Przedmiotem badań własnych uczyniłam walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków. Problematyka ta nie jest dogłębnie zbadana przez współczesnych pedagogów, a także nie jest szeroko omawiana w mediach. Uważam, że owa problematyka jest kluczowa dla rozwoju adolescentów. Młodzież posiada szeroką gamę zainteresowań, które chce pogłębiać uczestnicząc w zajęciach pozaszkolnych bądź poprzez samodzielną pracę. Warto podkreślać, zarówno w szkole, jak i w mediach, iż placówki edukacyjne dysponują bogatą ofertą zajęć pozaszkolnych, w których adolescenci mogą uczestniczyć, aby poszerzać swoje horyzonty i atrakcyjnie spędzać wolny czas. Rozdział pierwszy – Potencjał rozwojowy nastolatka, ma na celu określenie terminologii związanej z rozwojem, a także scharakteryzowanie specyfiki rozwoju nastolatków. Rozdział drugi – Aktywność pozaszkolna nastolatków w kontekście ich zainteresowań skupiłam się na opisaniu aktywności własnej adolescentów, która wpływa na proces autokreacji. Rozdział trzeci – Metodologiczne podstawy badań własnych jest fragmentem pracy, w którym przedstawiłam przedmiot i problematykę badań własnych. Rozdział czwarty Walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków – analiza wyników badań przeznaczony jest na analizę i interpretację badań w oparciu o kwestionariusz ankiety. Ostatnią częścią pracy są wnioski, które pozwoliły mi odpowiedzieć na pytanie badawcze, a także uszczegółowić cele, który postawiłam w pracy.

Przedmiotem badań są orientacje życiowe cosplayerów. W pracy zostały zbadane specyfika i uwarunkowania aktywności cosplayerskiej, tożsamościowy kontekst aktywności cosplayerskiej, autokreacyjne walory cosplay’u, cele oraz priorytety życiowe cosplayerów, inne sfery aktywności badanych oraz ich role społecznych a także edukacyjne walory cosplay’u. W pracy została przedstawiona specyfika orientacji życiowych – to czym są, jakie są ich składowe oraz proces ich kształtowania się. Praca również podejmuję tematykę aktywności osób dorosłych. Problematyka badań, wymagała również wyjaśnienia tego, czym jest cosplay, z jakimi aktywnościami jest on związany oraz jak wpływa na styl życia osób zajmujących się nim. Badania zostały przeprowadzone w podejściu jakościowym, z użyciem metody wywiadu. Wywiady były jawne, standaryzowane oraz były przeprowadzane indywidualnie, przy pomocy komunikatora Skype. Ten sposób przeprowadzenia badań umożliwił dotarcie do 7 osób w różnym wieku w całej Polsce. W części empirycznej zawarte są informacje wyjaśniające czym jest cosplay, jak wpływa on na kreowanie wizerunku oraz tożsamość osób zajmujących się cosplay’em. Prócz tego, zostały przybliżone inne aktywności, którym poświęcają swój czas cosplayerzy, ich role społeczne a także umiejętności, które pozyskały osoby badane dzięki cosplayowi. Również w tej części zostały przybliżone cele i priorytety cosplayerów – zarówno te życiowe jak i te związane z ich pasją. Wyniki badań, są podstawą do określenia specyfiki aktywności cosplayerów, wyznaczników orientacji życiowych cosplayerów oraz walorów edukacyjnych cosplay’u, a także umożliwiają odpowiedź na pytanie badawcze.

Tematem pracy jest Uspołecznienie jedynaków w środowisku przedszkolnym. Jest to temat dość kontrowersyjny przez co nasuwa się wiele pytań jaki jest naprawdę jedynak. W pierwszym rozdziale omawiam zagadnienia związane ze środowiskiem w jakim przebywa dziecko jedyne a także jakie są jego więzi miedzy rodzicami. W drugim rozdziale zaś przedstawiam jak dziecko jedynak potrafi przystosować się do nowego środowiska rówieśniczego. Ostatni rozdział poświęcony jest badaniom w środowisku przedszkolnym jak dziecko faktycznie funkcjonuje w nowym otoczeniu przedszkolnym jak i jako dziecko jedynak wśród dorosłych.

