Niniejsza praca dyplomowa dostarcza informacji o sytuacji współczesnych ojców w odniesieniu do wypełniania przez nich funkcji rodziny. Rodzina jako grupa społeczna przypisuje jej członkom wypełnianie określonych ról społecznych oraz wynikających z nich zadań. Rodzina wypełnia min. funkcję biologiczno-opiekuńczą, kulturalno-towarzyską, ekonomiczną, wychowawczą. Z racji przemian jakie dotknęły współczesną rodzinę, a tym samym jej funkcje, mówi się o kryzysie rodziny, macierzyństwa i ojcostwa. Odejście od przyjętych ról społecznych matki i ojca sprawiło, iż stali się oni wielofunkcyjni, mogą zastępować siebie nawzajem w opiece nad dzieckiem. Współcześni ojcowie w niewielkim stopniu mogą czerpać z doświadczeń wyniesionych od własnych ojców ze względu na przełom czasowy, ogromne zmiany społeczeństwa oraz inną rzeczywistość, w której przyszło im wychowywać własne dzieci. Opieka nad niemowlakiem musi zostać dostosowana do potrzeb rozwojowych dziecka, dlatego należy zwrócić uwagę na charakterystykę rozwoju dziecka w wieku niemowlęcym. Badania nad doświadczaniem roli ojca dziecka w wieku niemowlęcym obejmują wywiady z ojcami, którzy udzielili obszernych wypowiedzi na temat wypełniania przez nich określonych funkcji rodziny w stosunku do partnerek w czasie ciąży i dzieci w wieku niemowlęcym.

Rodzina jest podstawowym środowiskiem wychowawczym dziecka. To w niej początkowo kształtuje się jego osobowość i charakter, choć niekiedy ta rodzina jest zaburzona, jest jedyną, którą zna. W okresie adolescencji szczególnie trudnym dla nastolatka jest odnaleźć wewnętrzną równowagę, ponieważ hormony sprawiają, że naraz odczuwa różne emocje i uczucia, często sprzeczne ze sobą, nie rozumie tego i nie potrafi nad tym zapanować. W tym czasie poszukuje miejsc i ludzi, w których będzie mógł robić to w czym czuje się dobry, a inni będą dla niego wsparciem, którego nie otrzymuje w domu. Jednym z obszarów może być aktywność sportowa, która pozwoli mu na uwolnienie się od napięć i wiarę we własne możliwości. Pierwszy rozdział pracy został poświęcony rodzinie, a dokładniej charakterystyce funkcjonowania w niej nastolatka, podkreślając jej znaczenie w budowaniu tożsamości oraz spełnianiu podstawowych potrzeb jej członków. Wyjaśniona została także istota i geneza rodziny dysfunkcyjnej, dynamika więzi oraz psychospołeczne konsekwencje funkcjonowania w niej nastolatka. W kolejnej części znajduje się historia sportu, przedstawione zostają jego rodzaje oraz funkcje. Badania zostały przeprowadzone w paradygmacie jakościowym, ze względu na przeprowadzenie dokładnej analizy obszarów aktywności każdego z badanych. Z uwagi na przedmiot badań, jakim są kompensacyjne walory sportu na przykładzie nastolatków wywodzących się z rodzin dysfunkcyjnych, potrzebne było całościowe spojrzenie na ten temat, uwzględniając środowisko wychowawcze badanych oraz podejmowaną przez nich aktywność sportową. Przedstawiona analiza oraz wnioski stanowią potwierdzenie postawionych wcześniej celów. Wyniki badań wskazują na rozmaitość kompensacyjnych walorów, jakie prezentuje aktywność sportowa, m. in. korygowanie wad postawy, pozbycie się wewnętrznych napięć, oraz podniesienie poczucia własnej wartości.

Seriale paradokumentalne są dość nowym zjawiskiem w polskiej telewizji. Jednak ich teren jest niezbadany w polskiej literaturze. Z racji małej ilości materiałów dotyczących stricte paradokumentów, wydało mi się bardzo ciekawe zgłębienie tej problematyki. Również, poza oczywistym pogłębieniem swojej wiedzy naukowej, chciałabym, aby inni pedagodzy spojrzeli na seriale paradokumentalne jako na źródło inspiracji do pracy z młodzieżą i dorosłymi. W pierwszym rozdziale przedstawiam całe podłoże teoretyczne do mojej pracy. Moje rozważania wyjdą od analizy kultury, jako fenomenu trwającego od wieków w społeczeństwie, aż do narodzin kultury popularnej. Seriale telewizyjne, jako nieodłączny element współczesnej popkultury, również maja swój potencjał dydaktyczny - tak samo jak kultura popularna. Przejście przez historię seriali pozwoli mi wyklarować definicję „serialu paradokumentalnego”. Końcowy fragment pierwszego rozdziału poświęcam na zagadnienia pedagogiki krytycznej oraz kategorię ukrytego programu. W rozdziale drugim, który jest stricte teoretyczny, przedstawiam podstawy metodologiczne. Jest to płynne i dość skrótowe przejście poprzez badania ilościowe i jakościowe. Ostatni rozdział poświęcam na analizę jakościową serialu paradokumentalnego „Szkoła”. Za pomocą analizy treści spróbuję odpowiedzieć na takie kwestie, jak: „Jakie elementy »ukrytego programu« są dostrzegalne w tym serialu?”; „Jakie problemy dotykają młodzież w tym serialu?”; czy też „Gdzie uczniowie szukają pomocy, gdy problemy się już pojawią?” i inne zawarte w problemach szczegółowych. Ciekawość badawcza pozwoliła mi przeprowadzić te badania nie z perspektywy jakościowej. Zakończenie natomiast będzie klamrą spinającą całość pracy i odpowiedzią na pytanie "Jaki obraz szkoły i świata społecznego wyłania się w świetle analizy serialu paradokumentalnego »Szkoła«?".

