wyszukiwanie/filtrowanie
| Lp. | Temat pracy | Promotor | Program studiów |
|---|---|---|---|
| 331. | Autokreacyjne odniesienia nastolatków w przestrzeni wirtualnej | dr hab. Alicja Szerląg prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 332. | Autonomia ucznia w procesie edukacji na przykładzie Publicznego Gimnazjum nr 3 w Bożkowie | prof. dr hab. Zdzisław Cutter | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
|
|||
| 333. | Autopercepcja młodych kobiet, ofiar przemocy seksualnej w ich związkach. | dr hab. Alicja Szerląg prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
We współczesnym świecie wciąż bardzo mało mówi się o zjawisku przemocy, jako takiej. Jeszcze mniej informacji można znaleźć w odniesieniu konkretnie do przemocy seksualnej. Osoby doświadczające owej przemocy bardzo rzadko o niej mówią. Jeśli już natomiast ktoś o niej opowiada, to zazwyczaj jest to w kontekście przemocy seksualnej postrzeganej ogólnie, jako zjawisko. Nie przedstawia się jej skutków, a jeśli już, to bardzo powierzchownie.
W pracy tej przedstawiono, jak postrzegają siebie kobiety będące ofiarami przemocy seksualnej w związku.
W rozdziale pierwszym omówiono uwarunkowania przemocy. Opisano jej specyfikę oraz ukazano jej rodzaje i istotę. W odniesieniu do uwarunkowań przedstawiono jej aspekty prawne i moralne. Ukazano, czym jest przemoc w świetle prawa oraz przedstawiono definicję zgodną z Ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Ukazano także podział przemocy seksualnej na: fizyczną, seksualną, psychiczną, strukturalną oraz ekonomiczną, po krótce charakteryzując każdą z nich. Wskazano na dwa wyjaśnienia przemocy seksualnej: wyjaśnienie na poziomie makro oraz wyjaśnienie na poziomie indywidualnym. Opisano również fazy przemocy seksualnej oraz przedstawiono cztery typy agresji seksualnej, wskazując przy tym na jej przyczyny i konsekwencje.
W rozdziale drugim przedstawiono psychospołeczne konotacje autopercepcji. Wyjaśniono odnoszącą się do niej teorię D. Bema oraz przedstawiono eksperymenty z nią związane. Ukazano definicje samoświadomości oraz teorie poznania ja i możliwe drogi do samowiedzy. Wskazano na zjawiska łączące się z autopercepcją jednostki, a więc na efekt nadmiernego uzasadniania oraz dwuczynnikową teorię emocji. Opisano sposoby na jej regulację oraz to, w jaki sposób ja wpływa na procesy społeczne, wskazując przy tym na tendencję samoobroną i myślenie egocentryczne. Odniesiono się także do teorii porównań społecznych, które mogą odbywać się zarówno w górę jak i w dół.
Rozdział trzeci traktuje o metodologicznych podstawach badań własnych. Wyjaśniono tutaj podstawowe pojęcia odnoszące się do metodologii oraz przedstawiono typologie podejść badawczych. Uzasadniono także wybór własnego podejścia badawczego oraz przedstawiono przedmiot i problem badań, wyjaśniając przy tym przyczyny rezygnacji z hipotez i określając cele badawcze tejże pracy. Następnie opisano procedurę badawczą oraz określono obszary eksploracji badawczej. Dokonano wyboru metod badawczych oraz przedstawiono zasady doboru osób do badań wraz z ich przebiegiem.
W ostatnim, czwartym rozdziale wskazano na autopercepcję wśród badanych kobiet. Przedstawiono specyfikę doświadczanej przez nie przemocy seksualnej - jej rodzaj, częstotliwość oraz okoliczności. Wskazano także na sposoby, w jaki radzą sobie młode kobiety - ofiary przemocy seksualnej oraz na to, jak postrzegają one same siebie, jaka jest ich autopercepcja. Znajduje się tutaj również odpowiedź na pytanie, jakiego rodzaju wsparcia potrzebują ofiary przemocy seksualnej.
