Tematem mojej pracy są: dzieci z trudnościami mowy w grupie wczesnoszkolnej. Praca przedstawia badania przeprowadzone na uczniach, borykających się z różnymi zaburzeniami mowy w klasie I. Głównym celem jej powstania jest zbadanie postaw uczniów wobec danej grupy. A także zapoznanie się z funkcjonowaniem dzieci z zaburzeniami mowy w środowisku rówieśniczym oraz z jakimi problemami mogą spotkać się badane jednostki. Praca poparta jest literaturą oraz przeprowadzonymi badaniami. Pierwszy rozdział pracy poświęcony jest wyjaśnieniu znaczenia komunikacji w rozwoju dziecka. Zawiera: opis istoty komunikacji jako sposobu uspołecznienia oraz przedstawia jej kulturowe uwarunkowania w rozwoju dziecka. Drugi rozdział porusza problematykę trudności w komunikacji dzieci wieku wczesnoszkolnego. Zawarte są w nim definicje, dotyczące zaburzeń i wad wymowy. Wymienione zostają także przyczyny ich powstawania. Kolejno poruszona zostaje problematyka komunikacji u dzieci z niepełnosprawnościami. Trzeci rozdział dotyczy części metodologicznej, w której znajdują się wyjaśniające definicje i podstawowe wyznaczniki, dzięki którym powstała praca. Przedstawia jakimi metodami, technikami oraz narzędziami posłużyłam się w celu dogłębnego zbadania wyróżnionej grupy. Ostatni rozdział zawiera wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań. W nim zawarte są informacje na temat funkcjonowania dzieci z trudnościami mowy w środowisku szkolnym, m.in.: jak wyglądają ich relacje w grupie, praca na zajęciach oraz czy narażone są na dokuczanie ze strony rówieśników i jakie przyjmują miejsce w strukturze klasy. Ponadto scharakteryzowani zostali uczniowie z przejawianymi trudnościami komunikacyjnymi oraz teren badań, w którym przeprowadzone zostały badania. Dzieci przejawiające trudności w komunikacji nie muszą być narażone na dokuczanie i odrzucenie przez swoich rówieśników. Wielką rolę w danym aspekcie odgrywają cechy osobowościowe danej jednostki oraz postawa jaką reprezentuje swoją osobą. Dzieci, które szybko nawiązują relację z innymi uczniami przyjmują bardzo wysoką pozycję w klasie i są bardzo lubiane przez swoich rówieśników. Jednak dzieci, które mają problemy z kontaktami społecznymi oraz przystosowaniem się do panujących reguł, są izolowane przez rówieśników. Podsumowując, dzieci z trudnościami w mowie nie są traktowane w sposób gorszy od reszty rówieśników. Przyjmowana pozycja w klasie zależna jest od innych czynników. W tym przypadku stwierdzenie, że zaburzenia w mowie utrudniają dzieciom nawiązywanie trwałych relacji byłoby nie słuszne.

W związku ze zwiększającą się liczbą urodzeń dzieci, u których diagnozuje się różne choroby lub niepełnosprawności temat wczesnego wspomagania rozwoju dzieci jest niezwykle istotny. W pierwszym rozdziale zawarte zostały definicje i pojęcia związane z wczesnym wspomaganiem rozwoju. Wyodrębnione zostały terapie, stymulacje rozwoju, a także przedstawione zostały problemy rozwojowe oraz funkcjonowanie wczesnego wspomagania w otoczeniu dziecka. W drugim rozdziale uwzględnione zostały pojęcia związane z niepełnosprawnością intelektualną i jego przyczyny. Przedstawiono również obraz rodziny dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym. Wyodrębnione zostały w nim: przedmiot, cel i problemy badawcze. Czwarty rozdział dotyczy analizy i interpretacji wyników badań.

