Praca magisterska opisująca, czym jest zjawisko wielokulturowości? Jak na przełomie stuleci wielokulturowość ewoluowała i jak wpłynęła na postrzeganie przez społeczeństwa homogeniczne, związków i rodzin różnokulturowych.

Muzyka towarzyszy nam na każdym kroku , nieliczni wiedzą ,że wpływa silnie na psychikę człowieka. Najbardziej jednak muzyka wpływa na dzieci. Zwłaszcza w okresie przedszkolnym podczas, którego następuje wiele intensywnych zmian. Zajęcia umuzykalniające w przedszkolu dają ogromną możliwość do kształtowania wrażliwości estetycznej. Owa praca magisterska nosi tytuł : Formy edukacji muzycznej w przedszkolu w grupie dzieci czteroletnich. Głównym problemem badawczym jest pytanie :Jakie są formy edukacji muzycznej w grupie dzieci czteroletnich? Natomiast celem pracy jest zaprezentowanie różnych form zajęć umuzykalniających w Niepublicznym przedszkolu Tuptuś. Badając elementy procesu wychowania i edukacji w obszarze edukacji kulturalnej wykorzystane zostały techniki takie jak : obserwacja i wywiad. W niniejszej pracy znajdują się protokoły obserwacji zajęć logorytmicznych , rytmicznych , tanecznych oraz koncertu umuzykalniającego Filharmonii Dolnośląskiej . W celu poszerzenia zgromadzonych informacji zostały również przeprowadzone wywiady z nauczycielami , instruktorami , muzykami prowadzącymi zajęcia. Wszystkie zajęcia umuzykalniające opierają się na tych samych rodzajach zabaw , jednakże instruktorzy bądź nauczyciele mogą osiągać zupełnie inne cele. Mają możliwość niwelować stres, usprawniać mowę, zwiększać sprawność fizyczną, kształtować orientację w przestrzeni. Owe efekty są równoznaczne z zaangażowaniem nauczyciela i atmosferą w grupie.

Niniejsza praca dotyczy odbioru literatury przez dzieci 7-8 letnie. Głównym celem było zbadanie oraz ukazanie, w jaki sposób dzieci w młodszym wieku szkolnym dekodują treści zawarte w tekstach literackich, czy dostrzegają wartości, antywartości oraz sytuacje wychowawcze w nich zawarte. W części teoretycznej opisuję sylwetkę rozwoju dzieci 7 – 8 letnich, prawidłowości rozwojowe mające wpływ na recepcję treści kultury oraz możliwości indywidualne każdego dziecka. Dodatkowo wyjaśniam, czym jest literatura dziecięca, jakie są jej rodzaje oraz przedstawiam rolę przewodnika w odbiorze treści kultury. Wspominam również o sposobach wprowadzania dzieci w świat kultury, jak również roli jaką spełnia ten proces w rozwoju młodszego dziecka. Dalsza część pracy dotyczy kontekstu przeprowadzonych badań. Odwołuję się do teorii, jak również opisuję szkołę jako środowisko wychowawczo – edukacyjne uczniów. Jest to istotna część, ponieważ to właśnie w szkole podstawowej przeprowadziłam badania do pracy magisterskiej. W kolejnym rozdziale, dotyczącym zagadnień metodologicznych, skupiam się na wyjaśnieniu celu podjętych działań, dokonuję wyboru problemu badawczego, jak również pytań głównych i szczegółowych, które były podstawą do rozpoczęcia badań pedagogicznych. W tej części omawiam również metody i techniki, które wykorzystałam w czasie realizowania własnych badań. W ostatniej części odwołuję się do wartości, antywartości, wzorów oraz sytuacji wychowawczych zawartych w tekstach literackich. Wyjaśniam ich rolę w dziecięcym życiu oraz udzielam odpowiedzi na pytania badawcze. W formie podsumowania analizuję zebrane dane oraz dokonuję ich interpretacji. Jako potwierdzenie analizowanych danych umieszczam tabele, wykresy oraz rysunki dzieci z ich słownymi opisami. W zakończeniu, w formie podsumowania, zwracam uwagę na fakt, że uczniowie w młodszym wieku szkolnym bez problemu dostrzegają wartości i antywartości zawarte w tekstach literackich. Wyróżniają postaci pozytywne i negatywne, które są nośnikiem wartości. Nie mają kłopotów z dostrzeżeniem wzorów osobowościowych oraz sytuacji wychowawczych zawartych w omawianych utworach.

Celem pracy którą prezentuję jest ukazanie roli jaką pełni piosenka i rymowanka w trakcie lekcji języka obcego dla dzieci w wieku przedszkolnym. Temat został zaprezentowany zarówno w świetle literatury jak i badań własnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale został przedstawiony rozwój dziecka, zarówno w sferze fizyczno- motorycznej, emocjonalnej jak i społecznej. Drugi rozdział stanowi metodyka języków obcych. Na wstępie zostały zaprezentowane teoretyczne założenia, w tym dokumenty prawne regulujące edukację językową w Polsce. Następnie zostały przedstawione teorie nabywania języka obcego we wczesnych latach. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii badań własnych. Zawiera on cele oraz przedmiot badań, oraz postawione problemy badawcze. W ostatnim rozdziale prezentuję badania własne oraz ich analizę. Informacje zebrane przy użyciu narzędzia obserwacji, jakie zostało zastosowane w pracy badawczej stanowiło podstawę do sformułowania odpowiedzi na postawione pytania. Z wyników przeprowadzonych badań wynika, iż funkcja jaką pełnią piosenki i rymowanki na zajęciach jest wieloraka. Na podstawie badań można stwierdzić, iż jest to atrakcyjna forma pracy z dziećmi, która spełnia funkcję zabawową, integrującą grupę, zaspokaja potrzebę ruchu i pozytywnie wpływa na samoocenę. Analizując umiejętności językowe jakie mogą zostać zintensyfikowane podczas zajęć z użyciem piosenek i rymowanek, badania potwierdzają teorie uwzględnione w rozdziale dotyczącym metodyki nauczania języka obcego. Ponadto z pracy dowiemy się, iż zarówno piosenka jak i rymowanka wpływa pozytywnie na wymowę oraz przyswojenie systemu językowego. Wartość kulturowa jaką można przypisać powyższym formom pracy jest również istotna i jest związana z wdrażaniem w świat wartości estetycznych poprzez muzykę, recytację, małe formy teatralne oraz kontaktu z kulturą krajów obcojęzycznych.