Pod koniec tegoż ro
|
|||
| 334. | Autoprezentacja w mediach społecznościowych. Analiza profilów w social mediach oraz wywiadów z ich użytkownikami | dr hab. Edyta Zierkiewicz prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
Media społecznościowe umożliwiają przede wszystkim dzielenie się informacjami z innymi ludźmi oraz nawiązywanie (i/lub utrzymywanie) kontaktów towarzyskich i biznesowych. Komunikacja interpersonalna, zarówno w świecie rzeczywistym, jak i w sieci, powiązana jest z kreowaniem pewnego wizerunku. W social mediach prezentacja siebie odbywa się poprzez skonstruowanie wirtualnego profilu oraz poprzez prezentację pewnych wytworów (treści). Cyberprzestrzeń w trakcie procesu autoprezentacyjnego pozwala niektóre elementy życia – czy to prywatnego, czy zawodowego – uwypuklić, a inne skutecznie zatuszować. Spójność autoprezentacji wirtualnej i rzeczywistej, zdaje się być wysoce pożądana, natomiast powodzenie budowanych tożsamości jest też w dużej mierze zależne od tego, na ile użytkownicy umiejętnie posługują się narzędziami powiązanymi z nowymi technologiami.
Głównym celem badań, podjętym w niniejszej pracy, było poznanie sposobów autoprezentacji internautów aktywnych w portalu LinkedIn.com oraz opinii innych użytkowników social mediów na temat „przedstawiania siebie” w Internecie. Mając na uwadze przede wszystkim złożoność i wieloaspektowość badanej problematyki, zastosowałam triangulację metod badawczych. W celu zgromadzenia materiału empirycznego jako metody badawcze wybrałam analizę tekstu oraz wywiad. Moją próbę badawczą stanowili studenci i absolwenci wrocławskich uczelni, posiadający profile w mediach społecznościowych. Bazowanie na dwóch koncepcjach teoretycznych (perspektywie dramaturgicznej Ervinga Goffmana i analizie transakcyjnej Ericka Berne’a) pozwoliło mi odnieść się do różnych aspektów autoprezentacji. Główny wniosek z niniejszych badań jest następujący – zarówno w praktyce, tj. w budowaniu swoich profilów, jak i w wypowiedziach werbalnych badanych, przeważają odniesienia do autoprezentacji pozytywnej w social mediach. Użytkownicy reprezentujący moją grupę badawczą wykorzystują przede wszystkim strategię autopromocji. W odniesieniu do koncepcji analizy transakcyjnej udało mi się rozpoznać dominujące w autoprezentacji kompetencje i wyróżnić następujące style autoprezentacji – styl emocjonalny, styl formalny oraz styl mieszany. Co warte podkreślenia, media społecznościowe i budowane w nich wizerunki mogą warunkować sukces osobisty i/lub zawodowy. Istotne, by profile zawierały prawdziwe informacje, gdyż niespójność autoprezentacji online i offline może prowadzić np. do podważania posiadanych kompetencji i utraty autorytetu w oczach odbiorcy. Analiza zgromadzonego materiału empirycznego pozwoliła mi jednak wysnuć wniosek, że tożsamości offline są akcentowane w autoprezentacjach wirtualnych użytkowników.
|
|||
| 335. | Autoprezentacja w procesie rekrutacji. | dr Violetta Drabik-Podgórna | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 336. | Autoprezentacja zakupoholika | dr hab. Alicja Szerląg prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
W dzisiejszych czasach konsumpcjonizm zrewolucjonizował potrzeby człowieka, do tego stopnia, że największą wartością w życiu człowieka jest posiadanie jak największej ilości nowych towarów. Zakupoholizm jest bardzo silnym uzależnieniem, który często jest przyczyną utraty pracy, ogromnych długów, rozwodów, ale przede wszystkim sposobem radzenia sobie z trudnościami oraz rozładowaniem złych emocji. Praca stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o rzeczywiste uwarunkowania zakupoholizmu w kontekście autoprezentacji. W pierwszym rozdziale została przedstawiona charakterystyka autoprezentacji, jej funkcje oraz taktyki autoprezentacji. Ukazano również aspekt autoprezentacji, oraz różnice zachowania w warunkach "publicznych" i "prywatnych". Drugi rozdział został poświęcony tematyce związanej z uwarunkowaniami związanymi z zakupoholizmem. Przedstawiona została istota, geneza, rodzaje zakupoholizmu oraz sylwetka zakupoholika i jego relacje w środowisku społecznym. Trzeci rozdział to metodologiczne podstawy badań własnych, w których wyjaśniono istotę procesu badawczego, ze zwróceniem uwagi na poszczególne jego etapy. Opisane zostały zasady decydujące o wyborze podejścia badawczego. Przedstawiony został przedmiot, cel badań, oraz problem badawczy, a także procedura badań. W czwartym rozdziale zostały zaprezentowane wyniki badań własnych w oparciu o trzy obszary eksploracji, które dotyczą: uwarunkowań zakupoholizmu wśród badanych, syndromu zakupoholika i jego konsekwencji oraz radzenie sobie z zakupoholizmem oraz zakres koniecznego wsparcia. We wnioskach udzielono odpowiedzi na pytanie badawcze: Jaka jest autoprezentacja zakupoholika?, oraz dokonano konceptaulizacji celów: teoretycznego, poznawczego oraz praktycznego w kontekście autoprezentacji zakupoholika.
