W mojej pracy poruszę tematykę wartości w życiu dorastającej młodzieży. Aby młody człowiek mógł w pełni osiągnąć poczucie własnej tożsamości, wypróbowuje różne role, a w ten sposób powoli i stopniowo zaczynają kształtować się u niego wartości, stałe postawy a także umiejętność dokonywania wyborów życiowych i zawodowych. Uważam, że jest to niezwykle ważny okres w życiu każdego człowieka. Wpływ na prawidłowy rozwój młodzieży ma wiele czynników. Dorastający człowiek na swojej drodze spotyka wiele różnych wzorców, zarówno dobrych, jak i złych. Na jego kształtujący się kręgosłup moralny ma wpływ środowisko nie tylko rodzinne, ale także szkolne i lokalne. To, czego nauczy się i doświadczy dorastając będzie jego drogowskazem w dorosłym życiu, dlatego chcę się skupić na ukazaniu, jak ważne w życiu są wartości i ich prawidłowe przekazanie. Swoją pracę postanowiłam oprzeć na systemie wychowawczym św. Jana Bosko, który oparty jest na prewencji. Wychowanie skupia się wokół trzech komponentów: rozumie (jako otwartym dialogu i konfrontacji pozostając we wzajemnym szacunku, ale także jako zdrowy rozsądek), religii (jako propozycji wartości przekazywanych przez wychowawców) oraz miłości (jako najlepszej drogi do wzajemnego zrozumienia oraz pragnienia dobra dla wychowanków - „nie tylko młodzież kochać, ale żeby ona sama poznała, że jest kochana” ). W opracowanych przeze mnie scenariuszach, chcę pokazać młodym ludziom, jak ważne jest kierowanie się w życiu odpowiednimi wartościami, a szczególnie wspomnianymi już trzema filarami systemu prewencyjnego oraz istotę i sens połączenia tych trzech wymiarów. Chcę zaproponować alternatywne spojrzenie na ówczesny świat, w którym bardzo łatwo „zgubić się”, poprzez powrót do tak często zapomnianych już wartości takich jak nierozerwalność małżeństwa, rodzina, prawdziwa i szczera przyjaźń, a także zdobywanie wiedzy oraz trzeźwe i racjonalne myślenie w podejściu do życia. W połączeniu proponowanych przeze mnie komponentów chodzi o to, aby młodzież po przeprowadzonych przeze mnie zajęciach chciała zmieniać swoje życie na lepsze poprzez nieustanne wymaganie od siebie i korygowanie swoich wad, a także aby nie bała się z odwagą iść przez życie, nawet gdy trzeba będzie iść „pod prąd”. Celem pracy jest ukazanie jak ważne są wartości w życiu młodego człowieka szczególnie na tak ważnym etapie jak dorastanie. Jest to czas wyborów i niezbędny jest do tego prawidłowo ukształtowany system wartości. Zaproponowane warsztaty miały na celu pomóc młodym w ukształtowaniu swoich systemów wartości. System prewencyjny stawia w centrum wychowanka i troskę o jego rozwój. Jednak nie daje zapomnieć o kluczowej w tym procesie roli wychowawcy – dobrego wychowawcy, który każdego dnia dba o swój osobisty rozwój, nieustannie od siebie wymagając aby być wiarygodnym w przekazywanych treściach i godnym zaufania. Scenariusze zamieszczone w pracy mogą być realizowane w placówkach opiekuńczo – wychowawczych a także w szkołach.

