Rozwój osobisty oraz podnoszenie kompetencji jest kluczowym elementem życia każdego człowieka. Ludzie poszukują swoich mocnych stron, które pomogą im osiągnąć sukces i spełnienie zarówno w życiu zawodowym i prywatnym. Rozwój globalizacji na rynku pracy prowokuje konkurentów do większej rywalizacji, przez co firma chcąc utrzymać się na wysokiej pozycji szuka wykwalifikowanych pracowników, aby pomogli im osiągnąć sukces. W tej sytuacji skuteczną bronią może być coaching rozwijający potencjał jednostek i wpływający na większą wydajność pracy. Przedmiotem prowadzonej przeze mnie analizy będzie proces coachingowy i jego zastosowanie w procesie uczenia się ludzi dorosłych. Pierwszy rozdział poświęcę rozwinięciu pojęcia coachingu, jego genezie, rodzajom oraz cechom charakterystycznym. Pozwoli mi to zapoznać się z najważniejszymi pojęciami odnoszącymi się do procesu coachingowego. Rozdział drugi dotyczyć będzie budowania relacji coacha z klientem. Rozpocznę od opisania prawidłowej postawy coacha, jego umiejętności do wykonywania zawodu oraz opiszę zasady panujące w coachingu. W trzecim rozdziale zestawię ze sobą coaching i proces uczenia się ludzi dorosłych. Następnie przedstawię modele uczenia się oraz nawiążę w pracy do tego jaki wpływ ma na to proces coachingu. Będzie to podstawą do analizy korzyści wynikających ze współpracy coacha z klientem.

Temat mojej pracy licencjackiej to "Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu- projekt warsztatów dla trenerów wokalnych". W swojej pracy dokonałam analizy procesu powstawania relacji i dialogu między nauczycielem a uczniem, biorąc pod uwagę związki indywidualnych czynników osobowościowych oraz kompetencji pedagogicznych. Dodatkowo zaproponowałam autorski warsztat dla nauczycieli śpiewu, usprawniający budowanie relacji opartej na dialogu. Wybór tego właśnie tematu wynika z mojej pasji, która daje mi dziś możliwości zawodowe. Mowa tu o śpiewie, używanym w szerokim, interdyscyplinarnym artystycznie spektrum. Związana jest z tym moja praca zawodowa oraz liczne doświadczenia, zarówno sceniczne jak i pedagogiczne. Pracuję jako wokalistka, śpiewaczka operowa oraz aktorka, dodatkowo uczę śpiewu uczniów indywidualnych oraz grupy dzieci i młodzieży, prowadzę również zajęcia emisji głosu. Studiuję śpiew solowy w Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz dodatkowo pobieram lekcje prywatne oraz biorę udział w różnorodnych warsztatach i projektach wokalnych. Będąc jednocześnie uczniem i nauczycielem, mogę obserwować przebieg procesu pedagogicznego z dwóch stron jednocześnie. Jest to dla mnie niezwykle rozwojowe, ciekawe i inspirujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. w pierwszym z nich pt. "Relacja jako kategoria pedagogiczna" omawiam pojęcie relacji, na podstawie licznych definicji, skupiając się na literaturze pedagogicznej. Definiuję relację wychowawczą oraz opisuję jej rodzaje. Dodatkowo prezentuję cechy i kompetencje nauczyciela, które mają wpływ na budowanie relacji w procesie edukacyjnym. W rozdziale drugim pt. "Budowanie dialogu w relacji trenera wokalnego i jego ucznia" opisuję pojęcie dialogu oraz jego rodzaje. Następnie odpowiadam na pytanie kim jest współczesny nauczyciel śpiewu, definiuję pojęcie trenera wokalnego oraz wymieniam cele i zadania, jakie stawia przed nim praca z młodymi wokalistami i śpiewakami. Opisuję również proces budowania dialogu w procesie nauki śpiewu, biorąc za wzór czołowe koncepcje pedagogiki dotyczące tego zagadnienia, otóż: pedagogikę twórczości i pedagogikę dialogu. W trzecim rozdziale pt. „ Budowanie relacji w procesie uczenia śpiewu – autorska propozycja warsztatów dla trenerów wokalnych” przedstawiam projekt autorskiego warsztatu dla trenerów wokalnych, którego celem jest poprawa komunikacji między nauczycielem a uczniem w procesie kształcenia wokalnego. Poprzedzam to opisem podstaw metodyki projektowania warsztatu, skupiając się na cyklu uczenia się przez doświadczanie Davida Kolba oraz metodach szkoleniowych wykorzystanych przy projektowaniu mojego warsztatu.