|
|||
| 337. | Autorytet instruktora w opinii harcerzy. | dr hab. Bohumil Koukola | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 338. | Autorytet nauczyciela akademickiego w oczach słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Uniwersytecie Wrocławskim. | dr Maria Jabłońska | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 339. | Autorytet nauczyciela akademickiego z perspektywy studentów pedagogiki i biologii | dr hab. Wiktor Żłobicki prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
|
|||
| 340. | Autorytet osób starszych w opinii nastolatków | dr hab. Alicja Szerląg prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
Przedmiotem badań niniejszej pracy jest autorytet osób starszych w opinii nastolatków. Rozdział pierwszy poświęcony jest problematyce człowieka starszego w przestrzeni społeczno-kulturowej. Rozpoczyna się od przedstawienia specyfiki starości i starzenia się człowieka. Dalsza część przedstawia kulturowy wizerunek osób starszych jak i zagadnienie człowieka starszego w relacjach społecznych. W rozdziale tym podjęte zostały również rozważania dotyczące walorów starości. W rozdziale drugim zaprezentowana została problematyka autorytetu w przestrzeni społecznej. Omówiona została istota autorytetu i jego atrybutów i rodzaje autorytetu, wraz ze wskazaniem jego oddziaływań. Ostatnią część rozdziału poświęcono tematyce autorytetu w wychowawczych odniesieniach. Rozdział trzeci prezentuje metodologiczne podstawy badań własnych. Posłużył charakterystyce następujących aspektów: przedmiot i problematyka badań własnych, zmienne badawcze i ich wskaźniki, metody i techniki badawcze oraz charakterystyka populacji badawczej. W rozdziale czwartym zaprezentowane zostały wyniki badań własnych prowadzone w ramach podjętego przedsięwzięcia. Rozpoczyna się ujęciem psychospołecznych atrybutów osób starszych w opinii badanych nastolatków. Kolejna część skupia się na specyfice relacji badanych nastolatków z osobami starszych. Zaprezentowano w nim również konceptualizację autorytetu osób starszych przez badanych nastolatków, a także regulacyjny charakter autorytetu. Pracę kończą wnioski, opracowane na podstawie dokonanej analizy oraz interpretacji zgromadzonego materiału badawczego, adekwatne do założonych celów badawczych, co pozwoliło na rozwiązanie określonego na użytek badań własnych problemu badawczego.
|
|||
| 341. | Autorytet rodziców i nauczycieli a przystosowanie społeczne uczniów. | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, stacjonarne I stopnia |
|
W moich badaniach poszukiwałam odpowiedzi na pytanie o związki między autorytetem rodzica i nauczyciela a przystosowaniem społecznym uczniów. Jako negatywne wskaźniki przystosowania wykorzystałam cechy ciemnej triady osobowości (psychopatia, makiawelizm i narcyzm). Oczekiwałam, że nasilenie cech ciemnej triady będzie wyższe u uczniów z deficytami autorytetu. Analizy wariancji pozwoliły sprawdzić powyższe oczekiwanie. Badania wykazały, że oczekiwane związki między zmiennymi przeważnie są istotne statystycznie a ich charakter – z nielicznymi wyjątkami – zgodny z treścią hipotez. W populacji męskiej zależności okazały się silniejsze niż u kobiet (może to wynikać z silniejszego oddziaływania czynnika poszukiwania aprobaty społecznej u kobiet). Powiązanie deficytu autorytetu z ciemną triadą można interpretować w kategoriach przyczynowo-skutkowych. Z jednej strony, deficyt autorytetu może wynikać z nasilenia cech ciemnej triady, z drugiej strony – ciemna triada może kształtować się w wyniku zachowań rodziców utrudniających budowanie relacji z dzieckiem. Nie można poza tym wykluczyć, że zarówno ciemna triada jak i autorytety osobowe kształtują się równolegle pod wpływem innych czynników (tzw. korelacja pozorna).