W pracy podjęto problematykę niepełnosprawności intelektualnej. Celem badań był opis i analiza sytuacji dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w szkole podstawowej ogólnodostępnej. Praca składa się z czterech rozdziałów.W pierwszej teoretycznej części zamieszczono definicje, klasyfikację poruszonego zagadnienia. Zwrócono również uwagę na funkcjonowanie dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w środowisku rodzinnym i rówieśniczym. W drugiej części pracy zaprezentowano problem z perspektywy szkolnej. Opisano metody i formy udzielanej pomocy uczniowi z tym zaburzeniem. Przedstawiono charakterystykę sylwetki nauczyciela oraz ucznia.Wyodrębniono strategie edukacyjne stosowane w systemie szkolnym wobec uczniów z niepełnosprawnością. W następnym rozdziale zajęto się metodologią badań własnych.Określono tam cel i przedmiot badań oraz problem badawczy. Opisano również zastosowaną w badaniach strategię oraz metody i techniki badawcze. W czwartym rozdziale przedstawiono analizę przeprowadzonych badań. Całość pracy podsumowano zakończeniem, w którym odpowiedziano na pytanie, czy dziecko z niepełnosprawnością intelektualną w szkole podstawowej ogólnodostępnej stanowi problem lub wyzwanie.

Praca dyplomowa dotyczy form wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną.Praca składa się z wstępu i trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym pracy zawarta jest problematyka niepełnosprawności intelektualnej i specyfika funkcjonowania osób dotkniętych niepełnosprawnością. Zostały przytoczone definicje niepełnosprawności oraz wyjaśniona terminologia z nią związana. Scharakteryzowane zostały stopnie niepełnosprawności intelektualnej. Obejmuje również zagadnienia dotyczące autonomii tych osób. Ujęto również kwestie barier, które utrudniają im normalne funkcjonowanie. Istotne było opisanie samodzielności tych osób i postaw społeczeństwa wobec nich. Ostatnim aspektem było przedstawienie form wsparcia i pomocy samodzielności życiowej tych osób. Opisano również modele życia osób z niepełnosprawnością intelektualną. Drugi rozdział obejmuje podstawy metodologiczne badań prezentowanych w pracy. Zawarto w nim uzasadnienie wyboru tematu. Sprecyzowano cele i problemy badawcze. Przedstawiona charakterystykę metod, technik i narzędzi badawczych oraz terenu badań i osób badanych. Rozdział trzeci stanowi analizę uzyskanych wyników badań własnych dotyczących form wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną. Zawiera wypowiedzi osób z niepełnosprawnością intelektualną i ich zdanie odnośnie poszczególnych problemów badawczych. Praca zawiera też wnioski i uwagi końcowe, bibliografię oraz aneks. Przedmiotem badań były formy wsparcia samodzielności życiowej osób z niepełnosprawnością intelektualną. Celem pracy było poznanie tych form wsparcia. Problematyka badawcza została zawarta w pytania badawcze szczegółowe: Jaka jest sytuacja rodzinna osób z niepełnosprawnością intelektualną?, Na jakie trudności napotyka osoba z niepełnosprawnością intelektualną w dążeniu do samodzielności życiowej?, Z jakich instytucjonalnych form pomocy korzystają w usamodzielnianiu się osoby z niepełnosprawnością intelektualną?, W jakich obszarach aktywności wykazują samodzielność osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Do przeprowadzenia badań posłużono się metodą studium przypadku. Narzędziem, służącym o zgromadzenia materiału badawczego był wywiad jakościowy. Grupę badawczą stanowiło 10-ro uczestników Centrum Terapeutyczno- Rehabilitacyjnym we Wrocławiu.Były to osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim oraz w topniu umiarkowanym. Uzyskane wyniki badań pozwoliły na formułowanie wniosków końcowych. 1.Jaka jest sytuacja rodzinna osoby z niepełnosprawnością intelektualną? Sytuacja rodzinna osób z niepełnosprawnością intelektualną jest bardzo indywidualna. Duże znaczenie podczas dążenia do samodzielności życiowej ma postawa wychowawcza rodziców. Rodzice wykazujący się postawą zbyt opiekuńczą nie dopuszczają swoich dorosłych już dzieci, do podejmowania samodzielnych aktywności. Z kolei rodzice wykazujący się pozytywną postawą wobec dorosłości swojego dziecka wspierają je w dążeniu do bycia samodzielnym i niezależnym