Wiedza staje się dziś podstawą rozwoju i funkcjonowania współczesnych przedsiębiorstw. Zmaterializowanie wiedzy w postaci nowych technologii, podnosi wartość rynkową organizacji. Pozwala ona także na obniżenie kosztów i podniesienie jakości produktów. Dzięki niej organizacje wprowadzają innowacje, które z czasem pozwalają firmom działać efektywniej oraz pokonać konkurencję na rynku międzynarodowym. Prawdziwa wartość wytworzonego produktu wiąże się z ilością zawartej w niej wiedzy. Idea zarządzania wiedzą nabiera szczególnego znaczenia, w obliczu powstawania nowej gospodarki - gospodarki opartej na wiedzy. Podstawą każdego systemu zarządzania jest kapitał ludzki, który jest nośnikiem wiedzy. Stąd w korporacjach rośnie znaczenie kierownictwa - menedżerów, którzy kierują międzynarodową ekspansywnością przedsiębiorstw. Niniejsza praca dotyczy zakresu mobilności pracowniczej menedżerów. Kierownicy organizacji zmieniając stanowisko, czy to wewnątrz firmy, czy przenosząc się do konkurencyjnego przedsiębiorstwa, transferują pewien zakres wiedzy, niekiedy bardzo specjalistycznej. O sukcesie organizacji decydują ludzie - ich wiedza oraz ich umiejętność wykorzystania jej, dla budowania przewagi konkurencyjnej organizacji. Ważny staje się zatem proces właściwego doboru i rekrutacji menedżerów. Należy zatem dążyć do maksymalnego wykorzystania zasobów, jakimi dysponują członkowie organizacji oraz nieustannie poszukiwać nowego personelu. W celu znalezienia odpowiedzi na pytanie badawcze o zakres, w jakim kryteria rekrutacji menedżerów globalnych, warunkują ich późniejszą mobilność oraz zweryfikowania postawionej hipotezy badawczej, przeprowadzono badanie, za pomocą metody sondażu diagnostycznego na niewielkiej próbie, techniką standaryzowaną – opartą na pośrednim komunikowaniu się – ankietą. Grupę 100 osób, wśród których zrealizowano badanie, dobrano w sposób celowy, spośród menedżerów pracujących we wrocławskiej filii szwajcarskiej korporacji finansowej – Credit Suisse. Praca składa się z czterech rozdziałów - dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału metodologicznego oraz raportu z badań własnych. W pierwszym rozdziale pracy przedstawiono definicje najważniejszych pojęć: menedżera, kompetencji menedżerskich oraz trzy formy edukacji menedżerskiej (formalną, nieformalną i pozaformalna). Zostały także w nim przytoczone i omówione definicje wiedzy oraz specyfika zarządzania przedsiębiorstwem uczącym się. Rozdział drugi został poświęcony omówieniu elementów otoczenia globalnego oraz istoty funkcjonowania korporacji międzynarodowych w tej przestrzeni. Oprócz tego przedstawiona została teoria procesu kadrowego oraz mobilności pracowniczej. Rozdział trzeci to rozdział metodologiczny, w którym przedstawiono metodologię badań własnych: problematykę badawczą, jej uzasadnienie, hipotezę badawczą, a także pozostałe elementy konceptualizacji i operacjonalizacji badań – zmienne i wskaźniki badawcze. Rozdział czwarty to raport z badań własnych - została w nim zweryfikowa

Praca dotyczy Seksualności osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy osoby z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opisane są w nim istota, geneza niepełnosprawności w literaturze przedmiotu, profil osobowości osób z niepełnosprawnością, osoba z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej, podstawowe środowiska funkcjonowania osób z niepełnosprawnością. Rozdział drugi dotyczy seksualności człowieka współczesnego w jej uwarunkowaniach. Rozdział ten zawiera istotę seksualności człowieka w literaturze przedmiotu, seksualność człowieka współczesnego w przestrzeni społeczno - kulturowej oraz specyfikę aktywności seksualnej człowieka. Rozdział metodologiczny składa się z dwóch podrozdziałów dotyczących przedmiotu i problematyki badań własnych oraz procedurę badawczą. Rozdział czwarty opisuje seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opiera się on na analizie indywidualnego przypadku. W skład tego rozdziału wchodzą trzy podrozdziały opisujące: badanego niepełnosprawnego w środowisku rodzinnym, specyfikę seksualności badanego i radzenia sobie z nią, wsparcie badanego i jego rodziny w zakresie zaspokajania potrzeb seksualnych. Głównym przedmiotem badań pracy jest seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej. Jako cel poznawczy w pracy przyjęto: określenie specyfiki potrzeb seksualnych osób z niepełnosprawnością, za cel praktyczny : opracowanie wskazówek pedagogicznych dla rodziców osób z niepełnosprawnością, za cel teoretyczny : określenie sposobu radzenia sobie z potrzebami seksualnymi osób z niepełnosprawnością w środowisku rodzinnym.Głównym problemem badawczym jest pytanie : jak rodzice radzą sobie z potrzebami seksualnymi odczuwanymi przez ich niepełnosprawne dzieci? Metodami zastosowanymi w pracy badawczej był wywiad i analiza dokumentacji pedagogicznej i lekarskie.