Tematem pracy licencjackiej jest odkrywanie i wzmacnianie talentów u dzieci w wieku 10-12 lat w Centrum Aktywności i Rozwoju Dzieci i Młodzieży. Praca miała na celu pokazanie pojęcia talentu, w trochę odmiennym kontekście niż jest on zazwyczaj przedstawiany – jako coś, co każde dziecko ma w sobie i co każde dziecko może rozwijać, a dzięki temu kształcić swoją mocną stronę. Gdy dziecko ma świadomość swoich mocnych stron wzmacnia się jego poczucie własnej wartości. Świadomość mocnych stron może być wykorzystana w jego późniejszej pracy zawodowej. W założeniu moja praca skupia się na tych dzieciach, które często są pomijane we współczesnym świecie – mają trudną sytuację domową, są na marginesie społecznym i często nie wiedzą, co jest ich zaletą, co umieją dobrze robić, ponieważ nikt im tego nie pokazał. Podczas przeprowadzanych zajęć, które obejmowały swoją tematyką: pojęcie talentu, preferencje stylu uczenia się, dominację półkul mózgowych, inteligencje wielorakie, introwersję i ekstrawersją starałam się pokazać dzieciom, że nawet jeśli uważają, że w niczym nie są wybitnie utalentowane, to nie znaczy, że w ogóle nie mają talentu. Widocznie jeszcze go nie odkryły. Tematyka zajęć nie skupiała się na temacie talentu, rozumianego jako artystycznego, muzycznego, lecz na odkryciu tego, jaka czynność im sprawia radość, a także na poszerzeniu swojej wiedzy na temat różnych stylów uczenia się, inteligencji wielorakich, introwersji, ekstrawersji. Każdy temat podejmowany podczas warsztatów był powiązany z talentem, ale pokazywał jego aspekty w innym świetle. Dzieci uświadamiając sobie to, w jaki sposób uczą się najlepiej, mogą tę samowiedzę wykorzystać przy rozwijaniu swoich pasji. Gdy do pasji czy też talentu dołączymy trening i ćwiczenia, wtedy powstaje silna strona. Silna strona to może być akurat to, co dziecko kiedyś wykorzysta w swojej pracy zawodowej, wtedy będzie czerpać z niej przyjemność, spełniać się. Podobnie jest z tematem dotyczącym dominacji półkul. Podopieczni rozumiejący lepiej funkcjonowanie swojego mózgu, pojmują dlaczego w dany sposób myślą, rozumieją też jak to im może pomóc w pogłębianiu pasji. Problematyka inteligencji wielorakich uświadomiła dzieciom, że każde z nich ma w sobie inteligencje i ma zdolności. Pokazała też w czym są dobre, stała się zaczątkiem odkrywania przez dziecko, czegoś co jest w nim wyjątkowe. Natomiast zajęcia na temat postrzegania zachowania introwertyka i ekstrawertyka miały na celu pokazanie, że zarówno jedna osobowość, jak i druga ma w sobie zalety, wady, ale także cechy charakterystyczne, które mogą być przydatne w pracy i przy rozwijaniu talentów. Na podstawie przeprowadzonych zajęć wyciągnęłam następujące wnioski: cykl warsztatów na temat talentów powinna przeprowadzać osoba, która już ma doświadczenie w diagnozowaniu talentów u dzieci, ich predyspozycji, mocnych stron. Dzieci nie zawsze były chętne do poznawania siebie, traktowały zajęcia jako coś co muszą zrobić, co utrudniało pracę. Należy

Projekt porusza problematykę wielokulturowości będącą niezmiernie ważną kwestią we współczesnym życiu każdego człowieka. Praca oparta jest o zagadnienie edukacji wielokulturowej, której celem jest nauczenie o występowaniu różnorodności kultur i kształtowanie odpowiednich podstaw względem tych odmienności. Zawiera elementy arteterapii, dzięki której tą wiedzę można przekazać dzieciom i młodzieży w ciekawy i przyjemny sposób.