Struktura pracy obejmuje trzy rozdziały. W części pierwszej jest zwrócenie uwagi na ujęcie kultury z perspektywy pedagogicznej oraz czym jest uczestnictwo kulturalne. W pierwszym podrozdziale zawarte są różne definicje kultury, aby zbliżyć jej ujęcie z różnych perspektyw, głównie nauk społecznych jak pedagogika, socjologia, antropologia, czyli określenie czym jest uczestnictwo w kulturze. W kolejnym podrozdziale jest przybliżone czym jest owe uczestnictwo w kulturze we współczesnym świecie, oraz jak jest rozumiane. Głównym obszarem przebijającym się w wymienionym podrozdziale są media i pojęcia pokrewne, zatem wszystko co można nazwać dylematami wokół tej kwestii. Pojawiają się również bardziej ,,przyziemne’’ bariery związane z uczestnictwem w kulturze. W kolejnym podrozdziale jest mowa o stylu życia jednostki, czyli przede wszystkim czym jest jak wpływa na aktywność kulturalną, oraz również pojawia się kwestia tożsamości. Natomiast drugą część pierwszego rozdziału poświęcona została tematyce młodzieży. Pierwszy podrozdział to charakterystyka młodzieży według kilku wybranych teorii odnoszących się konkretnych nauk jak psychologia, socjologia czy antropologia. W drugim podrozdziale przybliżona jest tematyka kultury młodzieżowej, a więc czym się charakteryzuję, z czym jest powiązana- subkultura młodzieżowa, kontrkultura, kontestacja oraz kultura popularna i powiązane z nią aspekty i również kultura artystyczna. Ostatni podrozdział tej części przybliża obszar problemów jakie dotykają współczesnej młodzieży. Natomiast trzecia końcowa część pierwszego rozdziału to opis małego miasta, pierwsza część skupia się na ogólnej charakterystyce tego typu miejscowości, druga na problemach, które dotykają ludność mieszkającą w niewielkich miastach, oraz w ostatniej wymienione są główne role społeczności lokalnej, czyli do czego się przyczyniają i w czym pomagają społeczności. Rozdział pierwszy kończy część poświęcona miastu Wołów. Drugi rozdział to zagadnienia związane z podstawami metodologicznymi pracy, a więc cel i problemy badawcze, następnie przybliżony został aspekt na temat paradygmatów w badaniach pedagogicznych: pozytywistyczny, interpretatywny, krytyczny oraz postmodernistyczny. Potem opisywane są kwestie strategii ilościowej i jakościowej, następnie zwrócenie uwagi na metodę badawczą- dlaczego jej wybór jest tak istotny oraz pod koniec rozdziału charakterystyka wybranych technik badawczych, w tym wywiadu, który został wykorzystany w niniejszej pracy. Ostatni rozdział to analiza wyników badań własnych. Analizie poddane zostały wywiady, które prowadzone były z młodzieżą szkół średnich z Wołowa. Zwrócono uwagę na sytuacje młodzieży niewielkiego miasta i ich uczestnictwa w kulturze,oraz jakie jest w tym odniesienie do części teoretycznej.

Tytułem mojej pacy jest „ Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska jako teren wspólnej rekreacji rodzinnej” . W mojej pracy badałam jak spędzają czas rodziny w Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska , jak zachowują się na jego terenie oraz z jakim zamiarem przyjeżdżają. Zakładałam , że zachowania rodzin będą się różniły oraz , że będą to badania ciekawe. W swojej pracy badałam rodziny , które przychodziły do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska wraz z dziećmi w wieku od 5 do 14 lat. Badałam rodziny na terenie Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska za pomocą obserwacji oraz wywiadu. Celem moich badań było opisanie istniejącej rzeczywistości i poznanie sposobu spędzania czasu wolnego przez rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . W mojej pracy postawiłam trzy problemy główne : W jakim zakresie rodzice organizują wypoczynek swoim dzieciom? Czy i w jaki sposób Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska stwarza możliwość realizacji różnych funkcje czasu wolnego? Czy dostrzegalne są więzi rodzinne na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska ? W pracy przedstawiłam jakie formy wypoczynku preferują rodziny , które przyjeżdżają do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . Rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska przejawiają wiele indywidualnych zachowań ale wśród rodzin badanych są one powtarzalne. Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska daje możliwość realizacji różnych funkcji czasu wolnego. Jest możliwość odpoczynku , zabawy , edukacji, rekreacji .