Macierzyństwo jest jedną z najważniejszych ról społecznych w życiu kobiety. Przygotowanie do podjęcia tej trudnej roli rozpoczyna się już we wczesnym dzieciństwie. Macierzyństwo to coś znacznie więcej niż jedynie „bycie matką”, wydanie na świat potomstwa. Jest to zespół wszystkich cech właściwych matce, naturalnie wrodzone uzdolnienia, dziedziczna i niezmienna tendencja organizmu. Macierzyństwo rozpatrywane jest na wielu szczeblach: biologicznym – samo poczęcie dziecka, społeczno- pedagogicznym – wychowanie oraz wykształcenie potomstwa, filozoficzno- socjologicznym - przygotowanie do życia w społeczeństwie, wyrobienie zdrowych zachowań, umożliwienie podjęcia ról społecznych. Wraz z podjęciem tak trudnej i złożonej roli, jaką jest bycie matką, powstaje też zespół specyficznych oczekiwań, które obejmują, nie tylko rodzinę, partnerów, czy małżonków, ale również odnoszą się do instytucji państwowych i ogółu społeczeństwa. Oczekiwania te wynikają z nowych doświadczeń, jakie rodzą się w obliczu macierzyństwa i ewoluują wraz ze zmianami zachodzącymi w życiu młodej matki i jej dziecka. Warto je zatem uczynić przedmiotem eksploracji badawczej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy poświęcony jest analizie pojęcia „macierzyństwa” oraz jego roli w życiu młodej matki. W tej części opisana została istota samego pojęcia „macierzyństwa”, jego kulturowe i społeczne postrzeganie oraz rola, jaką pełni w życiu rodzica. Drugi rozdział odwołuje się do oczekiwań młodych matek w sytuacji narodzin dziecka. Rozdział obejmuje analizę procesu adaptacji do roli matki, macierzyńskie postrzegania dziecka oraz problematykę oczekiwań młodych rodziców wobec środowiska rodzinnego i społecznego w sytuacji narodzin dziecka. Trzeci rozdział dotyczy kwestii metodologicznych. W jego skład wchodzi przedmiot i problematyka badań własnych oraz opis procedury badawczej. W czwartym rozdziale, który obejmuje badania empiryczne opisałam sytuację rodzinną badanych matek, reakcje środowiska rodzinnego i społecznego na ciążę respondentek oraz związany z nimi stosunek do narodzonego dziecka. W dalszej części rozdziału zawarte są informacje na temat przesłanek zajścia w ciążę, doświadczenie przebiegu ciąży przez badane kobiety oraz opis sytuacji problemowych i związanych z nimi oczekiwań młodych matek w stosunku do rodzinny oraz ogółu społeczeństwa. Praca zakończona jest podsumowaniem wyników badań oraz sformułowaniem wniosków o charakterze praktycznym. Mam nadzieję, że przeprowadzone przeze mnie badania oraz uzyskane dane posłużą jako wskazówki dla młodych kobiet, oczekujących narodzin dziecka.

Przedmiotem pracy jest diagnoza i analiza obaw jakie dotykają osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Odpowiedź na pytanie "Jakie są obawy osób pozbawionych wolności?" pozwoli na zweryfikowanie dotychczasowych form resocjalizacji i dostosowaniu ich do potrzeb osób przebywających w jednostkach penitencjarnych.