Praca magisterska traktuje o problematyce choroby nowotworowej. W całości dotyczy nowotworu sutka, powszechnie nazywanego rakiem piersi. Praca została podzielona na dwie części: teoretyczną oraz empiryczną. W pierwszej części zostają omówione kwestie dotyczące sytuacji choroby nowotworowej. Tutaj zostaje wyjaśnione zagadnienie istoty i rokowań w chorobie, ograniczeń, jakie ona niesie ze sobą. Można także przeczytać o uwarunkowaniach adaptacji do sytuacji choroby nowotworowej oraz zakresie i rodzaju wsparcia kobiety. Kolejny rozdział dotyczy środowiska rodzinnego. Przedstawione zostają tu klasyfikacje funkcji rodziny. Opisuję się również rodzinę jako system. Rozważeniu zostaje poddana kwestia klimatu jako przestrzeni wsparcia oraz choroby jako czynnika dynamizującego funkcjonowanie rodziny. Praca została wzbogacona o badania własne, w których posłużono się metodą jakościową, a mianowicie użyto wywiadu narracyjnego. Pytanie badawcze brzmiało: Jakie są rodzinne uwarunkowania adaptacji Amazonek do sytuacji choroby nowotworowej? By móc na nie udzielić odpowiedzi, przeprowadzono 10 wywiadów narracyjnych z Amazonkami. W ciągu godzinnej rozmowy z każdą kobietą, opowiadały one o okolicznościach, w jakich dowiedziały się o chorobie, o samoocenie, o dynamice funkcjonowanie środowiska rodzinnego w czasie choroby nowotworowej, o zakresie wsparcia, które udzieliła rodzina oraz o swoich planach na przyszłość. Badane musiały także odnieść się do pytania dotyczącego jakości własnego życia podczas choroby. W świetle uzyskanych wyników można stwierdzić, że choroba nowotworowa jest czynnikiem silnie destabilizującym funkcjonowanie rodziny. Ponadto bliskie osoby mają duży wpływ na proces adaptacji kobiety do sytuacji choroby. Już samo przebywanie, rozmowy i bliskość pomaga Amazonce w walce, dodaje jej sił. To właśnie krewni służą kobiecie w tym czasie najbardziej poprzez zapewnienie wsparcia oraz pomocy.

Praca skupia się na ukazaniu obrazu rodziny w polskich serialach telewizyjnych. Na podstawie dostępnej literatury przedmiotu wyjaśniona została istota rodziny, jej typy, funkcje oraz stadia rozwojowe. Skupiłam się również na stylach wychowania i postawach rodziców wobec dzieci, a także na stylach życia i więzi panujących w rodzinie . Przedstawiłam alternatywne modele rodzin. Kolejna część rozdziału jest opisem aspektów związanych z telewizją - jej historia, funkcje czy zadania. Kluczową kwestią jest także przedstawiona charakterystyka seriali. Część druga to przedstawienie metodologii badań - celu, problematyki, metody, techniki i narzędzia badawczego, a także dobór próby. Rozdział ostatni to analiza materiału empirycznego dotyczącego obrazu rodziny przedstawianego w polskich serialach telewizyjnych. Zawiera on krótką charakterystykę wybranych seriali, streszczenie odcinków oraz wyniki badań i ich analizę.

Pracę magisterską pt. ,,Usprawnianie mowy dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych z wykorzystaniem elementów Stosowanej Analizy Zachowań" została napisana przez czynną zawodowo nauczycielkę - terapeutkę - Kingę Wójcik. Niniejsza praca magisterska składa się z czterech rozdziałów, które rozpoczyna obszerny wstęp wyjaśniający wybór tematu pracy. W pierwszym rozdziale - teoretycznym, badacz skupia się na problematyce autyzmu w świetle literatury przedmiotu. Przytacza w nim definicje autyzmu oraz etiologie. Przedstawia pokrótce rozwój i funkcjonowanie dziecka z autyzmem, a następnie opisuje najpopularniejsze rodzaje terapii, stosowane wobec dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych. W drugim rozdziale - również teoretycznym, badacz skupia się na Stosowanej Analizie Zachowań opisując jej genezę, założenia, cele oraz główne zasady w niej panujące. Trzeci rozdział pracy dotyczy metodologii badań własnych, gdzie badacz przedstawia cel niniejszej pracy oraz opisuje problemy badawcze, strategie badań oraz metody i techniki, które zostały wykorzystane na potrzebę niniejszej pracy. Ostatni - najobszerniejszy rozdział dotyczy analizy i interpretacji wyników badań, w którym badacz zawarł wiele tabel i wykresów ilustrujących uzyskane wyniki. W podrozdziale dotyczącym podsumowania niniejszej pracy, badacz przedstawił odpowiedzi na postawione pytania problemowe. Pracę wieńczy aneks, w którym badacz zamieścił autorskie zdjęcia z przebiegu swojej pracy zawodowej w Ośrodku Rehabilitacyjno - Edukacyjnym dla Wyjątkowych Dzieci we Wrocławiu. Praca magisterska miała na celu zweryfikować usprawnianie mowy dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych po wykorzystaniu elementów Stosowanej Analizy Zachowań. Metodą badawczą obraną przez autora były badania w działaniu. Podczas swojej półrocznej pracy zawodowej w Ośrodku Rehabilitacyjno - Edukacyjnym dla Wyjątkowych Dzieci, badacz pragnął znaleźć odpowiedź na nurtujące go pytania z dziedziny autyzmu oraz Stosowanej Analizy Zachowań. Prowadząc szereg działań terapeutycznych w oparciu o elementy terapii behawioralnej na trójce chłopców ze zdiagnozowanym spektrum zaburzeń autystycznych, autor chciał dowiedzieć się, jakie efekty przynosi usprawnianie mowy dziecka ze spektrum zaburzeń autystycznych po wykorzystaniu elementów Stosowanej Analizy Zachowań. By móc to ocenić, na początku roku szkolnego tj. we wrześniu 2015 roku, badacz przeprowadził diagnozę dzieci wykorzystując narzędzie Magdaleny Grycman pt. ,,Sprawdź jak się porozumiewam" oraz Profil Psychoedukacyjny PEP-R Eric'a Schopplera. Po sześciomiesięcznej pracy nad usprawnianiem mowy, badacz przeprowadził ewaluację, korzystając z tych samych narzędzi badawczych. Po uzyskaniu wyników badań, autor pracy mógł odpowiedzieć na postawione wcześniej pytania, a mianowicie: ,, Które elementy Stosowanej Analizy Zachowań przynoszą najlepsze efekty w usprawnianiu mowy dzieci ze spektrum zaburzeń autystycznych? Jakie znaczenie dla całościowego rozwoju dziecka ma terapia z wykorzystan

