasie pandemii Covid-19. Piąty rozdział, będący metodologią badań własnych zawiera w sobie cel, problemy badawcze, metody i techniki użyte w trakcie przeprowadzania badań oraz ich organizację. Szósty rozdział to przedstawienie wyników badań, ich analiza oraz wnioski.

Niniejsza praca badawcza dotyczy znaczenia komunikacji alternatywnej i wspomagającej w nabywaniu kompetencji społeczno-komunikacyjnej u chłopca z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym. Przedstawiona została w nim niepełnosprawność intelektualna w świetle literatury przedmiotu, opisana została zależność między nabywaniem języka a zachowaniami społecznymi oraz wyjaśnione zostały metody komunikacji alternatywnej i wspomagającej w kontekście terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną. Praca miała na celu zbadanie znaczenia AAC w nabywaniu umiejętności porozumiewania się oraz wygaszania zachowań niepożądanych u dziecka z diagnozą niepełnosprawności intelektualnej w stopniu znacznym. Badania wykazały zmniejszenie się liczby zachowań trudnych, a także rozwój umiejętności w sferach takich jak: przekaz informacji, budowanie wypowiedzi, funkcjonalne współgranie z rozmówcą, motywacja do komunikacji. W pracy zostało zaproponowane również dalsze postępowanie terapeutyczne mające ugruntowanie w literaturze przedmiotu.

Tytułem niniejszej pracy jest „Edukacja szkolna i rozwój sportowy – wyzwania, korzyści i oczekiwania. Perspektywa uczniów ze Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem i Buczkowicach.” Jej celem było wskazanie między innymi czy trudnością jest łączenie kariery sportowej z edukacją szkolną, jakie są korzyści z uczęszczania do szkoły mistrzostwa sportowego, jakie były względem niej oczekiwania uczniów oraz jakie są ich plany na przyszłość. Odpowiedzi na problemy badawcze wskazane w pracy zostały zebrane za pomocą kwestionariusza ankiety oraz wywiadów. Kwestionariusz ankiety wypełniło 20 uczniów ze wspomnianych szkół, w tym 19 mężczyzn. Do wywiadów uzupełniających pracę zgłosiło się dwóch respondentów – kobieta i mężczyzna, z którymi zostały przeprowadzone rozmowy w formie zdalnej. Na podstawie zebranych wyników można wnioskować, że niezależnie od wieku, łączenie nauki w szkole oraz kariery sportowej jest dla zawodników wyzwaniem, a za najbardziej znaczącą trudność respondenci wskazywali zmęczenie fizyczne. Za korzyści wynikające z uczęszczania do szkoły mistrzostwa sportowego większość uczniów uznała możliwość codziennych treningów sportowych, dostosowany do nich plan lekcji oraz dostęp do obiektów sportowych. Ponadto większość respondentów uznała, że może liczyć na wsparcie kadry, która dodatkowo tworzy odpowiednią atmosferę do łączenia nauki z treningami. Na podstawie wyników badań można stwierdzić, że większość oczekiwań zawodników została spełniona, a w przyszłości planują bardziej skupić się na karierze sportowej, nie rezygnując jednak z kontynuacji nauki na uczelni wyższej. Wyniki przeprowadzonych badań mogą być podstawą do dalszego pogłębiania tematu oraz poszukiwania rozwiązania, które mogłyby pomóc zoptymalizować zarówno treningi uczniów, jaki i ich naukę.