Problematyka pracy dotyka najważniejszych kwestii, które są ściśle związane z patriotyzmem. W ciągle zmieniającym się świecie bardzo często ludzie nie mają czasu na zastanawianie się nad wieloma ważnymi kwestiami, na przykład wartościami, którymi powinien kierować się człowiek. Patriotyzm jest jedną z najważniejszych wartości i każdy powinien o nim pamiętać w czasie swojej egzystencji, w przeciwnym bowiem razie bardzo szybko można zgubić ducha narodowego, zapomnieć o swojej własnej tożsamości. W niniejszej pracy starałam się ukazać potrzebę wychowania patriotycznego młodego pokolenia. W XXI wieku formy patriotyzmu rozwijają się z ogromnym dynamizmem. Współczesność otwiera przed ludźmi coraz więcej możliwości, również na polu wychowania ściśle patriotycznego. Celem owej pracy jest przekazanie w sposób możliwie jak najbardziej przystępny i ciekawy wiedzy teoretycznej dotyczącej patriotyzmu, ale również uwrażliwienie na wartość, jaką jest patriotyzm, wpojenie zachowań patriotycznych, kształtowanie postawy patriotycznej, uwrażliwienie na potrzebę ciągłego budowania i dbania o dobro narodowe, a także uświadamianie młodzieży o potrzebie ciągłej pracy nad samym sobą, ponieważ owa praca również jest przejawem patriotyzmu. W swojej pracy przedstawiłam problem wychowania patriotycznego na etapie gimnazjum. Młodzież gimnazjalna przeżywa wiek dojrzewania. Uważam, że sprzyja on wychowaniu patriotycznemu, ponieważ młodzi ludzie mają większą niż dzieci na etapie szkoły podstawowej świadomość swoich działań na rzecz społeczeństwa. Jednocześnie mogą poddawać swoje zachowania i zasłyszane treści refleksjom, analizować je i wyciągać wnioski.

Moja praca licencjacka , której tematem jest „Uczenie zdrowego stylu życia wśród uczniów klasy V Szkoły Podstawowej w Szkaradowie” składa się z pięciu rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym omówiłam rozwój dzieci jedenastoletnich. Najpierw scharakteryzowałam krótko rozwój psychiczny, następnie sferę poznawczą, rozwój społeczny oraz rozwój fizyczny i moralny. Rozdział II to rozważania na temat zdrowego stylu życia. Tu w centrum moich zainteresowań znalazła się żywność jako naturalne lekarstwo. Następnie omówiłam krótko wpływ zdrowego stylu życia na sprawność fizyczną dziecka. Dokonałam też analizy stresu z uwzględnieniem plusów i minusów jego występowania. W rozdziale III opisałam krótko szkołę, w której zrealizowałam przygotowane przeze mnie zajęcia potrzebne do napisania mojej pracy. W rozdziale IV zaś znalazły się metody i techniki pracy z dziećmi, które zaczerpnęłam głównie z "Wprowadzenia do dydaktyki ogólnej " W. Okonia, "Kształcenia szkolnego" B. Niemierko oraz "Teorii wychowania w zarysie" M. Łobockiego. W rozdziale tym znalazły się również konspekty zajęć przeprowadzanych przeze mnie w Zespole Szkół w Szkaradowie. Kolejny V rozdział mojej pracy to refleksja pedagogiczna po przeprowadzonych zajęciach. Opisałam tu moje spostrzeżenia i uwagi dotyczące uczestnictwa i aktywności dzieci w czasie przeprowadzania zajęć. Pracę zamyka zakończenie, w którym umieściłam krótkie podsumowanie całej mojej pracy. Przy pisaniu swojej pracy korzystałam z wielu pozycji książkowych, których tytuły oraz autorów zamieściłam w bibliografii, a załączniki zamieściłam w aneksie.

