Głównym celem mojej pracy pod tytułem ,,Aktywny wypoczynek rodzinny w małym mieście’’ było zbadanie aktywnych form wypoczynku rodzinnego. Aktywny wypoczynek powinien stanowić nieodzowny element zdrowego stylu życia każdej rodziny. Na wiele różnych sposobów polepsza stan naszego zdrowia oraz samopoczucia. Przez aktywny wypoczynek niwelujemy stres czy napięcie nerwowe. Zatem aktywność w czasie wolnym wpływa na wszystkie sfery naszego organizmu. Aktywne formy wypoczynku sprawiają, że jesteśmy zdrowi, mamy więcej energii, siły i motywacji do działania. Aktywny wypoczynek rodziny wpływa na relacje między jej członkami jak również na relacje z otoczeniem. Brak aktywności w czasie wolnym prowadzi do bardzo wielu chorób czy schorzeń. Rezygnacja z jakiejkolwiek formy aktywnego wypoczynku może spowodować między innymi otyłość, wady postawy i wzroku, choroby krążenia czy złe samopoczucie. W obecnych czasach zarówno rodzice jak i dzieci posiadają wile obowiązków. Dzięki aktywnemu wypoczynkowi do którego zaliczamy szeroko pojęty ruch możemy zyskać siły aby stawić czoła wszystkim wyzwaniom, które przed nami stoją. Z tych ważnych powodów zajęłam się aktywnym wypoczynkiem rodziny. Moja praca zbudowana jest z czterech rozdziałów. W pierwszych dwóch rozdziałach teoretycznych podjęłam próbę wyjaśnienia najistotniejszych dla całej mojej pracy definicji i terminów. Rozdział pierwszy w całości poświęcony jest rodzinie. Możemy w nim znaleźć definicję rodziny jako podstawowej jednostki wychowawczej, różne modele rodziny współczesnej, funkcje rodziny czy podrozdział dotyczący zmian kreujących inny obraz rodziny. Rozdział drugi skupiony jest na aktywnym wypoczynku . Odnajdziemy w nim różne definicje aktywności fizycznej, rodzaje czy formy aktywnego wypoczynku, funkcje aktywnego wypoczynku oraz negatywne skutki wpływu nowych mediów na aktywny wypoczynek. Dwa ostatnie rozdziały dotyczą metodologii badań własnych. W rozdziale trzecim odnajdziemy cel i przedmiot badań, problemy badawcze i hipotezy, metody, techniki i narzędzie badawcze oraz opis środowiska badań i badanie pilotażowe. Ostatni rozdział, rozdział czwarty to analiza wyników badań własnych, przeprowadzonych za pomocą techniki ankiety. Z analizy zebranego materiału badawczego wynika, że rodziny postrzegają wypoczynek jako czas spędzony w gronie rodziny i przyjaciół, który służy zacieśnianiu więzi. Natomiast do form aktywnego wypoczynku zaliczają przede wszystkim spacery i piesze wycieczki. Z badań wynika również, że rodziny stawiają na aktywny wypoczynek, jednak z różną częstotliwością. Rodzice jak i dzieci różnią się pod względem wyboru form aktywnego wypoczynku. Rodzice stawiają na spacery i piesze wycieczki natomiast dzieci wybierają gry i zabawy ruchowe. Wpływ na wybór spacerów i pieszych wycieczek przez rodziców mają niskie nakłady finansowe na tego typy aktywność fizyczną. Sytuacja finansowa rodziny jak i koszty danej formy aktywnego wypoczynku determinują jej wybór. Na wybór formy aktywnego wypoczynku

Tematem mojej pracy magisterskiej, są relacje jedynaków z rówieśnikami w grupie przedszkolnej. Celem niniejszej pracy było określenie relacji jedynaków w grupie rówieśniczej. Terenem moich badań było Przedszkole nr 8 z Oddziałami Integracyjnymi, położone w małej miejscowości o nazwie Zgorzelec. Do badań wybrałam grupę dzieci 5-6-letnich. W całej grupie jest dziesięciu chłopców i osiem dziewczynek. Dzieci mających rodzeństwo jest dwanaście, a jedynaków jest sześciu. W szóstce jedynaków są dwie dziewczynki Aleksandra i Sylwia oraz czterech chłopców, Kamil, Błażej, Szymon i Paweł, wszystkie dzieci jedyne mają po 6 lat. Problemem głównym było sprawdzenie relacji jedynaków w grupie rówieśniczej. Aby dobrze przeprowadzić badania wybrałam również problemy szczegółowe. W problemach szczegółowych, chciałam sprawdzić, czy jedynacy potrafią dzielić się swoją własnością, częściej popadają w konflikty jak dzieci mające rodzeństwo i czy mają problem z izolacją w grupie. W niniejszych badaniach zastosowano metodę indywidualnych przypadków. Dzięki wybranym narzędziom i technikom badawczym jakim były wywiady i socjogram, mogłam sprawdzić jak kształtują się relacje między dziećmi mającymi rodzeństwo a jedynakami. Wywiady przeprowadziłam z rodzicami dzieci, dziećmi i ich wychowawcą grupy. Socjogram przeprowadziłam z dziećmi, w czerwcu 2015 roku jak i dla porównania w marcu 2016 roku. Z badań przeprowadzonych przeze mnie wynika, że nie można myśleć o jedynaku jak o stereotypie dziecka złośliwego, rozpieszczonego i egoistycznego. Każde dziecko jest inne i nie można myśleć o nich jednakowo. Duży wpływ na zachowanie jedynaka mają jego rodzice, którzy często nie widzą problemu w zachowaniu dziecka, bagatelizują je, a to oni przecież są wzorem dla ich dziecka.

