Tematem niniejszej pracy jest: „Funkcjonowanie rodziny w obliczu choroby ojca“. Jest to próba zwrócenia uwagi na często niedostrzegany problem, jakim jest choroba Alzheimera – zaburzenie otępienne, które prowadzi do śmierci pacjenta oraz związana z nim opieka nad chorym przeważnie wyniszczająca całą rodzinę. Za przedmiot badań w pracy uznano rodzinę, w której u ojca zdiagnozowano chorobę Alzheimera. Z kolei celem pracy było opisanie dnia codziennego rodziny oraz jej późniejszego funkcjonowania w kontekście choroby ojca.Praca została podzielona na trzy części: pierwszą – teoretyczną, drugą – metodologiczną oraz trzecią – empiryczną. W części pierwszej przedstawiono charakterystykę rodziny, jej wielość definicji, typów oraz funkcji jakie spełnia w ujęciu różnych autorów literatury przedmiotu. Zaprezentowano również role ojca w życiu rodziny na podstawie wybranych teorii psychologicznych oraz role ojca współcześnie. Kolejno w tej części szczegółowo omówiono specyfikę choroby Alzheimera, podział na stadia, diagnostykę i opiekę nad chorym oraz problemy z pełnieniem roli ojca wynikające z choroby. Natomiast w części drugiej przedstawiono zastosowany w pracy paradygmat badawczy, przedmiot i cel badań oraz sformułowane problemy badawcze. Ponadto zaprezentowano przegląd metod i technik badań, dokonując jednocześnie opisu próby badanej oraz organizacji i przebiegu badań. W trzeciej części dokonano analizy badań własnych w oparciu o wypowiedzi respondentów na podstawie przeprowadzonego wywiadu swobodnego. Udowodniono m.in., że choroba ojca w dużym stopniu oddziaływała na funkcjonowanie rodziny i zaspokajanie jej potrzeb i pragnień. Należy podkreślić, że badania i rozważania podjęte w pracy nie wyczerpują całokształtu problematyki związanej z funkcjonowaniem rodziny w obliczu choroby ojca. Poruszane kwestie bez wątpienia wymagają prowadzenia dalszych badań. Niemniej jednak przeprowadzone badania umożliwiły zaznajomienie się z sytuacją rodziny osób dotkniętych chorobą Alzheimera oraz lepsze zrozumienie nie tylko opiekunów, ale i samych chorych.

Tematyka ojcostwa jest interesująca, ponieważ nie jest tak bardzo odryta jak tematyka macieżynśtwa. Dziś coraz więcej mówi się o znaczeniu ojca w wychowaniu dziecka. Tytułem pracy jest pytanie "Powołanie do ojcostwa jako podstawowe zadanie mężczyzny?". Motywem podjęcia badań nad tematyką ojcostwa była chęć poszerzenie własnej wiedzy o tym, jak mężczyźni podchodzą do postawionego przed nimi zadania oraz w jakim stopniu powołanie do ojcostwa jest ważne w ich życiu. W pierwszej części pracy przestawiam definicje męskości oraz ojcostwa. Są to integralne pojęcia, ponieważ bez męskości nie istnieje ojcostwo. Podczas definiowania męskości rozróżniam jej paradygmaty, główne cechy oraz poszczególne fazy rozwoju. Odnoszę się także do istniejącego w dzisiejszym świecie kryzysu męskości, który w znacznym stopniu wpływa na kryzys ojcostwa. Dla rozwoju młodego mężczycny niebędne są prawidłowe wzroce rodzinne oraz kontakty z ojcem. Głównie na tej podstawie buduje się własne ojcostwo. W dalszej części przedstawiam rolę ojca w ujęciu Zygmunta Freuda oraz Ericha Fromma, a także okresy dorastania do ojcostwa na podstawie Bogusława Mierzwińskiego. Zawiera się w nich: wychowanie chłopca aż do ślubu, okres od ślubu do poczęcia się dziecka, okres ciąży i narodzin oraz okres wychowywania potomstwa. Nie chcąc ograniczać się jedynie do biologicznego punktu widzenia ojcostwa rozważam je także w wielu aspektach: duchowym, prawnym oraz teologicznym. Na koniec pierwszej części opisuję kryzys współczesnego ojcostwa. W części drugiej zawarte są metodologiczne podstawy pracy. Opisuję tam cel i przedmiot badań. Określam problem badawczy wraz z problemami szczegółowymi. Opisuję także paradygmat, w obrębie którego prowadzę badania jakościowe. Wpisuje się w to także stosowana przeze mnie metoda, techniki oraz narzędzia zbierania materiału badawczego. Tu opisuję także sposób przeprowadzenia badań, ich analizy oraz charakterystykę grupy badanej. Ostatnią część pracy poświęcam na analizę zebranych danych z poszczególnych wywiadów z badanymi mężczyznami.