Praca dyplomowa o tytule „Rozwijanie kreatywności i umiejętności pracy w grupie poprzez teatr, wśród dzieci z klasy VI” jest projektem pedagogicznym zakładającym rozwój dziecka w tym zakresie. Podzielona na sześć rozdziałów, sprawdza założone teorie i cele pedagogiczne wobec konkretnej grupy rówieśniczej – szóstoklasistów, w placówce szkolnej. Początek pracy analizuje aspekty rozwojowe, w których znajduje się dziecko w tym wieku – fizyczne, społeczne, moralne, tożsamościowe i twórcze. Następnie, mamy do czynienia z charakterystyką teorii pedagogicznych, które stają się podstawą do tworzenia konkretnych ćwiczeń rozwijających kreatywność dziecka. Są tą między innymi terminologie pedagogiki twórczości, opis dziecka twórczego oraz deskrypcja kreatywnego myślenia. Kolejny zakres zainteresowań dotyczy umiejętności pracy w grupie rówieśniczej, używając prostych metod teatralnych, opisanych w konspektach, szóstoklasiści mają za zadanie ze sobą współpracować, komunikować się i wchodzić w konkretne role społeczne, przez co rozwijają swoje umiejętności interpersonalne. Ponadto, używane jest również pojęcie edukacji teatralnej i opis form teatralnych, na których pracują odbiorcy tego projektu – cztery klasy szóste w Szkole Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu. Metodyczna część pracy charakteryzuje jakie metody i techniki zostały użyte do pracy nad rozwijaniem twórczości. Są to przede wszystkim metody praktyczne, ekspresyjne, dyskusja, drama, burza mózgów. Opisane zostały również techniki pracy z dziećmi, a mianowicie technika gier dramatycznych, kontaktów międzyludzkich, rekreacji twórczej, a nawet technika swobodnej ekspresji plastycznej. Scenariusze do zajęć wychowawczych są podzielone na cztery części - „ Kreatywność – co to takiego?”, w którym to szóstoklasiści poznają pojęcie kreatywności i pracują wspólnie, aby myśleć twórczo w praktycznych sytuacjach oraz rozwiązywać sytuacje problemowe. Drugi scenariusz zakłada rozwój dziecka w zakresie technik teatralnych, ogrywania scenek, również w bardziej licznej grupie klasowej. Konspekt „Zagrajmy coś razem” pozwala wykształcić w dziecku umiejętności potrzebne do kreatywnego myślenia, uczy używania skojarzeń do odgrywania inscenizacji oraz emocji do pracy dramą. Ostatni scenariusz, ma za zadanie rozwinąć umiejętności dyskutowania z rówieśnikami, używać pantomimy, aby nauczyć się nieschematycznego myślenia, zarówno indywidualnie, jak i z partnerem. Refleksja pedagogiczna odpowiada na nurtujące pytanie, czy udało się dane cele zrealizować. Czy szóstoklasiści ze Szkoły Podstawowej Nr 17 we Wrocławiu rozwinęli w sobie umiejętności kreatywnego myślenia i współpracowania z grupą rówieśniczą ? Trudności z jakimi trzeba było się zmierzyć dotyczyły głównie organizacji tychże zajęć. Natomiast główny cel został w dużej mierze zrealizowany, ale bardzo wiele zależało od konkretnej, indywidualnej grupy rówieśniczej. Niełatwe zadanie, jakie mieli przed sobą uczniowie klas szóstych – przede wszystkim związane z użyciem for

Praca na temat "Kształtowanie asertywności w okresie wczesnej adolescencji" zakłada naukę dzieci uczęszczających do klasy szóstej szkoły podstawowej zachowań asertywnych. Praca składa się z opisu okresu rozwojowego, jakim jest dojrzewanie oraz charakterystyki postawy asertywnej. Zawiera opis rozwoju emocjonalnego, społecznego oraz osobowościowego. Zawarte w pracy konspekty są realizowane podczas cyklu czterech zajęć trwających 45 minut lekcyjnych. Mają na celu uświadomienie dzieciom co to jest asertywność, jak należy zachować się w sposób asertywny oraz w jakich sytuacjach należy wykorzystać te umiejętność. Konspekty zakładają naukę dzieci wypowiadania własnego zdania, samodzielnego podejmowania decyzji oraz naukę odmawiania. Kładą również nacisk na umiejętność rozpoznawania własnych emocji oraz nazywanie ich. Metody zastosowane w pracy aktywizują dzieci do czynnego udziału w zajęciach. Użyte w konspektach ćwiczenie służą podniesieniu samooceny u dzieci, a także wiary w siebie i swoje możliwości.