Praca licencjacka porusza temat budowania więzi rówieśniczych u dzieci najmłodszych w szkole podstawowej, a jej celem jest dokładne opisanie tego zjawiska oraz zaproponowanie cyklu zajęć edukacyjnych, niwelujących ten problem. W pracy zawarto charakterystykę relacji społecznych w klasie szkolnej, wraz z ich ujęciem definicyjnym, funkcjami, rodzajami, czynnikami sprzyjającymi ich budowaniu oraz skutkami, jakie może wywołać ich brak. Całość zagadnienia osadzono w warunkach rozwojowych dzieci w okresie późnego dzieciństwa oraz ujęto w ramy polskiego prawa edukacyjnego i wynikających z nich realiów działalności oświatowej. Podjęto próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób wzmacniać więzi rówieśnicze w edukacji szkolnej przy wykorzystaniu metod integracyjnych i technik socjoterapeutycznych. Plan edukacyjny został przeprowadzony w świetlicy jednej z wrocławskich szkół w oparciu o przyjęte cele kształcenia i metodologię. Wypracowane efekty poddano refleksji pedagogicznej w ewaluacji projektu i dostarczono wnioski, które mogą okazać się przydatne dla wychowawców wczesnoszkolnych, rodziców uczniów, jak i przyszłych pedagogów.

Moja praca licencjacka została poświęcona na opisanie problemów, jakimi są zaburzenia odżywiania, które obecnie spotyka wiele młodych kobiet. Opowiada o tym, jak zaburzenia te, w szczególności bulimia i anoreksja znacznie wpływają na funkcjonowanie młodych kobiet w wielu aspektach ich życia. W mojej pracy zostały wyjaśnione istoty tych zaburzeń, w jaki sposób powstają oraz jakie czynniki biologiczne, psychiczne, rodzinne oraz społeczno-kulturowe je determinują. Zostały przytoczone także objawy bulimii, czyli ich symptomatologia, która wskazuje, że młoda kobieta może zmagać się z tym zaburzeniem. Ważnym elementem pracy jest także ukazanie diagnozy różnicowej bulimii, dzięki której będzie można właściwie ją zdiagnozować wykluczając przy tym inne zaburzenia, których objawy mogą pokrywać się z bulimią. Przedstawiłam także profil osoby z bulimią, który wskazuje na to, w jakim wieku najczęściej zmagają się z nią kobiety, kiedy występują pierwsze objawy, co ją "motywuje" do trwania w tej chorobie, oraz jakie przejawy kompensacyjne obżarstwa stosuje i jak taka osoba postrzega siebie samą. W mojej pracy można także zapoznać się z profesjonalnymi klasyfikacjami takimi jak ICD-10 i DSM-VI-TR, wyznaczają one kryteria, na podstawie których można wnioskować o tym, że dana osoba zmaga się z bulimią. Nie zapomniałam również aby rozróżnić dwa występujące typy bulimii: typ przeczyszczający i nieprzeczyszczający. Równie ważnym elementem jest to, jakie następstwa psychiczne i fizyczne powoduje ta choroba, co wskazuje na to, że jest to zaburzenia zarówno ciała jak i umysłu. To wszystko sprowadza się do tego, aby przedstawić jak żarłoczność psychiczna wpływa na funkcjonowanie jednostki w życiu rodzinnym, jak i w środowisku pracy. Ukazuje to jak silnie bulimia rządzi życiem osoby, w nią uwikłanej. Praca ta zawiera również informacje, które poprzedzają podjęcie decyzji w sprawie leczenia zaburzeń odżywiania. Następnie został przedstawiony opis różnych form leczenia i terapii tych zaburzeń, wśród których zostały opisane poradniki, dla osób które same postanawiają sobie pomóc, grupy wsparcia, jako mniej inwazyjna forma pomocy, a także terapia poznawczo-behawioralna, psychoterapia podtrzymująca i terapia behawioralna. W tym można się dowiedzieć, gdzie i u kogo można szukać profesjonalnej pomocy. Do tego został stworzony autorski warsztat, którego celem jest przekazanie jego uczestnikom najważniejszych informacji dotyczących anoreksji i bulimii- ukazuje on przyczyny, objawy i następstwa tych zaburzeń. Natomiast dzięki stosowanym w warsztacie licznym metodom zarówno klasycznym i aktywizującym proces uczenia się w trakcie przeprowadzonego warsztatu pozwala na efektywną naukę. Wszystkie metody wykorzystane w warsztacie, oraz metoda, na wzór której mój warsztat powstał zostały opisane w rozdziale metodologicznym.

