Tematem pracy jest integracja dzieci z zespołem Aspergera z grupą rówieśniczą w wieku wczesnoszkolnym. Praca podejmuje problematykę odrzucenia dzieci z orzeczeniem o niepełnosprawności, z wyróżnieniem zespołu Aspergera przez grupę rówieśniczą. Zaprezentowanie specyfiki rozwojowej wybranej grupy jest wprowadzeniem do charakterystyki odbiorców mojego projektu. Wśród nich były dzieci zdrowe oraz takie, które maja specyficzne potrzeby edukacyjne. Kolejne rozdziały prezentują podstawy teoretyczne pracy z dziećmi z Aspergerem. Przystosowanie społeczne dzieci z niepełnosprawnością bywa utrudnione ze względu na marginalizację ze strony społeczeństwa. Z uwagi na ten fakt, coraz więcej tworzonych jest klas integracyjnych. Praca pedagogiczna w takim środowisku ma swoją niewątpliwą specyfikę. Dalsze rozdziały prezentują metody pracy, jakie zamierzałam zaimplementować, założenia projektu oraz konspekty zajęć. Po ich realizacji swoje doświadczenia poddane zostały refleksji. Jej wyniki zawiera ewaluacja. Stygmatyzacja, która dotyka dzieci z niepełnosprawnością intelektualną jest istotnym wyzwaniem pedagogicznym, dlatego zachodzi potrzeba zgłębienia tematu.

Praca nt. „Problem braku akceptacji w grupie rówieśniczej wynikający z otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym” prezentuje zarys teoretyczny problematyki związanej z otyłością u dzieci oraz projekt praktyczny, zrealizowany w placówce wsparcia dziennego w 2019 rok. Poza problemem otyłości omówione w niej również zagadnienie braku akceptacji wśród dzieci oraz uwzględniono negatywne konsekwencje tych zjawisk. Problem ten staje się bardziej powszechny wśród dzieci i ma wielki wpływ na ich rozwój oraz samoocenę. Alarmujące statystyki dotyczące zwiększającej się liczby otyłych dzieci wskazują na potrzebę wnikliwego przyjrzenia się temu problemowi oraz poszukiwanie rozwiązań, które mogą go zniwelować. Praca została podzielona na dwie główne części: teoretyczną oraz projektową. W części teoretycznej na początku pracy został scharakteryzowany rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. Analizie poddane zostały różne sfery: fizyczna, motoryczna, poznawcza, emocjonalna i społeczna. Wykazano jakie zmiany rozwojowe następują w wieku od 7 do 12 roku życia. Następnym elementem pracy jest opis i charakterystyka problemu, jakim jest otyłość, sklasyfikowana pod względem różnorodnych czynników fizycznych, jak i psychicznych. W dalszej części zostało scharakteryzowane dziecko otyłe pod względem wyglądu oraz zachowania. Następnie zwrócono uwagę na zagrożenia oraz konsekwencje zdrowotne wynikające z otyłości wśród dzieci. W kolejnej części pracy omówiono relację dzieci otyłych z rówieśnikami. Następnie opisano czynniki, które wpływają na otyłość wśród dzieci. W kolejnych rozdziałach została dokonana charakterystyka profilaktyki otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym. Następnie scharakteryzowano Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży we Wrocławiu. W tej placówce zostały przeprowadzone zajęcia dotyczące problemu braku akceptacji w grupie rówieśniczej wynikające z otyłości dzieci w młodszym wieku szkolnym. Podczas prowadzonych zajęć uwzględniono metody dydaktyczne oraz metody wychowania. W metodach dydaktycznych użyte zostały metody słowne takie jak: pogadanka, dyskusja, wykład. Użyto również metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy w postaci: giełdy pomysłów. Podczas zajęć niejednokrotnie używano metodę gier dydaktycznych. W trakcie zajęć zastosowano plastykoterapię oraz techniki rekreacji fizycznej. Dalsza część rozprawy zawiera konspekty. Założono, że po zrealizowanych zajęciach uczniowie będą znali zasady prawidłowego odżywiania oraz alternatywy aktywności fizycznej. Efektem przeprowadzonych zajęć było również podniesie akceptacji dzieci otyłych. Po skończonych zajęciach dokonano podsumowania. Wszystkie założenia danego projektu zostały zrealizowane.

Praca nosi tytuł „Zabawa jako forma wspierania rozwoju inteligencji emocjonalnej u dzieci w wieku przedszkolnym”. Treść jej skupiona została wokół tematyki zabawy jako aktywności dziecka, która stanowi jednocześnie fundamentalną formę pracy w przedszkolu. W pracy przedstawiono problem rozumienia i wyrażania emocji wśród dzieci z poznanej uprzednio grupy przedszkolnej w ramach realizacji praktyk pedagogicznych. Inteligencja emocjonalna, rozumiana jako zestaw cech ludzkich, jest niezbędnym zasobem do funkcjonowania w społeczeństwie. Odpowiada bowiem za zdolność motywacji, pokonywania trudności i odnoszenia sukcesów a także za świadomość i umiejętność regulacji własnych stanów emocjonalnych. Brak tych cech lub zaburzenia z nimi związane przyczyniają się do zakłócenia prawidłowego rozwoju społecznego i osobowości. Zaobserwowane podczas praktyk problemy, stanowiły przesłanki do poszukiwania form wspomagających poprawę świadomości odnośnie emocji i ich wpływu na ludzkie życie. Stały się również podstawą do tworzenia konspektów zajęć, mających na celu tworzenie warunków do zabawy sprzyjającej poznawaniu swojego ciała, uważności na sygnały z niego płynące i umiejętność autorefleksji oraz samoregulacji. Praca składa się z dwóch głównych części: pierwszej teoretycznej oraz drugiej praktycznej. Część pierwsza odnosi się do literatury przedmiotu i stanowi wprowadzenie do wiedzy o rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. W późniejszych rozdziałach opisany został proces powstawania emocji oraz ich charakterystyka. Został również poddany analizie obszar inteligencji emocjonalnej oraz jej wspierania poprzez zabawę. Zaprezentowano instytucję przedszkola i scharakteryzowano działalność Niepublicznego Przedszkola „Bajka” we Wrocławiu. W ostatnim rozdziale wymieniono i opisano metody zastosowane w projekcie własnym. W części drugiej – praktycznej, przedstawiono 5 scenariuszy zajęć tworzonych w oparciu o zdobytą wiedzę, posiadane umiejętności oraz potrzeby i możliwości docelowej grupy przedszkolnej. Przy konstruowaniu celów oraz ćwiczeń powołano się na poglądy pedagogiczne J.H. Pestalozziego, angażujące w proces nauczania i wychowania ośrodki: intelektualny, emocjonalny oraz fizyczny. Formą zastosowaną we wszystkich konspektach jest zabawa, w której zachowano zasadę dobrowolności. Ostatnią część pracy uzupełnia analiza pedagogiczna przeprowadzonych zajęć składająca się z ewaluacji poszczególnych konspektów. Zawiera ona refleksje oraz wnioski poczynione w ramach realizacji projektu własnego.

