Starość i starzenie się są trudnym tematem. Z jednej strony mówi się o całożyciowym rozwoju człowieka – zainteresowanie zyskują takie dziedziny nauki jak andragogika, czy gerontologia. O starości zaczyna się mówić i zaczyna się dostrzegać potencjał jaki niesie ze sobą ten wiek. Z drugiej strony dzisiejsze media kreują wizerunek człowieka wiecznie młodego, zadbanego, pełnego energii i chęci do życia. Wydaje się, że w medialnym świecie brak jest miejsca dla ludzi starych, którzy nie wpisują się w ideę wiecznej młodości i atrakcyjności fizycznej. Starość nie jest tematem medialnym i ciekawym dla publiczności, bowiem kojarzona jest jedynie z brzydotą i cierpieniem. Stąd zainteresowałam się wizerunkiem osób starych kreowanym w serialach telewizyjnych, emitowanych w popularnych stacjach telewizyjnych. Interesowało mnie jak twórcy seriali widzą starość i w jaki sposób prezentują ją widowni. W pracy poruszam tematykę społecznej roli mediów - ich znaczącego udziału we współczesnym świecie i pełnionych przez nie funkcji oraz telewizji jako jednego z najpowszechniejszych środków przekazu. Wyjaśniam jej rosnące znaczenie na świecie i siłę, którą posiada w kreowaniu poglądów ludzi oraz wpływaniu na ich postawy. Po telewizji opisuję serial jako jeden z programów telewizyjnych, który cieszy się największą popularnością wśród widzów. Poruszam kwestie znaczenia serialu dla człowieka - jego struktury, funkcji, które pełni oraz tego, że dla tak wielu odbiorców pełni rolę „poradnika życia”, z którego czerpią przykłady i poszukują w nim odpowiedzi na ważne dla nich problemy. W pracy poruszam także wątek starości jako okresu życia, który stawia przed jednostką nowe wyzwania. Pokazuję szanse i pozytywne aspekty życia w okresie późnej dorosłości, ale wskazuję również na przyczyny, które powodują, że większość ludzi boi się starości i traktuje ten czas jako koniec, a nie początek nowego etapu w życiu. Opisuję także różne postawy starzejących się osób, do których porównuję życie prowadzone przez bohaterów seriali. W mojej pracy podjęłam się postępowania diagnostycznego, które umożliwiło mi szersze poznanie interesującego mnie zagadnienia. Dokonując analizy czterech seriali emitowanych na antenie Telewizji Polskiej, opisałam wizerunek osoby starej, który przedstawiany jest w polskich serialach telewizyjnych. Praca ta stanowi próbę odpowiedzenia na pytania, czy w mediach znajduje się miejsce dla osób starych oraz w jaki sposób starość ta jest pokazywana. Telewizja jako medium popularne ma ogromny wpływ na postawy odbiorców. Staram się zwrócić uwagę na problem, jakim jest strach przed starością, który może być wywołany kształtowaniem postaw konsumpcyjnych i hedonistycznych we współczesnych mediach.

Niniejsza praca przedstawia Redukcję Szkód jako jedną z form pracy z osobami uzależnionymi od środków psychoaktywnych. Nierzadko stanowi ona pierwszy krok na drodze do abstynencji. Abstynencja w tym wypadku nie jest uznawana jako jedyny sposób i miernik sukcesu, ale przyjmuje równocześnie, że dla wielu ludzi może być najkorzystniejszym wyjściem. Redukcja szkód jako alternatywę postuluje szereg niewielkich powolnych zmian, mających na celu zmniejszenie negatywnych konsekwencji używania substancji psychoaktywnych. Działania te stanowią cenne uzupełnienie podstawowych programów leczenia uzależnień. W mojej pracy zaprezentuję placówkę- Centrum Redukcji Szkód Poradnia Uzależnień Return- która swoją działalność opiera na idei Harm Reduction. Oferta pomocowa placówki jest bardzo szeroka i zalicza się do niej: poradnię uzależnień, świetlicę drop-in, wymianę igieł i strzykawek, streetworking oraz partyworking. Wymienione wyżej działania realizowane są zarówno stacjonarnie, jak i niestacjonarnie, poza placówką. Istotne w tych programach jest informowanie o niebezpieczeństwach płynących z zażywania narkotyków i jednoczesne edukowanie o bezpieczniejszym zażywaniu. Grono odbiorców tych oddziaływań jest dość liczne. Należą do nich osoby, które nie są w stanie zerwać z nałogiem oraz młodzi ludzie narażeni na uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Prezentowane przeze mnie Stowarzyszenie Return jest jedyną tego typu placówką we Wrocławiu, zaś w całej Polsce jedną z kilku.