We współczesnym świecie permanentnych i burzliwych przeobrażeń cywilizacyjno-technologicznych oraz gospodarczo-społecznych, przy wzrastającej ilości problemów egzystencjalnych i społecznych ludzi żyjących w XXI wieku, koniecznością stało się podejmowanie aktywności edukacyjnej w trakcie całego życia jednostki. Potrzeba nieustannego wzbogacania oraz aktualizowania wiedzy jest obecnie jedną z kluczowych strategii Unii Europejskiej oraz głównym składnikiem polityki inkluzyjnej państw członkowskich Wspólnoty. Już dwadzieścia lat temu Stanisław Kaczor przekonywał, że „zaprzestanie uczenia się grozi wegetacją i regresem” . Pogląd ten jest jak najbardziej adekwatny odnośnie współczesnego świata. Obecny świata jest miejscem, w którym jeżeli jednostka pragnie mieć, ale i być musi konsekwentnie przez całe życie rozwijać się, jest miejscem, które oferuje człowiekowi wiele wcześniej niespotykanych możliwości, ale i wymaga od niego podjęcia wyzwania całożyciowego uczenia się. W pracy omówione zostało zagadnienie edukacji osób dorosłych, że szczególnym uwzględnieniem niezwykle nośnej współcześnie koncepcji całożyciowego uczenia się, jako idei kształtującej obecny obraz edukacji dorosłych. Koncepcja całożyciowego uczenia się od lat dziewięćdziesiątych XX wieku zdobywała coraz więcej zwolenników, a obecnie jest traktowana jako remedium na zagrożenia współczesnego świata. Celem pracy było przybliżenie roli, jaką obecnie pełni edukacja w życiu człowieka dorosłego, przedstawienie szerokiego obrazu uwarunkowań, w jakich realizowana jest idea całożyciowego uczenia się, jak i również omówienie przyczyn wpływających na to, iż współcześnie systematycznemu kształceniu przypisuje się tak istotną rolę. W części pierwszej pracy zarysowany został rys historyczny kształcenia się osób dorosłych od czasów starożytnych do czasów współczesnych. Zgłębiając pracę czytelnik przekona się, iż poglądy głoszące konieczność kształcenia się ludzi dorosłych nie zrodziły się w ostatnich dziesięcioleciach, lecz sięgają początkom narodzin człowieka rozumnego. Następnie w pracy przedstawiono przyczyny, dlaczego ową konieczność, czy wręcz wymógł ciągłego nabywania nowych kompetencji obecnie tak bardzo się podkreśla. Omówiono znaczenie i rolę jaką pełni edukacja w życiu człowieka XXI wieku oraz przybliżono uwarunkowania współczesnego świata. Wskazano założenia koncepcji całożyciowego uczenia się głoszone przez przedstawicieli tejże idei, oraz przybliżono problemy z jakimi zmaga się obecnie edukacja dorosłych. W trzeciej części pracy omówiono trzy wymiary kształcenia się osób dorosłych, czyli kształcenie formalne, pozaformalne oraz nieformalne. Szczegółowo przedstawiono różnorodne formy edukacji, w ramach których człowiek dorosły może obecnie podjąć aktywność edukacyjną. Przytoczono również badania Głównego Urzędu Statystycznego oraz badania przeprowadzone w ramach projektu Bilans Kapitału Ludzkiego diagnozujące uczestnictwo dorosłych Polaków w edukacji. Ostatnim punktem w tej części pra

