Napisana przeze mnie praca dotyczy problemu kompetencji polonistycznych i ma na celu wzmacnianie dzieci wczesnoszkolnych ze świetlicy środowiskowej, właśnie w tym zakresie. W związku z tym, że zauważyłam u dzieci problemy związane z edukacją polonistyczną, postanowiłam poświęcić niniejszą pracę temu zagadnieniu. Problem nabywania kompetencji polonistycznych, jest ważny szczególnie dziś- w dobie postępu technologicznego, tak więc uważam, że jest warty poświęcenia mu większej uwagi. W związku z tym, że moja praca dotyczy dzieci wczesnoszkolnych, przeanalizowałam prawidłowości rozwojowe występujące w okresie późnego dzieciństwa. Następnie, w oparciu o literaturę, opisałam istotne zagadnienia edukacji polonistycznej dzieci wczesnoszkolnych, z uwzględnieniem jej zakresu w klasach początkowych, kompetencji uzyskiwanych przez dzieci w tym czasie, a także problemów, jakie mogą wystąpić i możliwości ich kompensacji. Następnie dokonałam analizy świetlicy środowiskowej, uwzględniając najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem tego typu placówki, a potem dokonałam bardziej wnikliwego opisu świetlicy przy ul. Kowalskiej 79 we Wrocławiu, w której realizowany był niniejszy projekt. Zaplanowała i przeprowadziłam dla dzieci cykl zajęć, mających na celu rozwijanie ich wiedzy i umiejętności z zakresu edukacji polonistycznej. Przeprowadziłam pięć zajęć, które łączyły naukę z zabawą oraz były dostosowane do potrzeb dzieci. Poszczególne zajęcia rozwijały kompetencje polonistyczne dzieci, a także były poświęcone konkretnym zagadnieniom. Pierwsze trzy, rozwijały wiedzę i umiejętności dotyczące ortografii, czwarte dotyczyły czytania, a ostatnie stanowiły podsumowanie i uporządkowanie nabytych kompetencji. Podsumowując, projekt został zrealizowany z powodzeniem, mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach środowiskowych, ale także w szkołach i innych placówkach.

Celem mojej pracy było rozwijanie umiejętności opiekuńczych wobec zwierząt domowych u dzieci w świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ wiem, że edukacja prozwierzęca w szkole jest niewystarczająca. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym i dokonałam analizy podstawowych zagadnień z zakresu pojęcia opieki. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Przeanalizowałam również działalność świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 5 im. Mieszka I w Ostrowie Wielkopolskim, czyli placówki, w której realizowałam projekt. Ponieważ wychowankowie wykazywali braki umiejętności w zakresie opieki nad zwierzętami, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Cykl pięciu zajęć zrealizowałam w terminie 10-19.05.2016r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła znajomość specyfiki poszczególnych gatunków zwierząt domowych i umiejętności opiekuńczych wobec nich. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące bezpieczeństwa w kontakcie ze zwierzętami. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Projekt mogę polecić dla realizacji w świetlicach szkolnych szkół podstawowych.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci w świetlicy szkolnej w kwestii rozwijania twórczego myślenia. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ uważam, że zajęcia w świetlicach szkolnym są powtarzalne i schematyczne. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu twórczego myślenia, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Katolickiej Szkole Podstawowej w Sieradzu. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie myślenia twórczego zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na metodach zabawy, rozmowy, dyskusji, a także opowiadania. Formy pracy z dziećmi podjęłam dwie: indywidualną oraz grupową. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016 roku. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła aktywność twórcza. Jednakże założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w placówce jaką jest świetlica szkolna.

Celem mojej pracy jest wykorzystanie alternatywnych pomocy edukacyjnych, które dają wiele możliwości oraz pozwalają na powtórne wykorzystanie materiałów, aby wesprzeć dzieci w wieku 6-12 lat i rozwijać ich kreatywność oraz twórcze myślenie w świetlicy środowiskowej. Pozwala to ograniczyć wydatki tej instytucji, a także rozwinąć wszelkie umiejętności twórcze, przez co nauka jest o wiele łatwiejsza i przyjemniejsza dla uczestników zajęć. U dzieci rozwijane są relacje społeczne i umiejętności kreatywnego myślenia, a praca w grupie pozwala rozwinąć relacje między rówieśnikami. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w tym okresie życia. Dokonałam także analizy podstawowych pojęć, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy środowiskowej Caritas w Świdnicy. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętność twórczego myślenia i brak pomysłowości, oparłam się na metodach zabawowych, które umożliwiały realizację konkretnych zadań polegających na tworzeniu alternatywnych pomocy edukacyjnych. Do tego celu wykorzystałam różne techniki plastyczne. Zajęcia zrealizowałam na piciu spotkaniach, w pierwszej połowie maja 2016 roku. Problemy sprawiły zajęcia grupowe i podział dzieci w zespoły, jednakże założone cele zostały zrealizowane. Przeprowadzony przeze mnie cykl zajęć umożliwia podejmowania samodzielnych decyzji w oparciu o zdanie innych uczestników zespołu oraz kształtuje umiejętności osiągania kompromisów. Poprzez twórczą zabawę, dzieci wykazują się pomysłowości, twórczym myśleniem oraz pobudzają wyobraźnię, dlatego ważne jest, aby wprowadzać jak najbardziej kreatywne formy pracy, oraz umożliwić podopiecznym warunki i atrybuty, aby mogli kształtować umiejętności twórcze. Uważam, że wykorzystywanie alternatywnych pomocy edukacyjnych daje wychowankom świetlicy środowiskowej takie możliwości, a także pozwala na rozwój oraz osiągnięcie indywidualnych korzyści.