|
|||
| 342. | Autorytet trenera sportowego w procesie wychowania zawodników w Młodzieżowych Sportach Drużynowych (na przykładzie drużyny koszykarskiej WKK Wrocław) | dr hab. Barbara Jędrychowska prof. UWr | Pedagogika, stacjonarne II stopnia |
|
Wychowanie jest jednym z najważniejszych czynników rozwoju człowieka i społeczeństwa. Stanowi podstawę funkcjonowania każdego człowieka w świecie Opiera się na wypracowanym systemie wartości, na bazie którego formułują się zainteresowania, zachowania i postawy. Jedną z postaw jest autorytet, a stawanie się nim jest jedną z najtrudniejszych i najdłuższych ścieżek życia społecznego i zawodowego. Bez autorytetów nie mógłby być spełniony warunek właściwego procesu wychowania i edukacji.
W pracy zaprezentowano m.in. stan wiedzy na temat roli autorytetu w życiu i wychowaniu młodych chłopców oraz analizę wyników badań własnych, których celem było poznanie i przedstawienie autorytetu trenera sportowego w procesie wychowania zawodników z Młodzieżowych Sportów Drużynowych.
|
|||
| 343. | Autorytety posiadane przez uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia |
|
|
|||
| 344. | Autorytety w życiu uczniów klas IV-VI Szkoły Podstawowej. | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 345. | Autyzm atypowy na tle innych zaburzeń ze spektrum autyzmu. | dr Joanna Gładyszewska-Cylulko | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 346. | Autyzm i spektrum autyzmu wczesnodziecięcego. | dr Katarzyna Kokot | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 347. | Autyzm w ujęciu psycholingwistycznym - metoda " Dyna-Lingua M.S." | dr Joanna Gładyszewska-Cylulko | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 348. | Autyzm. Wsparcie rodziców w diagnozie i terapii. Warsztat dla rodziców dzieci z ASD | dr Jolanta Kędzior | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem mojej pracy jest zaprezentowanie i analiza zagadnienia związanego zaburzeniami ASD u dzieci oraz trudności, jakie w związku z nim napotykają ich rodziny w trakcie stawiania diagnozy oraz terapii. Zaprojektowany przeze mnie warsztat chciałabym skierować do rodziców/opiekunów prawnych dziecka, którzy opiekują się i wychowują syna lub córkę ze spektrum autyzmu, doświadczają nadmiernego stresu, nie są w pełni usatysfakcjonowani z relacji panujących w rodzinie. W jego trakcie moim celem będzie zaprezentowanie im bezprzemocowego sposobu komunikowania się (metoda Porozumienia bez Przemocy autorstwa M. B. Rosenberga), technik aktywnego słuchania, a także prostych technik oddechowych oraz treningu autogennego J. H. Schultza, który pomaga łagodzić napięcie oraz stres.
Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich, zatytułowanym Autyzm jako zaburzenie rozwoju dziecka oraz problem jego rodziców, poruszam kwestie związane z definiowaniem autyzmu, jego symptomatologią oraz etiologią. Poświęcam w nim również miejsce przedstawieniu, w jaki sposób dziecko dotknięte ASD funkcjonuje w środowisku rodzinnym jak i społecznym. Na podstawie dostępnych mi badań prezentuję krótko sylwetki jego rodziców, oraz problemy związane z komunikacją w rodzinie.
W rozdziale drugim pt. Terapia dziecka autystycznego, koncentruję się na procesie diagnozy ASD oraz narzędziach, które są w jej trakcie wykorzystywane. Przedstawiam dostępne obecnie terapie, główny nacisk kładę jednak na program TEACCH. Prezentuję również techniki relaksacyjne - na przykładzie treningu autogennego. Na samym końcu przedstawiam problemy, których na co dzień doświadczają dzieci dotknięte ASD i ich rodzice. Celem tego rozdziału jest wskazanie, w jaki sposób powinno się przeprowadzić holistyczną diagnozę, i czym kierować się przy doborze odpowiedniej terapii, zarówno dla dziecka jak i członków rodziny.
