W swojej pracy magisterskiej rozważania skupiłam wokół tematu pomocy. Chciałam odpowiedzieć sobie na pytania czym jest pomoc i jakie są dostępne formy pomocy dla skazanych ? Odpowiadając na te pytania opisałam instytucje pomocowe takie jak: Ośrodki Pomocy Społecznej, Państwowe Urzędy Pracy oraz organizacje pozarządowe jakimi są wolontariaty i stowarzyszenia. Dodatkowo przeprowadziłam wywiady z odbiorcami pomocy – skazanymi znajdującymi się w Zakładzie Karnym i skazanymi będącymi w stowarzyszeniu „Ludzie Ludziom” oraz dawcami pomocy: Kierownikiem Stowarzyszenia „Ludzie Ludziom”, Kuratorem Zawodowym i Kuratorem Społecznym. W celach założyłam sobie wyjaśnienie na czym polega pomoc postpenitencjarna w funkcjonowaniu na wolności skazanych poprzez aktywizację zawodową. Problemem głównym jest wskazanie jaka jest rola pomocy postpenitencjarnej w readaptacji społecznej skazanych? Próbowałam szczegółowo odpowiedzieć na takie pytania: 1. Jakie mają trudności w organizowaniu swojego życia po opuszczeniu z Zakładu Karnego? 2. Jaką wiedzę mają skazani na temat pomocy postpenitencjarnej? 3. Z jakich form pomocy postpenitencjarnej korzystają skazani? 4. Jak oceniają skazani przydatność pomocy postpenitencjarnej po powrocie do warunków wolnościowych? Techniką jaką wybrałam był wywiad w metodzie indywidualnego przypadku. W mojej pracy badawczej zostały ukazane zwykłe problemy skazanych po wyjściu z Zakładu Karnego. Brak pomocy ze strony instytucji powoduje, że skazany nie wie co robić ze swoim życiem, gdy rodzina już nie chce pomagać. Praca pokazała również wartość rodziny we współczesnym indywidualnym świecie, gdzie trzeba szybko podejmować decyzje. Współcześnie skazani w stowarzyszeniach czy innych instytucjach wspierających próbują odnaleźć wartości, które zanikają, takie jak: wsparcie społeczne. W organizacjach pozarządowych mają szanse nauczyć się akceptacji i szacunku do siebie i innych.

Rola muzyki w resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie W pracy tej podjęto próbę zwiększenia stanu wiedzy na temat roli muzyki w procesie resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie. Poruszone w niej tematy i zagadnienia to m.in. wychowawcza rola sztuki, uwarunkowania niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży czy muzyka w procesie wychowania resocjalizującego. Praca została podzielona na trzy rozdziały: teoretyczny, metodologiczny i poświęcony analizie wyników badań własnych. Badania zostały przeprowadzone metodą kwestionariusza ankiety, a miejscem ich przeprowadzenia były dwa ośrodki dla młodzieży niedostosowanej społecznie we Wrocławiu: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr. 2 oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. Wojtka Bellona. Na podstawie zgromadzonych danych dokonano analizy wyników podzieloną na cztery podrozdziały: formy aktywności badanych w czasie wolnym, zainteresowania muzyczne badanych, znaczenie muzyki w relacjach rówieśniczych oraz walory aktywności muzycznej w opinii badanych. Na podstawie wyników poczynione zostały starania, aby cel główny oraz hipotezy badawcze zostały potwierdzone.

Problem przemocy w rodzinie jest nam znany od pokoleń, ma ogromny wpływ na wszystkich członków rodziny. Jednak dzieci doświadczają przemocy w sposób szczególny. Są bezbronne i skazane na dorosłych, którzy zamiast wspierać rozwój dziecka mają destruktywny wpływ na jego życie i bezpieczeństwo. Rodzina jest dla człowieka podstawową grupą społeczną, przygotowującą go dożycia w społeczeństwie. Jej rola wychowawcza nie ogranicza się do wczesnych lat życia dziecka, ale trwa aż do osiągnięcia samodzielności, zdobycia wykształcenia i przysposobienia do zawodu. Niestety wiele rodzin nie wypełnia swoich funkcji właściwie, na co ma wpływ wiele czynników. W rodzinach dysfunkcyjnych dzieci są narażone na doświadczenia przemocowe, a także na zaniedbania ze strony swoich rodziców. To z kolei powoduje u dzieci brak poczucia bezpieczeństwa, nieprawidłowy rozwój emocjonalny, psychiczny, a także fizyczny. W dalszej perspektywie, już w życiu dorosłym napotykają one na trudności w nawiązywaniu relacji z innymi, a borykając się z nałogami powtarzają błędy swoich rodziców. Polityka społeczna wychodzi