Tematem pracy licencjackiej jest "Wspomaganie rozwoju umiejętności czytania u dzieci w wieku przedszkolnym na podstawie projektu działań edukacyjnych". W pierwszym rozdziale, w oparciu o literaturę przedmiotu, przybliżona została definicja terminu czytanie. Omówiono psychomotoryczne uwarunkowania procesu nabywania umiejętności czytania. Wskazana została istota wspierania i doskonalenia tego procesu. W dalszej części rozdziału szczegółowo przedstawione zostały wybrane autorskie metody wspierające rozwój umiejętności czytania u dzieci w wieku przedszkolnym. Zwrócono uwagę na odimienną metodę czytania Ireny Majchrzak, metodę globalnego czytania Glenna Domana, symultaniczno- sekwencyjną metodę Jagody Cieszyńskiej, Metodę Dobrego Startu Marty Bogdanowicz, Metodę Cudowne Dziecko Anety Czerskiej oraz fonetyczno- literowo- barwną metodę Bronisława Rocławskiego. W drugim rozdziale omówiono definicje oraz założenia projektu edukacyjnego. Przedstawiony został również autorski projekt działań edukacyjnych "Już w przedszkolu czytam sam, ze wszystkim radę sobie dam!". Został on stworzony w oparciu o ideę teorii konstruktywizmu, a jego cele są zgodne z założeniami taksonomii Benjamina Blooma. W trzecim rozdziale poruszony został termin ewaluacja. Zwrócona została uwaga na znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela. Następnie opisano ewaluację działań edukacyjnych podjętych przez autorkę pracy. Zakończenie zawiera podsumowanie rozważań poruszonych w poszczególnych rozdziałach, wnioski, końcowe refleksje. Określone zostało także, czy założony cel kształcenia został osiągnięty.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest „Rozwijanie twórczości dzieci w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem elementów aktywności muzycznej na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. Pierwszy rozdział zawiera rozważania teoretyczne związane z sylwetką rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym, pojęciem twórczości oraz aktywnością muzyczną. W rozdziale tym przedstawiono również wybrane koncepcje oraz metody edukacji muzycznej. Najważniejszy element drugiego rozdziału stanowi prezentacja autorskiego projektu edukacyjnego pt. „Muzyka jest wśród nas”. Został on opracowany po dokładnym przestudiowaniu literatury dotyczącej teorii konstruktywizmu, taksonomii Benjamin’a Blooma czy modeli zajęć edukacyjnych. Po przedstawieniu opracowanych scenariuszy zajęć szczegółowo opisano kontekst sytuacyjny realizacji projektu wraz z uwzględnieniem specyfiki grupy przedszkolnej. W rozdziale trzecim skupiono się na pojęciu „ewaluacji”. Po teoretycznych rozważaniach opartych na literaturze przedmiotu zaprezentowano autoewaluację podjętych działań edukacyjnych. Przyjęcie perspektywy refleksyjnego praktyka umożliwiło dostrzeżenie zarówno słabych jak i mocnych stron realizacji projektu oraz wysnucie cennych wniosków do dalszej pracy zawodowej. Na podstawie dokładnej analizy poszczególnych aktywności stwierdzono, iż dzięki podjętym działaniom udało się zrealizować cel główny projektu, czyli wspieranie twórczości dzieci w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem elementów aktywności muzycznej.

Tematem niniejszej pracy jest ,,Znaczenie zabaw manipulacyjnych w rozwoju wyobraźni u dzieci w wieku przedszkolnym na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Praca ma charakter projektowy. W rozdziale pierwszym poruszone zostały kwestie teoretyczne takie jak wprowadzenie do tego co to jest wyobraźnia, krótko na temat elementów rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym, a także o rodzajach zabaw. Natomiast w rozdziale drugim już o praktycznych działaniach związanych z autorskim projektem ,,Bawimy się wyobraźnią!” oraz wykorzystane metody takich jak metoda samodzielnych doświadczeń, metoda obserwacji i pokazu, techniki swobodnej ekspresji plastycznej, rekreacji twórczej, strategie oraz koncepcje. W rozdziale trzecim omówiony został temat znaczenia ewaluacji w zawodzie nauczyciela oraz autoewaluacja na podstawie projektu ,,Bawimy się wyobraźnią!”. W zakończeniu zawarte zostały informacje o całości realizacji projektu oraz podsumowanie dotyczące działań.