Niniejsza praca podejmuje ważny i aktualny problem, jakim jest nieobecność mężczyzny w życiu dziecka z powodu wykonywanej pracy zarobkowej. Główne zagadnienie pracy stanowi pytanie: Jak realizuje funkcje ojcowskie mężczyzna nadmiernie zaangażowany zawodowo. Praca jest złożona z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisane zostały pojęcia ojca i ojcostwa. Ze względu na zagadnienie należało także wymienić skutki nieobecności ojca. Drugi rozdział zawiera definicje pojęcia praca oraz charakterystykę jej znaczenia w życiu człowieka. Przegląd pracy na przestrzeni wieków dokonany na podstawie dostępnej literatury oraz zarys funkcji pracy to ważne elementy tego rozdziału. Przedostatni rozdział uwzględnia opis metodologiczny pracy, problemy badawcze, opis metody oraz paradygmatu badań jakościowych. Metoda, która została użyta w gromadzeniu materiału badawczego zwana jest metodą biograficzną. Technika, którą zastosowano w badaniach to wywiad pogłębiony niestandaryzowany. Część ta kończy się charakterystyką przebiegu i organizacji badań. Ostatni rozdział składa się z analizy materiały badawczego. Wyróżnia się w niej analizę pola semantycznego, analizę autokomentarzy oraz szczegółowy opis odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Pracę zamyka podsumowanie, które zawiera wnioski wydedukowane z analizy przeprowadzonych badań.