Czas wolny jest to okres, który pozostaje do dyspozycji osoby po wypełnieniu swoich obowiązków oraz wykonaniu różnorodnych koniecznych czynności. Jest on ważnym i istotnym aspektem w życiu człowieka. Można go spędzać na wiele różnych sposobów, według swoich zainteresowań, preferencji i upodobań. Jednakże niektóre formy spędzania czasu wolnego mogą być uzależnione od różnych czynników. Niniejsza praca porusza tematykę socjoekonomicznych determinantów spędzania czasu wolnego przez młodzież w wieku gimnazjalnym. Cele pracy zmierzają do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia, iż rodzaje aktywności, które podejmuje młodzież gimnazjalna w czasie wolnym są determinowane przez zróżnicowany poziom socjoekonomiczny rodziców badanych uczniów. Praca składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym rozdziale zostały zawarte informacje na temat tego jak wygląda gimnazjum w systemie kształcenia szkolnego a także znajduje się w nim charakterystyka młodzieży będącej w wieku gimnazjalnym. Drugi rozdział poświęcony został na rozpatrzenie pod różnymi kątami definicji terminu „czas wolny” jak i również przedstawiona została ewolucja spędzania wolnego czasu przez młodzież szkolną. W trzecim rozdziale niniejszej pracy poruszony został temat zróżnicowania socjoekonomicznego środowisk rodzinnych a także opisana została problematyka potrzeb ekonomicznych rodzin oraz możliwości ich zaspokajania. Kolejny rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań. Zostały w nim rozpatrzone pod kątem tematu tejże pracy oraz zawarte i opisane metodologiczne części a wśród nich: cele i przedmiot badań, problematyka badawcza, hipotezy badawcze, zmienne i wskaźniki, metody, techniki, narzędzia a także teren badań i populacja. Ostatni, piąty, rozdział zawiera opis rezultatów przeprowadzonych badań. W pierwszym jego podrozdziale przedstawiony został czas wolny młodzieży mieszkającej w mieście oraz na wsi. Kolejny podrozdział zawiera analizę aktywności młodzieży w czasie wolnym zdeterminowanych poziomem wykształcenia ich rodziców. Następnie opisane zostały formy spędzania wolnego czasu gimnazjalistów uzależnione pracą zarobkową ich rodziców. W badaniach podjęto również aspekt tego czy na rodzaje podejmowanych aktywności uczniów wpływa status materialny ich rodziców. Zostały także opisane działania, które należałoby podjąć w celu zrównoważonego korzystania z wolnego czasu oraz alternatywy jego spędzania. Następnie w pracy został umieszczony spis rysunków obrazujących wyniki badań jak i również bibliografia, w której zawarte zostały wszystkie pozycje z literatury wykorzystane do napisania niniejszej pracy. Na końcu znajdują się aneksy zawierające kwestionariusz ankiety jak i również tabelę z zestawieniem surowych wyników badań.

Pierwszy rozdział teoretyczny traktuje o zjawisku mobbingu. Opisane są formy, przejawy zjawiska mobbingu. Są też opisani sprawcy mobbingu, a także jego ofiary. Są też wyjaśnione pojęcia powiązane pośrednio lub bezpośrednio z mobbingiem. Opisane są uwarunkowania powstawania zjawiska mobbingu. W drugim rozdziale jest mowa o środowisku gimnazjalnym. W nim opisani są uczniowie gimnazjum, ich charakterystyka psychologiczna oaz specyfika gimnazjum. Opisane też są zjawiska przemocy w szkołach, agresja. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym. W nim znajdują się opisane teoretyczne podstawy metodologiczne. Podany jest cel, przedmiot, problematyka badań. Opisana jest również organizacja badań oraz narzędzie wykorzystane do przeprowadzenia badań. Ostatni, czwarty rozdział ukazuje rezultaty badawcze, badań, które zostały przeprowadzone wśród uczniów w gimnazjum