Tematem przewodnim pracy licencjackiej jest „Wspomaganie rozwoju kreatywności dzieci w wieku przedszkolnym poprzez ekspresję plastyczną na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. Pierwszy rozdział zawiera treści teoretyczne stanowiące przedstawienie problematyki pracy. Dotyczą one ekspresji plastycznej, twórczości i kreatywności. Ukazane zostały w nim techniki plastyczne oraz metody pracy z dziećmi, a także sylwetka rozwojowa dziecka w wieku przedszkolnym. W drugim rozdziale został przedstawiony projekt działań edukacyjnych „Jestem aktywny i kreatywny” oraz jego cele, założenia i kontekst wynikający z jego realizacji. Szczegółowo została w nim opisana teoria konstruktywizmu, koncepcja refleksyjnego praktyka, taksonomia Benjamina Blooma oraz kreatorski model zajęć. Trzeci rozdział stanowi swego rodzaju podsumowanie i dotyczy ewaluacji i autoewaluacji. Treści te dotyczą, zarówno teorii ewaluacji i autoewaluacji, jak i refleksji własnej nad podjętymi działaniami w trakcie realizacji projektu, w tym określenia czy zamierzony cel został osiągnięty. Podjęte w ramach realizacji projektu edukacyjnego działania w obszarze ekspresji plastycznej podobały się dzieciom i pokazały, iż możliwe jest wspomaganie rozwoju kreatywności dzieci w wieku przedszkolnym poprzez ekspresję plastyczną.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest zjawisko przemocy emocjonalnej w rodzinie oraz jej konsekwencji w rozwoju dziecka. Celem głównym, jaki sobie postawiłam, było zwrócenie uwagi na problem krzywdzenia emocjonalnego oraz ukazania skali zjawiska. Istotnym było dla mnie zawarcie konsekwencji wynikających z doświadczania przemocy emocjonalnej przez dzieci. Na podstawie badań Krystyny Kmiecik-Baran można stwierdzić, że mniej niż co drugie dziecko w Polsce jest ofiarą krzywdzenia emocjonalnego ze strony co najmniej jednego z rodziców. Najczęstszymi zachowaniami rodziców, świadczącymi o występowaniu przemocy są: krzyk, groźby, straszenie oraz używanie niecenzuralnych słów w stosunku do dziecka. Zjawisko występowania przemocy emocjonalnej jest jednak trudno zauważalne dla otoczenia - nie pozostawia po sobie fizycznych śladów na ciele ofiary, świadczących o doświadczaniu przemocy, a sprawcy często sprawiają wrażenie czarujących i nierzadko krytykują w towarzystwie użycie przemocy jako rozwiązania problemu. Ponadto, ujęcie wyznaczników, decydujących o występowaniu krzywdzenia emocjonalnego stanowi dla badaczy nie lada wyzwanie. Mogą nimi być, bowiem wszystkie zachowania, które ofiara odbiera jako przykre, a które nieustannie się powtarzają i wywierają negatywny wpływ na samopoczucie jednostki oraz jej stan psychiczny. Głównym skutkiem doświadczania przemocy emocjonalnej okazał się stres, którego długotrwałe działanie skutecznie upośledza funkcjonowanie w społeczeństwie, negatywnie wpływa na relacje ofiary z otoczeniem, przyczynia się do obniżenia samooceny, nadmiernego skupienia się na porażkach. Działanie stresorów sprawia, że ofiara może odczuwać lęk egzystencjalny, przygnębienie, poczucie