Tematem pracy jest funkcjonowanie dziecka jąkającego się w wieku 6 – 12 lat w środowisku szkolnym, rodzinnym i rówieśniczym w opiniach rodziców i logopedów. Praca składa się z pięciu rozdziałów oraz wniosków końcowych i zakończenia. Rozdział pierwszy, drugi i trzeci stanowią część teoretyczną pracy, w których na podstawie literatury przedmiotu została zawarta wiedza na temat zaburzenia mowy, jakim jest jąkanie; funkcjonowania dziecka jąkającego się w poszczególnych środowiskach oraz terapii specjalistycznej skierowanej do dzieci w przedziale wiekowym od 6 do 12 lat. W rozdziale pierwszym zawarto pojęcie i klasyfikację wad wymowy, definicję jąkania oraz jego przyczyny. Ponadto w niniejszym rozdziale omówiono etapy procesu diagnostycznego jąkania oraz przybliżono metody, jakie stosuje się w tejże diagnozie. Rozdział drugi stanowi omówienie sposobów funkcjonowania dziecka z zaburzeniem tempa i płynności mowy zarówno w środowisku szkolnym, rówieśniczym, jak i rodzinnym. W rozdziale trzecim poruszono kwestię terapii jąkania podejmowanej względem dzieci w wieku od 6 do 12 lat. W niniejszym rozdziale omówiono etapy i zakres terapii specjalistycznej, pośrednie i bezpośrednie metody terapeutyczne oraz przybliżono możliwe efekty terapii. Rozdział czwarty stanowi omówienie metodologii badań własnych. Pierwsza część niniejszego rozdziału dotyczy podejścia badawczego i paradygmatu badań. W dalszej części niniejszego rozdziały omówiono cel i przedmiot prowadzonych badań. W trzecim podrozdziale rozdziału czwartego wyszczególniono problemy badawcze. Niniejszy rozdział poświęcony jest również metodom, technikom oraz narzędziom badawczym wykorzystanym na potrzeby niniejszych badań. W dalszej części niniejszego rozdziału omówiono przebieg badań i ich organizację oraz przedstawiono charakterystykę badanej grupy. W ostatnim podrozdziale skupiono się na etyce badań własnych, omówieniu zasad, jakie powinny być przestrzegane przez osoby przeprowadzające badania naukowe. Piąty, ostatni rozdział obejmuje analizę i interpretację wyników badań, bowiem na potrzeby pracy przeprowadzono badania jakościowe, którego grupę badawczą stanowili rodzice dzieci jąkających się oraz logopedzi. Następnie przedstawiono wnioski, wynikające z przeprowadzonych badań, a także zakończenie. Całość pracy zamykają: bibliografia, spis tabel i wykresów oraz aneks.

Tematem pracy są formy współpracy nauczycieli z rodzicami w niepublicznej szkole podstawowej. Główną przyczyną wyboru takiego tematu pracy była odpowiedź na potrzeby i wyzwania obecnego czasu, w którym konieczne jest przezwyciężenie barier ograniczających współpracę rodziny i szkoły. Opracowanie tego tematu miało również na celu przedstawienie, jakie są rzeczywiste formy współpracy rodziców i nauczycieli w niepublicznej szkole podstawowej. Ponadto istotne było też wskazanie korzyści, jakie wynikają ze współpracy nauczycieli z rodzicami dla ogólnej efektywności edukacji dzieci, pracy szkoły i funkcjonowania rodziny. Podjęto się także próby zorientowania się, czego rodzice i nauczyciele właściwie chcieliby, oczekiwaliby od siebie nawzajem. Za warte zastanowienia uznano również, na ile i w czym oczekiwania nauczycieli wobec rodziców są zgodne z oczekiwaniami przedstawianymi przez rodziców wobec nauczycieli. Istotne było też zwrócenie uwagi na rangę współuczestnictwa rodziców we wszelkich możliwych działaniach szkoły. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich stanowi opis stosunków rodziny ze szkołą w kontekście potrzeb wynikających ze zmian, jakie zachodzą w rodzinach i rozwoju oświaty. Dalsza część przedstawia wyniki i wnioski z dotychczasowych badań diagnostycznych przeprowadzonych w szkołach niepublicznych. W rozdziale teoretycznym szczegółowo omówiona została rola rodziców w wychowaniu dziecka (funkcje rodziny, strategie w wychowaniu dziecka, postawy rodzicielskie, organizowanie czasu wolnego, udział w zajęciach pozalekcyjnych). Rozdział drugi ma charakter metodologiczny. W tej części został omówiony przedmiot i cel prowadzonych badań, sformułowano problemy i hipotezy badawcze, określono zmienne zależne i niezależne oraz wskaźniki, dokonano analizy wybranej metody oraz techniki badawczej, opisano konstrukcję narzędzia badawczego. Rozdział ten zawiera także charakterystykę grupy badawczej i terenu badań. Rozdział trzeci poświęcony jest analizie i interpretacji badań. Dane zostały ujęte w kategoriach ilościowych (wykresy słupkowe) a do każdego wykresu przygotowano opis. Ostatnia część pracy zawiera podsumowanie oraz wnioski wynikające z badań. Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową dotyczącą współpracy szkoła – dom. Korzystano także z prac naukowych, które w zdecydowanej większości dotyczą problematyki rodziny, analizowano literaturę dotyczącą metodologii badań. Do napisania pracy posłużyły także artykuły, raporty z badań zamieszczone w czasopismach pedagogicznych bądź na stronach internetowych. Przeprowadzone badania pozwoliły na zgromadzenie obszernego zestawu danych, dzięki którym można było stwierdzić, jakie są w rzeczywistości formy współpracy nauczycieli z rodzicami w niepublicznej szkole podstawowej. W świetle wyników badań szkoła niepubliczna daje rodzicom więcej możliwości do podejmowania działań w ramach różnych form współpracy, w większym zakresie dostrzega umiejętności rodziców, którzy mają coraz bogatszą wie