Głównym celem niniejszej pracy jest zbadanie postaw uczniów klas gimnazjalnych wobec osób z niepełnosprawnością. Poznanie opinii oraz stosunek badanej młodzieży wobec osób z niepełnosprawnością umożliwi zrozumienie negatywnych postaw oraz pozwoli podjąć działania zwalczające stygmatyzację oraz brak tolerancji. W rozdziale pierwszym zawarłam teoretyczne zagadnienia dotyczące niepełnosprawności. Przedstawiłam pojęcie niepełnosprawności, przyczyny oraz klasyfikację. W ostatnim podrozdziale omówiłam przykłady barier dla rozwoju osób z niepełnosprawnością. W rozdziale drugim zostały zawarte treści związane z postawami - definicje, komponenty oraz rodzaje. Dodatkowo omówiłam czynniki i mechanizmy tworzenia i zmiany postaw oraz kategorie i klasyfikacje postaw społecznych wobec osób z niepełnosprawnością. W rozdziale trzecim przedstawiłam zarys metodologii badawczej. Sformułowałam cele i przedmiot badań oraz problemy badawcze. Przedstawiłam także metody, techniki oraz narzędzia badawcze jakimi posłużyłam się w badaniach. Określiłam organizację, a także scharakteryzowałam teren badań i badaną grupę. Ostatni rozdział poświęciłam na analizę zgromadzonych wyników badań. Analiza zabranych treści pozwala na sformułowanie wniosków. Badaniem objęto 80 uczniów. Kwestionariusz ankiety został przeprowadzony podczas zajęć edukacyjnych w Gimnazjum nr 1 w Ozimku.

Niniejsza praca zawiera dwa rozdziały teoretyczne w których zawarte zostały informacje na temat tożsamości młodego człowieka w świecie ponowoczesnym, a także zaznaczono wartość możliwości wyrażania własnego „ja” przez młodzież szkolną. Pierwszy rozdział odnosi się do kreowanej przez młodego człowieka tożsamości i jej aspektów kulturalnych, a także możliwych źródeł rozwoju. Drugi rozdział dotyka aspektu buntu przeciw zasadom współczesnego świata oraz jego istotności dla samorozwoju młodej osoby. Rozdział trzeci jest rozdziałem metodologicznym. Praca napisana została w oparciu o podejście antypozytywistyczne w paradygmacie interpretatywnym. Badania zrealizowano dzięki metodzie wywiadów narracyjnych przeprowadzonych z kilkoma osobami należącymi do subkultur typowych dla współczesnego środowiska szkolnego, oraz analizie forów internetowych. Główne problemy badawcze brzmią następująco: Jakie znaczenie ma dla współczesnej młodzieży możliwość wyrażenia własnego ja w środowisku szkolnym? W jakiej mierze niekonwencjonalny sposób wyrażania siebie wynika z potrzeby buntu wobec obowiązujących norm kulturowych? Przeprowadzone badania wykazały, że bunt wciąż jest niezwykle istotnym aspektem rozwoju młodzieży. Tak było dawniej, tak jest i dziś – młodzież chcąc zaznaczyć swoje miejsce w społeczeństwie chętnie rzuca wyzwanie światu dorosłych i promowanym przez niego wartościom. Polska, która obecnie nie naciska na ujednolicenie stylu życia i pozwala na swobodę w dokonywaniu wyborów, także tych związanych z wyglądem, jest idealnym miejscem dla swobodnego rozwoju młodzieży. Młodzi ludzie chętnie uzewnętrzniają swoje „ja” poprzez charakterystyczny wygląd. Także w murach szkolnych czują się stosunkowo swobodnie, traktując ów budynek jako przestrzeń do buntowniczego wyrażania siebie. Bunt wciąż oznacza walkę ze światem dorosłych i z „typowością”. Młodzież chętnie buntuje się, ponieważ dzięki temu poznaje różne opcje osobistego rozwoju, ćwiczy siłę charakteru, a przede wszystkim – zaznacza swoje miejsce w społeczeństwie. Wyrażenie własnego „ja” to możliwość poznania osób o podobny światopoglądzie, a także sposób na nauczenie się życia w społeczeństwie w zgodzie z samym sobą, nawet jeśli wiąże się z pewnym stopniem stygmatyzacji. W społeczeństwie łatwo dostrzec jak wielką rolę odgrywa odwaga, gdyż obecnie nie tyle promuje się dostosowywanie się do grupy, co siłę indywidualnych jednostek.

