Rodzina jest podstawową grupą społeczną, która przybiera różne funkcje, a jedną z jej podstawowych jest funkcja prokreacyjna. Moja praca dotyczy osób, które pragną założyć pełną rodzinę, lecz z przyczyn niepłodności ich droga do macierzyństwa i ojcostwa staje się bardziej skomplikowana. Swoimi przemyśleniami i zaistniałym w ich życiu problemie pary postanowiły podzielić się swoimi doświadczeniami z innymi osobami na blogu internetowym szukając wsparcia i ludzi z taką samą chorobą. Pisząc swoją pracę skupiłam się na rodzinie, która powinna składać się z pary oraz dziecka, w tym przypadku jeszcze nienarodzonego. Następnie opisałam proces leczenia niepłodności jakiego musiały doświadczyć pary bezdzietne oraz opisałam pewną alternatywę rodzicielstwa jaką jest adopcja. Kolejnym krokiem w mojej pracy był opis psychospołecznych następstw niepłodności, opisujący emocjonalne przeżycia partnerów pomiędzy sobą, a także otaczającym ich społeczeństwem. Wybrany przeze mnie materiał badawczy w postaci blogów internetowych doskonale ilustruje przeżycia osób z problemem niepłodności. Odpowiadając na pytania zadane w rozdziale metodologicznym, poprzez analizę wpisów kobiet, które nie mają możliwości zostać matkami w naturalny sposób, stworzyłam swój rozdział badawczy. Wybrałam ten temat pracy z powodu zainteresowania sytuacją osób bezdzietnych we współczesnym świecie. Podczas analizowania kilku blogów internetowych osób niepłodnych, najbardziej zaciekawiła mnie ich emocjonalna więź z jeszcze nienarodzonym potomkiem. Po dokonanej analizie mogę stwierdzić, że temat niepłodności opisany w literaturze, nie oddaje tego, co odczuwają i jak sprostają napotkanym problemom osoby niepłodne. Informacje udostępnione na blogach są źródłem wiedzy dla osób o podobnym problemie. Jest to słowo żywe, które przez cały czas zostaje aktualizowane.

Seriale paradokumentalne są dość nowym zjawiskiem w polskiej telewizji. Jednak ich teren jest niezbadany w polskiej literaturze. Z racji małej ilości materiałów dotyczących stricte paradokumentów, wydało mi się bardzo ciekawe zgłębienie tej problematyki. Również, poza oczywistym pogłębieniem swojej wiedzy naukowej, chciałabym, aby inni pedagodzy spojrzeli na seriale paradokumentalne jako na źródło inspiracji do pracy z młodzieżą i dorosłymi. W pierwszym rozdziale przedstawiam całe podłoże teoretyczne do mojej pracy. Moje rozważania wyjdą od analizy kultury, jako fenomenu trwającego od wieków w społeczeństwie, aż do narodzin kultury popularnej. Seriale telewizyjne, jako nieodłączny element współczesnej popkultury, również maja swój potencjał dydaktyczny - tak samo jak kultura popularna. Przejście przez historię seriali pozwoli mi wyklarować definicję „serialu paradokumentalnego”. Końcowy fragment pierwszego rozdziału poświęcam na zagadnienia pedagogiki krytycznej oraz kategorię ukrytego programu. W rozdziale drugim, który jest stricte teoretyczny, przedstawiam podstawy metodologiczne. Jest to płynne i dość skrótowe przejście poprzez badania ilościowe i jakościowe. Ostatni rozdział poświęcam na analizę jakościową serialu paradokumentalnego „Szkoła”. Za pomocą analizy treści spróbuję odpowiedzieć na takie kwestie, jak: „Jakie elementy »ukrytego programu« są dostrzegalne w tym serialu?”; „Jakie problemy dotykają młodzież w tym serialu?”; czy też „Gdzie uczniowie szukają pomocy, gdy problemy się już pojawią?” i inne zawarte w problemach szczegółowych. Ciekawość badawcza pozwoliła mi przeprowadzić te badania nie z perspektywy jakościowej. Zakończenie natomiast będzie klamrą spinającą całość pracy i odpowiedzią na pytanie "Jaki obraz szkoły i świata społecznego wyłania się w świetle analizy serialu paradokumentalnego »Szkoła«?".