Moja praca magisterska pt. „Postawy ojczyma przyjmowane wobec dziecka partnerki życiowej” składa się z trzech części. W pierwszej części, teoretycznej, opisałam ojca i ojczyma w świetle literatury przedmiotu – streściłam historię ojcostwa, wyjaśniałam pojęcia „ojciec” (mężczyzna mający dzieci), „ojczym” (mężczyzna, wychowujący dzieci partnerki z jej poprzedniego związku), „ojcostwo” (bycie ojcem). Przedstawiłam drogę dorastania ojca do ojcostwa, zaprezentowałam funkcje i role ojca (funkcje to działania wobec dziecka, natomiast role to zadania i zachowania, które społecznie są narzucane ojcu) oraz modele i typy ojców (modele, czyli wzory). Ponieważ słowo „typ” ma bardzo podobne znaczenie jak „model”, tzn. „model, wzór czegoś”, słów „model” i „typ” używam w swojej pracy zamiennie. W drugiej części pracy, metodologicznej, uzasadniłam wybór tematu – w mojej rodzinie są dwaj ojczymowie, którzy stali się dla swoich pasierbów ojcami. W rozdziale tym wymieniłam także cele (zbadanie, jakie postawy przyjmują ojczymowie wobec dziecka partnerki życiowej) oraz przedmiot badań (postawy ojczyma wobec pasierba/pasierbicy, relacja między nimi) i problematykę badań (rozwój relacji między ojczymem a dzieckiem, trudności w tej relacji, wypełnienie roli ojca, funkcje ojczyma, postawy przyjmowane przez ojczym). Scharakteryzowałam także paradygmat, zastosowaną metodę (metodę biograficzną), technikę (wywiad narracyjny) i narzędzie badawcze (zachęta do wypowiedzi) oraz opisałam organizację i przebieg badań. Część trzecia mojej pracy poświęcona została opracowaniu wyników badań własnych. Przeprowadziłam trzy wywiady narracyjne z osobami wychowywanymi przez ojczymów. W przypadku pierwszej badanej, 32-letniej kobiety, ojczym całkowicie zastąpił jej ojca, zawsze miała z nim dobry kontakt i do dziś są sobie bliscy. Relacja z ojczymem drugiego, 22-letniego badanego, układała się poprawnie, jednak nigdy się zbyt do siebie nie zbliżyli. W przypadku tej pary wzajemne relacje są obojętne. Trzecia, 23-letnia badana, miała dobry kontakt ze swoim ojczymem, gdy była mała. Ich wzajemnie relacje znacznie się pogorszyły, gdy badana weszła w wiek nastoletni i przeżywała bunt. Dziś ojczym jest jej obojętny. Moje badania pokazały, że ojciec może przyjąć wobec dziecka partnerki życiowej postawę ojcowską. Jednakże wynik każdego wywiadu przedstawił nieco inne wnioski: pierwszego, że między ojczymem a pasierbica może powstać więź i relacja ojciec-dziecko; drugiego, że mimo prób obu osób więź nie powstaje a trzeciego, że relacja ta, nawet jeśli jest dobra, może się bardzo szybko popsuć i trudno ja naprawić. W kwestii tego, jak ewoluowała relacja pasierba/pasierbicy z ojczymem w poszczególnych okresach życia pasierba można powiedzieć, że relacje te rozwijały się we wszystkich trzech przypadkach dobrze, w przypadku jednej osoby uległy znacznemu pogorszeniu, gdy badana weszła w okres nastoletniego buntu. Nigdy relacji z ojczymem nie naprawiła. Jeśli chodzi o trudności w tej relacji, to zdan

Celem pracy jest próba odpowiedzi na pytanie : Jakie znaczenie dla rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym ma obecność ojca. Niniejsza praca składa się z trzech części : teoretycznej, metodologicznej i empirycznej oraz wstępu i wniosków końcowych.Część teoretyczna podzielona jest na dwa rozdziały. Pierwszy zatytułowany ,,Rodzina’’ dzieli się na dziesięć podrozdziałów. Opisują one między innymi definicję rodziny, style i metody wychowawcze, funkcje rodziny oraz rodzaje więzi występującymi między jej członkami. Drugi rozdział pod tytułem ,, Rozważania na temat ojcostwa’’ składa się z siedemnastu podrozdziałów. Opisują one między innymi definicje ojca i ojcostwa, przemiany ojcowskiej roli, kryzysu ojcostwa i jego przyczyn oraz znaczeniu obecności ojca w wychowaniu dzieci. Druga część- Metodologia zawiera dziewięć podrozdziałów dotyczących założeń badawczych podjętych w mojej pracy. Ostatnia część – Empiria zawiera analizę badań jakościowych. Składa się na nią narracja trzech badanych ojców. Każda analiza składa się z siedmiu części. Na samym końcu przedstawiłam refleksje i wnioski końcowe.

