Przedmiotem rozważań są związki pomiędzy wybranymi czynnikami rodziny generacyjnej a nasileniem cech psychopatii – zuchwałości, bezduszności oraz rozhamowania. Badania przeprowadziłam w formie elektronicznej wśród młodych dorosłych w wieku 18-30 lat, miały one charakter ilościowy – metodą był sondaż. Grupa respondentów składała się z 93 osób (62 kobiety i 31 mężczyzn). Do pomiaru zmiennych wykorzystałam testy psychologiczne. Hipotezy weryfikowałam analizą wariancji, oceniając istotności różnic w nasileniu cech psychopatii pomiędzy grupami wydzielonymi według nasilenia czynników rodzinnych. Badania pozwoliły ustalić, że funkcjonalność rodziny i więzi z rodzicami redukują dwa objawy psychopatii (bezduszność i rozhamowanie), ale mogą nasilać trzeci jej objaw – zuchwałość. Istotne okazały się również reakcje rodziców na zachowania problemowe dzieci. Czynnikiem bez znaczenia była natomiast kontrola rodzicielska.

Temat mojej pracy dotyczy trudności osób niesłyszących w relacjach interpersonalnych. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich dotyczy teorii, w której opisałam takie zagadnienia, jak więzi społeczne, tożsamość, pozytywny rozwój młodzieży oraz skupiłam się na charakterystyce niepełnosprawności, którą jest głuchota. Druga część mojej pracy dotyczy metodologii. Tu, skupiłam się na przeprowadzonych przeze mnie badaniach, celach, określiłam przedmiot badań, zdefiniowałam pytania badawcze, hipotezy, oraz przybliżyłam charakterystykę badanej grupy oraz przebieg badań. Trzecia, i ostatnia część pracy to opis przeprowadzonych przeze mnie badań, dotyczących funkcjonowania osób niesłyszących.

W pracy weryfikuję związki używania substancji psychoaktywnych z wybranymi czynnikami (funkcjonalność rodziny, potrzeba stymulacji, nasilenie cech ADHD, presja środowiska rówieśniczego w kierunku dewiacji, resiliencja indywidualna i jej trzy wymiary oraz uważność i jej pięć wymiarów). Metodą badań był sondaż przeprowadzony na próbie 218 uczniów. Hipotezy były weryfikowane statystycznie za pomocą analizy wariancji. Badania pozwoliły ustalić, że o używaniu substancji przez młodzież decyduje niski poziom funkcjonalności rodziny pochodzenia, potrzeba stymulacji, nasilenie cech ADHD, wysoki poziom presji rówieśniczej, resilience oraz uważność.

Praca porusza tematykę postaw młodzieży wobec przemocy rówieśniczej. Badania przeprowadzone zostały wśród 80 uczniów wrocławskiego technikum, poprzez zastosowanie kwestionariusza ankiety. Zmienną zależną objaśnianą w pracy jest postawa młodzieży wobec przemocy rówieśniczej. Dwoma wskaźnikami postaw młodzieży wobec przemocy są: stopień niechęci wobec przemocy oraz gotowość do komunikowania o zaobserwowanej przemocy. Zmienne niezależne uwzględnione w pracy to kolejno: funkcjonalność rodziny, pozytywna koncepcja siebie, samokontrola, kompetencja społeczna, prężność (RESIL), opisywanie, niereaktywność, nieosądzanie, obserwowanie, świadoma obecność, charakter, wiara, troska, więzi oraz kompetencje. Na postawy młodzieży szkół ponadpodstawowych względem przemocy ma wpływ wiele czynników, przede wszystkim kompetencje społeczne, charakter, troska oraz świadoma obecność.