Praca dotyczy wolontariatu, który jest tematem społecznie ważnym i aktualnym. Jest to rodzaj aktywności, która sprzyja rozwojowi zarówno osób w nią zaangażowanych, jak i tych, którzy są jej odbiorcami. Dla młodych ludzi jest okazją do tego, aby realizować swoje ambicje, a także zdobyć doświadczenie potrzebne na rynku pracy. W swojej pracy podejmuję temat wolontariatu młodych dorosłych pokazując, że jest zjawiskiem ogólnoświatowym, które funkcjonując dzięki woli ludzi do działania i poprawy losu innych, ma potencjał do wywołania rzeczywistej zmiany społecznej. Jest coraz bardziej rozwijającą się oraz znaczącą formą działań społecznych. Różnego rodzaju instytucje coraz częściej decydują się na angażowanie wolontariuszy, spodziewając się, że ich praca przyniesie pozytywne efekty. Popularność tego typu aktywności w ostatnich latach zdecydowanie wzrosła, co świadczy o zwiększającej się świadomości o pozytywnym wpływie, jaki ochotnicza praca wywiera na kształtowanie i rozwijanie się społeczeństwa obywatelskiego. Temat wolontariatu jest dla mnie szczególnie istotny z racji tego, że sama od wielu lat jestem wolontariuszką. Interesujące i warte opisania jest dla mnie oddziaływanie wolontariatu na społeczeństwo oraz znaczenie, jakie udział w tego rodzaju działalności społecznej ma dla ochotników. Powodem, dla którego zdecydowałam się na podjęcie tej tematyki, była chęć pogłębienia wiedzy o wolontariacie w Polsce. Moim celem jest teoretyczne rozpoznanie zagadnienia wolontariatu oraz opisanie doświadczeń wolontariuszy. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich jest teoretycznym wprowadzeniem do tematu wolontariatu. Przybliżam w nim krótko historię tego rodzaju działalności, przedstawiam istotę i zakres pojęcia wolontariat oraz charakterystykę ludzi zaangażowanych w działania ochotnicze. Opisuję również okres wczesnej dorosłości oraz rolę, jaką wolontariat pełni w nabywaniu przez młodych dorosłych doświadczeń. Drugi rozdział zawiera teoretyczny opis diagnozy oraz analizę wybranej przeze mnie metody diagnostycznej. Przedstawiam w nim charakterystykę misji „Generacja-T” i przybliżam sylwetki wolontariuszy, w którymi miałam okazję rozmawiać. Rozdział trzeci zawiera analizę zebranego podczas rozmów materiału. Dokonuję w nim podsumowania swoich działań i prezentuję wnioski postawione na ich podstawie. Do pracy dołączony jest aneks, który zawiera transkrypcje trzech, z czterech przeprowadzonych przeze mnie rozmów. Dzięki pisaniu pracy na temat wolontariatu młodych dorosłych, upewniłam się w przekonaniu, że jest to działalność niezwykle potrzebna. Wywiera pozytywny wpływ nie tylko na ludzi, którzy są jej odbiorcami, ale także na ochotników, którzy decydują się na dobrowolną pracę dla innych osób. Wolontariat stwarza znakomitą okazję do rozwoju jednostek oraz całych społeczeństw. Uważam, że warto propagować ten typ działalności wskazując na korzyści, jakie ze sobą niesie. Wierzę, że pisząc tą prace przyczyniłam się do popularyzacji wolon

Praca dotyczy przeżyć emocjonalnych rodziców osób z zespołem Downa. We wstępie podano powód zajęcia się tym tematem oraz jego wagę. W pierwszym rozdziale przedstawiono charakterystykę zaburzenia genetycznego, jakim jest zespół Downa oraz osób u których je zdiagnozowano. Można w nim znaleźć takie informacje ogólne na temat zespołu Downa, jak definicja, etiologia, czy objawy kliniczne. Opisano również różne sfery rozwoju osoby z zespołem Downa. Przedstawiono rozwój fizyczny i ruchowy, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Można przeczytać o tym, jakie zaburzenia spotykamy u osób z zespołem Downa w ramach każdej z tych sfer rozwoju oraz jak się one przejawiają i wpływają na funkcjonowanie tych osób. Na końcu pierwszego rozdziału zajęto się problemem diagnozy, prognozy oraz przekazywania rodzicom informacji o występowaniu u ich dziecka zespołu Downa, co pośrednio dotyka już tematu drugiego rozdziału, w którym przyjrzano się przystosowaniu rodzin osób z zespołem Downa do nowej sytuacji. Opisano w nim specyfikę funkcjonowania rodzin mających dziecko z niepełnosprawnością, okresy przeżyć emocjonalnych, przez które przechodzą rodzice, gdy urodzi im się dziecko z niepełnosprawnością, czynniki, które determinują owe przeżycia oraz wpływ rozwoju dziecka na ich ewolucję. Zastanowiono się również nad tym, jaki wpływ mają przeżycia emocjonalne rodziców na rozwój dziecka i jak można pomagać rodzicom zmagającym się z problemami emocjonalnymi. W trzecim rozdziale przedstawiono rozmowę z Henrykiem i Marią Kufeld, którzy mają córkę z zespołem Downa, Tamarę o ich przeżyciach emocjonalnych związanych z pojawieniem się w ich rodzinie dziecka z niepełnosprawnością. Można tam również znaleźć moje refleksje dotyczące rozmowy i porównania wiadomości z niej wynikających do teorii zawartej w poprzednich rozdziałach. Na końcu pojawiło się zakończenie podsumowujące pracę i wagę tematu w pedagogice.