Coraz częstszym zjawiskiem we współczesnej rodzinie się wcześniejsza rezygnacja z urlopu macierzyńskiego czy wychowawczego młodej mamy. Współczesna kobieta musi dostosować się do wymagań rynku pracy i gdy pracodawca tego wymaga zrezygnować z urlopu kosztem dziecka. Coraz częściej też słyszy się o kobietach, które świadomie nie zostały z dzieckiem do końca urlopu ze względu na chęć rozwoju osobistego i rozwoju zawodowego. Nadal rzadko w takich sytuacjach opiekę nad dzieckiem przejmują ojcowie dzieci. Skutkiem tych działań jest pozostawienie dziecka pod opieką innych osób. Jednym z poważniejszych problemów rodziców staje się wybór najlepszej formy opieki nad ich pociechą. Dlatego też pojawił się pomysł na zbadanie zaufania rodziców do różnych form opieki. Przedmiotem badań było zaufanie rodzicielskie w stosunku do dostępnych form opieki nam małym dzieckiem, a więc do żłobka, niani czy dziadków w roli opiekunów. w związku z tym, celem badań było poznanie opinii rodziców na temat ich zaufania do dostępnych form opieki nad małym dzieckiem. Aby jednak dobrze przeprowadzić rozmowy z badanymi rodzicami, należało odpowiednio zapoznać się z tematyką zarówno opieki, jak i zaufania. Jak już wspomniałam, w dzisiejszych czasach coraz więcej kobiet decyduje się na szybki powrót do pracy po urodzeniu dziecka. Decyzja ta czasem jest spowodowana wpływem pracodawcy, który sugeruje, że powinna ona wrócić, bo na jej miejsce są inne chętne osoby, wtedy pod wpływem presji wiele kobiet wraca do pracy. Czasem to słabsza sytuacja finansowa zmusza młode matki do powrotu do pracy, gdyż mogą pracować na dodatkowo płatne nadgodziny, dostają premie motywacyjne itp., co jest istotne dla ich budżetu domowego. Są sytuacje, gdzie matki przed urodzeniem dziecka były bezrobotne, a kilka miesięcy po urodzeniu dostają ofertę pracy. Zdarza się, również coraz częściej, że kobieta wcale nie chce spędzić z dzieckiem na urlopie macierzyńskim, a później wychowawczym dwóch czy trzech lat życia, a wręcz pragnie jak najszybciej wrócić do pracy, aby dalej realizować się zawodowo, zdobywać kolejne szczeble kariery zawodowej. Niezależnie od tego, z jakiego powodu młoda matka decyduje się na powrót lub podjęcie pracy, musi zmierzyć się z wyborem formy opieki nad jej małym dzieckiem. Gama możliwości jest obecnie dość szeroka. Po wejściu w życie Ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3, rodzice mogą skorzystać z kilku możliwości. Dotychczas legalnie funkcjonowały jedynie żłobki, a nianie pracowały bez umowy. Dziś rodzice mogą zapisać dziecko do żłobka lub jego mniejszego odpowiednika czyli klubu dziecięcego. Następnie mogą poprosić o pomoc dziadków dziecka w opiece nad ich wnukiem (mogą ich zatrudnić choćby w celu odprowadzania składek emerytalnych do czasu nabycia praw emerytalnych). Jest również możliwość zatrudnienia niani czy opiekunki do dziecka, która mogłaby przychodzić do ich domu czy zabierać dziecko do swojego lokum, a zakres jej obowiązków i wynagrodzenie ok