W pracy omawiam zjawisko autodestrukcji pośredniej. Uwarunkowania zachowań pośrednio autodestrukcyjnych osób w wieku adolescencji próbuję określić z perspektyw teorii naukowych oraz własnych badań. Badanie zaprojektowałam jako sondaż diagnostyczny, z wykorzystaniem testów psychologicznych i ankiety. Jako zmienne objaśniające pośrednią autodestruktywność u adolescentów chciałam sprawdzić resiliencję indywidualną, uważność oraz funkcjonalność wychowawczą rodziny generacyjnej. Spodziewałam się ujemnych korelacji tych czynników ze zmienną objaśnianą. W badaniach wzięło udział 341 osób. W analizach ujawniły się związki autodestruktywności pośredniej (zoperacjonalizowanej występowaniem rozmaitych zachowań problemowych) ze wskazanymi wyżej trzema zmiennymi. Kluczowe znaczenie ma resiliencja indywidualna, która okazała istotnie skorelowana (ujemnie) z wszystkimi zachowaniami problemowymi. Funkcjonalność rodziny generacyjnej korelowała tylko z częścią zachowań problemowych a korelacje istotne z uważnością pojawiały się sporadycznie.

Tematem mojej pracy są postawy wobec mniejszości seksualnych i ich uwarunkowania. Praca miała na celu wykazanie czynników warunkujących postawę odrzucającą mniejszości seksualnych. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki testu psychologicznego. Dzięki badaniom ustaliłam, że funkcjonalność rodziny, opisywanie, obserwowanie, świadoma obecność, troska i więzi warunkują nasilenie postawy odrzucającej mniejszości seksualne.

W pracy zajmuje się zjawiskiem zachowań ryzykownych w nowoczesnych mediach. W części teoretycznej zawarłam definicję zachowań ryzykownych, zachowań problemowych, zachowań autodestruktywnych, uzależnień, nowych mediów oraz resilience. Opisałam także wybrane uwarunkowania zachowań ryzykownych związanych z nowoczesnymi mediami. Wyszczególniłam związki w sieci, hazard w sieci oraz zjawisko hejtu w sieci. Metodą, którą użyłam w moich badaniach to metoda sondażu z wykorzystaniem ankiety złożonej z testów psychologicznych. Badania zostały przeprowadzone w grupie 293 osób, z czego 161 stanowiły kobiety, a 132 mężczyźni. Respondentami były osoby w wieku od 16. do 26 roku życia. Badania dowiodły, że największy wpływ na podejmowanie zachowań ryzykownych w nowych mediach ma funkcjonalność rodziny, potrzeba stymulacji, ADHD, wypalenie uczniowskie, rówieśnicy, pozytywna koncepcja siebie, samokontrola, kompetencje społeczne, resilience, świadoma obecność oraz uważność.

Przedmiotem analizy w mojej pracy uczyniłam wolontariat jako formę prospołecznego angażowania się w kontekście indywidualnych wyznaczników pozytywnego rozwoju młodzieży. Podstawą teoretyczną była koncepcja pozytywnego rozwoju Richarda Lernera i współpracowników, a jej uzupełnieniem koncepcja uważności. Badania zaplanowałam jako sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów osobowości oraz krótkiej ankiety. Objęłam nimi populację młodzieży i osób w wieku wczesnej dorosłości liczącą ogółem 181 osób. Hipotezy na temat związku pomiędzy zaangażowaniem w wolontariat a wybranymi cechami indywidualnymi weryfikowałam za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania pozwoliły wyłonić, że aktywności w wolontariacie sprzyjają dwie spośród dziesięciu cechy. Były to troska i więź.

Praca dotyczy relacji pomiędzy wybranymi czynnikami, a postawami wobec używania marihuany i twardych narkotyków. Metodą był sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów psychologicznych i ankiety. Zbadano osoby w wieku powyżej 20 roku życia, a dokładniej – studentów. Hipotezy były weryfikowane za pomocą analizy wariancji. Badania pozwoliły ustalić, że przychylna postawa wobec używania substancji psychoaktywnych, a głównie marihuany i narkotyków twardych, wskazuje na niski wskaźnik funkcjonalności rodziny generacyjnej, wysokie wskaźniki presji rówieśniczej oraz potrzeby stymulacji. Ponadto posiadanie przez takie osoby cech ADHD oraz doświadczanie wypalenia uczniowskiego. Te wskaźniki były również wysokie. Nie pominięto cechy uważności oraz resilience, których wskaźniki były niższe.