Niniejsza praca zatytułowana „Adopcja dzieci przez pary homoseksualne w opinii osób świeckich i duchownych” ma charakter badawczy. Głównym zamierzeniem pracy było zbadanie stanowiska przedstawicieli duchowieństwa oraz ludzi świeckich wobec zagadnienia adoptowania dzieci przez osoby będące w związkach homoseksualnych. Szczegółowe cele niniejszej pracy obejmowały zbadanie stosunku osób świeckich i duchownych wobec adopcji, zbadanie sposobu rozumienia homoseksualizmu przez przedstawicieli tych dwóch stanów oraz zbadanie poziomu tolerowania przez nich osób homoseksualnych. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem. Trzy początkowe części ukazują teoretyczne ujęcie, natomiast czwarty rozdział obejmuje przedstawienie rezultatów badawczych oraz analizę i interpretację wyników badań. Pierwszy rozdział teoretyczny przedstawia definicję adopcji, historyczny zarys ewoluowania tego zagadnienia oraz aspekty prawne z nim związane. W drugim rozdziale natomiast zaprezentowana została definicja homoseksualizmu, opis zmian, jakie zaszły w postrzeganiu homoseksualistów na przestrzeni czasu oraz przedstawiony został stosunek przedstawicieli Kościoła do problemu homoseksualizmu. Trzecia część niniejszej pracy obejmuje metodologiczne założenia badań własnych. Przedstawia on cele, problemy, metody, techniki , narzędzia, zmienne, wskaźniki, teren badań i populację, jak również organizację i przebieg badań. Czwarty rozdział natomiast prezentuje wyniki przeprowadzonych badań, które zostały pozyskane od respondentów poprzez wykorzystanie techniki ankiety. Część ta prezentuje także konkluzje sformułowane na podstawie rezultatów badawczych.

W pracy zanalizowany został problem wprowadzania dzieci w świat sztuki w małej miejscowości. Zagadnienie dotyczy przedszkolaków. Badania przeprowadzone zostały w przedszkolu oraz w lokalnej instytucji kulturalnej. Praca ma formę badawczą. W jej skład wchodzi wstęp, 5 rozdziałów oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale opisana została sylwetka dziecka w wieku przedszkolnym, jego możliwości. W kolejnym opracowano wieloznaczność pojęcia sztuki, a także niektórych jej dziedzin. Rozdział trzeci dotyczy przedszkola – organizacji, najważniejszych dokumentów. Przedostatnia część dotyczy metodologii – wybranych metod, technik, a także pytań badawczych, na które znajdziemy odpowiedź w ostatnim rozdziale. Wszystko zostało podsumowane we wnioskach. Celem pracy jest zobrazowanie rzeczywistej sytuacji wprowadzania dzieci w świat sztuki w warunkach wiejskich. W pracy przedstawione zostały formy, z których korzysta się w jednej z małych miejscowości. Dzięki wywiadom z dyrekcją przedszkola, Gminnego Ośrodka Kultury oraz nauczycielkami jak również obserwacjom i rysunkom dzieci, powstał obraz szans i zagrożeń dla upowszechniania sztuki wśród najmłodszych dzieci. Mieszkańcy małych miejscowości mają ograniczony dostęp do dóbr kultury, ponieważ wszelkie kina, teatry, muzea, galerie są umiejscowione w większych aglomeracjach. Jedyną możliwością jest dojazd do miast, jednak wiążę się on z wydatkiem na przejazd oraz wymaga poświęcenia większej ilości czasu. Bardzo często zdarza się, że edukacja kulturalna dzieci kończy się na okresie przedszkolnym lub szkolnym. Widoczny jest powrót i zachowanie niektórych tradycji związanych z okresem bożonarodzeniowym i wielkanocnym. Najmłodsi z chęcią angażują się w działania na rzecz lokalnej społeczności.

W pierwszym rozdziale pracy przy wykorzystaniu literatury psychologiczno- pedagogicznej zostało opisane: czym jest agresja, jakie są jej formy i charakterystyczne dla nich zachowania agresywne. Ponadto wyszczególnione zostały przyczyny owych zachowań i w jaki sposób przeciwdziałać rozpowszechniającemu się zjawisku agresji. Drugi rozdział pracy dotyczy zachowań agresywnych uczniów wobec nauczycieli. Opisano tutaj zmiany, jakie zaszły w roli nauczyciela, przyczyny aktów przemocy i możliwości ich zapobiegania. Kolejny, trzeci rozdział pracy dotyczył założeń metodologicznych, w którym wymienia się następujące podrozdziały takie jak: cele i przedmiot badań, problematykę i hipotezy badawcze, jak i również dobór metod, technik i narzędzi badawczych. Ponadto opisana została organizacja i przebieg badań. W czwartym, zarazem ostatnim rozdziale niniejszej pracy została zawarta analiza badań własnych, których celem było zbadanie poziomu zjawiska agresji stosowanej przez uczniów klas wczesnoszkolnych wobec nauczycieli.

Tematem pracy jest analiza opinii rodziców dzieci z niepełnosprawnością, których dzieci uczestniczą w zajęciach z dogoterapii. Dogoterapia to forma terapii naturalnej i zarazem wspomagającej, która według wielu źródeł jest bardzo skuteczna i wykorzystywana m.in. w pracy z dziećmi autystycznymi, Zespołem Downa, czy Mózgowym Porażeniem Dziecięcym. Niniejsza praca ma na celu zbadanie opinii rodziców na temat skuteczności tej metody. Tematyka ta jest bardzo ważna, ponieważ nie ma zbyt wielu materiałów i badań dotyczących pozytywnych skutków dogoterapii. Większość źródeł prezentuje badania oparte na własnych doświadczeniach - zauważyłam również brak naukowego podejścia do tej formy terapii. By szerzej zbadać ten temat wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, a narzędziem badawczym jest kwestionariusz ankiety, który załączono jako Aneks w niniejszej pracy. Praca składa się z 4 rozdziałów: dwóch o tematyce teoretycznej i dwóch dotyczących metodologii oraz analizy badań. Rozdział pierwszy dotyczy zagadnień związanych z dogoterapią (terminologia, jej historia), dogoterapeutą, psami wykorzystywanych do tej pracy (odpowiednie szkolenia, kwalifikacje), a także czynników kwalifikujących do udziału w tej terapii i problemach z nią związanych. W drugim rozdziale można przeczytać o wybranych problemach dzieci z niepełnosprawnościami, niezbędnej terminologii oraz podejściu różnych autorów do tego tematu. Zaprezentowane zostały 3 rodzaje niepełnosprawności: Autyzm, Zespół Downa oraz Mózgowe Porażenie Dziecięce. Kwestionariusz ankiety kierowany był głównie do rodziców z dzieci powyższymi zaburzeniami. Trzeci rozdział pracy dotyczy metodologii badań i podejściu różnych autorów odnośnie tematyki badawczej z zakresu pedagogiki, natomiast czwarty poświęcony jest analizie badań i wyciągnięciu z nich odpowiednich wniosków.