Tematem moje pracy magisterskiej była analiza ogólnopolskiego programu Optymistyczne Przedszkole, którego autorami są Irena Dzierzgowska oraz Milera Nawrot w ocenie rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola publicznego w Siechnicach. W swojej pracy opisałam specyfikę edukacji przedszkolnej na podstawie literatury przedmiotu. Istotne również było opisanie przedszkola jako instytucji edukacyjnej, przedstawienie jej statusu, opisanie celów oraz funkcji przedszkola. Ważne również było zamieszczenie potrzeb oraz kompetencji rozwojowych dziecka, a także przedstawienie zobowiązania nauczyciela przedszkola wobec dzieci. Następnie opisałam program jako alternatywę w edukacji przedszkolnej jego ideę, specyfikę oraz formy i metody pracy z dzieckiem. Istotnym elementem było zaprezentowanie organizacji i wyposażenia placówki. Głównymi założeniami programu Optymistyczne Przedszkole jest wspólny cel nauczycieli, rodziców oraz całego personelu aby wychować dzieci, w taki sposobów by przejawiały zachowania konstruktywne, były życzliwe dla innych, przyjazne dla otoczenia, chętnie pomagały innym. Ważne jest aby żyli zgodnie, były tolerancyjne, wrażliwe na krzywdę bliźniego, zaangażowane we wszystko to, co wzmacnia szczęcie każdego człowieka. Zgodnie z założeniami programu celem wychowania jest rozwijanie w dziecku optymizmu, poczucia własnej wartości, wykształcenia w dziecku radzenia sobie w różnych sytuacjach, a także istotne jest rozwijanie zainteresowań i talentów dziecka. Kolejną częścią jest metodologia badań własnych. Tutaj znalazł się przedmiot i problematyka moich badań. Opisałam zmienne badawcze i ich wskaźniki, a następnie przedstawiałam metody i techniki badawcze, których użyłam podczas przeprowadzenia badań. Na koniec scharakteryzowałam moją populację badawczą, którą byli rodzice dzieci uczęszczanych do placówki w wieku 3, 4 oraz 5 lat. Na koniec swojej pracy opisałam zebrane dane, przedstawiałam je w formie opisu i tabelek oraz przedstawiał wnioski do całości pracy.

Praca magisterska jest poświęcona procesowi kształtowania się tożsamości kulturowej, społecznej oraz narodowej. W pracy poruszam zagadnienie wychowania narodowego w polskich organizacjach młodzieżowych, a wiedzę z literatury przedmiotu poszerzam o badania własne, przeprowadzone w organizacji Młodzież Wszechpolska.

Przedmiotem pracy magisterskiej jest: Dziecko nieśmiałe w środowisku szkolnym. Praca zawiera cztery rozdziały: rozdział pierwszy i drugi obejmują część teoretyczną, a rozdział trzeci oraz czwarty przedstawiają część badawczą, w której znajdują się badania przeprowadzone wśród uczniów nieśmiałych w szkole podstawowej. Głównym problemem niniejszej pracy było, poznanie w jakim zakresie nieśmiałość warunkuje szkolne funkcjonowanie dziecka. Informacje te uzyskałam, dzięki metodzie indywidualnych przypadków, techniki – wywiadu z nauczycielami i samymi uczniami oraz obserwacji, której miałam możliwość dokonać. Praca zawiera następujące cele badawcze: poznawczy, którego zadaniem jest określenie specyfiki funkcjonowania dziecka nieśmiałego w roli ucznia; teoretyczny, odnoszący się do określenia sfer zaburzonego szkolnego funkcjonowania dziecka nieśmiałego oraz praktyczny, stanowi określenie zakresu koniecznego wsparcia dziecka nieśmiałego w środowisku szkolnym. Badania, które zostały przeprowadzone dowodzą, że w szkołach mamy do czynienia z uczniami nieśmiałymi, którzy mają problem z zawieraniem kontaktów z innymi, są niepewni własnych przekonań, czy też nie wierzą we własne możliwości. Na co dzień spotykają się z wieloma trudnościami w szkole, jednakże nie u wszystkich są one barierą, by osiągnąć sukces z danej dziedziny wiedzy. Młode pokolenie, w tych trudnych chwilach otrzymuje wsparcie od grona pedagogicznego, które stara się ułatwić szkolne funkcjonowanie dziecka nieśmiałego.

Przedmiotem niniejszej pracy jest stygmatyzacja rodzin przestępców w środowisku lokalnym. Praca ukazuje społeczny wizerunek zarówno byłego przestępcy, jak i jego rodziny, postaw środowiska lokalnego względem tych osób, wymiary środowiskowej stygmatyzacji oraz możliwość readaptacji społecznej byłych przestępców. Badania w celu uzyskania postawionego pytania badawczego oraz wyznaczonych celów były przeprowadzone na terenie miasta Wałbrzych, wśród 50 ankietowanych zamieszkujących cztery dzielnice tego miasta. Narzędziem badawczym, które pomogło dostarczyć danych odnośnie stygmatyzacji rodzin byłych przestępców, był kwestionariusz ankiety ułożony według wskaźników zmiennej zależnej oraz niezależnej.