Praca podejmuje problematykę agresji. Poruszone zostały aspekty dotyczące jej uwarunkowań interpersonalnych, środowiskowych oraz skutków, jakie może za sobą nieść. Ujęte zostały także możliwe działania, które mają na celu zapobieganie i przeciwdziałanie tego typu zachowaniom. Agresja jest tematem powszechnym. Problem wydaje się być jeszcze bardziej palący, w dobie Internetu i innych mediów, bowiem niejednokrotnie dzieci i młodzież spotykają się tam ze scenami przedstawiającymi akty agresji. Częste stykanie się z tego typu obrazami, może prowadzić do stopniowego obniżania się wrażliwości na tego typu zachowania u młodych ludzi. Projekt ukierunkowany jest na pracę z dziećmi w wieku szkolnym. Praca składa się z części teoretycznej oraz projektowej. W pierwszym rozdziale jest mowa o rozwoju dzieci w wieku szkolnym. Następny rozdział odnosi się do samej problematyki, zawiera ujęcie definicyjne i ogólne przedstawienie problemu w literaturze. Kolejny rozdział prezentuje placówkę, w której zrealizowany został projekt, czyli Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży przy ul. Słowiańskiej 17 we Wrocławiu. Druga część pracy to scenariusze zajęć. Są one nastawione na poszerzenie wiedzy dzieci na temat emocji, rozróżnienie między złością a agresją oraz przedstawienie dzieciom sposobów radzenia sobie z agresją w sposób akceptowany społecznie. Dalej opisane zostały metody i formy pracy z grupą. Ostatni element to ewaluacja wraz z refleksją pedagogiczną.

Praca nosi tytuł: ”Redukowanie nieśmiałości w grupie przedszkolnej poprzez budowanie poczucia własnej wartości dziecka”. Przedstawiono w niej problem nieśmiałości oraz towarzyszących jej uczuć i zachowań, które mają negatywny wpływ na prawidłowy rozwój dziecka w wieku przedszkolnym. Z założenia, problem ten jest powszechny, przejawia się podczas funkcjonowania wśród ludzi oraz stanowi zagrożenie dla rozwoju już od najmłodszych lat. Są to przesłanki wskazujące na konieczność pogłębienia tego tematu oraz poszukiwania rozwiązań, które pozwoliłby redukować i niwelować jego negatywny wpływ na jednostkę. Praca składa się z dwóch głównych części- teoretycznej i projektowej. Pierwsza cześć pracy oparta jest na literaturze przedmiotu. Wprowadzenie do pracy stanowi ogólny zarys specyfiki wieloaspektowego rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym, czyli od 3 do 6/7 oku życia. Drugi rozdział poświęcony jest nieśmiałości. Dokonano w nim analizy pojęcia, wskazując na przyczyny zaburzenia, a także objawy występujące w sferze behawioralnej, emocjonalnej oraz samoorientacyjnej. Zaprezentowano również rolę grupy rówieśniczej oraz wpływ poczucia własnej wartości dziecka na lękliwość społeczną. W kolejnych rozdziałach scharakteryzowano instytucję przedszkola w oparciu o placówkę „przedszkole nr 110 we Wrocławiu. Druga część pracy stanowi zbiór 5 scenariuszy wraz z opisem wybranych metod i technik oddziaływań wychowawczych. Jest to cykl zajęć ukierunkowany na podnoszenie poczucia własnej wartości dziecka oraz integrowanie grupy przedszkolnej . Z założenia są to cele, których realizacja ma doprowadzić do tego, że dzieci poprzez wzajemne otrzymywanie pozytywnych wzmocnień od swoich rówieśników, poczują się lepiej w grupie, w której na co dzień funkcjonują, w konsekwencji redukując przejawiane zachowania nieśmiałe. Elementem spajającym przedstawiony cykl zajęć jest krąg, jako forma pracy z grupą. Wśród jej zalet, znaczących w kontekście poruszanego problemu, jest funkcjonowanie dzieci w bezpiecznym dla nich położeniu, które minimalizuje ryzyko poczucia dyskomfortu wnikającego z przymusu bycia w centrum. Dzięki funkcjonowaniu w kręgu, każde dziecko jest na równi, co świadczy o jednakowym traktowaniu wychowanków oraz o tworzeniu spójnej grupy ,w której każdy z członków jest tak samo ważny i potrzebny. Zadania były oparte na dobrowolności, dzięki czemu jednostki same mogły decydować o swojej aktywności oraz położeniu. Ostatnią część pracy stanowi ewaluacja, w której wskazano refleksje z zrealizowanych zajęć oraz wnioski. W pracy zamieszczono także fotografie z zajęć

Praca nosi tytuł: Problem poczucia własnej wartości u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Została przedstawiona w niej złożoność pojęcia poczucia własnej wartości. Ma ona ma celu przybliżyć jej wpływ na życie człowieka, czynników jej determinujących oraz sposobów na jej kształtowanie. Praca składa się z ośmiu rozdziałów. Jednak można je podzielić na dwie część. Jedna z nich to teoretyczna, a druga praktyczna. Na początku opisany został rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym. Uwzględnia on kilka obszarów rozwoju takich jak: fizyczny, społeczny, umysłowy, emocjonalny, moralny, osobowości oraz wpływu rodziny i szkoły na dziecko. W następnych rozdziałach przybliżony został temat poczucia własnej wartości. Zawiera on opisane rodzaje jej oraz wewnętrzne źródła według Nathaniela Brandena. Wyjaśniony również został wpływ rodziny i szkoły na kształtowanie poczucia własnej wartości . Dalsze rozdziały pracy można już zaliczyć do część praktycznej. Na początku opisane zostały metody nauczania i nagradzania wykorzystane w konspektach. Później cykl zajęć mający na celu kształtować poczucie własnej wartości u dzieci. Składa się on z pięciu oddzielnych konspektów, które zostały przeprowadzone w Centrum Aktywności Dzieci i Młodzieży Źródełko. Dlatego też jest tam monografia tej placówki oraz moje przemyślenia przed i po przeprowadzeniu tych zajęć. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie, czyli podsumowanie całej pracy oraz refleksji podczas jej pisania.

