Zawody wymagające kontaktu interpersonalnego narażone są na wypalenie zawodowe. Stwierdzenie występowania tego zjawiska i jego skali w grupie zawodowej pomaga na jak najwcześniejszą interwencje, w celu przeciwdziałania objawom i skutkom zespołu wypalenia zawodowego. W rozdziale pierwszym przedstawiony został rys historyczny zespołu wypalenia zawodowego, historia kształtowania się pojęcia i badan nad nim. W tym rozdziale zostały również ukazane główne przyczyny prowadzące do wypalenia oraz objawy jakie prezentują osoby dotknięte tą jednostką chorobową. Rozdział drugi zawiera informacje na temat grupy zawodowej ratowników medycznych, na której przeprowadzone zostały badania. Opisany został system ich pracy oraz instytucje, w których wykonują swój zawód. Informacje o metodologii przeprowadzonych badań znalazły się w rozdziale trzecim. Opisano w nim przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze oraz metody i techniki badań. W tym rozdziale zawarta została również charakterystyka badanej grupy i organizacji badań. W rozdziale czwartym przedstawione zostały wyniki, analiza badań, omówienie wyników i podsumowanie, a także dyskusja i wnioski.

Tematem niniejszej pracy jest zbadanie wpływu czynników środowiskowych i cech dziedzicznych na reakcję jednostki na stres zawodowy. Praca ma wykazać, że istnieją dziedziczne oraz nabyte predyspozycje odpornościowe na stres, co przekłada się na stres zawodowy. Na potrzeby pracy przeprowadzono analizę badań, które miały charakter porównawczy wobec różnych czynników, takich jak poziom stresu i obciążenia zawodowego wobec: ekstrawersji, ugodowości, sumienności, neurotyczności, otwartości, pozytywna koncepcja własnej osoby, samokontrola, a także asertywność. Grupa respondentów, którzy wzięli udział w badaniu były to osoby aktywne zawodowo, dzięki czemu możliwe było zbadanie natężenia stresu w pracy, indywidualnych odczuć czynników stresogennych, a także reakcji organizmu (podatność lub odporność) na stres w zależności od predyspozycji. Niniejsza praca miała za zadanie wykazać, że istnieją dziedziczne oraz nabyte predyspozycje odpornościowe na stres oraz że brak tych predyspozycji, zwiększa podatność podmiotu na stres zawodowy.

Pobyt na emigracji jest swoistym sprawdzianem dla zdolności adaptacyjnych jednostki. Zmiana środowiska,zetknięcie się z obcą kulturą jest dla każdego sytuacją nową i często bardzo trudną. Celem pracy jest wskazanie stopnia zależności pomiędzy zdolnością do pozytywnej adaptacji a poziomem stresu związanego z pobytem za granicą. Materiał badawczy odpowiada na pytanie, czy stres wynikający z pobytu na emigracji kształtuje się w sposób zależny od cechy resilience. W pracy przybliżone zostały główne teorie dotyczące koncepcji stresu i resilience.

W niniejszej pracy opisuję wyniki badań, których celem było zgłębienie procesu przechodzenia od wiedzy potocznej do wiedzy naukowej, lecz w odniesieniu tylko do wybranych przeze mnie pojęć pedagogiki. Przedmiotem moich badań stała się naukowa i potoczna wiedza o wychowaniu, którą posiadają studenci pedagogiki. W badaniach zastosowałam metodę indywidualnych przypadków, przeprowadzając wywiad z trzema studentami ostatniego roku studiów magisterskich. Byli to zarówno studenci studiujący w trybie stacjonarnym, jak i niestacjonarnym. Jedna studentka pracuje już zawodowo jako nauczyciel przedszkola. Pozostała dwójka studentów nie podjęła jeszcze pracy w zawodzie pedagoga. Wywiad przeprowadziłam w oparciu o przygotowany wcześniej kwestionariusz, który zawierał siedem części tematycznych. Każda z części dotyczyła procesu przechodzenia od wiedzy potocznej do wiedzy naukowej w odniesieniu do wybranego pojęcia pedagogiki, kolejno wychowania, wychowanka, wychowawcy, stylów wychowania, socjalizacji, karania i nagradzania. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy traktuje o potocznej i naukowej wiedzy o wychowaniu. Przedstawiam w nim teorię wychowania jako naukową refleksję pedagogiki, ujęcie wychowania z perspektywy najbliższych kręgów społecznych jednostki – rodziny i szkoły, oraz scharakteryzowałam i rozróżniłam pojęcia wiedzy potocznej i wiedzy naukowej o wychowaniu. Rozdział drugi stanowi metodologia badań własnych, w którym zawarłam cele i przedmioty moich badań. Przedstawiłam w nim również hipotezy i problemy badawcze, na które starałam się znaleźć uzasadnienie. Rozdział trzeci zawiera analizę wyników badań własnych i wysunięte wnioski na temat wiedzy potocznej i naukowej studentów pedagogiki oraz przebiegu procesu zmian. Na zakończenie przedstawiam najważniejsze wnioski i przemyślenia z przeprowadzonych badań.