naprzeciw potrzebom rodzin Polskich a szczególnie rodzin niewydolnych wychowawczo oraz dysfunkcyjnych. Osoby stosujące przemoc wobec członków rodziny są karane na mocy Prawa. Natomiast pomoc społeczna oferuje wsparcie dla rodzin doświadczających trudności, a przez to wspiera rozwój dziecka. W badaniach został podjęty temat postrzegania dzieciństwa przez kobiety z doświadczeniem przemocy domowej. Ich dzieciństwo opierało się głównie na „balansowaniu” pomiędzy światem dziecka a światem dorosłych – pomimo tego, iż były dziećmi, musiały często wcielać się w role osoby dorosłej. Taka sytuacja nie może pozostać obojętna na przyszłe życie dziecka, pozostawia po sobie trwały ślad, który przejawiać się może w różnoraki sposób: wpadnięcie w nałóg, problemy socjalne, brak motywacji do nauki, problemy natury społecznej. Kobiety, których dzieciństwo w głównej mierze opierało się na walce o samą siebie, na zmaganiu się z problemem alkoholowym, nieporadnością życiową rodziców, często dochodzą do wniosku, że wolałyby zapomnieć o tamtym czasie i żyć dalej. Niemniej jednak zdobyte przez nie doświadczenie z dzieciństwa w jakiś sposób w dalszym ciągu do nich wraca. Kobiety te w wielu życiowych sytuacjach muszą zmierzyć się z piętnem, które pozostawiła na nich przeszłość. Nie tylko zmagają się z okrutnymi w wielu przypadkach wspomnieniami, ale przede wszystkim mają problemy natury psychosomatycznej, które utrudniają im prawidłowe funkcjonowanie zarówno we własnych rodzinach jak i w szeroko pojmowanym życiu społecznym. Pomimo iż „koszmar” dzieciństwa jest już dawno za nimi, to nadal odczuwają jego skutki w obecnym życiu. Wiele z nich nie potrafi zaakceptować siebie, nie widzi swoich zalet, co skłania je do często mylnej samooceny. Życie w rodzinie dysfunkcyjnej nie jest łatwe, obarczone jest wieloma problemami, z którymi zmagać muszą się przede wszystkim dzieci. Dlatego też system

We współczesnym świecie pojawia się wiele nieprawidłowości i zaburzeń w rodzinach. Wiele dzieci nie doświadcza prawidłowego procesu socjalizacji, co skutkuje nie tylko asocjalnością ale wchodzeniem na drogę przestępczą. Podejmując działania wychodzące naprzeciw tym problemom, coraz częściej mamy do czynienia z rodzinną kuratelą sądową. Poprzez decyzję wymiaru sprawiedliwości i stwierdzenie nieprawidłowości w działaniach rodziny, ustanawia się nadzór kuratorski, dzięki któremu rodzina nim objęta ma szansę na podjęcie działań poprawiających jej obecną sytuację. Chcąc wymienić zadania, jakie stawia się rodzinnym kuratorom sądowym, należy wymienić nawiązanie i zbudowanie poprawnej relacji z podopiecznym, sprawowanie kontroli nad rodziną, a co za tym idzie pobudzanie chęci do zmiany i budowanie samodzielności, poprzez nakładanie na nią obowiązków i zadań do wykonania. Przeprowadzając badania skupiłam się na postrzeganiu osoby rodzinnego kuratora sądowego przez osoby, nad którymi sprawowany jest nadzór, pytając o panujące relacje oraz sposób w jaki nadzór wpłynął na sytuację rodziny. W wielu przypadkach pomoc ze strony kuratora stanowi bardzo ważny element w pracy nad poprawą funkcjonowania rodziny. W kolejnych rozdziałach, w oparciu o ustalone wcześniej problemy badawcze, omówiłam zadania i funkcje rodzinnego kuratora sądowego oraz relację, jaka panuje między nadzorowanym, a kuratorem. W wielu przypadkach podopieczni są niechętnie nastawieni do podjęcia współpracy z kuratorem, a tłumaczą to tym, iż zupełnie obca osoba ingeruje w ich prywatne, sprawy rodzinne i narzuca sposób działania, kontrolując przy tym stale ich poczynania. W sytuacji nadzoru niezwykle ważne jest budowanie prawidłowej relacji między kuratorem, a podopiecznymi. Badaniom poddanych zostało pięć kobiet, w rodzinach których członkowie zmagają się z problemem alkoholowym, a także od 1,5 roku ustanowiony jest nadzór rodzinnego kuratora sądowego. Badania przeprowadzone zostały według strategii jakościowej. Podczas prowadzonych wywiadów, kobiety opowiedziały o powodzie ingerencji rodzinnego kuratora sądowego w ich środowisku domowym, okolicznościach nawiązania kontaktu, problemach rozwiązywanych w rodzinie przy udziale kuratora, a także o wsparciu, jakiego rodzina oczekuje ze strony rodzinnego kuratora sądowego.