Współczesne życie społeczne, obok niewątpliwych walorów niesie ze sobą zjawiska o destruktywnych skutkach. Jednym z najpoważniejszych problemów społecznych obejmujących swym zasięgiem niemal wszystkie kraje jest zjawisko alkoholizmu. Rodzice dotknięci chorobą alkoholową stwarzają poważne zagrożenie prawidłowego rozwoju własnych dzieci. Dramat alkoholizmu rodziców uderza mocno w sferę uczuć dziecka. Stwierdzono że, u tych dzieci częściej pojawiają się zaburzenia somatyczne (np. bóle: zębów, głowy, mdłości itp.). Jak potwierdzają badania większość dzieci z rodzin alkoholowych staje się uzależnionymi od alkoholu. Podjęty temat pracy „ Funkcjonowanie w środowisku szkolnym dzieci z rodzin alkoholowych”, wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym i jest wyzwaniem dla nauczycieli, wychowawców, lekarzy i specjalistów różnych dziedzin. Szczególna rola w tym zakresie przypada nauczycielom, którzy z własnych obserwacji i bezpośrednich kontaktów z uczniami o różnych uwarunkowaniach rodzinnych mają szerokie możliwości, zarówno diagnozowania jak i oddziaływań profilaktyczno-wychowawczych, wobec dzieci, pochodzących z rodzin alkoholowych. Zasygnalizowane zjawiska naświetlają istotę problemu alkoholowego w kontekście jego oddziaływania na dzieci z rodzin uzależnionych od alkoholu. Podjęte badania zostały skoncentrowane wokół istotnego obszaru rozwoju dzieci związanego ze środowiskiem szkolnym. Optymalne funkcjonowanie w szkole wymaga harmonijnej atmosfery w środowisku rodzinnym. Próżnia emocjonalna jaką wywołuje zjawisko alkoholizmu w rodzinie odbija się bardzo negatywnie na kondycji psychicznej i fizycznej dziecka. Większość rodziców pozostawia wychowywanie i kształcenie nauczycielom. W zdrowej rodzinie taki system pracy nad rozwojem dziecka, może okazać się wystarczający i przebiegać bez zaburzeń. Natomiast w rodzinie alkoholowej może generować rozległe zjawiska patologiczne. Główny problem badawczy niniejszej pracy ma na celu zilustrowanie funkcjonowania dzieci z rodzin alkoholowych w środowisku szkolnym. Praca zawiera trzy zasadnicze części w których najpierw zostało stworzone podłoże teoretyczne odzwierciedlające na podstawie współczesnej literatury współczesne rodziny alkoholowe. Ze wskazaniem na etiologię zjawiska i jego skutki. Część metodologiczna pracy prezentuje zastosowaną procedurę badawczą z podaniem z charakterystyką osób badanych oraz wykorzystanych metod, technik i narzędzi. Jako teren badań wybrana została Szkoła Podstawowa Nr 2 w Obornikach Śląskich. Analizą funkcjonowania dzieci z rodzin alkoholowych objęto uczniów tej szkoły. W toku procedury badawczej skoncentrowanej wokół badanych dzieci przeanalizowane zostały, osiągnięcia dydaktyczne, zachowanie oraz stosunki interpersonalne uczniów z rodzin alkoholowych. Można żywić nadzieje, że uzyskane wyniki badań przybliżą w środowisku pedagogicznemu oraz rodzicom zakres analizowanego, niepokojącego społecznie zjawiska i skłonią odpowiednie instytucje oraz społeczność lokalną do skuteczniejszego p

Przedmiotem pracy są psychopedagogiczne konotacje macierzyństwa adopcyjnego. W pierwszym rozdziale dotyczącym macierzyństwa w jego uwarunkowaniach opisane zostało macierzyństwo literaturze przedmiotu, następnie dojrzewanie kobiet do macierzyństwa, kolejno kulturowe uwikłania macierzyństwa i współczesne oblicza macierzyństwa. Drugi rozdział poświęcony został rodzinie w jej psycho-społecznych uwarunkowaniach, opisany został polski system opieki zastępczej nad dzieckiem, istota i przyczyny adopcji dziecka, procedura adopcyjna jako droga do stworzenie rodziny adopcyjnej oraz specyfika funkcjonowania rodziny adopcyjnej. Trzeci rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań własnych i traktuje o przedmiocie i problematyce badań własnych, a także o zastosowanej procedurze badawczej, W czwartym rozdziale poświęconym psycho-pedagogicznym konotacjom macierzyństwa adopcyjnego w świetle badań własnych zagadnienia w poszczególnych paragrafach dotyczą deprywacji potrzeby macierzyństwa wśród badanych kobiet, decyzji o adopcji dziecka w jej uwarunkowaniach, macierzyństwa adopcyjnego w rozumieniu badanych kobiet, dziecka w przestrzeni rodziny adopcyjnej i macierzyńskiego samospełniania się badanych kobiet, oraz przedstawiono wnioski na podstawie przedstawionych badań.

Praca to monografia Fundacji im. Brata Alberta w Lubinie. Przedstawia opis placówki, zawiera założenia towarzyszące w pracy fundacji, zakres działań jakich podejmuje się fundacja, opisuje kompetencje i kwalifikacje pracowników. Omawia działania poprawiające pracę badanej instytucji.

W pierwszym rozdziale pracy ujęte jest co to jest adaptacja, jakie są czynniki warunkujące adaptacje dzieci 3 - letnich do przedszkola, ujęty jest rozwój fizyczny i ruchowy, umysłowy, emocjonalny i społeczny i rozwój mowy u dzieci 3 - letnich, ujęte są trudności dziecka w trakcie adaptacji, jaką rolę pełni rodzic w przygotowaniu dziecka do podjęcia edukacji przedszkolnej, a także ujęty jest program wstępnej adaptacji. Drugi rozdział dotyczy metodologii, ujęty jest tam cel pracy, problemy szczegółowe, metoda - indywidualnych przypadków, technika - wywiadu i obserwacje. Ostatni rozdział pracy dotyczy badań jakie zostały przeprowadzone. W ostatnim rozdziale są opisane badane dzieci i ich adaptacja, ich rysunki i opisy do rysunków.

Praca obejmuje swą tematyką problemy relacji jakie występują pomiędzy ojcami z różnych przyczyn pozbawionych wolności a ich dziećmi. Składa się z trzech zalecanych części zasadniczych. Pierwsza z nich stanowi podłoże teoretyczne, które obejmuje, zgodnie ze współczesnymi definicjami istotę ojcostwa, potrzeby dzieci a także skutki zaburzonych relacji między ojcem a dziećmi, ponadto przytoczone zostały psychospołeczne konsekwencje, jakie niesie pozbawienie wolności. W części metodologicznej pracy zostały uwzględnione podstawowe zalecenia stawiane pracom magisterskim. Wyłoniono więc cele, problematykę badawczą, hipotezy i zastosowane metody badawcze. Dzięki zebranemu materiałowi empirycznemu udało się określić pozycję dzieci pośród pozostałych członków rodziny w odczuciu badanych ojców, zachodzące relacje pomiędzy ojcami a własnymi dziećmi z uwzględnieniem wieku i płci dziecka. Wyniki badań przeprowadzonych w Zakładzie Karnym Nr 1 we Wrocławiu pozwoliły także wskazać na czynniki, które wywołują zarówno pozytywne jak i negatywne relacje ojców z własnymi dziećmi. Dzięki temu zostały wysunięte dezyderaty dotyczące oddziaływań, które optymalizują relacje ojców pozbawionych wolności z własnymi dziećmi.