Czas wolny jest jednym z fundamentalnych elementów życia społecznego. Jest o tyle istotny, że coraz częściej zwraca się uwagę na to by wypracować w sobie umiejętność przeplatania go naprzemiennie z czasem pracy. Społeczeństwo uczy się, że tak samo znaczące są godziny spędzone w pracy, wypełnione zadaniami obowiązkowymi oraz te momenty, w których najważniejszy jest człowiek i jego potrzeby. Należy słuchać wewnętrznego głosu, potrafić owocnie pracować i umieć wygenerować czas na regeneracje sił do dalszego działania, odpowiednimi środkami tak by przynosiły satysfakcję. Właśnie wtedy można odczuć harmonię dającą szczęście istnienia. Współczesność oferuje szeroki wachlarz wyboru i propozycji tego jak ciekawie możemy wykorzystać swój wolny czas. Kuszą nas różnorodne rozrywki, przedmioty pomagające się odprężyć, rozwinięta technologia i rozmaite wynalazki są w stanie odciążyć człowieka z niektórych obowiązków. Mamy możliwość nieustannego poznawania i doświadczania co pozwala odkryć nowe pasje i zainteresowania. Jednak nieustannie narzekamy na brak wolnego czasu. Zabiegani, ciągle w pogoni za czymś nie dostrzegamy jak szybko ucieka życie i ulotne piękne chwile. Warto zatrzymać się na chwile, rozejrzeć dookoła i jeszcze raz zadecydować na czym warto się w danej chwili skupić. Tematem poruszonym w niniejszej pracy będzie wykorzystywanie czasu wolnego przez studentów Uniwersytetów Wrocławskich. Zamierzone przeze mnie cele badań to: ukazanie rzeczywistości wychowawczej w zakresie organizowania czasu wolnego młodzieży studiującej, określenie, czy studenci odczuwają posiadanie czasu wolnego od obowiązków, a jeżeli tak to jak dużo oraz określenie możliwości organizowania i spędzania czasu wolnego ludzi młodych aby optymalnie rozwijała i kształtowała się osobowość studentów. Postawiony przeze mnie problem badawczy brzmi następująco: w jaki sposób studencie uczelni wyższych pożytkują czas między zajęciami i innymi obowiązkami? W procesie badawczym wykorzystałam metodę sondażu diagnostycznego, która pozwoliła mi gromadzić wiedzę i pozyskiwać interesujące mnie dane empiryczne. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział w oparciu o literaturę wyjaśnia jakie znaczenie ma dla człowieka czas wolny, jakie pełni funkcje w życiu, przedstawia różne typy jego wykorzystywania. W rozdziale tym przedstawiony jest ogólny zarys rozumienia czasu wolnego poprzez ujęcie historyczne oraz jak kształtuje się osobowość dzieci poprzez czynności jakie wykonują właśnie w czasie wolnym. Drugi rozdział ukazuje obecność tego zagadnienia w czasach współczesnych. Przedstawia jak wygląda to w zestawieniu z pracą, z pojęciem braku czasu oraz wskazuje na czynniki kształtujące kulturę czasu wolnego młodzieży studiującej. Trzeci rozdział pracy przedstawia założenia metodologiczne przeprowadzonych przeze mnie badań empirycznych, a także charakterystykę osób badanych. Czwarty rozdział prezentuje analizę wyników przeprowadzonych badań natomiast całość pracy

Problemem, rozpatrywanym w pracy były zabawy tematyczne,jako obraz społecznych doświadczeń dzieci. Punktem moich zainteresowań było to, czy wciąż zmieniająca się rzeczywistość ma wpływ na to, jak podejmują oni ten rodzaj aktywności. W wieku przedszkolnym, zabawa jest niezwykle ważną działalnością dziecka. Przede wszystkim uczy, ale i pozwala oderwać się od rzeczywistości, przenieść niekiedy w zupełnie inny, wymyślony przez niego świat. Zabawy tematyczne, jako jeden z rodzajów zabaw, w szczególności wpływają na wszechstronny rozwój dziecka. Uczą ich dostosowania się do panujących stosunków międzyludzkich, a co ważniejsze do podjęcia przyszłych ról społecznych. Rozwijają w nich również niezwykle ważne cechy charakteru takie jak: cierpliwość, otwartość, kreatywność oraz wytrwałość. Dzieci w zabawach tematycznych odtwarzają sytuacje z życia codziennego, wszystko to co przykuło ich uwagę. Nie są one jednak dokładanym przeniesieniem tego, co zaobserwowali. Jest to jedynie ich osobisty odbiór, wzbogacony o dziecięcą wyobraźnię oraz to jak sami rozumieją daną sytuację. Sposób prowadzenia zabawy, daje osobie dorosłej, doskonały obraz dziecka. Jego uczuć, emocji, a przede wszystkim zasobu wiedzy jaką się już odznacza.Badania prowadzone w toku niniejszej pracy, pozwoliły mi na wyłonienie kręgów społecznych, z których dzieci czerpią najczęściej wiedzę, wykorzystywaną następnie w zabawach tematycznych.

W niniejszej pracy zostanie opisane trudne macierzyństwo, macierzyństwo kobiet wychowujących swoje dzieci w zakładach karnych. Kobiety te muszą skupić się na byciu matką, a także na własnej resocjalizacji. Jest to zdecydowanie istotna problematyka. Po pierwsze, macierzyństwo w przestrzeni penitencjarnej ma zupełnie inny charakter i wymaga od kobiety większego zaangażowania. Można zadać sobie pytanie czy sprzyja ono resocjalizacji czy wręcz odwrotnie, a także jak owo środowisko i fakt przebywania w zakładzie karnym ze swoim maleństwem wpływa na skazane matki. Po drugie istotną kwestią jest samo dziecko, jak nade wszystkim to, czy warunki, w jakich przebywa, są humanitarne oraz czy oddziaływania zakładu karnego nie wywołają u dziecka negatywnych skutków. Jest to nie tylko ciekawy temat, ale także kontrowersyjny. W kolejnych rozdziałach, zostanie zaprezentowana problematyka kobiet przebywających w zakładzie karnym w kontekście ich resocjalizacji. Osiąganie bowiem dojrzałości macierzyńskiej jest procesem w takcie, którego kobieta zmienia się, nabiera nowych cech, a jej zachowanie często ulega zmianie. Podobnie jest z resocjalizacją, która również jest procesem mającym na celu modyfikacje osobowości jednostki. Skazane matki mają o tyle trudniejsze zadanie, iż muszą przejść przez te dwa złożone procesy. Jednak jeden z nich, mianowicie macierzyństwo, może być znaczący i pomocny w przejściu przez drugi proces-proces resocjalizacji. Przedmiotem badań tejże pracy uczyniłam zatem macierzyństwo skazanych w procesie ich resocjalizacji. Praca składa się z czterech rozdziałów, mianowicie: I Wymiary współczesnego macierzyństwa II Kobieta osadzona w jednostce penitencjarnej III Metodologiczne podstawy badań własnych IV Macierzyństwo kobiet odbywających karę pozbawienia wolności w kontekście ich resocjalizacji