Tematem niniejszej pracy jest "Znaczenie pracy w resocjalizacji skazanych". Wybór takiej problematyki podyktowany był chęcią sprawdzenia czy podjęcie pracy w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności ma jakieś znaczenie w resocjalizacji więźniów. Jest to praca teoretyczno- badawcza. Składa się ona z trzech rozdziałów. Pierwsza część jest częścią teoretyczną. Zostały w niej przybliżone najważniejsze pojęcia dotyczące resocjalizacji, zasad jakimi się ona kieruje i metod którymi się posługuje. W rozdziale tym zajęto się również problematyką funkcji kary. Przybliżono również teorię nieformalnej kontroli społecznej, a także teorię behawioralną, które potwierdzają ważność pracy. Celem badań niniejszej pracy jest sprawdzenie jakie znaczenie na resocjalizacje skazanych ma praca, a główny problem, który został postawiony brzmi: Jakie znaczenie na resocjalizacje skazanych ma praca? Aby odpowiedzieć na postawione problemy badawcze przeprowadzone zostały badania, w których posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, a wybraną techniką była ankieta. Kwestionariusz ankiety, został przygotowany specjalnie na potrzeby tych badań i składał się on z 24 pytań. Pytania były zamknięte, z wyjątkiem jednego pytania, w którym skazani mieli wskazać swój zawód. Badania przeprowadzono w Zakładzie Karnym w Strzelinie.Grupa badawcza została dobrana celowo, byli to skazani pracujący w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Grupa liczyła 106 osób, były to osoby w różnym wieku (od 18 do powyżej 50 roku życia), a także z różnym czasem pozostałym do zakończenia kary pozbawienia wolności. Przeprowadzone badania zostały zanalizowane w rozdziale empirycznym. Pozwoliły one stwierdzić, że skazani przed umieszczeniem w zakładzie karym podejmowali pracę, a także uważają ją za ważną w swoim życiu i dostrzegają wiele korzyści płynących z jej podjęcia. Wyciągnięto również wniosek, że skazani kierują się różnymi motywami podejmując pracę w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Motywy są zróżnicowane, w zależności od wieku i czasu pozostałego do zakończenia kary pozbawienia wolności. Bardzo ważna jest możliwość zagospodarowania czasu wolnego, niezależność finansowa ale również korzyści które skazany ma w trakcie odbywania kary, w zakładzie karnym. Przeprowadzone badania służyły również sprawdzeniu jak zmienia się samoocena skazanych po podjęciu przez nich pracy, okazało się, że skazani mają problem z oceną siebie przed podjęciem pracy, natomiast po jej podjęciu oceniają się jako dobrych pracowników solidnie wykonujących pracę. Badania pozwoliły również na stwierdzenie, że skazani niezależnie od tego czy pracują czy nie mogą liczyć na pomoc bliskich, jednak od momentu podjęcia pracy ich kontakty ulegają poprawie. W zakończeniu zawarto wnioski wysunięte na podstawie przeprowadzonych na potrzeby tej pracy badań. Podsumowując, praca ma znaczenie w resocjalizacji skazanych. Dzięki niej skazani poprawiają swoją samoocenę i kontakty z bliskimi. Badani skazani mają raczej pozytywne

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy to część teoretyczna podzielona na trzy podrozdziały. Pierwszy dotyczy ważnych aspektów związanych z rodziną, jej funkcje, a także ujęcie systemowe rodziny. Kolejny przedstawia dysfunkcjonalność rodziny spowodowaną chorobą alkoholową jej członka. Ostatni ukazuje rodzinę w terapii osoby uzależnionej. Sposoby jakimi rodzina może wspierać uzależnionego oraz jej rola w całym procesie leczenia. Rozdział drugi zawiera ustalenia metodologiczne. Z dostępnych metod w badaniach jakościowych, w pracy została zastosowana metoda indywidualnych przypadków. Zastosowaną techniką był wywiad nieskategoryzowany. Na końcu tego rozdziału został scharakteryzowany teren i grupa badana. Badania zostały przeprowadzone w Milickim Centrum Medycznym na Oddziale Terapii Uzależnień. Badaniem objęto 10 osób, 2 kobiety i 8 mężczyzn. Ostatni rozdział zawiera analizę przeprowadzonych badań.

Praca dotyczy funkcjonowania osób bezrobotnych w środowisku rodzinnym. Praca składa się z trzech rozdziałów i ma charakter empiryczny. Pierwszy rozdział zawiera część teoretyczną jest to przegląd zagadnienia w świetle literatury przedmiotu. Zawarte w nim zostały zagadnienia dotyczące skutków bezrobocie, a także pomocy społecznej osobom bezrobotnym. Drugi rozdział zawiera metodologię badań własnych. Przedstawiłam przedmiot i cel badań, sformułowałam problem badawczy, opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze, czas i miejsce badań, dokonałam charakterystyki badanej grupy. W ostatnim trzecim rozdziale dokonałam prezentacji wyników badań własnych uzyskanych za pomocą kwestionariusza ankiety. Sporządzona przeze mnie ankieta zawierała 27 pytań. Za pomocą pytań ankietowych uzyskałam informację na temat aktywności zawodowej badanych,sytuacji ekonomicznej badanych, relacjach panujących w rodzinie osób bezrobotnych, postrzegania osoby bezrobotnej przez członków rodziny oraz samooceny bezrobotnego. Badania przeprowadziłam w Powiatowym Urzędzie Pracy we Wrocławiu, w badaniu wzięło udział 102 respondentów.