Tematem niniejszej pracy jest Profilaktyka zagrożeń wynikających z problemu depresji w wieku adolescencji. Celem było rozpoznanie tematu depresji wśród młodzieży w kontekście teoretycznym i przygotowanie projektu, który służyłby zapobieganiu chorobie, poprzez zapoznanie młodzieży z jej przyczynami, skutkami oraz sposobami leczenia. Scharakteryzowany został wiek dorastania pod względem fizycznym, emocjonalnym, społecznym, poznawczym i intelektualnym. Przedstawieniu ogólnej charakterystyki choroby towarzyszy analiza jej objawów, rodzajów i przyczyn w okresie adolescencji. W pracy zostały uwzględnione sposoby leczenia, skutki nieleczonej depresji, profilaktyka oraz wpływ mediów społecznościowych na tę chorobę. Charakterystyka Szkoły Podstawowej im Stefana Żeromskiego w Cedzynie, była podstawą do przeprowadzenia zajęć dotyczących profilaktyki depresji adekwatnych dla tego specyficznego środowiska wychowawczego. Aby osiągnąć cel projektu użyto metod dydaktycznych, inaczej nazywanych kształcącymi. Skupiono się głównie na metodach słownych, w których wyróżniono: pogadankę, rozmowę, dyskusję oraz objaśnienie. Wykorzystano również metody poglądowe- udostępnienie sztuki oraz metody czynne, w których pojawiła się metoda samodzielnych doświadczeń, ćwiczeniowa i zadaniowa. W dalszej części pracy zostały przedstawione konspekty. Założono, iż po przeprowadzonych zajęciach uczniowie będą między innymi znali i potrafili wymienić podstawowe objawy tej choroby, umieli scharakteryzować osobę, która choruje, potrafili odróżnić krótkotrwały smutek od depresji, wiedzieli jak radzić sobie w przypadku wystąpienia objawów u siebie lub bliskiej osoby. Do konspektów dołączono materiały, które były potrzebne do sfinalizowania projektu. Po zakończonych zajęciach przedstawiono krótką refleksję, w której zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy i analizę projektu, który miał pozytywny finał. Założenia projektu zostały spełnione, młodzież chętnie brała udział w większości zadań, rozumieli wyjaśniane i omawiane problemy.

Tematem pracy jest: „Nieśmiałość, jako problem w funkcjonowaniu dzieci we wczesnym wieku szkolnym”. Założeniem projektu jest przybliżenie istoty nieśmiałości, jej przyczyn oraz wpływu na rozwój i aktywność dziecka. Praca składa się z dwóch głównych części: teoretycznej i praktycznej. W pierwszej części został scharakteryzowany wczesny wiek szkolny pod względem rozwoju fizycznego, motorycznego, emocjonalno- moralnego, kształtowania poczucia kompetencji i rozwoju procesów poznawczych (w tym uwaga, pamięć, myślenie). Rozdział drugi w całości poświęcony jest nieśmiałości. Na wstępie przedstawione są różne ujęcia pojęcia nieśmiałości oraz trudności w jej definiowaniu. W dalszej części pracy znajdziemy przyczyny zaburzenia z uwzględnieniem czynników biologicznych i środowiskowych oraz znaczenie nieśmiałości dla rozwoju i aktywności dziecka. Aby przeprowadzić zajęcia użyto metod dydaktycznych (pogadanka, wykład, opis, pokaz, objaśnienie, opowiadanie, metoda ćwiczeń przedmiotowych, inscenizacja, metoda sytuacyjna), jak i wychowawczych (perswazyjna, zadaniowa, nagradzania, oddziaływań grupowych). W drugiej części pracy pojawił się cykl 5 zajęć skupiający się w dużej mierze, na podnoszeniu poczucia własnej wartości. Założeniem jest uświadomienie uczniów o ich mocnych stronach, przynależności do grupy i ich integracja. Zadania w głównej mierze opierają się na pracy grupowej, gdzie każdy ma swój wkład. Przedstawiona jest również monografia placówki oraz ewaluacja zajęć, która zawiera własne refleksje i wnioski.

Streszczenie Pisana przeze mnie niniejsza praca licencjacka poświęcona została istocie i zjawisku dysleksji w szkole podstawowej. Moja praca miała na celu zgłębienie tego pojęcia oraz ukazanie sposobów radzenia sobie z tą trudnością. Niniejsza praca składa się z pięciu rozdziałów. Pierwszy z nich ma charakter wprowadzenia ogólnego w wiek szkolny jakim się zajmowałam. Następne dwa rozdziały zostały poświęcone przybliżeniu definicji tego pojęcia oraz terapii. Uwzględniam w nim sposoby oraz metody raczenia sobie z problemami dyslektycznymi. Kolejny rozdział porusza pozytywny pogląd na zjawisko dysleksji. Opisuję w nim przede wszystkim ikony znanych osób borykających się z tym problemem, ale także poruszam wątek o dysleksji jako swego rodzaju darze a nie tylko problemie i trudności. Skupiam się na fakcie, że dysleksja może przynieść wiele korzyści. Dziecko borykające się z dysleksją ma trudności, ale również może dzięki temu wiele zyskać. Ostatni rozdział natomiast zawiera w sobie monografie placówki szkoły podstawowej. Wspominam w nim przede wszystkim o organizacji pracy placówki, formach i metodach pracy. Poruszam temat codziennego funkcjonowania placówki, ale również organów w niej pracujących. Skupiłam się również nad celami i zadaniami poszczególnych pracowników szkoły. Przede wszystkim opisuję pracę dyrektora, pedagoga czy psychologa.

Praca licencjacka „Przezwyciężanie nieśmiałości poprzez zabawę u dzieci w wieku wczesnoszkolnym” omawia problem nieśmiałości, jej źródeł oraz wpływu na życie człowieka z zachowaniami nieśmiałymi. Ze względu na ogromną skalę oddziaływania na człowieka oraz zakres występowania, konieczne jest zapoznanie się z tematem i poszukiwanie metod pomocy dla osób borykających się z nieśmiałością. Świadomość destruktywnego wpływu na wiele aspektów życia człowieka, pozwala podejść do problemu odpowiednio poważnie i uznać nieśmiałość za problem, który wymaga pracy pedagogicznej w celu niwelowania jej skutków. Praca składa się z części teoretycznej oraz projektowej. Pierwsza część pracy oparta jest na literaturze przedmiotu. Rozpoczyna się od przybliżenia tematyki zabawy jako takiej oraz jej funkcjach i wpływie na dziecko. Wyjaśnia terapeutyczne możliwości zabawy, które można wykorzystać w pracy z dziećmi nieśmiałymi. Następna część pracy skupia się na dokładnym omówieniu pojęcia nieśmiałości, jej wpływie na życie człowieka oraz sposobach jej rozpoznawania. W tym rozdziale pojawia się również wyjaśnienie, skąd bierze się nieśmiałość oraz omówione są sposoby pomocy dzieciom nieśmiałym. Część teoretyczna kończy się ogólnym zarysem specyfiki wieloaspektowego rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugą część pracy stanowią 4 scenariusze opracowane na podstawie zgromadzonych w rozdziale pierwszym informacji na temat nieśmiałości. Znajduje się w nich również opis metod oraz technik zastosowanych podczas realizacji scenariuszy. Cykl zajęć skupia się na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych dzieci oraz podnoszeniu samooceny. Podstawą obowiązującą podczas wszystkich zajęć jest zasada dobrowolności oraz atmosfera absolutnej akceptacji i bezpieczeństwa. Zajęcia realizowane są metodą zabawy, jako najbardziej efektowną formą edukacji dzieci. Zabawa jest cechą udanej edukacji, ponieważ pozytywne emocje, które się z nią łączą są niezbędne do efektywnej nauki. Pozwalają na usunięcie elementu lęku, który skutecznie hamuje procesy twórcze. W tej części pracy znajduje się również ewaluacja, w której opisany jest rzeczywisty przebieg zaplanowanych scenariuszy, ich subiektywna ocena oraz wnioski.