Tematem mojej pracy jest opinia studentów pedagogiki na temat kary śmierci. Wybrałam właśnie to zagadnienie, gdyż jest ono problematyczne. Kara śmierci istnieje od bardzo wielu lat. Jest nawet starsza niż pierwsze fragmenty Biblii. Do dnia dzisiejszego cieszy się dość sporym zainteresowaniem. Czytamy o niej w przeróżnych publikacjach oraz słyszymy w mediach. Wybierając to zagadnienie chciałam przede wszystkim przybliżyć historię kary śmierci oraz uwzględnić etykę jej stosowania. Pierwszy rozdział mojej pracy miał właśnie za zadanie ukazać historię egzekucji w poszczególnych epokach. Przybliżyłam również osobę kata oraz funkcję jaką pełni kara najwyższa. Wymieniłam oraz krótko opisałam metody jakimi odbierano skazanym życie. Kolejny rozdział ukazuje ideologiczne podstawy kary śmierci. Zawarłam w nim ideologię abolicjonizmu oraz wspomniałam o jej przeciwieństwie czyli retencjonistach. Skupiłam się na twórcach tych idei oraz głównych założeniach. Opisując zagadnienie kary śmierci musiałam uwzględnić aspekt etyczny czyli moralne aspekty oraz stanowisko kościoła i Pisma Świętego co do motywów jej stosowania. Praca zawiera również aspekt metodologiczny. Przedstawiam i opisuję w nim metodę, narzędzie badawcze oraz technikę jakimi się posługiwałam oraz problem główny i problemy szczegółowe moich badań. Ostatnia już część to analiza badań własnych, która zawiera opis badanej grupy ze względu na płeć, wielkość miejscowości z której pochodzą, rok studiów, wyznanie, poczucie bezpieczeństwa w miejscu zamieszkania oraz swoje obawy o osoby im najbliższe. Ukazuję również stosunek respondentów do kary śmierci. Czy są jej zwolennikami czy też przeciwnikami. Jakie argumenty, według nich, świadczą o stosowaniu kary ostatecznej. Jaką metodą wykonywać egzekucję i za jakie przestępstwa.

W niniejszej pracy magisterskiej: "Zmiany w społecznym dojrzewaniu dzieci przedszkolnych" problem główny sformułowałam w postaci następującego pytania: "Czy widoczny jest na przestrzeni trzech miesięcy postęp w rozwoju społecznym dzieci?”. Przedmiotem rozważań były zmiany jakie na przestrzeni trzech miesięcy (w okresie wakacyjnym) zaszły w rozwoju społecznym dzieci. W czasie przeprowadzanych badań przyjęłam metodę sondażu diagnostycznego oraz korzystałam z takich technik badawczych jak: obserwacja bezpośrednia, obserwacja ukryta, obserwacja ciągła, oraz socjogram grupowy, nieuporządkowany. Z zebranego w ciągu badań materiału i po dokonaniu analizy wynika, że regularne oraz częste uczęszczanie do przedszkola sprzyja utrzymywaniu stałych relacji z kolegami, bądź poprawia stopień uspołecznienia. W przypadku dzieci nieuczęszczających w czasie wakacji do przedszkola, zauważyłam u nich spadek popularności wśród kolegów uczęszczających regularnie do przedszkola, przez co obniżył im się stopień uspołecznienia. Duży wpływ na podwyższenie stopnia uspołecznienia u dzieci miało, również ich zachowanie. Te dzieci, które charakteryzowały się takim zachowaniem jak: współpraca, kreatywność, otwartość oraz bezkonfliktowość, nie miały przeważnie problemów z utrzymaniem, bądź podwyższeniem stopnia uspołecznienia. Dzięki przeprowadzonym badaniom i obserwacjom mogłam dokładnie zapoznać się z wewnętrznym życiem grupy przedszkolnej oraz ich zaistniałymi zmianami społecznymi.

Celem niniejszej pracy jest określenie wpływu uczestnictwa dziecka z zespołem Downa w zintegrowanej grupie przedszkolnej na jego rozwój psychospołeczny. W pracy poruszono bardzo ważną problematykę. W treści wskazano bowiem na ogólną charakterystykę zaburzenia, jakim jest zespół Downa, co miało na celu wskazanie problematyki zespołu Downa. Scharakteryzowano rozwój psychospołeczny dziecka z syndromem Downa, dzięki czemu wykazano jak wiele trudności w rozwoju cechują dzieci z tego rodzaju zaburzeniem. Szczegółowo opisano proces edukacji i adaptacji społecznej dzieci z Downem w zintegrowanym środowisku przedszkolnym. Tematyka ta jest ważna z uwagi na to, że dziecko z dysfunkcjami w rozwoju zaakceptowane przez środowisko przedszkolne może realizować z powodzeniem liczne terapie i rozwijać się lepiej niż dzieci pozbawione możliwości kontaktu ze zdrowymi rówieśnikami. Ważną częścią pracy stały się badania przeprowadzone w grupie dzieci z zespołem Downa uczęszczających do zintegrowanego środowiska przedszkolnego przy wykorzystaniu wcześniej przygotowanych kwestionariuszy wywiadu i kwestionariuszy obserwacji dziecka. Dzięki badaniu przybliżono badaną grupę dzieci, odpowiedziano na wcześniej sformułowane problemy szczegółowe oraz problem główny. Pomogło to osiągnąć zakładany cel pracy i wykazać, że rozpoczęcie przez dziecko z zespołem Downa edukacji przedszkolnej w zintegrowanym środowisku daje właściwe podstawy do jego rozwoju psychospołecznego. Dziecko z syndromem Downa w grupie przedszkolnej uczy się, poznaje, wspiera prowadzone terapie, a tym samym wspiera proces swojego rozwoju.

Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniach (TSR), jest jedną z alternatywnych form pracy z młodzieżą trudną, wykolejoną, nieprzystosowaną społecznie. Jest jednym z nurtów znajdujących się obok podejścia poznawczego, behawioralnego czy humanistycznego- bardzo dobrze znanych i zazwyczaj stosowanych w ośrodkach pomocy młodzieży. Każdy z tych nurtów jest na swój sposób wyjątkowy, natomiast żaden z nich nie jest idealny. Poszukiwania praktyków i teoretyków terapii idealnej zaprowadziły do powstania nowego, odmiennego a zarazem kontrowersyjnego podejścia do uzależnienia ( nawyku – według nomenklatury TSR) oraz sposobu jego rozwiązania. Niezwykłość tej terapii tkwi w filozofii i strategiach stosowanych podczas zajęć terapeutycznych. Uznanie wychowanka jako klienta, który zna rozwiązanie swojego problemu a terapeuty jako pomocnika odkrywania tkwiących w kliencie potencjałów wzbudziło we mnie zainteresowania, które zaprowadziło mnie do napisania pracy. Podejście te nie pozwala zapominać, że uzależnienie nie istnieje, jest nawyk, że nawrót do nawyku nie jest zaprzepaszczeniem osiągniętych sukcesów podczas terapii a jej naturalnym skutkiem oraz iż terapia, terapeuta czy techniki nie są w centrum zainteresowania a sam klient jest najważniejszy. Postawienie go na pierwszym miejscu, odejście od utartych schematów terapeutycznych oraz modyfikowanie każdego kolejnego kroku zgodnie z klientem to zdecydowanie innowacyjne podejście, którego zalety odzwierciedlają wyniki moich badań. Sens i istotę funkcjonowania Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach zawarłam w pierwszym rozdziale. Rozdział ten jest podzielony na osiem podrozdziałów. Zaczynając od rysu historycznego terapii, przez filozofie centralną, główne założenia, relacje terapeuty z klientem oraz selektywnie wybrane techniki stosowane w pracy z młodzieżą, umiejętności, strategie aż do procesu terapeutycznego i znaczenia bliskich osób i rodziny w pracy z klientem. Rozdział ten jest przepełniony informacjami, które pozwalają zrozumieć owe podejście. Rozdział drugi dotyczy ośrodka znajdującego się w Toruniu- Całodobowego Młodzieżowego Ośrodka Leczenia Uzależnień, w którym TSR stał się wiodącą metodą postępowania z wychowankami. Rozdział ten zawiera sześć podrozdziałów i dostarcza informacji na temat: postania ośrodka, regulaminu, czyli zasad jakie panują w ośrodku, Księgi Zasad i Ustaleń Społeczności, a także założeń programowych, poziomów odpowiedzialności, zasad bezpieczeństwa i planu oddziału. Rozdział trzeci, jest rozdziałem metodologicznym. Składa się z czterech podrozdziałów. W poszczególnych podrozdziałach opisałam przedmiot i cel badań, a także wybraną metodę i technikę badań. Scharakteryzowałam także grupę badawczą oraz opisałam poszczególne kroki prowadzenia badań. Ostatni rozdział, to analiza badań własnych. Składa się z dwóch podrozdziałów. Pierwszy z nich to ustosunkowanie się do problemu badawczego w świetle badań własnych. Natomiast drugi podrozdział jest podsumowaniem i wyciągnięciem

W pracy ukazana jest rzeczywistość funkcjonowania rodziny oraz wzajemne relacje jej członków w szczególności ojców i dorastających synów. Wiele miejsca poświęca się w niej trudnościom i kryzysom, na jaki ten układ społeczny jest współcześnie narażony. Rozprawy pedagogiczne skupiają się na poszukiwaniu rozwiązań najbardziej optymalnych dla lepszego funkcjonowania dzieci i młodzieży oraz ich rodziców. Praca ta ukazuje, że nadal jednak zbyt mało uwagi poświęca się teoretycznym studiom i badaniom nad wpływem ojca na młodego człowieka. Wciąż zbyt słabo brzmi głos mężczyzn, broniących swoich naturalnych praw do realizowania życiowej roli w wychowaniu dzieci. W literaturze przedmiotu za dużo uwagi poświęcone jest kryzysowi ojcostwa, za mało natomiast pozytywnemu motywowaniu ojców do realizowania się w swojej życiowej roli lub, jak niektórzy określają, „najważniejszej karierze mężczyzny”. Za Durkheimem należy poszukać odpowiedzi, jak w dzisiejszych czasach rodzina powinna dawać bezpieczeństwo swoim dzieciom, dbać o swoją integralność, żyć zgodnie z regułami i wartościami wspomagającymi poczucie równowagi i sensu życia u potomstwa. Gdzie podziały się zatroskane głosy pedagogów, wspierające rodzinę, jako układu rodziców obojga płci i ich dzieci? Dlaczego samotne rodzicielstwo matek, uznaje się za pewnego rodzaju normę, natomiast samotne ojcostwo uznawane jest, jako jednostkowe, wręcz heroiczne? W świetle powyższych pytań jawią się badania niniejszej pracy, traktujące pozycję ojca jako naturalną, godną poświęcenia czasu i uwagi, dla której warto poszukiwać pozytywne rozwiązania na spostrzeżone trudności. Warto odkrywać siłę ojcowskiego oddziaływania na młodego człowieka, szczególnie w wieku dojrzewania. Warto słuchać ojców, którzy z troską mówią o swoich trudnościach w komunikacji z młodym człowiekiem, często zbuntowanym, podważającym wszelkie autorytety, poszukującym swojego miejsca w świecie zasad i wartości. Dobrze jest poszukiwać sposobów wspierania ojców w usprawnianiu ich relacji z synami w okresie adolescencji. Należy też z całą mocą podkreślić, iż wyniki badań niniejszej pracy pokazują bardzo pozytywne trendy w funkcjonowaniu ojców. Zależy im na swoich dorastających synach, chcą być obecni w ich życiu, wspierać ich, mimo dzielących trudności i różnic. Najważniejsze jest to, że ojcowie nie poddają się, szukają sposobów usprawniania komunikacji z synami, szczerze mówią o swoich zasobach i problemach. Nie sposób przejść obok tego obojętnie, należy pogłębiać wiedzę na ten temat i wyciągać do ojców pomocną dłoń w postaci kompetentnie przygotowanych form szkoleniowych, broszur, ulotek. Niewątpliwie społecznie jest dostrzegalny kryzys rodziny w tym, kryzys ojcostwa, ale badania wskazują, że nie jest on determinujący i wszechobecny. Na zakończenie chcę powiedzieć, że jestem dumny z odwagi mężczyzn uczestniczących w badaniu; ich szczere odpowiedzi z nutą zatroskania i ogromnym poczuciem odpowiedzialności, utwierdzają mnie w przekonaniu, że