Temat niniejszej pracy magisterskiej brzmi "Licealiści w sytuacji presji edukacyjnej". Praca ma charakter badawczy. Dążę w niej do wyjaśnienia, czym właściwie jest presja edukacyjna oraz jak radzi sobie z tą presją określona grupa, czyli uczniowie z X Liceum Ogólnokształcącego i ich rodzice. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy opisuje wymiary doświadczania adolescenta, okresy dorastania, tworzenie się tożsamości, buntu i kryzysu okresu dorastania. Rozdział drugi omawia edukację szkolną, aspiracje edukacyjne nastolatków, plany związane z przyszłością edukacyjną oraz zdefiniowana zostaje presja edukacyjna. Kolejnym rozdziałem jest metodologia, teoria badań oraz przedstawione zostają osoby badane. Ostatni rozdział jest opisem i analizą moich badań. Szczególnie interesujące w trakcie pisania mojej pracy okazały się czynniki psychiczne, rodzinne i środowiskowe, czyli głównie środowisko szkolne. Istotne były interakcje młodzieży z rówieśnikami, a konkretnie zmiana autorytetów z rodzica na kolegę. Trudności jakie napotkałam podczas pisania pracy to uboga literatura dotycząca presji edukacyjnej, a także niechęć niektórych rodziców do udziału w badaniu.

Praca magisterska pt. Wizerunek osoby starszej kreowany w reklamach, złożona jest ze wstępu, czterech rozdziałów, wniosków oraz bibliografii. We wstępie zawarte zostały m. in. motywy do podjęcia napisania pracy o tej tematyce oraz opisano stanowiska teoretyczne, do których odwołano się w tej pracy. W rozdziale pierwszym omówiono w sposób ogólny etap późnej dorosłości. Do głównych zagadnień, które opisuje ten rozdział, należą m.in.: teorie starzenia się, a w szczególności teoria, która w Polsce została opisana przez M. Malec, czyli teoria gerotranscendencji. Ważnym elementem rozdziału pierwszego jest scharakteryzowanie okresu późnej dorosłości, przybliżenie predykatorów starości oraz adaptacji do starości. Przytoczono tu stanowiska teoretyczne, które dotyczą m. in. stylów życia przyjmowanych przez osoby pozostające w okresie późnej dorosłości, postulaty opisane jako „recepta na starość”, które mają pomóc w pozytywnym przystosowaniu się do etapu późnej dorosłości. Następnie przedstawiono elementy, które mogą wpływać na społeczne postrzeganie starości. W kolejnej części rozdziału pierwszego opisano przestrzenie życia osób starszych. W końcowej części tego rozdziału przedstawiono sposoby traktowania osób starszych w społeczeństwie tradycyjnym i współczesnym oraz uwypuklono jak język oraz obraz przyczyniają się do kreowania wizerunku osób starszych. Drugi rozdział tej pracy opisuje zagadnienia dotyczące reklamy. Przytoczono tu skróconą historię reklamy, definicję pojęcia reklamy oraz jej cechy. W dalszej części tego rozdziału opisano ogólne determinanty skuteczności reklamy, które wymienił i scharakteryzował D. Doliński. Ważną częścią rozdziału drugiego są stanowiska teoretyczne dotyczące grup podziału reklam z udziałem osób starszych, które wyszczególnione zostały przez A. Pawlinę i A. Stefaniak- Hrycko. W rozdziale trzecim przedstawiono metodologiczne podstawy badań własnych. Przytoczono tu definicję metodologii nauk, terminu nauki oraz stanowiska teoretyczne dotyczące etapów procesu badawczego. Rozdział trzeci złożony jest z dwóch paragrafów dotyczących przedmiotu oraz problematyki badań własnych. W pierwszym sformułowano m. in. przedmiot oraz cele badań, pytanie badawcze. Drugi paragraf rozdziału trzeciego dotyczący m. in.: procedury badawczej, zawiera opis jakościowej strategii badawczej oraz zagadnienia szczegółowe, które stanowią przedmiot eksploracji badawczej. W rozdziale czwartym dokonano analizy reklam zakwalifikowanych do badań. We wnioskach z badań ustosunkowano się do postawionych w rozdziale trzecim celów badań oraz obszarów eksploracji badawczej. Pracę kończy wykaz wykorzystanych źródeł.