Ostatni rozdział pt. Warsztat dla rodziców dzieci z ASD zawiera autorski projekt szkolenia. W tej części pracy zawarłam zagadnienia związane z metodyką projektowania szkoleń (w oparciu o cykl uczenia się Davida A. Kolba) oraz prezentację projektowanych działań edukacyjnych. Opisuję jego cele i założenia oraz grupę odbiorców, do których jest kierowany. Następnie kolejno charakteryzuję jego poszczególne części. Szczegółowy scenariusz warsztatu wraz potrzebnymi do jego przeprowadzenia dokumentami załączam w Aneksie.
|
|||
| 349. | Bajka czytana jako stymulator rozwoju wyobraźni plastycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. | dr hab. Edyta Zierkiewicz prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
Temat pracy brzmi: Bajka czytana jako stymulator rozwoju wyobraźni plastycznej u dzieci w wieku przedszkolnym.
W niniejszej pracy dyplomowej rozwinięto temat bajki czytanej jako stymulatora rozwoju wyobraźni plastycznej. Inspiracją do napisania pracy był udział w II Konferencji dla dyrektorów i nauczycieli wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej "Po drugiej stronie lustra - czyli z bajką inaczej", organizowanej w ramach ogólnopolskiej akcji "Cała Polska czyta dzieciom" w Katowicach. Również codzienna praktyka zawodowa z najmłodszymi skłoniła do poszerzenia wiedzy w wymienionych wyżej obszarach. W pracy zastosowano metody badań, takie jak analiza dokumentów oraz studium indywidualnych przypadków. Poprzez organizację badań własnych podjęto próbę odpowiedzenia na pytania badawcze zadane w pracy.
|
|||
| 350. | Bajka i baśń czynnikami wspierającymi rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Celem mojej pracy dyplomowej jest zaakcentowanie wpływu bajek i baśni na rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz podkreślenie zmian, jakie w tym rozwoju mogą się pojawić. Jest to aspekt istotny ze względu na coraz bardziej rozwijające się media oraz technologie, które towarzyszą człowiekowi każdego dnia. Również dzieci należą do grona ich odbiorców. Poprzez swoją formę, która bardzo często jest kreowana w sposób mający wzbudzić zainteresowanie najmłodszych- są one nimi zafascynowane. To skutkuje pochłonięciem ich w świecie wirtualnym, który oferuje wiele doznań i bodźców. Bardzo często jest to powodem, dla którego dzieci rezygnują z książek. W porównaniu z odbiorem gotowych, atrakcyjnych obrazów, czytanie może okazać się mało interesujące. Niesie to ujemne skutki dla rozwoju, gdyż literatura, a szczególne bajki i baśnie, które stanowią przedmiot moich rozważań, stanowią czynnik wspierający tenże rozwój, oprócz tego pełnią też wiele innych funkcji.
Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym została ukazana sylwetka dziecka wczesnoszkolnego- analizie poddałam poszczególne sfery jego rozwoju. Kolejnym zagadnieniem poruszanym w tej części jest analiza istotnych dla niej pojęć, czyli literatury, literatury dla dzieci oraz bajki i baśni, które stanowią słowa kluczowe, a także podkreślenie sposobu, w jaki wpływają na rozwój odbiorców. Następnie rozważaniom została poddana postać nauczyciela, w odniesieniu do której scharakteryzowałam jego kompetencje, posiadane kwalifikacje oraz pełnione funkcje i rozwój zawodowy.
Rozdział drugi dotyczy pojęcia projektu edukacyjnego. Na początku zajęłam się ujęciem teoretycznym zagadnienia. Następnie uwzględniłam autorski projekt działań edukacyjnych zgodnie, z którym, poprzez realizację zawartych w nim scenariuszy, starałam się ukazać wpływ, jaki bajki i baśnie wywierają na rozwój dziecka.
Ostatni rozdział- trzeci- został poświęcony ewaluacji. Rozpoczynając, zawarłam w nim teorię dotyczącą tego pojęcia, po czym przeszłam do przedstawienia kontekstu własnych działań edukacyjnych. Następnie dokładnie opisałam zajęcia przeprowadzone przeze mnie w oparciu o autorskie scenariusze. Ostatnim elementem tej części jest ewaluacja podejmowanych działań, która stanowi bardzo ważny element wskazujący na osiągnięte cele.