Tematem pracy magisterskiej są uwarunkowania zachowań agresywnych występujących w przedszkolu. Za problem badawczy uznano uwarunkowania zachowań agresywnych. Zastanawiano się, jakie są powody występowania negatywnych przejawów zachowań u dzieci w przedszkolu. W niniejszej pracy wyodrębniono pięć rozdziałów. Pierwsze trzy zostały poświęcone rozważaniom teoretycznym, pozostałe dwa zostały przeznaczone na opracowane badań i analizę wyników. W pierwszym rozdziale scharakteryzowano termin: edukacja przedszkolna oraz przedszkole. Szczegółowo przedstawiono cele i zadania wychowania przedszkolnego. Dodatkowo opisano treści programowe i metody pracy z dziećmi. W dalszej części rozdziału przedstawiono dwóch prekursorów pedagogiki przedszkolnej i opisano kwalifikacje, wykształcenie oraz inne niezbędne cechy dobrego nauczyciela przedszkola. Natomiast w drugi rozdziale szczegółowo skupiono się na tematyce agresji. Następnie opisano różne formy agresji. Trzeci rozdział poświęcono zachowaniom agresywnym w przedszkolu. W tym rozdziale znalazły się opisane źródła zachowań agresywnych podzielone na czynniki biologiczne – te z którymi człowiek się rodzi oraz środowiskowe czyli nabyte. Przedostatni rozdział wprowadza w zagadnienia metodologiczne, za pomocą których wyjaśniono uwarunkowania zachowań agresywnych u dzieci w przedszkolu. W badaniach posłużono się metodą indywidualnych przypadków. Na końcu skupiono się na przeprowadzeniu badań oraz analizie badanego zjawiska.

W niniejszej pracy zostało omówione zagadnienie ukrytego programu. Dodatkowo zastały przedstawione założenia programów nauczania, które aktualnie obowiązują w edukacji wczesnoszkolnej. Celem pracy było ukazanie na jakich obszarach funkcjonuje ukryty program we współczesnej szkole na etapie edukacji wczesnoszkolnej. Cele szczegółowe dotyczyły obszarów na jakich ukryty program edukacji wczesnoszkolnej występuje, jakie jego przejawy możemy spotkać na poziomie klasy szkolnej oraz jakie przejawy przemocy symbolicznej i strukturalnej możemy spotkać w edukacji wczesnoszkolnej. Badania zostały przeprowadzone, w klasie drugiej szkoły podstawowej, za pomocą obserwacji uczestniczącej oraz wywiadu ustnego, ukrytego, niekategoryzowanego. Wyniki jednoznacznie pokazały, że ukryty program występuje w różnym nasileniu we wszystkich jego obszarach. Z kolei przemoc symboliczna i strukturalna są najbardziej rozległymi jego płaszczyznami.

Temat relacji rówieśniczych dzieci z zespołem Aspergera w wieku przedszkolnym jest warty uwagi, przede wszystkim dla pedagogów i psychologów przedszkolnych oraz nauczycieli wychowawców, którzy mogą wykorzystać wiedzę w swojej pracy z dzieckiem. W pracy na wstępie przedstawiłam rys historyczny zaburzenia, jego klasyfikacje oraz trudności w funkcjonowaniu małego dziecka z ZA. Cechują się one między innymi trudnościami w komunikacji społecznej. Skutkiem tego mogą być zaburzone kontakty rówieśnicze. W pracy wskazałam możliwe przyczyny powstawania zaburzenia oraz określiłam, które czynniki podaje się jako najczęstsze. Opisałam również rozwój fizyczny małego dziecka, jego formy działalności oraz trudności w nawiązywaniu relacji rówieśniczych. Ostatnia część pracy to analiza wyników badań. Opisuję w niej funkcjonowanie wybranych dzieci w przedszkolu, problemy jakich doświadczały w nawiązywaniu relacji, sposoby dobierania partnerów oraz przyczyny unikania tych interakcji. Relacje rówieśnicze dla dzieci są bardzo ważne. Kontakt rówieśniczy pełni role wychowawcze, zaspokaja potrzebę przynależności i akceptacji. Jednak dzieci ze spektrum często mają problemy z funkcjonowaniem w grupie oraz ze zrozumieniem kontekstu sytuacji społecznej. Także inni badacze, w swoich pracach zauważają, że współpraca z rówieśnikami uczy patrzenia na myśli i odczucia drugiej osoby. Mimo to, dzieci z tymi zaburzeniami nie zawsze chcą nawiązywać te relacje. Przedszkole może wspierać rozwój małego dziecka z ZA poprzez zatrudnianie dodatkowych nauczycieli i pedagogów. Mają oni możliwość zajęcia się tylko jednym dzieckiem, dlatego ich praca jest dużym wsparciem. Dziecko ma warunki do tego aby nawiązać relacje z dorosłą osobą, do której zawsze może zwrócić się o pomoc. Nauczyciel dodatkowy ma możliwość zauważenia, w jakich konkretnie sytuacjach dziecko sobie nie radzi, podczas wchodzenia w interakcje społeczne.