Kształtowanie wartości społecznych poprzez bajkę u dzieci w klasach I-III

W swojej pracy licencjackiej zatytułowanej "Kształtowanie umiejętności kreatywnego działania z wykorzystaniem programu "Odyseja Umysłu" poruszam problem przygotowania dzieci uczęszczających do klas trzecich szkół podstawowych do myślenia w sposób niekonwencjonalny, plastyczny i abstrakcyjny. Cecha ta przydatna w dorosłym życiu i wymagana niezwykle często przez pracodawców jest w sposób niedostateczny rozwijana i zaniedbywana w formalnym systemie kształcenia. Jej rozwojowi nie sprzyjają popularne w szkolnictwie testy jednej poprawnej odpowiedzi ani uczenie od klas pierwszych myślenia według klucza. Jako wieloletnia uczestniczka programu "Odyseja Umysłu", skupiającym się na rozwijaniu twórczego potencjału jednostki ,jestem zwolenniczką myślenia poza utartymi ramami i schematami ,i bardzo chciałabym by szkoła jako miejsce rozwoju dziecka również przykładała do tego zagadnienia większą wagę. W świetlicy szkolnej klas trzecich przeprowadziłam przygotowane przeze mnie uprzednio, i zawarte w pracy scenariusze, pobudzające twórcze myślenie. Efekty były dla mnie zaskakujące. W młodych ludziach nie ograniczonych jeszcze myśleniem według pewnych stereotypów i oczekiwań drzemie ogromna siła twórcza, marnująca się jednak często w trakcie edukacji. Kreatywność, tak jak i każda inna umiejętność wymaga systematycznego ćwiczenia, dzięki czemu nasz umysł pozostaje w formie i jest w stanie sprostać nawet z pozoru niewykonalnemu zadaniu. Inwencja twórcza i oryginalność jak już wspomniałam, zostaje niejednokrotnie doceniana w ciągu dorosłego życia, jednakże zaniedbywana przez wiele lat edukacji formalnej może pozostawiać wiele do życzenia. Z raportów o stanie edukacji z ostatnich lat wynika jasno, że uczniowie nie są przygotowywani do myślenia samodzielnie. O ile nie pozostają daleko w tyle za rówieśnikami z innych krajów gdy chodzi o zadania algorytmiczne i mało złożone, to wypadają blado w zadaniach nieznanych, wymagających samodzielnej inicjatywy. Naprzeciw tym brakom wychodzi program "Odyseja Umysłu" powstały w Stanach jednak prężnie rozrastający się również w Polsce. Należy jednak pamiętać, iż nie każdemu może odpowiadać taka forma zawodów w kreatywności, chociażby indywidualistom, którzy wolą trenować swój twórczy potencjał w pojedynkę. Program był dla mnie jedynie inspiracją, natomiast prawdziwe i jak najbardziej wykonalne zadanie spoczywa na barkach polskiego szkolnictwa. Czy naprawdę zamknięte testy i szablonowe myślenie wyposaża ucznia w umiejętności przydatne w dorosłym życiu i współczesnym rynku pracy?

Celem mojej pracy było ukazanie dlaczego rozwijanie kreatywności wśród dzieci jest tak ważne. Myślę, że w dzisiejszym, wciąż zmieniającym się i niepewnym świecie, kreatywność może być kluczem do sukcesu na dalszych etapach kształcenia, a następnie już w dorosłym życiu. Kreatywność nie da się dzieciom przekazać, trzeba poprzez odpowiednio dobrane ćwiczenia, stopniowo ją w nich rozbudzić. Uważam, że okres przedszkolny jest ku temu najlepszym czasem, aby rozwinąć potencjał, który kryje się w każdym wychowanku. Po dokładnym przestudiowaniu literatury zarówno z zakresu psychologii jak i pedagogiki, zgłębiłam własną wiedzę na temat kreatywność, a także możliwości w jaki sposób, my jako pedagodzy powinniśmy tę umiejętność w dzieciach rozwijać. Efektem całokształtu zdobytej przeze mnie wiedzy jest autorki projekt działań pedagogicznych, zrealizowany w placówce przedszkolnej.