Praca podejmuje problematykę: „Resocjalizacja nieletnich w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych na przykładzie Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego Dom Miłosierdzia Św. Józefa w Kaliszu”. Ma ona charakter teoretyczno-badawczy. Złożona jest z czterech rozdziałów. Problemem głównym przeprowadzonych przeze mnie badań było poznanie w jaki sposób prowadzony jest proces resocjalizacji nieletnich w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Kaliszu. W badaniach wykorzystałam metodę sondażu diagnostycznego oraz technikę ankiety. Uzyskane odpowiedzi pozwoliły ustalić, że na proces instytucjonalnej resocjalizacji nieletnich wpływa wiele istotnych czynników.

Praca dotyczy postaw rodzinnych kuratorów zawodowych wobec własnej pracy. Praca składa się z czterech rozdziałów i ma charakter empiryczny. Pierwszy rozdział zawiera część teoretyczną. Przegląd zagadnienia w świetle literatury przedmiotu. Podstawowe pojęcia dotyczące postaw i stosunku wobec pracy, adaptacji i przystosowania. W drugim rozdziale zawarte zostały zagadnienia dotyczące funkcjonowania kurateli sądowej, ich zadania, obowiązki i uprawnienia oraz metody pracy. Trzeci rozdział zawiera metodologię badań własnych. Przedstawiłam przedmiot i cel badań, sformułowałam problem badawczy, opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze, czas i miejsce badań, dokonałam charakterystyki badanej grupy. W ostatnim czwartym rozdziale dokonałam prezentacji wyników badań własnych uzyskanych za pomocą kwestionariusza ankiety. Sporządzona przeze mnie ankieta zawierała 22 pytania (zamknięte,półotwarte,otwarte). Badania przeprowadziłam w Sądach Rejonowych dla Wrocławia- Krzyki, dla Wrocławia- Śródmieście i dla Wrocławia- Fabrycznej. Badaniem objęta została grupa 28 rodzinnych kuratorów zawodowych.

Dzieci trafiające do placówki socjalizacyjnej najczęściej pochodzą ze środowisk, w których nie zachęcano do wysiłku intelektualnego, zaniedbywano obowiązek szkolny, a także nie udzielano uczniom pomocy w nauce. Stąd też problem braku motywacji do nauki jest ściśle związany z niekorzystną sytuacją życiową wychowanków. Dzieci nie wiedzą, jak się uczyć, brakuje im motywacji do nauki oraz wykazują znaczne zaległości w materiale obowiązującym na danym etapie kształcenia. Problem ten istnieje od dawna i z roku na rok się nasila. Zjawisko to jest sferą do aktywnych działań pedagogicznych nie tylko teraz, ale będzie nią również w najbliższych latach. Problemem braku motywacji do nauki zainteresowałam się, współpracując w ramach wolontariatu z placówką socjalizacyjną Dom Dziecka w Domaszkowie. Zauważyłam u wychowanków silne zniechęcenie wobec nauki szkolnej. Po rozmowach z wychowawcami postanowiłam stworzyć program mający na celu wzmacnianie motywacji do nauki. W rezultacie powstała niniejsza praca, która składa się z następujących rozdziałów: w pierwszym zwracam uwagę na rozwój dziecka w wieku 7-10 lat, a przede wszystkim trudną rolę ucznia, jaką podejmuje; w drugim podejmuję problematykę motywacji do nauki w literaturze przedmiotu, w tym ograniczenia oraz czynniki wspierające motywację uczniów; rozdziały trzeci i czwarty opisują strukturę organizacyjną placówki socjalizacyjnej oraz Domu Dziecka w Domaszkowie, w tym genezę, ukonstytuowanie prawne, cele, zadania i funkcje, metody i formy pracy, kadrę, wychowanków oraz charakterystykę podopiecznych placówki jako uczniów. W ramach projektu zaplanowałam i przeprowadziłam cykl zajęć, z których pierwsze zostały poświęcone wzmacnianiu poczucia własnej wartości i kompetencji, radzeniu sobie ze stresem oraz rozwijaniu funkcji poznawczych. Kolejne zaś dotyczyły zagadnień z zakresu takich przedmiotów szkolnych, jak język polski, matematyka, przyroda oraz muzyka. Projekt przyniósł oczekiwane rezultaty, czyli m. in. dzieci wzmocniły poczucie własnej wartości i kompetencji, wzbudziłam w nich motywację do nauki języka polskiego i matematyki oraz rozwinęłam w nich zainteresowanie przyrodą, muzyką i sztuką.