W pracy poruszony został problem relacji rówieśniczych studentów, którzy pochodzą ze środowisk wiejskich. Zagadnienie to jest istotne ze względu na ciągłe dynamiczne przemiany, zarówno środowiska akademickiego, jak również środowiska wiejskiego oraz wciąż obecne w społeczeństwie stereotypy dotyczące polskiej wsi i jej mieszkańców. W rozdziale pierwszym przedstawiono charakterystykę szkoły wyższej, jako miejsca nauki i rozwoju, uwzględniając miejsce studentów w jej strukturze. Zakreślono specyfikę i rodzaje szkół wyższych, uwzględniając takie kategorie jak zadania, misja czy funkcje tego typu instytucji. Osobna część poświęcona została zagadnieniu europeizacji szkolnictwa wyższego i jego relacji z rynkiem pracy w obrębie kształconych i oczekiwanych kompetencji absolwentów szkół wyższych. Ostatnia część to analiza roli studenta w strukturze akademickiej, ze szczególnym uwzględnieniem relacji rówieśniczych w grupach dziekańskich. Rozdział drugi poświęcony został charakterystyce polskiej wsi i jej przemianom. Szczególnie uwzględnione zostały kwestie specyfiki wiejskiego środowiska lokalnego czy uwarunkowania społeczno- kulturowe. Kolejna część zawiera informacje na temat aspiracji mieszkańców wsi oraz kwestii stereotypizacji terenów wiejskich i ich mieszkańców. Zjawiska te niewątpliwie mają wpływ na decyzje edukacyjne młodzieży wiejskiej. Kolejna część pracy to rozdział metodologiczny. Początek zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć metodologicznych, takich jak metodologia, nauka, proces poznania naukowego czy opis typologii paradygmatów metodologicznych. Następnie określone zostały: przedmiot badań, cele badawcze, problem badawczy oraz podejście badawcze. Rozdział ten jest zakończony opisem procedury badawczej z uwzględnieniem obszarów eksploracji badawczej i doborem metody badawczej oraz krótką charakterystyką osób badanych i ich miejsc pochodzenia. Ostatni rozdział, to prezentacja analizy i interpretacji rozmów ze studentami wybranych kierunków i lat studiów, którzy pochodzą ze środowisk wiejskich oraz konfrontacja zebranych informacji z dostępną literaturą przedmiotu. W rozdziale uwzględniono cztery wątki: specyfikę wiejskiego pochodzenia, z uwzględnieniem realizowanego obowiązku szkolnego, problemy związane z adaptacją do życia w mieście akademickim, relacje rówieśnicze w grupach studenckich oraz zagadnienie stereotypizacji osób ze środowisk wiejskich w środowisku akademickim. Rozdział kończą wnioski, płynące z przeprowadzonych badań. Pracę kończy refleksja dotycząca możliwości organizacji dalszych badań wokół tego zagadnienia.