Praca zatytułowana jest „Poczucie odrzucenia dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w młodszym wieku szkolnym”. Podzielona została na dwie części – teoretyczną i praktyczną. Celem głównym części teoretycznej jest przedstawienie problematyki odrzucenia wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym, pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych. Część praktyczna opiera się na projekcie, stworzonym w formie konspektów zajęć, mających na celu zniwelowanie problemu odrzucenia wśród dzieci. Pierwszy rozdział traktuje o dzieciach we wczesnym wieku szkolnym, czyli od siódmego do dwunastego roku życia. Ukazuje etapy oraz przebieg rozwoju: psychicznego, fizycznego, umysłowego, motorycznego, płciowego oraz moralnego. Ogólna charakterystyka wieku daje podstawy do rozpoznawania różnic w zachowaniu dziecka odrzuconego i akceptowanego. W kolejnym rozdziale opisana jest problematyka odrzucenia w ujęciu teoretycznym. Zostały wyodrębnione aspekty, wiążące się z tym zjawiskiem - doświadczenia, skutki, reakcje emocjonalne, schematy zachowań oraz profilaktykę. Przedmiot pracy obejmuje również charakterystykę rodziny dysfunkcyjnej, a mianowicie jej definicję, rodzaje oraz wpływ, jaki wywiera na dzieci. W wyniku realizacji części projektowej założony został cel zapobiegania oraz niwelowania odrzucenia u dzieci wczesnoszkolnych. Scenariusze zostały stworzone pod kątem pedagogicznym, ukierunkowane na budowanie poczucia własnej wartości, współpracę w grupie, postawy wrażliwości i empatii uczestników. W ramach zajęć przeprowadzony został cykl pięciu spotkań. Grupą docelową były dzieci uczęszczające do Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży w wieku 8 – 10 lat. Do realizacji zajęć niezbędna była znajomość metod i technik wychowania oraz nauczania, którym poświęcono oddzielny rozdział. Opisane zostały założenia, użyteczność oraz uzasadnienie wyboru wykorzystanych metod. Część projektowa została podsumowana poprzez ewaluację. Zawiera ona obawy, które pojawiały się w trakcie tworzenia scenariuszy oraz obserwacje i spostrzeżenia po realizacji zajęć.

Tematem niniejszej pracy jest: „Problem uzależnień od Internetu i współczesnej technologii
 u dzieci w młodszym wieku szkolnym”. Jej celem jest przybliżenie zjawiska, jakim jest uzależnienie od wszelkiej technologii informacyjnej - zwłaszcza u dzieci. W pracy zostały przedstawione najważniejsze zagadnienia dotyczące tematu, które wpływają na rozwój dziecka. Praca składa się z dwóch części - kontekstu teoretycznego oraz przygotowanego projektu. W części teoretycznej scharakteryzowany został okres późnego dzieciństwa pod względem rozwoju emocjonalnego, społecznego, fizycznego i poznawczego. Drugi rozdział dotyczy problemu pracy. Zawiera analizę pojęcia uzależnienia od Internetu i współczesnej technologii, rolę mediów wśród dzieci, profilaktykę oraz skutki fizyczne, społeczne i psychologiczne. Kolejny rozdział przedstawia charakterystykę niepublicznej Szkoły Katolickiej im św. Rodziny w Legnicy, w której zostały przeprowadzone zajęcia. Dalsza część pracy składa się z pięciu konspektów, opisu zastosowanych metod w scenariuszach oraz ewaluacji zajęć. Celem projektu było przede wszystkim zapobieganie uzależnieniu poprzez zapoznanie dzieci z zagrożeniami, skutkami oraz przedstawieniu prawidłowych zasad użytkowania Internetu. Po przeprowadzeniu zajęć zostały one poddane analizie, zawiera krótkie podsumowanie, 
w którym zawarto najważniejsze spostrzeżenia, obawy oraz analizę mojego projektu.

Celem mojej pracy jest wsparcie uczniów z Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Strugach z klasy trzeciej. W prezentowanej pracy podjęłam problem kłamstwa u dzieci. Po przeprowadzonych obserwacjach uczestniczących oraz rozmowach z uczniami i nauczycielami w szkole stwierdziłam, że temat jest mało poruszany w nauczaniu. Był to jeden z powodów, przez które zainteresowałam się tą sprawą. Wiek wczesnoszkolny to okres, w którym intencjonalne kłamstwo zaczyna być obecne. Należy przeciwdziałać temu zjawisku już na tak wczesnym etapie rozwoju. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu kłamstwa, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Skoncentrowałam się głównie na przedstawieniu motywów kłamstwa u dzieci. Jest to konieczne, aby zidentyfikować problem i podjąć próby naprawy sytuacji. Ważna jest wiedza, przez jakie sytuacje dzieci podejmują się przekazywania nieprawdziwych danych lub ich zatajania. Przedstawiłam sposoby kłamania oraz poruszyłam tematykę komunikacji. Skupiłam się na wychowaniu do prawdomówności i zaprezentowałam tę wartość jako nadrzędną. Zaznaczyłam dużą rolę pedagogów oraz rodziców w tej sprawie. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem szkoły. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność Publicznej Szkoły Podstawowej z Oddziałami Integracyjnymi Stowarzyszenia Przyjaciół Szkół Katolickich w Strugach. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w sprawie prawdomówności zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na rozwój w tym zakresie. Opierając się głównie na metodach i niektórych technikach, zajęcia zrealizowałam w terminie od 1 kwietnia do 5 czerwca 2019r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła umiejętność posługiwania się prawdą.