Niniejsza praca została poświęcona uczniom klas I-III przejawiającym specyficzne trudności w uczeniu się. Jej celem jest odpowiedź na pytanie: Jak realizowana jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom klas I-III szkół podstawowych przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się i ich rodzicom? Praca składa się z 4 rozdziałów. W pierwszym rozdziale przybliżyłam terminologię specyficznych trudności w uczeniu się zmieniającą się na przestrzeni lat, omówiłam charakterystyczne symptomy tytułowych trudności oraz wyjaśniłam ich przyczyny i typy według klasyfikacji wybranych badaczy. Drugi rozdział poświęciłam szeroko pojętemu wsparciu, opiece i pomocy psychologiczno-pedagogicznej z perspektywy polskiej polityki oświatowej, wyjaśniłam zasady organizacji tejże pomocy w szkołach. Następnie skupiłam się na przygotowaniu nauczycieli wspomagających uczniów z ryzyka dysleksji, a na końcu rozdziału przedstawiłam ciekawe metody i formy pracy z nimi. W rozdziale metodologicznym, poza założeniami teoretycznymi, przedstawiłam przedmiot i cele badań, problemy i odpowiadające im hipotezy oraz zmienne i wskaźniki. Pokazałam też, jaką metodę, technikę i narzędzie uznałam za najbardziej odpowiadające moim badaniom, a na końcu scharakteryzowałam teren swoich naukowych poczynań wraz z próbą reprezentatywną. Ostatni rozdział to analiza uzyskanych wyników oraz ich krótka interpretacja. Przeprowadzone badania ilościowe (kwestionariusz ankiety dla nauczycieli) dowiodły, że postawione hipotezy zostały potwierdzone w całości. Hipoteza główna: 1.Pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom z ryzyka dysleksji udzielana jest zgodnie w wytycznymi rozporządzeń Ministerstwa Edukacji Narodowej. Hipotezy szczegółowe: 1.Według nauczycieli, ich działania podejmowane wobec uczniów z zaburzeniami w uczeniu się są skuteczne i wystarczające na tym etapie edukacji (kl. I-III). 2.Pomoc uczniom z dysleksją odbywa się w formie indywidualnej, grupowej, zbiorowej, zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, zajęć logopedycznych. 3.Nauczyciele stosują elementy metod pracy wskazanych do wsparcia uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się. 4.Uczniowie ze zdiagnozowaną dysleksją mogą korzystać z tablic interaktywnych, komputerów i tabletów. 5.Współpraca nauczycieli z rodzicami uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się odbywa się w formie kontaktów indywidualnych, przekazywania zaleceń do pracy z dzieckiem w domu i udziału w lekcjach otwartych, natomiast pomoc, na którą mogą oni liczyć polega na dostarczaniu im fachowej literatury i materiałów do pracy z dzieckiem, warsztatach i kursach oraz wsparciu psychologicznym. W pracy znajduje się również bibliografia i aneks.

Moją pracę poświęcam zagadnieniu eurosieroctwa, gdyż jest to zjawisko coraz częściej spotykane w polskich rodzinach. Mowa tutaj głównie o ojcostwie. Jest to obowiązek rodzica, który, choć diametralnie się różni, to jest tak samo ważny jak macierzyństwo. Ojciec, coraz częściej doceniany przez społeczeństwo, a także ceniony przez pedagogów i psychologów, ma silny wpływ na dziecko. Brak jego obecności może skutkować m.in. negatywnym stanem psychicznym dziecka i rzutować zarówno na jego życie obecne, ale także i przyszłe.

Rodzina, czyli podstawowa komórka wychowawcza jednostek. Jednak, aby proces socjalizacji przebiegał prawidłowo niezbędna jest obecność zarówno matki jak i ojca. To właśnie od nich uczymy się jak prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie. Praca ta, poświęcona jest w szczególności roli ojca w procesie wychowania dziecka. Ma na celu przybliżenie znaczenia pełnionej przez niego funkcji wobec swojego potomstwa. Pierwsza część pracy poświęcona jest teorii. Na samym początku, odnosi się do rodziny. Ukazane zostały różne definicje jak i pełnione przez nią funkcje. Po niej zaś, następuje przedstawienie definicji ojcostwa, które zostały zaprezentowane przez różnych autorów. Szczegółowo zostało opisana rola ojca, jaką pełni wobec swoich dzieci. Zwrócono uwagę, na jego niezwykle ważną obecność w procesie wychowania potomstwa. Na zakończenie przedstawiony został rys historyczny odnoszący się do zmieniającej się jego pozycji.Druga część odnosi się do metodologii badań. Opisany został przedmiot i cel badań. Przedstawione zostały problemy badawcze, metody, techniki i narzędzia , które posłużyły do prawidłowego przeprowadzenia części trzeciej. Ostatnia części, ma na celu ukazanie wyników przeprowadzonych badań wśród ojców. Jak również, odpowiedzieć na problemy badawcze, które zostały poruszone w części drugiej.