Praca magisterska pod tytułem "Rola harcerstwa w wychowaniu młodzieży w opinii instruktorów" koncentruje się na oddziaływaniu organizacji harcerskiej na proces wychowawczy młodych ludzi według kadry instruktorskiej Związku Harcerstwa Polskiego. Pierwszy rozdział stanowi wstęp teoretyczny do dalszych rozważań. W rozdziale tym ujęta została zarówno historia skautingu, jak i początków harcerstwa na ziemiach polskich. Zawiera on również opis harcerskiego systemu wychowania, ze szczególnym uwzględnieniem zasad harcerskiego wychowania, istoty i cechy metody harcerskiej, roli programu i osobistego przykładu instruktorskiego, roli Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego w procesie wychowawczym oraz płaszczyzn rozwoju ujętych w harcerskim systemie wychowawczym. Rozdział drugi zawiera część metodologiczną pracy. Koncentruje się on na przedmiocie i celu badań oraz określa problematykę badawczą pracy. W dalszej kolejności zawiera opis zastosowanych metod, technik i narzędzi badawczych. Przedstawia również teren i organizację badań oraz charakterystykę badanej grupy. Rozdział trzeci poświęcony jest analizie wyników badań własnych. W swojej pracy opieram się na realnych, potwierdzonych przykładach z działania harcerskiego oraz zebranych podczas wywiadów opiniach instruktorów ZHP. Praca magisterska napisana została w ścisłej zgodzie z założeniami teoretycznymi literatury przedmiotu. Wszystkie wykorzystywane pozycje znajdują swój zapis w bibliografii.

Głównym celem niniejszej pracy dyplomowej jest analiza skutków terapii z wykorzystaniem muzyki, w grupie dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Opracowanie składa się ze wstępu oraz czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym omówiono charakterystykę uczniów o specjalnych potrzebach. W rozdziale tym opisano między innymi zaburzenia rozwojowe, przedstawiono charakterystykę potrzeb tych uczniów oraz dokonano przeglądu systemu kształcenia dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Poruszono również temat roli i funkcji placówek integracyjnych. Natomiast w rozdziale drugim opisano rolę muzyki w rozwoju dziecka ze specjalnymi potrzebami. Przeanalizowano również społeczno wychowawczy aspekt muzyki oraz jej znaczenia dla rozwoju dziecka. Zdefiniowano muzykoterapię, pod kątem rodzaju stosowanej muzyki, podstawowych technik oraz organizacji procesu muzykoterapeutycznego. W rozdziale trzecim przedstawiono strategię i sposób przeprowadzenia badań własnych. Sporządzono problemy badawcze oraz dokonano wyboru i charakterystyki metod badawczych. Z kolei w rozdziale czwartym dokonano analizy wyników badań własnych. W tej części została przedstawiona charakterystyka badanych osób. Omówiono również proces przebiegu zajęć z wykorzystaniem muzyki, zwrócono również uwagę na cele oraz ich efekty, którym poświęcono najwięcej uwagi. Podstawę wszelkich rozstrzygnięć i rozważań stanowiła obserwacja przebiegu terapii oraz wywiad z terapeutką Centrum Terapii i Wspomagania Rozwoju w Polkowicach.

Niniejsza praca przedstawia obraz bullyingu występującego wśród młodzieży uczęszczającej do szkoły gimnazjalnej. W pierwszym rozdziale zostanie przedstawione zjawisko bullyingu w ujęciu teoretycznym, gdzie główną uwagę skupiono na jego przyczynach i źródłach. Zaprezentowane są charakterystyczne przejawy bullyingu, dzięki którym można diagnozować występowanie tego zjawiska. W kolejnym rozdziale przedstawiono charakterystykę i zakres działania placówki oświatowej jaką stanowi gimnazjum. Na podstawie obowiązujących aktów prawnych ukazano jej miejsce w strukturze szkolnictwa. W tej samej części pracy omówiono najważniejsze cechy młodzieży gimnazjalnej, która przechodzi przez okres adolescencji borykając się z licznymi problemami związanej z wyzwaniami stojącymi na drodze ku dorosłości. Rozdział trzeci poświęcono zagadnieniom metodologicznym, w odniesieniu do postawionego problemu oraz adekwatnych pytań badawczych, zastosowanych narzędzi oraz charakterystyce terenu badań oraz grupy badawczej. Ostatnia częścią niniejszej pracy jest analiza badań przeprowadzonych w Gimnazjum Publicznym im. Adama Mickiewicza w Kamieńcu Ząbkowickim na temat bullyingu wśród młodzieży gimnazjalnej. Główne aspekty analizy badań skupiły się wokół czynników determinujących zjawisko bullyingu jak płeć, osiągnięcia szkolne, posiadanie rodzeństwa, struktura rodziny, status socjoekonomiczny rodziny oraz grupy wsparcia. Zebrany materiał badawczy pozwolił na scharakteryzowanie obrazu bullyingu w badanym gimnazjum i zweryfikowanie go z istniejącymi już badaniami na ten temat.

