ang

Streszczenie pracy magisterskiej pt. „Bariery w komunikacji studentów wrocławskich uczelni” Głównym celem pracy było poznanie preferencji komunikacyjnych studentów oraz zweryfikowanie barier, z jakimi spotykają się w środowisku akademickim. Praca składa się z części teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna zawiera przegląd przyczyn zakłóceń w przekazywaniu i odbiorze informacji. Zostały one wybrane przez autora na podstawie dostępnej literatury oraz własnych obserwacji i doświadczeń. W części empirycznej znajduje się sprawozdanie z przebiegu przeprowadzonych badań oraz wnikliwa analiza wyników. Metodą wykorzystaną do przeprowadzenia badań, był sondaż ankietowy. Celem badań było znalezienie odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób komunikują się studenci i jakie bariery towarzyszą temu komunikowaniu. Ukierunkowano je tak, aby zyskać podstawę do potwierdzenia lub odrzucenia przyjętych na początku hipotez. Głównymi założeniami wstępnymi było przyznanie komunikacji internetowej przewagi nad innymi kanałami porozumiewania się, a także ulokowanie sytuacji problematycznych w komunikacji zapośredniczonej.

Zabawa jest formą aktywności, pojawiająca się na każdym etapie życia. Najwyraźniej uwidacznia się w pierwszych okresach rozwojowych i maleje stopniowo wraz z pojawianiem się nauki. Pomimo ogólnie panującego przekonania o trywialności zabaw, są one niezwykle istotnym i zarazem niezbędnym elementem wszechstronnego rozwoju. W przyjemny dla jednostki sposób umożliwiają doskonalenie wielu umiejętności, przygotowują do pełnienia przyszłych ról społecznych, pozwalają na uwolnienie się od wewnętrznych napięć czy odkrywanie swoich zdolności. Każda część niniejszej pracy została skonstruowana w taki sposób, aby ostatecznie poznać opinię rodziców dzieci w wieku przedszkolnym ze środowiska wiejskiego na temat wartości zabaw. Pierwszy rozdział szczegółowo odzwierciedla charakter zabaw. Wymienione i opisane zostają rodzaje oraz funkcje zabaw dziecięcych, obejmujące wszechstronny rozwój dzieci, które wskazują na spełnianie wielu potrzeb jednostek. Kolejny rozdział traktuje o rodzinie, jako o środowisku opiekuńczo-wychowawczym, ponieważ wiek przedszkolny jest etapem rozwoju, gdzie największą rolę odgrywa to pierwotne środowisko wychowawcze. Przedstawione zostają transformacje współczesnych rodzin oraz ich funkcje, decydujące o rzeczywistym funkcjonowaniu rodziny. Badania zostały przeprowadzone w paradygmacie jakościowym, ponieważ pozwalają na całościowe spojrzenie na dany temat bez konstruowania wcześniejszych hipotez. Postawiony cel badań dotyczył poznania opinii rodziców dzieci ze środowiska wiejskiego na temat wartości zabaw. Przedstawione w pracy analizy wywiadów stanowią potwierdzenie zrealizowania uprzednio postawionego celu badań. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na wartościująca opinię rodziców względem zabaw dziecięcych oraz pozwalają na wyłonienie trzech głównych obszarów dostrzeganych walorów: zabawy jako tworzenia szansy społecznego rozwoju, zabawy jako czynności rozładowującej napięcie oraz zabawy jako tworzenie szansy wszechstronnego rozwoju.

Praca magisterska porusza problematykę zadań domowych w procesie nabywania przez uczniów kompetencji twórczych. W części teoretycznej poruszona została problematyka uczniowskich predyspozycji do uczenia się, a także specyfika procesu nauczania - uczenia się w szkole podstawowej oraz wzajemne zobowiązania uczniów i nauczycieli w procesie edukacji. Kolejny rozdział niniejszej pracy dotyczy pozaszkolnych możliwości nabywania kompetencji twórczych przez uczniów, z uwzględnieniem specyfiki tychże kompetencji. W rozdziale empirycznym opisana została procedura badawcza z uwzględnieniem problematyki, celów oraz przedmiotu badań własnych. Rozdział czwarty stanowi analizę i interpretację wyników badań własnych, systematyzuje zebrany materiał. Na koniec zaprezentowane zostały wnioski z badań oraz praktyczne wskazówki na temat rozwijania uczniowskich kompetencji twórczych poprzez zadania domowe.