Głównym celem mojej pracy jest poznanie i opis (przedstawienie) życia codziennego dziecka żydowskiego w czasie zagłady. W tym celu sformułowałam problem badawczy: jaki obraz codzienności dziecka żydowskiego w okresie Holocaustu przedstawia literatura pamiętnikarska? Pracę podzieliłam na cztery rozdziały. Pierwszy stanowi teoretyczny aspekt pracy, omawiam w nim, podstawowe dla pojęcia Drugi rozdział podzieliłam na 4 podrozdziały. W każdym przedstawiam ważne dla wybranego tematu, najważniejsze zagadnienia: historię polskich Żydów, szkolnictwo żydowskie w okresie międzywojennym, funkcjonowanie, miejsce i rolę Żydów w życiu społeczno- politycznym i kulturalnym II Rzeczpospolitej oraz straty poniesione przez Żydów w takcie II wojny światowej. W kolejnym rozdziale (III) przystąpiłam do omówienia obranej metody, a następnie w rozdziale IV dokonałam analizy literatury, tj. dzienników oraz pamiętników. Opisywałam życie dziewczynek przed wojną i wojnę w ich relacji. Ostatecznie przedstawiłam wnioski z przeprowadzonych badań.

Moja praca magisterska zatytułowana jest "Jąkanie jako czynnik utrudniający relacje rówieśnicze". Pierwszy rozdział jest wprowadzeniem do tematu jąkania. Na początku przybliżyłam czytelnikom pojęcie jąkanie, wyjaśniłam definicje, pokazałam, jak często ono występuje. Następnie skupiłam się na objawach jąkania: na niepłynności mowy, będącą najbardziej dominującym objawem, napięciu psychicznym i współruchach. W kolejny podrozdziale opisałam, jakie są przyczyny jąkania. Istnieje na ten temat wiele teorii: fizjologiczna, psychologiczna, lingwistyczna, biocybernetyczna i mieszana. Każda z nich przedstawia inne płaszczyzny, z których mogło rozwinąć się to zaburzenie. W ostatnim podrozdziale piszę o rozpoznawaniu objawów jąkania. Tutaj również jest kilka modeli według, których można prowadzić tą diagnozę: medyczny, psychologiczny, logopedyczny, terapeutyczny. Najczęstszymi objawami jąkania są: często powtarzania głosek, sylab i słów, przeciąganie ich, niemożliwość wydobycia głosu, rewizje i niepotrzebne wtrącenia oraz lęk i stres podczas mówienia, ściszanie głosu, nadmierny wysiłek fizyczny i dodatkowe ruchy ciała. Wielość teorii na temat przyczyn i diagnozy jąkania pokazuje, jak skomplikowane jest to zaburzenie, jak wielu aspektów życia dotyczy i jak różne są sposoby podejścia do problemu. Następny rozdział traktuje o komunikacji i relacjach interpersonalnych. Na początku wyjaśniłam definicje komunikacji, jej charakterystyczne cechy, pokazuję, co się na nią składa oraz dzielę na dwa główne rodzaje: komunikację werbalną i niewerbalną. Opisując komunikację werbalną skupiłam się na języku, jego cechach i funkcjach. Pisząc o drugim rodzaju komunikacji wymieniłam elementy mogące się na nią składać (kinezjetyka, parajęzyk, samo prezentacja, dotyk, proksemika, chronemika, elementy otoczenia) i opisywałam je oraz wymieniam jej funkcje. Na końcu tego rozdziału znajduje się zestawienie różnic między tymi dwoma typami porozumiewania się. W przedostatnim podrozdziale opisywane są relacje rówieśnicze. Są w nim zawarte informacje o grupach rówieśniczych, celu ich tworzenia, charakterystyka na różnych etapach życia i zyski dla jej członków. Ostatni podrozdział jest jednym z najważniejszym w mojej pracy- wyjaśniam w nim wpływ jąkania na proces komunikacji z innymi ludźmi i oraz przytaczam rodzaje relacji, które mogą tworzyć osoby jąkające się. Kolejny rozdział dotyczy metodologii badań własnych. W nim opisywałam najważniejsze pojęcia w metodologii i przedstawiam z jakiej metody i techniki badawczej będę korzystać. Zdecydowałam się na wywiad częściowo ustrukturyzowany, ponieważ pozwala on na poruszenie zagadnień (zadanie pytań), które dadzą badaczowi możliwość rozwiązania problemów badawczych, a jednocześnie ukaże rozległy opis danego zjawiska widzianego oczami osoby badanej. Ostatni rozdział nosi nazwę „Jąkanie jako czynnik utrudniający relacje rówieśnicze - analiza i interpretacja wyników badań”. W nim prezentowałam sylwetki badanych osób oraz analizowałam wyniki