Praca pod tytułem „Przeciwdziałanie zachowaniom agresywnym u dzieci w młodszym wieku szkolnym” stawia sobie za cel zgłębienie problematyki dotyczącej zachowań agresywnych oraz sposobów jej przeciwdziałania w szkole. Pierwszy rozdział podejmuje próbę scharakteryzowania młodszego wieku szkolnego pod względem rozwoju fizycznego, poznawczego, emocjonalnego, społecznego i moralnego. Drugi rozdział, oparty o literaturę przedmiotu, dotyczy podstawowych pojęć związanych z agresją. Przybliżono teorie jej powstawania oraz rodzaje. Przedstawiono źródła zachowań agresywnych, takich jak rodzina, szkoła i media. Wskazano propozycje możliwych działań pedagogicznych, mogących przeciwdziałać agresji na terenie szkoły. Następnie zaproponowano zajęcia własne, które przeprowadzone były w Szkole Podstawowej nr 2 w Legnicy. W kolejnym rozdziale znajduje się pięć scenariuszy. Zajęcia te miały na celu uświadomienie, co to jest agresja, jakie są jej konsekwencje. Uczniowie też zapoznali się ze sposobami rozładowania złości i pokojowego rozwiązywania konfliktów. Chcąc osiągnąć założone cele posłużono się metodami dydaktycznymi oraz wychowawczymi. Metodami dydaktycznymi, z których skorzystano były: pogadanka, pokaz, metoda inscenizacji. Jeśli chodzi o metody wychowawcze, użyto: metody zadaniowej, perswazji, nagradzania oraz metody organizowania działalności zespołowej. Ostatnia część pracy to ewaluacja, w której zawarte zostały refleksje dotyczące spostrzeżeń, obaw z przeprowadzonych zajęć.

Tematem niniejszej pracy jest wzmacnianie zachowań asertywnych w okresie wczesnej adolescencji. Obejmuje ona teoretyczne omówienie zagadnień dotyczących asertywności oraz projekt zajęć wychowawczych, mający na celu wzmacnianie zachowań asertywnych w okresie wczesnej adolescencji. Niniejsza praca składa się z dwóch części teoretycznej oraz projektowej. W części teoretycznej znajduje się charakterystyka rozwoju człowieka w okresie dorastania, która obejmuje opis zmian zachodzących w sferze fizycznej, emocjonalnej, poznawczej oraz społecznej. W dalszej części następuje analiza definicji oraz charakterystyka zachowań asertywnych w odniesieniu do zachowań agresywnych i uległych. Istotnym elementem jest również omówienie przyczyn braku asertywności do których zalicza się lęk spowodowany niskim poczuciem własnej wartości, który skutecznie uniemożliwia ekspresję uczuć i emocji oraz brak odpowiednich kompetencji społecznych, wynikający z nieprawidłowych oddziaływań wychowawczych. W pracy zostały także scharakteryzowane elementy zachowań asertywnych opierające się na komunikacji niewerbalnej oraz uniwersalne techniki asertywne. Teoria stanowi podstawę do opracowania projektu cyklu zajęć wychowawczych, którego celem jest wzmacnianie zachowań asertywnych poprzez budowanie poczucia własnej wartości wychowanków oraz modyfikację prezentowanych przez nich zachowań społecznie nieakceptowanych. Zostały w nim zastosowane metody i techniki oddziaływań wychowawczych. Dominującą rolę odgrywają metody: zadaniowa, perswazyjna oraz organizowania działalności zespołowej. Wśród zastosowanych technik można natomiast wyróżnić burzę mózgów, technikę sondażu opinii i technikę kontaktów międzyludzkich opartą na rozmowie i dyskusji oraz technikę rekreacji twórczej obejmującą m.in. tworzenie masek z gipsu. Projektowi towarzyszyła ewaluacja ex ante i ex post. Określenie obaw i oczekiwań wobec doświadczenia praktyki pozwoliło na uruchomienie procesów uczenia dorosłych w myśl teorii Kolba. Dokonana refleksja pozwoliła również na weryfikację założonych hipotez oraz na pozytywną ocenę skuteczności opracowanego projektu.

Tematem pracy jest samoakceptacja i samoocena jako problem w okresie adolescencji. W pracy podjęta została problematyka niskiej i wysokiej samooceny, które mają negatywny wpływ na prawidłowy rozwój dziecka w okresie dorastania. Trudność ta jest powszechna, przejawia się bardzo intensywnie podczas tego okresu, gdyż zmiany, które zachodzą są burzliwe. Specyfika rozwojowa wybranej grupy, która została zaprezentowana, jest wprowadzeniem do specyfiki osób projektu. W zajęciach brały udział dzieci w wieku od 12 do 14 lat. Grupa, z którą zostały przeprowadzone zajęcia była zróżnicowana pod wieloma względami. Część uczestniczących osób w zajęciach charakteryzowała się aktywnością, natomiast druga część była bardziej wycofana i cicha. Drugi rozdział poświęcony jest samoocenie i samoakceptacji. Przedstawiono w nim m.in. analizę problemu, źródła samooceny, rodzaje samooceny oraz przyczyny niskiej samooceny. Kolejne rozdziały stanowią pięć scenariuszy zajęć, metody i techniki oraz środki dydaktyczne, które zostały wykorzystane w pracy z grupą. Zajęcia ukierunkowane zostały na podnoszenie samooceny i poczucia własnej wartości u osób w okresie dorastania. Zadania, które były uwzględnione w scenariuszach były dowolne, dzięki czemu jednostki miały możliwość decydowania o swojej aktywności. Następnie została scharakteryzowana placówka szkoły podstawowej w oparciu o placówkę Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Smolcu. Uwzględniono jej specyfikę, cele oraz zadania. Doświadczenia po odbyciu zajęć zostały poddane refleksji. Wyniki zawiera ewaluacja. Problem samoakceptacji i samooceny młodzieży jest istotnym wyzwaniem pedagogicznym, dlatego zachodzi potrzeba zagłębienia tematu.

Tematem niniejszej pracy jest „Stygmat młodzieży z rodzin rozwiedzionych w okresie adolescencji”. W związku z tym, celem projektu była zmiana postawy młodzieży wobec osób z rozbitych rodzin oraz zwiększenie poczucia własnej wartości u osób, których rodzice są rozwiedzeni. W pracy zostały scharakteryzowane pojęcia dotyczące rozwoju osób w okresie adolescencji, jak i podstawowe terminy związane z problemem zawartym w temacie pracy. Zostało nakreślone pojęcie stygmatu, rozwodu oraz rodziny. Ponadto, praca zawiera opis placówki, w której przeprowadzany był cykl zajęć w ramach projektu, jak również dołączone scenariusze tychże zajęć. W celu osiągnięcia zamierzonych efektów do przeprowadzenia warsztatów użyto odpowiednich metod kształcenia, które również zostały objaśnione. Założono, że po zrealizowanych zajęciach młodzież będzie wiedziała, na czym polega stygmatyzacja, będzie przejawiała większą tolerancję i wrażliwość wobec rówieśników z rozwiedzionych rodzin, a także, iż osoby z takich rodzin nie będą czuły się napiętnowane oraz będą znały wartość własnej rodziny. Założenia zostały spełnione, młodzież chętnie się angażowała oraz potraktowała omawiany temat poważnie. Szczegółowe rozważania dotyczące realizacji zajęć oraz uzyskanych efektów zawarte zostały w podsumowującej części pracy.