Praca dotyczy postaw studentów kierunków pedagogicznych i niepedagogicznych wobec osób dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną. Składa się z dwóch rozdziałów teoretycznych, metodologicznego i empirycznego. W pierwszym rozdziale wyjaśniona została terminologia, istota i przyczyny niepełnosprawności intelektualnej, możliwości rozwojowe osób z niepełnosprawnością intelektualną, środowiskowe uwarunkowania funkcjonowania osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz stereotypizacja osób z niepełnosprawnością intelektualną. Drugi rozdział teoretyczny odnosi się do zagadnień związanych z charakterystyką okresu dorosłości i specyfiki relacji społecznych odpowiadających temu etapowi. Zawiera opis istoty i rodzajów postaw społecznych w okresie dorosłości oraz nawiązuje do istotnej roli nauczyciela w trakcie kształtowania się postaw społecznych. W rozdziale metodologicznym przedstawione zostały założenia metodologiczne badań, ich przedmiot i problematyka. Wyszczególnione zostały cele, zmienne badawcze i ich wskaźniki, metoda, techniki i narzędzia badawcze oraz charakterystyka badanej populacji. W ostatnim rozdziale zaprezentowana została analiza wyników badań własnych, wykonanych za pomocą kwestionariusza ankiety oraz określone zostały postawy badanych studentów wobec osób dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną.

Rozwój społeczeństwa informacyjnego wiąże się z przesyceniem informacją, ale także z rozkwitem Internetu oraz sieci społecznościowych. Młodzi dorośli mają możliwość komunikowania się z osobą z drugiego końca świata bez potrzeby wychodzenia z domu, dostępu do literatury bez potrzeby odwiedzania biblioteki, a także nieograniczonej rozrywki za pomocą komputera czy telefonu. Poza wieloma korzyściami, jakie oferują, niosą za sobą również zagrożenia; wymaga to od użytkownika sporej dozy wrażliwości i rozwagi podczas udostępniania danych dotyczących jego osoby. Praca ma charakter badawczy. Jej celem jest odpowiedź na pytanie: Jaką rolę portale społecznościowe odgrywają w życiu studenta. Inspiracją do podjęcia takiej tematyki badań była obserwacja studentów w życiu codziennym – zwykle z telefonem komórkowym w ręku, aktywnie komentujących posty i publikujących zdjęcia za pośrednictwem Internetu.

Niniejsza praca zatytułowana jest: „Literatura popularna jako przestrzeń edukacyjna w świetle wypowiedzi dorosłych czytelników”. Celem tej pracy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jakie edukacyjne aspekty literatury popularnej wskazują młodzi dorośli? Praca składa się z trzech rozdziałów: w pierwszym podjęłam próbę wyjaśnienia i ujednolicenia terminologii. Rozróżniłam kulturę masową od popularnej oraz ujednoliciłam termin. Następnie ukazałam potencjał literatury już na etapie socjalizacji pierwotnej po wtórną. Przedstawiłam przestrzeń kształcenia na poziomie edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej. Skupiłam się docelowo na nieformalnej, która bezpośrednio dotyczy dorosłych czytelników objętych badaniami. W drugim rozdziale dokonałam określenia celu i przedmiotu badań, ustaliłam problem badawczy oraz trzy obszary, które umożliwiły mi uzyskanie odpowiedzi na interesujące mnie zagadnienie. Dokonałam krótkiego wprowadzenia w paradygmaty, jakie występują w badaniach edukacyjnych z uwzględnieniem tego, na którym oparłam swoją pracę (paradygmat interpretatywny w perspektywie humanistycznej). Przedstawiłam strategie ilościowe i jakościowe w badaniach pedagogicznych z uwzględnieniem mocnych i słabych stron obu. W swojej pracy posługiwałam się badaniami jakościowymi. Dlatego też, opisałam metody zbierania danych strategią jakościową, skupiając się na wywiadzie swobodnym pogłębionym, za pomocą, którego prowadziłam badania. W rozdziale trzecim dokonałam przedstawienia próby badawczej, a także analizy zgromadzonego materiału. Swoimi badaniami objęłam młodych dorosłych w przedziale wiekowym 25 – 40 lat. Respondenci, których objęłam badaniami, są to młodzi dorośli, czytelnicy literatury popularnej, dobrowolnie sięgający po dzieła kultury. Na podstawie wyników badań dowiedziałam się, jakie walory dostrzegają, czego się uczą młodzi dorośli oraz czym się kierują podczas doboru literatury popularnej. Po przeprowadzeniu badań, dokonałam ich analizy, która umożliwiła mi zestawienie dotychczasowych założeń (na podstawie teoretycznego rozdziału) z danymi uzyskanymi w toku wywiadów.