braku miłości rodzicielskiej i niesprawiedliwości. Konsekwencją długotrwałego działania stresu może być także wystąpienie syndromu stresu pourazowego, a więc traumy. Istnieje jednak możliwość wzmocnienia dziecięcej odporności psychicznej, a więc zminimalizowania skutków doświadczania przemocy emocjonalnej, czy też niepowodzeń wszelkiego rodzaju, na każdym polu życia dziecka. Opisane przeze mnie metody wzmacniania dziecięcej odporności psychicznej odnoszą się do relacji rodziców z dzieckiem oraz nauczyciela i dziecka. Głównym zadaniem wzmacniania dziecięcej odporności psychicznej jest odbudowanie poczucia bezpieczeństwa, które dziecko zatraciło w wyniku krzywdzenia emocjonalnego. Aby lepiej zrealizować temat swojej pracy licencjackiej, stworzyłam projekt warsztatu „Jak pracować z dzieckiem dotkniętym przemocą psychiczną?”, którego celem jest przekazanie nauczycielom i wychowawcom klas nauczania zintegrowanego w szkołach podstawowych wiedzy na temat zachęcenia uczniów do relaksacji oraz pomagania za pomocą metody odrywania ról w tworzeniu strategii radzenia sobie w sytuacjach trudnych przez dziecko. Zadaniem relaksacji jest rozładowanie napięcia fizycznego oraz psychicznego dzieci doświadczonych stresem związanym z doświadczaniem przemocy. Metoda odgrywania ról

W swojej pracy licencjackiej zajęłam się tematem szybkiego i efektywnego uczenia się,. Wykorzystałam przy jej tworzeniu autorski warsztat. Praca powstawała z ogromnym zaciekawieniem. Forma pracy jest taka, aby przekazać najbardziej wartościową wiedzę na temat metod szybkiego uczenia się. W pracy zawarte są informacje dotyczące funkcjonowania mózgu w aspekcie zapamiętywania, ponieważ jest to fundamentalna wiedza dotycząca kwestii metod szybkiego uczenia się. W dalszej części przedstawiłam najbardziej kreatywne metody, które pozwalają w sposób świadomy używać własnego rozumu. Rozdział pierwszy przedstawia podstawową wiedzę na temat uczenia się i zapamiętywania, są w nim także ujęte neurologiczne aspekty dotyczące uczenia, informacje o stylach uczenia się oraz roli zmysły w procesie uczenia się. Na końcu rozdziału znajdują się najważniejsze zasady służące polepszaniu swojej pamięci oraz koncentrujące uwagę. W rozdziale drugim przedstawione są techniki zapamiętywania, czyli mnemotechniki. Tu zawarta jest wiedza teoretyczna oraz konkretne przykłady metod, systemów pamięci, map myśli oraz myślenia promienistego. Przedstawiłam także jak wprowadzić w życie swój własny system uczenia się oraz jak pracować nad motywacją i nagradzaniem samego siebie. Kolejną istotną do poruszenia kwestią było zagadnienie stresu, które także ujęłam w swojej pracy. Rozdział trzeci w całości jest poświęcony teoretycznemu ujęciu projektowania warsztatu, rodzaju szkoleń oraz etapów jakie dobry cykl powinien zawierać. Dalsza część zawiera opis wykorzystanych w moim warsztacie technik, które sprawiły, że jest atrakcyjny. Ostatni rozdział to przełożenie teorii na praktykę, czyli mój autorski warsztat, który pozwala wdrożyć w życie ideę szybkiego uczenia się.