Czas adolescencji to niezwykle burzliwy i dynamiczny okres przemian. W tym czasie kształtują się jednostki, o których się mówi, że są przyszłością narodu, czy też świata. Chociażby dlatego warto zwrócić uwagę na propagowany wizerunek adolescentów we współczesnych polskich filmach. Praca zawiera, teoretyczne opracowanie atrybutów rozwojowych, opis kształtowania się tożsamości u nastolatków, specyfiki ich świata społecznego oraz współczesnych aktywności młodych ludzi. Ważną kwestię stanowią również filmy, które zyskują coraz większe znaczenie w odrębnie nauk pedagogicznych, socjologicznych czy też psychologicznych. Kinematografia jest często wybieranym medium rozrywkowym, poznawczym oraz terapeutycznym. Zajmuje istotne miejsce w przestrzeni publicznej i kulturze, która utraciła dwudzielny charakter na kulturę wysoką i niską. W pracy opisane są również, najpopularniejsze gatunki, którymi różnią się miedzy sobą filmy. Ponadto ważny jest także podrozdział, skoncentrowany na różnorodnych sposobach odbioru danego filmu. Jako, iż widz zazwyczaj podczas seansu filmowego jest aktywny, uruchomione zostają u niego różnorodne mechanizmy psychologiczne. Praca oparta jest o badania jakościowe, do których zastosowano metodę i technikę analizy treści. Dzięki temu, wybrane do analizy filmy: "Big love", "Bejbi blues", "Sala samobójców" oraz "Obietnica", zostały przeanalizowane w sposób holistyczny. Powyższe filmy, opracowane zostały pod kątem obszarów badawczych, do których należą: wyznaczniki wizerunku filmowego młodzieży, eksponowane predykatory tożsamości nastolatków oraz filmowa kreacja wizerunku adolescentów. We wnioskach zaś, sformułowane zostały tezy w odniesieniu do każdego obszaru eksploracji badawczej. Dały one podstawy do konceptualizacji założonych celów badawczych.

Tematem mojej pracy jest małżeństwo w perspektywie międzypokoleniowej. Małżeństwo to związek dwóch osób, który na przestrzeni wieków w różnoraki sposób zmieniał swoje formy. Zjawisko to stanowi ciekawy problem badawczy, choćby w kontekście współczesnego małżeństwa, które w obecnych czasach ewoluuje. Należy podkreślić, iż w ujęciu dynamicznym rozwoju rodziny, wskazuje się na przechodzenie od „epoki klanów, rodów” poprzez „epokę rodziny” do „epoki indywidualizmu”. Współcześnie, instytucja małżeństwa ulega licznym przeobrażeniom na skutek czynników społecznych, ekonomicznych i kulturowych. Następuje obniżenie się wskaźnika zawierania małżeństw, spadek dzietności, wzrasta liczba rozwodów, pojawiają się różne alternatywne formy, które wypierają stare - przez niektórych uznawane za przeżytek . Wiele form rodzinnych ulega licznym przemianom, tworząc nowe struktury, niegdyś nieaprobowane społecznie. Owymi strukturami są małżeństwa, w których związek partnerski oficjalnie tworzą nie tylko mężczyzna i kobieta. W ujęciu tradycyjnym małżeństwo jest specyficznym związkiem kobiety z mężczyzną dającym początek rodzinie. Jest również, co podkreślają socjologowie, bardzo ważnym wzorcem społecznym, stanowiącym punkt odniesienia dla nowo powstających alternatywnych form życia małżeńsko-rodzinnego. Przedmiotem moich badań jest status małżeństwa w transmisji międzypokoleniowej w rodzinie. Na użytek własnego projektu badawczego określiłam trzy cele: poznawczy, teoretyczny oraz praktyczny. Celem poznawczym jest określenie predykatorów wyznaczających zakres statusu małżeństwa. Teoretycznym- określenie specyfiki małżeństwa uobecniającej się w międzypokoleniowej transmisji w rodzinie. Natomiast celem praktycznym jest modyfikacja treści kształcenia z przedmiotu Przygotowanie do życia w rodzinie w zakresie wartości małżeństwa. W mojej pracy opisałam: przeobrażenia związku małżeńskiego, status formalno - prawny małżeństwa, wskazując przy tym na funkcje współczesnego małżeństwa oraz uwarunkowania trwałości małżeństwa. Podjęłam zagadnienia w obszarze ról rodzicielskich, funkcji rodziny współczesnej i socjalizacji w środowisku rodzinnym w kontekście międzypokoleniowej transmisji. W ostatniej części odpowiedziałam na postawiony w niniejszej pracy problem badawczy, który dotyczył statusu małżeństwa w międzypokoleniowej transmisji w rodzinie. Przemiany zachodzące w kulturze zachodniej wymuszają zmiany w funkcjonowaniu rodziny i małżeństwa. Na nowo określają zadania poszczególnych członków, formułując nowe wzajemne oczekiwania i oddziaływania. Doszło nie tylko do zakwestionowania sensu istnienia jednego modelu rodziny, ale także dania jednostkom możliwości wyboru takiej drogi życia, która nie łączy się z rodziną jako pewnym wzorcem. W obecnych czasach dochodzi do zaniku rodziny wielopokoleniowej, następuje stopniowe osłabienie więzi miedzy pokoleniami. Trudno jest wskazać możliwości, które miałyby ten proces powstrzymać - pomimo że większość badanych uznaje w