Problematyka pracy dotyczy gier komputerowych i zagrożeń, jakie mogą nieść dla uczniów. Badania w pracy zostały przeprowadzone metodą ilościową przy użyciu takiego narzędzia jak kwestionariusz ankiety. Respondentami zostali uczniowie pierwszej klasy szkoły gimnazjalnej w Zielonej Górze. Celem przeprowadzanej analizy wyników badań było poznanie negatywnych skutków wynikających z nadmiernego korzystania z komputera i wpływu gier komputerowych na rozwój fizyczny i społeczny u młodzieży gimnazjalnej. Analiza wyników badań empirycznych wskazują na duże zainteresowanie młodzieży grami komputerowymi. Mimo, że uczennice i uczniowie mają różne oczekiwania wobec gier to świat wirtualny jest tak samo atrakcyjny dla obu płci. Negatywne skutki, jakie się pojawiają to przede wszystkim bóle pleców oraz łzawienie oczu. Są wynikiem długotrwałego przebywania przed monitorem komputera w pozycji niezmiennej. Problem pojawia się również jeżeli chodzi o interakcje społeczne. Uczniowie w wolnym czasie preferują samotne korzystanie z gier komputerowych w swoim pokoju od spotkania towarzyskiego z najbliższymi. Ma to swoje odbicie w relacjach rodzinnych. Rozluźnienie więzi między członkami rodziny spowodowane jest nieodpowiednim korzystaniem gier komputerowych. Rodzice często nie znają się na tematyce świata wirtualnego oddając przy tym wolną rękę swoim podopiecznym w wyborze gatunków gier oraz w liczbie godzin korzystania z komputera. W obecnych czasach gry komputerowe odgrywają ważną rolę w życiu młodych osób, co odbija się na ich rozwój fizycznym i społecznym. Młodzież gimnazjalna woli spędzać czas w wirtualnym świecie rezygnując przy tym z obowiązków domowych jak i szkolnych mających wpływ na ich usamodzielnianie się jak również ich przyszłość w życiu zawodowych i społecznym.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem instytucji Policji, jako jednego z organów publicznych powołanych do zapewnienia ładu społecznego. Ze względu na charakter powierzonych jej zadań i obowiązków służbowych, związanych m.in. z prewencją kryminalną i zwalczaniem przestępczości budzi zrozumiałe zainteresowanie. Działania prowadzone w tym zakresie wywołują różne reakcje oraz ocenę pracy funkcjonariuszy wśród społeczeństwa, od pozytywnych po skrajnie negatywne. Dlatego też zmierzano do poznania wiedzy studentów na temat Policji, ich nastawienia i oczekiwań wobec działalności tej instytucji oraz czynników kształtujących jej wizerunek. W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety uczestniczyli studenci z kilku wrocławskich uczelni wyższych. W wyniku analizy zgromadzonego materiału należy stwierdzić, iż badani studenci dość dobrze znają główne cele, zadania, obowiązki oraz strukturę organizacyjną instytucji Policji. Większość z nich wykazuje pozytywne nastawienie do Policji, a w szczególności do funkcjonariuszy, którzy pełnią służbę bezpośrednio na ulicach lub innych terenach użyteczności publicznej. Wskazywane przez studentów propozycje w kwestii wprowadzenia zmian w funkcjonowaniu Policji świadczą o tym, iż nie są oni do końca zadowoleni z efektów jej dotychczasowej pracy. Czynnikami warunkującymi pozytywną opinię studentów na temat instytucji Policji są przede wszystkim postać policjanta, czas reakcji Policji na zgłoszenie o wydarzeniu oraz prowadzone przez nią akcje społeczno-kulturalne, a w niewielkim stopniu mass media, jak i filozofia „community policjing”. Natomiast czynnikiem negatywnie oddziałującym na wizerunek Policji jest stosunek tej formacji do praw człowieka, w przypadku braku ich przestrzegania. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na ogólnie pozytywny obraz instytucji Policji w opinii studentów.