Niniejsza praca ma na celu przybliżenie procesu rozwoju mowy oraz czynników, które na ten proces wpływają. Nacisk został położony głównie na wpływ środowiska rodzinnego. Pierwszą część pracy stanowią teoretyczne podstawy mowy. Na początku znajduje się przegląd definicji najważniejszych pojęć wynikających z tematu pracy: mowy, środowiska wychowawczego, zaburzeń mowy i całościowego rozwoju dziecka. Następnie dokonano analizy najważniejszych teorii rozwoju mowy, stworzonych przez różnych autorów. Dalej przedstawione są determinanty rozwoju mowy, do których można zaliczyć: ośrodkowy układ nerwowy, narządy mowy, narząd słuchu oraz pomocniczy narząd wzroku. W drugiej części pracy znajduje się przegląd powstałych klasyfikacji zaburzeń mowy. Następnie scharakteryzowane są objawy i przyczyny poszczególnych, najczęściej występujących zaburzeń mowy z podziałem na endogenne i egzogenne. Można wymienić wśród nich: dyslalię, afazję, dysartrię, środowiskowe ograniczenie lub zniekształcenie rozwoju mowy, mutyzm, jąkanie oraz opóźnienie rozwoju mowy. Trzecia część pracy stanowi analizę wpływu konkretnych czynników wynikających ze środowiska wychowawczego dziecka na rozwój mowy. Uwzględniony jest tutaj podział na czynniki stymulujące, jak: mówienie do dziecka, pozytywny klimat emocjonalny, sposób karmienia, czytanie czy proste ćwiczenia logopedyczne oraz na czynniki hamujące rozwój. Do tych drugich zaliczyć można: stosowanie mowy dziecięcej, nadmierny rygoryzm, brak odpowiednich wzorców wymowy, teratogeny oddziałujące na matkę i płód w czasie ciąży, ograniczanie kontaktów, zbyt długi okres zezwalania dziecku na ssanie smoczka lub kciuka, a także wpływ telewizji i komputera. W odniesieniu do analizy powyższych zjawisk w trzeciej części znajduje się również opis istoty profilaktyki logopedycznej. Kolejna część mojej pracy jest teoretyczną podstawą warsztatu zaprojektowanego dla rodziców. Opisane są w niej definicje i rodzaje szkoleń oraz przeanalizowana została koncepcja uczenia się przez doświadczenie autorstwa Davida Kolba. Dalej znajduje się charakterystyka poszczególnych metod pracy zastosowanych w projekcie, takich jak: wykład, dyskusja, burza mózgów, analiza przypadku, ćwiczenia integracyjne, odgrywanie ról, ćwiczenia egzystencjalne i energetyzujące. Ostatnią część pracy stanowi projekt warsztatu, który można przeprowadzić z rodzicami zainteresowanymi tematyką mowy dzieci i możliwościami oddziaływania na nią. Przedstawiony jest w nim prawidłowy przebieg rozwoju mowy, objawy i przyczyny najczęstszych zaburzeń oraz znaczenie profilaktyki logopedycznej. Użyte ćwiczenia pomogą rodzicom nabyć odpowiednią wiedzę, umiejętności oraz postawę wobec rozwoju i zaburzeń mowy dzieci. Warsztat wspiera również refleksyjne postrzeganie swoich oddziaływań wychowawczych oraz przedstawia propozycje ćwiczeń, które mogą być przeprowadzane z dziećmi w celu stymulowania rozwoju mowy.