Pierwszy rozdział dotyczy specyfiki rodziny współczesnej. Przedstawiam w nim cechy rodziny, wskazujące na podstawowe środowisko opiekuńczo - wychowawcze, dokonuję prezentacji modeli funkcjonowania rodziny współczesnej oraz dokonuję analizy zagrożeń funkcjonowania rodziny współczesnej w kontekście socjalizacji dziecka. Rozdział drugi opisuje dziecko osierocone w placówce socjalizacyjnej. Opisuję w nim psychospołeczne konsekwencje dziecięcego osierocenia, przedstawiam sylwetkę wychowanka placówki socjalizacyjnej, a także dokonuję analizy funkcjonowania placówki socjalizacyjnej w kontekście kompensacji potrzeb dziecka osieroconego.

Preferencje żywieniowe współczesnych dzieci są bardzo intrygującą tematyką. W mojej pracy poruszyłam temat otyłości, a także konsekwencji, które się z nią wiążą, czyli chorób serca lub cukrzycy. Opisałam rozwój fizyczny dzieci, przede wszystkim to, jakie zmiany zachodzą w dziecku w poszczególnych etapach życia, np. zmiany w proporcjach ciała. Wymieniłam i opisałam rozwój podstawowych procesów poznawczych, czyli odbierania wrażeń słuchowych i wzrokowych, rozwój uwagi, która winna być aktywizowana poprzez wiadomości oraz doświadczenia, które dziecko zna, pamięci, mowy, która pełni bardzo istotną funkcję, a także myślenia, które ma ogromne znaczenie dla rozwoju mowy dziecka oraz jego umiejętności. Bardzo ważne są również emocje w życiu dziecka, które poznają w kontaktach z innymi ludźmi. Dziecko nie powinno tłumić swoich emocji, lecz okazywać jawnie swoje uczucia i otrzymywać wsparcie ze strony rodziców. Kolejną kwestią poruszoną przeze mnie są kompetencje społeczne. Dużą rolę odgrywają kompetencje komunikacyjne, które są niezbędne do działań społecznych. Kolejnymi ważnymi zagadnieniami są środowisko rodzinne oraz szkolne. Rodzina pomaga dziecku w nabyciu równowagi czy też ufności. Dziecko musi czuć się kochane, a co za tym idzie, musi wiedzieć, że rodzice mają w stosunku do niego określone wymagania. Jeśli chodzi o środowisko szkolne, to dziecko musi czuć się akceptowane i lubiane przez rówieśników. Natomiast nauczyciel powinien być przyjacielski, miły, sprawiedliwy, a przede wszystkim konsekwentny. Kolejny rozdział odnosi się do zdrowia dziecka, nawyków żywieniowych i zasady zdrowego odżywiania się dziecka, a także szkolną edukację prozdrowotną. Zdrowie zależy przede wszystkim od stylu życia, jaki prowadzimy, a także środowiskiem, w którym żyjemy. Jeśli chodzi o nawyki żywieniowe, to prawidłowe żywienie jest podstawą prawidłowego rozwoju. Od najmłodszych lat powinno kształtować się zdrowe odżywianie, aktywność fizyczną czy też utrzymywanie higieny osobistej. Następny rozdział poświęcony jest metodologicznym podstawom badań własnych, w którym został określony przedmiot, a także problematyka badań własnych. Zostały wyznaczone zmienne badawcze i ich wskaźniki, a także opisane metody, techniki i narzędzia badawcze oraz została scharakteryzowana populacja badawcza. W ostatnim rozdziale zostały zawarte wyniki badań, które odnoszą się do preferencji żywieniowych uczniów szkoły podstawowej. Zostały także sformułowane wnioski, dzięki zebranemu materiałowi empirycznemu.