Wiele rodzin zmaga się z trudnościami podczas wspomagania terapii swojego niepełnosprawnego dziecka. Jest to trudny czas i wymaga często wielu poświęceń ze strony każdego członka rodziny. Dostosowanie się do trudnej sytuacji wymaga przeorganizowania dotychczasowego życia i często wiąże się ze zmianą postaw wychowawczych stosowanych do tej pory. Postawy te mają wpływ na przebieg procesu rehabilitacji dziecka z niepełnosprawnością i przyjęcie odpowiedniej metody wychowawczej może sprawić, że proces ten będzie przebiegał sprawniej i wpłynie to na jego skuteczność. Dlatego też postanowiłam skupić się na tym, jak znaleźć ,,złoty środek”, czyli realistyczny i konstruktywny stosunek do możliwości usprawniania rehabilitacji dziecka. W mojej pracy skupiłam się na przedstawieniu postaw wychowawczych, mających wpływ na jakość przebiegu procesu rehabilitacyjnego dziecka z niepełnosprawnością. W pierwszym rozdziale omówię funkcje rodziny jako podstawowego środowiska wychowawczego, wybrane postawy rodzicielskie, rolę rodziców jako terapeutów, oraz istotę autyzmu. Drugi rozdział poświęcę metodologii badań, zawierając w nim ich przedmiot i cel, oraz wyjaśnię terminologię używaną przeze mnie w pracy. Określę również problem główny i problemy szczegółowe, postawię hipotezę, następnie scharakteryzuję metodę oraz technikę i narzędzie, które posłużą mi do sprawdzenia słuszności tej hipotezy. Następnie w rozdziale trzecim zajmę się przedstawieniem i analizą wyników przeprowadzonych przeze mnie badań.

"Cechy antysocjalności a zażywanie dopalaczy” Zażywanie substancji psychoaktywnych przez młodzież jest zjawiskiem stosunkowo powszechnym. Młodzi ludzie odczuwają potrzebę eksperymentowania z używkami takimi jak alkohol, papierosy czy właśnie narkotyki. Dosyć często zdarza się jednak, że eksperyment prowadzi do uzależnienia psychicznego oraz fizycznego. Zarówno narkotyki jak i dopalacze są ogromnym zagrożeniem dla dzieci oraz młodzieży. Nowe substancje psychoaktywne są słabo zbadane, pojawiają się coraz to nowsze substancje i kombinacje ich mieszania, a dostępność do nich jest stosunkowo łatwa. Antyspołeczne zaburzenie osobowości jest przyczyną wielu problemów przez jakie przechodzi człowiek. Osoby cierpiące na to zaburzenie mają problemy m.in.: w pracy/szkole, w kontaktach społecznych a także z przestrzeganiem norm prawnych. Przyczyn zażywania substancji psychoaktywnych może być wiele. W niniejszej pracy postaram się odpowiedzieć na pytanie czy cechy antysocjalnego zaburzenia osobowości/ psychopatii mają wpływ na zażywanie dopalaczy przez młodzież. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwsza część pracy poświęcona jest zagadnieniu jakim jest antyspołeczne zaburzenie osobowości. W tej części pracy opisane są cechy, możliwe przyczyny oraz rozwój tego zaburzenia. Następnie została podjęta próba odpowiedzi na pytanie czym są dopalacze, jakie są możliwości ich nabycia oraz jakie są przyczyny sięgania po nie przez młodzież. Część metodologiczna zawiera m.in.: wyjaśnienie terminów metodologicznych takich jak metoda badawcza, zmienna czy wskaźnik; zostały postawione hipotezy i problemy badawcze, zmienne oraz przedstawiono wykorzystaną metodę i technikę. Główną hipotezą jest stwierdzenie, że osoby z cechami antysocjalnymi częściej sięgają po dopalacze niż osoby nie posiadające cech antysocjalnych. W części badawczej zostały przedstawione wyniki badań oraz weryfikacja wcześniej sformułowane hipotezy. Głównie interesowały mnie, jak zażywanie dopalaczy wpływa na młodzież oraz jak cechy psychopatii wiążą się z zażywaniem dopalaczy. Na podstawie wyników badań starałam się odpowiedzieć na nurtujące mnie pytania.