Tematem mojej pracy magisterskiej są szanse oraz zagrożenia dla dzieci i młodzieży przebywających w placówkach opiekuńczo – wychowawczych wynikające z podejmowanych działań reintegracyjnych – perspektywa wychowawcy. Rodzina jest najważniejszym środowiskiem rozwoju i funkcjonowania dziecka. Rodziny dobrze funkcjonujące w procesie wychowania i dorastania dzieci i młodzieży nikt nie jest w stanie zastąpić, dlatego też wszelkie instytucje oraz ich działania powinny być nastawione na udzielanie pomocy takim rodzinom. W sytuacjach kryzysowych, kiedy dorośli nie są w stanie uporać się z różnego rodzaju problemami, nastaje konieczność udzielenia pomocy, interwencji lub wsparcia. Pierwszy rozdział mojej pracy charakteryzuje opiekę zastępczą, określa przyczyny umieszczania dzieci w takiej formie opieki, wskazuje jakie trudności mają rodzice biologiczni w wychowywaniu swoich dzieci. W polskim systemie opieki nad dzieckiem istnieją zarówno rodzinne jak i instytucjonalne formy pieczy nad małoletnim. Obydwie zostały przeze mnie opisane. Do tych pierwszych należą rodziny zastępcze, rodzinne domu dziecka i rodziny adopcyjne. Natomiast do drugich pogotowia opiekuńcze, rodzinny dom dziecka ( uznawany także jako rodzinna forma opieki i opisana powyżej),wioski dziecięce, domy dziecka oraz placówki wielofunkcyjne. Zarówno jedna jak i druga forma ma na celu pomóc rodzinom w ciężkich dla nich sytuacjach i zapewnienie w tym czasie dziecku odpowiedniej i należytej opieki z poszanowaniem jego godności. W drugim rozdziale opisałam proces reintegracji, wskazałam czynniki sprzyjające i zagrażające reintegracji. Przedstawiony został, także przebieg ponownej integracji rodziny. Powrót dziecka do rodziny biologicznej jest wynikiem działań podejmowanych przez służby społeczne, rodziny zastępcze oraz dynamiczną pracę z rodziną w jej środowisku. Reintegracja powinna być brana pod uwagę jako dążenie do zacieśnienia więzi i relacji dziecka z rodziną, w każdym przypadku umieszczenia dziecka po za domem rodzinnym. Trzeci rozdział jest częścią metodologiczną mojej pracy. Zawarłam w nim opis przedmiotu i cel badań, problem badawczy, metody badawcze, techniki i narzędzia badawcze. Problematyka mojej pracy wymagała podejścia jakościowego. Przedmiotem moich badań jest opinia wychowawców na temat podejmowania działań reintegracyjnych natomiast celem jest zbadanie opinii wychowawców placówek opiekuńczo – wychowawczych na temat szans i zagrożeń dla dzieci i młodzieży wynikające z podejmowanych działań reintegracyjnych. Problemem głównym, brzmi następująco, jakie są szanse oraz zagrożenia dla dzieci i młodzieży przebywających w placówkach opiekuńczo- wychowawczych wynikające z podejmowanych działań reintegracyjnych – z perspektywy wychowawcy. Ponieważ ten problem jest zbyt ogólny moja praca zawiera siedem problemów szczegółowych. Metodę jaką wybrałam jest monografia problemowa, ponieważ to ona opisuje szczegóły danego zjawiska na obszernym tle środowiska. Natomiast tech

Kluczowym momentem w życiu każdego dziecka jest okres pierwszych trzech lat. To właśnie w tym czasie dziecko chłonie wszystko z otaczającego go świata, uczy się mówić, chodzić, codziennych czynności. Obserwuje ludzi, naśladuje niektóre zachowania, jest ciekawe świata, zaczyna okazywać emocje: śmiech, złość, gniew. Pierwsze trzy lata to okres, w którym naprawdę dużo się dzieje. Oprócz tego, że dziecko rośnie, rozwija się jego koordynacja ruchowa. Żłobek jest najważniejszą instytucją opiekuńczo-wychowawczą, ponieważ uczęszczają do niego dzieci do lat trzech, a to właśnie ten czas jest najważniejszy dla rozwoju dziecka. Dziecko zostaje pod opieką opiekunek-wychowawców, które mają za zadanie troszczyć się o dziecko oraz pomagać w pielęgnacji i nauce codziennych czynności. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów Pierwszy i drugi rozdział stanowi część teoretyczną pracy, w których zostały ujęte główne cele i zadania żłobka oraz to jak dziecko funkcjonuje w żłobku. Przedstawione zostały również jakie obowiązki mają rodzice wobec dzieci i to jak wygląda współpraca rodziców z pracownikami tej instytucji. Trzeci rozdział stanowi część metodologiczną, w której zostały ujęte cele, metody, techniki i narzędzia badawcze zastosowane w badaniach oraz charakterystyka obszaru badań i populacji. Ostatni czwarty rozdział stanowi analizę wyników badań wraz z opisem. Niniejsza praca jest podsumowana wnioskami, bibliografią oraz spisem tabel i wykresów.