Praca nosi tytuł „Integracja w opinii studentów edukacji wczesnoszkolnej”. Zawiera treści teoretyczne, a także wyniki i analizę badań dotyczące opinii studentów na temat integracji w kontekście kształcenia integracyjnego. Praca składa się z czterech głównych rozdziałów. Pierwszy z nich skupia się na teoretycznym ujęciu zagadnień dotyczących edukacji integracyjnej. Na wstępie zostaje wyjaśnione pojęcie integracji przedstawiając definicje wielu autorów. W dalszej części pierwszego rozdziału opisywane są założenia omawianego systemu kształcenia, a następnie podstawy prawnej, która zawiera wskazania dotyczące organizacji szkół i przedszkoli integracyjnych. Drugi rozdział poświęcony jest praktycznym aspektom wspólnej edukacji dzieci zdrowych i niepełnosprawnych. Pojawiają się jej najważniejsze cele i zadania, a także formy i charakterystyka sposobu funkcjonowania placówki o takim charakterze. Oprócz tego wyszczególnione są czynniki, które wpływają na efektywność nauczania, a także argumenty za, i przeciw integracji. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Rozpoczyna się od wyjaśnienia istoty paradygmatu pozytywistycznego, bowiem właśnie w nim osadzone są badania. Ponadto, zobrazowany jest cel oraz przedmiot badań, również problemy badawcze. Dodatkowo opisane są metody, techniki oraz narzędzia wykorzystywane podczas badań. Rozdział czwarty jest najważniejszą częścią pracy. Zawiera przedstawienie wyników i ich analizę, odniesienia do badań innych autorów, a także osobiste refleksje autorki.