Celem mojej pracy jest pomoc dzieciom z Oratorium im. św. Jana Bosco we Wrocławiu, które pełni funkcje placówki opieki wsparcia dziennego, w kształtowaniu ich zachowań prospołecznych, czyli takich, które służą nie tylko jednostce, ale i innym ludziom. Moje zainteresowanie problemem wynika przede wszystkim z tego, że jako społeczeństwo żyjemy w czasach konsumpcjonizmu, który nakazuje nam stale nabywać dobra materialne, być ludźmi sukcesu (często kosztem innych) oraz budować nasze poczucie własnej wartości na podstawie osiągnięć czy zdobytego prestiżu, co w efekcie sprzyja rozwojowi postaw egoistycznych. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku od 7 do 12 roku życia, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu kształtowania zachowań prospołecznych, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem placówek wsparcia dziennego, a szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Oratorium im. św. Jana Bosco we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie zachowań prospołecznych, zwłaszcza takich jak te, wynikające z rozumienia emocji własnych i cudzych, chęci dzielenia się dobrem wspólnym czy umiejętności współpracy, zaplanowałam projekt działań, skupiający się na ich kształtowaniu. W swoim projekcie oparłam się przede wszystkim na systemie prewencyjnym św. Jana Bosco, a dokładniej na jego trzech filarach: na rozumie, miłości oraz religii. Zajęcia zrealizowałam na przełomie maja/czerwca 2016 roku w ramach planowych godzin funkcjonowania placówki w ciągu tygodnia. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u sporej liczby dzieci wzrosło zainteresowanie losami ich kolegów i koleżanek. Dzieci chętniej sobie pomagają np. w odrabianiu lekcji, konflikty rozwiązują za pomocą rozmów, a nie krzykiem; chętniej biorą udział w grach i zabawach opartych na współpracy, niż na niezdrowej rywalizacji. Problemy pojawiły się niemalże na wszystkich zajęciach, jednakże w większości wynikały one z niezdyscyplinowania dzieci, co miało wpływ na przebieg pracy. Jednakże w większości założone cele zostały zrealizowane. Polecam taki cykl zajęć do realizacji we wszystkich placówkach wsparcia dziennego, a zwłaszcza w tych, które współpracują z organizacjami kościelnymi.

Celem mojej pracy było rozwijanie twórczej aktywności plastycznej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej. Podjęłam się tego tematu, ponieważ praca z dziećmi i plastyka to moje główne życiowe pasje. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym, zwłaszcza pod kątem rozwoju motoryki małej. Istotnym elementem było także zagłębienie się w tematykę rozwoju rysunku. Podjęłam się analizy pojęć z zakresu twórczości, aktywności oraz twórczej aktywności. Przedstawiłam różne aspekty związane z barierami i możliwościami wspierania twórczej aktywności plastycznej dziecka. W mojej pracy opisałam, w jaki sposób funkcjonuje świetlica szkolna, skupiając się głównie na świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 12 im. Marii Skłodowskiej – Curie we Wrocławiu. Projekt pt. „Jestem małym artystą”, zaprojektowałam z myślą o dzieciach uzdolnionych, bądź lubiących zajęcia plastyczne, aby mogły twórczo i aktywnie spędzić czas w świetlicy szkolnej, poznając nowe techniki plastyczne. W celu rozwijania twórczej aktywności plastycznej, opierałam się głównie na metodzie, jaką jest uprzystępnianie sztuki. Zajęcia realizowałam w każdy czwartek na przełomie marca – kwietnia 2016 roku, w ramach zajęć pozalekcyjnych. Podsumowując cały cykl zajęć stwierdzam, że podopieczni chętniej próbują eksperymentować z różnymi tworzywami i materiałami plastycznymi, angażując się w proces twórczy. Szczególnie kreatywne i wyzwalające ekspresję twórczą były zajęcia, podczas których uczestnicy wykonywali monotypie. Zajęcia, podczas których dzieci malowały figurki z masy solnej okazały się najtrudniejszymi. Po przeprowadzeniu wszystkich zajęć mogę stwierdzić, że cele, które sobie założyłam zostały zrealizowane. Projekt pt. „Jestem małym artystą” mogę polecić do realizacji w świetlicach szkolnych, świetlicach środowiskowych, a także placówkach wsparcia dziennego w grupie 10 – 15 osobowej.