Tematyką poruszaną w pracy są studenci z niepełnosprawnością w sytuacji ekspozycji społecznej w szkole wyższej. Praca składa się z czterech części. Pierwszy rozdział zawiera opracowanie teoretyczne związane ze specyfiką poszczególnych rodzajów niepełnoprawności. Oprócz istoty niepełnosprawności poruszane są także zagadnienia związane z etapami, przez które musi przejść jednostka godząc się z obecną sytuacją. Uwagę zwraca także postawa innych osób w stosunku do niepełnosprawności i pojawiające się w związku z tym stereotypy, bądź uprzedzenia. Drugi rozdział poświęcony jest misji szkolnictwa wyższego i działań skierowanych do studentów. Jednostka w trakcie kształcenia nabywa określone kompetencje i korzysta z przysługujących mu praw. Ważny jest zatem właściwie działający system wsparcia ze strony uczelni, umożliwiający wejście osoby z niepełnosprawnością w rolę studenta. Zadania i funkcje, które realizuje szkoła wyższa pozwalają na opracowanie określonych form wsparcia osób z niepełnosprawnością, zwiększając tym samym ich komfort i poczucie bezpieczeństwa. Rozdział trzeci omawia szczegółowo przedmiot i problematykę badań własnych, a także procedurę badawczą, podejście oraz obszary, które usystematyzowały proces badawczy i pozwoliły na jego prawidłowe przeprowadzenie. W ostatnim rozdziale zamieszony jest opis badań własnych i doświadczeń osób z niepełnosprawnością w kontekście radzenia sobie z rolą studenta, sytuacją ekspozycji społecznej. Przybliżają oni etapy, które musieli przejść w trakcie nauki w szkole wyższej oraz zakres wsparcia otrzymywanego od osób ze środowiska akademickiego.

Celem pracy było zdobycie informacji na temat studenckich koncepcji przeciwdziałania agresji w środowisku szkolnym. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym znajdują się definicje pojęć, opis współczesnych ideologii wychowania i racjonalności. Następnie charakteryzuję zjawisko agresji. Rozdział drugi zawiera metodologię badań własnych. Tutaj została określona problematyka badań, hipotezy badawcze, zmienne, wskaźniki, metoda, technika badawcza oraz charakterystyka badanej populacji. W trzecim rozdziale przedstawiam wyniki przeprowadzonych badań. Wykonałam je na grupie 100 studentów Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego. Do ich zrealizowania wykorzystana została metoda sondażu. Badania pozwoliły ustalić, że wśród studentów pedagogiki płeć różnicuje przekonania pedagogiczne. Studentki są bardziej niż studenci przekonane o celowości konstruowania programu antyprzemocowego aktywizującego społeczność szkolną dla zapobieżenia agresji.

Niniejsza praca zawiera wynik prowadzonych badań dotyczących studiów medycznych i początków pracy trójki wrocławskich lekarzy. Zawarty jest w niej również opis statusu i pozycji lekarza w społeczeństwie, wraz z przedstawieniem zmian jakie na przestrzeni lat z niej zachodziły. Opisane zostały również dokonania naukowe wielkich polskich lekarzy, których praca przyczyniła się do znacznego postępu medycyny. Dopełnieniem pracy stał się aktualny spis uczelni medycznych w Polsce, wraz z określeniem zasad i warunków jakie na nich obowiązują.

Tematem mojej pracy magisterskie jest „Studiowanie w Polsce w narracji młodzieży akademickiej z zagranicy”. W części teoretycznej omówiono sytuację studentów w Polsce z obcych krajów, ich cele oraz motywacje do rozpoczęcia nauki. Poruszono także główne problemy z jakimi spotykają się cudzoziemcy po przyjeździe na studia. W części metodologicznej zostały przedstawione problemy oraz metody badawcze. Badania udzieliły odpowiedzi na pytania dotyczące życia codziennego w narracji obcokrajowców po przyjeździe do Polski. Badania były związane z trudnościami językowymi, kulturowymi, z relacjami ze społeczeństwem oraz innymi podobnymi problemami. Zastosowaną metodą badawczą do weryfikacji hipotez została wybrana metoda sondażu diagnostycznego, dla którego materiał badawczy został uzyskany przy pomocy techniki ankiety i kwestionariusza ankiety – jako narzędzia badawczego. Respondenci stanowili grupę 120 osób pochodzących z 18 różnych państw, w tym 59 kobiet oraz 61 mężczyzn. Przeglądając różnorodne odpowiedzi respondentów można stwierdzić, że każdy obcokrajowiec przyjeżdzający do Polski posiada swoje własne odczucia zależne od przeżyć, oczekiwań oraz doświadczeń życiowych.