Tytuł niniejszej pracy to: Socjalizacja chłopca do roli mężczyzny w rodzinie samotnej matki. Praca składa się z trzech części: dwóch rozdziałów teoretycznych, części metodologicznej oraz części empirycznej. Rozdziały teoretyczne przedstawiają istotę rodziny współczesnej, samotne macierzyństwo i wizerunek mężczyzny w społeczno-kulturowych uwarunkowaniach. W części metodologicznej przedstawiona jest problematyka i cele badań, pytanie badawcze,obszary eksploracji, zastosowane metody oraz charakterystyka badanych osób i przebieg badań. Część empiryczna opiera się na ukazaniu wyników badań własnych oraz ich analizie. Przedmiotem niniejszej pracy jest proces socjalizacji chłopca do roli mężczyzny w rodzinie samotnej matki. Celem niniejszej pracy dyplomowej jest ukazanie specyfiki socjalizacji chłopca do roli mężczyzny w rodzinie samotnej matki, wykazanie zakresów socjalizacji chłopca do roli mężczyzny ograniczonych przez brak ojca oraz określenie koniecznego wsparcia rodzinie samotnej matki w kontekście efektywnej socjalizacji chłopca do roli mężczyzny. W niniejszej pracy wykorzystano badania o charakterze jakościowym. Zgodnie z tym podejściem została wykorzystana metoda wywiadu pogłębionego. Ze względu na przedmiot badań konieczne było poddanie eksploracji następujących zagadnień: dynamika funkcjonowania badanych rodzin w sytuacji braku ojca, specyfika więzi badanych chłopców z ich ojcami,priorytety socjalizacyjne badanych matek i ich synów, socjalizacja chłopca do roli mężczyzny. Przeprowadzenie badań i ich analiza pokazują, że charakter socjalizacji chłopca do roli mężczyzny był zaburzony. Badani zgodnie odpowiedzieli, że gdyby ojciec był obecny w ich życiu to socjalizacja miała by zupełnie inny przebieg. Głównym czynnikiem zaburzającym był brak męskiego wzorca, z którego synowie mogli by brać przykład. Samotne matki musiały same przygotować synów do roli mężczyzny. Socjalizacja bez ojca jest ograniczona w zakresie kształtowania przez chłopca tożsamości płciowej oraz prawidłowego wzorca męskiego. Rodzina samotnej matki powinna być objęta wsparciem nie tylko ze strony rodziny, ale też społeczeństwa.

Przedmiotem niniejszej pracy są walory drużyny harcerskiej nieprzetartego szlaku w zakresie uspołecznienia harcerzy z niepełnosprawnością. Praca składa się łącznie z czterech rozdziałów, w tym: dwa pierwsze stanowią część teoretyczną pracy, uwzględniającą literaturę przedmiotu, natomiast rozdział trzeci i czwarty część badawczą pracy, która zawiera analizę badań własnych oraz wnioski szczegółowe. W niniejszej pracy problemem badawczym było ustalenie, jakie są walory drużyn nieprzetartego szlaku w zakresie uspołeczniania harcerzy z niepełnosprawnością. Odpowiedzi na to uzyskałam dzięki wykorzystanej metodzie indywidualnych przypadków, jak również poprzez wykorzystanie techniki wywiadu, obserwacji oraz analizy dokumentów. W pracy można wyróżnić następujące cele: cel poznawczy dotyczył określenia atrybutów wychowawczych drużyn nieprzetartego szlaku, cel teoretyczny określenia czynników warunkujących uspołecznienie harcerzy z niepełnosprawnością w ramach uczestnictwa w drużynach harcerskich nieprzetartego szlaku, a cel praktyczny wskazania na możliwości stymulowania procesem uspołecznienia uczniów z niepełnosprawnością w środowisku szkolnym. Przeprowadzone badania dowiodły, że drużyna harcerska nieprzetartego szlaku wspomaga uspołecznienie harcerzy z niepełnosprawnością. Harcerze należący do drużyny uczą się samodzielności życiowej, jak również nabierają pewności siebie oraz nie boją się nawiązywać nowych kontaktów społecznych.