Celem mojego projektu było wzmocnienie postawy empatycznej wobec drugiego człowieka. Wedle postawionego sobie tematu opisałam swoje spostrzeżenia w oparciu o pracę z dziećmi ze świetlicy szkolonej na etapie nauczania początkowego w Szkole Podstawowej we Wrocławiu. Na początku pracy zwróciłam uwagę na to skąd się wziął pomysł na owy temat oraz na cel projektu. W pierwszym rozdziale opisałam poszczególne fazy rozwoju dziecka: rozwój poznawczy, moralny, społeczny i fizyczny. Następnie w kolejnym rozdziale zajęłam się wytłumaczeniem, tzw. „słów kluczy” zawartych w temacie mojej pracy a mianowicie zdefiniowałam termin "empatia" oraz "postawy empatyczne". W dalszej części opracowania zwróciłam uwagę na poszczególne metody i formy pracy z dziećmi, będącymi podmiotami projektu, a następnie rozpisałam cykl zajęć, na które składają się 4 scenariusze, dzięki którym chciałam osiągnąć zamierzony przeze mnie cel. Niniejsza pracę zakończyłam opisem charakterystyki placówki, na terenie której przeprowadzałam zajęcia oraz dokonałam jej subiektywnej oceny.

Praca na temat: ,,Uczenie współdziałania w grupie rówieśniczej, zajęcia przeznaczone dla VI klasy szkoły podstawowej'' dotyczy nauki dzieci współpracy. Aspekty, które zawiera moja praca to charakterystyka rozwoju dzieci w wieku dojrzewania. Praca zawiera rozwój moralny, społeczny, tożsamościowy oraz wpływ emocji na działanie dzieci. Konspekty, które zawarłam w pracy dotyczą rozwoju wielu umiejętności społecznych takich jak: rozwiązywanie konfliktów, nauka współpracy, integracja, wzmacnianie zaufania w grupie. Konspekty uwzględniają cykl czterech zajęć, trwających 45 minut lekcyjnych. Ćwiczenia, które zastosowałam mają na celu zachęcić dzieci do aktywnej pracy na lekcji. Istotnym aspektem w pracy jest rozwój umiejętności rozpoznawania i opisywania swoich stanów emocjonalnych. Dzieci, które w najbliższym czasie będą zmieniały otaczające je środowisko, potrzebują tego typu zajęć. Ćwiczenia mają na celu, wzmocnienie motywacji w grupie.

Moja praca jak tytuł na to wskazuje porusza kwestię grzecznego zachowania wobec osób starszych. W pracy poruszam kwestię rozwoju dzieci w wieku 8-11 lat. Praca zawiera w sobie ważne kwestie, które powinny być przekazane dzieciom takie jak: kto to jest osoba starsza, co oznacza słowo postawa, jak należy się zachowywać w różnych sytuacjach. Cała praca ma na celu uświadomienie dzieciom jak cenne jest właściwe postępowanie wobec osób starszych od siebie. W pracy znajduje się nie tylko opis zagadnienia zawartego w tytule, ale także jest zwrócenie uwagi na bliskie temu tematy takie jak szacunek, socjalizacja. Zawarty jest również opis świetlicy szkolnej, metod i form jakie zostały w pracy z dziećmi wykorzystane. Całość w sposób adekwatny porusza kwestię zawartą w tytule.