Problematyka rozważań odnosi się do przestrzeni wolontariatu, którą bez wątpienia wypełnia edukacja nieformalna. Innymi słowy, podjęto tutaj próbę skorelowania wolontariatu z edukacją nieformalną ludzi dorosłych. Niektórzy mogą nie dostrzegać tej zależności, choć edukacyjny wymiar działań wolontariackich jest niezwykle ważny. To, ile wolontariusz może się nauczyć, często pozostaje nieuświadomione przez otoczenie, jak i jego samego. Co więcej, przed badaczem stoi nie lada wyzwanie, by tę całą „wiedzę wolontariacką” skategoryzować. Stąd też istotne było postawienie pytania: Jakie edukacyjne aspekty uczestnictwa w organizacjach pozarządowych wskazują dorośli wolontariusze? Na podstawie zastosowania metody badań jakościowych i wywiadów z wolontariuszami, przedstawiono różne wymiary edukacyjne wolontariatu. Wypowiedzi wolontariuszy pokazują, jak wiele człowiek dorosły może nauczyć się, angażując się w działania charytatywne. Wyniki badań tak naprawdę prezentują gros różnych aspektów edukacyjnych, nawiązując do trzech głównych wymiarów uczenia się: poznawczego, emocjonalnego i społecznego. Oprócz tego ujawniają się jeszcze inne wymiary, pokazując tym samym, że wolontariat sięga różnych poziomów edukacyjnych. Indywidulane biografie dowodzą, że obszar edukacji nieformalnej jest równie ważny, co edukacja formalna, o której pisze się zdecydowanie więcej.

Joanna Tymkowska Streszczenie pracy magisterskiej Temat pracy magisterskiej: Przejawy aktywności dzieci w wieku wczesnoszkolnym podczas zajęć pozalekcyjnych W pierwszym rozdziale pracy badawczej została opisana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku wczesnoszkolnym. We wstępie zawarłam szczegółowy opis dotyczący przyczyn wybrania mojego tematu pracy. Jest to związane z moją obecną pracą zawodową, w której jestem nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej i prowadzę warsztaty zajęć pozalekcyjnych z robotyki. W rozdziale dotyczącym sylwetki psychofizycznej dziecka wyróżniłam konkretne rodzaje: sylwetka fizyczna, poznawcza, emocjonalna oraz społeczno – moralna dziecka. Na podstawie literatury pedagogicznej dokonałam szerokiej charakterystyki poszczególnych sylwetek z uwzględnieniem wieku wczesnoszkolnego. W kolejnym rozdziale: Zajęcia pozalekcyjne w edukacji wczesnoszkolnej zostały opisane funkcje czasu wolnego dzieci. Wyróżniłam również cele zajęć pozalekcyjnych w oparciu o literaturę. Następnie opisałam wszelkie zasady oraz formy, które są istotne na zajęciach dodatkowych. W kolejnym podrozdziale wskazałam na to jak ważna jest rola nauczyciela prowadzącego koła zainteresowań dla dzieci w klasach 1 – 3. Rozdział metodologiczny rozpoczyna się od opisu środowiska badawczego, czyli szkół, w których zostało przeprowadzone badanie. Następnie wyróżniłam założenia badawcze mojej pracy oraz wskazałam na przedmiot i cele swoich badań. Wyłoniłam dzięki temu problemy oraz hipotezy badawcze, które wskazywały drogę dalszej procedury badawczej. Opisałam także z jakich metod, technik i narzędzi korzystałam podczas badania uczniów klas młodszych. W rozdziale: Analiza wyników badań własnych scharakteryzowałam grupę badaną poprzez szeroki opis środowiska. Następnie oddałam analizie ilościowej poszczególne zjawiska na podstawie przeprowadzonej w szkołach podstawowych ankiecie. Wyróżniłam liczbę osób biorących udział w kwestionariuszu, ile osób korzysta z poszczególnych zajęć pozalekcyjnych w placówkach. Wyłoniłam dzięki temu konkretne sfery aktywności uczniów (sfera estetyczna, naukowa, sportowa, inne). Skupiłam się również na umiejętnościach jakie nabyli uczniowie dzięki uczestnictwu w zajęciach dodatkowych. Porównałam przejawy aktywności uczniów w dwóch badanych placówkach. Wykorzystałam także metodę obserwacji na wybranych przez siebie zajęciach pozalekcyjnych. Na koniec napisałam wnioski z przeprowadzonych przeze mnie badań na temat przejawów aktywności uczniów klas młodszych. W pracy wyróżniłam również spis literatury w postaci bibliografii oraz dołączyłam załączniki.

Niniejsza praca obejmuje zagadnienia związane z dziećmi z Zespołem Downa oraz ich rodzinami. W pracy znajdziemy kluczowe informacje o historii odkrycia, pochodzeniu i symptomach wymienionego wyżej zespołu. W pracy znalazły się również opisy wyglądu zewnętrznego dzieci z zespołem Downa, problemy zdrowotne oraz zaburzenia jakie współwystępują przy tym schorzeniu. W pracy zawarty jest również opis rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dzieci z abberacją chromosomalną. Można z niej również dowiedzieć się o rozwoju ruchowym, możliwościach percepcyjnych i wszystkich innych umiejętnościach życia codziennego jak czytanie, pisanie, możliwości językowe i poznawcze tych dzieci. Informacje zawarte w pracy mają kluczowe znaczenie dla rodziców dziecka z zespołem Downa. Opisane w niej zostały emocje pojawiające się po narodzinach dziecka oraz style w jakich rodzice próbują przezwyciężać problemy wychowawcze pojawiające się w trakcie opieki nad tymi dziećmi. Praca zawiera również metodologiczne podstawy badań własnych, w których określony został cel i problemy badawcze, a także szczegółowo został opisany teren i organizacja badań. Głównym celem badań było przeprowadzenie i zanalizowanie wywiadów z rodzicami dzieci z zespołem Downa, zrobione na podstawie kwestionariusza dołączonego do pracy. Miały one głównie na celu zebranie materiału dotyczącego doświadczeń, emocji, przeżyć badanych rodziców pojawiających się na różnych etapach życia dziecka z zespołem Downa, stresie związanym z opieką nad niepełnosprawnym potomkiem oraz pomocą jaką otrzymują oni zarówno od najbliższych jak i z różnych instytucji państwowych. Praca zawiera również przedstawienie wyników analizy i interpretacji zabranego materiału badawczego, dotyczącego adaptacji rodziców dzieci z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka. Możemy się z niego dowiedzieć jak badani rodzice reagowali na pojawienie się niepełnosprawnego dziecka, jakie emocje towarzyszyły im w pierwszych latach życia potomka oraz co sprawiało im największe trudności związane z opieką nad swoimi dziećmi. Skonfrontowane jest to z informacjami, jakie można pozyskać z dotychczasowo wydanych książek poruszających ten problem. Praca odpowiada na pytanie dotyczące głównego problemu badawczego, którym jest jak przebiega adaptacja rodziców dziecka z zespołem Downa do niepełnosprawności swojego dziecka.