Tematem mojej pracy jest rozwijanie twórczych form realizacji czasu wolnego u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się problemem czasu wolnego, a mianowicie jego marnowaniem przez dzieci na mniej wartościowe zajęcia, ponieważ jest to coraz bardziej niepokojące zjawisko występujące w dzisiejszym świecie. Postanowiłam zająć się rozwijaniem twórczych form aktywności w czasie wolnym w świetlicy szkolnej, a dokładniej urozmaicaniem zajęć plastycznych, ponieważ jest to obszar moich zainteresowań. W związku z powyższym w pierwszym rozdziale mojej pracy przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Następnie rozpatrzyłam kwestię czasu wolnego, przedstawiając zarówno tradycyjne, jak i twórcze formy spędzania czasu wolnego, a także możliwości rozwijania kreatywnych form zajęć. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy Szkoły Podstawowej nr 73 im. Generała Władysława Andersa we Wrocławiu. Finalizacją moich przemyśleń był projekt działań ukierunkowanych na rozwijanie twórczych form podczas zajęć świetlicowych. Oparłam się głównie na technikach plastycznych. Zajęcia zrealizowałam na przełomie maja i czerwca 2015 r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że zaplanowane cele zostały zrealizowane. Dzieci poznały nowe techniki plastyczne oraz dowiedziały się, co można zrobić ze zwykłych przedmiotów codziennego użytku. Problemem dla niektórych okazało się wycinanie i wynikające z tego zniechęcenie. Jednakże mogę stwierdzić, że projekt spełnił moje oczekiwania i może służyć innym wychowawcom w rozwijaniu twórczych form zajęć. Polecam taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, ale także w innych tego typu placówkach.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci ze świetlicy szkolnej w kwestii kształtowania u nich nawyków zdrowego żywienia. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ sama borykałam się z nadwagą i po wielu analizach oraz później, po obserwacjach w placówce, stwierdziłam, iż problem tkwi w nieprawidłowej edukacji wczesnoszkolnej. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, czyli od 6 do 9 roku życia, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu zdrowego odżywiania, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Dziadowej Kłodzie. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w wiedzy z zakresu zdrowego odżywiania, a także w większości wykazywali nieprawidłową masę ciała w stosunku do wieku, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Opierając się głównie na metodach zadaniowych, zabawach ruchowych, aktywizujących, pogadance, dramie a także aktywnościach plastycznych. Zajęcia zrealizowałam na przełomie miesiąca, od 31 maja do 7 czerwca na świetlicy szkolnej. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u moich wychowanków wzrosła świadomość w zakresie zdrowego odżywiania. Dzieci zdobyły potrzebną wiedzę, która spowoduje, iż będą zwracały uwagę na wygląd swoich posiłków. Nauczyły się takich terminów jak zdrowa dieta, fast- food oraz czynny wypoczynek, potrafią scharakteryzować i rozróżnić popularne warzywa i owoce oraz posiłki typu fast food, wiedzą już co to piramida żywieniowa, potrafią przypisać poszczególne produkty do konkretnych jej poziomów, znają również składniki pokarmowe, które w pozytywny sposób wpływając na ich organizm. Znają już wiele dyscyplin sportowych, wiedzą również jak ważny jest sport w ich życiu a także jakie konsekwencje ich czekają po całkowitym braku ruchu. Dzieci potrafią też wykonać samodzielnie sałatkę owocową oraz z łatwością wymienią zasady zdrowego żywienia. Żadne z zajęć nie sprawiły mi problemów, jedynymi kwestiami, z którymi miałam trudności, była zbyt mała sala do zabawy w berka „ fast foodka”. Moim błędem był również niejasny komunikat, odnośnie pokrojenia owoców do sałatki, który spowodował chwilowe zamieszanie. Jednakże założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej i na godzinach wychowawczych.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci ze świetlicy szkolnej w kwestii nieumiejętnego gospodarowania środkami finansowymi. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ wychowankowie nie znają innych środków finansowych poza pieniędzmi, nie znają pochodzenia pieniędzy, ich wartości oraz nie wykazują wobec nich szacunku. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym i dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu nieumiejętnego gospodarowania środkami finansowymi, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej przy Zespole Szkół w Izbicy. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie gospodarowania środkami finansowymi zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na edukacji finansowej w pięciu obszarach: dochodu, budżetowania, dawania, oszczędzania i inwestowania oraz długu. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła wiedza na temat dysponowania ich własnymi finansami. Kilka ćwiczeń sprawiło trudność, zwłaszcza młodszym podopiecznym, jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Taki cykl zajęć mogę polecić do realizacji również w świetlicach środowiskowych, czy też domach dziecka.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci ze świetlicy szkolnej w kwestii pobudzania i rozwijania wyobraźni poprzez muzykę. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ muzyka jest mi bardzo bliska i dodatkowo zaciekawiło mnie, jaki ma wpływ na rozwój człowieka. Chciałam wnikliwie zbadać jak edukacja muzyczna może wpływać na wybrane etapy życia dziecka. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu kształtowania wyobraźni poprzez muzykę, wskazując zarówno na deficyty, jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej, a szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Stowarzyszenia Edukacyjnego Chrześcijan Arka. Ponieważ wychowankowie tej placówki wykazywali deficyt w zakresie zajęć umuzykalniających zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Opierałam się na pięciu podstawowych formach aktywności muzycznej (śpiew, ruch z muzyką, gra na instrumentach, tworzenie muzyki, słuchanie muzyki). Projekt zrealizowałam w maju roku 2017, na zajęciach świetlicowych. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci wzrosło zainteresowanie aktywnością muzyczną. Problemy sprawiły zajęcia pierwsze, na których brakowało dyscypliny wśród dzieci, gdyż nie ustaliłam jasno reguł pracy. Niemniej jednak założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć ze względu na jego uniwersalność w wielu placówkach. Dzieci lubią muzykę i związane z nią zajęcia, natomiast wyobraźnia jest jej nieodłącznym elementem, który bez wątpienia jest cenny dla rozwoju człowieka.

Tematem poruszonym w niniejszej pracy jest kształtowanie wrażliwości na potrzeby osób z niepełnosprawnością. Pierwszy rozdział traktuje o rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym w pięciu podstawowych sferach. Mowa tu o rozwoju fizycznym, poznawczym, moralnym, społecznym i emocjonalnym. Dzięki odniesieniu do literatury przedmiotu, w każdej ze sfer rozwoju dziecka zostały wskazane tylko te cechy i zmiany, jakie zachodzą w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział jest przedstawieniem niepełnosprawności w świetle literatury. Znalazły się w nim definicje, które przedstawiają złożoność zagadnienia niepełnosprawności, zostały także potrzeby osób z niepełnosprawnością, postawy osób zdrowych wobec osób niepełnosprawnych i problemy integracji osób pełnosprawnych z osobami z niepełnosprawnością. Zwieńczeniem rozdziału jest czynnik naprawczy, który w oparciu o literaturę został stworzony, aby umożliwić poprawę problemu, jaki został poruszony w niniejszej pracy. Rozdział trzeci jest charakterystyką ogólną placówki, jaką jest świetlica szkolna. Przedstawi on jej historię, funkcje, zadania, cele, metody pracy. Zawarto w tym rozdziale także charakterystykę wychowanków i wychowawców. Wszystko to w oparciu literaturę. Kolejny rozdział jest niejako odzwierciedleniem poprzedniego, jednak przedstawia konkretną placówkę, w której zrealizowany został projekt. Jest to także geneza świetlicy, opis jej funkcji, celów i zadań, a także charakterystyka wychowawców i podopiecznych. Do powstania tego rozdziału zostały udostępnione niezbędne dokumenty pracy świetlicy, wykorzystano także uzyskane od wychowawców informacje. Ostatnim rozdziałem jest projekt, który oparty został na części teoretycznej tej pracy. Jest to cykl zajęć, który został przeprowadzony, aby zrealizować cel główny niniejszej pracy dyplomowej. Grupą docelową, z którą został przeprowadzony projekt są wychowankowie świetlicy szkolnej prowadzonej przy Szkole Podstawowej nr 9 im. Wincentego Pola we Wrocławiu. Celem głównym projektu było uwrażliwienie dzieci w wieku wczesnoszkolnym na potrzeby osób z niepełnosprawnością, a więc nauka odpowiadania na owe potrzeby czysto fizyczne takie jak pomoc w przejściu przez ulicę, czy pomoc w znalezieniu drogi przez osobę niewidomą, ale też na potrzeby wewnętrzne: przynależności, czy bezpieczeństwa. Kolejnym celem było rozwijanie postawy empatii wobec osób niepełnosprawnych, tak, aby odpowiedź na potrzeby osób z niepełnosprawnością była w pełni autentyczna. Po realizacji projektu mogę stwierdzić, że cel uwrażliwienia na potrzeby osób niepełnosprawnych został zrealizowany, wychowankowie rozwinęli postawę empatii i nauczyli się konkretnych sposobów pomocy, które będą mogli wykorzystać w przyszłości.