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z uwarunkowaniami pracy kuratorów sądowych z dozorowanymi sprawcami przemocy w rodzinie. Problem przemocy w rodzinie jest zjawiskiem niezwykle powszechnym. Do sądów ciągle trafiają kolejne sprawy o znęcanie się psychiczne, czy fizyczne nad rodziną. Pomocy udziela się zarówno ofiarom przemocy, jak i sprawcom dopuszczającym się nadużyć wobec członków własnych rodzin. Sprawca oddany pod dozór kuratora ma szansę na zrozumienie skutków swojego postępowania i odbudowanie relacji rodzinnych. Działalność profilaktyczno-resocjalizacyjna kuratorów jest, zatem niezbędnym procesem naprawczym skazanych, dlatego też zmierzono do poznania warunków pracy kuratorów sądowych pełniących dozory w stosunku do osób skazanych za przestępstwo przeciwko rodzinie. W badaniach empirycznych posłużono się metodą analizy dokumentów, wspartą techniką analizy treściowej teczek dozoru dziesięciu skazanych, a także wspomagająco techniką wywiadu z sześcioma kuratorami zawodowymi sprawującymi dozór nad tymi skazanymi. Analiza wyników badań wskazuje, iż metoda pracy kuratora musi być dostosowana do osoby podopiecznego. W zależności od problemów, z jakimi się on boryka, potrzebny jest inny rodzaj pomocy. Kurator, mając na uwadze osobowość sprawcy, jego sposób funkcjonowania w społeczeństwie i możliwości zmiany trybu i stylu życia, uświadamia sobie, co rzeczywiście może, a czego nie uda mu się zrealizować z podopiecznym. Bez względu jednak na cele szczegółowe, głównym celem pracy kuratora z dozorowanymi sprawcami przemocy w rodzinie jest wyeliminowanie, bądź chociaż zminimalizowanie stosowania przez niego przemocy. W większości przypadków skazani wywiązują się z nałożonych na nich wyrokiem sądu obowiązków, jednakże nie zawsze z własnej woli i chęci do poprawy. Nierzadko jest to efekt strachu przed nieuchronnością zarządzenia kary pozbawienia wolności, a nie efekt mobilizujących metod pracy kuratorskiej. Nie ma złotego środka w walce o zmianę postawy sprawcy przemocy. Jedynie wspólnymi siłami, czyli w relacji kurator - dozorowany - pokrzywdzony można poprawić sytuację życiową rodziny.

Narkotyzowanie się tuż obok alkoholizmu jest jednym z najgroźniejszych nałogów, który czyha na współczesnego człowieka. Duża dostępność substancji psychoaktywnych, na które narażeni są młodzi ludzie sprzyja inicjacji narkotykowej, która często w późniejszym okresie przekształca się w uzależnienie. Jest wiele powodów, dla których dzieci i młodzież sięgają po narkotyki. Czynniki sprzyjające powstawaniu narkomani w obu grupach wiekowych nieznacznie się od siebie różnią, jednak wydaje się, że kluczowe są występujące szeroko rozumiane problemy natury emocjonalnej. Winą za narkotyzowanie się dziecka obarczani są rodzice i środowisko rodzinne. Przypuszcza sie, że dzieci zażywające narkotyki, nie czują się dobrze we własnym domu i rodzinie, dlatego też sięgają po środki odurzające. W pracy podjęłam się poznania postaw, jakie gimnazjaliści mają w stosunku do zażywania narkotyków. Metodą, którą zastosowałam w pracy był sondaż diagnostyczny. Jako techniki badawczej użyłam ankiety. Badanie zostało przeprowadzone na grupie sześćdziesięciu sześciu uczniów z wrocławskiego gimnazjum. Ogół ankietowanych stanowiły trzy klasy, po jednej z każdego poziomu nauczania. Poszukiwałam odpowiedzi na pytania, jaką wiedzę gimnazjaliści posiadają w zakresie narkotyków, czy mieli z nimi kontakt, oraz dlaczego w ogóle po nie sięgają. W uzyskaniu odpowiedzi na stawiane pytania pomogło mi przeprowadzone badanie na grupie gimnazjalistów. Badanie wykazało, że młodzi ludzie posiadają szczątkową wiedzę na temat narkotyków, wiedzą gdzie można nabyć środki psychoaktywne, jednak nie używają tego typu substancji.