W pracy analizowane są uwarunkowania nasilenia syndromu zachowań problemowych młodzieży. W pierwszym rozdziale zawarłam zarys teoretyczny zachowań problemowych, w rozdziale drugim opisałam rodzaje zachowań problemowych. W rozdziale trzecim opisałam metodologię, czwarty rozdział zawierał opis badań.W badaniach zastosowałam metodą sondażu diagnostycznego, posłużyłam się testami psychologicznymi. Grupa badawcza liczyła 209 osób. Z przeprowadzonych badań zebrałam dane ilościowe. Z badań wynika, że nasilone zachowania problemowe występują u osób z niskim poziomem funkcjonowania rodziny, u których występuje wysoki wpływ rówieśniczy, jak również istotnym czynnikiem okazał się stosunek do własnej osoby. Cechy ADHD są ważnym czynnikiem, które mają wpływ na występowanie zachowań problemowych. Osoby, które przejawiają zachowania problemowe wykazały słaby poziom pozytywnych koncepcji siebie, samokontroli oraz niskie kompetencje społeczne.

Tematem niniejszej pracy są reakcje na zdradę w związku i ich wybrane uwarunkowania. Praca została podzielona na trzy części. W części pierwszej przedstawiono definicję zdrady, poszczególne reakcje na zdradę oraz czynniki warunkujące występowanie powyższych zachowań. W części drugiej omówiono założenia metodologiczne badań własnych, cele oraz przedmiot badań, problemy badawcze i hipotezy. Następnie zostały omówione metody, technika oraz narzędzia badawcze użyte w badaniach własnych. W trzeciej części zaprezentowano wyniki badań własnych dotyczących wpływu poszczególnych czynników na reakcję na zdradę w związku. Dokonano analizy ilościowej badań, uzyskane wyniki omówiono, a dane ilościowe zostały przedstawione w postaci tabel. Celem głównym jest przedstawienie form reakcji na zdradę w związku oraz czynników warunkujących ich powstawanie. W pracy zostały przyjęte dwie hipotezy: osobowość jednostki warunkuje reakcję na zdradę w związku; wzorce zachowań ukształtowane w dzieciństwie mają odzwierciedlenie w dorosłym życiu. Do rozwiązania tego problemu zastosowano badania ankietowe. Narzędziem badawczym był specjalnie skonstruowany kwestionariusz ankiety. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, iż reakcje destruktywne warunkują cechy psychopatyczne oraz związany z nimi brak umiejętności nawiązywania głębszych relacji interpersonalnych. Natomiast reakcje konstruktywne wywołuje prawidłowo funkcjonująca rodzina, a także umiejętność jednostki do funkcjonowania w społeczeństwie mimo napotkanych trudności. Po przeprowadzeniu badań i przeanalizowaniu wyników postawione wcześniej hipotezy zostały potwierdzone.

W pracy analizowane są zagrożenia związane z nie wyczynową aktywnością sportową młodzieży. W badaniach wykorzystana została metoda sondażu diagnostycznego z zastosowaniem skali postaw oraz ankiety jako technik badawczych. Badania miały charakter ilościowy. Próba badawcza liczyła 54 osoby. Badania pozwoliły ustalić, że osoby regularnie uprawiające sport częściej, aniżeli osoby ćwiczące nieregularnie, przejawiają zachowania problemowe oraz ujawniają gotowość do takich zachowań w przyszłości. Odwrotna tendencja ujawniła się w odniesieniu do postaw wobec używania środków dopingujących – osoby systematycznie ćwiczące miały postawę mniej przychylną. W świetle uzyskanych rezultatów nie ma podstaw do przekonania o chroniącym wpływie aktywności sportowej na młodzież.

Celem pracy pod tytułem „Pozytywny rozwój młodzieży a udział w wolontariacie” było określenie związku pomiędzy udziałem oraz gotowością do wolontariatu a cechami pozytywnego rozwoju młodzieży i wybranymi czynnikami skorelowanymi z pozytywnym rozwojem dodatnio (uważność oraz funkcjonalność) i ujemnie (psychopatia). Badania zostały przeprowadzone przy użyciu metody sondażu diagnostycznego na próbie 82 osób. Hipotezy zweryfikowane były za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania pozwoliły ustalić, że zaangażowanie w wolontariat jest związane z wyższym nasileniem cech charakteru, wiary, troski, więzi oraz kompetencji, z niższym nasileniem cech zuchwałości, bezduszności oraz rozhamowania, z wyższym nasileniem cech opisywania, niereaktywności, nieosądzania, obserwowania i świadomej obecności oraz z wyższym nasileniem cechy funkcjonalności rodziny.