Tematem pracy magisterskiej są studiujący ojcowie. Jej założeniem jest poznanie młodych ojców,którzy studiowali na uczelniach wyższych i w tym samym czasie musieli wypełniać obowiązki rodzicielskie. Cześć empiryczna została oparta na analizie współczesnego atrybutu ojcostwa jak i męskim dojrzewaniu. Następnie została przedstawiona specyfika funkcjonowania uczelni wyższych (jej cele, zobowiązania). Badania oparte zostały na metodach jakościowych jakim jest pogłębiony wywiad. Dzięki temu można poznać różne aspekty życia młodych ojców. Zaproszono do rozmowy mężczyzn, którzy zostali ojcami na różnych etapach swojej edukacji. Przeanalizowano ich wypowiedzi pod kątem specyfiki i sytuacji egzystencjalnej rodziny pochodzenia, adaptacji do roli rodzicielskiej, poczuciem ojcostwa, zakresu niepowodzeń i obciążeniem pracą. Określono funkcjonalność studiujących ojców w roli rodzicielskiej, wykazano czynniki wynikające z roli studenta, które ograniczają efektywność pełnienia roli rodzicielskiej oraz opracowano praktyczne porady wspomagające studiujących ojców.

Tematem niniejszej pracy jest „Stygmat młodzieży z rodzin rozwiedzionych w okresie adolescencji”. W związku z tym, celem projektu była zmiana postawy młodzieży wobec osób z rozbitych rodzin oraz zwiększenie poczucia własnej wartości u osób, których rodzice są rozwiedzeni. W pracy zostały scharakteryzowane pojęcia dotyczące rozwoju osób w okresie adolescencji, jak i podstawowe terminy związane z problemem zawartym w temacie pracy. Zostało nakreślone pojęcie stygmatu, rozwodu oraz rodziny. Ponadto, praca zawiera opis placówki, w której przeprowadzany był cykl zajęć w ramach projektu, jak również dołączone scenariusze tychże zajęć. W celu osiągnięcia zamierzonych efektów do przeprowadzenia warsztatów użyto odpowiednich metod kształcenia, które również zostały objaśnione. Założono, że po zrealizowanych zajęciach młodzież będzie wiedziała, na czym polega stygmatyzacja, będzie przejawiała większą tolerancję i wrażliwość wobec rówieśników z rozwiedzionych rodzin, a także, iż osoby z takich rodzin nie będą czuły się napiętnowane oraz będą znały wartość własnej rodziny. Założenia zostały spełnione, młodzież chętnie się angażowała oraz potraktowała omawiany temat poważnie. Szczegółowe rozważania dotyczące realizacji zajęć oraz uzyskanych efektów zawarte zostały w podsumowującej części pracy.

Przedmiotem niniejszej pracy jest stygmatyzacja rodzin przestępców w środowisku lokalnym. Praca ukazuje społeczny wizerunek zarówno byłego przestępcy, jak i jego rodziny, postaw środowiska lokalnego względem tych osób, wymiary środowiskowej stygmatyzacji oraz możliwość readaptacji społecznej byłych przestępców. Badania w celu uzyskania postawionego pytania badawczego oraz wyznaczonych celów były przeprowadzone na terenie miasta Wałbrzych, wśród 50 ankietowanych zamieszkujących cztery dzielnice tego miasta. Narzędziem badawczym, które pomogło dostarczyć danych odnośnie stygmatyzacji rodzin byłych przestępców, był kwestionariusz ankiety ułożony według wskaźników zmiennej zależnej oraz niezależnej.