Tematem mojej pracy są cechy psychopatii a ich odniesienie do postaw społecznych młodzieży gimnazjalnej. Głównym problemem na który poszukuje odpowiedzi to czy istnieje związek między cechami psychopatii w tym wielkiej triady osobowość, narcyzmu oraz makiawelizmu a postawą społeczną uczniów. Praca składa się z 3 rozdziałów. Pierwszy rozdział przedstawia teoretyczne wyjaśnienie psychopatii oraz postaw społecznych młodzieży .W rozdziale drugim opisałam metodologię badań, czyli problemy i hipotezy które przyjęłam w pracy, metody badania, oraz krótki opis grupy badawczej, zmienne zależne ,niezależne oraz ich wskaźniki. Stawiając hipotezy do pracy przyjęłam, że postawy antyspołeczne łączą się z wysokim nasileniem każdej z cech psychopatii czyli : bezduszności,zuchwałości, rozhamowania, narcyzmu, makiawelizmu oraz zachowań antyspołecznych. Założyłam też, że postawy antyspołeczne łączą się z nasileniem każdej z cech psychopatii..Natomiast o postawie prospołecznej świadczyła postawa legalistyczna, motywacja do nauki,religijność, więź z rodzicami i nauczycielami. Metodą zastosowaną w moich badaniach jest sondaż diagnostyczny przeprowadzony na populacji 369 uczniów szkół gimnazjalnych.. Diagnozy dokonałam za pomocą przesiewowej skali psychopatii. Analiza wyników badań została zaprezentowana i opisana w rozdziale trzecim.

W niniejszej pracy został zawarty opis osobowości psychopatycznej. Zasadniczym celem mojej pracy było zbadanie zależności pomiędzy przynależnością do określonej instytucji a skłonnościami ich podopiecznych do psychopatii. W badaniach brało udział 99 respondentów, w tym 49 kobiet oraz 50 mężczyzn. Badania zostały przeprowadzone przy użyciu kwestionariusza ankiety. Rozdział trzeci dotyczył analizy badań własnych. W rozdziale tym dokonałem przeglądu i analizy danych statystycznych zmiennych: makiawelizm, narcyzm, bezduszność rozhamowanie, zuchwałość, antysocjalność oraz psychopatia. Hipotezy, które się potwierdziły w trzech badanych grupach dotyczyły cech makiawelizmu, antysocjalności oraz psychopatii. W przypadku narcyzmu hipoteza potwierdziła się w odniesieniu do podgrupy kobiet. Dla cechy zuchwałość hipoteza została obalona w podgrupie kobiet oraz mężczyzn. W odniesieniu do bezduszności hipoteza została potwierdzona dla respondentów płci męskiej. W przypadku cechy rozhamowanie hipoteza została potwierdzona wyłącznie w badanej grupie kobiet. Przedstawione problemy badawcze dotyczyły różnic wybranych cech osobowości psychopatycznej pomiędzy podopiecznymi placówek wychowawczych a młodzieżą licealną. W zakończeniu zostały podsumowane wcześniej postawione hipotezy.

Celem pracy było stwierdzenie czy przestępcy są bardziej psychopatyczni niż osoby nie popełniające przestępstwa. Badania miały charakter sondażowy. Cechy psychopatyczne były mierzone kwestionariuszami. Badania zostały wykonane w dwóch celowo wybranych grupach: osób odbywających karę pozbawienia wolności i osób które zadeklarowały niepopełnienie przestępstwa. Porównanie tych dwóch grup pozwoliło ustalić ze przestępcy w porównaniu z nie-przestępcami wykazują wyższy poziom bezduszności, rozhamowania, zimnego makiawelizmu, gorącego makiawelizmu, ogólnego makiawelizmu, deficytu samokontroli oraz potrzeby stymulacji. Nieoczekiwanym wynikiem był niższy poziom zuchwałości u przestępców niż w grupie porównawczej.

Praca poświęcona jest tematyce dotyczącej relacji cech psychopatycznych studentów a ich poglądów na wychowanie. Składa się ona z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich poświęcony jest rozważaniom teoretycznym, które dotyczą psychopatii oraz ideologii edukacyjnych. Rozdział drugi to część metodologiczna, w której opisuję zmienne wykorzystane w badaniu, hipotezy, problemy, metody i grupę badawczą. Ostatni rozdział zawiera analizę zebranych danych. Badania wykonałam na populacji 134 studentów pedagogiki, psychologii oraz innych kierunków wrocławskich uczelni. Analizy zebranych danych pozwalają wnioskować, że najsilniej z psychopatią koreluje ideologia demokratyczna, słabiej ideologia emancypacyjna, a najsłabiej ideologia adaptacyjna.