Celem niniejszej pracy jest ustalenie postaw i zaangażowania ojca w wykorzystanie czasu wolnego. Autor chce zweryfikować, jakie zachowania podejmują dzieci podczas spędzania czasu wolnego, jakie zajęcia były inspirowane przez ojca w dzieciństwie i czy mają przełożenie na obecną aktywność poza szkolną. Praca składa się z trzech części. Część pierwsza definiuje pojęcie rodziny, określa pozycję ojca w rodzinie oraz wyjaśnia, jakie znaczenie ma ojciec w wychowaniu dziecka. Dodatkowo, wytłumaczona została definicja czasu wolnego z uwzględnieniem jego podziału na funkcje, które szczegółowo zostały opisane. Ponadto, umieszczono również zagadnienia wyjaśniające wychowawcze aspekty czasu wolnego. Drugi rozdział opisuje założenia metodologiczne badań, uwzględnia główny problem badawczy, problemy szczegółowe i postawione hipotezy. Trzeci rozdział poświęcony jest na analizę wyników badań, które zostały przeprowadzone wśród 100 uczniów różnych klas z Gimnazjum nr 39 we Wrocławiu. Sformułowany główny problem pracy własnej:, Jaki jest udział ojca w organizacji czasu wolnego dziecka. Problemy szczegółowe uwzględniają relację dzieci z ojcem, postawy ojca względem aktywności dziecka w czasie wolnym, zajęcia rekreacyjne, jakie były podejmowane prze uczniów, którym inicjatorem był ojciec oraz formy wypoczynku rodzinnego preferowane przez gimnazjalistów. Wybraną metodą badawczą w pracy własnej był sondaż diagnostyczny, a techniką badawczą ankieta. Pytania miały charakter anonimowy, dzięki czemu gimnazjaliści odpowiadali rzetelnie i szczerze. Uzyskane wyniki zostały opracowane z uwzględnieniem podziału badanych na dwie grupy: na uczniów posiadających rodzeństwo oraz uczniów niemających rodzeństwa, oraz pod względem płci. Z badań wynika, że uczniowie utrzymują dobre relacje ze swoją rodziną, mogą liczyć na jej pomoc i wsparcie. Badania dowodzą, że wśród większości ankietowanych ojciec był obecny w procesie wychowania oraz przejawiał duże zaangażowanie w życie dziecka. Większość gimnazjalistów wskazała, że ojcowie przejawiali aktywną postawę do czasu wolnego, wspierali dziecko w poznawaniu nowych rzeczy oraz mobilizowali do rozwoju. Duże znaczenie w spędzaniu czasu wolnego odgrywała zabawa, poprzez nią uczniowie kształtowali nowe umiejętności i rozwijali zainteresowania. Najczęstszymi czynnościami, które zostały przekazane uczniom przez ojca to jazda na rowerze, gra w piłkę, pływanie. Najczęstszym sposobem spędzania czasu wolnego z ojcem jest realizowanie hobby czy uprawianie sportu. Uczniowie chętnie spędzają czas z rodziną poprzez wspólne wycieczki rowerowe, oglądanie telewizji, spacery czy rodzinne wyjścia do kina. Warto wspomnieć, że gimnazjaliści z entuzjazmem jeżdżą na wyjazdy rodzinne, których często są pomysłodawcami.

Tematem pracy są formy współpracy nauczycieli z rodzicami w niepublicznej szkole podstawowej. Główną przyczyną wyboru takiego tematu pracy była odpowiedź na potrzeby i wyzwania obecnego czasu, w którym konieczne jest przezwyciężenie barier ograniczających współpracę rodziny i szkoły. Opracowanie tego tematu miało również na celu przedstawienie, jakie są rzeczywiste formy współpracy rodziców i nauczycieli w niepublicznej szkole podstawowej. Ponadto istotne było też wskazanie korzyści, jakie wynikają ze współpracy nauczycieli z rodzicami dla ogólnej efektywności edukacji dzieci, pracy szkoły i funkcjonowania rodziny. Podjęto się także próby zorientowania się, czego rodzice i nauczyciele właściwie chcieliby, oczekiwaliby od siebie nawzajem. Za warte zastanowienia uznano również, na ile i w czym oczekiwania nauczycieli wobec rodziców są zgodne z oczekiwaniami przedstawianymi przez rodziców wobec nauczycieli. Istotne było też zwrócenie uwagi na rangę współuczestnictwa rodziców we wszelkich możliwych działaniach szkoły. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich stanowi opis stosunków rodziny ze szkołą w kontekście potrzeb wynikających ze zmian, jakie zachodzą w rodzinach i rozwoju oświaty. Dalsza część przedstawia wyniki i wnioski z dotychczasowych badań diagnostycznych przeprowadzonych w szkołach niepublicznych. W rozdziale teoretycznym szczegółowo omówiona została rola rodziców w wychowaniu dziecka (funkcje rodziny, strategie w wychowaniu dziecka, postawy rodzicielskie, organizowanie czasu wolnego, udział w zajęciach pozalekcyjnych). Rozdział drugi ma charakter metodologiczny. W tej części został omówiony przedmiot i cel prowadzonych badań, sformułowano problemy i hipotezy badawcze, określono zmienne zależne i niezależne oraz wskaźniki, dokonano analizy wybranej metody oraz techniki badawczej, opisano konstrukcję narzędzia badawczego. Rozdział ten zawiera także charakterystykę grupy badawczej i terenu