Praca dyplomowa porusza problematykę stygmatyzacji rówieśniczej dzieci żołnierzy na misjach. Temat stygmatyzacji wśród społeczności, w której znaczącą część stanowią żołnierze, jest bardzo ważna zarówno pod względem teorii, jak i oczywiście praktyki pedagogicznej. Współcześnie coraz częściej słyszy się o stygmatyzacji rówieśniczej, która została przebadana pod kątem dzieci otyłych, niepełnosprawnych czy upośledzonych. Poniższa praca natomiast skupia się przede wszystkim na stygmatyzacji rówieśniczej, które doświadczyły dzieci, których ojcowie przebywali na misjach zagranicznych z tytułu wykonywania pracy zawodowego żołnierza. Badania, przeprowadzone na potrzeby pracy pokazują, że stygmatyzacja ta ma miejsce pomimo, że społeczność, w której prowadzone były badania to w większości ludzie wykonujący zawód żołnierza. Pierwszy rozdział niniejszej pracy dotyczy dynamiki funkcjonowania rodziny z nieobecnym ojcem. Należy dobrze zrozumieć fenomen rodziny i jej funkcjonowanie. Pojęcie rodziny choć dla niektórych może wydawać się banalne niesie za sobą szereg obowiązków, które rodzic powinien względem dziecka zrealizować, aby mogło ono w prawidłowy sposób się rozwijać i osiągnąć dorosłość. W rozdziale tym również opisano funkcje rodziny oraz role rodzicielskie. Które obecne są w każdej rodzinie, choć nie zawsze tak samo realizowane. Zróżnicowanie wynika z wielości podziałów w literaturze. Zwrócono również uwagę na funkcjonowanie rodziny z nieobecnym ojcem. Nieobecność ta wynika z charakteru pracy ojca. Szczegółowo został opisany zawód żołnierza, jego obowiązki i możliwości samorozwoju. Zaznajomienie się z zawodem żołnierza umożliwi lepsze zrozumienie tematu i wywnioskowanie, że jest to zawód z ryzykiem. Bowiem oprócz bezpośredniego narażenia na zdrowie, również narażone są relacje rodzinne żołnierza, który decyduje się bądź otrzymuje rozkaz na wyjazd zagraniczny na misję. Kolejny rozdział poświecony został specyfice stygmatyzacji w relacjach rówieśniczych. Zostały w nim poruszone najważniejsze dla tego pojęcia zagadnienia. Wychodząc od samego pojęcia stygmatyzacji, które jest obszernym pojęciem i niesie za sobą wiele konsekwencji, zwrócono również uwagę na rodzaje stygmatów. Korzystając z literatury szczegółowo je opisano i wyciągnięto wnioski. Rozdział ten zawiera również wiele istotnych zagadnień dotyczących dziecięcej stygmatyzacji, jej uwarunkowania oraz konsekwencji. Został również poruszony temat radzenia sobie ze stygmatyzacją rówieśniczą. Temat ten jest bardzo obszerny, dlatego posiłkując się literaturą przedmiotu został opisany szczegółowo, aby należycie zrozumieć temat i odpowiednio zrealizować badania. Rozdział trzeci poświęcony został metodologii. W rozdziale tym określono przedmiot badań, ich cele oraz metodę w postaci wywiadu otwartego pogłębionego. Wybór podejścia jakościowego wymusił zrezygnowanie ze stawiania hipotez, bowiem od samego początku założono, że owa stygmatyzacja rówieśnicza istnieje. Badania i ich analiza własn

Celem niniejszej pracy jest określenie jak wygląda styl życia rodziców-nauczycieli z perspektywy dziecka dorosłego. Praca skupia się przede wszystkim w jaki sposób rodzice-nauczyciele wychowywali swoje dzieci, jakich metod używali, ku któremu ze stylów wychowania się skłaniali. Czy dorosłe dziecko jest w stanie z perspektywy czasu zauważyć, że jego rodzic zmagał się z wykonywaniem ról społecznych, jakie były mu przeznaczone. Czy dziecko zmagało się w szkole z innym lub uprzywilejowanym traktowaniem z powodu zawodu jaki rodzic wykonywał. A także w jaki sposób postrzega styl życia swojego rodzica z perspektywy czasu. Praca została podzielona na trzy części. Pierwsza z nich zawiera dwa rozdziały teoretyczne. Pierwszy rozdział skupia się przedstawieniu definicji wychowania, modeli wychowania oraz modeli postaw prezentowanych przez rodzica względem dziecka. Oprócz tego odniesiono się w nim do metod wychowawczych, które są stosowane w procesie wychowawczym, stylów wychowawczych a także czynników które wspomagają lub blokują ten skomplikowany proces. W drugim rozdziale zostają poruszone kwestie dotyczące przede wszystkim ról społecznych. Mianowicie jakie rola jest przypisana rodzicowi a jaka nauczycielowi, jaka jest istota konfliktu wykonywania tych dwóch „czynności” a także jakie niosą skutki dla wychowania i socjalizacji dziecka. Drugą część pracy stanowią metodologiczne podstawy badań własnych. Przedstawiono w tej części cele oraz problemy badawcze jakie będą poruszane w niniejszej pracy. Określono również metodę badawczą, narzędzie badawcze a także technikę, którą autorka pracy się posługiwała. W tej części przedstawiono również charakterystykę osób badanych oraz przebieg badania. Ostatnia cześć pracy to analiza wyników badań otrzymanych w drodze badania. Pokazała ona w jaki sposób nauczyciele żyją, jak wychowują swoje dzieci oraz czy ich dzieci dostrzegają w sobie podobne zachowania do swoich rodziców, a także że bycie pedagogiem nie zawsze oznacza, że ta wiedza przenosi się na wychowanie własnego potomstwa. Oprócz tego wielu badanych zwróciło uwagę na towarzyszący nauczycielom konflikt ról społecznych (matka-nauczyciel).