Niniejsza praca ma na celu ukazanie sposobu postrzegania patriotyzmu jako wartości przez uczniów szkoły gimnazjalnej. Pierwszym elementem pracy jest część teoretyczna, w której ukazałam naukowe rozstrzygnięcia dotyczące patriotyzmu, wartości, uwarunkowań okresu gimnazjalnego z perspektywy psychologii rozwojowej oraz gimnazjum jako elementu systemu edukacji. Kolejną częścią pracy jest rozdział metodologiczny, w którym opisałam przedmiot i cel badań, ustaliłam problemy badawcze oraz dokonałam wyboru metod, technik i narzędzi badawczych. W swojej pracy posłużyłam się jakościowym podejściem, w którym użyłam metody indywidualnych przypadków. Ostatnim elementem było przeprowadzenie wywiadów częściowo kierowanych z czterema uczniami szkoły gimnazjalnej, którzy dostarczyli mi wielu wiadomości dotyczących ich subiektywnego postrzegania patriotyzmu jako wartości. Praca ma charakter naukowy i poszerza wiedzę o patriotyzmie jako wartości.

Muzyka towarzyszy ludziom od niepamiętnych czasów. Oddziałuje na słuchaczy głównie poprzez dźwięk, mając tym samym ogromny wpływ na na sferę emocjonalną człowieka. Chociaż muzyka popularna bardzo często poddawana jest krytyce, nie ulega wątpliwości,że w dużym stopniu oddziałuje na różne sfery życia człowieka począwszy od relacji rodzinnych, poprzez odkrywanie i wyrażanie swojej indywidualności aż po kształtowanie się relacji międzyludzkich i uczestnictwo w życiu społecznym Niniejsza praca poświęcona jest roli muzyki popularnej w kształtowaniu się tożsamości młodych dorosłych. Pierwsza część pracy dotyczy problematyki kultury popularnej, która stanowi jeden z elementarnych czynników wchodzących w skład procesu socjalizacji. Zawiera także opis pojęcia tożsamości z punktu widzenia pedagogiki. Ponadto porusza tematykę muzyki popularnej w debacie pedagogicznej a dokładnie roli jaką odgrywa nie tylko w kulturze ale również w życiu każdego człowieka. Ostatni element pracy stanowi charakterystyka młodzieży jako kategorii społecznej. Druga część pracy dotyczy metodologicznych podstaw niniejszych rozważań. Rozdział ten obejmuje omówienie celu oraz problemów badawczych, zawiera opis paradygmatów badawczych oraz strategii ilościowych i jakościowych w badaniach pedagogicznych. Dotyczy także problematyki metod zbierania danych w badaniach jakościowych oraz zawiera krótką charakterystykę przyjętej metody badawczej. Trzecia część pracy poświęcona jest analizie zebranych w toku badań danych. Zawiera opis badanej grupy oraz krótką interpretację materiału badawczego. Głównym celem tego rozdziału jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jaką rolę odgrywa muzyka popularna w kształtowaniu tożsamości młodych dorosłych?