Praca magisterska napisana jest w obrębie tematyki blogów rodziców posiadających dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Materiałem badawczym były blogi, czyli inaczej pamiętniki internetowe stworzone przez rodziców. Niniejsza praca składa się z trzech podstawowych części. Część teoretyczna zawiera treści dotyczące dziecka niepełnosprawnego intelektualnie w perspektywie pedagogicznej oraz jego funkcjonowania. Zatem pokrótce zaprezentowane zostały definicje, typy i stopnie niepełnosprawności intelektualnej oraz wytyczne dotyczące etiologii i diagnozy. W ujęciu teoretycznym podjętym zagadnieniem była też rodzina. Opisane zostały również jej definicje i typy. Ponadto zostało ujęte pojęcie rodziny jako grupy społecznej, a także specyfika funkcjonowania rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością oraz system jej wsparcia. Ostatnim elementem rozważań teoretycznych było pojęcie bloga. Zaprezentowane zostały definicje, typologia wraz z krótką charakterystyką oraz rys historyczny, powstanie blogów i ogólny przegląd tematyki. Część drugą zajmują podstawy metodologiczne pracy. Zawiera ona cel i problem badawczy, opis paradygmatów w badaniach edukacyjnych i strategii ilościowych oraz jakościowych. Kolejno opisane zostały metody zbierania danych oraz charakterystyka wybranej techniki. Trzecia część to analiza badań własnych. Po uprzednio dokonanych badaniach zostały przedstawione wyniki i wnioski z przeanalizowanych treści pod kątem problemów badawczych. Niniejsza praca zawiera także zebranie wszystkich wniosków i zakończenia, a całość została zamknięta przez zamieszczenie spisu bibliograficznego. Podjęta została tematyka niepełnosprawności intelektualnej ze względu na zainteresowania autora oraz wciąż rozwijany i nadal nie do końca zbadany zakres wspomnianej już niepełnosprawności. Rodzice jako najbliższe otoczenie dziecka stanowią najlepsze źródło informacji, dlatego ich blogi są tak rzetelnym materiałem badawczym. Autorzy blogów opisują szczegółowo życie codzienne rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością, podając w ten sposób odpowiedzi na postawione pytania szczegółowe, poddane następnie analizie.

Tematyka związana z telewizją dziecięcą jest w dzisiejszych czasach bardzo istotna, ponieważ medium to niezmiennie od lat pełni niezwykle atrakcyjne dla dzieci źródło rozrywki. Jak wynika z badań, dzieci poświęcają na oglądanie telewizji coraz więcej czasu. Zdecydowana większość z nich robi to ponad „higieniczno-pedagogiczną normę” dwóch godzin dziennie . Każdy przekaz odbierany przez dziecko ma wpływ na kształtowanie się jego osobowości. Z tego powodu niezmiernie ważne jest nauczenie młodego odbiorcy krytycznego podejścia do informacji nadawanych przez telewizję. Niniejsza praca stanowi próbę zanalizowania przykładowych formatów jednej z najpopularniejszych w Polsce stacji telewizyjnych – Disney Channel. Analizę oparto o postulaty pedagogiki krytycznej. Pierwszy rozdział poświęcono zagadnieniu kultury popularnej i edukacji. Na początku zostaje zdefiniowane pojęcie kultury popularnej, wywodzącej się z kultury masowej. Następnie omówiono socjalizacyjny charakter popkultury, opartej na mediach i hipermediach, która wdraża jednostki do życia w społeczeństwie. Kolejny podrozdział dotyczy edukacyjnego kontekstu kultury popularnej, bowiem może ona zachęcać dzieci i młodzież do wkraczania w świat sztuki oraz kształtować wrażliwość artystyczną, a także pomagać odnaleźć się w dorosłym życiu, przygotowując do przyszłych ról społecznych. Druga część rozdziału teoretycznego dotyczy zjawiska telewizji w społeczeństwie, a przede wszystkim jej wpływu na kształtowanie osobowości najmłodszych widzów. Jak się okazuje, telewizja jest znaczącym (o ile nie najważniejszym) składnikiem kultury medialnej, pełniącym funkcje socjalizacyjne. Za jej pośrednictwem dzieci zdobywają wiedzę o świecie społecznym, kształtują postawy i system wartości oraz przygotowują się do dorosłego życia. Poza niewątpliwymi czynnikami korzystnymi dla rozwoju młodej widowni pojawiają się także elementy niekorzystne, które ukazują nieprawdziwy obraz rzeczywistości, często implikując pojawianie się zachowań nieakceptowanych społecznie. Oprócz tego nadmierne oglądanie telewizji powoduje problemy zdrowotne oraz zaburzenia w sferach społecznej, emocjonalnej i poznawczej. Na końcu omówiono zagadnienie edukacji medialnej. Zdaniem wielu badaczy edukacja medialna jest niezwykle ważnym zagadnieniem współczesnego świata. Kształtowanie u dzieci i młodzieży kompetencji audiowizualnych stanowi nieodzowny warunek racjonalnego korzystania z mediów. Trzecia część rozdziału pierwszego traktuje o nurcie pedagogiki krytycznej. Pedagogika krytyczna zakłada, że świat społeczny potrzebuje rewolucyjnej zmiany. Jednak wszelkie interwencje są blokowane przez działania dominujących grup społecznych. Jednym z największych obszarów tych działań jest edukacja, która służy interesom elit. Paradoksalnie to właśnie ona stanowi najważniejszy czynnik zmiany społecznej, wymagającej demaskowania „fałszywej świadomości”. Kultura medialna, w tym także telewizja, wspiera zastany ład społeczny. Na przeciw temu wychodzi pedagogik

Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiam się na części teoretycznej, opisując zmiany, jakie zachodzą, bądź zaszły w społeczeństwie (deformalizacja i formalizacja kultury), skupiając się również na zagadnieniu „konsumpcji” i jej spectrum jak również na jednym z ważniejszych zagadnień związanych z tematem mojej pracy, czyli seksualnością w kulturze oraz zmianą w zachowaniach seksualnych młodzieży. Kończę rozdział analizując zagadnienie prostytucji, jej odłam, czyli sponsoring oraz wyjaśniam czytelnikowi zagadnienia związane z blogami. Drugi rozdział został przeze mnie całkowicie poświęcony metodologii, w którym opisuję rodzaje i strategie zbierania badań jakościowych oraz ilościowych, następnie charakteryzuje metody zbierania danych w badaniach jakościowych, kończąc rozdział fragmentem, w którym skupiam się na opisaniu wybranej przeze mnie techniki/ metody badawczej. Ostatni trzeci rozdział zawiera badania własne, w których przedstawiam fragmenty wypowiedzi blogerek, a następnie analizuję je pod kątem odpowiedzi na postawione przeze mnie pytania badawcze.

Muzyka towarzyszy ludziom od niepamiętnych czasów. Oddziałuje na słuchaczy głównie poprzez dźwięk, mając tym samym ogromny wpływ na na sferę emocjonalną człowieka. Chociaż muzyka popularna bardzo często poddawana jest krytyce, nie ulega wątpliwości,że w dużym stopniu oddziałuje na różne sfery życia człowieka począwszy od relacji rodzinnych, poprzez odkrywanie i wyrażanie swojej indywidualności aż po kształtowanie się relacji międzyludzkich i uczestnictwo w życiu społecznym Niniejsza praca poświęcona jest roli muzyki popularnej w kształtowaniu się tożsamości młodych dorosłych. Pierwsza część pracy dotyczy problematyki kultury popularnej, która stanowi jeden z elementarnych czynników wchodzących w skład procesu socjalizacji. Zawiera także opis pojęcia tożsamości z punktu widzenia pedagogiki. Ponadto porusza tematykę muzyki popularnej w debacie pedagogicznej a dokładnie roli jaką odgrywa nie tylko w kulturze ale również w życiu każdego człowieka. Ostatni element pracy stanowi charakterystyka młodzieży jako kategorii społecznej. Druga część pracy dotyczy metodologicznych podstaw niniejszych rozważań. Rozdział ten obejmuje omówienie celu oraz problemów badawczych, zawiera opis paradygmatów badawczych oraz strategii ilościowych i jakościowych w badaniach pedagogicznych. Dotyczy także problematyki metod zbierania danych w badaniach jakościowych oraz zawiera krótką charakterystykę przyjętej metody badawczej. Trzecia część pracy poświęcona jest analizie zebranych w toku badań danych. Zawiera opis badanej grupy oraz krótką interpretację materiału badawczego. Głównym celem tego rozdziału jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jaką rolę odgrywa muzyka popularna w kształtowaniu tożsamości młodych dorosłych?

Wiadomość o chorobie dziecka jest jedną z najgorszych informacji, jaką mogą otrzymać rodzice. Raptownie cały świat usuwa się im spod nóg. Dotychczasowe harmonijne, pełne spokoju i szczęścia życie zmienia się diametralnie. Praktycznie zawsze taka informacja jest ogromnym zaskoczeniem i jest dla nich jak wyrok. Rodzicom niezmiernie trudno jest się pogodzić z danym stanem rzeczy, pragną dla swoich dzieci polepszenia sytuacji, szczęścia i zdrowia, nie chcą ich skazywać na ciągłą chorobę, złe samopoczucie i jeżdżenie od jednego specjalisty do drugiego. Dlatego właśnie opiekunowie chorych dzieci są w stanie poświęcić wszystko, byleby tylko mieć nadzieje, że może być lepiej. Blog internetowy dla rodziców, którzy wychowują dzieci chore, pełni funkcję przede wszystkim pamiętnika. Matki dodają posty na dowolne tematy, ale większość dotyczy właśnie choroby dziecka. Rodzice często nie znajdują wsparcia w rzeczywistym świecie, dlatego właśnie zaczynają opisywać swoje życie i problemy w internecie. Tutaj znajdują wsparcie i pomoc od osób zupełnie nieznanych. Czasami od zwykłych czytelników, czasami od osób, które posiadają podobne problemy, jak one same. W niniejszej pracy w rozdziale teoretycznym zostały poruszone następujące tematy: jak postrzegane jest dziecko chore w perspektywie pedagogicznej; jak ogromny wpływ na dziecko ma rodzina – jako podstawowe środowisko rozwoju; jaką sytuację mają rodziny wychowujące dziecko chore przewlekle oraz jak działa system wsparcia społecznego udzielany rodzinie wychowującej dziecko chore przewlekle. Poruszony został również temat dotyczący najszybciej rozwijającego się fenomenu kultury współczesnej – jakim jest blog internetowy. Rozdział drugi dotyczy problematyki pracy w perspektywie metodologicznej, został wyznaczony tutaj centralny problem danej pracy, który brzmi: „w jaki sposób rodzice dzieci chorych przewlekle opisują swoje doświadczenia?”. Do problemu głównego zostało odpowiednio sformułowane pięć problemów szczegółowych. Natomiast w ostatnim rozdziale zamieszczone zostały odpowiedzi na wcześniej postawione problemy badawcze dotyczące danego zagadnienia.