Zagadnienie ludzkiej seksualności jest kategorią niezwykle szeroką i z tego powodu zyskała i nadal zyskuje zainteresowanie przedstawicieli różnych dziedzin nauki. Problematyka pracy koncentruje się wokół zagadnienia seksualności definiowanej i rozumianej w kategoriach autonomicznej wartości, która w systemach wartości osób w okresie wczesnej dorosłości zajmuje określoną pozycję. Praca składa się z 4 rozdziałów z czego 3 poświęcone zostały teoretycznej analizie literatury przedmiotu. W rozdziale pierwszym dokonano przeglądu literatury przedmiotu pod kątem sposobów definiowania seksualności, scharakteryzowano jej modele oraz czynniki ją warunkujące, a także przedstawiono doniosłą rolę popędu płciowego w procesie integracji sfer ludzkiej seksualności. Rozdział drugi traktuje o etapie w rozwoju człowieka jakim jest wczesna dorosłość, gdzie szczególną uwagę zwrócono na zadania rozwojowe opisywanego okresu. W rozważaniach uwzględniono stanowiska uznanych teoretyków w tej dziedzinie tj. R. Havighursta, H.E. Eriksona, R. Levinsona oraz jednocześnie zwrócono uwagę na nową koncepcję dotyczącą zadań rozwojowych wczesnej dorosłości jaką jest koncepcja stającej się dorosłości J. J. Arnetta. Rozdział trzeci poświęcony został zagadnieniom wartości, wartościowania, systemów wartości i sposobów ich rozumienia oraz definiowania w literaturze przedmiotu. W rozdziale tym została także poruszona – niezwykle ważka z punktu widzenia tematyki pracy – problematyka ujmowania seksualności w kategoriach wartości. W rozdziale czwartym przedstawiono metodologiczne podstawy podjętych badań empirycznych – zarysowano podstawowe problemy badawcze, uzasadniono wybór metody i narzędzia badawczego, scharakteryzowano badaną grupę oraz opisano zastosowaną procedurę badawczą. Celem podjętego procesu badawczego było ustalenie miejsca seksualności w systemie osób znajdujących się w pierwszej fazie wczesnej dorosłości. Osiągnięcie tak sformułowanego celu wymagało posłużenia się metodą sondażu diagnostycznego i zastosowania specjalnie skonstruowanego kwestionariusza ankiety. W dalszej części rozdziału przeprowadzoną wnikliwą analizę wyników badań własnych, która pozwoliła ustalić, że miejsce seksualności w systemie wartości osób znajdujących się w pierwszej fazie wczesnej dorosłości jest względnie stałe, niemniej jednak położenie tej wartości jest różne w systemach wartości osób o odmiennych orientacjach seksualnych. Ustalono, że osoby badane przypisują seksualności wyższą wartość niż rzeczywiście są skłonne przyznać oraz że sfera ta stanowi ważny element ich życia. W toku analizy ustalono jakie czynniki w opinii respondentów decydują o przypisywaniu seksualności określonej rangi oraz w oparciu o jakie kategorie respondenci definiują własną seksualność. Praca zwieńczona została podsumowaniem, bibliografią, spisem tabel oraz aneksem w którym znajduje się autorski kwestionariusz ankiety.

Przedmiot mojej pracy dotyczy problematyki partycypacji dziadków w funkcjonowaniu młodej rodziny. Moim dociekaniom badawczym poddałam sfery oraz zakres uobecniania się dziadków w życiu młodej rodziny. Niniejsza praca składa się z dwóch części: teoretycznej oraz empirycznej.Część pierwsza składa się z dwóch rozdziałów, które zostały napisane w oparciu o przegląd literatury pedagogicznej. Poruszane w nich zagadnienia dotyczą między innymi: zmian zachodzących w obrębie współczesnych rodzin, ich funkcji oraz modeli, przekazu międzygeneracyjnego w rodzinie,rodzajów aktywności podejmowanych przez seniorów oraz wpływu dziadków na socjalizację młodego pokolenia.Część druga składa się z rozdziału metodologicznego, w którym określiłam przedmiot i problematykę badań własnych, cele, obszary badawcze oraz metody i techniki zastosowane podczas przeprowadzania badań. Ponadto, w części empirycznej ujęte zostały wyniki badań, jak również ich analiza i wysunięte na jej podstawie wnioski. W ramach pracy wykonałam badania jakościowe, które polegały na przeprowadzeniu wywiadów z młodymi rodzicami oraz dziadkami. Ich uzupełnieniem była analiza rysunków dziadków, wykonanych przez dzieci z badanych rodzin. Przeprowadzone badania pozwoliły mi na sformułowanie wniosków odnośnie podjętej problematyki, które ukazują, iż partycypacja dziadków w życiu młodej rodziny może być okazjonalna lub codzienna. Dziadkowie najczęściej wspierają młodą rodzinę w wychowaniu i opiece nad wnukami oraz prowadzeniu gospodarstwa domowego. Pomoc udzielana przez dziadków może dotyczyć także wsparcia materialnego i emocjonalnego. Uobecnianie się dziadków w funkcjonowaniu młodej rodziny wpływa na realizację jej funkcji przy jednoczesnej aktywności zawodowej obojga rodziców.