Praca magisterska o charakterze empirycznym składa się z pięciu rozdziałów oraz dyskusji i wniosków z badań, Pierwsza część pracy podejmuje m.in. problematykę związaną z definiowaniem „sztuki”, rolą jaką pełni w życiu człowieka i jakie spełnia funkcje. Następnie wyjaśnione zostało pojęcie „wychowania” z uwzględnieniem na poszczególne kategorie, a także opisano wychowawczą funkcję sztuki. Przybliżony również został temat dotyczący wychowania estetycznego, podając różnice między wychowaniem artystycznym oraz wychowaniem przez sztukę i wychowaniem estetycznym. Przedstawione także zostały typy szkół artystycznych występujących w Polsce wraz z zasadami ich funkcjonowania. Druga część niniejszej pracy opisuje instytucje, która występuje w tytule pracy, czyli ogólnokształcącą szkołę baletową. Najpierw omówiona została historia baletu, skąd pochodzi i w jaki sposób dotarł do Polski, a także przedstawiciele, którzy mieli wpływ na jego rozwój. Kolejna część dotyczy specyfiki, selekcji oraz predyspozycji wymaganych od uczniów, którzy próbują dostać się do ogólnokształcących szkół baletowych, a także wychowanków uczących się już w szkole. Ostatnia część rozdziału drugiego przedstawia efekty i program kształcenia skupiając się tylko na przedmiotach zawodowych. Trzecia część pracy koncentruje się głównie na obciążeniach i czynnikach wzmacniających uczniów w procesie edukacji począwszy od stresu, jego definicji i ewolucji. Uwzględnione również kwestię stresu szkolnego, jego objawów i przyczyn a także sposobów radzenia sobie i możliwościach uzyskania pomocy. Ostatnia część to omówienie przeprowadzonych badań jakościowych na potrzeby niniejszej pracy oraz wnioski z nich wynikające. Badania zostały przeprowadzone za pomocą kwestionariusza wywiadu oraz kwestionariusza ankiety online na platformie Office 365. Wzięło w nich udział 29 uczniów ogólnokształcących szkół baletowych w Polsce. Celem badań podjętych w pracy była diagnoza obciążeń, z jakimi mają do czynienia uczniowie OSB, a także zidentyfikowanie czynników wzmacniających. Na podstawie przeprowadzonych badań otrzymano wachlarz różnorodnych opinii, pogłębiających wiedzę o perspektywie młodych ludzi na rzeczywistość współczesnej ogólnokształcącej szkoły baletowej.

Praca magisterska jest zatytułowana: „Pozaszkolne wspieranie w uczeniu się – potrzeby i satysfakcje uczestników Akademii Przyszłości”. Pierwsza część pracy podejmuje m.in. problematykę niepowodzeń szkolnych dzieci oraz kwestię instytucjonalnego wsparcia (np. stowarzyszeń, które zajmują się pomocą). W pracy opisana została również rola wolontariatu oraz wolontariuszy. Poruszona została kwestia wsparcia oraz jego wartości w dzisiejszym świecie oraz potrzeba wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży. Druga część niniejszej pracy opisuje instytucję, która pojawia się w tytule niniejszej pracy, czyli Akademię Przyszłości. Omówione zostają jej założenia, główny cel oraz misja tejże instytucji. Przedstawiony zostaje jej założyciel, czyli ks. Jacek Stryczek, szerzej zostaje poruszona kwestia głównej idei AP, czyli idea „mądrej pomocy”. Przytoczeni zostają również prekursorzy tejże idei, czyli m.in. Janusz Korczak. Kolejna ostatnia już część jest to omówienie przeprowadzonych badań jakościowych na potrzeby niniejszej pracy. Omówione, zanalizowane oraz zinterpretowane zostają wyniki oraz wnioski. Badania zostały przeprowadzone za pomocą wcześniej przygotowanego kwestionariusza wywiadu, z udziałem 18. Osobowej grupy badawczej, którą stanowili wolontariusze oraz dzieci biorące udział w programie Akademia Przyszłości. Celem badań podjętych w pracy jest zbadanie potrzeb oraz satysfakcji tychże uczestników programu Akademia Przyszłości. Według wyników, które udało się otrzymać na podstawie przeprowadzonych badań nie można jednoznacznie ustalić poziomu satysfakcji oraz potrzeb osób decydujących się dołączyć do programu AP. Poziom satysfakcji jest zależny od wielu indywidualnych czynników, dlatego też jest to kwestia bardzo indywidualna. Na podstawie przeprowadzonych badań otrzymano szeroki wachlarz różnorodnych odpowiedzi, które kreują szeroki obraz współczesnego wolontariatu, również w czasie pandemii koronawirusa.