Przedmiotem pracy jest spostrzeganie podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych przez środowisko lokalne Lwówka Śląskiego. Celem pracy było ustalenie w jaki sposób społeczność lokalna miasta Lwówek Śląski postrzega wychowanków funkcjonującego tam Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Przeprowadzone badania pozwoliły na ustalenie czy mieszkańcy Lwówka Śląskiego spotykają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych, jakie emocje, czy pozytywne czy negatywne towarzyszą im w momencie spotkania, czy mieszkańcy są zadowoleni, że w obszarze ich środowiska lokalnego funkcjonują placówki opiekuńczo-wychowawcze. Ponad to zgromadzony materiał badawczy był podstawą do ustalenia jak mieszkańcy spostrzegają wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych pozytywnie lub negatywnie, czy uważają ich za osoby zdemoralizowane, które po opuszczeniu placówek opiekuńczo-wychowawczych mogą stać się osobami zresocjalizowanymi potrafiącymi zmienić w przyszłości swoje życie na lepsze i czy zdaniem badanych dzieciom i młodzieży niedostosowane społecznie należy się różnego rodzaju pomoc (materialna, psychologiczna). Istotnym było również ustalenie czy wychowankowie placówek opiekuńczo-wychowawczych są zaangażowane w życie społeczne miasta oraz czy mieszkańcy Lwówka wyrażają chęć na to, aby w przestrzeni ich społeczności lokalnej funkcjonowali wychowankowie Zespołu Placówek Edukacyjno-Wychowawczych. Na podstawie przeprowadzonych badań potwierdziła się hipoteza głowna,; Społeczność lokalna miasta Lwówka Śląskiego negatywnie spostrzegają podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych funkcjonujących w ich środowisku lokalnym.

Tematyka związana z telewizją dziecięcą jest w dzisiejszych czasach bardzo istotna, ponieważ medium to niezmiennie od lat pełni niezwykle atrakcyjne dla dzieci źródło rozrywki. Jak wynika z badań, dzieci poświęcają na oglądanie telewizji coraz więcej czasu. Zdecydowana większość z nich robi to ponad „higieniczno-pedagogiczną normę” dwóch godzin dziennie . Każdy przekaz odbierany przez dziecko ma wpływ na kształtowanie się jego osobowości. Z tego powodu niezmiernie ważne jest nauczenie młodego odbiorcy krytycznego podejścia do informacji nadawanych przez telewizję. Niniejsza praca stanowi próbę zanalizowania przykładowych formatów jednej z najpopularniejszych w Polsce stacji telewizyjnych – Disney Channel. Analizę oparto o postulaty pedagogiki krytycznej. Pierwszy rozdział poświęcono zagadnieniu kultury popularnej i edukacji. Na początku zostaje zdefiniowane pojęcie kultury popularnej, wywodzącej się z kultury masowej. Następnie omówiono socjalizacyjny charakter popkultury, opartej na mediach i hipermediach, która wdraża jednostki do życia w społeczeństwie. Kolejny podrozdział dotyczy edukacyjnego kontekstu kultury popularnej, bowiem może ona zachęcać dzieci i młodzież do wkraczania w świat sztuki oraz kształtować wrażliwość artystyczną, a także pomagać odnaleźć się w dorosłym życiu, przygotowując do przyszłych ról społecznych. Druga część rozdziału teoretycznego dotyczy zjawiska telewizji w społeczeństwie, a przede wszystkim jej wpływu na kształtowanie osobowości najmłodszych widzów. Jak się okazuje, telewizja jest znaczącym (o ile nie najważniejszym) składnikiem kultury medialnej, pełniącym funkcje socjalizacyjne. Za jej pośrednictwem dzieci zdobywają wiedzę o świecie społecznym, kształtują postawy i system wartości oraz przygotowują się do dorosłego życia. Poza niewątpliwymi czynnikami korzystnymi dla rozwoju młodej widowni pojawiają się także elementy niekorzystne, które ukazują nieprawdziwy obraz rzeczywistości, często implikując pojawianie się zachowań nieakceptowanych społecznie. Oprócz tego nadmierne oglądanie telewizji powoduje problemy zdrowotne oraz zaburzenia w sferach społecznej, emocjonalnej i poznawczej. Na końcu omówiono zagadnienie edukacji medialnej. Zdaniem wielu badaczy edukacja medialna jest niezwykle ważnym zagadnieniem współczesnego świata. Kształtowanie u dzieci i młodzieży kompetencji audiowizualnych stanowi nieodzowny warunek racjonalnego korzystania z mediów. Trzecia część rozdziału pierwszego traktuje o nurcie pedagogiki krytycznej. Pedagogika krytyczna zakłada, że świat społeczny potrzebuje rewolucyjnej zmiany. Jednak wszelkie interwencje są blokowane przez działania dominujących grup społecznych. Jednym z największych obszarów tych działań jest edukacja, która służy interesom elit. Paradoksalnie to właśnie ona stanowi najważniejszy czynnik zmiany społecznej, wymagającej demaskowania „fałszywej świadomości”. Kultura medialna, w tym także telewizja, wspiera zastany ład społeczny. Na przeciw temu wychodzi pedagogik

Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiam się na części teoretycznej, opisując zmiany, jakie zachodzą, bądź zaszły w społeczeństwie (deformalizacja i formalizacja kultury), skupiając się również na zagadnieniu „konsumpcji” i jej spectrum jak również na jednym z ważniejszych zagadnień związanych z tematem mojej pracy, czyli seksualnością w kulturze oraz zmianą w zachowaniach seksualnych młodzieży. Kończę rozdział analizując zagadnienie prostytucji, jej odłam, czyli sponsoring oraz wyjaśniam czytelnikowi zagadnienia związane z blogami. Drugi rozdział został przeze mnie całkowicie poświęcony metodologii, w którym opisuję rodzaje i strategie zbierania badań jakościowych oraz ilościowych, następnie charakteryzuje metody zbierania danych w badaniach jakościowych, kończąc rozdział fragmentem, w którym skupiam się na opisaniu wybranej przeze mnie techniki/ metody badawczej. Ostatni trzeci rozdział zawiera badania własne, w których przedstawiam fragmenty wypowiedzi blogerek, a następnie analizuję je pod kątem odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania badawcze.