Okres poprzedzający moment opuszczenia zakładu karnego, jest dla osadzonego bardzo ważny i zarazem trudny. Mimo, iż jest to chwila przez niego pożądana i wyczekiwana, jest ona również źródłem podwyższonego napięcia psychicznego. Świadomość wyjścia na wolność często wywołuje u niego sprzeczne emocje. Z jednej strony skazany odczuwa radość z bliskiej perspektywy odzyskania wolności, z drugiej jednak pojawiają się obawy i strach przed ponownym wejściem w rolę narzuconą przez normy społeczne, przed zadaniami, którym będzie musiał sprostać, a także przed tym jak zostanie przyjęty w środowisku. Pojawienie się obaw w przedmiotowym okresie, jest tym silniejsze, im dłużej skazany przebywał w zakładzie karnym i im bardziej osadzony zaadaptował się do warunków więzienia. Odbywanie kary pozbawienia wolności niesie bowiem za sobą wiele negatywnych implikacji, określanych mianem tzw. następstw pozasądowych. Przebywanie w warunkach izolacji wymusza pewne zmiany w sposobie funkcjonowania jednostki, które mogą występować zarówno w charakterze świadomych działań, jak i w nieuświadamianych sobie przez człowieka procesów, które mają istotny wpływ na przebieg readaptacji społecznej. Obecna wykładnia opieki postpenitencjarnej ma zatem za zadanie złagodzić dolegliwości zakładu karnego, wspierać skazanego i jego najbliższe otoczenie działaniami o charakterze doraźnym, jak i długotrwałym, i tym samym ułatwić osadzonemu opuszczającemu zakład karny funkcjonowanie w środowisku wolnościowym, zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi i społecznymi. Z uwagi na istotę powyższego problemu, w niniejszej pracy skupiono się na rozpoznaniu sytuacji skazanych i ich obaw w związku z opuszczeniem jednostki penitencjarnej, a także na rozpoznaniu form i dostępności pomocy i wsparcia skazanych w ramach opieki postpenitencjarnej. Ponadto dokonano także spostrzeżeń na temat ewentualnych rozwiązań zaistniałych problemów. Praca składa się z trzech części. Rozdział pierwszy i drugi mają charakter teoretyczny. Druga część przedstawia metodologiczne podstawy badań własnych, natomiast ostatnia część pracy ma charakter empiryczny. Całość pracy kończą wnioski stanowiące podsumowanie rozważań omawianej problematyki.

Współczesny świat jest pełen nowych wyzwań dla rodziny. Głównym zadaniem rodziców jest bycie kochającymi, pomysłowymi, czułymi, ciągle się kształcącymi i zajmującymi się autorefleksją, aby stawić czoła codziennym wyzwaniom i aby rodzina z dziećmi mogła prawidłowo funkcjonować. Czy mogą rodzicom pomóc w tym przesądy i czy jest dla nich miejsce w życiu rodziny? Czy różni się podejście w tym wśród rodziców z Polski i Ukrainy? Jakie podejście do stosowania przesądów mają współcześni rodzice? Aby znaleźć odpowiedź na to pytanie, przeprowadzone zostały swobodne wywiady z polskimi i ukraińskimi rodzinami z dziećmi. Przeprowadzone badanie pokazało, jak współczesne rodzice postrzegają rzeczywistość i jak zmieniały się ich poglądy wobec praktykowania przesądów w rodzinie. Praca jest próbą określenia podejścia badanych rodzin do stosowania przesądów oraz tłumaczenia dziecku otaczającego świata zarówno za pomocą przesądów, jak i całkowitego usunięcia ich z życia codziennego. motywy