W pracy opisuję zjawisko resilience oraz zachowania ryzykowne. Tematem badań własnych jest ukazanie związku resiliencji indywidualnej i resiliencji rodziny z podejmowaniem i skłonnością do podejmowania zachowań ryzykownych przez młodzież. Wykorzystałam metodę sondażu diagnostycznego. Techniką były testy psychologiczne i ankieta. Dane analizowałam statystycznie (użyłam analizy wariancji). Rezultaty badań powalają przypuszczać, że wysokie poziomy resiliencji indywidualnej oraz resiliencji rodziny mogą chronić młodzież przed zachowaniami ryzykownymi i ich eskalacją w przyszłości.

W pracy opisuje zjawisko wypalenia uczniowskiego. Przedmiotem badań uczyniłam wypalenie uczniowskie powodowane stresem, jego wpływ na codzienne funkcjonowanie ucznia. Chciałam w swojej pracy wyjaśnić skąd bierze się wypalenie uczniów, jakie są jego konsekwencję oraz jak sobie z nim poradzić. Badania przeprowadziłam na uczniach klas liceów ogólnokształcących i techników. Łącznie 272 osoby zgodziły się na uzupełnienie ankiety, wśród nich 146 osób stanowiły kobiety, a 126 mężczyźni. Do badań wykorzystałam metodę sondażu diagnostycznego. Techniką były testy psychologiczne i ankieta. Dane analizowałam statystycznie - analiza wariancji. Rezultaty badań pozwalają przypuszczać, że wysoki poziom wypalenia prowadzi do rozchwiania emocjonalnego uczniów, słabej koncentracji oraz poczucia że nic w życiu dobrego ich nie spotka.

Praca ma charakter empiryczny. Celem badań było sprawdzenie struktury syndromu bezradności intelektualnej oraz powiązań bezradności z wybranymi zmiennymi. Badania na populacji 70 uczniów pokazały, że bezradność jest konstruktem jednowymiarowym, a jej występowanie jest parcjalne - syndrom kształtuje się odrębnie na różnych przedmiotach. Analizy korelacyjne dowiodły powiązań bezradności z ustosunkowaniem do przedmiotu i nauczyciela, poziomem stresu, poziomem motywacji do uczenia się i pesymistycznym myśleniem. Powiązania te są silniejsze w obszarze tego samego przedmiotu, a słabsze gdy bezradność i korelowana zmienna lokują się w obszarach różnych przedmiotów. Rezultaty te są zgodne z informacyjną koncepcją bezradności intelektualnej Sędka.

Przedmiotem analizy w mojej pracy uczyniłam porównanie subiektywnej oceny ryzyka związanej z aktywnością seksualną z wybranymi zmiennymi, płcią, miejscem zamieszkania stopniem religijności, funkcjonalnością rodziny, potrzebą stymulacji, cechą ADHD, zażywaniem narkotyków, presją rówieśniczą. A także cechą resilience jako wynik ogólny oraz podskalami cechy resilience czyli pozytywną koncepcją siebie, samokontrolą i kompetencjami społecznymi. W kwestionariuszu znajduje się również pięć podskal uważności - opisywanie, niereagowanie, nieosądzanie, obserwowanie i świadoma obecność. Podstawą teoretyczną była koncepcja zachowań problemowych, resilience, koncepcja uważności oraz inne teorie związane z podejmowaniem ryzykownych zachowań seksualnych. Badania zaplanowałam jako sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów osobowości oraz ankiety. Objęłam nimi populację osób w wieku 18-27 lat liczącą ogółem 106 osób. Hipotezy na temat subiektywnej oceny ryzyka związanej z aktywnością seksualną a wybranymi zmiennymi weryfikowałam za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji.