Po zakończeniu rozważań ujętych w trzech rozdziałach, uwzględniałam w bibliografii wykorzystaną literaturę oraz dołączyłam aneksy ukazujące wytwory pracy uczniów powstałe podczas prowadzonych przeze mnie zajęć.
|
|||
| 351. | Bajka i baśń w opinii dorosłych. | prof. dr hab. Stefania Walasek | Pedagogika - dla abs. kierunk. innych, zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 352. | Bajka i baśń w redukcji lęków u dzieci | dr Hanna Jastrzębska | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 353. | Bajka telewizyjna a zachowania agresywne u dzieci w wieku przedszkolnym | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - kształcenie zintegrowane i edukacja przedszkolna, zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 354. | BAJKI A ROZWÓJ EMOCJONALNY DZIECKA W WIEKU PRZEDSZKOLNYM | dr Katarzyna Kokot | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 355. | Bajki i baśnie czynnikiem wspierającym rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Bajki i baśnie charakteryzują się magią, tajemnicą, a czasem humorem i to właśnie te cechy przykuwają dziecięcą uwagę. W swojej pracy chciałam pokazać, że bajki i baśnie wpływają nie tylko na wyobraźnię dzieci, ale również na wrażliwość emocjonalną oraz budują poczucie własnej wartości. Są one bardzo istotne w procesie wielostronnego rozwoju dzieci. Wyrażają różne prawdy o świecie i człowieku zmuszając do przemyślenia. W przeżyciach bohaterów literackich dziecko rozpoznaje również własne stany uczuciowe. Poprzez bajki dowiadują się także, że w świecie czasami zdarzają się rzeczy niesprawiedliwe i ciężko mieć nad nimi kontrolę, ale zawsze trzeba wierzyć w powodzenie i się nie poddawać. Bajka przedstawiona dziecku za pomocą teatrzyku wnosi ponadto walory doznań estetycznych. Bajka może być dobrym źródłem zabaw dziecięcych i dostarczać dzieciom wiele przyjemności. Odbiór opowiadania umożliwia dziecku uwolnić różne negatywne uczucia poprzez reakcję na występujące w niej okoliczności. Baśnie i bajki również oddziaływają na małego czytelnika dając możliwość zdobycia przez dzieci wiadomości z życia codziennego. Czytelnik może poznać przyrodę, geografię, nowe miejsca, a przede wszystkim ma możliwość rozwijania wyobraźni i wyciągania wniosków.
W swojej pracy chciałabym pokazać, że bajki i baśnie są czynnikiem wspierającym rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Opracowując temat korzystałam z aktualnych wydań literatury przedmiotu, jednak dla porównania wybranych treści sięgałam również do wydań z lat wcześniejszych. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii oraz aneksów. Rozdział pierwszy to teoretyczne zagadnienia wskazanego w temacie pracy. W rozdziale drugim występuje projekt działań edukacyjnych. W trzecim rozdziale znajduje się ewaluacja autorskiego projektu.
|
|||
| 356. | Bajki i baśnie jako źródła poznawania norm społecznych i moralnych przez dzieci przedszkolne. | prof. dr hab. Krystyna Ferenz | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 357. | Bajki i baśnie sposobem rozwijania kreatywności dziecka 5-cio letniego | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca pod tytułem "Bajki i baśnie sposobem rozwijania kreatywności dziecka 5-cio letniego" dotyczy sprawdzenia jak bajki i baśnie wpływają na rozwój kreatywności dziecka pięcioletniego.We wstępie autor pisze o tym, dlaczego napisał ową pracę i co w niej pragnął zawrzeć oraz jaki był cel główny pracy. W pierwszym rozdziale opisana jest sylwetka psychologiczna dziecka 5-letniego. Jest w nim uwzględniony proces kształtowania psychologicznego jak i rozwoju fizycznego dziecka w tym wieku. W dalszej części tego rozdziału pokazuję jak dziecko w wieku przedszkolnym zachęcić do samodzielnej lektury i zainteresowania się książką. Ukazuje jak szczególnie ważne jest to, aby dziecko od najmłodszych lat oswajać z książką i dostosowywać jej treść adekwatnie