Problem alkoholizmu to niezwykle trudny, ale również dotkliwy temat, który poruszony zostaje w mojej pracy licencjackiej. Tematem pracy jest - ,,Funkcjonowanie dziecka w rodzinie z problemem alkoholowym - konsekwencje i pomoc na przykładzie autorskiego projektu szkolenia: Dzieci z rodzin alkoholiczych - skuteczna pomoc psychopedagogiczna”. Niełatwy, nie tylko ze względu na jego wielowymiarowość, ale również z uwagi na spectrum działania jakie swym zasięgiem obejmuje uzależnienie. Mianowicie, odnosi się to, do wszystkich uczestników, biorących udział w walce z nałogiem. Wygrana walka, jak się okazuje zobowiązuje do zaangażowania także współuzależnionych. Rozwiązanie problemu głównego w dużej mierze zależy do samego uzależnionego, jednak przemierzanie drogi ku wyleczeniu, powinno odbywać się przy udziale całej rodziny. Rodziny, która stanowi fundamentalną część życia ludzkiego. Niniejsza praca, porusza problem alkoholowy w ujęciu osób, które zmagały się ze współuzależnieniem. Zainteresowanie losem dzieci, pochodzących z rodzin alkoholiczych, spowodował napisanie pracy licencjackiej, której celem jest dogłębne poznanie istoty syndromu ludzi dorosłych, którzy wychowali się w takim środowisku. Przyjrzenie się historii samej jednostki, wymaga zaznajomienia się z istotą, mechanizmami, uwarunkowaniami nałogu alkoholowego, co poruszone zostało w pierwszym rozdziale pracy. Tutaj rozpoczyna się analiza zjawiska uzależnienia, uwzględniająca czynniki oraz wszelkie zmiennie na przestrzeni lat. Kolejnym ważnym elementem jest zwrócenie uwagi ku spożywaniu alkoholu w okresie dorastania. To niezwykle istotna część pracy, ponieważ młoda osoba, to jednostka, u której dopiero rozpoczyna się proces względnej integracji ze środowiskiem zewnętrznym. W tej sytuacji dojrzewająca jednostka jest niebywale podatna na wszelkie negatywne bodźce. Tym bardziej, jeżeli dochodzi do kontaktu z alkoholem, który spowodować może zaburzenie wszelkich istotnych procesów, zarówno psychicznych jak i fizycznych. Następnie, w drugim rozdziale poruszony jest problem uzależnienia alkoholowego w kontekście rodziny. Tutaj rozpoczyna się opis rozwoju uzależnienia w odniesieniu do poszczególnych członków rodziny. Ze szczególnym uwzględnieniem dorastającego dziecka, w którym kształtuje się cała osobowość, temperament pod wpływem działania czynnika patogennego. Czynnik ten tkwi w środowisku rodzinnym jednostki, gdzie funkcjonuje ona w pewnym systemie, który regulowany jest przez uzależnienie, któregoś z jej członka. System, o którym tutaj mowa, powoduje przymus stworzenia sobie strategii przetrwania w strukturze życia rodzinnego. Człowiek tutaj, by egzystować, przyjmuje określone rolę, które związane są z funkcjonowaniem w pozycji współuzależnionego. Następny rozdział to niezwykle ważna dla mnie część pracy, ponieważ tutaj zawarta jest wiedza dotycząca uzależnienia alkoholowego z perspektywy funkcjonowania adolescenta, wychowanego w rodzinie alkoholiczej. Człowiek, ukształtowany w środowisku chorob

Tematem niniejszej pracy są zaburzenia odżywiania takie jak anoreksja, bulimia i otyłość na przykładzie autorskiego szkolenia dla rodziców. Omawiana materia jest niezwykle ciekawa, ponieważ zaburzenia odżywiania są aktualnym problemem dzisiejszych czasów. Należy zauważyć, że problematyka ta nie dotyczy jedynie ludzi cierpiących na zaburzenia łaknienia, ale również ich osób bliskich. Z tego powodu w pracy dużo uwagi poświęcono autorskiemu szkoleniu dla rodziców i opiekunów, których dzieci i podopieczni borykają się z analizowanym problemem. W pierwszej części pracy skupiono się na wprowadzeniu w temat poprzez opis historycznego aspektu zaburzeń odżywiania, definicje tego pojęcia oraz wskazanie jego dwóch najpopularniejszych klasyfikacji. W części drugiej dokonano charakterystyki rozpatrywanych zaburzeń i ich profilaktyki. Trzecia część poświęcona została przygotowaniu i prowadzeniu szkoleń. Istotnym dla tego zagadnienia aspektem jest metodyka dlatego też zwrócono na nią dużą uwagę. W czwartym rozdziale przedstawiono autorski projekt szkolenia dla rodziców i opiekunów. Został on oparty o metodę Cyklu Kolba, która polega na uczeniu się przez doświadczenie. Głównym celem opracowanego szkolenia jest zdobycie wiedzy i umiejętności niezbędnych do udzielenia wsparcia dla dziecka lub podopiecznego, które zmaga się z zaburzeniami odżywiania. Tematem przewodnim jest więc próba znalezienia odpowiedzi na pytanie jak pomóc dziecku? W niniejszej pracy skupiono się na powyższych aspektach aczkolwiek należy pamiętać, że poruszana problematyka jest niezwykle rozległa.