Głównym celem mojej pracy było zbadanie opinii użytkowników Internetu, na temat celebrytów jako coachów i/lub mentorów. Praca składa się z czterech części. W pierwszej części opisałam zjawisko celebryctwa we współczesnej kulturze narcyzmu, na wstępie wyjaśniając czym jest kultura narcyzmu, kolejno pisałam czym jest sława i celebryctwo i jak je rozróżnić, a na końcu tego rozdziału opisałam zjawisko CeWEBrytyzmu, czyli celebryctwa w sieci. W rozdziale II skupiłam się na wyjaśnieniu, czym jest coaching i mentoring, Zaprezentowałam również w tym rozdziale sylwetki, niektórych celebrytów będących coachami lub/i mentorami. W rozdziale III, który jest wstępem do części metodologicznej moich badań, opisałam przedmiot i cele badań, problemy badawcze i hipotezy, zmienne i wskaźniki, jak również metody, narzędzia techniki badań oraz dobór grupy badawczej. W rozdziale IV, który ma charakter empiryczny, zaprezentowałam wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań. Na pracę składa się również wstęp i zakończenie pracy, podsumowanie badań empirycznych, a w bibliografii zawarłam informacje na temat pozycji zwartych, artykułów naukowych, stron internetowych, artykułów internetowych z których korzystałam pisząc pracę oraz spis ankiet i wykresów, obrazujących wyniki moich badań własnych. Na samym końcu pracy w aneksie, znajduje się ankieta, którą opracowałam na potrzeby swoich badań, oraz oryginalne wypowiedzi internautów biorących udział w moim badaniu oraz tabele z uporządkowanymi wynikami badań.

Streszczenie

W niniejszej pracy podjęłam problematykę potrzeb emocjonalnych współczesnych nastolatków, ich oczekiwań wobec rodziców, rówieśników oraz najbliższego otoczenia. Interesowało mnie, jakie potrzeby wskażą młodzi ludzie oraz które są dla nich najważniejsze, a które mniej istotne. W odniesieniu do pierwszej grupy społecznej chciałam się dowiedzieć, czy nastolatkowie uważają, że rodzice są w pełni świadomi ich pragnień, co więcej czy potrafią otwarcie o nich rozmawiać. Jaką rolę pełnią w życiu młodzieży rówieśnicy? W jaki sposób kształtują się ich relacje? Te pytania stanowiły równie istotny element pracy. Chciałam również pozyskać wiedzę czym dla młodych ludzi jest akceptacja, czy czują się akceptowani przez poszczególne grupy oraz jak dużą wagę przywiązują do bycia akceptowanym. Prowadząc wywiady narracyjne na kanwie metafory książki dążyłam do tego, by każdy z moich badanych spróbował opowiedzieć o swoim poczuciu akceptacji ze strony rodziców, rówieśników, najbliższego otoczenia. Próbę badawczą stanowią nastolatkowie w wieku 16-19 lat uczęszczający do szkół średnich na terenie Wrocławia. Dzięki przeprowadzonym badaniom udało się uzyskać odpowiedź na to, w jaki sposób młodzież interpretuje termin "akceptacja", jakie są jej potrzeby emocjonalne oraz jakie są powody braku akceptacji.

Pierwszy rozdział pracy dyplomowej dotyczy rodziny adopcyjnej w świetle literatury przedmiotu. Zostały opisane podstawowe pojęcia, historia rodziny adopcyjnej, procedura i warunki prawne, rodzaje adopcji w Polsce, motywacje kandydatów na rodziców adopcyjnych, jawność adopcji oraz szanse i ryzyko. Rozdział drugi to metodologia badań własnych. Rozdział trzeci zawiera opracowanie badań własnych na przykładzie trzech rodzin adopcyjnych i jednego dorosłego chłopaka. Całość pracy zamyka się w części wnioski. Literatura pomocna przy napisaniu pracy została umieszczona w bibliografii.

Rozwój kariery zawodowej kobiet w kontekście nierówności społecznych i dyskryminacji na aktualnym rynku pracy - zbiorowe studium przypadku to praca badawcza, której celem jest dowiedzenie się od badanych jak przebiegał rozwój ich kariery w kontekście nierówności społecznych i dyskryminacji na aktualnym rynku pracy, po to by, zdobyć wgląd w istotę interesującego zagadnienia. Rozważania pojęte w niniejszej pracy dotyczą zjawiska nierówności kobiet w społeczeństwie, dylematów tożsamościowych w kontekście ich kariery i sukcesu zawodowego. Zwraca się także uwagę na problemy kobiet związane z funkcjami, obowiązkami oraz na pełnionymi przez nie rolami społecznymi. Zostaje to skontrastowane ze zjawiskiem dążenia kobiet do osiągania coraz większych sukcesów zawodowych. Poruszone zostają także kwestie dylematów tożsamościowo–edukacyjnych współczesnej kobiety, jej stosunek do nich, a także miejsce na aktualnym rynku pracy w Polsce. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy zatytułowany Nierówność kobiet w społeczeństwie ukazuje podstawowe założenia pracy wraz z przykładami, charakterystyką przedmiotu i teorią zjawiska w świetle literatury. Rozdział II traktuje o kobietach na polskim rynku pracy. W tym rozdziale pracy omówione zostaje życie społeczne i sfera zawodowa współczesnej kobiety. Rozdział III, zatytułowany Metodologia badań własnych, przedstawia założone cele i przedmiot badań. Postawione w nim zostają także problemy badawcze. Istotną częścią tego rozdziału jest charakterystyka terenu i badanej populacji. Rozwój kariery zawodowej badanych kobiet w kontekście nierówności społecznych to rozdział stanowiący część empiryczną pracy, poświęcony analizie badań własnych, odnalezieniu odpowiedzi na pytania badawcze oraz dostrzeżeniu wniosków wspólnych dla wszystkich badanych Respondentek zbiorowego studium przypadku.