Streszczenie pracy dyplomowej Głównym celem pracy pt.: „Rozwijanie twórczego myślenia u dzieci poprzez stosowanie metod aktywizujących” jest pokazanie jak można rozwijać twórcze myślenie poprzez wykorzystanie metod aktywizujących. Praca składa się z 4 rozdziałów . We wstępie znajduje się opis jakie cechy posiada człowiek kreatywny oraz czynniki hamujące rozwój twórczego myślenia. Zamieszczone są w nim również informacje w jakim okresie życia człowieka twórczość jest najbardziej rozwinięta. Pierwszy rozdział teoretyczny wprowadza i rozwija temat twórczego myślenia. Wyjaśnia czym ono jest oraz jego cel. Autor prezentuje w nim również metody i techniki aktywizujące, ich rodzaje i zadania oraz zalety. W drugim rozdziale pracy opisany jest rozwój wychowanków w procesie twórczym oraz charakterystyka młodszego wieku szkolnego: rozwój społeczny, procesy poznawcze oraz osobowość. W trzecim rozdziale metodologicznym opisana jest metodyka wykorzystywana podczas tworzenia projektu pedagogicznego. Autor zamieścił w nim również stworzone przez siebie scenariusze zajęć. Czwarty ostatni rozdział zawiera opis i specyfikę placówki w której zostały przeprowadzone zajęcia. W podsumowaniu znajduje się analiza przeprowadzonych zajęć, sukcesy, trudności napotkane podczas prowadzenia zajęć, prognozy na przyszłość oraz co można zmienić w scenariuszach. W zakończeniu autor opisał co pokazały zajęcia oraz w jaki sposób można zachęcić dzieci do rozwijania twórczego myślenia. Zawarte są w nim też wskazówki, które może wykorzystać kreatywny nauczyciel podczas zajęć.

Praca pod tytułem „Profilaktyka zdrowego stylu życia u dzieci w świetlicy szkolnej – klasa 1” opiera się na zajęciach, które mają na celu zachęcić dzieci, które swój poza lekcyjny czas spędzają na świetlicy szkolnej, do korzystanie z różnych form, aktywności, diety bogatej w niezbędne składniki odżywcze. W trakcie początkowych lat dziecko gromadzi doświadczenia, które dają możliwość realnego określenia swoich potrzeb i priorytetów, dlatego my, jako pedagodzy musimy organizować uczniom takie zajęcia, które będą miały odzwierciedlenie w życiu codziennym, a umiejętności nabytych podczas nich pozwolą na eliminowanie ewentualnych zagrożeń w ich życiu. Aktualnie w szkołach podstawowych nie poświęca się dużo czasu na promowanie zdrowego stylu życia. Dzieci coraz rzadziej nawiązują nowe znajomości, spędzając czas na podwórku. Codzienne niegdyś aktywności zostają wypierane przez atrakcyjniejszą dla młodego pokolenia elektronikę. Projekt został stworzony z myślą o uczniach, którzy czas pozalekcyjny spędzają w szkole, natomiast realizacja jego założeń kierowana jest do wychowawców świetlic szkolnych, gdyż to właśnie oni odpowiadają za prawidłowy rozwój dzieci pod nieobecność rodziców. To właśnie świetlica szkolna daje możliwość poznania ogólnie przyjętych norm i zasad, skłania do zawiązywania nowych kontaktów, stara się zapewnić atrakcyjne formy aktywności ruchowej oraz dba o wyposażenie dziecka w najważniejsze informacje, dotyczące odpowiedniej diety i prawidłowego odżywiania się. Całe wyposażenie sali będące do dyspozycji opiekunów, jak zabawki, gry oraz miejsce do siedzenia na podłodze – dywan, omija standardy obowiązujące w trakcie lekcji. Perspektywą efektywniejszych zajęć jest większa swoboda i nieograniczone pole do rozwijania samoświadomości uczniów. Wiedza oraz zdolności nabyte poprzez udział w warsztatach mają na celu zaproponować i zachęcić do korzystania z różnych form spędzania wolnego czasu, oczywiście w sposób aktywny i korzystny dla rozwoju jednostki. Projekt ma również na celu wyposażyć uczniów pierwszej klasy szkoły podstawowej w informacje ułatwiające funkcjonowanie w ich codzienności. Omówienie takich zagadnień, które mają znaczący wpływ na ludzkie życie jak: higiena osobista, prawidłowe nawyki żywieniowe, bezpieczeństwo jednostki i jej otoczenia, a także aktywny styl życia przybliża całą ideę warsztatów. Szczególną rolę w całej edukacji pełnią nauczyciele, ponieważ są odpowiedzialni za kreatywne organizowanie doświadczeń swoim podopiecznym, głównie poprzez działania o charakterze profilaktycznym. Właśnie te tematy, które w swoim założeniu nakłaniają do wybierania zdrowych, aktywnych form i stylów życia, powinny być poruszane od najmłodszych lat dziecka i kontynuowane w toku całej nauki. Realizacja projektu ma za zadanie wzbudzić zainteresowanie pierwszoklasistów, rozpoczynających dopiero swoją przygodę z edukacją, prozdrowotnymi zachowaniami. Jest to nowy etap w ich życiu, w którym poznają, co to znaczy być odpowiedzialnym za