Tematem pracy jest wzmacnianie samooceny dzieci w wieku wczesnoszkolnym poprzez zabawy twórcze. Na przykładzie podopiecznych Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży im. bł. Teresy we Wrocławiu określone zostały w pracy gry i zabawy mające na celu podnoszenie samooceny dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Uczestnicy zajęć wykazywali się deficytami w tym zakresie. Analizując czynniki biologiczne oraz zewnętrzne, mogące wpływać na samoakceptację podopiecznych danej placówki przygotowane zostały odpowiednie zajęcia podnoszące ich samoocenę. Poczucie własnej wartości jest ważnym aspektem życia każdego człowieka. Wpływa ona na niemal każdą jego aktywność w pozytywny lub negatywny sposób, w zależności od jej poziomu. W pracy został zamieszczony opis danego problemu oraz możliwe sposoby jego zapobiegania. Dla lepszego efektu końcowego, przeanalizowane zostały również metody i techniki, które później zostały użyte przy realizacji projektu. Niniejsza praca zawiera również konspekty, skonstruowane w taki sposób by w ciekawy i skuteczny sposób podnosiły samoocenę uczestników zajęć.

Temat niniejszej pracy to: ,,Problem agresji rówieśniczej i jej przeciwdziałanie w wieku wczesnoszkolnym’’. Celem było przedstawienie problemu, jakim jest zjawisko agresji oraz przygotowanie projektu działań pedagogicznych. Praca składa się z dwóch części- teoretycznej i projektowej. Pierwszy rozdział, który oparty na literaturze przedmiotu, to opis przemian, jakie zachodzą w wieku wczesnoszkolnym tj. od 7. do 10-12 roku życia. Szczegółowe objaśnienie tego etapu rozwojowego, pozwala zauważyć, jak ważny jest on w życiu dziecka, ponieważ zamyka dzieciństwo i jest krokiem ku adolescencji. Drugi rozdział poświęcony jest zjawisku agresji. Przedstawione zostały w nim definicje, koncepcje, na których opiera się to zjawisko, kryteria według których można mówić o zachowaniach agresywnych, a także podrozdział na temat profilaktyki przeciwdziałania agresji. Kolejny rozdział charakteryzował placówkę, w której przeprowadzono cykl zajęć tj. Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży im. Bł. Matki Teresy. Druga część pracy to projekt działań pedagogicznych. Zawiera on pięć scenariuszy wraz z opisem metod nauczania i wychowania. Jest to cykl zajęć ukierunkowanych na poszerzenie wiedzy na temat radzenia sobie z agresją i przemocą. Używanie metod nauczania takich jak praca w grupach czy gry i zabawy dydaktyczne miało na celu zaktywizowanie uczniów oraz zachęcenie ich do brania udziału w zajęciach. Wypowiadanie się czy branie udziału w różnych aktywnościach były oparte na dobrowolności. Ostatnią część pracy stanowi ewaluacja, w której zostały opisane refleksje z przeprowadzonych zajęć, efekty pracy oraz wnioski.

Tematem mojej pracy jest "Wspomaganie rozwoju pamięci dzieci w wieku wczesnoszkolnym przez wykorzystanie elementów metody dramy" Etap nauki wczesnoszkolnej to początek edukacyjnej przygody każdego człowieka. Jest to moment gdy dziecko z chęcią poznaje otaczający go świat i rolą nauczyciela jest w pełni wykorzystać ten potencjał. Uważam, że pomocne są w tym różnorodne metody, szczególnie te aktywizujące najmłodszych. Za wartą uwagi, choć nadal niezbyt popularną metodę uważam dramę, która przekazuje wiedzę, ale jednocześnie także kształtuje inne kompetencje uczniów. Problematyka pracy szczególnie dotyczy rozwoju dziecka w zakresie poznawczym. Ma ona charakter projektowy. W jej skład wchodzi wstęp, trzy rozdziały, zakończenie, aneks oraz bibliografia. Rozdział I to teoretyczna rozprawa na temat rozwoju poznawczego dzieci, istotnych w temacie kamieni milowych tego okresu, teorii uczenia się i gromadzenia wiedzy, procesów pamięciowych, a także teoretyczne opracowanie metody dramy. W rozdziale II można zapoznać się teorią metody projektu, obliczem polskiej szkoły i jej stylów nauczania, aktualną sytuacją epidemiologiczną i rządowymi rozwiązaniami tego edukacyjnego wyzwania. Znajdują się tam także cztery autorskie scenariusze projektu "Ale drama! – Omnibusy pierwsza klasa!", które zostały przeze mnie przeprowadzone w ramach studenckich praktyk w klasie I, w Szkole Podstawowej w Starej Kakawie, w tradycyjnym trybie stacjonarnej nauki. Dotyczą kilku rodzajów obszarów edukacji wczesnoszkolnej m. in. edukacji polonistycznej, edukacji środowiskowej, czy nawet edukacji matematycznej. Wszystkie zajęcia przygotowane zostały z użyciem metody dramy. Rozdział III to podsumowanie zrealizowanego projektu i szczegółowe przeanalizowanie jego przebiegu, a także skonfrontowanie teoretycznych założeń z faktycznym przebiegiem tychże zajęć w konkretnej grupie dzieci. W podsumowaniu ujęłam też osobiste przemyślenia i także wskazówki do lepszej realizacji zajęć w przyszłości. Następnie opisane jest znaczenie ewaluacji i informacji zwrotnej w pracy nauczyciela. Tę część kończę osobistą refleksją dotyczącą moich kompetencji nauczycielskich, po przeprowadzonych przeze mnie zajęciach. W zakończeniu podsumowuję zakres treści wchodzący w każdy z rozdziałów, a także krótko podejmuję refleksję na temat skuteczności i ważnych z mojego punktu widzenia przygotowań przed podjęciem pracy metodą dramy.