Praca poświęcona jest problemowi uzależnienia od dopalaczy i narkotyków wśród młodzieży szkolnej. Zawiera opis czynników chroniących i czynników ryzyka w kontekście profilaktyki uzależnień, ponadto w pracy znajduje się opis zachowań gimnazjalistów w okresie dorastania. Kolejny rozdział poświęcony jest metodologii badań, które zostały przeprowadzone na potrzebę tej pracy. Ostatni rozdział zawiera opis i analizę przeprowadzonych badań. Zakończeniem pracy są wnioski opracowane na podstawie zgromadzonego materiału badawczego.

Praca zawiera w sobie rozważania i analizę opinii muzykoterapeutów i uczestników ich zajęć na temat muzykoterapii jako metody dydaktycznej w edukacji szkolnej i pozaszkolnej. Liczne wyniki badań na przestrzeni lat potwierdzają dobroczynny wpływ muzyki na rozwój ogólny człowieka, a zwłaszcza rozwój mowy. Za pomocą dźwięków można zmieniać stan psychiczny oraz fizyczny każdego z nas. Udowodnione zostało także, iż osoby uprawiające muzykę lepiej się rozwijają, łatwiej się uczą, czy przyswajają informacje. Niestety, we współczesnym świecie, prymitywniejsze, mniej wymagające od słuchacza formy muzyki często przyćmiewają te bardziej wartościowe. Z kolei kultura (w tym: muzyka) stała się towarem, po który można po prostu sięgnąć, bez głębszych refleksji. W tym miejscu rozpoczyna się duże zadanie edukacji. Nie możemy zatrzymać procesu globalizowania się kultury, lecz możemy zadbać o głębsze, bardziej uważne przeżywanie swojego życia w kontakcie z muzyką, ze sztuką. Muzyka bez społeczeństwa nie mogłaby istnieć, trudno też wyobrazić sobie społeczeństwo bez muzyki. Można więc powiedzieć, że działa tu mechanizm zwrotny i w pewnym sensie tworzymy „całość”. Niestety, coraz częściej spotykać się można z „muzycznym regresem” Polaków, przejawiającym się bardzo dużą popularnością piosenek disco polo w polskim społeczeństwie. Większość z nas posiada określone preferencje muzyczne. Nie wszyscy zdają sobie jednak sprawę z tego, iż muzyka służy nie tylko rozrywce, ale także ogólnemu rozwojowi psychicznemu oraz fizycznemu człowieka. W mojej pracy postaram się wyjaśnić, jak istotnym elementem naszego życia jest muzyka oraz jak można ją wykorzystać w pracy pedagogicznej. W pierwszym rozdziale definiuję pojęcie muzyki i przedstawiam muzykę jako źródło rozwoju człowieka i sposoby jej upowszechniania, omawiam kompetencje i preferencje muzyczne, pojęcie muzyki w ujęciu fizjologicznym. Objaśniam także kwestię gustów muzycznych i współczesnych tendencji w muzyce. Prezentuję tu również definicję arteterapii i muzykoterapii, a także omawiam muzykoterapię jako rodzaj arteterapii oraz wybrane gatunki muzyczne stosowane w muzykoterapii. Oprócz tego opisuję także muzykoterapię w edukacji pozaformalnej, na tle innych metod dydaktycznych. W drugim rozdziale opisuję metodologię badań własnych. W trzecim rozdziale zaś zaprezentuję analizę wyników przeprowadzonych badań, które sformułowałam w oparciu o zebrane opinie muzykoterapeutów oraz uczestników zajęć muzykoterapeutycznych na temat muzykoterapii.

W pracy została poruszana sprawa ojcostwa. W pierwszym rozdziale pracy zostało dokładnie przedstawione czym jest zjawisko ojcostwo, kim jest ojciec w świetle literatury. Zrozumienie tych dwóch bliskich sobie pojęć jest bardzo ważne, a współcześnie bardzo często między jednym i drugim terminem stawia się znak równości. Następne przedstawiłem jak wyglądało ojcostwo w historii. Wracając się do korzeni naszej kultury możemy ponownie wychwycić zapomnienia i zatracane obecnie wzorce. Śledząc jak różne wydarzenia wpłynęły na zmianę funkcji i postrzegania ojca oraz ojcostwa możemy dokonać porównania do obecnych czasów. Pomoże nam to wyciągnąć wnioski. W kolejnym podpunkcie zawarłem rolę ojca w rodzinie i wychowaniu dziecka. Dobitnie podkreśla w nim, że ojciec jest swojej żonie i potomstwu bardzo potrzebny. W ostatnim podpunkcie został przedstawiony autorytet ojcowski, który przez ostatnie dekady został bardzo zmarginalizowany. Ojciec powinien być kimś więcej niż tylko osobom dającą wychowanie, środki do życia czy poczucie bezpieczeństwa. W metodologi badań przedstawiłem przedmiot i cel badań, problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawczy oraz teren i organizację badań. Trzeci i ostatni rozdział dotyczy badań własnych. Poruszyłem tutaj kwestie tego jak sprawę ojcostwa i bycia ojcem widzą młodzi mężczyźni. To czy w ogóle chcą zakładać rodziny i mieć dzieci jest fundamentalnym pytaniem mającym wpływ na naszą przyszłość. Aktualnie przecież większość ludzi jest w ciągłej pogoni. Praca i o często niejedna, a po niej to już brak chęci na coś ważnego tylko najlepiej odpoczynek lub rozrywka. Wywiady narracyjne dały mi jasną odpowiedź czy wśród młodych mężczyzn są Ci co stawiają chęć bycia ojcem jako cel życiowy i uzyskałem od nich wiedzę jak sobie to wyobrażają, czego się obawiają, jak chcą wychowywać, a jak nie chcą itd. To wszystko zawierają wnioski jakie z tych badań zostały zamieszczone w tym rozdziale. Ogólnie podsumowanie zawiera moją krótką refleksję na temat pisania pracy magisterskiej.