W swojej pracy rozważam zagadnienia alkoholizmu, współuzależnienia oraz syndromu DDA, odnosząc się do wielu koncepcji wpisanych w nurt systemowo-interakcyjny. Dla potrzeb interpretacji problemu alkoholizmu odnoszę się do modelu stadialnego wg Jellinka, który wyjaśnia proces powstawania mechanizmów uzależnienia. W kontekście koncepcji współuzależnienia odwołuję się do modelu psychopatologii, zaburzeń osobowości i zdolności adaptacyjnych oraz wskazuję symptomy tego zaburzenia. Odnosząc się do podejścia systemowego, stosuję koncepcję ról rodzinnych Sharon Wegscheider-Cruse, w celu wyjaśnienia form adaptacji do sytuacji rodzinnej. Kluczowym zagadnieniem w pracy jest funkcjonowanie dorosłych dzieci alkoholików w kontekście koncepcji Resilience, która tłumaczy zjawisko pozytywnej adaptacji, mimo istniejących czynników ryzyka i wrodzonej podatności na stres. Przedstawione w pracy w części metodologicznej badania dotyczą porównania między dda i nie-dda. Porównania te dokonano za pomocą analizy wariancji, która pozwoliła ustalić, że dorosłe dzieci alkoholików funkcjonują znacznie gorzej, niż osoby nie posiadające doświadczeń alkoholowych w rodzinie, w zakresie następujących zmiennych: pozytywna koncepcja własnej osoby, ego-resiliency, orientacja tranzytywna, samokontrola, prężność psychiczna, kryzys wartościowania, orientacja moratoryjna oraz kompetencje społeczne.

W mojej pracy omawiam związek środowiska rodzinnego z zachowaniami problemowymi młodzieży. Najpierw opisuję podstawy teoretyczne i pojęcia (funkcje rodziny, postawy rodzicielskie, resilience rodziny i zachowania problemowe). Później zajmuję się metodologią badań. Moje badania zaprojektowałam jako sondaż z wykorzystaniem ankiety i testów psychologicznych. Hipotezy weryfikowałam za pomocą analizy wariancji. Badania wykonałam na próbie 101 uczniów szkoły średniej. Pozwoliły one ustalić, że zachowania problemowe wiążą z niską resiliencją rodziny, antycypowaniem braku reakcji rodziców na zachowania problemowe oraz z większością analizowanych postaw rodzicielskich (wg koncepcji Plopy). Rodzice osób o niskim poziomie zachowań problemowych przejawiają postawę autonomii oraz akceptacji, natomiast rodzice osób o wysokim poziomie zachowań problemowych postawę niekonsekwentną i wymagającą.

Zależność zachowań problemowych od wychowania w rodzinie była przedmiotem mojego zainteresowania. Po przedstawieniu podstaw teoretycznych i pojęć podała podstawy metodologiczne własnych badań. Moje badania miały charakter sondażowy. Wykorzystałam do pomiaru zmiennych ankietę i testy psychologiczne. Hipotezy sprawdzałam za pomocą analizy wariancji. Badania wykonane zostały na próbie 80 uczniów szkoły średniej. Nie dały one podstaw do uznania słuszności postawionych hipotez, ponieważ wszystkie rezultaty były nieistotne ze statystycznego punktu widzenia. Jest to zaskakujący wynik, gdyż – w świetle teorii – należało się spodziewać istotnych zależności a poza tym w równolegle prowadzonych badaniach prze koleżankę z seminarium licencjackiego oczekiwane zależności ujawniły się. Przypuszczam, że niekonkluzywność badań mogła mieć źródła w mankamentach pomiaru zmiennych lub w zakłócenia w procesie gromadzenia materiału (dobór próby nie był losowy).

Praca poświęcona jest celom założonym i realizowanym przez pedagogów specjalnych. W pracy skupiam się na zawodzie pedagoga specjalnego. Zawód ten jest związany z pomaganiem innym, zwłaszcza osobom z różnymi niepełnosprawnościami, zaburzeniami, czy potrzebującymi resocjalizacji. Pedagogika specjalna ma wiele specjalności, jednak ja chcę skupić się głównie na pedagogach specjalnych, którzy zajmują się osobami z niepełnosprawnościami. W pracy są opisane badania z udziałem pedagogów specjalnych ze Stowarzyszenia Św. Celestyna w Mikoszowie. Praca składa się z trzech rozdziałów. Są nimi: “Pedagog specjalny w literaturze przedmiotu”, “Metodologiczne podstawy badań własnych”, “Cele założone i realizowane przez pedagogów specjalnych - badania”. Do pracy załączone są dwa załączniki: zgoda i informacja dla uczestników oraz pytania do wywiadu.