Temat mojej pracy to „Kształtowanie umiejętności komunikacyjnych dzieci w wieku wczesnoszkolnym za pomocą metod aktywizujących”. Wiek wczesnoszkolny to u dzieci przełomowy czas. Jest to okres ich zintegrowania nauczania i wiedzy, moment wzrastania w grupie rówieśniczej. Uczeń zaczyna przyjmować coraz więcej wartości i norm, które kierują społeczeństwem, w którym żyje i uczestniczy. Istnieje wiele metod, które systematyzują i utrwalają wiedzę. Zalicza się do nich metody aktywizujące, których istota polega na procesie aktywnego przeżywania wiedzy, a to jest jeden z najbardziej efektywnych sposobów jej przyswajania przez dzieci. W ramach tworzenia tej pracy w pierwszym rozdziale scharakteryzowałam pojęcie rozwoju. W szczególności rozwijając tematykę rozwoju emocjonalnego i społecznego dziecka. Przedstawiłam także definicję komunikacji, podkreślając jej istotę w życiu człowieka. Wymieniłam zasady dobrej i skutecznej komunikacji oraz ujęłam ją w kontekście obowiązującej podstawy programowej. Zawarłam również opis metod aktywizujących za Jadwigą Krzyżewską oraz to jak wpływają one na rozwój komunikacji uczniów. W rozdziale drugim skoncentrowałam się na zdefiniowaniu projektu edukacyjnego, a także zawarłam mój autorski projekt „Razem znaczy efektywniej”. Ujęłam jego główne cele, założenia i scenariusze, które są realizowane w ramach projektu działań edukacyjnych. Myślą przewodnią projektu stała się teoria konstruktywizmu, a także postawa nauczyciela w niej ujęta. Scenariusze, które składają się na projekt oparte są na modelu dnia aktywności Marii Węglińskiej. Opisałam kontekst sytuacyjny działań, których podejmuje się w trakcie realizacji projektu i opis placówki, na terenie której go wykonałam. Następnie w trzecim rozdziale scharakteryzowałam ewaluację oraz jej istotę w pracy nauczyciela, a także dokonałam autoewaluacji projektu „Razem znaczy efektywniej”. Podjęłam również próbę analizy własnych umiejętności w kontekście kompetencji nauczyciela proponowanych przez Hannę Hamer oraz w myśl koncepcji refleksyjnego praktyka. W zakończeniu zawarłam całość podsumowania swoich działań, które podejmowałam oraz własną refleksję.

Tematem mojej pracy jest „Kształtowanie postawy prozdrowotnej dzieci w wieku przedszkolnym na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Do głównych celów projektu działań edukacyjnych zaliczam: kształtowanie u dzieci nawyków dbania zarówno o zdrowie własne, jak i innych ludzi, pomoc dzieciom w zrozumieniu czym jest zdrowie i jak należy o nie dbać oraz rozwijanie u dzieci umiejętności życiowych. Wybrałam ten temat, ponieważ uważam, że edukacja zdrowotna w obecnych czasach jest bardzo ważna i należy poświęcić jej wiele uwagi. Aby dała dobre efekty, trzeba zacząć edukować jak najwcześniej, dlatego skupiłam się na dzieciach w wieku przedszkolnym. To w tym czasie utrwalają się nawyki, które pozostają z dziećmi na całe życie. Utrwalenie dobrych lub złych nawyków decyduje o tym jaki styl życia będzie w przyszłości prowadzić nasz wychowanek. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszej części pierwszego rozdziału zajmuję się problematyką związaną z sylwetką rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym. Wskazuję na przemiany w obszarze fizycznym, emocjonalnym, poznawczym i społecznym zachodzące w tym okresie. W drugiej części pierwszego rozdziału skupiam się na edukacji zdrowotnej w ujęciu teoretycznym oraz edukacji zdrowotnej w przedszkolu. W drugim rozdziale opisuję cele i założenia projektu działań edukacyjnych, jak również dokonuję prezentacji projektu działań edukacyjnych „Każdy przedszkolak wie, jak dbać o zdrowie swe”. Działania podjęte w ramach projektu obejmują takie obszary edukacji zdrowotnej jak: zdrowe żywienie oraz zdrowy styl życia, bezpieczeństwo w życiu codziennym, higiena osobista oraz zdrowie psychospołeczne. W trzecim rozdziale, który dotyczy ewaluacji, opisuję kontekst sytuacyjny realizowanych działań, podejmuję rozważania nad znaczeniem ewaluacji w pracy nauczyciela i przeprowadzam autoewaluację. Dokonując ewaluacji własnej pracy dydaktycznej, przyjmuję postawę refleksyjnego praktyka, który podejmuje refleksję podczas działania, a także refleksję nad działaniem. Zakończenie jest podsumowaniem wszystkich trzech rozdziałów. W bibliografii znajdują się wszystkie pozycje literaturowe, z których korzystałam podczas pisania pracy. Na samym końcu znajduje się aneks, w którym są zawarte fotografie z przeprowadzonych zajęć w ramach projektu „Każdy przedszkolak wie, jak dbać o zdrowie swe”. Poprzez przygotowanie rozdziału teoretycznego miałam możliwość przyswojenia nowej wiedzy z zakresu psychologii rozwojowej i pedagogiki. Realizacja projektu edukacyjnego była dla mnie szansą na sprawdzenie siebie w roli przyszłego nauczyciela, sprawdzenia swoich umiejętności i poszerzenia kompetencji. Podjęta refleksja nad własnymi działaniami, nad ich wartością, a także nad własnym warsztatem pracy, pozwoliła mi na analizę i wyciągnięcie wniosków. Dzięki temu mogę wprowadzić zmiany w obszarach, które tego wymagają.

Tematem pracy jest kształtowanie umiejętności wyrażania emocji dzieci w wieku przedszkolnym poprzez formy muzyczne na podstawie projektu działań edukacyjnych. Został on podjęty z potrzeby zwrócenia uwagi na istotną rolę muzyki w ekspresji emocjonalnej dzieci. Skierowałam rozważania do dzieci w wieku przedszkolnym. Wzięłam pod uwagę główną aktywność dziecka na tym etapie, którą jest zabawa. Nieodłączną częścią zabawy natomiast jest muzyka. Praca ta zawiera opisy etapów zarówno rozwoju emocjonalnego, jak i muzycznego dziecka. Podkreśla ważną rolę muzyki dla rozwoju dziecka. W rozdziale teoretycznym poświęcam uwagę na różnorodne formy aktywności muzycznej oraz metody z nią związane, wykorzystywane w codziennej pracy nauczyciela. Praca obejmuje autorski projekt działań edukacyjnych Muzyka blisko każdego smyka, który jest praktyczną odpowiedzią na teorię przedstawioną w początkowej części pracy. Obejmuje on realizację 3,5 godziny zajęć, w ramach 4 scenariuszy. Projekt zrealizowany został w Przedszkolu nr 35 „Tęczowy Domek” we Wrocławiu. Ze względu na sytuacje pandemiczną w kraju, realizacja przyjęła formę zdalną. Ostatnią część pracy stanowi ewaluacja oraz autoewaluacja, która podsumowuje zarówno teorię, jak i refleksję, nad efektywnością jej części praktycznej, czyli projektu edukacyjnego. Dzięki tym przemyśleniom można wywnioskować, jak wiele daje aktywność muzyczna dzieci w kontekście ich rozwoju oraz jak jest szeroką przestrzenią dla wyrażania emocji. Dzięki projektowi natomiast pokazuję konkretne przykłady aktywności, poparte teorią i świadomością działania, za pomocą których można osiągnąć główny cel pracy – wyrażanie się dziecka poprzez muzykę. Praca ta może być zatem materiałem dla studentów i nauczycieli z zakresu teorii oraz przykładów działań praktycznych wspierania rozwoju muzycznego i emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym.