Tytuł mojej pracy dyplomowej to „Dyslalia, jako przykład zaburzeń artykulacji w okresie wczesnodziecięcym-konsekwencje dla mowy na przykładzie autorskiego projektu warsztatu „ Jak pomóc dziecku z dyslalią?”. Według mnie jest to bardzo ciekawy temat i zasługuje on na uwagę ze względu na rosnąco liczbę dzieci zmagających się z tym problem. Ważne jest aby znać przyczyny dyslalii i wiedzieć w jaki sposób sobie z nią radzić. W swojej pracy bardzo dokładnie opisałam zagadnienie jakim jest dyslalia .Jednak na początku aby lepiej zrozumieć to zaburzenie postanowiłam opisać prawidłowy rozwój mowy. Skupiłam się tam na determinantach które warunkują nasz rozwój mowy oraz na opisaniu poszczególnych etapów mowy przez które przechodzi dziecko. Istotne było również dla mnie zwrócenie uwagi na biologiczne podstawy mowy które mają bardzo duży wpływ na mowę. W dalszej części swojej pracy, szczegółowo opisałam pojęcie dyslalii. Przeanalizowałam definicje różnych autorów oraz zwróciłam uwagę na klasyfikacje tej wady wymowy. Pozwoliło mi to zrozumieć czym jest dyslalia oraz od czego zależy jej podział. Szczególnie ważnym punktem w mojej pracy było dla mnie opisanie patomechanizmów dyslalii. Wykrycie odpowiedniej przyczyny, pozwala bowiem na lepszą diagnozę a co za tym idzie, skuteczniejszą terapię. Symptomatologia dyslalii to kolejny temat któremu poświeciłam dużo uwagi. Skupiłam się tutaj na wymienieniu jak i scharakteryzowaniu rodzajów dyslalii ze względu na objawy. Dyslalia bowiem jest kategorią wad wymowy w której ukryte jest wiele wad wymowy przejawiające się innymi przyczynami jak i objawami. Bardzo istotnym elementem mojej pracy dyplomowej był mój autorski warsztat pt. „Jak pomóc dziecku z dyslalią”, w którym wykorzystałam teorie opracowaną przeze mnie we wcześniejszych rozdziałach tej pracy. Warsztat został napisany z myślą o rodzicach dzieci zmagających się z problemem dyslalii. Dzięki niemu, dowiedzą się więcej na temat tej wady wymowy, poznają jej przyczyny oraz objawy a co najważniejsze będą wiedzieli w jaki sposób i gdzie szukać pomocy. Jestem bardzo zadowolona, że właśnie dyslalia była tematem mojej pracy dyplomowej ponieważ jest to bardzo interesujące zagadnienie i warte uwagi.

Samotne macierzyństwo to zjawisko coraz bardziej powszechne w Polsce. Postrzegane jest jednak bardzo negatywnie na rozwój dziecka. Podjęcie takiego stylu życia nie zawsze wiąże się jednak z niepowodzeniami, lecz coraz częściej jest to świadomy wybór kobiet. W dzisiejszych czasach samotne macierzyństwo nie jest to sytuacja bez wyjścia. Wychowywanie samodzielnie dziecka przez jednego z rodziców jest w dzisiejszych czasach bardzo powszechnym zjawiskiem. Nie jest postrzegane jak dawniej za wykroczenie , lecz jest to wyraz niezależności kobiet . Celem niniejszej pracy jest przybliżenie zjawiska samotnego macierzyństwa, ale także ogólna rola matki w życiu dziecka, która bez wątpienia jest dla niego najważniejszą osobą, zwłaszcza kiedy jest to rodzina niepełna, pozbawiona ojca.