Współczesne media i informacje, które są w nich podawane, coraz częściej wspominają o wyborze pomiędzy rodziną, a karierą zawodową. Rodzina jest elementem blokującym proces osiągania kariery. Kreowanie takiej rzeczywistości sprawia, że małżeństwa odkładają decyzję o posiadaniu dzieci, do momentu, w którym ich kariera będzie na stabilnym poziomie. Celem mojej pracy była chęć sprawdzenia tego, jak współczesne rodziny łączą powinności rodzicielskie wraz z realizacją kariery zawodowej oraz dowiedzenie się tego, czy istnieje możliwość połączenia życia rodzinnego wraz z rozwojem na tle zawodowym. Na początku mojej pracy przyglądnęłam się temu, jak proces konsolidacji wygląda na gruncie teoretycznym, następnie przeprowadziłam własne badania o charakterze jakościowym. Wyniki badań pokazały, że proces konsolidacji jest możliwy, natomiast na jego powodzenie wpływa wiele aspektów.

Przedmiotem swojej pracy badawczej uczyniłam zdiagnozowanie problemów adaptacyjnych doświadczanych przez studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości. Poznawczym celem prowadzonych przeze mnie badań jest jakościowy opis i analiza procesu adaptacji studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości do warunków uczelni wyższej. Celem praktycznym jest określenie zakresu wsparcia oraz działam wychowawczych w pracy ze studentami dotkniętymi pogranicznym zaburzeniem osobowości. Wyniki badań mogą zarysować kierunek działań pedagogicznych zmierzających do poszerzenia świadomości na temat pogranicznego zaburzenia osobowości oraz możliwych do stworzenia i wykorzystania form wsparcia dla studentów. W rozdziale I przedstawiony zostaje student w kontekście szkoły wyższej. W celu dogłębnego zrozumienia sytuacji ówczesnego studenta rozpoczynającego studia, ukazana została historia kształcenia na poziomie wyższym począwszy od Akademii Platońskiej, na ówczesnym uniwersytecie skończywszy. W rozdziale II omówione jest zaburzenie osobowości z pogranicza. W celu zrozumienia społecznego kontekstu funkcjonowania osób pogranicznym zaburzeniem osobowości, niezbędne jest ukazanie kryteriów diagnostycznych pogranicznego zaburzenia osobowości zgodnie z DSM IV i ICD-10 oraz geneza i symptomatologia BPD. W rozdziale III przedstawione są metodologiczne podstawy badań własnych. Dookreślony został przedmiot i problematyka badań oraz zaplanowana procedura badawcza. Rozdział IV powstał w oparciu o badania własne. Omówiona została adaptacja badanych studentów do warunków szkoły wyższej. W tym celu badane przypadki zostały scharakteryzowane w kontekście założonych obszarów eksploracyjnych. Konieczne było sprecyzowanie specyfiki pogranicznego zaburzenia osobowości wśród badanych oraz sposobu wypełniania przez nich roli studenta. Wśród badanych przypadków wyłonione zostały również obszary koniecznego wsparcia. W większości badanych przypadków pograniczne zaburzenie osobowości utrudnia adaptację studentów do warunków uczelni wyższej. Badani doświadczają problemów emocjonalnych, które w znacznym stopniu uniemożliwiają im realizację obowiązków studenckich. Adaptacja studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości jest procesem złożonym. Łączy w sobie swoistą triadę autorytarnego stylu wychowawczego-nieprzystosowawczego rysu osobowości-braku wsparcia. Na podstawie przeprowadzonych badań, określiłam zakres wsparcia oraz działań wychowawczych w pracy ze studentami dotkniętymi pogranicznym zaburzeniem osobowości. Myślę, że wyniki moich badań mogą dać wyraźny sygnał uczelniom do przemyślenia kierunku działań profilaktyczno-terapeutycznych realizowanych w akademickich murach. Starałam się wzbogacić dorobek badawczy z zakresu pedagogiki; liczę, że wzbudzę zainteresowanie badaczy tematem i przyczynię się do jego dalszej eksploracji.