Tematem pracy jest zjawisko ucieczek wychowanków z Domu Dziecka w Ostrzeszowie. Wielowymiarowy temat pracy wymaga od badającego zrozumienia i wgłębienia się w pracę placówki opiekuńczo wychowawczej, jaką jest dom dziecka. Niezbędne jest zapoznanie z regułami i zasadami tam panującymi oraz poznanie obowiązków, jakie musi zapewnić i spełnić każda placówka wobec dzieci. Praca składa się z trzech zasadniczych części: teoretycznej, metodologicznej i empirycznej. W pierwszej części, teoretycznej, zawarte zostały prawne aspekty funkcjonowania domu dziecka: status placówki, jej cele, obowiązki oraz ustawodactwo. Dodatkowo rozdział zawiera charakterystykę wychowanków domu dziecka oraz przedstawia pozytywne i negatywne zachowania wychowanków domu dziecka. W kolejnym podrozdziale rozważano ściśle związaną problematykę badawczą w podjętej pracy. Przede wszystkim skupiono się na potrzebach wychowanków oraz możliwości ich zaspokojenia. Najistotniejszą częścią są ucieczki, jako środek kompensacji potrzeb dziecka oraz społeczno-pedagogiczne konsekwencje ucieczek wychowanków. W drugim części metodologicznej opisane będą najważniejsze podstawy badań, czyli cel badań, problematyka badawcza, technika, narzędzia, które zostaną zastosowane w trakcie badań. Ponadto wskazany zostanie teren badań, jakim jest Dom Dziecka w Ostrzeszowie oraz Mieszkanie Usamodzielnienia w Książenicach. Część trzecia, empiryczna, zawiera opis rezultatów badawczych przedstawiających ekspresywność ucieczek wychowanków wyżej wymienionego domu dziecka. Ważnym elementem badań było znalezienie przyczyn i miejsc ucieczek wychowanków. Pomocne w tym były akta osobowe udostępnione przez dom dziecka. W tej części zwrócono również uwagę na ogólną liczbę ucieczek dzieci z domów rodzinnych jak i z placówki, dzięki pomocy Komendy Powiatowej Policji w Ostrzeszowie. W badaniach skoncentrowano się również na skutkach wynikających z oddaleń wychowanków z placówki. Wszystkie te informację pozwoliły wskazać sposoby, które zminimalizują ucieczki wychowanków z domu dziecka. Wywiad został przeprowadzony z dziesięciorgiem wychowanków w wieku 15-18 lat oraz z wychowawcami. Dzięki współpracy z Komendą Powiatową Policji w Ostrzeszowie przeprowadzono również wywiad ze specjalistką ds. nieletnich. Przebieg wywiadów był różny w zależności od charakteru i nastawienia badanych w stosunku do tematyki pracy. Istotną rolę w badaniach odegrało udostępnienie akt osobowych wychowanków z których można było zgromadzić konkretną, brakującą wiedzę na temat wychowanków. Badania mają na celu zwrócenia uwagi nie tylko wychowawcom ale również rodzicom, iż z każdym dzieckiem można mieć taki problem jeśli nie ma on oparcia ze strony dorosłych. Trzeba pamiętać by jak najczęściej rozmawiać z dziećmi na wszystkie nurtujące ich tematy oraz obserwować ich zachowania ponieważ mogą one dać sygnał iż z dzieckiem dzieje się coś złego.

Problematyka badawcza niniejszej pracy opiera się na określeniu przestrzeni wspólnej w rodzinach zróżnicowanych wyznaniowo. Pierwsza część skupia się na przestawieniu zagadnień związanych z wychowawczymi kontekstami funkcjonowania rodzinny współczesnej, oraz uwarunkowaniami kulturowymi. Opierając się na literaturze, przedstawione zostały: sposób funkcjonowania rodzinny jako środowiska wychowawczego, modele funkcjonowania rodziny współczesnej, istota roli rodzicielskiej, postawy rodziców względem dzieci, oraz style wychowania. Wyszczególnienie tych elementów miało na celu zarysowanie obrazu współczesnej rodziny. W części teoretycznej ukazane zostały także modele funkcjonowania rodzin w poszczególnych kręgach wyznaniowych ( chrześcijaństwo, judaizm, islam, buddyzm, oraz hinduizm), oraz wielokulturowość w środowisku rodzinnym. Druga część miała na celu określenie założeń metodologicznych badań własnych, określenie przedmiotu, problemu, oraz celów badawczych. W procedurze badawczej określony został także wybór metody badawczej wraz z uzasadnieniem. Część empiryczna miała na celu analizę uzyskanych odpowiedź w kontekście trzech obszarów. Pierwszy obszar stanowiło określenie specyfiki wyznaniowej badanych rodzin. Podjęcie próby odpowiedzi na pytanie: która religia jest dominującą, oraz sposoby uobecniania się wyznań w życiu codziennym. Problematyka drugiego obszaru odwoływała się do przestrzeni wspólnej badanych rodzin, oraz fundamentów jej powstania. Ostatni obszar odwołuje się do socjalizacji dzieci w wielokulturowych środowiskach rodzinnych, sposobach ich przystosowania, oraz ewentualnych trudnościach związanych z wychowaniem w rodzinie wielokulturowej.