Niniejsza praca dotyczy roli arteterapii w wspomaganiu rozwoju funkcji społecznych osób z niepełnosprawnością intelektualną w Warsztatach Terapii Zajęciowej. Rozwój adaptacji społecznej u osób z niepełnosprawności intelektualną jest niezwykle ważny. Pozwala na usprawnianie pojawiających się zaburzeń w sferze zachowania, relacji społecznych oraz komunikacji. Specyfika tych zaburzeń znajduje odbicie na płaszczyźnie celów prowadzonej ateterapii. U osób z niepełnosprawnością intelektualną pojawiają się trudności w sferze rozwoju społecznego, które utrudniają bądź nawet uniemożliwiają kontakt z drugim człowiekiem, który sam w sobie ma wiele walorów terapeutycznych. Poprzez wykorzystanie różnych technik i metod arteterapeutycznych, które w swoich założeniach mają rozwijać kreatywność, rozbudzać pozytywne postawy wobec rzeczywistości i otoczenia, a także zaspokajać potrzebę akceptacji, kompresować lęki, zwiększać samoakceptację, wzbudzać wiarę w własne siły i rozwijać cechy osobowości, która ułatwiają radzenie sobie w sytuacjach trudnych. Wyniku prowadzonych badań metodą indywidualnych przypadków ustalano, że arteterapia nie tylko wspomaga ich rozwój funkcji percepcyjnych, motorycznych, ale w szczególności wpływa na adaptację społeczną osób z niepełnosprawnością intelektualną uczęszczających do Warsztatów Terapii Zajęciowych. Pozwala im na wyrażanie swoich emocji i potrzeb, przebywanie wśród grupy rówieśniczej, uczy współpracy w grupie, rozwija umiejętności komunikacyjne, a także podnosi ich samoocenę oraz motywuje do dalszej pracy.

Niniejsza praca dyplomowa przedstawia badania ukazujące znaczenie mediów elektronicznych dla dzieci ze szkoły podstawowej. Badania zostały przeprowadzone wśród uczniów z klas pierwszych, trzecich oraz czwartych. Dzięki badaniom udało mi się wywnioskować, iż z wiekiem znaczenie mediów elektronicznych dla dzieci szkoły podstawowej proporcjonalnie wzrasta. W pierwszej klasie dzieci dopiero zaczynają „bawić” się sprzętami elektronicznymi, one nie są ich wtedy świadome. Korzystają tylko z tych, na które pozwalają dorośli, a także w sposób ściśle określony przez rodziców. Znają zazwyczaj gry edukacyjne, które poszerzają ich wiadomości lub rozwijają pewne umiejętności. Dzieci z trzeciej klasy szkoły podstawowej mają już większą świadomość użytkowania mediów elektronicznych, ale nadal ten kontakt jest kontrolowany przez rodziców. Zaczynają one grać w różnego rodzaju animacje, a także korzystać ze stron Internetowych. Wiedzą już jak korzystać ze sprzętów i zazwyczaj już mają swoje własne urządzenia. Klasa czwarta jest już w pełni autonomiczna i najbardziej zaangażowana w kontakt z mediami elektronicznymi. Młodzież używa sprzętów tego typu przez około połowę dnia, przez co może być to początek uzależnień. Nie mają oni ograniczeń ze strony rodziców. Dorośli uważają, że dzieci są już na tyle duże, aby samodzielnie decydować o sposobach i ilości czasu korzystania z mediów.