„Specyficzne trudności w uczeniu się” posiadają bardzo ogromny zasięg w naszym społeczeństwie. Nad dysleksją prowadzi się wiele badań, mimo to do końca nie możemy sobie wytłumaczyć skąd tak naprawdę biorą się te problemy rozwojowe i edukacyjne. Podczas badań, przeprowadzonych wywiadach narracyjnych, moi rozmówcy udzielili mi wiele interesujących informacji dotyczących ich funkcjonowania z dysleksją w obszarze edukacji nieformalnej i pracy zawodowej. Dyslektycy w różnym stopniu radzą sobie ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, w życiu codziennym. Kłopoty dyslektyczne nie znikają niestety razem z zakończeniem nauki w szkole, lecz towarzyszą one przez całe życie i w różnych jego aspektach. Osoby z dysleksją wypracowują i korzystają z wielu strategii zachowań, aby prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie. Dysleksja u dorosłych jest tematem mniej znanym i opisywanym w literaturze przedmiotu, dlatego bardzo mnie zainteresował i postanowiłam przeprowadzić badania w tym kierunku. W moich badaniach posłużyłam się kwestionariuszem wywiadu, który składa się z trzech części. Pierwsza część odnosi się do ogólnego zagadnienia dysleksji, o życiu, zainteresowaniach danej osoby, odbytej edukacji, posiadanym orzeczeniu lub opinii z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, o różnych sytuacjach w codziennym funkcjonowaniu, gdzie specyficzne trudności odgrywały istotną rolę i przynosiły różne skutki. Podczas układania pytań do wywiadu skupiłam się również nie tylko na „słabych stronach”, lecz też na „mocnych stronach” osób dyslektycznych. Moją uwagę w pierwszej części wywiadu przyciągnął temat akceptacji przez społeczeństwo oraz traktowanie osób ze specyficznymi trudnościami w czytaniu i pisaniu w instytucjach publicznych, oraz wiedza i świadomość dyslektyków na aspekt sytuacji prawnej w Polsce, pomoc ze strony na przykład poradni, czy pracodawców. W drugiej części mojego wywiadu użyłam testu przesiewowego, dzięki któremu można zbadać dysleksję u osób dyslektycznych - Kwestionariusza Objawów Dysleksji u Dorosłych Michaela Vinegrada, który składa się z 20 pytań (odpowiedzi TAK/NIE). Ostatnia część - trzecia dotyczyła szczegółowych pytań związanych z odbytą edukacją w szkole podstawowej, gimnazjum, w szkole średniej, funkcjonowaniu w szkole przed i po diagnozie oraz doświadczeń dotyczących pracy zawodowej i „odnalezienie się” na rynku pracy osób ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Przeprowadziłam 20 wywiadów narracyjnych z różnymi osobami, w tym 12 ze zdiagnozowanymi trudnościami w nauce pisania i czytania oraz 8 osobami, które podejrzewają u siebie dysleksję, lecz nigdy nie zostały dokładnie zdiagnozowane na żadnym etapie szkolnym. Wszystkie te osoby są świadome swoich problemów i podzieliły się ze mną swoją historią związaną z dysleksją.