Praca dyplomowa „rozpoznawanie emocji wśród dzieci, kreowanych przez muzykę i dramę” jest projektem pedagogicznym, dotyczącym dziecięcych emocji. Głównym celem jest przyswajanie przez dziecko wiadomości o własnych i cudzych emocjach, uczuciach i nastrojach, a także uczenie się prawidłowych reakcji emocjonalnych i nabycie wiedzy o ich nazewnictwie. Grupą docelową projektu pedagogicznego są uczniowie w młodszym wieku szkolnym, uczęszczający do klasy III Szkoły Podstawowej w Chocianowie. W pracy dyplomowej uwzględnia się różne definicje emocji i rozwoju, gotowość szkolną dziecka i nowe zadania jakim musi sprostać w związku z nową sytuacją. Zawarte są różne aspekty rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym, mające znaczenie w prawidłowym rozwoju emocjonalnym. Zmiany rozwojowe jakie zachodzą w tym czasie. Jakie znaczenie ma rozwój emocjonalny i społeczny. Jak kształtuje się rozwój poznawczy oraz rozwój moralny dziecka, a także jak rozwija się jego osobowość. W pracy projektowej zaznaczyłam rodzaje reakcji emocjonalnych. Są to reakcje wegetatywne, ruchowe oraz procesy umysłowe. Formy te mogą przejawiać się na różnych poziomach, indywidualnie u każdego dziecka, pokrywając się ze sobą. Rozdział I to także wpływ emocji na funkcjonowanie człowieka, różnice jakie zachodzą pomiędzy emocją a nastrojem, przede wszystkim różnice w odczuwaniu i trwaniu. Emocja jest krótkotrwała, zaś nastrój utrzymuje się dłużej. Kształtowanie się inteligencji emocjonalnej, która jest niezwykle ważna w procesie wyrażania i rozumienia swoich emocji, ale również poprzez obserwację cudzych. Uchwycone są tutaj także zaburzenia rozwojowe. Najczęściej dojść może do agresji, lęków bądź tłumienia emocji. Może to być przyczyną nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego i powodować wiele problemów. Są to również różne zaburzenia psychoruchowe, tiki nerwowe, nierozumienie swoich emocji, nieumiejętność wyrażania ich, czy też nieprawidłowe i nieadekwatne reakcje emocjonalne. W pracy dyplomowej podkreślone są zadania pedagoga, wychowawcy na drodze prawidłowego kształtowania się rozwoju emocjonalnego. Na co powinien zwracać uwagę i jak postępować w swoim działaniu. Druga część pracy dyplomowej to rozdział metodyczny. Przytoczona tu jest definicja metody nauczania oraz uwzględniony podział metod. Są to metody oparte na słowie, obserwacji i czynności praktycznej. Największy obszar zajmuje tutaj opis metody dramy i muzyki, poprzez którą kreowane są emocje w projekcie pedagogicznym rozpoznawania emocji. Czym jest drama, na czym polega, w jaki sposób można ją wykorzystać. Drama jest metodą opartą na rolach fikcyjnych, jednak rożni się ona od teatru. W metodzie tej uczeń nie ma określonego tekstu, lecz liczy się jego własna kreatywność. Nie ma narzuconych schematów. Sam decyduje w jaki sposób daną rolę chciałby odegrać. Uwzględnione są również zasady pracy dramą, czyli brak oceny dziecka, podmiotowe traktowanie, szacunek, poważanie. Ważne jest tutaj oddziaływanie na dziecko grupy rówieśników. Meto