Moja praca porusza zagadnienie adaptacji dziecka w żłobku z perspektywy rodziców i pracowników placówki. Zainteresowanie tym tematem wynikło z moich zainteresowań, obserwacji dzieci podczas pracy w żłobku oraz z potrzeb środowiska związanych z rosnącą ilością miejsc opieki żłobkowej. W części teoretycznej opisałam zagadnienie adaptacji – jej kontekst definicyjny, charakterystykę dziecka przystosowanego i nieprzystosowanego, przebieg adaptacji dziecka w żłobku wraz z towarzyszącymi reakcjami oraz czynniki wpływające na przystosowanie dzieci do nowego otoczenia zarówno po stronie dziecka, jak i rodziców oraz placówki. Przeanalizowałam rozwój dziecka we wczesnym dzieciństwie w zakresie rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem żłobków, skupiając się na historii opieki żłobkowej, strukturze organizacyjnej tego typu placówek, ich celach, zadaniach i funkcjach, a także na kadrze pracującej w żłobkach. W ostatnim rozdziale części teoretycznej przedstawiłam zagadnienie rodziny jako środowiska opiekuńczo – wychowawczego. Opisałam kontekst definicyjny terminu: „rodzina”, scharakteryzowałam funkcje i typy rodzin oraz postawy i style wychowawcze. W drugiej części przybliżyłam tematykę pojęcia metodologii, przedstawiłam definicje przedmiotu, celu badań, problemów badawczych i występujących w badaniach strategii. Opisałam także metody, techniki i narzędzia badawcze. W tej części sprecyzowałam również swój przedmiot badań, czyli adaptację dzieci w żłobku, wybrałam cel główny, czyli poznanie procesu adaptacji oraz określiłam problemy badawcze, które stanowiły punkt wyjścia do przeprowadzenia moich badań a mianowicie przebieg prawidłowej i zakłóconej adaptacji dzieci w żłobku z perspektywy rodziców i pracowników placówki. Do przeprowadzenia badań wybrałam metodę studium indywidualnych przypadków, technikę wywiadu częściowo kierowanego oraz narzędzie pomagające mi w przeprowadzeniu badań takie jak dyspozycje do wywiadu, którymi kierowałam się podczas rozmów z rodzicami i personelem placówki. W ostatniej części zaprezentowałam wyniki badań wraz z analizą. Do badań wybrałam matki oraz opiekunki Natalki i Soni – dziewczynek z poprawną adaptacją oraz Teosia i Kuby – chłopców z adaptacją zakłóconą. Skupiłam się na adaptacji dzieci ze żłobka, w którym pracuję, wybierając najbardziej charakterystyczne przypadki z najmłodszej i najstarszej grupy. Studiowanie literatury znacznie poszerzyło moją wiedzę teoretyczną a przeprowadzone badania pozwoliły mi lepiej poznać proces adaptacji dzieci do żłobka. Podjęty przeze mnie temat nie został wyczerpany i wymaga podjęcia dalszych badań, zważywszy szczególnie na fakt, iż opieka żłobkowa cały czas się rozwija i lepsze poznanie procesu adaptacji pozwoliłoby znacznie ułatwić dzieciom ten trudny okres.

Moja praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam inteligencję emocjonalną - definicyjne ujęcie inteligencji emocjonalnej oraz emocji. Opisałam genezę powstania koncepcji inteligencji emocjonalnej, a także wyszczególniłam jej rodzaje. Zarysowałam znaczenie emocji w życiu osobistym człowieka i powiązanie inteligencji emocjonalnej z płcią. Drugi rozdział poświęciłam na przybliżenie istoty zarządzania zasobami ludzkimi. Przedstawiłam dwa modele systemowe - Model Michigan i Model Harwardzki. W tym rozdziale można także znaleźć informacje dotyczące procesu pozyskiwania pracowników, ich rozwoju oraz procesu motywowania. Trzeci rozdział mojej pracy przedstawia metodologię badań własnych. Zawiera on perspektywę metodologiczną, określony przeze mnie przedmiot i cel badań, problemy badawcze, metodę i technikę badań. Tutaj scharakteryzowałam także swoją grupę badawczą i wspomniałam o etyce badań własnych. Ostatnia część mojej pracy dotyczy analizy przeprowadzonych przeze mnie badań na temat znaczenia inteligencji emocjonalnej w zarządzaniu zasobami ludzkimi w narracjach doradców personalnych i osób zarządzających zespołami pracowników.

Niniejsza praca poświęcona jest tematyce konfliktów w związkach narzeczeńskich, kohabitacyjnych i małżeńskich. Przytoczone definicje i typologie konfliktów, uświadamiają czym tak naprawdę są kłótnie i nieporozumienia, w szerszym znaczeniu. W pracy opisałam również strukturę wszelkich konfliktów, które występują w związkach, a także opowiedziałam o konkretnych sposobach na rozwiązywanie ich. Dodatkowo przedstawiłam definicję związku oraz jego typologię. Rozdział czwarty w pracy, poświęcony został na badania własne, dzięki którym byłam w stanie odpowiedzieć na nurtujące mnie pytania, jakie postawiłam w części metodologicznej. Konflikty w czasach dzisiejszych występują na każdym kroku, i w każdej sferze życia człowieka. Jednak są one nadal tematem tabu. W mojej pracy ukazuję, jak wpływają one na związek dwojga ludzi oraz opowiadam o tym, że nie warto ignorować drobnych nieporozumień, ponieważ to właśnie one się nawarstwiają i tworzą nie wyobrażalne problemy, które później jest trudno rozwiązać.