Praca Magisterska o tytule "Relacje interpersonalne osadzonych w percepcji funkcjonariuszy zakładu karnego" obrazuje specyfikę instytucji izolacyjnej, w której osadzeni współdzielą swój los z innymi skazanymi. Opisano działania w jednostce penitencjarnej, które uwzględniają w szczególności warunki bytowe, socjalne, edukacyjne istniejące w społeczności więziennej. Przedstawiono kształtujące się w zakładzie wzajemne relacje pomiędzy skazanymi oraz pomiędzy skazanymi a osobami prowadzącymi działania penitencjarne. Celem badań były relacje interpersonalne osadzonych w percepcji funkcjonariuszy zakładu karnego. W prowadzonych badaniach skupiono się na postrzeganiu relacji między osobami osadzonymi przez pryzmat pracowników Aresztu Śledczego. Problematyka badawcza dotyczyła poniższych zagadnień: Jak funkcjonariusze postrzegają relacje między osadzonymi? Jakie osadzeni mają nastawienie do kontaktów z więźniami? Jakie osadzeni przejawiają zachowania wobec współwięźniów? Jakie czynniki warunkują poprawne relacje między osadzonymi? Jakie są źródła konfliktów między osadzonymi? Badania były realizowane poprzez sondaż diagnostyczny, zaś zastosowaną techniką była ankieta. Narzędzie, które wykorzystano podczas badań to kwestionariusz ankiety. Przedstawione w pracy badania odbywały się w Areszcie Śledczym w Ostrowie Wielkopolskim. Dokonano podziału respondentów ze względu na wiek oraz na stopień wykształcenia. Z przeprowadzonych badań wynika, że wiek, a co za tym idzie staż pracy oraz stopień wykształcenia niekiedy ma wpływ na różnice w postrzeganiu relacji między osadzonymi. W większości przypadków jednak funkcjonariusze Aresztu Śledczego reprezentują zbliżone stanowisko w określeniu relacji interpersonalnych między więźniami.

Zabawa i zabawki to nieodlaczny atrybut dziecka. To podstawowa i najwazniejsza jego aktywnosc. Poprzez zabawe i zabawki dziecko poznaje swiat, odkrywa otoczenie, uczy sie zycia. Dotyczy to, nie tylko malych dzieci, ale rowniez tych w srednim wieku szkolnym. Faktem jest, ze dzieci w klasach czwartych, piatych i szostych nie bawia sie tak czesto jak to robily kilka lat wczesniej. W zyciu dziecka zaczyna dominowac grupa rowiesnicza. To ona stanowi motor napedowy popytu dziecka. Nie tylko reklamy telewizyjne, ale fakt, ze cos staje sie modne wsrod rowiesnikow, wzbudza w dziecku chec posiadania. To wlasnie posiadanie zapewnia prestiz w grupie rowiesniczej. Dzieki gadzetom dziecko jest zauwazane. Najczesciej gwiazdy socjologiczne grupy, to osoby, ktore sa na topie, maja wszystkie nowinki Niemniej jednak dzieci te nadal lubia zabawki, sa podatne na reklamy, lubia nowinki sklepowe. Rynek przesycony artykulami przeznaczonymi dla dzieci oferuje wiele rzeczy. Tylko czy kazda zabawka pozytywnie wplynie na rozwoj mlodego czlowieka. Ktore zabawy dominuja w zyciu dzieci w srednim wieku szkolnym? Jak dzieci zachowuja sie podczas tych zabaw? Jak to wplywa na ich kopetencje poznawcze, na ich kontakty z rowiesnikami i otoczeniem? Na co warto zwracac uwage kupujac zabawki? Czy warto kupowac dziecku reklamowane zabawki? Autorka pracy byla kiedys dzieckiem, obecnie jest matka i nauczycielka. A wiec praca rozpatruje problem z wielu perpektyw. Obserwacja uczestniczaca niejawna pozwolila zarejestrowac przebieg zabawy oraz dialogi dzieci. W niektorych sytuacjach udalo sie udokumentowac przebieg lub/oraz efekt zabawy aparatem fotograficznym. W pracy chcialam przedstawic zabawki, ktore sa na topie. Chcialam pokazac ich wplyw na zachowanie i postrzegania swiata przez dziecko.Wskazuje zabawy niosace zagrozenie, uczace ukrytej agresji. Znalazlam rowniez takie, ktore nawiazuja do zabaw z naszego dziecinstwa, ale zostaly zmodyfikowane. Niestety jedyna rzecza, ktora dzieci dolozyly do zabawy jest agresja i jawne bicie po twarzy. Kult smierci jaki niosa za soba lalki monster high jest przerazajacy. Nowosc z Empiku, ksiazka Zniszcz ten dziennik, ktora zdaniem autorki uczy kreatywnosci, a w rzeczywistosci emanuje skrywana agresja. Praca dotyka tylko kilkunastu gier, zabaw i zabawek i wskazuje nowe trendy i kierunki, ktore wzbudzaja zainteresowanie dzieci. Tylko czy zdrowe zainteresowanie?