do jego wieku. Ma to na celu utworzenie pozytywnych skojarzeń z czynnością czytania, która powinna stanowić dla dziecka przyjemność, a nie przykry obowiązek. Przedstawiona tutaj rola nauczyciela jest szczególnie ważna, pokazuje jak odpowiednio zachęcać młodego czytelnika do świata książek. Pod koniec rozdziału pierwszego szczególna uwaga zostaje zwrócona na prawidłowe podejście pedagoga do kwestii bajek i baśni i ich wpływu na rozwój dziecka. Opisane zostają czynności jakie mogą sprzyjać zachęceniu dziecka do czytania oraz czego należy unikać. W rozdziale drugim przedstawiono autorski projekt działań edukacyjnych. Na początku określono czym jest projekt, podano jego definicję oraz co powinien zawierać. Następnie szczegółowo przedstawiono scenariusze zajęć napisane przez autora pracy, na podstawie których prowadzono zajęcia z grupą przedszkolną. Opisano w nich ćwiczenia, zabawy i ogólny schemat postępowania pomagające wprowadzić wychowanków do wybranego tematu zajęć. W rozdziale trzecim napisane jest o ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Najpierw wyjaśniono znaczenie terminu ewaluacja, z czego się składa, co jest potrzebne do prawidłowego jej przeprowadzenia, a następnie opisana zostaje autora pracy ewaluacja biorąca pod ocenę prowadzone przez niego zajęcia. Zawiera ona także ocenę wychowawcy grupy oraz dzieci, które uczestniczyły w danych zajęciach. Szczegółowo zostają opisane pozytywne strony pracy autora oraz zwrócono uwagę na aspekty, które należy jeszcze poprawić. Pracę licencjacką zakończono podsumowaniem i wyjaśnieniem czy udało się osiągnąć zamierzone cele przez autora.
|
|||
| 358. | Bajki i baśnie w edukacji dziecka w wieku przedszkolnym | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Literatura dziecięca to temat wielu dyskursów teoretyków oraz praktyków. W niniejszej pracy skupiono uwagę na znaczeniu bajek i baśni dla rozwoju dziecka przedszkolnego. Celem niniejszej pracy jest ukazanie, że czytanie bajek i baśni dzieciom w wieku przedszkolnym ma bardzo pozytywny wpływ na ich rozwój umysłowy, emocjonalny, społęczno-moralny. Te utwory literackie wzbogacają wiedzę dzieci na temat świata i związkó społecznych, a także uczą je oceniania postaw moralnych. Bajki i baśnie pobudzają wyobraźnię, spotrzegawczość, pamięć myślenie. Praca skłąda się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zawarto teoretyczne ujęcie rozwoju psychofizyczne dziecka 4-5 letniego, funkcji bajek i baśni oraz roli nauczyciela wychowania przedszkolnego. W drugim rozdziale został przedstawiony autorski projekt działań edukacyjnych. Wskazano w nim cele i załozenie projektu, scenariusze oraz warunki realizacji. W ostatnim, trzecim rozdziale znajduje się ewaluacja działań edukacyjnych. W pracy podkreślono znaczenie literatury dziecięcej, szczególnie bajek i baśni dla rozwoju dzieci.
|
|||
| 359. | Bajki terapeutyczne sposobem stymulowania sfery emocjonalnej dziecka w wieku przedszkolnym. | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - kształcenie zintegrowane i edukacja przedszkolna, stacjonarne I stopnia |
|
Powyższa praca ma charakter projektowy. Porusza temat stymulowania sfery emocjonalnej dziecka w wieku przedszkolnym poprzez wykorzystanie bajkoterapii. Praca powstała po dokonaniu dokładnej analizy literatury przedmiotu, na której oparta jest merytoryczna wartość pracy. Potrzebna była także analiza zarówno publikacji naukowych z zakresu pedagogiki wczesnoszkolnej i przedszkolnej, psychologii rozwoju człowieka, jak i z obszaru biblioterapii, ze szczególnym uwzględnieniem bajkoterapii. Dzięki temu w pracy wyróżnione zostały zagadnienia bezpośrednio odnoszące się do tematu pracy takie jak: rozwój psychofizyczny dziecka w wieku przedszkolnym, rozwój sfery emocjonalnej dziecka, sposoby wykorzystania bajkoterapii, rola nauczyciela w procesie kształcenia czy rodzaje ewaluacji projektu działań edukacyjnych.