W społeczeństwie nie ma pełnej świadomości, jak bardzo szkodliwy jest alkohol dla rozwijającego się płodu. Spora ilość kobiet nie widzi problemu w spożywaniu podczas ciąży potraw z dodatkiem wina bądź leczeniu się ziołowymi nalewkami. Diagnoza FAS u nowonarodzonego dziecka to dla nich bardzo duże zaskoczenie. Alkoholowy zespół płodowy jest zestawieniem wad wrodzonych, neurologicznych oraz somatycznych powstałych w wyniku narażania jeszcze nienarodzonego dziecka na szkodliwe działanie alkoholu. Dzieci dotknięte zespołem FAS mogą wyróżniać się specyficznym wyglądem, a także rozwijać się z opóźnieniem (fizycznie oraz umysłowo) i mieć objawy, które wynikają z uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Nieprawidłowości rozwoju mogą być powodem przedłużonego pobytu w szpitalu w okresie noworodkowym, a w niemowlęctwie wymagają zapewniania dziecku specjalistycznej medycznej opieki. Tej opieki dziecko bardzo często nie otrzymuje, ponieważ rodzice są uzależnieni od alkoholu albo nie akceptują postawionej diagnozy FAS. W niniejszej pracy, w rozdziale pierwszym przedstawiono definicje oraz klasyfikację zespołu FAS, a także teratogenne działanie alkoholu. W rozdziale drugim opisano przyczyny oraz objawy zespołu FAS. W rozdziale trzecim zawarto opis sposobów pomocy i metod pracy w szkole z dzieckiem dotkniętym zespołem FAS oraz zachowanie tych dzieci w domu. Rozdział czwarty zawiera opis metodologii badań, a rozdział piąty opisuje projekt warsztatu metodą Kolba. FAS jest jednostką chorobową, która obejmuje nieprawidłowości neurobehawioralne i zmiany w budowie ciała, jak również w organach wewnętrznych. Zaburzenia te pojawiają się u dzieci na skutek spożywania przez ciężarną matkę alkoholu. Jedyna przyczyna zatem występowania owego zaburzenia to spożywanie alkoholu przez ciężarną kobietę. Zespół FAS może zdiagnozować każdy lekarz dzięki zebranej całej dokumentacji medycznej, która zawiera konkretne kryteria. Charakterystyczne cechy dla dzieci, które w okresie prenatalnym były narażone na działanie alkoholu, można podzielić zgonie z objawami fizycznymi i objawami psychicznymi oraz umysłowymi, które są wynikiem uszkodzenia mózgu. W rozwoju dzieci z FAS/FAE zachodzi spora odmienność między dojrzałością fizyczną, emocjonalną oraz społeczną. Bycie opiekunem dziecka z FAS/FAE jest bardzo dużym wyzwaniem i łączy się z odpowiedzialnością. Dzieci z FAS potrafią okazać wdzięczność i radośnie manifestować swe osiągnięcia, w których pomagają im osoby, które są odpowiedzialne za rozwój na miarę możliwości swoich podopiecznych. Z tego powodu ważne jest, aby rodzice mieli możliwość skorzystania z pomocy specjalistów, m. in. na szkoleniach.