Głównym celem mojej pracy było zbadanie opinii użytkowników Internetu, na temat celebrytów jako coachów i/lub mentorów. Praca składa się z czterech części. W pierwszej części opisałam zjawisko celebryctwa we współczesnej kulturze narcyzmu, na wstępie wyjaśniając czym jest kultura narcyzmu, kolejno pisałam czym jest sława i celebryctwo i jak je rozróżnić, a na końcu tego rozdziału opisałam zjawisko CeWEBrytyzmu, czyli celebryctwa w sieci. W rozdziale II skupiłam się na wyjaśnieniu, czym jest coaching i mentoring, Zaprezentowałam również w tym rozdziale sylwetki, niektórych celebrytów będących coachami lub/i mentorami. W rozdziale III, który jest wstępem do części metodologicznej moich badań, opisałam przedmiot i cele badań, problemy badawcze i hipotezy, zmienne i wskaźniki, jak również metody, narzędzia techniki badań oraz dobór grupy badawczej. W rozdziale IV, który ma charakter empiryczny, zaprezentowałam wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań. Na pracę składa się również wstęp i zakończenie pracy, podsumowanie badań empirycznych, a w bibliografii zawarłam informacje na temat pozycji zwartych, artykułów naukowych, stron internetowych, artykułów internetowych z których korzystałam pisząc pracę oraz spis ankiet i wykresów, obrazujących wyniki moich badań własnych. Na samym końcu pracy w aneksie, znajduje się ankieta, którą opracowałam na potrzeby swoich badań, oraz oryginalne wypowiedzi internautów biorących udział w moim badaniu oraz tabele z uporządkowanymi wynikami badań.

W pracy magisterskiej pt.: „Charakter zabawek i ich wartości rozwojowe w przekonaniach nauczycielek” głównym poruszanym zagadnieniem jest rola zabawki we wspieraniu rozwoju dzieci. To wokół tego tematu były skupione badania oraz na podstawie sondażu diagnostycznego zostały wysunięte wnioski. W poniższym streszczeniu przedstawiony zostanie zarys owej pracy. Praca ta miała na celu rozeznanie się we współczesnych zabawkach, oraz dokonanie diagnozy oddziaływania na rozwój i wyobraźnię podopiecznego. Ponadto, został zbadany wpływ zabawek na pracę nauczyciela oraz zakres influencji. To właśnie nauczyciele wychowania przedszkolnego posiadają największą wiedzę na omawiany temat. Przebywają bowiem z dziećmi kilka godzin każdego dnia. Kształcą się, by wspierać działania dziecka oraz posiadają odpowiednie kompetencje, aby zapewnić podopiecznemu właściwy rozwój. Badania zostały oparte na grupie dzieci w wieku 4-6 lat, ponieważ w tym okresie podopieczni są bardzo otwarci na czynności i wiedzę, jaką chcemy im przekazać. Rozwój wychowanka w wieku 4-6 lat jest bardzo istotny. Maluch buduje swoje poglądy i poznaje otaczający go świat. Zabawa to okres wnikliwego zdobywania wiedzy, odkrywania świata oraz twórczej działalności. Ponadto, jest to czas odpoczynku, relaksu dla umysłu po trudach mozolnej edukacji. Zabawa spełnia zatem różne funkcje. W niniejszej pracy główny problem badawczy brzmi: Jak charakter zabawek tworzy możliwości rozwojowe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczna jest analiza wyników uzyskanych z kwestionariuszy ankiet wypełnionych przez nauczycieli. W części metodologicznej zostały usystematyzowane problemy szczegółowe, które pomogły dogłębnie zanalizować postawiony problem. Metoda, która pozwoliła na uzyskanie wyników z kwestionariusza ankiety, to sondaż diagnostyczny, opisany w sposób szczegółowy w trzecim rozdziale pracy. Badana grupa została podzielona ze względu na staż pracy. Część respondentek była studentkami instytutu pedagogiki we Wrocławiu, a pozostałe, nauczycielkami w przedszkolu, z dłuższym niż rok stażem. Przeprowadzone badania pozwoliły wysunąć wnioski, opisane poniżej. Nauczyciele świadomie dobierają zabawki w przedszkolu, aby umożliwić podopiecznemu rozwój wszystkich sfer. Maskotki pobudzają do działania, pomagają wyciszać w odpowiednich momentach, rozśmieszać, a także zmuszać dziecko do myślenia. Poprzez niektóre zabawki podopieczni uczą się podstawowych czynności, na przykład wiązania buta, posługiwania się narzędziami plastikowymi, a nawet w przypadku dziewczynek, umiejętności oraz zadbania o koleżanki i ugoszczenia ich w swoim domku na herbacie. Ponadto, następne obserwacje prowadzą do wniosku, że wraz z wiekiem zabawy dziecka zmieniają swój charakter. Ruchy manipulacyjne przekształcają się w bardziej skomplikowane czynności ruchowe i zabawy konstrukcyjne. Rola nauczyciela podczas zabaw ma być dyskretna i ostrożna, ma polegać na współdziałaniu z dzieckiem, ale musi być on