Uczniowie olimpijczycy uznawani są za siłę i potencjał cywilizacji. Wiedza, motywacja i cele zyskują na wartości, zmienia się rynek pracy a ludzkość potrzebuje wykwalifikowanych specjalistów. Uczniowie olimpijczycy to specyficzna grupa, która świadoma swojego potencjału pragnie się rozwijać, co wyróżnia ich na tle rówieśników. Praca magisterska składa się z trzech części: części teoretycznej w skład której wchodzą dwa rozdziały, części metodologicznej oraz empirycznej. Zbadanie opinii olimpijczyków poprzedzone zostało poddaniem analizie teoretycznej zagadnień dotyczących środowiska szkolnego oraz olimpijskiego na które składają się następujące rozdziały pracy magisterskiej: uczeń w roli szkolnej, uczeń zdolny w opinii treści literatury przedmiotu, system edukacyjny ucznia zdolnego w szkole, wsparcie ucznia zdolnego, charakter olimpiad szkolnych w polskim systemie kształcenia, założenia i wartości wynikające z udziału w olimpiadach przedmiotowych oraz gratyfikacyjny aspekt wynikający z udziału w olimpiadach przedmiotowych. W rozdziale metodologicznym zostały ustanowione cele: poznawczy, teoretyczny oraz praktyczny, pytanie badawcze typu dopełnienie „Jakie są uwarunkowania sukcesów uczniów olimpijczyków?” oraz obszary eksploracji badawczej, które precyzują tematykę badań. Badania zostały przeprowadzone z 9 absolwentami liceów ogólnokształcących. Część empiryczna zawiera wypowiedzi badanych oraz wnioski przez nie warunkowane. Wypowiedzi badanych są zróżnicowane, związane z doświadczeniami oraz osobistymi predyspozycjami. Poruszone zostały obszary eksploracji badawczej dotyczące zależności między funkcjonowaniem szkolnym a olimpiadami, przyczynami udziału w olimpiadach przedmiotowych, specyfiki sukcesu uczniów olimpijczyków w ich percepcji, aspektu gratyfikacyjnego sukcesu w olimpiadach przedmiotowych, relacji rówieśniczych i rodzinnych ucznia olimpijczyka oraz jego świadomości rynku pracy. Zbadanie uczniów olimpijczyków pod względem ich funkcjonowania w olimpiadach przedmiotowych pozwala na poznanie ich osobistych predyspozycji, motywacji i celów, które wpływają na jakość osiąganych przez nich wyników szkolnych. Funkcjonowanie każdego z nich jest inne, jednak łączy ich działanie na rzecz własnego dobra, samorozwoju i świadomość rynku pracy.

Tematem, który podjęłam w mojej pracy magisterskiej są działania podejmowane przez szkołę na rzecz uczniów z dysleksją. W związku z narastającym zainteresowaniem tym zjawiskiem, znacznej zmianie uległy zasady pracy z dziećmi dyslektycznymi oraz sposób ich kształcenia. Dostosowanie wymagań i systemu oceniania do potrzeb i możliwości uczniów dyslektycznych przyczyniają się do wyrównania szansy edukacyjnej. Celem moich badań jest sprawdzenie ilu uczniów dotkniętych jest dysleksją, kto ich wspiera w przezwyciężaniu trudności oraz jakie metody wykorzystywane są w pracy terapeutycznej. Metoda badawcza, która się posłużyłam to studium indywidualnego przypadku. W ramach badań prowadziłam wywiady z pedagogami, analizę dokumentacji dotyczącej uczniów dyslektycznych zgromadzonej przez szkołę oraz obserwację podczas zajęć terapeutycznych. Badania przeprowadziłam w dwóch placówkach, mieszczących się na terenie wsi Stara Kamienica oraz w mieście Jelenia Góra. Ważną kwestią, którą poruszyłam w moich badaniach jest program wsparcia uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Nie jest on wymagany podczas prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, ale znacznie ułatwia usystematyzowanie informacji na temat ucznia oraz zaplanowanie pracy terapeutycznej zgodnie z zaleceniami zawartymi w opinii pochodzącej z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Istotnym elementem terapii jest kontynuowanie pracy z dzieckiem w domu, dlatego kolejnym zagadnieniem, które poruszyłam jest współpraca szkoły z rodzicami w zakresie ujednolicenia oddziaływań terapeutycznych w szkole i w domu. Moja praca magisterska ma na celu zwrócenie uwagi na zróżnicowany poziom prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, który zależny jest od osoby terapeuty oraz kadry pedagogicznej pracującej w danej placówce edukacyjnej.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia dotyczące aspiracji edukacyjno-zawodowych uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych wychowujących się w domu dziecka. Aspiracje te mają realny wpływ na wybór szkoły, kierunku kształcenia,a także na wybór dalszego zawodu. Odgrywają one kluczową rolę w obecnym momencie na rynku pracy, który się ciągle zmienia i pozostaje niestabilny. Celem mojej pracy było poznanie aspiracji edukacyjno-zawodowych młodzieży, która wychowuje się w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Zmierzałam do poznania ich postaw względem obowiązku szkolnego, a także spostrzeżeń na własne osiągnięcia szkolne. Uczniowie szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych stoją przed pierwszymi wyborami dotyczących ścieżki kariery zawodowej. Zatem miałam na celu poznanie ich preferencji zawodowych oraz oczekiwań w zakresie przyszłej pracy zawodowej. Do zgromadzenia materiału badawczego wśród 84 uczniów wychowujących się w 6 ośrodkach socjalizacyjno-wychowawczych zastosowałam metodę sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety. Analiza wyników przeprowadzonych badań wskazuje, iż badani wychowankowie domu dziecka posiadają wysoką samoocenę. Oceniają siebie jako jednostki ambitne, dążące do realizacji postawionych sobie celów, planów, wierzące w spełnienie własnych marzeń. Nastolatki pomimo postrzegania siebie jako dobrego ucznia wykazują w większości niechętny stosunek do pełnionego obowiązku szkolnego. Zainteresowaniem uczniów cieszą się głównie te zawody, które wymagają zdobycia wykształcenia zawodowego lub średniego. Natomiast wybór zawodu młodzież uzależnia od wysokości wynagrodzenia, własnych zainteresowań oraz tego czy praca jest ciekawa oraz interesująca.