Praca podejmuje tematykę związaną ze zjawiskiem zażywania środków psychoaktywnych wśród młodzieży szkolnej. Odpowiednie zapoznanie się i zbadanie tej niezwykle ważnej kwestii jest niezwykle istotne z pedagogicznego punktu widzenia, pozwala to na zaplanowanie odpowiednich działań prewencyjnych i edukacyjnych dla dzieci i młodzieży. Problematyka pracy dotyczy stosunku młodzieży szkolnej wobec zjawiska zażywania środków psychoaktywnych oraz kwestii dotyczących wiedzy młodych ludzi na ten temat, doświadczeniami związanymi z pierwszym zażyciem środków psychoaktywnych, powodami skłaniającymi młodzież do sięgania po te substancje oraz wiedzy na temat konsekwencji wynikających ze stosowania środków psychoaktywnych. Praca składa się z trzech rozdziałów - w pierwszym zawarto zagadnienia teoretyczne związane z omawianą tematyką, w drugim omówiono metodologię badawczą, na potrzeby tej pracy zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, a w trzecim zaprezentowano wyniki badań własnych. Ostatnie części pracy to zakończenie zawierające podsumowanie całości pracy, bibliografia oraz aneks.

W mojej pracy eksploruję kwestie dotyczące funkcjonowania dzieci z zaburzeniami mowy w grupie rówieśniczej. Przeprowadzone badania pozwoliły także na poznanie działań wspomagających rozwój mowy oraz sposobów przezwyciężania trudności u dzieci z wadą mowy stosowanych przez rodziców oraz nauczycieli. W rozdziale pierwszym przedstawione zostało pojęcie i funkcje mowy oraz jej rozwój. Przytoczono przyczyny powstawania wad mowy oraz ich klasyfikacje, a także ukazano konsekwencje wad mowy u dziecka z perspektywy społecznej, psychologicznej oraz pedagogicznej. W rozdziale drugim przybliżono sytuację dzieci w wieku przedszkolnym z zaburzeniami mowy w świetle relacji interpersonalnych, zarówno z grupą rówieśniczą, jak i nauczycielem. W trzecim rozdziale omówiono założenia metodologiczne badań, problematykę badań własnych, cele oraz wybraną metodę i techniki badawcze. Scharakteryzowano tu także placówkę oświatową, do której uczęszcza dziecko z przeprowadzonego studium indywidualnego przypadku. W ostatnim dokonano studium przypadku trójki dzieci z wadą mowy, dziewczynki Poli z sygmatyzmem interdentalnym i lateralnym, chłopca Pawła z rotacyzmem oraz dziewczynki Zofii z dyslalią wieloraką. Przeprowadzono analizę genezy wady mowy wraz przedstawiono propozycję rozwiązań problemu oraz efekty oddziaływań. Ukazano istotę funkcjonowania tego dziecka w grupie rówieśniczej. Rozważania podsumowuje zakończenie i próba sformułowania odpowiedzi na pytania badawcze.

Praca „Wizerunek ojca w rodzinie ziemiańskiej w świetle dokumentów autobiograficznych przełomu XIX/XX wieku” została podjęta z powodu braku literatury dotyczącej tematu, ze względu na zainteresowanie autorki tematyką ojcostwa na przestrzeni wieków oraz ciekawe źródło analizy, którym są pamiętniki i wspomnienia. Praca składa się z trzech części (Ojcostwo w świetle literatury, Metodologia badań własnych, Analiza przeprowadzonych badań), wstępu, zakończenia oraz streszczenia pracy, na końcu pracy umieszczono bibliografię, w której można znaleźć informacje na temat wykorzystanych pozycji książkowych. Pierwszy rozdział to podjęta przez autorkę analiza ojcostwa przeprowadzona na podstawie przeglądu literatury. Zaprezentowano w nim definicję ojcostwa oraz jego źródło tkwiące w rodzinie. Omówiono za Mierzwińskim trzy główne aspekty ojcostwa (aspekt biologiczny, aspekt prawny i duchowy). Kolejne zagadnienie omówione w tej części pracy to ewaluacja ojcostwa na przestrzeni wieków ( od średniowiecza do omawianego w pracy okresu). Ostatnia część dotyczyła roli ojca w wychowaniu potomstwa. Następna część niniejszej pracy to metodologia badań własnych wyodrębniono w niej cel główny, który brzmi następująco, Jaki jest wizerunek ojca w dokumentach autobiograficznych w rodzinach ziemiańskich przełomu XIX/XX wieku? Od problemu głównego wyprowadzono następujące problemy szczegółowe: W jaki sposób ojciec rodziny ziemiańskiej uczestniczy w wychowaniu swoich dzieci? W jakim stopniu ojciec w rodzinie ziemiańskiej bierze udział w edukacji swoich dzieci? W jaki sposób ojciec w rodzinie ziemiańskiej spędza czas wolny ze swoimi dziećmi? Jak wyglądał udział ojca rodziny ziemiańskiej w życiu publicznym i społecznym badanego okresu? W jaki sposób ojciec rodziny ziemiańskiej realizuje przypisane mu funkcje? Na podstawie pytań problemowych wyodrębniono sześć obszarów, w których poszukiwano sylwetki ojca w dokumentach autobiograficznych (wychowawca, opiekun, nauczyciel, towarzysz, działacz społeczny, żywiciel). Zebrane informacje umieszczono w tabelce, w której każdy omawiany obszar poparto cytatami z pamiętników. W rozdziale drugim omówiono założenia interpretatywnego paradygmatu pracy oraz scharakteryzowano wykorzystaną główną metodę badawczą jaką jest jakościowa analiza treści. Jest to metoda, która pozwoliła udzielić odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Analizie poddano piętnaście pozycji pamiętnikarskich z przełomu XIX/XX wieku, wszystkie zostały spisane przez członków rodzin ziemiańskich. W tym rozdziale scharakteryzowano również dokumenty autobiograficzne, które stanowiły źródło analizy. Rozdział trzeci to analiza przeprowadzonych badań, charakterystyka środowiska ziemiańskiego, przegląd analizowanych pozycji pamiętnikarskich, w którym znajdziemy opis piętnastu przeanalizowanych pamiętników (rok wydania pamiętnika, autor, wydawnictwo, liczba stron, język okoliczności powstania pamiętnika), tabelę prezentującą sylwetki omawianych ojców za pomoc