Temat mojej pracy związany jest z uzależnieniem od hazardu. Celem pracy jest zwrócenie uwagi na problem jaki stanowi hazard, zapoznanie z jego możliwymi skutkami i przyczynami oraz przedstawienie sposobów, które mogą pomóc w walce z tym uzależnieniem. Należy pamiętać, że bardzo ważne jest wsparcie od najbliższych osób. Osoby uzależnione od gier hazardowych mają zaburzoną zdolność logicznego myślenia, co sprawia, że pomimo pojawiających się problemów i trudności nie zaprzestają grania. Celem moich badań było scharakteryzowanie osób uzależnionych od gier hazardowych oraz ich bliskich. Przedmiotem badań natomiast było oddziaływanie uzależnienia od hazardu na życie prywatne i zawodowe hazardzistów oraz ukazanie w jaki sposób ten problem wpływa na ich najbliższych. Do przeprowadzenia badań wykorzystałam kwestionariusz ankiety. Dzięki przeprowadzonym badaniom udało mi się zauważyć w jaki sposób hazard zmienia zachowanie osoby uzależnionej oraz w jakim stopniu zmienia podejście do pracy i nauki. Badania umożliwiły mi stwierdzenie występowania poszczególnych objawów hazardu, jak również pozwoliły wywnioskować jaki rodzaj hazardu wśród badanych osób występuje najczęściej.

Praca licencjacka pt. "Chór jako przestrzeń nieformalnego uczenia się dorosłych" opisuję specyfikę dorosłości jako jednego z etapów naszego życia, wyjaśnia pojęcia związane z edukacją oraz uczeniem się, przybliża specyfikę powstawania i działania chórów oraz ukazuje wpływ przestrzeni chóralnej na rozwój młodych dorosłych. Praca ma na celu ukazanie potrzeby edukacji dorosłych w społeczeństwie oraz jej pozytywnego wpływu na rozwój jednostek. Jednocześnie obrazuje jak aktywność chóralna wpływa na osoby z nią związane oraz jakie korzyści za sobą niesie. Celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu przestrzeni chóralnej na rozwój oraz edukację młodych dorosłych. W pracy została również ukazana analiza wywiadów, która miał na celu ukazanie indywidualnych doświadczeń chórzystów, ich motywacji oraz korzyści jakie wynikały z ich aktywnego uczestnictwa w chórach.

Temat mojej pracy to „Ciemna triada a postawy rodzicielskie”. W pracy tej zbadałam związek zaburzeń osobowości człowieka z przejawianymi postawami rodzicielskimi. Badając grupę osób chciałam sprawdzić czy osobowość respondenta ma związek z jego przekonaniami na temat właściwego sposobu wychowania dzieci. Badanymi była grupa 129 osób, badani to młodzi dorośli, w tym 65 kobiet oraz 64 mężczyzn. Skupiłam się głównie na pięciu cechach osobowości powiązanych z ciemną triadą – bezduszności, zuchwałości i rozhamowaniu – te cechy pochodzą od osobowości psychopatycznej, oraz bezpośrednio narcyzm oraz makiawelizm. W badaniach analizowane postawy rozróżniane były na podstawie dwóch charakterystyk – stopnia respektowania autonomii dziecka oraz chłodnej bądź ciepłej postawy rodzicielskiej. Metodą zastosowaną w badaniach był sondaż diagnostyczny w formie ankiety. Przeprowadzone badania pozwoliły na wskazanie kilku zależności pomiędzy cechami z ciemnej triady a postawą chłodną oraz brakiem poszanowania dla autonomii dziecka, co pozwala określić, że osoby o takich cechach są skłonne do stosowania nieprawidłowych wzorców.