Kobiety , które przeżywają przemoc w swoich domach realizują swoje role rodzicielskie w ryzykownym środowisku rodziny dysfunkcyjnej. Przemoc wobec kobiet stanowi ważny problem społeczny. Przedmiotem badań własnych stała się matka, w sytuacji doświadczania aktów przemocy w środowisku rodzinnym. Prezentowane w pracy teoretyczne opisy definiującą je jako osoby, które są poddane siłowej presji wywieranej przez mężczyzn i na tyle zmanipulowane, aby odczuwać emocjonalny chaos i zagubienie. Pytanie badawcze skupiało się na tym, jak matki radzą sobie w sytuacji doświadczania przemocy. Przeprowadzone wywiady z celowo dobranymi kobietami, umożliwiły zebranie materiału, który dał odpowiedź na nurtujące pytania. Kobiety doświadczające przemocy pochodzą z różnorodnych środowisk rodzinnych. Pozycja badanych matek jest zwykle niska, niezależnie od jej pochodzenia, statusu społecznego czy wykształcenia. Wszystkie badane rodziny rozpoczynały wspólne życie w sposób zwyczajny, przemoc pojawiała się dopiero w takim momencie związku, gdy mężczyzna upewnił się, co do swojej dominującej roli. Badane kobiety doświadczały szerokiego spektrum przemocy, a szczególnie często psychicznej i fizycznej; powszechne były zaniedbania, rzadziej w badaniu wystąpiła przemoc ekonomiczne i seksualna. Uwarunkowaniem wystąpienia przemocy ze strony męża w opisanych przypadkach były trudne historie ich rodzin, uzależnienia, bezradność życiowa czy impulsywność. Badane kobiety natomiast cechują się poczuciem bezradności, zależnością, lojalnością wobec sprawcy, a jednocześnie poczuciem winy za bieg zdarzeń w rodzinie. W konsekwencji doświadczania przemocy kobiety przeżywają cierpienie, stan chronicznego stresu, którego skutkiem są częste stany obniżonego nastroju, depresje, a także częstsze niż zwykle choroby somatyczne. Badane ofiary przemocy domowej raczej słabo sobie radziły, wszystkie przez pewien czas czuły się bezsilne, jednak po pewnym czasie orientowały się, że łatwiej dokonają zmian korzystając ze wsparcia innych. Istotnym impulsem dążenia do poprawienia sytuacji życiowej było dobro ich dzieci. Potrzebują często pomocy zewnętrznej i specjalistycznej.

Streszczenie Tematem mojej pracy magisterskiej są "Problemy adaptacyjne wiejskich studentów w warunkach wielkich aglomeracji miejskich". Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy i drugi rozdział zawiera część teoretyczną napisaną w oparciu o literaturę przedmiotu. Kolejne dwa rozdziały zawierają część badawczą, w skład której wchodzą badania, które zostały przeprowadzone na grupie dziesięciu osób wiejskiego pochodzenia, które rozpoczęły studia w wielkiej aglomeracji miejskiej. Głównym celem było poznanie z jakimi problemami spotykają się studenci wiejscy, którzy przyjeżdżają na studia do dużego miasta. Informacje zostały uzyskane poprzez rozmowę z grupą dziesięciu osób, które dobrowolnie zgodziły się podzielić swoimi doświadczeniami. Praca ta zawiera trzy cele. Pierwszy nich to cel poznawczy, którego zadaniem jest określenie specyfiki problemów studentów wywodzących się ze środowiska wiejskiego doświadczanych w warunkach wielskiej aglomeracji miejskiej. Kolejny z nich to cel teoretyczny, który określa czynniki sprzyjające doświadczaniu przez studentów wywodzących się ze środowiska wiejskiego problemów adaptacyjnych w wielkich aglomeracjach miejskich. Trzeci cel, praktyczny, stanowi określenie działań wspierających studentów doświadczających problemów adaptacyjnych w wielkich aglomeracjach miejskich. Badania przeprowadzone w niniejszej pracy świadczą o tym, że studenci wiejscy spotykają się z barierą adaptacyjną przyjeżdżając na studia do dużego miasta.

Praca badawcza składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym przedstawiony został uczeń w środowisku szkolnym. Omówione są tutaj także cele, zadania oraz funkcje szkoły, szkolne przestrzenie doświadczania ucznia, a także specyfika szkolnych interakcji. W drugim rozdziale poruszono kwestię specyfiki zachowań agresywnych wśród uczniów, ponadto opisano jej istotę, rodzaje oraz w sposoby przeciwdziałania agresji. Trzeci rozdział zawiera założenia metodologiczne, czyli przedmiot i problematykę badań własnych, zmienne badawcze i ich wskaźniki, metody i technika badawcze, a także charakterystykę populacji badawczej. Natomiast czwarty poświęcony jest analizie badań, obejmuje agresję w szkolnej przestrzeni komunikacyjnej w świetle badań własnych, zobowiązania nauczycieli i uczniów, została opisana specyfika i uwarunkowania agresji, opisana postać agresora i ofiary, a także działania na rzecz eliminacji agresji ze szkolnej przestrzeni komunikacyjnej. Pracę kończy podsumowanie oraz wnioski o charakterze praktycznym.

Praca dotyczy wizerunku dziecka młodszego w reklamach telewizyjnych. Dodatkowo zawiera szczegółowy opis rozwoju dziecka w jego uwarunkowaniach oraz zawiera istotne informacje dotyczące reklamy telewizyjnej, które ma na celu ułatwić zrozumienie jej mechanizmów działania. Cel główny badań brzmi następująca: Jaki wizerunek dziecka kreują reklamy telewizyjne? Celem poznawczym jest określenie specyfiki przekazów reklamowych z udziałem dziecka młodszego. Celem teoretycznym ustanowiłam określenie wyznaczników wizerunku dziecka kreowanego w reklamach telewizyjnych. Natomiast celem praktycznym niniejszej pracy jest wskazanie działań sprzyjających właściwej wychowawczo percepcji przez dzieci reklam telewizyjnych. Badania obejmują analizę wybranych reklam telewizyjnych z udziałem najmłodszych, uzupełniony analizą rysunków dzieci w wieku przedszkolnym. Przeprowadzone badania pozwalają wnioskować, iż wizerunek dziecko młodszego w reklamach telewizyjnych jest mocno wyidealizowany i odbiega od obowiązujących standardów. Reklamy pokazują wizerunek dzieci idealnych, pozbawionych jakichkolwiek wad, defektów czy chorób.