Praca dotyczy związku stylów wychowania stosowanych przez rodziców z ich wpływem na zachowania problemowe przejawiane przez młodzież. Przeprowadzone w tym celu badania miały charakter ilościowy, należało ustalić czy wymiary wychowania takie jak: powierzchowność komunikacji, budowanie relacji oraz dyrektywność rodziców ma wpływ na wystąpienie u młodzieży zachowań problemowych. Do zebrania niezbędnych danych posłużyła ankieta, którą wypełnili uczniowie gimnazjum, 100 osób wypełniło treść odnoszącą się do osoby matki oraz 97 spośród nich uzupełniło część dotyczącą ojca. Uzyskane dane pozwoliły na stwierdzenie, iż na postępowanie dziecka większy wpływ ma matka niż ojciec. Prawidłowość ta ujawniła się w przypadku: palenia papierosów, palenia marihuany oraz używania innych narkotyków przez młodzież. Na ukazanie się tych zachowań ma wpływ styl wychowania jaki reprezentuje matka. W przypadku osoby ojca nie wykryto żadnych prawidłowości, co oznacza że nie można potwierdzić wpływu postawy rodzicielskiej ojca na zachowania problemowe dziecka.

Tematem niniejszej pracy są style wychowania, jakie wobec swoich dzieci stosują ojcowie wykonujący zawód policjanta. Celem jej jest scharakteryzowanie elementów wychowania, jakie pojawiają się w sposobie wychowywania dzieci przez funkcjonariuszy policji, opisanie zależności, jakie występują pomiędzy stylem wychowania a wykonywaną przez policjantów pracą oraz sprawdzenie, w jaki sposób ojcowie-policjanci uzasadniają stosowanie przez siebie określonego stylu wychowania, a także czy istnieją różnice w zakresie stylów wychowawczych ojców w zależności od wieku dziecka. Praca została podzielona na trzy części: studialną, metodologiczną i badawczą. W pierwszej części zostały przedstawione takie zagadnienia jak: systemowe ujęcie rodziny, emocjonalność w rodzinie, wkład rodziny w wychowanie dziecka w odniesieniu do funkcji rodziny, rodzajów postaw rodzicielskich oraz rola relacji z ojcem na proces dorastania dziecka. Zostały również opisane style wychowania oraz specyfika zawodu policjanta. Część druga zawiera założenia metodologiczne przyjęte na potrzeby badań. Natomiast w części trzeciej przedstawiona została analiza wyników badań. W wyniku analizy przeprowadzonych badań zostały osiągnięte założone cele, którymi było uzyskanie odpowiedzi na następujące pytania: jakie style wychowania stosują ojcowie wykonujący zawód policjanta?, elementy jakich stylów wychowania najczęściej przejawiają ojcowie-policjanci?, w jaki sposób ojcowie-policjanci uzasadniają stosowanie przez siebie określonego stylu wychowania?, czy istnieją różnice w zakresie stylów wychowawczych ojców w zależności od wieku dziecka?, w jaki sposób wykonywanie zawodu policjanta oddziałuje na relacje z dzieckiem?

Temat mojej pracy badawczej to „Style wychowawcze młodych rodziców”. Głównym jej celem było ukazanie, jakie style wychowania preferują współcześnie młodzi rodzice oraz czy któryś ze stylów jest dominujący. W rozdziale pierwszym dokonałam systematyzacji kluczowych dla pracy definicji na podstawie literatury pedagogicznej. Podjęłam się także opisu najważniejszych przemian na gruncie wychowania, jakie miały miejsce w związku z transformacjami społeczno-kulturowymi na przestrzeni lat. Poruszyłam również temat kulturowego uwarunkowania płci związanego z pełnieniem ról rodzicielskich. Rozdział drugi zawiera podstawowe założenia metodologiczne, które nadały kierunek mojemu postępowaniu badawczemu. Dokonałam wyboru paradygmatu, metody i narzędzi badawczych, określiłam cel i przedmiot badań, stworzyłam główny oraz szczegółowe problemy badawcze, scharakteryzowałam próbę badanych oraz opisałam organizację i przebieg badań. Ostatni rozdział zawiera analizę i interpretację zebranych wyników. Pomogła mi w tym analiza pola semantycznego określenia „styl wychowawczy”, analiza sekwencyjna wywiadu oraz analiza autokomentarzy osób badanych. Pracę kończą moje wnioski i refleksje z przeprowadzonych badań.