badań. Rozdział trzeci poświęcony jest analizie i interpretacji badań. Dane zostały ujęte w kategoriach ilościowych (wykresy słupkowe) a do każdego wykresu przygotowano opis. Ostatnia część pracy zawiera podsumowanie oraz wnioski wynikające z badań. Praca została napisana w oparciu o literaturę fachową dotyczącą współpracy szkoła – dom. Korzystano także z prac naukowych, które w zdecydowanej większości dotyczą problematyki rodziny, analizowano literaturę dotyczącą metodologii badań. Do napisania pracy posłużyły także artykuły, raporty z badań zamieszczone w czasopismach pedagogicznych bądź na stronach internetowych. Przeprowadzone badania pozwoliły na zgromadzenie obszernego zestawu danych, dzięki którym można było stwierdzić, jakie są w rzeczywistości formy współpracy nauczycieli z rodzicami w niepublicznej szkole podstawowej. W świetle wyników badań szkoła niepubliczna daje rodzicom więcej możliwości do podejmowania działań w ramach różnych form współpracy, w większym zakresie dostrzega umiejętności rodziców, którzy mają coraz bogatszą wie

Celem mojej pracy było poznanie wychowawczych aspektów aktywności ruchowej uczniów w Szkole Podstawowej. Jako technikę badań, posłużyłam się ankietą, natomiast narzędziem przeze mnie wykorzystanym był kwestionariusz ankiety. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy, przedstawia wychowawcze aspekty aktywności ruchowej w świetle analizy literatury. Zawiera charakterystykę funkcji zdrowotnej ruchu, sposobów wykorzystywania przez uczniów czasu wolnego oraz przedstawia rolę rodziny w rozwoju aktywności ruchowej dzieci. Rozdział drugi stanowi założenia metodologiczne badań własnych. Z kolei trzeci rozdział stanowi analizę przeprowadzonych przeze mnie badań. Na końcu pracy umieszczona jest bibliografia, a także spis wykresów oraz tabel. Jak wynika z przeprowadzonych przeze mnie badań, uczniowie mają różnorodne zainteresowania. Podstawowym zainteresowaniem wśród dzieci jest sport i te zainteresowania przekładają się na wybór zajęć pozalekcyjnych. Niestety w wolnych chwilach dzieci, wraz przyjaciółmi, wybierają częściej bierne sposoby wypoczynku. Osoby badane uważają czas wolny za czas, w którym mogą bawić się z przyjaciółmi na podwórku, słuchać muzyki, czytać książki oraz grać w gry komputerowe. Najchętniej w tygodniu oraz w weekend spędzają czas wolny na zabawie na podwórku z przyjaciółmi. Najbardziej atrakcyjne wśród uczniów aktywności ruchowe to jazda na rowerze i gry zespołowe. Powodem, dla których korzystają z różnego rodzaju aktywności w czasie wolnym jest fakt, że sprawia im to przyjemność. Dzieci bardzo cenią sobie spędzanie czasu wolnego z rodzicami. Niestety rodzice tylko w sposób słowny zachęcają swoje pociechy do aktywności ruchowej. Zazwyczaj zachęcają dzieci do jazdy na rowerze, pływania oraz tenisa. Dzieci wraz z rodzicami, spędzają czas wolny najczęściej razem spacerując, oglądając telewizję oraz chodząc do kina.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia dotyczące aspiracji edukacyjno-zawodowych uczniów szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych wychowujących się w domu dziecka. Aspiracje te mają realny wpływ na wybór szkoły, kierunku kształcenia,a także na wybór dalszego zawodu. Odgrywają one kluczową rolę w obecnym momencie na rynku pracy, który się ciągle zmienia i pozostaje niestabilny. Celem mojej pracy było poznanie aspiracji edukacyjno-zawodowych młodzieży, która wychowuje się w placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Zmierzałam do poznania ich postaw względem obowiązku szkolnego, a także spostrzeżeń na własne osiągnięcia szkolne. Uczniowie szkół gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych stoją przed pierwszymi wyborami dotyczących ścieżki kariery zawodowej. Zatem miałam na celu poznanie ich preferencji zawodowych oraz oczekiwań w zakresie przyszłej pracy zawodowej. Do zgromadzenia materiału badawczego wśród 84 uczniów wychowujących się w 6 ośrodkach socjalizacyjno-wychowawczych zastosowałam metodę sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety. Analiza wyników przeprowadzonych badań wskazuje, iż badani wychowankowie domu dziecka posiadają wysoką samoocenę. Oceniają siebie jako jednostki ambitne, dążące do realizacji postawionych sobie celów, planów, wierzące w spełnienie własnych marzeń. Nastolatki pomimo postrzegania siebie jako dobrego ucznia wykazują w większości niechętny stosunek do pełnionego obowiązku szkolnego. Zainteresowaniem uczniów cieszą się głównie te zawody, które wymagają zdobycia wykształcenia zawodowego lub średniego. Natomiast wybór zawodu młodzież uzależnia od wysokości wynagrodzenia, własnych zainteresowań oraz tego czy praca jest ciekawa oraz interesująca.