Praca magisterska "Bajkoterapia jako jedna z metod pracy z dziećmi 5-letnimi" składa się z sześciu części. Wstęp, w którym zwraciłam uwagę na problematykę całej pracy. Rozdział pierwszy poświęcony został sylwetce psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym. Jest on istotny ze względu na specyfikę pracy, w celu poznania możliwości dziecka w tym wieku. Drugi rozdział to teoretyczne przedstawienie definicji bajki, bajkoterapii oraz ich roli. W tej części poruszyłam także temat lęku, którego wyjaśnienie staje się kluczowe dla stosowania bajek terapeutycznych Rozdział trzeci to metodologia badań własnych, ze szczególnym uwzględnieniem pytań badawczych. W rozdziale czwartym wnikliwie przedstawiłam analizę badań własnych. Badania przeprowadzone zostały w grupie dzieci 5- letnich w Przedszkolu Publicznym Wysepka we Wrocławiu. Pracę kończy podsumowanie oraz wnioski wysunięte po zakończonych badaniach. W tym punkcie twierdząco odpowiedziałam na postawione pytania badawcze, tym samym ukazując ogromną rolę bajek terapeutycznych.

Tyle ile osób żyjących na świecie, tyle różnych doświadczeń związanych z domem rodzinnym. Nie ma domu, w którym wszystko byłoby idealne. Każdy, choćby był nie wiadomo jakim szczęściarzem pod tym względem, znajdzie coś, co nie będzie mu odpowiadało w funkcjonowaniu jego rodziny. Chwilowe, przejściowe niedogodności są niczym, w porównaniu do sytuacji wielu rodzin, gdzie powtarzające się niekorzystne zdarzenia, wynikające z kryzysowych sytuacji, wpływają na na ich prawidłowe funkcjonowanie. Odsetek rodzin dysfunkcjonalnych jest niestety znaczący, a czynniki je powodujące negatywnie odbijają się na członkach rodziny, zwłaszcza bezbronnych dzieciach, które często są zobowiązane do przejęcia ról rodzicielskich niewydolnych rodziców. Niniejsza praca dotyka właśnie problematyki starszego rodzeństwa w roli rodzicielskiej oraz konsekwencji przejęcia przez nie tej roli. Praca składa się z czterech rozdziałów, wniosków i bibliografii. W pierwszym rozdziale teoretycznym przedstawiono zagadnienia dotyczące dynamiki funkcjonowania rodziny współczesnej. Drugi rozdział zawiera opis psycho - społecznych konsekwencji funkcjonowania dziecka w rodzinie dysfunkcyjnej. Następy rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań własnych, natomiast ostatni zawiera szczegółową analizę badań własnych. Następnie przedstawiono wnioski płynące z przeprowadzonych badań własnych oraz wykaz literatury, z której korzystano podczas tworzenia pracy.

Bajkoterapia, bo właśnie tego zagadnienia dotyczy ta praca, stała się bardzo dobrą metodą pomocy dzieciom w radzeniu sobie z ich problemami. Bajki terapeutyczne mają właśnie takie działanie, pomagają dziecku poprzez przedstawienie wymyślonego świata, w którym pojawiają się takie same problemy i lęki. Po trudnych chwilach przychodzi jednak rozwiązanie i wszystkie trudności mijają. Dzięki temu dziecko nabiera nadziei na to, że problemy w końcu miną, a sposoby osiągnięcia celu wskazała właśnie ta bajka. W pierwszym rozdziale został opisany rozwój zarówno fizyczny, poznawczy jak i emocjonalno-społeczny dziecka w wieku 3-4 lat. Rozdział ten zawiera także charakterystykę wychowania przedszkolnego w Polsce. Kolejny rozdział dotyczy głównie bajkoterapii. Znajduje się tam opis rozwoju bajkoterapii na świecie oraz w Polsce, ale także opis tej metody w terapii, jej celów i wykorzystywanych metod i form pracy. W tym rozdziale znajduje się również wyjaśnienie pojęć bajki, baśni a także bajki terapeutycznej. Na końcu opisana została rola bajki i baśni w życiu dziecka. Badania polegały na przeprowadzeniu kilku zajęć z dziećmi w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem bajek terapeutycznych oraz przeprowadzeniu analizy wypowiedzi dzieci i ich pracy wykonanych podczas tych zajęć.