Inspiracją do napisania pracy na temat „stymulacji rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym metodą Marii Montessori” była dla mnie praca zawodowa w przedszkolu prowadzonym metodą montessoriańską. W taki właśnie sposób osobiście dogłębnie zapoznałam się z pedagogiką Montessori, jej koncepcją, założeniami i celami w pracy z dziećmi. Metoda opiera się na okazywaniu szacunku, samodzielności oraz stymulowaniu różnych sfer rozwoju dziecka poprzez korzystanie z montessoriańskich materiałów i pomocy dydaktycznych oraz z przygotowanego otoczenia. W swojej pracy przedstawiam koncepcję pedagogiki Marii Montessori, zarys systemu wychowawczego na którym bazowała Maria, a także opisałam oraz zaprezentowałam najbardziej znane pomoce i materiały, które są wykorzystywane w realizacji metody. Celem mojej pracy było ukazanie potencjału metody Marii Montessori ukierunkowanego na stymulację rozwoju dzieci w wieku przedszkolnym, a korzystny wpływ tej metody potwierdziły moje badania.

Tematem pracy badawczej jest stymulacyjny charakter zabaw swobodnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy oraz rozdział drugi to rozdziały teoretyczne. Pierwszy rozdział nawiązuje do przedszkolaka w sytuacji uczenia się i zbudowany jest z czterech podrozdziałów. W pierwszym podrozdziale zawarta została charakterystyka rozwoju dziecka w okresie przedszkolnym, uwzględniając rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Drugi podrozdział dotyczy potrzeb edukacyjnych dziecka w okresie przedszkolnym, które wpływają znacząco na jego harmonijny rozwój, między innymi: potrzeby ruchu, potrzeby emocjonalne, potrzeby poznawcze, potrzeby psychiczne, potrzeby samowyrażania się oraz potrzeby specjalne. Trzeci podrozdział nawiązuje do istoty i zakresu edukacji przedszkolnej. W tym rozdziale przedstawiona zostaje wykładnia definicyjna edukacji przedszkolnej oraz cele, zadania i zarys pracy dydaktyczno-wychowawczej przedszkola. Czwarty podrozdział dotyczy kompetencji nabywanych przez przedszkolaków w procesie uczenia się. Opisane tutaj zostały niezbędne kompetencje i umiejętności, w które powinien zostać wyposażony przedszkolak, aby zapewnić sobie dobry start na szczeblach dalszej edukacji. W drugim rozdziale ukazany został kreacyjny charakter zabaw dziecięcych. W skład rozdziału drugiego wchodzą cztery podrozdziały. Pierwszy podrozdział dotyczy istoty i rodzaju zabaw dziecięcych, przedstawiona tu zostaje definicja zabawy oraz podział i charakterystyka zabaw. Drugi podrozdział dotyczy edukacyjnych walorów zabawy. W tym rozdziale ukazane zostaje wszystko to, czego dziecko może nauczyć się poprzez zabawę. Podrozdział trzeci związany jest z twórczym charakterem zabaw. W nim przedstawiono oddziaływanie zabawy na twórczą postawę dziecka. Ostatni podrozdział opisuje stymulacyjny charakter zabaw swobodnych, ponieważ zabawa swobodna jako znacząca forma aktywności ma ogromny wpływ na rozwój dziecka. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologiczny pracy i zbudowany jest z dwóch podrozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy przedmiotu i problematyki badań własnych. W tym podrozdziale określony został przedmiot badań, sformułowane zostały cele i pytanie badawcze oraz określone zostało podejście badacza. W drugim podrozdziale opisana została procedura badawcza, w której przedstawiono obraną przez badacza metodę, określono obszary eksploracyjne oraz dokonano opisu próby badawczej. Ostatni rozdział poświęcony został analizie i interpretacji wyników badań własnych. Zbudowany jest z czterech podrozdziałów. Pierwszy podrozdział nawiązuje do specyfiki zabaw swobodnych badanych przedszkolaków, ukazując najczęściej podejmowane czynności zabawowe. Drugi podrozdział opisuje kontekst edukacyjny zabaw swobodnych badanych przedszkolaków, ukazując walory edukacyjne zabawy swobodnej. W trzecim podrozdziale zawarta jest analiza badań ukazująca kreatywność dziecka w zabawie