Praca licencjacka dotyczy odpowiedzi na pytanie "Dlaczego ludzie piją alkohol?" oraz powiązania tego pytania z poszczególnymi cechami psychopatii (zuchwałością, bezdusznością i rozhamowaniem). Moją grupę badawczą stanowili studenci w różnym wieku i studiujący na różnych kierunkach. Studenci zostali zapytani o oczekiwania odnośnie picia alkoholu oraz zostali przebadani kwestionariuszem badającym poziom cech psychopatii. Do realizacji badań posłużyłam się metodą badań ilościowych, gdyż interesowało mnie statystyczne ukazanie danego problemu. W przypadku zuchwałości i rozhamowania odkryłam sporo ciekawych zależności pomiędzy skutkami picia alkoholu a posiadaniem tych właśnie cech. Natomiast bezduszność jest w zasadzie bez istotnych powiązań z oczekiwaniami skutków picia.

Przedmiotem badań w mojej pracy uczyniłam skłonność do zdrady w kontekście psychopatycznych cech osobowości. Podstawą teoretyczną była triarchiczna koncepcja psychopatii, a jej uzupełnieniem koncepcja pozytywnego rozwoju oraz koncepcja resilience. Badania zaplanowałam jako sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem różnych kwestionariuszy badających cechy osobowości oraz doświadczenia w związku. Badaniami objęłam populację osób w wieku wczesnej dorosłości liczącą ogółem 105 osób. Hipotezy weryfikowałam statystycznie za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania ukazały, że pozytywny stosunek do siebie, makiawelizm, próżność, a także więzi z otoczeniem społecznym oraz bezduszność mają związek ze skłonnością do zdradzania partnerów.

Praca dotyczy relacji pomiędzy kontrolą impulsów w zachowaniach problemowych. Badania miały charakter ilościowy. Metodą badawczą był sondaż, przeprowadzony na populacji 325 osób (z czego kobiety stanowiły 57%). Hipotezy były weryfikowane statystycznie za pomocą analizy wariancji. Badania pozwoliły ustalić, że kontrola impulsów ma istotne związki zarówno z przejawianiem zachowań problemowych przez młodzież w przeszłości, jak i z gotowością do takich zachowań w przyszłości. Silna kontrola impulsów chroni a słaba predysponuje do zachowań problemowych. Wniosek ten można odnieść do szerokiego spektrum zachowań z omawianej kategorii.

Przedmiotem badań mojej pracy jest zjawisko cyberbullyingu wśród młodzieży w kontekście funkcjonalności rodziny, agresji oraz indywidualnych wyznaczników pozytywnego rozwoju młodzieży. Podstawą teoretyczną było zjawisko cyberbullyingu i agresji, resilience rodziny oraz koncepcja pozytywnego rozwoju Lernera. Narzędziem badawczym, które posłużyło mi do napisania pracy, był sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów osobowości oraz krótkiej ankiety. Przeprowadziłam badania wśród populacji osób w wieku 16-20 lat liczącą ogółem 101 respondentów. Hipotezy na temat związku pomiędzy natężeniem cyberbullyingu a wybranymi cechami indywidualnymi weryfikowałam za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania pokazały, że natężenie cyberbullyingu ma związek z agresywnością, poczuciem własnej wartości i charakterem jednostki oraz więzią z otoczeniem.

Niniejsza praca ma za zadanie przybliżyć czytelnikowi mechanizmy mające wpływ na sposoby reagowania młodych dorosłych na niezadowolenie w związku. Znajdują się w niej zarówno teoretyczne informacje związane z poruszanym zagadnieniem, jak i wnioski skonstruowane w oparciu o zebrany przeze mnie materiał empiryczny.