Samotne macierzyństwo jest zjawiskiem coraz powszechniejszym i choć często jest wyborem kobiety, jest także źródłem problemów samotnej matki oraz jej potomstwa. Brak dostatecznego wsparcia ze strony ojca dziecka i instytucji państwowych jest przyczyną niskiej samoakceptacji kobiet, a co za tym idzie ich problemów ekonomicznych, mieszkaniowych, a także psychologicznych. Brak samoakceptacji powoduje, że kobieta ma trudności z radzeniem sobie z problemami, które spotyka w związku z samotnym wychowywaniem dziecka. Podjęto badania poznania sytuacji samotnych matek oraz tego jak brak wsparcia ze strony ojca dziecka wpływa na ich funkcjonowanie. Dla zbadania problemu wybrano metodę wywiadu narracyjnego, będącego równocześnie techniką badawczą, która umożliwia uzyskanie wypowiedzi jednostki na temat jej życia i doświadczeń, przy czym wypowiedź ta jest zainspirowana przez badacza. Grupę badawczą tworzy dziesięć kobiet w różnym wieku, o różnym statusie społecznym i wykształceniu oraz różnym miejscu zamieszkania. W badaniu wzięły udział kobiety mieszkające zarówno w dużych i mniejszych miastach oraz na wsi. Tym, co je łączy jest samotne wychowywanie potomstwa. Wyniki badań empirycznych odnoszą się do założonych problemów badawczych i wskazują, że w większości przypadków powodem samotnego macierzyństwa jest brak poczucia odpowiedzialności za dziecko ze strony ojca lub zdrada mężczyzny. Samotne macierzyństwo wzbudza w kobiecie lęk przed przyszłością, przed tym czy będzie zdolna zapewnić dziecku dobry byt i poczucie bezpieczeństwa. Ważną rolę odgrywa tu wsparcie dla samotnej matki – zarówno ze strony ojca dziecka, bliskich, jak i instytucji społecznych. Badania dowodzą, że brak takiego wsparcia powoduje obniżenie poczucia wartości i strach u badanych kobiet. Respondentki uważają, że samotne macierzyństwo może być źródłem szczęścia i satysfakcji, nie dostrzegają zagrożeń wynikających z funkcjonowania w rodzinie monoparentalnej.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia dotyczące przestępczości nieletnich w percepcji funkcjonariuszy Policji. Naruszanie norm prawnych, niezależnie od wieku sprawcy stanowi przejaw nieprzystosowania społecznego, co powoduje wymierne szkody w życiu publicznym. Wiadomo, iż tego typu zachowania antyspołeczne przejawiane we wczesnym okresie życia, jeśli nie podejmie się skutecznej interwencji, to na ogół są utrwalane. Tym samym wzrasta ryzyko przestępczości w życiu dorosłym. A ponieważ jednym z ważnych organów powołanych do ścigania sprawców czynów karalnych oraz zapobiegania zachowaniom dewiacyjnym jest Policja, więc istotne jest poznanie zjawiska przestępczości nieletnich z perspektywy doświadczeń zawodowych funkcjonariuszy tej organizacji. Zatem celem podjętych badań nad przestępczością nieletnich było ustalenie rozmiarów tego zjawiska na tle innych przejawów niedostosowania społecznego, ich przyczyn, policyjnych procedur postępowania z nieletnimi sprawcami czynów zabronionych oraz, działań prewencyjnych prowadzonymi w tym zakresie przez Policję. Do ich przeprowadzenia wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, ankieta stanowiła technikę badawczą, narzędziem badawczym natomiast był kwestionariusz ankiety. W badaniach wzięli udział funkcjonariusze Oddziału Prewencji z Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu. Analiza wyników badań wskazuje, iż w opinii badanych funkcjonariuszy do najczęściej przejawianych przez młodzież zachowań aspołecznych należy przede wszystkim używanie środków psychoaktywnych, agresja elektroniczna, a następnie popełnianie czynów karalnych. Jednak w ich ocenie zachowania przestępcze wśród młodzieży występują dość często, w głównej mierze dotyczą one kradzieży. W zdecydowanej większości czynów przestępczych dopuszczają się chłopcy - uczniowie gimnazjum. Zasadniczym powodem tych zachowań według badanych funkcjonariuszy są uzależnienia od środków psychoaktywnych nieletnich sprawców, jak również występowanie tego typu dysfunkcji w ich środowiskach rodzinnych i rówieśniczych. Głównymi procedurami policyjnymi postępowania z nieletnimi sprawcami przestępstw jest rozpoznanie środowisk zagrożonych demoralizacją, ustalenie przywódców grup przestępczych oraz zbieranie informacji o nieletnich przebywających na przepustkach z placówek resocjalizacyjnych. Prowadzone działania prewencyjne w celu zapobiegania popełnianiu przestępstw przez nieletnich polegają na patrolowaniu miejsc gromadzenia się młodych ludzi, nadzorowaniu imprez masowych z udziałem młodzieży, oraz ujawnianiu sprzedaży alkoholu nieletnim.