O tym, jak pozytywną i ważną rolę w życiu człowieka zajmuje zwierze można dopatrywać się już z czasów starożytnych. Szczególne miejsce zyskuje w tym przypadku pies. Nie bez powodu istnieje powiedzenie, które mówi, że to pies jest największym przyjacielem człowieka. To on kocha i akceptuje człowieka bez względu na wygląd, rasę, płeć, pozycje społeczną, status materialny, wiedzę oraz wiele innych aspektów, które odróżniają nas od siebie. Przez długi czas psa uważano za kompana życia, przypisywano mu wiele pozytywnych cech, jednakże dzięki przypadkowemu odkryciu Borisa Levinsona zauważono aspekt terapeutyczny. To w konsekwencji doprowadziło do powstania nowej terapii, nazwanej później specyficznie – dogoterapią. Tematyka ta szczególnie mnie zainteresowała, ponieważ sama jestem wielką miłośniczką psów, zawsze czułam niezwykłą więź z moimi domowymi zwierzętami. Stąd też połączenie niesienia pomocy dzieciom i dorosłym metodą dogoterapii wydawała mi się niesamowicie ciekawą i wartą opisania w mojej pracy dyplomowej. Cel jaki sobie postawiłam, pisząc pracę licencjacką, dotyczy głównie ukazania dogoterapii jako poważnej, efektywnej i bezpiecznej terapii, z której może skorzystać każdy. Chciałam skupić się na holistycznym ujęciu tej metody, zaczynając od przygotowań szczenięcia do pracy z ludźmi, aż do przedstawienia zajęć prowadzonych przez terapeutę oraz wykwalifikowanego już psa. Moja praca składa się z czterech rozdziałów oraz warsztatu. W pierwszym rozdziale postaram się wyjaśnić podstawowe zagadnienia dogoterapii oraz pojęć z nią związanych. Przedstawię też historyczny zarys relacji psa z człowiekiem oraz jak terapia rozwija i funkcjonuje w Polsce. W rozdziale drugim omówię właściwe przygotowania psa do dogoterapii, opiszę szkolenia oraz zaprezentuję wybraną metodę egzaminowania szczenięcia. W trzecim rozdziale skupię się na terapii psychopedagogicznej z udziałem psa. Wytłumaczę cele, etapy, wykorzystywane metody, a także zasady obowiązujące w trakcie zajęć terapeutę oraz wykwalifikowanego zwierzęcia. Również przybliżę wobec kogo dogoterapia może być stosowana, a w jakich przypadkach nie powinna być brana pod uwagę. Ostatni rozdział jest teoretyczną częścią mojej pracy warsztatowej, gdzie przedstawię jej cele, strukturę oraz zastosowane metody opierając się na cyklu Kolba oraz książce szczególnie poświęconej przygotowanym zajęciom z zakresu dogoterapii.

Dziecko jest najwspanialszym skarbem, który dwójka ludzi może dostać od życia, dlatego też myślę, że warto zająć się analizą dziecka, wychowującego się w rodzinie niepełnej. Coraz częściej spotykamy się ze zjawiskiem niepełności rodziny. Nie wydaje mi się jednak, aby społeczeństwo posiadało wystarczającą wiedzę w tym temacie. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale prezentuję podstawowe definicje związane z niepełnością rodziny. Omawiam jej funkcje oraz ujęcie, jako grupy społecznej. Przedstawiam również, czym różni się rodzina niepełna od pełnej. W drugim rozdziale prezentuję różne typy rodzin niepełnych. Następnie przechodzę do kluczowej dla mojej pracy osoby – dziecka wychowującego się z jednym z rodziców. Poruszam również problemy zarówno ojców jak i matek, na które napotykają podczas samotnego macierzyństwa i ojcostwa. Trzeci rozdział poświeciłam na wiedzę teoretyczną dotyczącą prowadzenia szkoleń. Wspomniałam również i opisałam cykl Kolba. Czwarty rozdział obejmuje zaprojektowane przeze mnie szkolenie dla rodziców. Tematem szkolenia jest pustka, której dziecko doświadcza podczas rozwodu. Praca kończy się podsumowaniem oraz wyciągnięciem wniosków przez moją osobę.