Ze względu na to, iż rozwój emocjonalny dziecka jest fundamentem jego rozwoju w innych sferach życia, a także odgrywa on istotną rolę w przyszłych osiągnięciach dziecka postanowiłam przyjrzeć się temu tematowi. Bajki terapeutyczne są świetnym sposobem wspierania dziecka w jego rozwoju. Są one pomocne nie tylko wtedy, gdy dziecko jest w trudnej sytuacji, ale swoje zastosowanie znajdują one także w profilaktyce.
Pierwszy rozdział przybliża sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku przedszkolnym oraz wyjaśnia na czym polega bajkoterapia, w jaki sposób wpływa na sferę emocjonalną dziecka, a także jaka jest rola nauczyciela w procesie kształcenia przedszkolnego i w jaki sposób może on wykorzystać bajkoterapię w swojej pracy.
Drugi rozdział poświęcony jest własnym działaniom edukacyjnym. Przedstawiona w nim są: metoda projektu, komunikacyjny model nauczania, a także autorski projekt zajęć „W bajkowym świecie emocji”.
Trzeci rozdział poświęcony jest ewaluacji własnych działań edukacyjnych, jak również teoretycznym rozważaniom na temat istoty i metod ewaluacji.
|
|||
| 360. | Bajki terapeutyczne we wspomaganiu dziecka z trudnościami w uczeniu się | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca pod tytułem "Bajki terapeutyczne we wspomaganiu dzieci z trudnościami w uczeniu się" składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. Niniejszy temat jest istotny ze względów osobistych, co zostało przedstawione we wstępie pracy licencjackiej. W rozdziale pierwszym, jako części teoretycznej, zobrazowana została sylwetka psychofizyczna dziecka w młodszym wieku szkolnym, rola bajki i bajki terapeutycznej, a także rola nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej na podstawie wybranych pozycji z literatury psychologicznej i pedagogicznej.
Zarówno rozwój fizyczny jak i społeczny, emocjonalny czy też poznawczy w tym okresie zorientowany jest na osiągnięcie dojrzałości szkolnej. Jest to proces związany nie tylko
z fizycznym aspektem rozwojowym dziecka już jako ucznia, ale także z procesami myślowymi, z jego psychiką. Bowiem w tym okresie dziecko wkracza w stadium operacji konkretnych, co jest niezwykle istotną kwestią w kreowaniu wiedzy o świecie. Jednak wejście w młodszy wiek szkolny jest granicą ruchomą, zwłaszcza po obniżeniu progu szkolnego, gdy nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej spotykają się
z młodszymi dziećmi. W kwestii fizyczności mówiąc o dojrzałości warto zaznaczyć postęp takich procesów jak tempo wzrastania, rozwój mięśni, duża ruchliwość, zmiany w układzie kostnym, co ma znaczny wpływ na usprawnianie motoryki małej ucznia. W rozwoju społeczno – emocjonalnym pojawia się refleksja nad zachowaniami, zmniejsza się impulsywność. Kształtowane jest poczucie przynależności, dziecku zależy na akceptacji ze strony rówieśników. W tym okresie uczeń przechodzi do wnioskowania, mającego charakter przyczynowo – skutkowy. Kolejny punkt rozważań, związany jest z istotą bajek, a w szczególności bajek terapeutycznych, na temat których niezwykle cennych informacji dostarcza M. Molicka. Główne typy bajek terapeutycznych zastosowane w pracy to bajki psychoedukacyjne oraz bajki psychoterapeutyczne. Ważny aspekt stanowiący podstawę tej pracy licencjackiej to pojęcie trudności w uczeniu się, rozumiane szeroko od niepowodzeń ukrytych po niepowodzenia jawne. Niezwykle istotna jest na tym etapie rola nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej, która sprowadza się nie tylko do pełnienia roli samego nauczyciela, ale także wychowawcy, powiernika, który bierze pewną odpowiedzialność za przyszłość swoich uczniów.
Rozdział drugi skoncentrowany jest na tygodniowym projekcie edukacyjnym w klasie I Szkoły Podstawowej, którego głównym celem było ukazanie wpływu bajek terapeutycznych na trudności w uczeniu się. Projekt zwieńczony został ewaluacją w rozdziale trzecim, prezentującą powodzenie prowadzonych zajęć, poprzedzoną wyjaśnieniem pojęcia ewaluacji i jej rolą w edukacji.
|
|||