Tematem mojej pracy była nagość jako temat tabu w narracjach rodziców. Problematyka pracy mieściła się w obszarze nauk o rodzinie, w poradnictwie rodzinnym. Czytając literaturę przedmiotu podjęłam się refleksji i badaniom, by rozpoznać, które wątki powinnam wykorzystać podczas opracowywania badań. W trakcie tych rozważań wyłonił mi się główny problem badawczy, który brzmi: Jakie podejście mają rodzice do nagości? Następnie określiłam problemy szczegółowe. Pierwszym problem badawczy miał sprawdzić jakie rodzaje tabu występują w Polskich rodzinach. Z wypowiedzi respondentów wynika, że rodziny te przyjmują permisywną (przyzwalającą) koncepcję postępowania. Nagość jest uważana, za rzecz zwykłą, a granice wyznaczone są poza obrębem najbliższej rodziny. Tabu związane jest w tym przypadku wyłącznie z ochroną prywatności i odrębności wszystkich osób w rodzinie. Pomimo wybrania tej koncepcji zauważa się w poszczególnych rodzinach istnienie tabu międzypokoleniowego, szczególnie z rodzinami pochodzenia rodziców. W niektórych sytuacjach występuje również tabu językowe, szczególnie w tych, w których rodzice nie potrafią wyjaśnić swoim dzieciom jakiegoś zjawiska, lub odpowiedzieć na zadane pytanie, a także podczas nazywania narządów płciowych „ptaszkiem” czy „cipką”. Najczęściej występuje jednak tabu odrębnej płci. Szczególnie w czasie okresu dojrzewania respondenci opowiadają o zaprzestaniu wspólnego korzystania z łazienki z dzieckiem odmiennej płci. Drugi problem badawczy dotyczy postrzegania nagości w domach pochodzenia badanych. W jednym z domów rodzinnych respondentów można było zauważyć rygorystyczną koncepcję wychowania. W dwóch pozostałych rodziny pochodzenia bliższe były koncepcji permisywnej. W wypowiedziach respondentów słyszy się zarówno o zakazie nagości, jak i swobodzie, oraz braku wstydu. Kolejny problem badawczy dotyczy postrzegania nagości poprzez rodziców obecnie. Częściowo respondenci przejęli sposób postępowania od swoich rodzin pochodzenia. W niektórych domach kryją się przed dzieckiem odmiennej płci, w innych dzieci traktują na równi. Ostatni problem badawczy ma odpowiedzieć na pytanie w jakich sytuacjach nagość jest akceptowana przez rodziców. Nagość w rodzinach respondentów tolerowana jest tylko w najbliższej rodzinie, niedopuszczalna jest poza domem. Związana jest głównie z korzystaniem z łazienki, lub przebieraniu się. Rodzice raczej niechętnie pozwalali chodzić dzieciom nago przy obcych ludziach lub w miejscach publicznych. Uważają, że nagość poza miejscem zamieszkania nie jest naturalna. W czasie planowania i przygotowywania się do przeprowadzenia badań najwięcej problemów sprawiło mi znalezienie rodziców, którzy zgodziliby się udzielić mi wywiadu. Podczas wstępnej rozmowy respondenci chętnie zgadzali się na rozmowę, dopóki nie dowiadywali się jaki będzie jej temat. W pierwszej fazie badań miałam dziesięć chętnych par, niestety ostatecznie w badaniach wzięły udział jedynie trzy małżeństwa. Jednoznacznie można prz