W swojej pracy poszukuję odpowiedzi na pytanie jakie oczekiwania konstruuje młodzież ponadgimnazjalna wobec doradców zawodowych. Wybór ścieżki zawodowej, a więc pewnego rodzaju pierwszy krok w dorosłość jest dla młodego człowieka trudnym zadaniem. Okres adolescencji w jakim znajduje się młodzież ponadgimnazjalna charakteryzuje się dużą dynamiką przemian, na które młode osoby niejednokrotnie nie są przygotowane. Młodzież na swojej drodze napotyka różnego typu bariery i potrzebuje profesjonalnego wsparcia, aby je pokonać. Uczniowie stają przed koniecznością wyboru, koniecznością dookreślenia swoich oczekiwań i wkroczenia na rynek pracy. Jest to też więc czas, w którym młodzież sprawia wiele problemów, wchodzi w konflikty z otoczeniem oraz kieruje się wyidealizowanym obrazem świata. Rozpoznanie i ukazanie uczniowi jego predyspozycji, zasobów i talentów jakie posiada oraz zestawienie ich z ofertą rynku pracy może okazać się decydującym momentem, który pozwoli uczniowi szerzej spojrzeć na przyszłość i możliwości, jakie ona ze sobą niesie. Przeprowadzone przeze mnie badania odnośnie oczekiwań uczniów względem doradców zawodowych pozwoliły na zarysowanie oczekiwanego przez młodzież modelu poradnictwa. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pod tytułem Poradnictwo zawodowe i jego rola przedstawiam sposoby definiowania poradnictwa oraz poradnictwa zawodowego oraz koncepcje poradnictwa, wyodrębnione przez Alicję Kargulową. Przybliżam specyfikę poradnictwa dla dorosłych, omawiam uwarunkowania prawne dotyczące realizacji poradnictwa zawodowego w szkołach. Przedstawiam również formy poradnictwa realizowane w szkołach oraz osobę doradcy. W pierwszej części mojej pracy omawiam też kwestie etyki w pracy doradcy. W drugim rozdziale pod tytułem Konstruowanie przyszłości zawodowej młodzieży we współczesnym świecie omawiam sytuację młodzieży wkraczającej na rynek pracy oraz dokonuję charakterystyki pokolenia. Przedstawiam etap rozwoju na jakim znajduje się młodzież ponadgimnazjalna. Omawiam też czynniki wpływające na kształtowanie się obrazu zawodowego u młodych osób. Dokonuję rozróżnienia oczekiwań, preferencji i zainteresowań. Charakteryzuję też działania poradnicze realizowane w szkołach. W rozdziale trzecim pod tytułem Metodologia badań własnych omawiam założenia teoretyczne prowadzonych badań. Przedstawiam i definiuję też przedmiot i cel moich badań, dokonuję wyodrębnienia problemów, hipotez, zmiennych oraz wskaźników. Opisuję strategię badań w której prowadzone były moje badania oraz opisuję metody i techniki stosowane w badaniach. Opisuję również przebieg oraz organizację badań. Rozdział czwarty pod tytułem Oczekiwania młodzieży szkół ponadgimnazjalnych wobec doradców zawodowych- analiza i interpretacja badań w całości poświęcony jest przeprowadzonym przeze mnie badaniom. W rozdziale tym przedstawiam wyniki badań, dokonuję ich interpretacji oraz przedstawiam wnioski z badań.