Niniejsza praca została poświęcona rozważaniom na temat zjawiska późnego macierzyństwa. Tematem pracy jest: "Doświadczanie późnego macierzyństwa w świetle analizy blogów matek". Problemem głównym niniejszej pracy jest pytanie: W jaki sposób opisywane jest późno macierzyństwo przez autorki blogów? W procesie przygotowywania badań zdecydowano aby próbie poddać kobiety, jak również autorki blogów, które doświadczyły późnego macierzyństwa. Miało to na celu uzyskanie optymalnie wiarygodnych wyników badań poprzez odniesienie się do prowadzonych przez nie blogów, które w ten sposób reprezentowały subiektywnie badane środowisko. Macierzyństwo zostało opisane tam w sposób realny, w oparciu o indywidualne doświadczenia autorek. Dzięki temu powstało wiarygodne środowisko badań. Wykonane badania rzuciły zatem nowe światło na to zagadnienie, mianowicie poprzez zbieranie informacji nie u lekarzy lub w klasycznej literaturze, ale u „źródła”. Prowadzone przeze mnie badania upoważniają mnie do stwierdzenia, że problem późnego macierzyństwa w dzisiejszych czasach jest bardzo powszechny W rozdziale I zawarto teoretyczne informacje dotyczące „późnego macierzyństwa”. W rozdziale II zwarto metodologię badań. W rozdziale tym opisana zostaje również przyjęta przez autora metoda badawcza. Analizę badań zawiera rozdział III.

Celem niniejszej pracy było ukazanie obrazu szkoły i nauczyciela, jaki przedstawiany jest w trzech, wybranych przez autorkę filmach fabularnych - Stowarzyszenie umarłych poetów (1989), Młodzi gniewni (1995), Uśmiech Mony Lizy 2003. Nacisk położony został na kilka szczegółowych zagadnień – strukturę społeczną szkoły, zadania, funkcje oraz kompetencje, jakie posiada nauczyciel, obrazy koncepcji pedagogicznych, jakie wyłaniają się z podjętej analizy wybranych filmów oraz sposobów rozwiązywania sytuacji konfliktowych przedstawianych w wybranych filmach. Postawione problemy badawcze rozwiązywane były przy pomocy metody analizy treści sytuowanej przez badaczy wśród metod jakościowych w paradygmacie interpretatywnym. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich stanowi podstawę teoretyczną prowadzonych badań polegającą na analizie dostępnej literatury. Przedstawiony został związek kultury popularnej i edukacji poprzez ustalenia terminologiczne, analizę edukacyjnego wymiaru kultury popularnej w perspektywie pedagogicznej ze szczególnym uwzględnieniem edukacyjnego potencjału filmu, który stanowi odzwierciedlenie społecznej rzeczywistości, następnie dokonana została refleksja na temat kompetencji, funkcji pełnionych przez nauczyciela, różnorodnych dróg jego rozwoju zawodowego oraz dylematów związanych z opisywanym zawodem. Następnie wybrane i scharakteryzowane zostały wybrane koncepcje pedagogiczne, które stanowiły perspektywę analizy wybranych filmów. Kolejną część pracy stanowi rozdział metodologiczny, w którym określony został cel, problemy: główny oraz szczegółowe prowadzonych badań, krótko scharakteryzowane zostały również paradygmaty w badaniach edukacyjnych oraz dwie strategie badań. Ponadto wyszczególnione zostały wybrane metody badań, aby uzasadnić wybór metody cennej w perspektywie prowadzonych badań. Zaś w trzeciej, zasadniczej części pracy, przedstawiony został materiał poddany analizie oraz zaprezentowane zostały wyniki prowadzonych badań.