Praca licencjacka pod tytułem „Wykorzystanie elementów edukacji medialnej w kształtowaniu poczucia własnej wartości dzieci w wieku wczesnoszkolnym”, skupia się na istocie poczucia własnej wartości dzieci i włączenia edukacji medialnej w prawidłowe kształtowanie tego aspektu. W celu rzetelnego napisania pracy, przeanalizowałam i wykorzystałam literaturę, znajdującą się głównie w obrębie dziedziny pedagogiki. Część teoretyczna obejmuje tematykę rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zawiera także objaśnienia czym jest poczucie własnej wartości i jak ważne jest już od najmłodszych lat oraz charakterystykę edukacji medialnej i tego jak wpływa na rozwój dziecka. W ostatniej części pracy zawarte są informacje dotyczące istoty ewaluacji, która stanowi jednej z najważniejszych jej elementów, a także projekt edukacyjny który został zaplanowany specjalnie na potrzeby pracy dyplomowej i zrealizowany w określonym stopniu, na praktykach w Szkole Podstawowej nr 17, we Wrocławiu. Składa się on z czterech scenariuszy, których głównymi celami jest kształtowanie i wzmacnianie poczucia własnej wartości dziecka oraz wzmacnianie pewności siebie. Zostały one zaprojektowane zgodnie z modelem dnia aktywności. Część refleksyjna, w postaci autoewaluacji, została rozpisana dzięki indywidualnym spostrzeżeniom, a także obserwacji koleżeńskiej, co umożliwiło wyciągnięcie odpowiednich wniosków i podsumowanie zaangażowania w zrealizowanie projektu działań edukacyjnych.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest ,,Wspieranie rozwoju społecznego dzieci w wieku przedszkolnym poprzez metody aktywizujące”. Wybrałam go, ponieważ chciałabym pracować w przyszłości w przedszkolu. Metody aktywizujące są ważne dla rozwoju dziecka. Prowadzą do współpracy członków grupy przedszkolnej i do budowania relacji przyjacielskich. W pierwszym rozdziale przedstawiam opis problematyki pracy oraz charakterystykę dziecka w wieku przedszkolnym. Opisałam także znaczenie nauczyciela i rówieśników dla rozwoju dziecka. Zawarte są tu też cele i funkcje wychowania przedszkolnego. Wyjaśniłam, czym są metody aktywizujące, które umieściłam w moich scenariuszach zajęć. W drugim rozdziale przedstawiam mój projekt edukacyjny ,,Moi przyjaciele” mający na celu wzmocnienie u dzieci pewności siebie, poznanie swoich zalet, rozwijanie postawy akceptacji, wzmacnianie szacunku dla odmienności ludzi. Projekt zawiera 4 scenariusze zajęć. Przeprowadziłam go stacjonarnie w marcu 2021 roku w oddziale przedszkolnym Szkoły Podstawowej nr 8 w Świdnicy. W trzecim rozdziale przedstawiam teorię z zakresu ewaluacji oraz zaprezentowałam autoewaluację projektu ,,Moi przyjaciele”. W zakończeniu podsumowałam napisaną pracę. Opisałam, jaka jest jej problematyka, jakie metody zastosowałam i jak przebiegła autoewaluacja. W bibliografii zawarłam spis pozycji z literatury, które użyłam do napisania pracy. Aneks stanowią zdjęcia zajęć i prac plastycznych, które przeprowadziłam podczas realizacji projektu. Proces planowania, konstruowania i realizacji projektu był dla mnie ciekawym doświadczeniem. Poświęciłam mu dużą ilość czasu. Skrupulatnie dobierałam metody i techniki pracy. Jestem zadowolona z przebiegu mojej pracy licencjackiej. Dzięki przygotowaniu pracy licencjackiej rozwinęłam swoje umiejętności teoretyczne i praktyczne.

Współczesne przedszkolaki nie rzadko zmagają się z wieloma problemami. U wielu dzieci diagnozowane są problemy emocjonalne, a także choroby psychiczne, które utrudniają im prawidłowe funkcjonowanie w rzeczywistości, w której przyszło im żyć. Na świecie nie brakuje również dzieci niepełnosprawnych, a także z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi. Życie tych dzieci często obfituje w ból i poczucie niesprawiedliwości. Jedną z metod terapeutycznych, która pomaga takim jednostkom jest bajkoterapia. Wykwalifikowanych bajkoterapeutów jest jednak niewielu, jednakże nieposiadanie tej kwalifikacji nie uniemożliwia nauczycielom wychowania przedszkolnego wykorzystania bajki terapeutyczne w swojej pracy. Nie każdy wychowawca jednak korzysta z tej możliwości. Nie rzadko wynika to z braku znajomości oraz nieumiejętności wykorzystania tego narzędzia. Tematem mojej pracy jest wspomaganie rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym za pomocą bajki terapeutycznej. W części teoretycznej pracy przedstawiłam zagadnienia wywodzące się z psychologii rozwojowej, takie jak specyfika rozwojowa dzieci w wieku przedszkolnym ze szczególnym uwzględnieniem ich rozwoju społeczno-emocjonalnego. Odniosłam się również do pozostałych sfer rozwojowych – rozwoju poznawczego, rozwoju motorycznego, a nawet – rozwoju moralnego oraz rozwoju mowy małego dziecka. W rozdziale tym nie zabrakło również opisu zjawiska, jakim są dziecięce lęki. Część teoretyczna mojego opracowania obejmuje także rozważania związane z pojęciem bajki terapeutycznej oraz jej rolą i możliwościami w zakresie dynamizowania rozwoju społeczno-emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym. Wymieniłam także typy bajek terapeutycznych i je scharakteryzowałam. Często odwoływałam się do pozycji książkowych autorstwa Marii Molickiej, która uważana jest za pionierkę wskazanej problematyki, a także – twórczynię jednego z najpopularniejszych i największych zbiorów bajek terapeutycznych. Część praktyczna mojej pracy obejmuje treści związane z założeniami, realizacją oraz ewaluacją mojego projektu edukacyjnego zatytułowanego „Spotkanie z bajką”. Projekt ten obejmował przeprowadzenie cyklu zajęć w grupie dzieci 6-letnich. Zajęcia te odbywały się w oparciu o stworzone przeze mnie scenariusze zajęć. W trakcie projektu wykorzystane zostały wybrane przeze mnie bajki terapeutyczne autorstwa Marii Molickiej. W zakończeniu dokonuję podsumowania rozdziałów znajdujących się w mojej pracy. W bibliografii umieściłam literaturę, po którą sięgałam w trakcie pisania pracy.