Niniejsza praca przedstawia problem agresywności wśród młodzieży na przykładzie uczniów III Liceum Ogólnokształcącego im. Bohaterów Westerplatte w Głogowie. Zawarte są w niej pojęcia związane ze zjawiskami agresji wśród dzieci i młodzieży oraz formy przejawiania się agresji i skutki doznawania przemocy w dzieciństwie i życiu dorosłym. Sformułowane są cele, problemy i pytania badawcze. Dokonano także wyboru najbardziej adekwatnych dla celu badań metod, narzędzi i technik badawczych. Praca kończy się wynikami przeprowadzonych badań oraz wnioskami. Opisano różne formy stosowanej w szkole przemocy oraz wpływ grup rówieśniczych na zachowania agresywne, rolę gier komputerowych, telewizji. Opisano także atmosferę w rodzinie jako jedną z przyczyn agresji występującej wśród młodzieży.

Niniejsza praca stanowi próbę uzyskania odpowiedzi na temat rzeczywistych uwarunkowań roli zawodowej rodzica w kontekście kariery szkolnej jego dziecka. Pierwszy rozdział dotyczy szeroko pojętej edukacji szkolnej w kontekście prawnym i z punktu widzenia dziecka w roli ucznia. Opisuje także jego osiągnięcia i niepowodzenia szkolne, ich istotę i możliwe przyczyny oraz szkolne zobowiązania uczniów wynikające z przepisów prawnych. W drugim rozdziale opisana została rola rodzica i nauczyciela. Zestawione ze sobą zostały kwalifikacje wymagane w zawodzie nauczyciela, a także rodzaje kompetencji przydatnych w pracy z kompetencjami rodziców i ich zobowiązaniami względem dzieci, w kontekście potrzeb elementarnych, emocjonalnych i edukacyjnych, w poszukiwaniu różnic i podobieństw między nimi. W trzecim rozdziale przedstawiono metodologiczne podstawy badań własnych, które obejmują wyjaśnienie istoty procesu badawczego, poszczególnych jego etapów i zasad decydujących o wyborze podejścia badawczego. Także w tym rozdziale przedstawiono przedmiot i cele badań własnych, problem badawczy, a także procedurę badań. Czwarty rozdział obejmuje prezentację wyników badań własnych, które przeprowadzone zostały w oparciu o trzy obszary eksploracji: rolę zawodową rodziców-nauczycieli, szkolne kariery ich, dorosłych, dzieci, oraz wspólne środowisko rodzinne. We wnioskach została przedstawiona odpowiedź na postawione pytanie badawcze oraz dokonano konceptualizacji sformułowanych, na użytek badań własnych, celów.

.

Celem niniejszych badań jest opisanie postaw konsumentów w wieku gimnazjalny wobec reklamy. Praca odpowiada na pytanie "Jaka jest postawa konsumentów w wieku gimnazjalnym wobec reklamy?" Główną hipotezą tej pracy jest twierdzenie "Dominującą postawą wobec reklamy wśród gimnazjalistów jest uprzedzenie i negatywny stosunek do przekazu reklamowego". Badania rozpoczynają się rozdziałem zatytułowanym "Reklama w świetle literatury przedmiotu". W rozdziale pierwszym przedstawiono rodzaje reklam, kryteria według jakich je się dzieli oraz jej cele i funkcje. Kolejny rozdział zatytułowany "Postawy w świetle literatury psychologiczno-pedagogicznej" poświęcony został na omówienie postaw ludzi, w którym przedstawiono różne definicje postaw oraz przeanalizowano, z jakich komponentów się składają. Rozdział trzeci zatytułowany "Metodologia badań własnych" stanowi podstawę teoretyczną prowadzonych badań. Znajdują się w nim kwestie dotyczące przedmiotu i celu badań. Następna kwestią opisaną w tym rozdziale są problemy badawcze, hipotezy, zmienne oraz wskaźniki. W rozdziale zamieszczono krótką charakterystykę metod, technik oraz narzędzi badawczych ze szczególnym uwzględnienia tych, wykorzystanych do napisania niniejszej pracy badawczej. W ostatnim rozdziale omówiono wyniki badań własnych oraz poddano szczegółowej analizie otrzymane wyniki. Pod koniec tego rozdziału dokonano weryfikacji wcześniej postawionych hipotez badawczych.

Poczucie podmiotowości stanowi jedno z najważniejszych pojęć, które funkcjonuje i jest poddawane analizie we współczesnej humanistyce. Wynika to z faktu, iż to właśnie owa świadomość własnego „Ja” albo owo poczucie w istotny sposób wpływa na podmiotową reprezentację jednostki ludzkiej, jak i konstytuuje jej podmiotowość oraz status podmiotu. Bycie podmiotem wynika z uświadomienia sobie przez jednostkę ludzką indywidualnej wolności, doznawania siebie, swojej niepowtarzalności, tożsamości, posługiwaniu się refleksją nad sobą i otaczającym światem, jak i celowej aktywności. Podmiot dąży do osiągnięcia wpływu na rzeczywistość zarówno zewnętrzną jak i wewnętrzną, w oparciu o własne standardy i wartości. Z kolei poczucie podmiotowości jest swoistym przeczuciem osoby o sprawowaniu kontroli poznawczej i sprawczej nad rzeczywistością, przeświadczeniem o świadomym wpływaniu na bieg zdarzeń zgodnie z własnymi intencjami oraz o własnej skuteczności. Celem pracy było zbadanie czynników, które zdaniem studentów, wpływały na poziom ich indywidualnego doświadczania poczucia podmiotowości oraz symptomów, które temu zjawisku towarzyszyły. W tym celu badane osoby korzystając ze specjalnie skonstruowanego narzędzia, którym był arkusz osi czasu, udzielały indywidualnych wywiadów o tym, czego doświadczyły podczas pięciu lat studiowania. Poruszane tematy dotyczyły wydarzeń, które wywarły znaczący wpływ na przebieg ich studiów, zmian zachodzących w ich życiu pod wpływem studiów oraz przebiegu relacji interpersonalnych, szczególnie tych z wykładowcami i innymi studentami. Badani określając swój podmiotowy status w opisywanych sytuacjach opowiadali, co powodowało, że w niektórych z nich doświadczali poczucia podmiotowość lub braku poczucia podmiotowości oraz oceniali poziom ich odczuwania.