Celem niniejszej pracy jest określenie związku pomiędzy używaniem substancji psychoaktywnych, a zdolnością do pozytywnej adaptacji młodzieży uczęszczającej do szkół średnich. W badaniach przeprowadzonych na potrzeby tejże pracy skupiono szczególną uwagę na substancjach takich jak: alkohol, marihuana oraz narkotyki twarde. Rozpatrywany jest związek pomiędzy zażywaniem tych środków, a elementami na które składa się pozytywna adaptacja młodzieży, takimi jak: pozytywny obraz własnej osoby, samokontrola, kompetencje społeczne oraz ogólny wskaźnik resilience. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy został poświęcony zjawisku używania substancji psychoaktywnych. Przedstawione zostały w nim definicje podstawowych pojęć związanych z tą tematyką,typologia, przyczyny sięgania po substancje uzależniające oraz konsekwencje wynikające z ich zażywania. W rozdziale pierwszym zostały również wymienione teorie naukowe wyjaśniające używanie substancji psychoaktywnych. W drugim rozdziale przedstawiono ujęcie teoretyczne koncepcji resilience. W trzecim rozdziale została zaprezentowana metodologia badań własnych. W ostatnim rozdziale zostały przedstawione wyniki badań własnych oraz ich omówienie.

Praca mam charakter badawczy. Zawiera ona analizę relacji czynników ryzyka i czynników chroniących z konsumpcją substancji psychoaktywnych. Skupiam się w niej na zmiennych ulokowanych w środowisku rodzinnym. Badania wykonałam na próbie 98 uczniów w wieku 17-18 lat. Podzieliłam ten zbiór na trzy podgrupy różne pod względem poziomu konsumpcji substancji psychoaktywnych. Każdą z nich porównałam pod względem zmiennych niezależnych (funkcjonalność wychowawcza rodziny, więź z ojcem, więź z matką, kontrola rodzicielska, oczekiwana reakcja rodziców na używanie substancji psychoaktywnych przez dziecko, bezpieczny styl przywiązania). Badania ukazały związek między konsumpcją substancji a słabą więzią z ojcem, słabą kontrolą rodzicielską oraz oczekiwaniem słabej reakcji rodziców na używanie substancji psychoaktywnych przez dziecko. Badania wskazują zatem znaczenie profilaktyczne czynników kontroli społecznej. Z powyższego wynikają kierunki oddziaływań prewencyjnych.

Moja praca prezentuje wyniki badań nad postawami młodzieży wobec przemocy rówieśniczej oraz jej uwarunkowaniami. Do zebrania materiału empirycznego zastosowałam sondaż diagnostyczny. Zbadałam 126 uczniów szkoły średniej. Głównymi zmiennymi objaśnianymi były trzy wymiary postaw wobec przemocy rówieśniczej: gotowość do informowania o dostrzeżonej przemocy, akceptacja agresji instrumentalnej i akceptacja agresji irracjonalnej. W analizach uwzględniłam obszerny zestaw predyktorów. Wyniki analizy ujawniły związek czynników indywidualnych z postawami wobec przemocy tj. poziom makiawelizmu, swobodnej ekspresji w szkole, skłonności do dewiacji i potrzeby stymulacji. Czynniki zewnętrzne tj. więzi z bliskimi osobami znaczącymi oraz funkcjonalność rodziny generacyjnej okazały się bez istotnego znaczenia.

W części teoretycznej omówiłam resocjalizację i jej cele oraz kluczowe dla mojej pracy pojęcie postawy. W badaniach chciałam powiązać postawy skazanych wobec pracy z cechami psychopatii, wielką piątką osobowości oraz zdolnością do pozytywnej adaptacji. Metodą badawczą w mojej pracy był sondaż. W nim cechy psychopatyczne (zuchwałość, bezduszność, rozhamowanie) zostały zdiagnozowane za pomocą kwestionariusza TriPM, wymiary wielkiej piątki (ekstrawersja, ugodowość, sumienność, stabilność emocjonalna, otwartość/intelekt) badałam za pomocą skali TIPI. Zdolność pozytywnej adaptacji mierzyłam trzema narzędziami: skalą do pomiaru resiliencji, skalą do pomiaru poczucia koherencji oraz skalą do pomiaru funkcjonalności wychowawczej rodziny generacyjnej. Sformułowałam 11 hipotez. Zmienne, które wykazały istotny związek z postawą niechęci wobec pracy to: bezduszność oraz resiliencja, poczucie koherencji i funkcjonalność wychowawcza rodziny generacyjnej. Ich relacje z postawą wobec pracy były zgodne z treścią hipotez. Pozostałe zmienne – zuchwałość i rozhamowania oraz wszystkie cechy wielkiej piątki - okazały się nieistotne.